ŏrĭor
ŏrĭor - ortus; v. dep.; entis 1. fut. part. oriturus, 4 (but with some forms of the 3d conj.: orĭtur, Enn. ap. 2. In gen., of persons, to rise, bestir one's self, get up, etc.: 3. Esp., of the heavenly bodies, to rise, b…
Lema del corpus
Latín Verbo
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
Hic primum ortus est a tribunis militum, praefectis, reliquis
Abrir en el lectoruentum est, initium repentini tumultus ac defectionis ortum est ab Ambiorige et Catuuolco;
Abrir en el lectorBelgae ab extremis Galliae finibus oriuntur , pertinent ad inferiorem partem fluminis Rheni,
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…