cādūcĕātor
cādūcĕātor - ōris; m. 1. A herald, an officer sent with a flag of truce: caduceatores = legati pacem petentes. Cato caduceatori, inquit, nemo homo nocet, Paul. ex 2. A servant to a priest,
Lema del corpus
Latín Sustantivo
Grammar pattern: Third declension · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
in campos sub ipsa Elaeae moenia descendit misso caduceatore ad Aemilium, uelle se de pace agere
Abrir en el lectorin suorum se recipit multitudinem. Perseuerante certamine caduceator Idaeus interuenit. Tum inuicem missis muneribus pugna
Abrir en el lectoripsi sua sponte se dedidissent ), sed caduceatorem ad eos misit, qui diceret, nunquid
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…