Antikeimenon
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/julianus-toletanus642690" aria-label="More works by Julianus Toletanus">
—
⋯
Original / primary: 8585 Antike
1.1
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO PRIMA (Alias 3).
1.1
Quomodo in illis primis diebus factum vespere et mane scribitur, cum in quarto die facta sint sidera, per quae dies a noctibus distinguuntur? Sic enim in quarto die dixisse Dominus legitur: Fiant sidera in firmamento coeli, ut luceant super terram, et dividant inter diem ac noctem, et sint in signa, et tempora, et dies et annos. Quomodo jam Deus diviserat inter diem et noctem, si hoc quarto die sidera faciunt?
1.2
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.2
Restat ut intelligamus per tres illos dies qui sine sole vel luna fuerunt, in ipsa quidem mora temporis distinctiones ipsas operum sic appellatas, id est, vesperam propter transactionem consummati operis, mane propter inchoationem futuri operis, de similitudine scilicet humanorum operum, quia plerique mane incipiunt, et ad vesperam desinunt. Hoc autem quod in quarto die dicitur: Dividant inter diem et noctem, et caetera, sic debemus accipere, tanquam si diceretur: Sic inter se dividant inter diem et noctem, ut soli dies detur, nox vero lunae et sideribus caeteris. In tres ergo illos dies jam divisio facta fuerat inter noctem et diem, sed nondum inter sidera, ut jam certum esset de siderum numero, quid per diem et quid per noctem appareret hominibus.
1.3
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO II (Alias 4).
1.3
Cum in Genesi non inveniatur scriptum quia Deus in sexto die fundaverat terram, sed tantum animalia et hominem, quomodo Psalmista in titulo psalmi nonagesimi secundi quasi e contrario videtur dicere: Laus cantici ipsi David, in diem ante sabbatum, quando fundata est terra?
1.4
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO AUGUSTINI (Enarr. in psal. XCII, n. 1).
1.4
« Sexto die fecit Deus hominem ad imaginem suam: et sexto saeculo venit Dominus Jesus Christus, ut reformaretur homo ad imaginem Dei. Primum enim tempus tanquam primus dies, ab Adam usque ad Noe; secundum a Noe usque ad Abraham; tertium tempus, quasi tertius dies ab Abraham usque ad David; quartum usque ad transmigrationem Babyloniae; quintum usque ad praedicationem Joannis: sextum tempus tanquam sextus dies, a Joanne usque in finem. In hoc sexto die Christus de Virgine natus est, hoc die spiritalis terra fundata est, id est Ecclesia. Fundamentum enim nemo potest ponere, praeter id quod positum est, quod est Christus Jesus. Cum ergo omnes qui credunt per universam terram immobiles sunt in fide, fundata est terra, et tunc fit homo ad imaginem Dei, quia illic figuratus est.»
1.5
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO III (Alias 5).
1.5
Cum primo die angeli, sexto homo creatus sit( Gen. I, 26 seq.), quomodo Dominus ad Job loquitur, quasi simul angelum et hominem creaverit? Dicit enim: Ecce Beemoth, quem feci tecum.
1.6
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO GREGORII (Lib. XXXII Mor., n. 17).
1.6
« Simul creati sunt, non unitate temporis, sed cognitione rationis. Scriptum namque de homine est: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram. Et per Ezechielem ad Satan dicitur: Tu signaculum similitudinis plenus sapientia, et perfectus decore, in deliciis paradisi Dei fuisti. In cuncta igitur creatura homo et angelus simul conditus exstitit, quia ab omni creatura irrationabili distinctus processit.»
1.7
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO IV (Alias 14).
1.7
Cum in Genesi scriptum sit: Fecit Deus hominem ad imaginem et similitudinem suam, quomodo propheta in psal. LXX, quasi non sit homo ad similitudinem Dei formatus, dicit: Deus, quis similis tibi?
