ab-dūco
ab-dūco - xi, ctum, 3 1. v. a. (ABDOVCIT =abduit, in the epitaph of Scipio, 2. Lit. 3. In gen., of personal objects; constr. aliquem, ab, ex, de; in, ad: SVBIGIT. OMNE. LOVCANAM. OPSIDESQVE. ABDOVCIT (=subigit omnem Luca…
Lema del corpus
Latín Verbo
Grammar pattern: Third conjugation · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
Immo ad tuam matrem abducetur .
Abrir en el lectorSoror est dicta: cupio abducere , ut reddam suis.
Abrir en el lectorQuanquam illam cupio abducere , atque hac re arbitror
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…