De situ et nominibus locorum Hebraicorum
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/hieronymus-stridonensis340-420" aria-label="More works by Hieronymus Stridonensis">
—
⋯
Original / primary: 7154 Desietn
39.1
DE GENESI.
39.1
Fison, quod interpretatur, caterva: fluvius quem nostri( Graeci) Gangen vocant, de paradiso exiens, et pergens ad Indiae regiones, post quas erumpit in pelagus. Dicit autem Scriptura circumiri ab hoc universam regionem Evila, ubi aurum praecipuum nascitur et Carbunculus lapis et Prasinus.
39.2
Faran, nunc oppidum trans Arabiam junctum Saracenis, qui in solitudine( vagi errant) Per hoc iterfecerunt filii Israel, cum de monte Sina castra movissent. Est ergo, ut diximus, trans Arabiam contra australem plagam, et distat ab Aila contra Orientem, itinere trium dierum. In deserto autem Pharan Scriptura commemorat habitasse Ismaelem. Unde et Ismaelitae( qui nunc Saraceni). Legimus quoque Chodorlagomor regem percussisse eos, qui erant in deserto Pharan.
39.3
Fitistiim, quae nunc dicitur Ascalon, et circa eam regio palaestinae.
39.4
Fanuel, locus in quo Jacob tota nocte colluctans, Israelis vocabulum meruit, juxta torrentem Jaboc( Fanuel autem interpretatur facies Dei, ab eo quod Jacob ibi Deum viderit).
39.5
Fogo, civitas Adad regis, quae est in regione Gabalitica.
39.6
Fenon, castra filiorum Israel in deserto. Fuit autem quondam civitas principum 214 Edom, nunc viculus in deserto, ubi aeris metalla( damnatorum suppliciis effudiuntur), inter civitatem Petram et Zoaram( de quo et supra diximus).