Reader

Πλά τωνα Κυρηναῖ οι παρεκά λουν νό μους τε γραψά μενον αὐ τοῖ ς ἀ πολιπεῖ ν καὶ διακοσμῆ σαρ τὴ ν πολιτεί αν, ὁ δὲ παρῃ τή σατο φή σας χαλεπὸ ν εἶ ναι Κυρηναί οις νομοθετεῖ ν οὕ τως εὐ τυχοῦ σιν“ οὐ δὲ ν γὰ ρ οὕ τω γαῦ ρον καὶ τραχὺ καὶ δύ σαρκτον ὡ ς ἀ νὴ ρ ἔ φυ” εὐ πραγί ας δοκού σης ἐ πιλαμβανό μενος. διὸ τοῖ ς ἄ ρχουσι χαλεπό ν ἐ στι σύ μβουλον περὶ ἀ ρχῆ ς; γενέ σθαι τὸ ν γὰ ρ λό γον ὥ σπερ ἄ ρχοντα παραδέ ξασθαι φοβοῦ νται, μὴ τῆ ς ἐ ξουσί ας αὐ τῶ ν τἀ γαθὸ ν κολού σῃ τῷ καθή κοντι δουλωσά μενος;. οὐ γὰ ρ ἴ σασι τὰ Θεοπό μπου τοῦ Σπαρτιατῶ ν βασιλέ ως, ὃ ς πρῶ τος ἐ ν Σπά ρτῃ τοῖ ς βασιλεύ ουσι καταμί ξας τοὺ ς̓ Εφό ρους, εἶ τ' ὀ νειδιζό μενος ὑ πὸ τῆ ς γυναικό ς, εἰ τοῖ ς παισὶ ν ἐ λά ττονα παραδώ σει τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἧ ς παρέ λαβε,“ μεί ζονα μὲ ν οὖ ν” εἶ πεν“ ὅ σῳ καὶ βεβαιοτέ ραν” τὸ γὰ ρ σφοδρὸ ν ἀ νεὶ ς καὶ ἄ κρατον αὐ τῆ ς ἅ μα τῷ φθό νῳ διέ φυγε τὸ ν κί νδυνον. καί τοι Θεό πομπος μὲ ν εἰ ς ἑ τέ ρους τὸ τῆ ς ἀ ρχῆ ς ὥ σπερ ῥ εύ ματος μεγά λου παροχετευσά μενος, ὅ σον ἄ λλοις ἔ δωκεν, αὑ τοῦ περιέ πρινξιπεμ Ἰ νεριιδιτιιμ. κοψεν: ὁ δ' ἐ κ φιλοσοφί ας τῷ ἄ ρχοντι πά ρεδρος καὶ φύ λαξ ἐ γκατοικισθεὶ ς λό γος, ὥ σπερ εὐ εξί ας τῆ ς δυνά μεως τὸ ἐ πισφαλὲ ς ἀ φαιρῶ ν, ἀ πολεί πει τὸ ὑ γιαῖ νον.

