damnātĭo
damnātĭo - ōnis; f. 1. condemnation (good prose). 2. Prop. 3. In gen.: 4. Esp. with reference to the meaning of damnas (v. h. v.): an heir's obligation to pay, 5. Transf., of inanimate things:
Lema del corpus
Latín Sustantivo
Grammar pattern: Third declension · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
octauo ferme post damnationem anno M. Claudius Marcellus et M.
Abrir en el lectorHyginus quidem melissophyllum appellat, sed in confessa damnatione est uenenatum in Sardinia. contexenda enim sunt
Abrir en el lectoramauit enim sordes suas et dilexit pericula et damnationem uotis expetiuit, auctorem harum rerum beniuolentia,
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…