Reader

οὐ δέ ν' ἂ ν ἀ ντειπεῖ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, νομί ζω, ὡ ς οὐ κακοῦ πολί του καὶ φαύ λου τὴ ν γνώ μην ἀ νδρό ς ἐ στιν οὕ τω τινὰ μισεῖ ν ἢ φιλεῖ ν τῶ ν ἐ πὶ τὰ κοινὰ προσιό ντων ὥ στε τοῦ τῇ πό λει βελτί στου μηδὲ ν φροντί ζειν, ἀ λλὰ τὰ μὲ ν πρὸ ς ἐ πή ρειαν, τὰ δὲ πρὸ ς φιλί αν δημηγορεῖ ν: ἃ ποιοῦ σιν ἔ νιοι τῶ ν δευρὶ παριό ντων. ἐ γὼ δὲ τού τοις μὲ ν τοσοῦ τον ἂ ν εἴ ποιμι, ὅ τι μοι δοκοῦ σιν οὐ δ' εἴ τι πεποιή κασιν τοιοῦ τον μέ γισθ' ἡ μαρτηκέ ναι, ἀ λλ' ὅ τι δηλοῦ σιν οὐ δέ ποτ' οὐ δὲ παύ σασθαι παρεσκευασμέ νοι.

ὑ μῖ ν δὲ παραινῶ μὴ προϊ εμέ νους ὑ μᾶ ς αὐ τοὺ ς ἱ κανὸ ν τοῦ το νομί ζειν, δί κην, ὅ ταν ὑ μῖ ν δό ξῃ, παρὰ τού των λαβεῖ ν, ἀ λλὰ καὶ τού τους, ὅ σον ἐ στὶ ν ἐ ν ὑ μῖ ν, κωλύ ειν, καὶ αὐ τού ς, ὥ σπερ ὑ πὲ ρ πό λεως προσή κει βουλευομέ νους, τὰ ς ἰ δί ας ἀ νελό ντας φιλονικί ας τὸ κοινῇ βέ λτιστον σκοπεῖ σθαι, ἐ νθυμουμέ νους ὅ τι οὐ δεί ς, οὐ δ' ἅ μα πά ντες οἱ πολιτευό μενοι, τῶ ν νό μων, ἐ φ' οἷ ς ὑ μεῖ ς ἐ στε, ἀ ξιό χρεῴ εἰ σι διαφθαρέ ντων δί κην δοῦ ναι.