1.8
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.8
Aliud est si perverse quis velit fieri similis Deo, id est, per superbiam, sicut diabolus, qui dixit: Ero similis altissimo; et aliud, si per obedientiam et adimpletionem praeceptorum ejus similitudinem Dei in se reportet. Homo enim suadente diabolo dum perverse voluit fieri similis Deo, captivus est sub seductore suo. Ecce ipse hic clamat, qui ab illo ceciderat, et dicit: Deus, quis similis tibi? quia in ipso utique captivo homine similitudo Dei perierat, cum per superbiam Deo esse similis cupiebat. At vero ad suam nos Deus similitudinem facit, cum praeceptis suis nos admonet inhaerere, cum tales nos vult fieri sicut et ipse est, cum per Scripturam suam clamat: Sancti estote, quia et ego sanctus sum. Nam etiam cum dicit: Diligite inimicos vestros, orate pro eis qui vos persequuntur: benefacite his qui oderunt vos, ad similitudinem suam nos hortatur. Denique quid adjungit? Ut sitis filii Patris vestri, qui in coelis est. Quid enim? ipse facit hoc? Facit certe, quia solem suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super justos et injustos. Qui ergo bene vult inimico suo, Deo similis est: nec ista superbia, sed obedientia est. Quare? Quia ad imaginem Dei facti sumus. Ergo quisquis vult ita similis esse Deo, ut ad illum stet, fortitudinem suam, sicut scriptum est, ab illo custodiat, non ab illo recedat: ei cohaerendo signetur tanquam ex annulo cera: vere custodiet imaginem ad quam factus est. Porro autem si perverse voluerit imitari Deum, ut quomodo Deus non habet a quo regatur, sic ipse velit sua potestate uti, quid restat, nisi ut recedens ab ejus calore, torpescat? Etiam quodammodo alienus redditus ab imagine Dei, quasi captivus clamet: Domine, quis similis tibi? Tanquam si diceretur: Ecce ego volui perverse esse similis tibi, et factus sum similis pecori; nam sub tua dominatione vere tibi similis eram: sed homo in honore positus non intellexi, comparatus sum jumentis insensatis, et similis factus sum illis. Jam ergo hic non in similitudine Dei positus, sed in similitudine jumentorum constitutus, clamat cum dicit: Deus, quis similis tibi?.
1.9
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO V (Alias 12).
1.9
Cum scriptum sit: Erant omnia valde bona, quomodo in lege quaedam animalia vocantur immunda?
1.10
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.10
Immunda appellata sunt usui, non creationi; horum enim in cibum usus pro quibusdam figuris divina interdictus lege cognoscitur.
1.11
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO VI (Alias 13).
1.11
Cum in Genesi omnia valde bona dicantur, et in aliis subsequentibus multa bonitatis nomine censeantur, Christus quoque in Evangelio et bonum hominem, et bonum servum pronuntiet, cur idem Dominus e contrario loquitur: Nemo bonus, nisi solus Deus?
1.12
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.12
Omnia quae Scriptura bona pronuntiat, secundum se bona esse dubium non est. Tamen si respiciamus ad bonitatem Dei, nullus eorum pronuntiabitur bonus, dicente Domino: Nemo bonus, nisi solus Deus. Cujus intuitu etiam ipsi apostoli, qui electionis merito bonitatem generis humani multis excesserant modis, mali esse dicuntur, Domino ad eos ita loquente: Si ergo vos cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris, quanto magis Pater vester, qui in coelis est dabit bona petentibus se?
1.13
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO VII (Alias 16).
1.13
Cum Deus auctor vel creator mali non sit, dicente Scriptura quod creavit omnia bona valde: quomodo ipse Dominus loquitur per Isaiam quasi e contrario dicens: Ego Dominus, et non est alter, formans lucem, et creans tenebras, faciens pacem, et creans mala?
