Reader

δοκεῖ τέ μοι δικαί ως ἄ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, προσέ χειν τὸ ν νοῦ ν, εἴ τις ὑ πό σχοιθ' ὑ μῖ ν ταὐ τὰ δί καια καὶ συμφέ ροντα δεί ξειν ὄ νθ' ὑ πὲ ρ ὧ ν βουλευό μεθα. ἐ γὼ τοί νυν οἴ ομαι τοῦ το ποιή σειν οὐ χαλεπῶ ς, ἂ ν ὑ μεῖ ς βραχύ τί μοι πεισθῆ τε πά νυ. μὴ πά ντα, ὡ ς ἕ καστος ἔ χει γνώ μης ὑ μῶ ν περὶ τῶ ν παρό ντων, ὀ ρθῶ ς ἐ γνωκέ ναι πεπεί σθω, ἀ λλ' ἐ ὰ ν παρὰ ταῦ τά τι συμβαί νῃ λέ γεσθαι, σκοπεί τω πά νθ' ὑ πομεί νας ἀ κοῦ σαι, εἶ τ' ἂ ν ὀ ρθῶ ς εἰ ρῆ σθαί τι δοκῇ, χρή σθω. οὐ γὰ ρ ἧ ττον ὑ μέ τερον ἔ σται τῶ ν χρησαμέ νων τὸ κατορθωθὲ ν ἢ τοῦ πρὸ ς ὑ μᾶ ς εἰ πό ντος. ἡ μὲ ν οὖ ν ἀ ρχὴ τοῦ σκοπεῖ ν ὀ ρθῶ ς ἐ στιν μὴ βεβουλεῦ σθαι πρὶ ν ἐ ξ ὧ ν δεῖ βουλεύ σασθαι ἀ κοῦ σαι. οὐ γὰ ρ αὑ τὸ ς οὔ τε καιρὸ ς οὔ τε τρό πος τοῦ τ' ἐ πικυρῶ σαι τὰ δοκοῦ ντα καὶ τοῦ σκέ ψασθαι τί πρῶ τον δοκεῖ συμφέ ρειν.