tăcĭturnus
tăcĭturnus - a, um; adj.; adv. 1. not talkative, of few words, quiet, still, taciturn, silent, noiseless (mostly poet., but cf. taciturnitas): quia tristem semper, quia taciturnum videbant, *
Lema del corpus
Latín Adjetivo
Grammar pattern: First declension · structured Wiktionary source
Las entradas completas del diccionario están disponibles con Reader.
Desbloquear con ReaderCargando…
Natura, » inquit pater Arnulfus, « taciturnus est, et insuper quae sub testimonio Christi
Abrir en el lectorin operibus suis, et insuper a bono taciturnus , quod magis officit sibi et omnibus,
Abrir en el lector. Eligo magis uerbosus amicus permanere, quam taciturnus sensim ab amore languere. Et ne ultra
Abrir en el lectorLa concordancia ampliada está disponible con Reader y superiores.
Desbloquear concordanciaCargando…