Reader

Σωρκανὸ ν ἐ γκολπί σασθαι καὶ φιλί αν τιμᾶ ν καὶ μετιέ ναι καὶ προσδέ χεσθαι καὶ γεωργεῖ ν, πολλοῖ ς μὲ ν ἰ δί ᾳ πολλοῖ ς δὲ καὶ δημοσί ᾳ χρή σιμον καὶ ἔ γκαρπον γενησομέ νην, φιλοκά λων ἐ στὶ καὶ πολιτικῶ ν καὶ φιλανθρώ πων οὐ χ ὡ ς ἔ νιοι νομί ζουσι φιλοδό ξων:' ἀ λλὰ καὶ τοὐ ναντί ον, φιλό δοξό ς ἐ στι καὶ ψοφοδεὴ ς; ὁ φεύ γων καὶ φοβού μενος ἀ κοῦ σαι λιπαρὴ ς τῶ ν ἐ ν ἐ ξουσί ᾳ καὶ θεραπευτικό ς. ἐ πεὶ τί φησιν ἀ νὴ ρ θεραπευτικὸ ς καὶ φιλοσοφί ας δεό μενος; Σί μων οὖ ν γέ νωμαι ὁ σκυτοτό μος ἢ Διονύ σιος ὁ γραμματιστὴ ς ἐ κ Περικλέ ους ἢ Κά τωνος, ἵ να μοι προσδιαλέ γηται καὶ προσκαθί ζῃ ὡ ς Σωκρά της ἐ κεί ξιιμ πρινξιπιβπς� ἰ ρις νοις; καὶ̓ Αρί στων μὲ ν ὁ Χῖ ος ἐ πὶ τῷ πᾶ σι διαλέ γεσθαι τοῖ ς βουλομέ νοις ὑ πὸ τῶ ν σοφιστῶ ν κακῶ ς ἀ κού ων“ ὤ φελεν” εἶ πε“ καὶ τὰ θηρί α λό γων συνιέ ναι κινητικῶ ν πρὸ ς ἀ ρετή ν:'” ἡ μεῖ ς δὲ φευξού μεθα τοῖ ς δυνατοῖ ς καὶ ἡ γεμονικοῖ ς ὥ σπερ ἀ γρί οις καὶ ἀ νημέ ροις γί γνεσθαι συνή θεις; οὐ κ“ ἀ νδριαντοποιό ς” ἐ στιν ὁ τῆ ς φιλοσοφί ας λό γος,“ ὥ στ' ἐ λινύ οντα ποιεῖ ν ἀ γά λματα ἐ π' αὐ τᾶ ς βαθμί δος ἑ σταό τα” κατὰ Πί νδαρον ἀ λλ' ἐ νεργὰ βού λεται ποιεῖ ν ὧ ν ἂ ν ἅ ψηται καὶ πρακτικὰ καὶ ἔ μψυχα καὶ: κινητικὰ ς ὁ ρμὰ ς ἐ ντί θησι καὶ κρί σεις ἀ γωγοὺ ς ἐ πὶ τὰ ὠ φέ λιμα καὶ, προαιρέ σεις φιλοκά λους καὶ φρό νημα καὶ μέ γεθος μετὰ πραό τητος καὶ ἀ σφαλεί ας, δι' ὧ ν τοῖ ς ὑ περέ χουσι καὶ: δυνατοῖ ς ὁ μιλοῦ σιν οἱ πολιτικοὶ προθυμό τερον. καὶ γά ρ, ἂ ν ἰ ατρὸ ς ᾖ φιλό καλος, ἣ διον ὀ φθαλμὸ ν ἰ ά σεται τὸ ν ὑ πὲ ρ πολλῶ ν βλέ ποντα καὶ πολλοὺ ς φυλά σσοντα καὶ φιλό σοφος ψυχῆ ς ἐ πιμελή σεται προθυμό τερον, ἣ ν ὑ πὲ ρ πολλῶ ν φροντί ζουσαν ὁ ρᾷ καὶ πολλοῖ ς φρονεῖ ν καὶ σωφρονεῖ ν καὶ δικαιοπραγεῖ ν ὀ φεί λουσαν. καὶ γὰ ρ εἰ δεινὸ ς ἦ ν περὶ ζή τησιν ὑ δά των καὶ συναγωγή ν, ὥ σπερ ἱ στοροῦ σι τὸ ν̔ Ηρακλέ α καὶ πολλοὺ ς τῶ ν πά λαι, οὐ κ ἂ ν ἔ χαιρε φρεωρυχῶ ν ἐ ν ἐ σχατιᾷ“ παρὰ Κό ρακος πέ τρῃ” τὴ ν συβωτικὴ ν ἐ κεί νην̓ Αρέ θουσαν, ἀ λλὰ ποταμοῦ τινος πηιλοσοπηο ἐ σσε δισσερενδπμ. ἀ ενά ους πηγὰ ς ἀ νακαλύ πτων πό λει τε καὶ στρατοπέ δοις καὶ φυτεί αις βασιλέ ων καὶ ἄ λσεσιν. ἀ κού ομεν δὴ̔ Ομή ρου τὸ ν Μί νω“ θεοῦ μεγά λου ὀ αριστὴ ν” ἀ ποκαλοῦ ντος: τοῦ το δ' ἐ στί ν, ὥ ς φησιν ὁ Πλά των, ὁ μιλητὴ ν καὶ μαθητή ν: οὐ δὲ γὰ ρ ἰ διώ τας οὐ δ' οἰ κουροὺ ς οὐ δ' ἀ πρά κτους ἠ ξί ουν εἶ ναι θεῶ ν μαθητά ς, ἀ λλὰ βασιλεῖ ς, οἷ ς εὐ βουλί ας ἐ γγενομέ νης καὶ δικαιοσύ νης καὶ χρηστό τητος καὶ μεγαλοφροσύ νης, πά ντες ἔ μελλον ὠ φεληθή σεσθαι καὶ ἀ πολαύ σειν οἱ χρώ μενοι, τὸ ἠ ρύ γγιον λέ γουσι μιᾶ ς αἰ γὸ ς εἰ ς τὸ στό μα λαβού σης, αὐ τή ν τε πρώ την ἐ κεί νην καὶ τὸ λοιπὸ ν αἰ πό λιον ἵ στασθαι, μέ χρι ἂ ν ὁ αἰ πό λος ἐ ξέ λῃ προσελθώ ν: τοιαύ την ἔ χουσιν αἱ ἀ πορροιαὶ τῆ ς δυνά μεως ὀ ξύ τητα, πυρὸ ς δί κην ἐ πινεμομέ νην τὰ γειτνιῶ ντα καὶ κατασκιδναμέ νην. καὶ μὴ ν ὁ τοῦ φιλοσό φου λό γος, ἐ ὰ ν μὲ ν ἰ διώ την ἕ να λά βῃ, χαί ροντα ἀ πραγμοσύ νῃ καὶ περιγρά φοντα ἑ αυτὸ ν ὡ ς κέ ντρῳ καὶ διαστή ματι γεωμετρικῷ ταῖ ς περὶ τὸ σῶ μα χρεί αις, οὐ διαδί δωσιν εἰ ς ἑ τέ ρους, ἀ λλ' ἐ ν ἑ νὶ ποιή σας ἐ κεί νῳ γαλή νην καὶ ἡ συχί αν ἀ πεμαρά νθη καὶ συνεξέ λιπεν. ἂ ν δ' ἄ ρχοντος ἀ νδρὸ ς καὶ πολιτικοῦ καὶ πρακτικοῦ καθά ψηται καὶ τοῦ τον ἀ ναπλή σῃ καλοκαγαθί ας, πολλοὺ ς δι' ἑ νὸ ς ὠ φέ λησεν, ὡ ς̓ Αναξαγό ρας Περικλεῖ συγγενό μενος καὶ Πλά των Δί ωνι καὶ Πυθαγό ρας τοῖ ς πρωτεύ ουσιν̓ Ιταλιωτῶ ν. Κά