Exordia
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/demosthenes" aria-label="More works by Demosthenes">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
46.0.1
ὅ σην μέ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, πεποί ηνται σπουδὴ ν οἱ πρέ σβεις κατηγορῆ σαι τῆ ς πό λεως ἡ μῶ ν, ἅ παντες ἑ ορά κατε: πλὴ ν γὰ ρ οὐ κ ἔ χω τί νος εἴ πω, τἄ λλα πά νθ' ὑ μῖ ν ἀ ναθεῖ ναι πεπεί ρανται. εἰ μὲ ν οὖ ν ἦ σαν αὐ τῶ ν ἀ ληθεῖ ς αἱ κατηγορί αι, χά ριν γ' εἴ χετ' εἰ κό τως ἄ ν, εἰ πρὸ ς ὑ μᾶ ς οὕ τως ὑ μῶ ν κατηγό ρουν καὶ μὴ πρὸ ς ἄ λλους.
46.0.2
ἐ πειδὴ δὲ διαστρέ ψαντες τἀ ληθῆ, καὶ τὰ μὲ ν παραβαί νοντες, ἀ φ' ὧ ν ἂ ν μεγά λους ἐ παί νους κομί σαισθε δικαί ως, τὰ δ' αἰ τιασά μενοι ψευδῆ καὶ οὐ προσή κονθ' ὑ μῖ ν, κέ χρηνται τῷ λό γῳ, πονηροὺ ς δί καιον αὐ τού ς, ἐ πειδὰ ν ἐ ξελεγχθῶ σι ταῦ τα πεποιηκό τες, νομί ζειν. εἰ γὰ ρ ῥ ή τορες δεινοὶ μᾶ λλον εἶ ναι δοκεῖ ν ἢ μετ' ἀ ληθεί ας ἐ πιεικεῖ ς ἄ νθρωποι νομί ζεσθαι προεί λοντο, οὐ δ' αὐ τοὶ καλοκἀ γαθί ας ἂ ν ὡ ς ἔ οικεν ἀ μφισβητοῖ εν.
46.0.3
ἔ στι μὲ ν οὖ ν χαλεπὸ ν τὸ παρ' ὑ μῖ ν ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν ἐ ροῦ ντ' ἀ νεστηκέ ναι, ὥ σπερ ῥ ᾴ διον τὸ καθ' ὑ μῶ ν. ἐ γὼ γὰ ρ μὰ τὴ ν̓ Αθηνᾶ ν οὐ δέ νας ἂ ν τῶ ν ἄ λλων ἀ νθρώ πων οὕ τως οἶ μαι τὰ προσό νθ' αὑ τοῖ ς ἀ κοῦ σαι νουθετουμέ νους, ὡ ς ὑ μεῖ ς τὰ μὴ προσή κοντα κακῶ ς ἀ κού οντες. οὐ μὴ ν οὐ δὲ τού τους θρασέ ως ἂ ν οὕ τως ἡ γοῦ μαι ψεύ δεσθαι, εἰ μὴ συνῄ δεσαν ταῦ τα, καὶ πρό δηλον ἦ ν ὅ τι
46.0.4
δεινό τατοι πά ντων ὑ μεῖ ς ἐ στ' ἀ κού ειν ὅ τι ἄ ν τις καθ' ὑ μῶ ν λέ γῃ. εἰ μὲ ν οὖ ν ταύ της τῆ ς εὐ ηθεί ας δί κην ὑ μᾶ ς δεῖ διδό ναι, λό γους οὐ προσή κοντας κατὰ τῆ ς πό λεως ἀ κού ειν τοῦ τ' ἂ ν εἴ η. εἰ δ' ὑ πὲ ρ τῶ ν ἀ ληθῶ ν εἴ τι δί καιον ῥ ητέ ον, ἐ πὶ τοῦ τ' ἐ γὼ παρελή λυθα, πιστεύ ων οὐ κ αὐ τὸ ς ἀ ξί ως τῶ ν ὑ μῖ ν πεπραγμέ νων εἰ πεῖ ν δυνή σεσθαι, ἀ λλὰ τὰ πρά γματα, ὅ πως ἄ ν τις εἴ πῃ, δί καια φανεῖ σθαι.
46.0.5
βουλοί μην δ' ἂ ν ὑ μᾶ ς, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, ἴ σους ἀ κροατὰ ς ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν αὐ τῶ ν γενέ σθαι, καὶ μὴ τῷ προῆ χθαι τοὺ ς λό γους ἐ παινέ σαι τοὺ ς τού των φιλονικεῖ ν. οὐ γὰ ρ ἂ ν ὑ μετέ ραν κακί αν οὐ δεὶ ς ἔ τι κρί ναι, εἰ λέ γοντό ς τινος εὖ παρεκρού σθητε, ἀ λλὰ τῶ ν ἐ πὶ τού τῳ σπουδὴ ν ποιησαμέ νων, ὅ πως ὑ μᾶ ς ἐ ξαπατή σουσιν.