1.14
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.14
Bonus Deus, secundum quod in Genesi legitur, bona cuncta creavit: mala autem, quae se creare dixit, non similiter per naturam se creare perhibuit. Neque enim mala, quae nulla sua natura subsistunt, a Deo creantur. Sed creare se mala Dominus indicat, cum res bene conditas, nobis male agentibus in flagellum format: ut ea ipsa et per dolorem, quo feriunt, delinquentibus mala sint, et per naturam qua existunt, bona. Unde et venenum mors quidem est homini, sed vita serpenti. Bene itaque dicitur: Formans lucem, et creans tenebras, quia cum per flagella exterius doloris tenebrae creantur, intus per eruditionem lux mentis accenditur. Faciens pacem, et creans mala, quia tunc nobis pax cum Deo redditur, cum haec quae bene sunt condita, sed non bene concupita, in ea quae nobis mala sunt flagella vertuntur. Per culpam quippe Deo discordes existimus. Dignum ergo est ut ad pacem illius per flagella redeamus, ut cum unaquaeque res bene condita nobis in dolorem vertitur, correcti mens ad auctoris pacem humiliter reformetur.
1.15
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO VIII (Alias 1).
1.15
Cum in Genesi septem primi dies legantur, per quos Deus universam creationem perfecit, juxta quod scriptum est: Et requievit die septimo ab omni opere suo, quomodo e contra ibi post aliqua unus dies tantum legitur, in quo universa mundana conditio sit creata? Dicit enim: Istae generationes coeli et terrae quando creatae sunt, in die quo fecit Dominus coelum et terram, et omne virgultum agri, etc.
1.16
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.16
Qui superius per dies singulos condita omnia retulit, qualiter simul omnia uno die creata subjunxit, nisi ut liquido ostenderet, quod creatura omnis simul per substantiam exstitit, sed non simul per speciem processit? Rerum quippe origo simul creata, sed simul species formata non est: et quod simul exstitit per substantiam materiae, non simul apparuit per substantiam formae. Cum enim simul factum coelum et terra dicitur, simul spiritalia et corporalia, simul quidquid de coelo oritur, simul factum quidquid de terra producitur, indicatur. Sidera quippe quarto die in coelo facta perhibentur: sed quod quarto die processit in specie, primo die in coeli substantia exstitit per conditionem. Item in primo creata terra dicitur, et tertio arbusta condita, et cuncta terrae virentia scribuntur. Sed hoc quod die tertio in specie apparuit, primo die in ipsa, de qua ortum est, terrae substantia conditum fuit. Scriptum est enim: Qui vivit in aeternum, creavit omnia simul
1.17
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO IX (Alias 7).
1.17
Cum in Genesi scriptum sit: In septimo die requievit Deus ab omni opere suo, quomodo e contra Christus in Evangelio dicit: Pater meus usque modo operatur, et ego operor?
1.18
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.18
Requievit die septimo, quia deinceps nullam creaturam novam fecit. Usque nunc operatur, quia omnia ex eis facit, quae in illis sex diebus mysticis fecit: quia quae tunc primordialiter condidit, nunc potentialiter administrata regit. Ergo requievit a condendis generibus creaturae, non autem cessavit ab opere regendi, vel administrandi omnia quae creavit.
1.19
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO X (Alias 2).
1.19
Cum Scriptura Genesis in sexto die creatum hominem narret, quomodo post ipsam creationem hominis, vel evolutionem septem dierum ibi scribitur: Non enim pluerat Dominus super terram, et homo non erat qui operaretur eam? Cur non erat homo qui operaretur terram, qui jam sexto die factus fuerat?
1.20
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.20
Hoc recapitulando commemorat. Quia quando fecit Deus viridia agri, nondum pluerat, nondumque homo factus fuerat.
1.21
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XI (Alias 15).
1.21
Cum in Genesi, quando Deus hominem fecit, tantum simpliciter referatur: Fecit Deus hominem de limo terrae, quomodo Psalmista dicit: Manus tuae fecerunt me, et plasmaverunt me?
1.22
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO AUGUSTINI (Serm. 18 in eum psal., n. 1).
