Podagra
Lucian of Samosata (lucian-of-samosata)Poda 232 · perseus-grc2More by Lucian of Samosata (lucian-of-samosata)
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/lucian-of-samosata" aria-label="More works by Lucian of Samosata (lucian-of-samosata)">
—
⋯
Original / primary: Perseus Grc2
201
δοιδυκοφόβα, γονυκαυσαγρύπνα,
202
περικονδυλοπωρυφίλα,
203
γονυκαμψεπίκυρτε Ποδάγρα.
204
204
Ἄγγελος
204
Δέσποινα, καιρίῳ γὰρ ἤντησας ποδί,
205
ἄκου’, ἔπος γὰρ οὐκ ἐτώσιον φέρω,
206
ἀλλ’ ἔστι πρᾶξις τῶν λόγων συνέμπορος·
207
ἐγὼ γάρ, ὡς ἔταξας, ἠρέμῳ ποδὶ
208
πόλεις ἰχνεύων πάντας ἠρεύνων δόμους
209
μαθεῖν ποθῶν εἴ τις σὸν οὐ τιμᾷ κράτος.
210
καὶ τῶν μὲν ἄλλων εἶδον ἥσυχον φρένα
211
νικωμένων, ἄνασσα, σαῖν βίᾳ χεροῖν,
212
δύω δὲ τώδε φῶτε τολμηρὼ θράσει
213
ἐφραξέτην λαοῖσι καὶ κατωμνύτην.
214
ὡς οὐκέτ’ ἔστι σὸν κράτος σεβάσμιον,
215
ἀλλ’ ἔκβολον βροτῶν σε θήσουσιν βίου.
216
διόπερ κραταιῷ συνοχμάσας δεσμῷ πόδα
217
πεμπταῖος ἥκω στάδια διανύσας δύο.
218
218
Ποδάγρα
218
Ὡς κραιπνὸς ἔπτης, ἀγγέλων ὤκιστέ μοι.
219
τίνος δὲ καὶ γῆς ὅρια δυσβάτου λιπὼν
220
ἥκεις; σαφῶς μήνυσον, ὡς εἰδῶ τάχος.
221
221
Ἄγγελος
221
Πρῶτον μὲν ἔλιπον πέντε βαθμῶν κλίμακα,
222
ξύλων τρέμουσαν διαλύτοισιν ἁρμογαῖς,
223
ὅθεν μὲ δέχεται κορδυβαλλῶδες πέδον
224
σχληροῖσι ταρσοῖς ἀντερεῖδον κρούμασιν.
225
ὅπερ διανύσας ἴχνεσιν ἀλγεινοῖς ἐγὼ
226
ἐστρωμένην χάλιξιν εἰσέβην ὁδὸν
227
καὶ δυσπάτητον ὀξέσιν κέντροις λίθων.
228
μεθ’ ἣν ὀλίσθῳ περιπεσὼν λείας ὁδοῦ
229
ἔσπευδον εἰς τὸ πρόσθε, διάλυτος δέ μου
230
ἔσυρεν ὀπίσω πηλὸς ἀσθενῆ σφυρά,
231
δι᾿ ἧς περῶντι νότιος ἐκ μελῶν ἱδρὼς
232
ἔρρει βάσιν μου σαθρὰν ἐκλελυμένῳ.
233
ὅθεν μὲ δέχεται πᾶν μέλος κεκμηκότα
234
πλατεῖα μὲν κέλευθος, ἀλλ’ οὐκ ἀσφαλής·
235
τὰ μὲν γὰρ ἔνθεν, τὰ δέ μ’ ἐχκεῖθ’ ὀχήματα
236
ἤπειγεν, ἠνάγκαξεν, ἔσπερχεν τρέχειν.
237
ἐγὼ δὲ νωθρὸν ἐλαφρὰ κουφίζων πόδα
238
δόχμιος ἔβαινον εἰς ὁδοῦ πέζαν στενήν,
239
ἕως ἀπήνη παραδράμῃ τροχήλατος·
240
μύστης γὰρ ὢν σὸς ταχὺ τρέχειν οὐκ ἔσθενον.
241
241
Ποδάγρα
241
Οὐκ εἰς μάτην, βέλτιστε, πρᾶξις ἥδε σοι
242
ὀρθὼς πέπρακται. τῇ δὲ σῇ προθυμίᾳ
243
ἴσαισι τιμαῖς ἀντισηκώσω χάριν.
244
ἔστω δέ σοι δώρημα θυμῆρες τόδε,
245
ἑξῆς τριετίας πειράσῃ κούφων πόνων.
246
ὑμεῖς δὲ μιαροὶ καὶ θεοῖς ἐχθίστατοι,
247
τίνες πότ’ ὄντες καὶ τίνων πεφυκότες
248
τολμᾶτε Ποδάγρας ἀνθαμιλλᾶσθαι κράτει,
249
τῆς οὐδ’ ὁ Κρονίδας οἶδε νικῆσαι βίαν;
250
λέγετ’, ὦ κάκιστοι· καὶ γὰρ ἡρώων ἐγὼ
251
ἐδάμασα πλείστους, ὥς γ’ ἐπίστανται σοφοί.