των δ' αὐ τὸ ς ἔ πλευσεν ἀ πὸ στρατιᾶ ς ἐ π'̓ Αθηνό δωρον καὶ Σκιπί ων μετεπέ μψατο Παναί τιον, ὅ τ' αὐ τὸ ν ἡ σύ γκλητος ἐ ξέ πεμψεν ἀ νθρώ πων ὕ βριν τε καὶ εὐ νομί ην ὑ φορώ μενον ὥ ς φησι Ποσειδώ νιος. τί οὖ ν ἔ δει λέ γειν τὸ ν Παναί τιον; εἰ μὲ ν ἦ ς ἢ Βά των ἢ Πολυδεύ κης ἤ τις ἄ λλος ἰ διώ της, τὰ μέ σα τῶ ν πό λεων ἀ ποδιδρά σκειν βουλό μενος, ἐ ν γωνί ᾳ τινὶ καθ' ἡ συχί αν ἀ ναλύ ων συλλογισμοὺ ς καὶ περιέ λκων φιλοσό φων, ἄ σμενος ἄ ν σε προσεδεξά μην καὶ συνῆ ν: ἐ πεὶ δ' υἱ ὸ ς μὲ ν Αἰ μιλί ου Παύ λου τοῦ δισυπά του γέ γονας, υἱ ωνὸ ς δὲ Σκιπί ωνος τοῦ̓ Αφρικανοῦ τοῦ νική σαντος τὸ ν̓ Αννί βαν τὸ ν Καρχηδό νιον, οὐ κ ἄ ν σοι διαλέ ξομαι;

Τὸ δὲ λέ γειν ὅ τι δύ ο λό γοι εἰ σί ν, ὁ μὲ ν ἐ νδιά θετος ἡ γεμό νος̔ Ερμοῦ δῶ ρον ὁ δ' ἐ ν προφορᾷ διά κτορος καὶ ὀ ργανικό ς, ἕ ωλό ν ἐ στι καὶ ὑ ποπιπτέ τω τῷ τουτὶ μὲ ν ᾔ δειν πρὶ ν Θέ ογνιν γεγονέ ναι. ἐ κεῖ νο δ' οὐ κ ἂ ν ἐ νοχλή σειεν, ὅ τι καὶ τοῦ ἐ νδιαθέ του λό γου καὶ τοῦ προφορικοῦ φιλί α τέ λος ἐ στί, τοῦ μὲ ν πρὸ ς ἑ αυτὸ ν τοῦ δὲ πρὸ ς ἕ τερον. ὁ μὲ ν γὰ ρ εἰ ς ἀ ρετὴ ν διὰ φιλοσοφί ας τελευτῶ ν σύ μφωνον ἑ αυτῷ καὶ ἄ μεμπτον ὑ φ' ἑ αυτοῦ καὶ μεστὸ ν εἰ ρή νης καὶ φιλοφροσύ νης τῆ ς πρὸ ς ἑ αυτὸ ν ἀ εὶ παρέ χεται τὸ ν ἄ νθρωπον οὐ στά σις οὐ δέ τε δῆ ρις ἀ ναί σιμος ἐ ν μελέ εσσιν οὐ πά θος; λό γῳ δυσπειθὲ ς οὐ χ ὁ ρμῆ ς μά χη πρὸ ς ὁ ρμὴ ν οὐ λογισμοῦ πρὸ ς λογισμὸ ν ἀ ντί βασις οὐ χ ὥ σπερ ἐ ν μεθορί ῳ τοῦ ἐ πιθυμοῦ ντος καὶ τοῦ μετανοοῦ ντος τὸ τραχὺ καὶ ταραχῶ δες καὶ τὸ ἡ δό μενον, ἀ λλ' εὐ μενῆ πά ντα καὶ φί λα καὶ ποιοῦ ντα πλεί στων τυγχά νειν ἀ γαθῶ ν καὶ ἑ αυτῷ χαί ρειν ἕ καστον. τοῦ δὲ προφορικοῦ τὴ ν Μοῦ σαν ὁ Πί νδαρος“ οὐ φιλοκερδῆ” φησὶ ν“ οὐ δ' ἐ ργά