1.22
« Cur, inquit, quibusdam visum fuerit verbo Deum fecisse caetera, hominem vero velut aliquid praecipuum fecisse manibus suis; non video, nisi forte quia ex pulvere formatum legitur hominis corpus, non potuisse fieri nisi manibus arbitrantur. Nec attendunt quod in Evangelio de Verbo Dei scriptum est: Omnia per ipsum facta sunt, non posse constare, si non per Verbum factum est etiam corpus humanum. Sed adhibent testimonium psalmi, et dicunt: Ecce ubi apertissime clamat homo: Manus tuae fecerunt me, et plasmaverunt me; quasi non etiam aperte dictum sit: Videbo coelos, opera digitorum tuorum; et illud: Et opera manuum tuarum sunt coeli; multoque apertius: Et aridam terram manus ejus finxerunt. Manus ergo sunt potestas Dei. Aut si pluralis numerus eos movet, quia non dictum est Manus tua, sed manus tuae, accipiant manus Dei virtutem et sapientiam Dei, quae utraque unus dictus est Christus, qui etiam intelligitur brachium Domini, ubi legitur: Et brachium Domini cui revelatum est? Aut accipiant manus Dei Filium et Spiritum sanctum, quia et Spiritus sanctus cooperator est Patris et Filii. Unde et Apostolus: Omnia haec operatur unus atque idem spiritus. Propterea quippe unus dixit, ne tot spiritus quot opera putarentur, non quod sine Patre et Filio Spiritus operetur.»
1.23
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XII (Alias 6).
1.23
Cum post creationem Adae specialiter Scriptura dicat: Immisit Deus soporem in Adam, et tulit unam de costis ejus, et replevit carnem pro ea, et aedificavit Deus costam, quam tulerat de Adam, in mulierem, quomodo contra hoc tunc creata esse dicatur mulier quando et vir, eadem Scriptura dicente de sexto die: Creavit Deus hominem ad imaginem suam; ad imaginem Dei creavit illum, masculum et feminam fecit eos? Ecce in sexto die necdum facta Eva describitur, et jam homo masculus et femina perhibetur.
1.24
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.24
Quia ex Adae latere erat procul dubio femina processura, in illo jam tunc computata fuit per substantiam, a quo fuerat producenda per formam.
1.25
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XIII (Alias 10).
1.25
Cum in Genesi de conjugio corporali prior illa sententia a Domino prolata sit, ubi mulierem subjici viro voluit, dicens: Ad ipsum erit conversio tua, et ipse dominabitur tui, quomodo e contrario Dominus Abrahae loquitur: Omnia quaecunque dixerit tibi Sara, audi vocem ejus.
1.26
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.26
Prima illa utique sententia de corporali conjugio a Domino est prolata, ubi obtemperare viro suo uxor jubetur. Contra quam nihil hic contrarium dicitur, quia non de corporali conjugio dictum esse videtur; sed Sara hic uxor quasi pro virtute animi ponitur, quam semper unusquisque vir audire praecipitur, id est, ut quodcunque nobis virtus animi suggesserit faciendum, per omnia nobis quasi a viris fortibus impleatur, manente illa sententia de corporali conjugio, ut uxor semper subdita sit viro.
1.27
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XIV (Alias 8).
1.27
Cum Dominus ad Noe dixerit: Erunt dies hominis 120 anni, quomodo contra hoc decretum multo plures annos postea homines vixisse reperiuntur, sicut Jacob interrogatus a Pharaone 130 annos vitae suae habere respondit.
1.28
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.28
Non sic accipiendum est, quasi praenuntiatum sit posthac homines 120 annos vivendo non transgredi, cum et post diluvium etiam quingentos excessisse inveniamus. Sed intelligendum est hoc Deum dixisse, cum circa finem quingentorum annorum esset Noe, id est, quadringentos octoginta vitae annos ageret, quos more suo Scriptura quingentos vocat, nomine totius maximam partem plerumque significans. Sexcentesimo quippe anno vitae Noe, secundo mense factum est diluvium. Ac sic 120 anni praedicti sunt futuri vitae hominum praeteritorum, quibus transactis diluvio delerentur.
1.29
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XV (Alias 22).
1.29
Cum munda et immunda animalia divina per Moysen lege secreta sint, quomodo etiam ante diluvium de his quae in arca recipienda erant, immunda appellantur animalia?
1.30
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.30
Moyses inspirante sancto Spiritu Pentateuchi scriptor et conditor est. Et quia in Levitico de mundis immundisque animalibus erat proferenda discretio, etiam in Genesi( quia utriusque libri idem auctor est) eadem animalia appellavit immunda.