ἀ λλὰ νοῦ ν οὐ κ ἔ χοντες οἱ πολλοὶ τῶ ν βασιλέ ων καὶ ἀ ρχό ντων μιμοῦ νται τοὺ ς ἀ τέ χνους ἀ νδριαντοποιού ς, οἳ νομί ζουσι μεγά λους καὶ ἁ δροὺ ς φαί νεσθαι τοὺ ς κολοσσού ς, ἂ ν διαβεβηκό τας σφό δρα καὶ διατεταμέ νους καὶ κεχηνό τας πλά σωσι καὶ γὰ ρ οὗ τοι βαρύ τητι φωνῆ ς καὶ βλέ μματος τραχύ τητι καὶ δυσκολί ᾳ τρό πων καὶ ἀ μιξί ᾳ διαί της ὄ γκον ἡ γεμονί ας καὶ σεμνό τητα μιμεῖ σθαι δοκοῦ σιν, οὐ δ' ὁ τιοῦ ν τῶ ν κολοσσικῶ ν διαφέ ροντες ἀ νδριά ντων, οἳ τὴ ν ἔ ξωθεν ἡ ρωικὴ ν καὶ θεοπρεπῆ μορφὴ ν ἔ χοντες; ἐ ντό ς εἰ σι γῆ ς μεστοὶ καὶ λί θου καὶ μολί βδου: πλὴ ν ὅ τι τῶ ν μὲ ν ἀ νδριά ντων ταῦ τα τὰ βά ρη τὴ ν ὀ ρθό τητα μό νιμον καὶ ἀ κλινῆ διαφυλά ττει, οἱ δ' ἀ παί δευτοι στρατηγοὶ καὶ ἡ γεμό νες ὑ πὸ τῆ ς ἐ ντὸ ς ἀ γνωμοσύ νης πολλά κις σαλεύ ονται καὶ περιτρέ πονται βά σει γὰ ρ οὐ κειμέ νῃ πρὸ ς ὀ ρθὰ ς ἐ ξουσί αν ἐ ποικοδομοῦ ντες ὑ ψηλὴ ν συναπονεύ ουσι., δεῖ δέ, ὥ σπερ ὁ κανὼ ν αὐ τό ς, ἀ στραβὴ ς γενό μενος καὶ ἀ διά στροφος, οὕ τως ἀ πευθύ νει τὰ λοιπὰ τῇ πρὸ ς αὑ τὸ ν ἐ φαρμογῇ καὶ παραθέ σει συνεξομοιῶ ν, παραπλησί ως τὸ ν ἄ ρχοντα πρῶ τον αὑ τὸ ν τὴ ν ἀ ρχὴ ν κτησά μενον ἐ ν ἑ αυτῷ καὶ κατευθύ ναντα τὴ ν ψυχὴ ν καὶ καταστησά μενον τὸ ἦ θος οὕ τω συναρμό ττειν τὸ ὑ πή κοον οὔ τε γὰ ρ πί πτοντό ς ἐ στιν ὀ ρθοῦ ν οὔ τε διδά σκειν ἀ γνοοῦ ντος οὔ τε κοσμεῖ ν ἀ κοσμοῦ ντος ἢ τά ττειν ἀ τακτοῦ ντος ἢ ἄ ρχειν μὴ ἀ ρχομέ νου: ἀ λλ' οἱ πολλοὶ κακῶ ς φρονοῦ ντες οἴ ονται πρῶ τον ἐ ν τῷ ἄ ρχειν ἀ γαθὸ ν εἶ ναι τὸ μὴ ἄ ρχεσθαι, καὶ ὅ γε Περσῶ ν βασιλεὺ ς πά ντας. ἡ γεῖ το δού λους πλὴ ν τῆ ς αὑ τοῦ γυναικό ς, ἧ ς μά λιστα δεσπό της ὤ φειλεν εἶ ναι.,

τί ς οὖ ν ἄ ρξει τοῦ ἄ ρχοντος; ὁ νό μος ὁ πά ντων βασιλεὺ ς; θνατῶ ν τε καὶ ἀ θανά των: ὡ ς ἔ φη Πί νδαρος, οὐ κ ἐ ν βιβλί οις ἔ ξω γεγραμμέ νος οὐ δέ τισι ξύ λοις, ἀ λλ' ἔ μψυχος ὢ ν ἐ ν αὐ τῷ λό γος, ἀ εὶ συνοικῶ ν καὶ παραφυλά ττων καὶ μηδέ ποτε τὴ ν ψυχὴ ν ἐ ῶ ν ἔ ρημον ἡ γεμονί ας. ὁ μὲ ν γὰ ρ Περσῶ ν βασιλεὺ ς ἕ να τῶ ν κατευναστῶ ν εἶ χε πρὸ ς τοῦ το τεταγμέ νον, ὥ σθ' ἕ ωθεν εἰ σιό ντα λέ γειν πρὸ ς αὐ τὸ ν“ ἀ νά στα, ὦ βασιλεῦ, καὶ φρό ντιζε πραγμά των, ὧ ν σε φροντί ζειν ὁ μέ γας̓ Ωρομά σδης ἠ θέ λησε:'” τοῦ δὲ πεπαιδευμέ νου καὶ σωφρονοῦ ντος ἄ ρχοντος ἐ ντό ς ἐ στιν ὁ τοῦ το φθεγγό μενος ἀ εὶ καὶ παρακελευό μενος Πολέ μων γὰ ρ ἔ λεγε τὸ ν ἔ ρωτα εἶ ναι“ θεῶ ν ὑ πηρεσί αν εἰ ς νέ ων ἐ πιμέ λειαν καὶ σωτηρί αν.” ἀ ληθέ στερον δ' ἄ ν τις εἴ ποι τοὺ ς ἄ ρχοντας ὑ πηρετεῖ ν θεῷ πρὸ ς ἀ νθρώ πων ἐ πιμέ λειαν καὶ σωτηρί αν; ὅ πως ὧ ν θεὸ ς δί δωσιν ἀ νθρώ ποις καλῶ ν καὶ ἀ γαθῶ ν τὰ μὲ ν νέ μωσι τὰ δὲ φυλά ττωσιν. ὁ ρᾷ ς τὸ ν ὑ ψοῦ τό νδ' ἄ πειρον αἰ θέ ρα, καὶ γῆ ν πέ ριξ ἔ χονθ' ὑ γραῖ ς ἐ ν ἀ γκά λαις; ὁ μὲ ν καθί ησιν ἀ ρχὰ ς σπερμά των προσηκό ντων γῆ δ' ἀ ναδί δωσιν, αὔ ξεται δὲ τὰ μὲ ν ὄ μβροις τὰ δ' ἀ νέ μοις τὰ δ' ἄ στροις ἐ πιθαλπό μενα καὶ σελή νῃ, κοσμεῖ δ' ἥ λιος ἅ παντα καὶ πᾶ σι τοῦ το δὴ τὸ παρ' αὑ τοῦ φί λτρον ἐ γκερά ννυσιν. ἀ λλὰ τῶ ν τοιού των καὶ τηλικού των ἃ θεοὶ χαρί ζονται δώ ρων καὶ ἀ γαθῶ ν οὐ κ ἔ στιν ἀ πό λαυσις οὐ δὲ χρῆ σις ὀ ρθὴ δί χα νό μου καὶ δί κης καὶ ἄ ρχοντος. δί κη μὲ ν οὖ ν νό μου τέ λος ἐ στί, νό μος δ' ἄ ρχοντος ἔ ργον, ἄ ρχων δ' εἰ κὼ ν θεοῦ τοῦ πά ντα κοσμοῦ ντος, οὐ Φειδί ου δεό μενος πλά ττοντος οὐ δὲ Πολυκλεί του καὶ Μύ ρωνος, ἀ λλ' αὐ τὸ ς αὑ τὸ ν εἰ ς ὁ μοιό τητα θεῷ δι' ἀ ρετῆ ς καθιστὰ ς; καὶ δημιουργῶ ν ἀ γαλμά των τὸ ἣ διστον ὀ φθῆ ναι καὶ θεοπρεπέ στατον. οἷ ον δ' ἣ λιον ἐ ν οὐ ρανῷ περικαλλὲ ς εἴ δωλον ἑ αυτοῦ καὶ σελή νην ὁ. θεὸ ς ἐ νί δρυσε, τοιοῦ τον ἐ ν πό λεσι μί μημα καὶ φέ γγος ἄ ρχων ὅ στε θεουδὴ ς εὐ δικί ας; ἀ νέ χῃ σι, τουτέ στι θεοῦ λό γον ἔ χων διά νοιαν, οὐ σκῆ πτρον οὐ δὲ κεραυνὸ ν οὐ δὲ τρί αιναν, ὡ ς ἔ νιοι πλά ττουσιν ἑ αυτοὺ ς καὶ γρά φουσι τῷ ἀ νεφί κτῳ ποιοῦ ντες ἐ πί φθονον τὸ ἀ νό ητον νεμεσᾷ γὰ ρ ὁ θεὸ ς τοῖ ς ἀ πομιμουμέ νοις βροντὰ ς καὶ κεραυνοὺ ς καὶ ἀ κτινοβολί ας, τοὺ ς δὲ τὴ ν ἀ ρετὴ ν ζηλοῦ ντας αὐ τοῦ καὶ πρὸ ς τὸ καλὸ ν καὶ φιλά νθρωπον ἀ φομοιοῦ ντας ἑ αυτοὺ ς ἡ δό μενος αὔ ξει καὶ μεταδί δωσι τῆ ς περὶ αὐ τὸ ν εὐ νομί ας καὶ δί κης καὶ ἀ ληθεί ας καὶ πραό τητος: ὧ ν θειό τερον οὐ πῦ ρ ἐ στιν οὐ φῶ ς οὐ χ ἡ λί ου δρό μος οὐ κ ἀ νατολαὶ καὶ δύ σεις ἄ στρων οὐ τὸ ἀ ί διον καὶ ἀ θά νατον. οὐ γὰ ρ χρό νῳ ζωῆ ς ὁ θεὸ ς εὐ δαί μων ἀ λλὰ τῆ ς ἀ ρετῆ ς τῷ ἄ ρχοντι τοῦ το γὰ ρ θεῖ ό ν ἐ στι, καλὸ ν δ' αὐ τῆ ς καὶ τὸ ἀ ρχό μενον.

