bĕnĕdictĭo
bĕnĕdictĭo - ōnis; f. 1. an extolling, praising, lauding, 2. Meton., a consecrated, sacred object: 3. A benediction, blessing, Sulp. de Vita S. Martini, 2, 12;
Lema del corpus
Latín Sustantivo
Grammar pattern: Third declension · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
senioribus Iuda proximis suis, dicens: Accipite benedictionem de praeda hostium Domini:
Abrir en el lectorEn propono in conspectu uestro hodie benedictionem et maledictionem:
Abrir en el lectorbenedictionem , si obedieritis mandatis Domini Dei uestri,
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…