1.31
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XVI (Alias 20).
1.31
Cum in libro Geneseos vel in aliis locis Scripturarum Israelitico populo prohibitum sit a Deo, ne sanguinem comederent, specialiter tamen in libro Levitici ubi Dominus dicit: Dixi filiis Israel: sanguinem universae carnis non comedetis; quomodo in libro Numeri e contrario de ipso eodemque populo Israelitico scribitur: Non dormiet, donec comedat praedam, et sanguinem vulneratorum bibat?
1.32
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.32
Dicant nunc Judaei, quis est iste populus qui in usu habet sanguinem bibere? Haec quippe erant quae in Evangelio audientes, scandalizati sunt, et dixerunt: Quis potest manducare carnem, et sanguinem bibere? Sed populus Christianus audit haec, et amplectitur, et sequitur eum qui dicit: Nisi manducaveritis carnem meam, et biberitis sanguinem meum, non habebitis vitam in vobis ipsis; quia caro mea vere cibus est, et sanguis meus vere potus est. Et utique quia haec dicebat, vulneratus est pro peccatis nostris sicut Isaias dicit. Bibere autem dicimus sanguinem Christi non solum sacramentorum ritu, sed et cum sermones ejus recipimus, in quibus vita consistit, sicut et ipse dixit: Verba quae ego locutus sum vobis spiritus et vita sunt. Est ergo ipse vulneratus, cujus nos sanguinem bibimus, id est, doctrinae ejus verba suscipimus. Sed et illi nihilominus vulnerati sunt, qui nobis verbum ejus praedicaverunt, et ipsorum etiam, id est, apostolorum ejus verba cum legimus, et vitam ex eis consequimur, vulneratorum sanguinem bibimus.
1.33
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XVII (Alias 9).
1.33
Cum in Genesi Deus ad Abraham dicat, Sciendo scies, quia peregrinum erit semen tuum in terra non sua, et in servitutem redigent eos, et affligent eos 400 annis, quomodo e contra scribitur in Exodo: Habitatio filiorum Israel, qua manserunt in Aegypto, fuit quadringentorum triginta annorum?
1.34
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.34
Haec duo, si liquidius computentur, nec 430 annis, nec solum 400 filii Israel in Aegypto sub servitute manserunt, si tamen a die ipso, quo Jacob, vel filii sui Aegyptum ingressi sunt, usque ipsum ad ultimum diem, quo inde Moyse duce egressi sunt, supputentur. Nam manifestum est omnes annos quos Hebraei in Aegypto fecerunt, secundum computationem Eusebii, 115 esse. A prima tamen promissione Abrahae, id est, ab anno 75 vitae suae, usque ad tempus illud quando Jacob cum filiis Aegyptum ingressus est, fuerunt anni 215. Post ingressionem autem Jacob in Aegyptum, usque ad tempus illud quo omnes filii Israel in signis et prodigiis de Aegypto egressi sunt, computantur fuisse anni 215 qui, in summam redacti, fiunt 430. Ut ergo utraque a se non discrepent, si supputes a 75 anno aetatis Abrahae, quo ad eum primo die promissio facta est, usque ad exitum filiorum Israel de terra Aegypti 430 reperies. Si autem ab anno quinto nativitatis Isaac usque ad exitum filiorum Israel de terra Aegypti, annorum summam collegeris, ex quo parvulus ipse Isaac, semen utique Abrahae, ab Ismaele coepit affligi, 400 annos, secundum quod Dominus dixit, invenies. Item Augustinus sic:« Quod dictum est ad Abraham: Sciendo scies quia peregrinum erit, et reliqua, de populo Israel, qui erat in Aegypto serviturus, apertissime prophetatum est. Non quod in eadem servitute sub Aegyptiis affligentibus 400 annos ille populus fuerat peracturus, sed in ipsis 400 annis praenuntiatum est hoc futurum. Quemadmodum enim scriptum est de Thara, patre Abrahae: Et fuerunt dies Tharae in Carra quinque et ducenti anni, non quia omnes ibi acti sunt, sed quia completi sunt; ita et hic propterea interpositum est: Et in servitutem redigent eos, et affligent eos 400 annis, quoniam iste numerus in eadem afflictione completus est, non quia ibi universus peractus est. Quadringenti sane dicuntur anni propter numeri plenitudinem, quamvis aliquanto amplius sint, sive ex hoc tempore computentur quo ista promittebantur Abrahae, sive ex quo natus est Isaac propter semen Abrahae, de quo ista praedicuntur. Computantur ergo, ut supra diximus, a promissione Abrahae usque ad exitum Israel 430. Quorum Apostolus ita meminit. Hoc autem dico, inquit, testamentum confirmatum a Deo, post 400 et 30 annos facta lex non infirmat ad evacuandam promissionem. Jam ergo isti 430 anni quadringenti poterant nuncupari, quia non sunt multo amplius. Quanto magis cum aliquot jam ex isto numero praeterissent, quoniam illa in visu demonstrata et dicta sunt Abrahae?»
