Reader

MEDITATIO VIII. Elevatio poenitentis ad Patrem.

Respice, obsecro, sancte Pater omnipotens aeterne Deus, ad illam misericordiae tuae exundantissimam abyssum, qua velut diluvium ablutionis charissimi Filii tui unigeniti pretiosissimum vivificumque, in mundi emundatione exundavit, cujus et morte placuit bonitati tuae etiam nos vivificare, et ejus sanguine lavare. Qui etiam Filium tuum charissimum mundo scuto bonae voluntatis tuae largitus es, quo se ab ira tua protegerent, et mortem quam metuunt, ipse illam scuto justitiae tuae et justissimae irae tuae objecto exciperet. Ubi, quantum per te nobis boni velles, ostendere dignatus es, dum charissimum Filium tuum, velut scutum, irae tuae opponere dignatus es. Et ipsum placuit misericordiae tuae et iram tuam et mortem nostram excipere, iram quam merueramus, et mortem. Ipse vero Unigenitus tuus mortem nostram solus portavit.

Reminiscere miserationum tuarum, Domine, et misericordiarum tuarum, quae a saeculo sunt; et conanti creaturae tuae ad te porrige dexteram. Adjuva infirmitatem conantis ad te. Trahe ipsum, qui scis ipsum non posse ad te venire, nisi tu Pater traxeris eum tuo amore et desiderio. Fac me servum tibi acceptabilem et placitum, qui scis me non posse aliter tibi placere. Da, ebsecro, dona illa sancta, quibus solis tibi placeam; qui das bona grata petentibus te; fac, quaeso, ut tu solus sis amor meus et desiderium meum, tu solus sis amor 216 meus et timor meus. Vindica me totum tibi qui me totum quod sum, et totum quod in me, imo totum quod sapio, totum quod moveor, debere tibi soli scio. Totum me converte in laudem et gloriam tuam, qui totum me debeo laudi tuae. Ne tradas, obsecro te, Domine, hostibus tuis creaturam tuam, retine eam tibi, cujus est solius plenissime, et singillatim consumma in me quod coepisti, et confirma quod operatus es.

Exaudi, obsecro, orationem meam, cujus tu largitor et inspirator es, antequam invocarem te. Respice supplicantem tibi, qui me, dum erarem, respicere sic dignatus es. Non in vacuum, miserator Domine, orationem istam inspirare dignatus es, non frustra eam largitus es mihi. Ad hoc utique mihi eam largiri dignatus es, ut exaudias me. Ad hoc dedisti mihi, ut supplicarem tibi ut miserearis mihi peccatori et cui jam arrham misericordiae tuae tribuisti, largire residuum. Recupera me, Domine Deus meus, et erue de manibus inimicorum meorum, quia et ipsi tui sunt, et omnipotentiae tuae subjiciuntur; qui etiam nihil oderunt in me, nisi quod dedisti mihi in omnibus bonis actibus. Nihil oderunt in me, nisi quod diligo te. Hoc omnibus studiis et viribus suis et tota fraude moliuntur ne diligam te, ne glorificem te, nec omnino quaeram te.

Ne ergo praevaleant adversum me hostes gloriae tuae, sed magis confundantur multitudine misericordiae tuae, videntes me conversum in laudem et gloriam tuam totum quaerere pacem et gloriam tuam contra insidiantes, et cujus immutationem intendunt. Ne expleri patiaris, obsecro te, Domine, tam iniquam, tam exsecrabilem voluntatem eorum de me, et contra me. Magnifica ergo, Deus meus, animam meam ad annuntiandum laudem tuam, et gloriae tuae praeconia, ut totus de caetero secundum magnitudinem gloriae tuae vivam, totaque vita mea te glorificet. Exemplo meo ad glorificandum te, invita et provoca multos praedestinatos. Abstrahat, quaeso, vilissimos et immundissimos abominabilesque spiritus tenebrarum a me, praesentiae luminositatis et suavitatis gloriae tuae, quam sustinere non possunt. Dirumpe vincula mea, et educ me de conclusione, et de carcere horrido et tenebroso teterrimoque, et de lacu miseriae, et de luto faecis, et de profundo mortis et tenebrarum in libertatem et lucem tuam admirabilem.