τιν” εἶ ναι πρό τερον, οἶ μαι δὲ μηδὲ νῦ ν, ἀ λλ' ἀ μουσί ᾳ καὶ ἀ πειροκαλί ᾳ τὸ ν κοινὸ ν̔ Ερμῆ ν ἐ μπολαῖ ον καὶ ἔ μμισθον γενέ σθαι. οὐ γὰ ρ ἡ μὲ ν̓ Αφροδί τη ταῖ ς τοῦ Προποί του θυγατρά σιν ἐ μή νιεν ὅ τι πρῶ ται μί σεα μηχανή σαντο καταχέ ειν νεανί σκων, ἡ δ' Οὐ ρανί α καὶ Καλλιό πη καὶ ἡ Κλειὼ χαί ρουσι τοῖ ς ἐ π' ἀ ργυρί ῳ λυμαινομέ νοις τὸ ν λό γον. ἀ λλ' ἔ μοιγε δοκεῖ τὰ τῶ ν Μουσῶ ν ἔ ργα καὶ δῶ ρα μᾶ λλον ἢ τὰ τῆ ς̓ Αφροδί της φιλοτή σια εἶ ναι, καὶ γὰ ρ τὸ ἔ νδοξον, ὅ τινες τοῦ λό γου ποιοῦ νται τέ λος, ὡ ς ἀ ρχὴ καὶ σπέ ρμα φιλί ας ἠ γαπή θη: μᾶ λλον δ' ὅ λως οἵ γε πολλοὶ κατ' εὔ νοιαν τὴ ν δό ξαν τί θενται, νομί ζοντες ἡ μᾶ ς μὴ μό νον ἐ παινεῖ ν οὓ ς φιλοῦ μεν. ἀ λλ' οὗ τοι μέ ν, ὡ ς ὁ̓ Ιξί ων διώ κων τὴ ν̔́ Ηραν ὤ λισθεν εἰ ς τὴ ν νεφέ λην, οὕ τως ἀ ντὶ τῆ ς φιλί ας εἴ δωλον ἀ πατηλὸ ν καὶ πανηγυρικὸ ν καὶ περιφερό μενον ὑ πολαμβά νουσιν. ὁ δὲ νοῦ ν ἔ χων, ἂ ν ἐ ν πολιτεί αις καὶ πρά ξεσιν ἀ ναστρέ φηται, δεή σεται δό ξης τοσαύ της, ὅ ση δύ ναμιν περὶ τὰ ς πρά ξεις ἐ κ τοῦ πιστεύ εσθαι δί δωσιν οὔ τε γὰ ρ ἡ δὺ μὴ βουλομέ νους οὔ τε ῥ ᾴ διον ὠ φελεῖ ν, βού λεσθαι δὲ ποιεῖ τὸ πιστεύ ειν ὥ σπερ γὰ ρ τὸ φῶ ς μᾶ λλό ν ἐ στιν ἀ γαθὸ ν τοῖ ς βλέ πουσιν ἢ τοῖ ς μὴ βλεπομέ νοις, οὕ τως; ἡ δό ξα τοῖ ς αἰ σθανομέ νοις ἢ τοῖ ς μὴ παρορωμέ νοις. ὁ δ' ἀ πηλλαγμέ νος τοῦ τὰ κοινὰ πρά ττειν καὶ συνὼ ν ἑ αυτῷ, καὶ τἀ γαθὸ ν ἐ ν ἡ συχί ᾳ καὶ ἀ πραγμοσύ νῃ τιθέ μενος τὴ ν μὲ ν ἐ ν ὄ χλοις καὶ θεά τροις πά νδημον καὶ ἀ ναπεπταμέ νην δό ξαν οὕ τως ὡ ς τὴ ν̓ Αφροδί την ὁ̔ Ιππό λυτος“ ἄ πωθεν ἁ γνὸ ς ὢ ν ἀ σπά ζεται,” τῆ ς δὲ γε τῶ ν ἐ πιεικῶ ν καὶ ἐ λλογί μων οὐ δ' αὐ τὸ ς καταφρονεῖ πλοῦ τον δὲ καὶ δό ξαν ἡ γεμονικὴ ν καὶ δύ ναμιν ἐ ν φιλί