252
Πρίαμος Ποδάρκης ποδαγρὸς ὢν ἐκλῄξετο·
253
ἔθανε δ’ Ἀχιλλεὺς ποδαγρὸς ὢν ὁ Πηλέως·
254
ὁ Βελλεροφόντης ποδαγρὸς ὢν ἐκαρτέρει·
255
Θηβῶν δυνάστης Οἰδίπους ποδαγρὸς ἦν·
256
ἐκ τῶν Πελοπιδῶν ποδαγρὸς ἦν ὁ Πλεισθένης·
257
Ποίαντος υἱὸς ποδαγρὸς ὢν ἦρχε στόλου
258
ἄλλος Ποδάρκης Θεσσαλῶν ἦν ἡγεμών,
259
ὅς, ἐπείπερ ἔπεσε Πρωτεσίλαος ἐν μάχῃ,
260
ὅμως ποδαγρὸς ὢν καὶ πονῶν ἦρχε στόλου·
261
Ἰθάκης ἄνακτα Λαρτιάδην Ὀδυσσέα
262
ἐγὼ κατέπεφνον. οὐκ ἄκανθα τρυγόνος.
263
ὡς οὔτι χαιρήσοντες, ὦ δυσδαίμονες,
264
ἴσην πάθηθε κόλασιν οἷς δεδράκατε.
265
265
Ἰατροὶ
265
Σύροι μέν ἐσμεν, ἐκ Δαμασκοῦ τῷ γένει,
266
λιμῷ δὲ πολλῷ καὶ πενίᾳ κρατούμενοι
267
γὴν καὶ θάλασσαν ἐφέπομεν πλανώμενοι·
268
ἔχομεν δὲ χρῖσμα πατροδώρητον τόδε,
269
ἐν ᾧ παρηγοροῦμεν ἀλγούντων πόνους.
270
270
Ποδάγρα
270
Τί δὴ τὸ χρῖσμα καὶ τίς ἡ σκευή; φράσον.
271
271
Ἰατρός
271
Μύστης με σιγᾶν ὅρκος οὐκ ἐᾷ φράσαι.
272
καὶ λοισθία θνήσκοντος ἐντολὴ πατρός,
273
ὃς ἔταξε κεύθειν φαρμάκου μέγα σθένος,
274
ὃ καὶ σὲ παύειν οἶδεν ἠγριωμένην.
275
275
Ποδάγρα
275
Εἶτ’ ὦ κατάρατοι καὶ κακῶς ὀλούμενοι,
276
ἔστιν τις ἐν γῇ φαρμάκου δρᾶσις τόση,
277
ὃ χρισθὲν οἶδε τὴν ἐμὴν παῦσαι βίαν;
278
ἀλλ’ εἶα. τήνδε σύμβασιν συνθώμεθα,
279
καὶ πειράσωμεν εἴτε φαρμάκου σθένος
280
ὑπέρτερον πέφυκεν εἴτ’ ἐμαὶ φλόγες.
281
δεῦτ’, ὦ σκυθρωπαί, πάντοθεν ποτώμεναι
282
βάσανοι, πάρεδροι τῶν ἐμῶν βακχευμάτων,
283
πελάζετ’ ἆσσον· καὶ σὺ μὲν ποδῶν ἄκρους
284
φλέγμαινε ταρσοὺς δακτύλων ποδῶν ἄχρι,
285
σὺ δὲ σφυροῖς ἔμβαινε, σὺ δὲ μηρῶν ἄπο
286
ἐς γόνατα λεῖβε πικρὸν ἰχώρων βάθος,
287
ὑμεῖς δὲ χειρῶν δακτύλους λυγίζετε.
288
288
Πόνοι
288
Ἴδ’, ὡς ἔταξας πάντα σοι δεδράκαμεν·
289
κεῖνται βοῶντες οἱ ταλαίπωροι μέγα,
290
ἅπαντα γυῖα προσβολῇ στρεβλούμενοι.
291
291
Ποδάγρα
291
Φέρετ’, ὦ ξένοι, μάθωμεν ἀτρεκέστατον,
292
εἰ χρισθὲν ὑμᾶς φάρμακον τόδ’ ὠφελεῖ.
293
εἰ γὰρ σαφῶς τόδ’ ἐστὶν ἀντίξουν ἐιιοί,
294
λείπουσα γαῖαν εἰς μυχοὺς εἶμι χθονός,
295
ἄϊστος, ἀφανής, πύματα Ταρτάρου βαθη.
296
296
Ἰατρός
296
Ἰδού, κέχρισται, κοὐ χαλᾷ φλογμὸν πόνων.
297
297
Πόδαγρος
297
Οἴμοι, παπαῖ γε, τείρομαι, διόλλυμαι,
298
ἅπαν πέπαρμαι γυῖον ἀσκόπῳ κακῷ·
299
οὐ Ζεὺς κεραυνοῦ τοῖον αἰωρεῖ βέλος,
300
οὐδεὶς θαλάσσης τοῖα μαίνεται κλύδων,