Reader

οἴ ομαι πά ντας ὑ μᾶ ς, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, γιγνώ σκειν ὅ τι οὐ κρινοῦ ντες ἥ κετε τή μερον οὐ δέ να τῶ ν ἀ δικού ντων, ἀ λλὰ βουλευσό μενοι περὶ τῶ ν παρό ντων. δεῖ τοί νυν τὰ ς μὲ ν κατηγορί ας ὑ περθέ σθαι πά σας, καὶ τό τ' ἐ ν ὑ μῖ ν λέ γειν καθ' ὅ του πέ πεικεν ἕ καστος ἑ αυτό ν, ὅ ταν τινὰ κρί νωμεν: εἰ δέ τί ς τι χρή σιμον ἢ συμφέ ρον εἰ πεῖ ν ἔ χει, τοῦ το νῦ ν ἀ ποφαί νεσθαι. τὸ μὲ ν γὰ ρ κατηγορεῖ ν τοῖ ς πεπραγμέ νοις ἐ γκαλού ντων ἐ στί ν, τὸ δὲ συμβουλεύ ειν περὶ τῶ ν παρό ντων καὶ γενησομέ νων προτί θεται. οὐ κοῦ ν οὐ λοιδορί ας οὐ δὲ μέ μψεως ὁ παρὼ ν καιρό ς, ἀ λλὰ συμβουλῆ ς εἶ ναί μοι δοκεῖ. διὸ πειρά σομαι μὲ ν φυλά ξασθαι, ὃ τού τοις ἐ πιτιμῶ, μὴ παθεῖ ν αὐ τό ς, συμβουλεύ σαι δ' ἃ κρά τιστα νομί ζω περὶ τῶ ν παρό ντων.