̓ Ανά ξαρχος μὲ ν οὖ ν ἐ πὶ τῷ Κλεί του φό νῳ δεινοπαθοῦ ντα παραμυθού μενος̓ Αλέ ξανδρον ἔ φη καὶ τῷ Διὶ τὴ ν Δί κην εἶ ναι καὶ τὴ ν Θέ μιν παρέ δρους, ἵ να πᾶ ν πραττό μενον ὑ πὸ βασιλέ ως θεμιτὸ ν δοκῇ καὶ δί καιον: οὐ κ ὀ ρθῶ ς οὐ δ' ὠ φελί μως τὴ ν ἐ φ' οἷ ς ἥ μαρτε μετά νοιαν αὐ τοῦ τῷ πρὸ ς τὰ ὅ μοια θαρρύ νειν ἰ ώ μενος. εἰ δὲ δεῖ ταῦ τ' εἰ κά ζειν, ὁ μὲ ν Ζεὺ ς οὐ κ ἔ χει τὴ ν Δί κην πά ρεδρον, ἀ λλ' αὐ τὸ ς Δί κη καὶ Θέ μις ἐ στὶ καὶ νό μων ὁ πρεσβύ τατος καὶ τελειό τατος. οἱ δὲ παλαιοὶ οὕ τω λέ γουσι καὶ γρά φουσι καὶ διδά σκουσιν, ὡ ς ἄ νευ Δί κης ἄ ρχειν μηδὲ τοῦ Διὸ ς καλῶ ς δυναμέ νου“ ἡ δέ γε παρθέ νος ἐ στὶ” καθ'̔ Ησί οδον ἀ διά φθορος, αἰ δοῦ ς καὶ σωφροσύ νης καὶ ὠ φελεί ας σύ νοικος ὅ θεν“ αἰ δοί ους” προσαγορεύ ουσι τοὺ ς βασιλεῖ ς: μά λιστα, γὰ ρ αἰ δεῖ σθαι προσή κει τοῖ ς ἥ κιστα φοβουμέ νοις. φοβεῖ σθαι δὲ δεῖ τὸ ν ἄ ρχοντα τοῦ παθεῖ ν κακῶ ς μᾶ λλον τὸ ποιῆ σαι: τοῦ το γὰ ρ αἴ τιό ν ἐ στιν ἐ κεί νου καὶ οὗ τό ς ἐ στιν ὁ φό βος τοῦ ἄ ρχοντος φιλά νθρωπος καὶ οὐ κ ἀ γεννή ς:, ὑ πὲ ρ τῶ ν ἀ ρχομέ νων δεδιέ ναι μὴ λά θωσι βλαβέ ντες, ὡ ς δὲ κύ νες περὶ μῆ λα δυσωρή σονται ἐ ν αὐ λῇ, θηρὸ ς ἀ κού σαντες κρατερό φρονος,' οὐ χ ὑ πὲ ρ αὑ τῶ ν ἀ λλ' ὑ πὲ ρ τῶ ν φυλαττομέ νων. ὁ δ'̓ Επαμεινώ νδας, εἰ ς ἑ ορτή ν τινα καὶ πό τον ἀ νειμέ νως τῶ ν Θηβαί ων ῥ υέ ντων, μό νος ἐ φώ δευε τὰ ὅ πλα καὶ τὰ τεί χη, νή φειν λέ γων καὶ ἀ γρυπνεῖ ν ὡ ς ἂ ν ἐ ξῇ τοῖ ς ἄ λλοις μεθύ ειν καὶ καθεύ δειν. καὶ Κά των ἐ ν̓ Ιτύ κῃ' τοὺ ς: ἄ λλους ἅ παντας ἀ πὸ τῆ ς ἣ ττης ἐ κή ρυττε πέ μπειν ἐ πὶ θά λατταν: καὶ ἐ μβιβά σας, εὔ πλοιαν εὐ ξά μενος ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν, εἰ ς οἶ κον ἐ πανελθὼ ν ἑ αυτὸ ν ἀ πέ σφαξε διδά ξας ὑ πὲ ρ τί νων δεῖ τὸ ν ἄ ρχοντα; τῷ φό βῳ χρῆ σθαι καὶ τί νων δεῖ τὸ ν ἄ ρχοντα καταφρονεῖ ν. Κλέ αρχος δ' ὁ Ποντικὸ ς τύ ραννος εἰ ς κιβωτὸ ν ἐ νδυό μενος ὥ σπερ ὄ φις ἐ κά θευδε. καὶ̓ Αριστό δημος ὁ̓ Αργεῖ ος εἰ ς ὑ περῷ ον οἴ κημα θύ ραν ἔ χον ἐ πιρρακτή ν, ἧ ς ἐ πά νω τιθεὶ ς τὸ κλινί διον ἐ κά θευδε μετὰ τῆ ς ἑ ταί ρας: ἡ δὲ μή τηρ ἐ κεί νης ὑ φεῖ λκε κά τωθεν τὸ κλιμά κιον, εἶ θ' ἡ μέ ρας πά λιν προσετί θει φέ ρουσα. πῶ ς οὗ τος, οἴ εσθε, τὸ θέ ατρον ἐ πεφρί κει καὶ τὸ ἀ ρχεῖ ον, τὸ βουλευτή ριον, τὸ συμπό σιον, ὁ τὸ ν θά λαμον ἑ αυτῷ δεσμωτή ριον πεποιηκώ ς; τῷ γὰ ρ ὄ ντι δεδί ασιν οἱ βασιλεῖ ς ὑ πὲ ρ τῶ ν ἀ ρχομέ νων, οἱ δὲ τύ ραννοι τοὺ ς ἀ ρχομέ νους διὸ δυνά μει τὸ δέ ος συναύ ξουσι πλειό νων γὰ ρ ἄ ρχοντες πλεί ονας φοβοῦ νται.

οὐ γὰ ρ εἰ κὸ ς οὐ δὲ πρέ πον, ὥ σπερ ἔ νιοι φιλό σοφοι λέ γουσι, τὸ ν θεὸ ν ἐ ν ὕ λῃ πά ντα πασχού σῃ καὶ πρά γμασι μυρί ας δεχομέ νοις ἀ νά γκας καὶ τύ χας καὶ μεταβολὰ ς ὑ πά ρχειν ἀ ναμεμιγμέ νον ἀ λλ' ὁ μὲ ν ἄ νω που περὶ τὴ ν ἀ εὶ κατὰ ταὐ τὰ οὕ τω φύ σιν ἔ χουσαν ἱ δρυμέ νος ἐ ν βά θροις ἁ γί οις, ᾗ φησι Πλά των, εὐ θεί ᾳ περαί νει κατὰ φύ σιν περιπορευό μενος οἷ ον δ' ἥ λιος ἐ ν οὐ ρανῷ μί μημα τὸ περικαλλὲ ς αὐ τοῦ δι' ἐ σό πτρου εἴ δωλον ἀ ναφαί νεται τοῖ ς ἐ κεῖ νον ἐ νορᾶ ν δι' αὐ τοῦ δυνατοῖ ς, οὕ τω τὸ ἐ ν πό λεσι φέ γγος εὐ δικί ας καὶ λό γου τοῦ περὶ αὑ τὸ ν ὥ σπερ εἰ κό να κατέ στησεν, ἣ ν οἱ μακά ριοι καὶ σώ φρονες ἐ κ φιλοσοφί ας ἀ πογρά φονται πρὸ ς τὸ κά λλιστον τῶ ν πραγμά των πλά ττοντες ἑ αυτού ς. ταύ την δ' οὐ δὲ ν ἐ μποιεῖ τὴ ν διά θεσιν ἢ λό γος ἐ κ φιλοσοφί ας παραγενό μενος: ἵ να μὴ πά σχωμεν τὸ τοῦ̓ Αλεξά νδρου, ὃ ς ἐ ν Κορί νθῳ Διογέ νην θεασά μενος καὶ δι' εὐ φυΐ αν ἀ γαπή σας καὶ θαυμά σας τὸ φρό νημα καὶ τὸ μέ γεθος τἀ νδρὸ ς εἶ πεν“ εἰ μὴ̓ Αλέ ξανδρος ἤ μην, Διογέ νης ἂ ν ἤ μην:” ὀ λί γου δέ ων εἰ πεῖ ν, τὴ ν περὶ αὑ τὸ ν εὐ τυχί αν καὶ λαμπρό τητα καὶ δύ ναμιν ὡ ς κώ λυσιν ἀ ρετῆ ς καὶ ἀ σχολί αν βαρυνό μενος καὶ ζηλοτυπῶ ν τὸ ν τρί βωνα καὶ τὴ ν πή ραν, ὅ τι τού τοις ἦ ν ἀ νί κητος καὶ ἀ νά λωτος Διογέ νης, οὐ χ ὡ ς ἐ κεῖ νος ὅ πλοις καὶ ἵ πποις καὶ σαρί σσαις. ἐ ξῆ ν οὖ ν φιλοσοφοῦ ντα καὶ τῇ διαθέ σει γί γνεσθαι Διογέ νην καὶ τῇ τύ χῃ μέ νειν̓ Αλέ ξανδρον, καὶ διὰ τοῦ το γενέ σθαι Διογέ νην μᾶ λλον, ὅ τι ἦ ν̓ Αλέ ξανδρος, ὡ ς πρὸ ς τύ χην μεγά λην πολὺ πνεῦ μα καὶ σά λον ἔ χουσαν ἕ ρματος πολλοῦ καὶ κυβερνή του μεγά λου δεό μενον.

ἐ ν μὲ ν γὰ ρ τοῖ ς ἀ σθενέ σι καὶ ταπεινοῖ ς καὶ ἰ διώ ταις τῷ ἀ δυνά τῳ μιγνύ μενον τὸ ἀ νό ητον εἰ ς τὸ ἀ ναμά ρτητον τελευτᾷ, ὥ σπερ ἐ ν ὀ νεί ρασι φαύ λοις τις ἀ νι τὴ ν ψυχὴ ν διαταρά ττει συνεξαναστῆ ναι ταῖ ς ἐ πιθυμί αις μὴ δυναμέ νην ἡ δ' ἐ ξουσί α παραλαβοῦ σα τὴ ν κακί αν νεῦ ρα τοῖ ς πά θεσι προστί θησι καὶ τὸ τοῦ Διονυσί ου ἀ ληθέ ς ἐ στιν: ἔ φη γὰ ρ ἀ πολαύ ειν μά λιστα τῆ ς ἀ ρχῆ ς, ὅ ταν ταχέ ως ἃ βού λεται ποιῇ. μέ γας οὖ ν ὁ κί νδυνος βού λεσθαι ἃ μὴ δεῖ τὸ ν ἃ βού λεται ποιεῖ ν δυνά μενον: αὐ τί κ' ἔ πειτά γε μῦ θος ἔ ην, τετέ λεστο δὲ ἔ ργον. ὀ ξὺ ν ἡ κακί α διὰ τῆ ς ἐ ξουσί ας δρό μον ἔ χουσα πᾶ ν πά θος ἐ ξωθεῖ, ποιοῦ σα τὴ ν ὀ ργὴ ν φό νον τὸ ν ἔ ρωτα μοιχεί αν τὴ ν πλεονεξί αν δή μευσιν. αὐ τί κ' ἔ πειθ' ἅ μα μῦ θος ἔ ην,' καὶ ἀ πό λωλεν ὁ προσκρού σας: ὑ πό