Reader

ἦ ν μὲ ν δί καιον, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, τὴ ν ἴ σην ὑ πά ρχειν παρ' ὑ μῶ ν ὀ ργὴ ν τοῖ ς ἐ πιχειροῦ σιν ὅ σηνπερ τοῖ ς δυνηθεῖ σιν ἐ ξαπατῆ σαι. ὃ μὲ ν γὰ ρ ἦ ν ἐ πὶ τού τοις, πεποί ηται καὶ προή γαγον ὑ μᾶ ς: τοῦ δὲ μὴ τέ λος ταῦ τ' ἔ χειν ἡ τύ χη καὶ τὸ βέ λτιον νῦ ν ὑ μᾶ ς φρονεῖ ν ἢ ὅ τ' ἐ ξή χθηθ' ὑ πὸ τού των, γέ γονεν αἴ τια. οὐ μὴ ν ἀ λλ' ἔ γωγ' οὕ τω πό ρρω νομί ζω τὴ ν πό λιν εἶ ναι τοῦ δί κην παρὰ τῶ ν ἀ δικού ντων λαμβά νειν ὥ στ' ἀ γαπητὸ ν εἶ ναί μοι δοκεῖ, ἂ ν ὅ πως μὴ πεί σεσθε κακῶ ς δύ νησθε φυλά ττεσθαι: τοσαῦ ται τέ χναι καὶ γοητεῖ αι καὶ ὅ λως ὑ πηρεσί αι τινέ ς εἰ σιν ἐ φ' ὑ μᾶ ς κατεσκευασμέ ναι. τῆ ς μὲ ν οὖ ν τού των κακί ας οὐ κ ἂ ν ἐ ν τῷ παρό ντι τις ἐ ν δέ οντι μά λιστα κατηγορή σειεν: βού λομαι δ' ὑ πὲ ρ ὧ ν ἀ νέ στην, ἃ νομί ζω συμφέ ροντ' εἰ πεῖ ν.