1.35
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XVIII (Alias 17).
1.35
Quomodo promissum sit Abrahae quarta generatione exire filios Israel de terra Aegypti( Gen. XV, 16), cum Moses dicat: Quinta progenie exierunt filii Israel de Aegypto?
1.36
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.36
Si quartam generationem computes, de Levi tribu eam numerare incipies: si quintam, de Juda. Replica ergo genealogiam Levi. Levi genuit Caat, Caat genuit Amram, Amram genuit Aaron, Aaron autem genuit Eleazar, Eleazar autem genuit Phinees. Caat cum patre suo Levi ingressus est Aegyptum. Rursum Eleazar cum patre suo Aaron egressus est Aegypto. A Caat usque Eleazar generationes sunt quatuor. Si ergo vis ostendere quomodo secundum Exodum quinta generatione egressi sunt filii Israel de terra Aegypti, tribus tibi Judae ordo numeretur. Juda enim genuit Phares, Phares Esron, Esron Aram, Aram Aminadab, Aminadab Naasson, Naasson Salmon. Phares enim cum patre suo Juda ingressus est Aegyptum. Naasson princeps tribus Juda in deserto describitur, cujus filius Salmon terram repromissionis introivit. A Phares ergo usque ad Naasson, generationes sunt quinque. Quamvis nonnulli in Esron initium faciant, et ad Salmon perveniant. Similiter et ab Amram usque ad Phinees. Haec Hieronymus.
1.37
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XIX (Alias 11).
1.37
Cum ante nativitatem duorum fratrum Esau et Jacob in Genesi spiritus Dei pro ipsis dicat: Major serviet minori, quomodo juxta ipsius libri historiam, minor majorem adoravit, id est, quando Jacob minor de Mesopotamia rediit, Esau majorem fratrem adoravit?
1.38
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.38
Hoc quod dictum est: Major serviet minori, historiae veritatem non impedit, sed figuraliter illud spiritus Dei praedixit: juxta quod populus Judaeorum per Esau, Christianus per Jacob signatur. Et ideo contraria sibi non sunt, cum juxta historiam minor majorem adoravit, et juxta allegoriam major minori deservit.
1.39
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XX (Alias 18).
1.39
Cum in Genesi Jacob Deum se vidisse testetur, quomodo Joannes Evangelista dicit: Deum nemo vidit unquam, Job etiam sibi concordante, qui ait: Dei sapientia abscondita est ab oculis omnium viventium?
1.40
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO (ex Gregor. lib. XVIII Mor., n. 88, 89).
