De ortu et obitu Patrum
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/isidorus-hispalensis565-636" aria-label="More works by Isidorus Hispalensis">
—
⋯
Original / primary: 8209 Deoreto
3.1.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXV.
3.1.1
Zacharias et Elisabeth ante Deum justi, steriles in juventute, fecundi in senio, requiescunt in Jerusalem. 179
3.2.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXVI.
3.2.1
Joannes Baptista filius Zachariae, ex tribu Levi, in Jerusalem ortus, angelo denuntiante conceptus, praenuntius Christi, praeco Judicis, propheta Altissimi, vox Verbi, amicus Sponsi, testis Domini, lucerna Luminis, terminus prophetarum, baptismatis initium; qui praenuntiatus parentis vocem abstulit, genitus officium linguae resolvit; qui necdum editus Christum prophetavit, salutavit in utero, in columba agnovit, in deserto monsravit.
3.2.2
Cujus vestimentum lanugo fuit camelorum, habitatio eremus, victus mellis, et locustarum cibus. Hic, dum Herodi prohiberet fraternum violare connubium, carceralibus tenebris mancipatur. Cujus caput regis filia ludi praemium a patre postulavit; at ille desectum male poscenti filiae ebrius inter pocula dedit.
3.2.3
Sepultus est in Sebastia oppido Palaestinae, quae olim Samaria vocabatur; quam Herodes rex Judaeae, Antipatri filius, ob honorem Caesaris Augusti Graeco sermone Augustam vocavit.
3.3.1.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXVII.
3.3.1.1
Maria( quae interpretatur Domina, sive Illuminatrix), clara stirps David, Virga Jesse, Hortus conclusus, Fons signatus, Mater Domini, Templum Dei, Sacrarium Spiritus sancti, Virgo sancta, Virgo feta, virgo ante partum, virgo post partum, salutationem ab angelo accepit, et mysterium conceptionis agnovit: partus qualitatem inquirit, et contra legem naturae obsequii fidem non renuit, quam Dominus ipse in cruce positus, per sanguinem Testamenti virgini commendavit discipulo, ut ipsum mater haberet vitae comitem quem filius noverat integritatis esse custodem.
3.3.1.2
112. Hanc quidam crudeli necis passione asserunt ab hac vita migrasse, pro eo quod justus Simeon complectens brachiis 180 suis Christum, prophetaverit, matri dicens: Et tuam ipsius animam pertransibit gladius. Quod quidem incertum est, utrum pro materiali gladio dixerit an pro verbo Dei valido et acutiori omni gladio ancipiti. Specialiter tamen nulla docet historia, Mariam gladii animadversione peremptam, quia nec obitus ejus uspiam legitur. Dum tamen reperiatur ejus sepulcrum, ut aliqui dicunt, in valle Josaphat.
3.4.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXVIII.
3.4.1
113. Simon Petrus filius Joannis, frater Andreae, ortus in vico Bethsaida provinciae Galilaeae, qui est juxta stagnum Genesareth, cujus prima vocatio nominis Bar- Jona, legis directa generatio est. Petrus in Christo Ecclesiae firmamentum est. Cephas corporis Christi principatus et caput est. Simon Joannis, virginitatis regeneratio incorrupta est.
3.4.1
Qui dum juxta Joannem habeatur tertius, juxta Matthaeum eligitur primus: nec immerito, quia Apostolorum princeps est. Et confessor primus Filii Dei, et discipulus, et pastor humani gregis, Petra Ecclesiae, clavicularius regni, amator Domini, atque negator: confitendo laudatus, praesumendo elatus, negando lapsus, lacrymando purificatus, confitendo probatus, patiendo coronatus, cui nomen ex opere datur, titulus ex merito potestatis imponitur.
3.4.2
Hic in Galatia, Ponto, Cappadocia, Bithynia, Asia, atque Italia Evangelium praedicavit, atque harum virtutum signis effulsit. Pendulo gressu fervidum mare calcavit, praeteriens umbra sua mortuos 181 animavit, claudis pristinum reiteravit officium, paralyticis fluida membra in proprium reparavit statum.
