Reader

εἰ μετὰ τῆ ς αὐ τῆ ς γνώ μης, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, τού ς τε λό γους ἠ κού ετε τῶ ν συμβουλευό ντων καὶ τὰ πρά γματ' ἐ κρί νετε, πά ντων ἀ σφαλέ στατον ἦ ν ἂ ν τὸ συμβουλεύ ειν. καὶ γὰ ρ εὐ τυχῶ ς καὶ ἄ λλως πρά ξασι（ λέ γειν γὰ ρ εὐ φή μως πά ντα δεῖ） κοί ν' ἂ ν ἦ ν τὰ τῆ ς αἰ τί ας ὑ μῖ ν καὶ τῷ πεί σαντι. νῦ ν δ' ἀ κού ετε μὲ ν τῶ ν ἃ βού λεσθε λεγό ντων ἥ διστα, αἰ τιᾶ σθε δὲ πολλά κις ἐ ξαπατᾶ ν ὑ μᾶ ς αὐ τού ς, ἐ ὰ ν μὴ πά νθ' ὃ ν ἂ ν ὑ μεῖ ς τρό πον βού λησθε γέ νηται,

οὐ λογιζό μενοι τοῦ θ' ὅ τι τοῦ μὲ ν ζητῆ σαι καὶ λογί σασθαι τὰ βέ λτιστα, ὡ ς ἄ νθρωπος, καὶ πρὸ ς ὑ μᾶ ς εἰ πεῖ ν αὐ τὸ ς ἕ καστό ς ἐ στιν κύ ριος, τοῦ δὲ πραχθῆ ναι ταῦ τα καὶ συνενεγκεῖ ν ἐ ν τῇ τύ χῃ τὸ πλεῖ στον μέ ρος γί γνεται. ἔ στιν δ' ἄ νθρωπον ὄ ντ' ἀ γαπητὸ ν τῆ ς αὑ τοῦ διανοί ας λό γον ὑ πέ χειν: τῆ ς δὲ τύ χης πρὸ ς ὑ ποσχεῖ ν ἕ ν τι τῶ ν ἀ δυνά των.

εἰ μὲ ν οὖ ν ηὑ ρημέ νον ἦ ν πῶ ς ἄ ν τις ἀ σφαλῶ ς ἄ νευ κινδύ νου δημηγοροί η, μανί α παραλεί πειν τοῦ τον ἂ ν ἦ ν τὸ ν τρό πον: ἐ πεὶ δ' ἀ νά γκη τὸ ν περὶ τῶ ν μελλό ντων πραγμά των γνώ μην ἀ ποφαινό μενον[ κοινωνεῖ ν τοῖ ς ἀ π' αὐ τῶ ν γενομέ νοις] καὶ μετέ χειν τῆ ς ἀ πὸ τού των αἰ τί ας, αἰ σχρὸ ν ἡ γοῦ μαι λέ γειν μὲ ν ὡ ς εὔ νους, μὴ ὑ πομέ νειν δέ, εἴ τις ἐ κ τού του κί νδυνος ἔ σται. εὔ χομαι δὲ τοῖ ς θεοῖ ς, ἃ καὶ τῇ πό λει κἀ μοὶ συμφέ ρειν μέ λλει, ταῦ τ' ἐ μοί τ' εἰ πεῖ ν ἐ λθεῖ ν ἐ πὶ νοῦ ν καὶ ὑ μῖ ν ἑ λέ σθαι. τὸ γὰ ρ πά ντα τρό πον ζητεῖ ν νικῆ σαι, δυοῖ ν θά τερον, ἢ μανί ας ἢ κέ ρδους ἕ νεκ' ἐ σπουδακό τος φή σαιμ' ἂ ν εἶ ναι.