damnāticĭus
damnāticĭus - a, um; adj. 1. condemned, sentenced: "Κατάκριτον damnaticium," Gloss. Gr. Lat. (late Lat.):
Lema del corpus
Latín Sustantivo
Grammar pattern: First declension · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
que die simile nefas presumit in Burgundia. Damnaticii quidam, dum diffidunt suae saluti, utpote
Abrir en el lector, quia tibi contigerit exemplo et monitis talium damnaticiorum horripilationem aliquam ad poenitendum beneuole concepisse. Quoniam
Abrir en el lectorquia mortuorum pellibus eos uestiebat. Ergo quasi damnaticii in ipso suo indumento, cui maledictioni subiacuerunt
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…