3.4.3.1
Inter haec defunctam viduam suscitavit. Ananiam et Saphiram reos perfidiae, mortis animadversione damnavit. Simonem etiam magicis artibus coelum conscendentem ad terram elisit. Hic postquam Antiochenam Ecclesiam fundavit, sub Claudio Caesare contra eumdem Simonem Magum Romam pergit, ibique praedicans Evangelium vigintiquinque annis, ejusdem urbis tenuit pontificatum.
3.4.3.2
117. Sexto autem et tricesimo anno post passionem Domini, a Nerone Caesare in urbe Roma deorsum, ut ipse voluit, crucifixus est. Sicque post apostolicum meritum, etiam martyrio coronatur. Sepultus Romae in Vaticano, secus viam Triumphalem, tertio lapide ab Urbe, ad orientalem plagam.
3.5.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXIX.
3.5.1
Paulus, qui ante Saulus, apostolus gentium, advocatus Judaeorum, a Christo de coelo vocatus, in terram prostratus, qui oculatus cecidit, caecatus surrexit, ex persecutore effectus est vas electionis, ex lupo ovis, inter apostolos vocatione novissimus, praedicatione primus. In lege Gamalielis discipulus, in Evangelio Christi servus. Cujus patria Tharsus fuit, genus Benjamin.
3.5.2.1
Hic secundo post Ascensionem Domini anno baptizatus, dignitatem meruit apostolatus, atque plus omnibus laborans, multo latius inter caeteros verbi gratiam seminavit, atque doctrinam evangelicam sua praedicatione implevit.
3.5.2.2
120. Incipiens enim ab Jerosolymis, usque ad Illyricum, et Italiam Hispaniasque processit, ac nomen Christi multarum manifestavit gentium nationibus, quibus ante nondum fuerat declaratum, cujus miracula ista esse noscuntur. 182
3.5.3
Raptus sursum in tertium coelum conscendit, demersus deorsum nocte et die in profundo maris fuit, seducentem Pythonis spiritum imperata discessione damnavit, adolescenti mortuo vitalem redintegravit spiritum, caecitate percussit magum, claudo proprium reformavit incessum; diri quoque serpentis nec sensit nec horruit morsum, sed igni dedit arsurum, patrem etiam Publii a febribus orando sanavit.
3.5.4.1
Hic ob amorem Christi multas passiones graviaque corporis sustinuit tormenta. In primis Judaicas persecutiones, et gentium miserias, et laborem, famem, sitim, frigus, et nuditatem, naufragia, et mille pericula, rabiem ferarum, verbera, carcerales tenebras, et tormenta catenarum, squalores, et vincula.
3.5.4.2
123. Inter haec ligatur a Judaeis, traditur gentibus, lapidatur ad necem, in sporta per murum demittitur, virgis caeditur, poenis arctatur, in carcere vinctus terraemotu facto resolvitur, ad ultimum a Nerone gladio caeditur eo die quo et Petrus crucifixus est. Sic enim oportuerat ut hi qui simul confessi sunt uno die coronarentur. Sepultus Romae in via Ostiensi, anno post passionem Domini tricesimo sexto, tertio ab urbe milliario, contra occidentalem plagam.
3.6
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXX.
3.6
124. Andreas, qui interpretatur decorus, frater Petri, secundum Joannem primus, juxta Matthaeum a primo secundus. Hic in sorte praedicationis Scythiam atque Achaiam accepit, in qua etiam civitate Patris cruce suspensus occubuit.
3.7
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXI.
3.7
125. Jacobus filius Zebedaei, frater Joannis, quartus in ordine, 183 duodecim tribubus quae sunt in dispersione gentium scripsit, atque Hispaniae, et occidentalium locorum gentibus Evangelium praedicavit, et in occasu mundi lucem praedicationis infudit. Hic ab Herode tetrarcha gladio caesus occubuit. Sepultus in Marmarica.
3.8.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXII.
3.8.1
Joannes, apostolus et evangelista, filius Zebedaei, frater Jacobi, virgo electus a Domino, atque inter caeteros magis dilectus, qui etiam super pectus Magistri recumbens, et Evangelii fluenta de ipso sacro dominici pectoris fonte potavit, et quasi unus de paradisi fluminibus, verbi Dei gratiam in toto terrarum orbe diffudit. Quique in locum Christi, Christo jubente, successit, dum suscipiens matrem Magistri discipulus, etiam ipse pro Christo alter quodammodo derelictus est filius.