νοια, καὶ τέ θνηκεν ὁ διαβληθεί ς. ἀ λλ' ὥ σπερ οἱ φυσικοὶ λέ γουσι τὴ ν ἀ στραπὴ ν τῆ ς βροντῆ ς ὑ στέ ραν μὲ ν ἐ κπί πτειν ὡ ς αἷ μα τραύ ματος, προτέ ραν δὲ φαί νεσθαι, τὸ ν μὲ ν ψό φον ἐ κδεχομέ νης τῆ ς ἀ κοῆ ς τῷ δὲ φωτὶ τῆ ς ὄ ψεως ἀ παντώ σης: οὕ τως ἐ ν ταῖ ς ἀ ρχαῖ ς φθά νουσιν αἱ κολά σεις τὰ ς κατηγορί ας καὶ προεκπί πτουσιν αἱ καταδί και τῶ ν ἀ ποδεί ξεων. εἴ κει γὰ ρ ἤ δη θυμὸ ς οὐ δ' ἔ τ' ἀ ντέ χει, θινῶ δες ὡ ς ἄ γκιστρον ἀ γκύ ρας σά λῳ, ἂ ν μὴ βά ρος ἔ χων 5 λογισμὸ ς ἐ πιθλί βῃ καὶ πιέ ζῃ τὴ ν ἐ ξουσί αν, μιμουμέ νου τὸ ν ἥ λιον τοῦ ἄ ρχοντος, ὃ ς ὅ ταν: ὕ ψωμα λά βῃ μέ γιστον, ἐ ξαρθεὶ ς ἐ ν τοῖ ς βορεί οις, ἐ λά χιστα κινεῖ ται, τῷ σχολαιοτέ ρῳ τὸ ν δρό μον εἰ ς ἀ σφαλὲ ς καθιστά μενος.

οὐ δὲ γὰ ρ λαθεῖ ν οἷ ό ν τε τὰ ς κακί ας ἐ ν ταῖ ς ἐ ξουσί αις: ἀ λλὰ τοὺ ς μὲ ν ἐ πιληπτικού ς, ἂ ν ἐ ν ὕ ψει τινὶ γέ νωνται καὶ περιενεχθῶ σιν, ἴ λιγγος ἴ σχει καὶ σά λος, ἐ ξελέ γχων τὸ πά θος αὐ τῶ ν, τοὺ ς δ' ἀ παιδεύ τους καὶ ἀ μαθεῖ ς ἡ τύ χη μικρὸ ν ἐ κκουφί σασα πλού τοις τισὶ ν ἢ δό ξαις ἢ ἀ ρχαῖ ς μετεώ ρους γενομέ νους εὐ θὺ ς, ἑ πιδεί κνυσι πί πτοντας: μᾶ λλον δ'.', ὥ σπερ τῶ ν κενῶ ν ἀ γγεί ων οὐ κ ἂ ν διαγνοί ης τὸ ἀ κέ ραιον καὶ πεπονηκό ς, ἀ λλ' ὅ ταν ἐ γχέ ῃ ς, φαί νεται τὸ ῥ έ ον οὕ τως; αἱ σαθραὶ ψυχαὶ τὰ ς ἐ ξουσί ας μὴ στέ γουσαι ῥ έ ουσιν ἔ ξω ταῖ ς ἐ πιθυμί αις, ταῖ ς ὀ ργαῖ ς, ταῖ ς ἀ λαζονεί αις, ταῖ ς ἀ πειροκαλί αις καί τοι τί δεῖ ταῦ τα λέ γειν, ὅ που καὶ τὰ σμικρό τατα τῶ ν ἐ λλειμμά των περὶ τοὺ ς ἐ πιφανεῖ ς καὶ ἐ νδό ξους συκοφαντεῖ ται; Κί μωνος ἦ ν ὁ οἶ νος διαβολή, Σκιπί ωνος ὁ ὕ πνος, Λεύ κολλος ἐ πὶ τῷ δειπνεῖ ν πολυτελέ στερον ἤ κουε κακῶ ς.