ἑαυτῶν ἄμυναν. ’Οὔπω πᾶν εἴρητο ἔπος καὶ Χαιρέας ἀνεβόησε ‘ σπεύδωμεν, ἀπίωμεν. Δίκας ἐν

προθύμως ἐξυπηρετῆται, Καλλιρρόην ἀπέδωκε. Ταῦτα ἀκούσας Χαιρέας ἐπίστευσεν εὐθύς: εὐεξαπάτητον γὰρ ἄνθρωπος δυστυχῶν.

ἄνδρες. ’‘Πῶς οὖν’εἶπε Χαιρέας ‘ ἡμεῖς οἱ μόνοι καὶ πένητες καὶ ξένοι