1.40
Vidit quippe Jacob Deum, qui ait: Vidi Deum facie ad faciem. Vidit Moyses Deum, de quo scriptum est: Loquebatur Dominus ad Moysen facie ad faciem, etc. Vidit et Job Dominum, quia dixit: Nunc autem oculus meus videt te. Vidit Isaias Dominum, qui ait: Vidi Dominum sedentem super solium excelsum et elevatum. Vidit et Michaeas Dominum, qui ait: Vidi Dominum super solium suum. Quid est ergo, quod tot Testamenti Veteris patres Deum se vidisse testati sunt, et tamen de hac sapientia quae Deus est dicitur: Abscondita est ab oculis omnium viventium; et Joannes ait: Deum nemo vidit unquam, nisi hoc quod patenter datur intelligi, quia quandiu hic mortaliter vivitur, videri per quasdam imagines Deus potest, sed per ipsam naturae suae speciem non potest; ut anima gratia spiritus afflata, per figuras quasdam Deum videat, sed ad ipsam ejus essentiam non pertingat? Hinc est enim quod Jacob qui Deum vidisse testatur, hunc non nisi in angelo vidit. Hinc est quod Moyses, qui cum Deo facie ad faciem loquitur, inter ipsa verba suae locutionis dicit: Si inveni gratiam in conspectu tuo, ostende mihi teipsum. Certe enim si Deus non erat cum quo loquebatur, Ostende mihi Deum diceret, et non Ostende temetipsum. Si autem Deus erat cum quo loquebatur, cur petebat videre quem videbat? Sed ex hac ejus petitione colligitur quia eum sitiebat per incircumscriptam naturae suae claritatem cernere, quem coeperat per quasdam imagines videre. Et viderunt ergo ii Dominum, et tamen Joannis voce Deum nemo vidit unquam, quia in hac mortali carne consistentibus videri potuit per quasdam circumscriptas imagines, et videri non potest per incircumscriptum lumen aeternitatis. Sin vero a quibusdam potest in hac adhuc corruptibili carne viventibus sanctis quodam contemplationis acumine videri, hoc quoque a beati Job sententia, quam protulimus, non abhorret; nec ab illa Evangelistae Joannis, Deum nemo vidit unquam, quoniam quisquis sapientiam, quae Deus est, videt, huic vitae funditus moritur, ne jam ejus amore teneatur. Nullus quippe eum videt, qui adhuc carnaliter vivit, quia nemo potest amplecti Deum simul et saeculum. Qui enim Deum videt, eo ipso moritur, quo vel intentione cordis, vel effectu operis ab hujus vitae delectationibus tota mente separatur.
1.41
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XXI.
1.41
Cum in Genesi vel Exodo LXX tantum animae cum Jacob Aegyptum scribantur ingressae( Gen. XLVI, 27. Exod. I, 5), quomodo in Actibus Apostolorum introisse cum Jacob in Aegyptum septuaginta quinque animae referuntur?
1.42
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.42
Constat in Aegyptum cum Joseph, Ephraim et Manasse, septuaginta tantum animas introisse: ubi septuaginta quinque animarum numerus refertur, quasi per anticipationem etiam filios nepotesque Ephraim et Manasse enumerandos putavit, quos postea in Aegypto natos divinae relatio lectionis ostendit.
1.43
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XXII (Alias 19).
1.43
Cum inter caeteros patriarchas et prophetas Christi pollicentes adventum Jacob specialiter de Christi incarnatione et gentium vocatione praedicet, dicens: Non deficiet princeps de Juda, nec dux de femoribus ejus, donec veniat qui mittendus est, et ipse erit exspectatio gentium; quomodo Paulus in epistola ad Ephesios pro eodem sacramento incarnationis Christi dicit: Aliis generationibus non fuit notum filiis hominum, sicut nunc revelatum est sanctis ejus apostolis, et prophetis in Spiritu, esse gentes cohaeredes, et concorporales, et comparticipes promissionis in Christo Jesu per Evangelium.
1.44
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO (ex Hieronymi Comment. in hoc cap. Epist. ad Ephes.).