αις οὐ διώ κει, οὐ μὴ ν οὐ δὲ φεύ γει ταῦ τα μετρί ῳ προσό ντ' ἤ θει οὐ δὲ γὰ ρ τοὺ ς καλοὺ ς τῶ ν νέ ων διώ κει καὶ ὡ ραί ους, ἀ λλὰ τοὺ ς εὐ αγώ γους καὶ κοσμί ους καὶ φιλομαθεῖ ς: οὐ δ' οἷ ς ὥ ρα καὶ χά ρις συνέ πεται καὶ ἄ νθος δεδί ττεται τὸ ν φιλό σοφον οὐ δ' ἀ ποσοβεῖ καὶ ἀ πελαύ νει τῶ ν ἀ ξί ων ἐ πιμελεί ας τὸ κά λλος. οὕ τως οὖ ν ἀ ξί ας ἡ γεμονικῆ ς καὶ δυνά μεως ἀ νδρὶ μετρί ῳ καὶ ἀ στεί ῳ προσού σης, οὐ κ ἀ φέ ξεται τοῦ φιλεῖ ν καὶ ἀ γαπᾶ ν οὐ δὲ φοβή σεται τὸ αὐ λικὸ ς ἀ κοῦ σαι καὶ θεραπευτικό ς: οἱ γὰ ρ Κύ πριν φεύ γοντες ἀ νθρώ πων ἄ γαν νοσοῦ ς' ὁ μοί ως τοῖ ς ἄ γαν θηρωμέ νοις: καὶ οἱ πρὸ ς ἔ νδοξον οὕ τως καὶ ἡ γεμονικὴ ν φιλί αν ἔ χοντες.: ὁ μὲ ν οὖ ν ἀ πρά γμων φιλό σοφος οὐ φεύ ξεται τοὺ ς τοιού τους, ὁ δὲ πολιτικὸ ς καὶ περιέ ξεται αὐ τῶ ν, ἄ κουσιν οὐ κ ἐ νοχλῶ ν οὐ δ' ἐ πισταθμεύ ων τὰ ὦ τα διαλέ ξεσιν ἀ καί ροις καὶ σοφιστικαῖ ς, βουλομέ νοις δὲ χαί ρων καὶ διαλεγό μενος καὶ σχολά ζων καὶ συνὼ ν προθύ μως

σπεί ρω δ' ἄ ρουραν δώ δεχ' ἡ μερῶ ν ὁ δὸ ν Βερέ κυντα χῶ ρον οὗ τος εἰ μὴ μό νον φιλογέ ωργος ἀ λλὰ καὶ φιλά νθρωπος ἦ ν, ἣ διον ἂ ν ἔ σπειρε τὴ ν τοσού τους τρέ φειν δυναμέ νην ἢ τὸ̓ Αντισθέ νους ἐ κεῖ νο χωρί διον, ὃ μό λις Αὐ τολύ κῳ παλαί ειν ἂ ν ἢ ρκεσε: εἰ δέ σε ἠ ρό μην τὴ ν οἰ κουμέ νην ἅ πασαν ἐ πιστρέ φειν παραιτοῦ μαι. καί τοἰ Επί κουρος τἀ γαθὸ ν ἐ ν τῷ βαθυτά τῳ τῆ ς ἡ συχί ας ὥ σπερ ἐ ν ἀ κλύ στῳ λιμέ νι καὶ κωφῷ τιθέ μενος τοῦ εὖ πά σχειν τὸ εὖ ποιεῖ ν οὐ μό νον κά λλιον ἀ λλὰ καὶ ἥ διον εἶ ναί φησι. χαρᾶ ς; γὰ ρ οὐ δὲ ν οὕ τω γό νιμό ν ἐ στιν ὡ ς χά ρις: ἀ λλὰ σοφὸ ς ἦ ν ταῖ ς Χά ρισι τὰ ὀ νό ματα θέ μενος̓ Αγλαΐ ην καὶ Εὐ φροσύ νην καὶ Θά λειαν: τὸ γὰ ρ ἀ γαλλό μενον καὶ τὸ χαῖ ρον ἐ ν τῷ διδό ντι τὴ ν χά ριν πλεῖ ό ν ἐ στι καὶ καθαρώ τερον. διὸ τῷ πά σχειν εὖ αἰ σχύ νονται πολλά κις, ἀ εὶ δ' ἀ γά λλονται τῷ εὖ ποιεῖ ν: εὖ δὲ ποιοῦ σι πολλοὺ ς οἱ ποιοῦ ντες ἀ γαθοὺ ς ὧ ν πολλοὶ δέ ονται καὶ τοὐ ναντί ον, οἱ ἀ εὶ διαφθεί ροντες ἡ γεμό νας ἢ βασιλεῖ ς ἢ τυρά ννους διά βολοι καὶ συκοφά νται καὶ κό λακες ὑ πὸ πά ντων ἐ λαύ νονται καὶ κολά ζονται, καθά περ οὐ κ εἰ ς μί αν κύ λικα φά ρμακον ἐ μβά λλοντες θανά σιμον, ἀ λλ' εἰ ς πηγὴ ν δημοσί ᾳ ῥ έ ουσαν, ᾗ χρωμέ νους πά ντας ὁ ρῶ σιν. ὥ σπερ οὖ ν τοὺ ς Καλλί ου κωμῳ δουμέ νους κό λακας γελῶ σιν, οὓ ς οὐ πῦ ρ οὐ δὲ σί δηρος οὐ δὲ χαλκὸ ς ἀ πεί ργει μὴ φοιτᾶ ν ἐ πὶ δεῖ πνον κατὰ τὸ ν Εὔ πολιν: τοὺ ς δ'̓ Απολλοδώ ρου τοῦ τυρά ννου καὶ Φαλά ριδος καὶ Διονυσί ου φί λους καὶ συνή θεις ἀ πετυμπά νιζον, ἐ στρέ βλουν καὶ ἐ νεπί μπρασαν, ἐ ναγεῖ ς ἐ ποιοῦ ντο καὶ καταρά τους, ὡ ς ἐ κεί νων μὲ ν ἀ δικού ντων ἕ να τού των δὲ πολλοὺ ς: δι' ἑ νὸ ς τοῦ ἄ ρχοντος: οὕ τως; οἱ μὲ ν ἰ διώ ταις συνό ντες αὐ τοὺ ς: ἐ κεί νους ποιοῦ σιν ἑ αυτοῖ ς ἀ λύ πους καὶ ἀ βλαβεῖ ς καὶ προσηνεῖ ς, ὁ δ' ἄ ρχοντος ἦ θος ἀ φαιρῶ ν μοχθηρὸ ν ἢ γνώ μην ἐ φ' ὃ δεῖ συγκατευθύ νων τρό πον τινὰ δημοσί ᾳ φιλοσοφεῖ καὶ τὸ κοινὸ ν ἐ πανορθοῦ ται, ᾧ πά ντες διοικοῦ νται. τοῖ ς ἱ ερεῦ σιν αἰ δῶ καὶ τιμὴ ν αἱ πό λεις νέ μουσιν, ὅ τι τἀ γαθὰ παρὰ τῶ ν θεῶ ν οὐ μό νον αὑ τοῖ ς καὶ φί λοις καὶ οἰ κεί οις, ἀ λλὰ κοινῇ πᾶ σιν αἰ τοῦ νται τοῖ ς πολί ταις καί τοι τοὺ ς θεοὺ ς οἱ ἱ ερεῖ ς οὐ ποιοῦ σιν ἀ γαθῶ ν δοτῆ ρας, ἀ λλὰ τοιού τους ὄ ντας παρακαλοῦ σι τοὺ ς δ' ἄ ρχοντας οἱ συνό ντες τῶ ν φιλοσό φων δικαιοτέ ρους ποιοῦ σι καὶ μετριωτέ ρους καὶ προθυμοτέ ρους εἰ ς τὸ εὖ ποιεῖ ν, ὥ στε καὶ χαί ρειν εἰ κό ς ἐ στι μᾶ λλον.