3.8.2
Hic, dum Evangelium Christi in Asia praedicaret, a Domitiano Caesare in Pathmos insulam metallo relegatur, ubi etiam positus Apocalypsim scripsit. Interfecto autem a senatu Domitiano, exsilio resolutus, recessit Ephesum, ibique ob haereticorum refutandas versutias, efflagitatus ab Asiae episcopis Evangelium novissimus edidit.
3.8.3
Cujus quidem inter alias virtutes, magnitudo signorum 184 haec fuit. Mutavit in aurum sylvestres frondium virgas littoreaque saxa in gemmas. Item gemmarum fragmina in propriam reformavit naturam, viduam quoque ad precem populi suscitavit, et redivivum juvenis corpus revocata anima reparavit. Bibens lethiferum haustum, non solum evasit periculum, sed eodem prostratos noculo in vitae reparavit statum.
3.8.4.1
Hic anno sexagesimo septimo post passionem Domini Salvatoris sub Trajano principe longo jam vetustatis senio fessus, cum diem transmigrationis suae imminere sibi sentiret, jussisse fertur effodi sibi sepulcrum, atque inde vale dicens fratribus, facta oratione vivens tumulum introivit, deinde tanquam in lectulo in eo requievit.
3.8.4.2
130. Unde accidit ut quidam eum vivere asserant, nec mortuum in sepulcro, sed dormientem jacere contendant, maxime pro eo quod illic terra sensim ab imo scaturiens, ad superficiem sepulcri conscendat, et, quasi flatu quiescentis, deorsum ad superiora pulvis ebulliat. Quievit autem apud Ephesum sexto Kalendas Januarii.
3.9
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXIII.
3.9
131. Philippus a Bethsaida civitate, unde et Petrus, Gallis praedicat Christum, barbarasque gentes, vicinasque tenebris, et tumenti Oceano conjunctas, ad scientiae lucem fideique portum deducit. Deinde in Hierapoli Phrygiae provinciae urbe crucifixus, lapidatusque obiit, rectoque sepultus cadavere, simul cum filiabus suis ibidem requiescit.
3.10.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXIV.
3.10.1
Thomas apostolus Christi, Didymus nominatus, et juxta Latinam linguam Christi geminus, ac similis Salvatori, audiendo incredulus, videndo fidelis. Hic Evangelium praedicavit Parthis, et Medis, 185 et Persis, Hyrcanisque, ac Bactrianis, et Indis tenentibus Orientalem plagam, et intima gentium penetrans, ibique praedicationem suam usque ad titulum suae passionis perducens; lanceis enim transfixus occubuit in Calamina civitate Indiae, ubi et sepultus est in honore.
3.11.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXV.
3.11.1
Bartholomaeus apostolus, nomen ex Syra lingua suscipiens, Lycaoniam in sorte praedicationis accepit, atque Evangelium juxta Matthaeum apud Indos in eorum linguam convertit. Ad ultimum in Albano[ Al. Abano] Majoris Armeniae urbe, vivens a crudelissimis gentibus barbaris decoriatur, sicque terrae conditur.
3.12
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXVI.
3.12
134. Matthaeus apostolus et evangelista, qui etiam ex tribu sua Levi sumpsit cognomen, ex publicano a Christo electus, ex peccante translatus. Hic primum quidem in Judaea evangelizat, postmodum in Macedonia praedicat, requiescit in montibus Parthorum.
3.13.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXVII.
3.13.1
Jacobus Alphaei, episcopus Jerosolymorum primus, cognomento Justus, sororis matris Domini filius, unde et frater Domini vocatus, homo lucis et operarius veritatis, tantaeque etiam sanctitatis, ut fimbriam vestimenti ejus certatim cuperent attingere populi.
3.13.2
Hic, dum in Jerusalem Christum Dei Filium praedicaret, de templo a Judaeis praecipitatus, lapidibus opprimitur, ibique juxta templum humatur. Quem Josephus tantae sanctitatis et venerationis in Judaea perhibet exstitisse, ut propter ejus interfectionem Jerosolyma credatur esse diruta. 186
3.14
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXVIII
3.14
137. Judas Jacobi frater in Mesopotamia, atque interioribus Ponti evangelizans, feras et indomitas gentes, quasi belluarum naturas suo dogmate mitigat, et fidei dominicae subjugat, sepultus est autem Berytho Armeniae urbe.