1.44
« Aut illud est respondendum, quia caute Paulus signanterque testatus sit, filiis hominum ignotum fuisse mysterium, non filiis Dei, ad quos dicitur: Ego dixi: Dii estis; quod scilicet hi qui spiritum adoptionis acceperunt, de quibus patriarchae et prophetae fuerunt, Dei scierunt sacramentum. Aut notandum, non definite et generaliter dixisse Paulum, aliis generationibus ignotum fuisse omnino Domini sacramentum; sed sic quomodo nunc revelatum est sanctis ejus et apostolis, nescisse patriarchas veteres et prophetas. Aliud est enim in spiritu ventura cognoscere, aliud ea cernere opere completa.» Unde et Joannes propterea major prophetis omnibus dicitur, quia quem caeteri prophetaverunt, ipse conspexerit, et digito demonstrarit. Hoc etiam sentiendum in eo, quia idem apostolus in eadem epistola hoc mysterium non solum gentibus, sed et principatibus et potestatibus per Ecclesiam manifestatum docet. Propter quod idem Doctor exequitur, dicens:« Si principatibus et potestatibus in coelis ignota fuit multiplex sapientia Dei, quae nunc eis per Ecclesiam revelata est; quanto magis patriarchis et prophetis ignota fuit, quos supra non ignorasse mysterium Christi, sed ita ut apostolos nescisse monstravimus? Multiplex quippe sapientia Dei per Ecclesiam Dei nunc et principatibus revelata est et potestatibus: quam olim Deus futuram in sua mente decreverat, et nunc esse perfectam, ex eo quod videmus, cognoscimus. Crux itaque Christi non solum nobis, sed et angelis cunctisque in coelo virtutibus profuit, et aperuit sacramentum, quod ante nesciebant.» Haec Hieronymus.
1.45
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. INTERROGATIO XXIII (Alias 26).
1.45
Cum in Exodo Dominus Moysi praecipiat, dicens: Solve calceamentum de pedibus tuis, locus enim, in quo stas, terra sancta est, quomodo in eodem libro vescentibus pascha praecipitur: Manducabitis illud lumbis vestris accinctis, et calceamenta vestra habebitis in pedibus vestris; necnon et Paulus, ad Ephesios, calceatos pedes esse praecepit, in praeparatione Evangelii pacis?
1.46
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝHOC EST CONTRARIORUM SIVE CONTRAPOSITORUM LIBER PRIMUS Quaestiones ex Veteri Testamento in speciem pugnantes, earumque dilucidas solutiones succinctim comprehendens. RESPONSIO.
1.46
Si et perfectis calceamenta non esse necessaria, et imperfectis adhuc necessaria esse accipiamus, non erit forte contrarium, quod pro diversitate meritorum est institutum. Perfectiores etenim sunt, qui sicut Moyses et Jesus Nave Deum jam videre merentur, quam hi qui ad ipsam visionem tendunt, et, adhuc in via positi, agnum in pascha calceatis pedibus manducare jubentur. His ergo forsitan adhuc calceamenta sunt necessaria, quibus in via Domini currentibus utilia esse judicantur bonorum patrum exempla.« Quid enim pedes nostri, nisi opera? Quid vero calceamenta, nisi pelles mortuorum animalium? Calceamenta autem pedes muniunt. Quae vero sunt mortua animalia, ex quorum pellibus nostri muniuntur pedes, nisi antiqui patres qui nos ad aeternam patriam praecesserunt? Quorum dum exemplum perspicimus, nostri operis pedes munimus. Calceamenta vero in pedibus habere, est mortuorum vitam conspicere, et nostra vestigia a peccati vulnere custodire: ut muniti eorum exemplo, vastam huius saeculi eremum transeamus, quandiu Deum facie ad faciem videamus.» Ergo jam ad Dominum perfecte venientibus non erunt forte necessaria haec calceamenta, quia videlicet non ibi erunt forte necessaria patrum exempla, ubi Deus est videntibus se in omnibus plena notitia. Quia si etiam calceamenta propter vitia accipiuntur, non hoc erit contrarium; cum nullus videre Deum possit, nisi qui terrena et mortalia vitia deposuerit. Qui ergo adhuc ambulat calcetur; qui vero Jordane jam transmisso terram repromissionis intravit, nudet pedem, solvat calceamentum, locus enim in quo stat terra sancta est. Si quis non est Jesus Nave, nec apostolus, calcet pedes suos in praeparatione Evangelii pacis. Si quis autem apostolus est, et inter duodecim enumerari potest, nequaquam tollat in via calceamentum suum, nec ad scorpiones et colubros declinandos calcaneum tegat: sed jam consummatus atque perfectus, in terra sancta vivat in Christo, et sequatur agnum quocunque ierit.