Illumina me fide saluberrima tua, laetifica me et confirma spe jucundissima et certissima tua. Vivifica me dilectione fortissima et justissima tua. Deprime me et humilia atque custodi me timore fortissimo, securissimo et invictissimo tuo. Confunde salubriter me pudore pulcherrimo et gloriosissimo tuo. Quoties ante oculos tuos aliquid quod eos offendat affero, torque me, afflige me dolore muliebri, et suavissimo modo compunctionis medicinae efficacissimae tuae, ne recedam a facie misericordiae tuae vacuus et confusus, sed obtineam quidquid, te jubente, te largiente et inspirante, petam, et quidquid te petentibus promisisti. Sentiam, misericors et miserator Domine, quod non in vanum ad misericordiam tuam confugitur, et praesto es te quaerentibus ad inveniendum te, et quod non deficiam apud te fontem misericordiae tuae, qui de profundo me eripuisti, et quae, et quanta, et quot intelligis, contulisti. Eadem quippe facultate omnipotentiae, sapientiae et bonitatis tuae, qua dixisti et facta sunt omnia, ea facilitate misericordiae tuae dicere potes, et informabuntur in me omnia deformata.

Ecce, omnipotens et misericors Pater, tot et tanta beneficia tua quae recepi, enumeravi, tot et tanta mala, quae bonitati tuae reddidi, recitavi; infelix ego sum et ingratus, qui post tot et tanta mala, quae manent me, et imminent mihi, adhuc gelido, duro et impudenti et mortuo et stupido corde sum coram te, et non erubesco. In tot et tantis latrociniis deprehensus, et solum exspectans infernale patibulum, nec timore concutior, nec dolore torqueor, nec pudore confundor, nec amore tam placidae, tam durabilis bonitatis tuae accendor. An exspectas, dulcissime Pater, et differs respicere in me, et misereri mei, quousque secundum misericordiam tuam dignus ante te appaream, et dignum aliquid rogatu et exauditione tua ante te offeram? Ecce cadaver mortuum, et vermibus scatens, et triduanum fetens ad te veniens in te vitae Largitorem, attuli. Ecce caecum ad illuminandum offero omnipotenti misericordiae tuae, et languidum ad sanandum, et tot et tantis debitis obligatum, ad solvendum, nudissimum et pauperrimum, ad ditandum, in cujus oculis facile est subito honestare pauperem.

Non aliquid aliud possum, clementissime Deus, offerre tibi, nisi memetipsum qualis sum, et ostendere mortem et vulnera mea, nuditatem et paupertatem meam, et debita mea, secundum quae carcerem mortis aeternae timeo. Ostende itaque oculos tuae misericordiae, si quomodo convertaris et ignoscas, et infundas gratiam beatitudinis tuae super me. Nec enim convertere me possum ad te tot et tantis vulneribus et aegritudinibus et morte ipsa depressus, et impotens effectus. Sed tu, misericors Pater, converte me, et convertar ad te. Converte me, Domine, ad te, et contere et contribula cor meum, et sensus vivifici doloris immitte. Non enim est fons bonorum praeter te. Non est a quo accipiam amorem et timorem et dolorem et pudorem, quibus coram te misericordia dignus inveniar, nisi de praelarga misericordia tua super me indignissimum gratiam effuderis. Domine, si istam mihi concesseris, beatus ero. Si in me flagitia et facinora mea vindicare secundum judicium et justitiam tuam dignatus fueris, felix sum; non autem si secundum iram tuam, quae rebelles et contumaces misericordiae tuae comprehendit in fine.

Et haec est justitia tua, et judicium tuum, misericors Pater, quod timore, et amore, et pudore, et dolore agitur in cordibus veraciter poenitentium et redeuntium ad bonitatem tuam, ut misericordiam consequantur. Confige ergo latronem istum timore tuo sancto, et adure apostatam istum igne amoris et charitatis tuae. Confige, Domine, malefactorem istum dolore vivifico ac saluberrimo tuo; confunde impudentem praevaricatorem istum glorioso tuo pudore. Affige sceleratum istum cruci poenalis laboris, et acceptabilis misericordiae tuae, fac me toto corde esurire et sitire te totis visceribus, totoque desiderio amplecti te. Fac me totis visceribus servire tibi soli, toto studio quaerere quae beneplacita sunt coram te; cui cum Unigenito tuo et Domino nostro Jesu Christo, et Spiritu sancto paracleto dono sanctissimo tuo omnis honor et gloria in saecula saeculorum. Amen.