cācăbo
cācăbo - āre; v. n. 1. to cackle; Gr. κακκαβίζω, as the natural cry of the partridge: cacabat hinc perdix, Carm. Philom. 19
Lema del corpus
Latín Verbo
Grammar pattern: First conjugation · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
prandio ministraret, quasi amens pedem exurendum iniecit cacabo carnium bullienti adhuc, et ex occasione eiusdem
Abrir en el lector, bene tibi contigit, cinerate 291 et cacabate , qui cum nec saltem homo sis,
Abrir en el lectoribidem desideria usquequaque feruescunt, et quasi de cacabo bulliente inundantes lacrymae foras uberius erumpunt. Quemadmodum
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…