3.15.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXIX.
3.15.1
Matthias, de septuaginta discipulis unus, et pro Juda Iscarioth duodecim inter apostolos subrogatus, electus est sorte, et solus sine cognomine. Huic datur Evangelii praedicatio in Judaea.
3.16
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXX.
3.16
139. Simon Zelotes, qui prius dictus est Chananaeus, zelo Domini fervens, par in cognomento Petri, et similis in honore, accepit Aegypti principatum, et post Jacobum Justum cathedram tenuit Jerosolymorum. Post annos autem centum viginti meruit sub Trajano per crucem sustinere martyrii passionem. Jacet in Bosphoro.
3.17.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXXI.
3.17.1
140. Hi fuerunt Christi discipuli, praedicatores fidei, et doctores gentium, qui cum omnes unum sint, singuli tamen eorum propriis certisque locis in mundo ad praedicandum sortes proprias acceperunt.
3.17.1
Petrus namque Romam accepit, Andreas Achaiam, Jacobus Hispaniam, Joannes Asiam, Thomas Indiam, Matthaeus Macedoniam, 187 Philippus Galliam, Bartholomaeus Lycaoniam, Simon Zelotes Aegyptum, Mathias Judaeam, Jacobus frater Domini Jerosolymam, Judas frater Jacobi Mesopotamiam.
3.17.2
Paulo autem cum caeteris apostolis nulla sors propria traditur, quia omnibus gentibus magister et praedicator eligitur. Nam sicut Petro et reliquis circumcisionis est apostolatus datus, ita Paulo praeputii in gentibus. Hic autem septem Ecclesiis et tribus evangelizat discipulis.
3.18.1.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXXII.
3.18.1.1
Lucas Antiochenus, evangelista, et apostolicae conscriptor historiae, natione Syrus, arte medicus, Graeco eloquio eruditus, quem plerique tradunt proselytum fuisse, et Hebraeas litteras ignorasse. Hic tamen fuit Pauli discipulus et individuus comes peregrinationis ejus.
3.18.1.2
144. Quique ab ineunte pueritia castissimus fuit, et evangelicae praedicationis opus exercuit. Obiit septuagesimo quarto vitae suae anno. Sepultus in Bithynia, cujus quidem ossa regnante Constantino Constantinopolim fuerunt translata.
3.19.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXXIII.
3.19.1
145. Marcus evangelista, Petri discipulus, ejusque in baptismate 188 filius. Cujus quidem Evangelium nonnulli a Petro Romae dictatum ferunt. Hic, ne ad sacerdotium promoveretur, abscidisse sibi pollicem fertur.
3.19.2
146. Primus autem Alexandriae cathedram tenuit, primusque Ecclesias Aegyptiorum fundavit, tantis doctrinae et continentiae virtutibus florens, ut omnes discipuli Christi ejus imitationem sequerentur. Mortuus est octavo Neronis anno in Alexandria, placida quiete sepultus.
3.20
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXXIV.
3.20
147. Barnabas, qui et Joseph, natione Cypriae civitatis, a Cyro rege Persarum conditae, cum Paulo in gentibus apostolatum adeptus, deinde propter Joannem discipulum, qui etiam cognomento Marcus appellatur, sejunctus a Paulo, nihilominus evangelicae praedicationis injunctum sibi opus exercuit.
3.21.1
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXXV.
3.21.1
148. Timotheus Ephesiorum episcopus de civitate Listrensium, patre Graeco, id est, ethnico, matre autem Judaea, ut refert Apostolus dicens: Quia habitavit fides in avia tua Loide, et matre tua Eunice, certum autem scio, quod in te quoque.
3.21.2
149. Hic autem fuit discipulus Pauli, ejusque spiritualis filius, quem puerum prope secum idem Paulus assumpsit. Qui pudicus et virgo permansit, quique apud Ephesum in monte qui vocatur Phion, cum magno honore sepultus quiescit. 189
3.22
EX NOVO TESTAMENTO. CAPUT LXXXVI.
3.22
150. Titus, Pauli discipulus, et in baptismo filius, natione Graecus, ex gentibus solus a Paulo apostolo post Evangelium circumcisus, quem ad instruendas Cretae Ecclesias praefatus reliquit Apostolus. Ibique in pace defunctus est, atque sepultus.