Pro Cn. Plancio
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/cicero-marcus-tullius" aria-label="More works by Cicero, Marcus Tullius">
—
⋯
Original / primary: Perseus Lat2
101
101
O excubias tuas, Cn. Planci, miseras, o flebilis vigilias, o noctes acerbas, o custodiam etiam mei capitis infelicem! si quidem ego tibi vivus non prosum, qui fortasse mortuus profuissem.
101
memini
101
enim, memini neque umquam obliviscar noctis illius cum tibi vigilanti, adsidenti, maerenti vana quaedam miser atque inania falsa spe inductus pollicebar, me, si essem in patriam restitutus, praesentem tibi gratias
101
1
101
relaturum; sin aut
101
2
101
vitam mihi fors
101
3
101
ademisset aut vis aliqua maior reditum peremisset, hos, hos—quos enim ego tum alios animo intuebar?—omnia tibi illorum laborum praemia pro
101
4
101
me persoluturos.
101
quid
101
me aspectas, quid mea promissa repetis, quid meam fidem imploras?
101
nihil
101
tibi ego tum de meis opibus pollicebar, sed de horum
101
5
101
erga me benivolentia
101
6
101
promittebam; hos pro me lugere, hos gemere, hos decertare pro meo capite vel vitae periculo velle videbam; de horum
101
7
101
desiderio, luctu, querelis cotidie aliquid tecum simul audiebam; nunc timeo ne tibi nihil
101
8
101
praeter lacrimas queam reddere, quas tu in meis acerbitatibus plurimas effudisti.
102
102
quid
102
enim possum aliud nisi maerere, nisi flere, nisi te cum mea salute complecti?
102
salutem
102
tibi idem dare possunt qui mihi reddiderunt.
102
te
102
1
102
tamen
102
2
102
—exsurge, quaeso!—retinebo et complectar, nec me solum deprecatorem fortunarum tuarum sed comitem sociumque profitebor; atque, ut spero, nemo erit tam crudeli animo tamque inhumano nec tam immemor non dicam meorum
102
3
102
in bonos meritorum, sed bonorum in me, qui a me mei
102
4
102
servatorem capitis divellat ac distrahat.
102
non
102
ego meis ornatum beneficiis a vobis deprecor, iudices, sed custodem salutis meae, non opibus contendo, non auctoritate, non gratia, sed precibus, sed lacrimis, sed misericordia, mecumque vos simul hic
102
5
102
miserrimus et optimus obtestatur parens, et pro uno filio duo
102
6
102
patres deprecamur
102
7
102
.
103
103
nolite
103
, iudices, per vos, per
103
1
103
fortunas
103
2
103
, per liberos vestros
103
3
103
inimicis meis, eis
103
4
103
praesertim quos ego pro vestra salute suscepi, dare laetitiam gloriantibus vos iam oblitos mei salutis eius a quo mea salus conservata est hostis exstitisse; nolite animum meum debilitare cum
103
5
103
luctu tum etiam metu commutatae vestrae voluntatis erga me; sinite me, quod vobis fretus huic saepe promisi, id a vobis ei persolvere.
104
104
teque
104
, C. Flave
104
1
104
, oro et obtestor, qui meorum consiliorum in consulatu socius, periculorum particeps, rerum quas gessi adiutor fuisti, meque non modo salvum semper sed etiam ornatum florentemque esse voluisti, ut mihi per hos conserves eum per quem me tibi et his conservatum vides.
104
plura
104
ne dicam tuae me etiam lacrimae impediunt vestraeque, iudices, non solum meae, quibus ego magno in metu meo subito inducor in spem, vos eosdem in hoc conservando futuros qui fueritis in me, quoniam istis vestris lacrimis de illis recordor quas pro me saepe et multum profudistis
104
2
104
.