mīror
mīror - ātus, 1; v. dep. a.; n. 1. act. collat. form, v. miro), v. dep. a. and n. Sanscr. smi, smile; Gr. μειδάω; cf.: mirus, nimīrum, to wonder or marvel at, to be astonished or amazed at a thing; to admire; constr. wit…
Lema del corpus
Latín Verbo
Grammar pattern: First conjugation · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
Sed eccam ipsam: miror ubi ego huic anteuerterim.
Abrir en el lectornon maneret, ualebat. neque id erat mirandum , si non facile ad credendum adducebatur,
Abrir en el lectortum me non humilem mirabere saepe poetam,
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…