οὐ συγχωρεῖται ἀνανεῦσαι, προπεποίωται γὰρ τοῖς ποικίλοις πάθεσιν , ὅμως ἐπὶ πλέον ζητῶν εὑρήσει, καὶ

εἶτα νῦν προσειλημμένοι καὶ σεσωσμένοι τοῖς τοῦ ἀπαθοῦς πάθεσιν · ὥσπερ καὶ τὴν ἀφροσύνην ἡμῶν καὶ τὸ

πίπτουσιν ὑπερβολῆς, τί ποιήσουσιν ἐν τοῖς ἄλλοις πάθεσιν , ἐν οἷς μᾶλλον ἐνοχλοῦνται τῶν μοναχῶν;