Reader

οὐ δέ ν', ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, τῶ ν πά ντων ὑ μῶ ν οὕ τως οἴ ομαι κακό νουν εἶ ναι τῇ πό λει ὥ στε μὴ χαλεπῶ ς φέ ρειν μηδὲ λυπεῖ σθαι τοῖ ς γεγενημέ νοις. εἰ μὲ ν τοί νυν ἀ γανακτοῦ ντας ἦ ν ἄ πρακτό ν τι ποιῆ σαι τού των, τοῦ τ' ἂ ν ἔ γωγε παρῄ νουν ὑ μῖ ν ἅ πασιν: ἐ πειδὴ δὲ ταῦ τα μὲ ν οὐ κ ἂ ν ἄ λλως ἔ χοι, δεῖ δ' ὑ πὲ ρ τῶ ν λοιπῶ ν προνοηθῆ ναι ὅ πως μὴ ταὐ τὰ πεί σεσθε, ὥ σπερ, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, νῦ ν γεγενημέ νων ἀ γανακτεῖ τε, οὕ τω χρὴ σπουδά σαι ὑ πὲ ρ τοῦ μὴ πά λιν ταὐ τὰ συμβῆ ναι, καὶ νομί ζειν μηδέ ν' ἔ χειν λό γον εἰ πεῖ ν τῶ ν συμβουλευό ντων τοιοῦ τον, ὃ ς δυνή σεται σῷ σαι τὰ παρό ντα μηδενὸ ς ὑ μῶ ν μηδὲ ν συναραμέ νου: οὐ γὰ ρ ἂ ν λό γος, ἀ λλὰ θεό ς τις ὁ τοιοῦ τος εἴ η.

ἡ μὲ ν οὖ ν ἀ ρχὴ τοῦ ταῦ θ' οὕ τως ἔ χειν ἐ κεῖ θεν ἤ ρτηται, ἐ κ τοῦ τῆ ς παραχρῆ μα πρὸ ς ὑ μᾶ ς ἕ νεκα χά ριτος ἐ νί ους τῶ ν λεγό ντων ἐ νταυθοῖ δημηγορεῖ ν, ὡ ς οὔ τ' εἰ σφέ ρειν οὔ τε στρατεύ εσθαι δεῖ, πά ντα δ' αὐ τό ματ' ἔ σται. ἔ δει μὲ ν οὖ ν ταῦ θ' ὑ π' ἄ λλου τινὸ ς ἐ ξελέ γχεσθαι μετὰ τοῦ λυσιτελοῦ ντος[ ἐ λέ γχου] τῇ πό λει: δοκεῖ δέ μοι τρό πον τινὰ καὶ νῦ ν ἀ μεί νων ἡ τύ χη περὶ ὑ μᾶ ς τῶ ν ἐ φεστηκό των εἶ ναι.

τὸ μὲ ν γὰ ρ ἕ καστ' ἀ πό λλυσθαι τῆ ς τῶ ν ἐ πιμελουμέ νων κακί ας σημεῖ ον προσή κει ποιεῖ σθαι: τὸ δὲ μὴ πά λαι πά ντ' ἀ πολωλέ ναι τῆ ς ὑ μετέ ρας τύ χης εὐ εργέ τημ' ἔ γωγε κρί νω. ἐ ν ᾧ τοί νυν ἡ τύ χη διαλεί πει καὶ τοὺ ς ἐ χθροὺ ς ἀ νέ χει, τῶ ν λοιπῶ ν ἐ πιμελή θητε. εἰ δὲ μή, σκοπεῖ θ' ὅ πως μὴ ἅ μα τού ς τ' ἐ φεστῶ τας ἑ κά στοις ὑ μεῖ ς κρινεῖ τε, καὶ τὰ πρά γμαθ' ὑ μῶ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, κλινεῖ. οὐ γὰ ρ ἔ σθ' ὅ πως ταῦ τ' ἄ νευ μεγά λου τινὸ ς κακοῦ στή σεται, μηδενὸ ς ἀ ντιλαμβανομέ νου.