discĭpŭlus
discĭpŭlus - i; m.; ae 1. a learner, scholar, pupil, disciple. 2. In gen., 3. A learner in an art or trade, an apprentice, 4. (Eccl. Lat.) A disciple of Christ,
Lema del corpus
Latín Sustantivo
Grammar pattern: Second declension · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
ergo unde saturi fiamus. Et iam tibi discipulus crescit cicaro meus. Iam quattuor partis dicit
Abrir en el lector, quoniam Prodicus, Selymbriae natus, e discipulis eius instituit quam uocant iatralipticen et unctoribus quoque
Abrir en el lectorgarrulitate mutauit, plurimum que et ex Chrysippo discipulus eius Erasistratus, Aristotelis filia genitus. hic
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…