daemŏnĭăcus
daemŏnĭăcus - a, um; adj.; i 1. pertaining to an evil spirit, demoniac, devilish (eccl. Lat.). 2. Adj.: 3. Subst.: daemoniacus, i, m., a demoniac, one possessed by an evil spirit, Firm. Math. 3, 6; Sulpic. Sever. Vit. S.
Lema del corpus
Latín Sustantivo
Grammar pattern: First declension · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
Illorum officium est, ut ponant manus super daemoniacos , 492 et per inuocationem nominis Dei repellant
Abrir en el lectorsine intermissione tenebantur. Lunaticos. Et ipsi daemoniaci erant; sed propter infamationem creatoris, ad
Abrir en el lectorsaluatus, Ecclesiam significat, passione Christi a daemoniaca dominatione liberatam. Tropologica id est moralis locutio
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…