hăbĭtātĭo
hăbĭtātĭo - ōnis; f. 1. a dwelling, inhabiting: 2. Transf., a dwelling, habitation.— 3. Lit. (class.; cf.: 4. Rent for a dwelling, house-rent:
Lema del corpus
Latín Sustantivo
Grammar pattern: Third declension · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
collata pecunia conducere praeceptores, quodque nunc in habitationes , in uiatica, in ea quae peregre
Abrir en el lectorScimus enim quoniam si terrestris domus nostra huius habitationis dissoluatur, quod aedificationem ex Deo habemus,
Abrir en el lectorNam et in hoc ingemiscimus, habitationem nostram, quae de caelo est, superindui
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…