ἐ μοὶ δὲ δοκεῖ καὶ λυροποιὸ ς ἂ ν ἣ διον λύ ραν ἐ ργά σασθαι καὶ προθυμό τερον, μαθὼ ν ὡ ς ὁ ταύ την κτησό μενος; τὴ ν λύ ραν μέ λλει τὸ Θηβαί ων ἄ στυ τειχί ζειν ὡ ς ὁ̓ Αμφί ων, ἢ τὴ ν Λακεδαιμονί ων στά σιν παύ ειν ἐ πᾴ δων καὶ παραμυθού μενος ὡ ς Θαλῆ ς: καὶ τέ κτων ὁ μοί ως πηδά λιον δημιουργῶ ν ἡ σθῆ ναι, πυθό μενος ὅ τι τοῦ το τὴ ν Θεμιστοκλέ ους ναυαρχί δα κυβερνή σει προπολεμοῦ σαν τῆ ς̔ Ελλά δος τὴ ν Πομ πηί ου τὰ πειρατικὰ καταναυμαχοῦ ντος: τί οὖ ν οἴ ει περὶ τοῦ λό γου τὸ ν φιλό σοφον διανοού μενον, ὡ ς ὁ τοῦ τον παραλαβὼ ν πολιτικὸ ς ἀ νὴ ρ καὶ ἡ γεμονικὸ ς κοινὸ ν ὄ φελος ἔ σται δικαιοδοτῶ ν, νομοθετῶ ν, κολά ζων τοὺ ς πονηρού ς,: αὔ ξων τοὺ ς ἐ πιεικεῖ ς καὶ ἀ γαθού ς; ἐ μοὶ δὲ δοκεῖ καὶ ναυπηγὸ ς ἀ στεῖ ος ἥ διον ἐ ργπά σασθαι πηδά λιον, πυθό μενος ὅ τι τοῦ το τὴ ν̓ Αργὼ κυβερνή σει τὴ ν“ πᾶ σι μέ λουσαν:” καὶ τεκτονικὸ ς οὐ κ ἂ ν οὕ τω κατασκευά σαι ἄ ροτρον προθύ μως; ἢ ἅ μαξαν, ὡ ς τοὺ ς ἄ ξονας, οἷ ς ἔ μελλε Σό λων τοὺ ς νό μους ἐ γχαρά ξειν. καὶ μὴ ν οἱ λό γοι τῶ ν φιλοσό φων, ἐ ὰ ν ψυχαῖ ς ἡ γεμονικῶ ν καὶ πολιτικῶ ν ἀ νδρῶ ν ἐ γγραφῶ σι βεβαί ως καὶ κρατή σωσι, νό μων δύ ναμιν λαμβά νουσιν ᾗ καὶ Πλά των εἰ ς Σικελί αν ἔ πλευσεν, ἐ λπί ζων τὰ δό γματα νό μους καὶ ἔ ργα ποιή σειν ἐ ν τοῖ ς Διονυσί ου πρά γμασιν ἀ λλ' εὗ ρε Διονύ σιον ὥ σπερ βιβλί ον παλί μψηστον ἢ δη μολυσμῶ ν ἀ νά πλεων καὶ τὴ ν βαφὴ ν οὐ κ ἀ νιέ ντα τῆ ς τυραννί δος, ἐ ν πολλῷ χρό νῳ δευσοποιὸ ν οὖ σαν καὶ δυσέ κπλυτον: ἀ κμαί ους δ̓ ὄ ντας ἔ τι δεῖ τῶ ν χρηστῶ ν ἀ ντιλαμβά νεσθαι λό γων.