Ăbēl
Ăbēl - indecl.; i; m. 1. Abel, son of Adam, Vulg. —Hence, Abelĭca Virtus, Mythogr. Vatic. 3, 6, 15.
Lema del corpus
Latín Nombre propio
Grammar pattern: Third declension · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
fieret Eua per generationem filiorum, fidem sancti Abel , prophetarum gratiam, ecclesiae posteritatem.
Abrir en el lectortremere, et contra: respexit super munera Abel , super Cain autem munera non respexit.
Abrir en el lectorappellatum: nomine uenerantur, qui post interfectionem Abel beatissimi natus est; ex quo et Sethiani
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…