Reader

εἰ καὶ τὸ ν ἄ λλον χρό νον, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, μηδενὶ συμπολιτευό μενοι τοσαύ την ἤ γομεν ἡ συχί αν ὅ σηνπερ ἐ ν τῷ παρό ντι, οὔ τε τὰ νῦ ν ἂ ν γεγενημέ να συμβῆ ναι νομί ζω, τῶ ν τ' ἄ λλων οἶ μαι πολλὰ βέ λτιον ἂ ν ἡ μῖ ν ἔ χειν. νῦ ν δ' ὑ πὸ τῆ ς ἐ νί ων ἀ σελγεί ας οὔ τε παρελθεῖ ν οὔ τ' εἰ πεῖ ν οὔ θ' ὅ λως λό γου τυχεῖ ν ἔ στιν.

ὅ θεν συμβαί νει πολλὰ καὶ οὐ κ ἐ πιτή δει' ἴ σως. εἰ μὲ ν οὖ ν ἀ εὶ ταὐ τά, πυνθά νεσθαι, καὶ σκοπεῖ ν ὅ τι χρὴ ποιῆ σαι, καὶ πά σχειν οἷ ά περ νυνὶ βού λεσθε, ψηφιεῖ σθ' ἅ περ ἐ κ τῶ ν παρεληλυθό των χρό νων, καθέ λκειν τριή ρεις, ἐ μβαί νειν, εἰ σφέ ρειν, πά ντα ταῦ τ' ἤ δη: ἃ τριῶ ν ἡ μερῶ ν ἢ πέ ντε, ἂ ν σιωπηθῇ τὰ παρὰ τῶ ν πολεμί ων καὶ σχῶ σιν ἡ συχί αν ἐ κεῖ νοι, πά λιν οὐ κέ τι καιρὸ ν εἶ ναι πρά ττειν ὑ πολή ψεσθε. ὅ περ, ἡ νί κ' ἐ ν̔ Ελλησπό ντῳ Φί λιππον ἠ κού σαμεν, συνέ βη, καὶ πά λιν ἡ νί κ' εἰ ς Μαραθῶ να τριή ρεις αἱ λῃ στρί δες προσέ σχον.

ὡ ς γὰ ρ ἂ ν χρή σαιτό τις, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, καλῶ ς δυνά μει παρεσκευασμέ νῃ, οὕ τως ὑ μεῖ ς εἰ ώ θατε τῷ βουλεύ εσθαι χρῆ σθαι, ὀ ξέ ως. δεῖ δὲ βουλεύ εσθαι μὲ ν ἐ φ' ἡ συχί ας, ποιεῖ ν δὲ τὰ δό ξαντα μετὰ σπουδῆ ς, καὶ λογί σασθαι τοῦ θ' ὅ τι εἰ μὴ καὶ τροφὴ ν ἱ κανὴ ν ποριεῖ τε καὶ στρατηγό ν τινα τοῦ πολέ μου νοῦ ν ἔ χοντα προστή σεσθε καὶ μέ νειν ἐ πὶ τῶ ν οὕ τω δοξά ντων ἐ θελή σετε, ψηφί σμαθ' ὑ μῖ ν περιέ σται, καὶ παραναλώ σετε μὲ ν πά νθ' ὅ ς' ἂ ν δαπανή σητε, βελτί ω δ' οὐ δ' ὁ τιοῦ ν τὰ πρά γματ' ἔ σται, κρινεῖ τε δ' ὃ ν ἂ ν βού λησθ' ὀ ργισθέ ντες. ἐ γὼ δὲ βού λομαι τοὺ ς ἐ χθροὺ ς ὑ μᾶ ς ἀ μυνομέ νους ὀ φθῆ ναι πρό τερον ἢ τοὺ ς πολί τας κρί νοντας: οὐ γὰ ρ ἡ μῖ ν αὐ τοῖ ς πολεμεῖ ν μᾶ λλον ἢ' κεί νοις ἐ σμὲ ν δί καιοι.

ἵ ν' οὖ ν μή, τὸ ῥ ᾷ στον ἁ πά ντων, ἐ πιτιμή σω μό νον, ὃ ν τρό πον ἄ ν μοι δοκεῖ τε ταῦ τα ποιῆ σαι διδά ξω, δεηθεὶ ς ὑ μῶ ν μὴ θορυβῆ σαι μηδ' ἀ ναβά λλειν νομί σαι με καὶ χρό νον ἐ μποιεῖ ν. οὐ γὰ ρ οἱ ταχὺ καὶ τή μερον εἰ πό ντες μά λιστ' εἰ ς[ τὸ] δέ ον λέ γουσιν（ οὐ γὰ ρ ἂ ν τά γ' ἤ δη γεγενημέ να κωλῦ σαι δυνηθεί ημεν τῇ νυνὶ βοηθεί ᾳ）, ἀ λλ' ὃ ς ἂ ν δεί ξῃ τί ς πορισθεῖ σα παρασκευὴ διαμεῖ ναι δυνή σεται, τέ ως ἂ ν ἢ περιγενώ μεθα τῶ ν ἐ χθρῶ ν ἢ πεισθέ ντες διαλυσώ μεθα τὸ ν πό λεμον: οὕ τω γὰ ρ οὐ κέ τι τοῦ λοιποῦ πά σχοιμεν ἂ ν κακῶ ς.