termĭnus
termĭnus - i; m.; ōnis 2. Lit., of local boundaries: 3. Personified: Termĭnus, the deity presiding over boundaries, 4. Transf., in gen., a bound, limit, end, term:
Lema del corpus
Latín Sustantivo
Grammar pattern: Second declension · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
qua nam sit ratione atque alte terminus haerens.
Abrir en el lector, quam peteret. Herculis et Liberi Patris terminos transituros illos, regi suo paruo inpendio inmortalitatem
Abrir en el lectorlaurea maiorem, quanto plus est ingenii Romani terminos in tantum promouisse quam imperii.
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…