Reader

περὶ ἀ ρετῆ ς, ὦ Κλέ α, γυναικῶ ν οὐ τὴ ν αὐ τὴ ν τῷ Θουκυδί δῃ γνώ μην ἔ χομεν. ὁ μὲ ν γά ρ, ἧ ς ἂ ν ἐ λά χιστος ᾖ παρὰ τοῖ ς ἐ κτὸ ς ψό γου πέ ρι ἢ ἐ παί νου λό γος, ἀ ρί στην ἀ ποφαί νεται, καθά περ τὸ σῶ μα καὶ τοὔ νομα τῆ ς ἀ γαθῆ ς γυναικὸ ς οἰ ό μενος δεῖ ν κατά κλειστον εἶ ναι καὶ ἀ νέ ξοδον. ἡ μῖ ν δὲ κομψό τερος μὲ ν ὁ Γοργί ας φαί νεται, κελεύ ων μὴ τὸ εἶ δος ἀ λλὰ τὴ ν δό ξαν εἶ ναι πολλοῖ ς γνώ ριμον τῆ ς γυναικό ς: ἄ ριστα δ' ὁ̔ Ρωμαί ων δοκεῖ νό μος ἔ χειν, ὥ σπερ ἀ νδρά σι καὶ γυναιξὶ δημοσί ᾳ μετὰ τὴ ν τελευτὴ ν τοὺ ς προσή κοντας ἀ ποδιδοὺ ς ἐ παί νους. διὸ καὶ Λεοντί δος τῆ ς ἀ ρί στης ἀ ποθανού σης, εὐ θύ ς τε μετὰ σοῦ τό τε πολὺ ν λό γον εἴ χομεν οὐ κ ἀ μοιροῦ ντα παραμυθί ας φιλοσό φου, καὶ νῦ ν, ὡ ς ἐ βουλή θης, τὰ ὑ πό λοιπα τῶ ν λεγομέ νων εἰ ς' τὸ μί αν εἶ ναι καὶ τὴ ν αὐ τὴ ν ἀ νδρὸ ς καὶ γυναικὸ ς ἀ ρετὴ ν προσανέ γραψά σοι, τὸ ἱ στορικὸ ν ἀ ποδεικτικὸ ν ἔ χοντα καὶ πρὸ ς ἡ δονὴ ν μὲ ν ἀ κοῆ ς οὐ συντεταγμέ να εἰ δὲ τῷ πεί θοντι καὶ τὸ τέ ρπον ἔ νεστι φύ σει τοῦ παραδεί γματος, οὐ φεύ γει χά ριν ἀ ποδεί ξεως συνεργὸ ν ὁ λό γος οὐ δ' αἰ σχύ νεται ταῖ ς Μού σαις τὰ ς Χά ριτας συγκαταμιγνὺ ς καλλί σταν συζυγί αν, ὡ ς Εὐ ριπί δης φησί ν, ἐ κ τοῦ φιλοκά λου μά λιστα τῆ ς ψυχῆ ς ἀ ναδού μενος τὴ ν πί στιν. φέ ρε γά ρ, εἰ λέ γοντες τὴ ν αὐ τὴ ν εἶ ναι ζωγραφί αν ἀ νδρῶ ν καὶ γυναικῶ ν παρειχό μεθα τοιαύ τας γραφὰ ς γυναικῶ ν, οἵ ας̓ Απελλῆ ς ἀ πολέ λοιπεν ἢ Ζεῦ ξις ἢ Νικό μαχος, ἆ ρ' ἄ ν τις ἐ πετί μησεν ἡ μῖ ν, ὡ ς τοῦ χαρί ζεσθαι καὶ ψυχαγωγεῖ ν μᾶ λλον ἢ τοῦ πεί θειν στοχαζομέ νοις; ἐ γὼ μὲ ν οὐ κ οἶ μαι. τί δέ; ἐ ὰ ν ποιητικὴ ν πά λιν ἢ μαντικὴ ν ἀ ποφαί νοντες οὐ χ ἑ τέ ραν μὲ ν ἀ νδρῶ ν ἑ τέ ραν δὲ γυναικῶ ν οὖ σαν, ἀ λλὰ τὴ ν αὐ τή ν, τὰ Σαπφοῦ ς μέ λη τοῖ ς̓ Ανακρέ οντος ἢ τὰ Σιβύ λλης λό για τοῖ ς Βά κιδος ἀ ντιπαραβά λλωμεν, ἕ ξει τις αἰ τιά σασθαι δικαί ως τὴ ν ἀ πό δειξιν, ὅ τι χαί ροντα καὶ τερπό μενον ἐ πά γει τῇ πί στει τὸ ν ἀ κροατή ν; οὐ δὲ τοῦ τ' ἂ ν εἴ ποις. καὶ μὴ ν οὐ κ ἔ στιν ἀ ρετῆ ς γυναικεί ας καὶ ἀ νδρεί ας ὁ μοιό τητα καὶ διαφορὰ ν ἂ λλοθεν καταμαθεῖ ν μᾶ λλον, ἢ βί ους βί οις καὶ πρά ξεσι πρά ξεις ὥ σπερ ἔ ργα μεγά λης τέ χνης παρατιθέ ντας ἅ μα καὶ σκοποῦ ντας, εἰ τὸ ν αὐ τὸ ν ἔ χει χαρακτῆ ρα καὶ τύ πον ἡ Σεμιρά μεως μεγαλοπραγμοσύ νη τῇ Σεσώ στριος ἢ ἡ Τανακυλλί δος σύ νεσις τῇ Σερουί ου τοῦ βασιλέ ως, ἢ τὸ Πορκί ας φρό νημα τῷ Βρού του καὶ τὸ Πελοπί δου τῷ Τιμοκλεί ας, κατὰ τὴ ν κυριωτά την κοινό τητα καὶ δύ ναμιν: ἐ πειδὴ διαφορά ς γέ τινας ἑ τέ ρας, ὥ σπερ χροιὰ ς ἰ δί ας, αἱ ἀ ρεταὶ διὰ τὰ ς φύ σεις λαμβά νουσι καὶ συνεξομοιοῦ νται τοῖ ς ὑ ποκειμέ νοις ἔ θεσι καὶ κρά σεσι σωμά των καὶ τροφαῖ ς καὶ διαί ταις: ἄ λλως γὰ ρ ἀ νδρεῖ ος ὁ̓ Αχιλλεὺ ς ἄ λλως ὁ Αἴ ας: καὶ φρό νησις̓ Οδυσσέ ως οὐ χ ὁ μοί α τῇ Νέ στορος οὐ δὲ δί καιος ὡ σαύ τως Κά των καὶ̓ Αγησί λαος, οὐ δὲ Εἰ ρή νη φί λανδρος ὡ ς̓́ Αλκηστις οὐ δὲ Κορνηλί α μεγαλό φρων ὡ ς̓ Ολυμπιά ς. ἀ λλὰ μὴ παρὰ τοῦ το πολλὰ ς καὶ διαφό ρους ποιῶ μεν ἀ νδρεί ας καὶ φρονή σεις καὶ δικαιοσύ νας, ἂ ν μό νον τοῦ λό γου τοῦ οἰ κεί ου μηδεμί αν αἱ καθ' ἕ καστον ἀ νομοιό τητες ἐ κβιβά ζωσι. τὰ μὲ ν οὖ ν ἄ γαν περιβό ητα καὶ ὅ σων οἶ μαί σε βεβαί ως βιβλί οις ἐ ντυχοῦ σαν ἱ στορί αν ἔ χειν καὶ γνῶ σιν ἤ δη παρή σω: πλὴ ν εἰ μή τινα τοὺ ς τὰ κοινὰ καὶ δεδημευμέ να πρὸ ἡ μῶ ν ἱ στορή σαντας ἀ κοῆ ς ἄ ξια διαπέ φευγεν. ἐ πεὶ δὲ πολλὰ καὶ κοινῇ καὶ ἰ δί ᾳ γυναιξὶ ν ἄ ξια λό γου πέ πρακται, βραχέ α τῶ ν κοινῶ ν οὐ χεῖ ρό ν ἐ στι προϊ στορῆ σαι.

τῶ ν ἀ π'̓ Ιλί ου περὶ τὴ ν ἅ λωσιν ἐ κφυγό ντων οἱ πλεῖ στοι χειμῶ νι χρησά μενοι, καὶ δι' ἀ πειρί αν τοῦ πλοῦ καὶ ἄ γνοιαν τῆ ς θαλά ττης ἀ πενεχθέ ντες εἰ ς τὴ ν̓ Ιταλί αν καὶ περὶ τὸ ν Θύ μβριν ποταμὸ ν ὅ ρμοις καὶ ναυλό χοις ἀ ναγκαί οις μό λις ὑ ποδραμό ντες, αὐ τοὶ μὲ ν ἐ πλανῶ ντο περὶ τὴ ν χώ ραν φραστή ρων δεό μενοι, ταῖ ς δὲ γυναιξὶ ν ἐ μπί πτει λογισμό ς, ὡ ς ἡ τισοῦ ν ἵ δρυσις ἐ ν γῇ πά σης πλά νης καὶ ναυτιλί ας εὖ τε καὶ καλῶ ς πρά ττουσιν ἀ νθρώ ποις ἀ μεί νων ἐ στί, καὶ πατρί δα δεῖ ποιεῖ ν αὐ τού ς, ἀ πολαβεῖ ν ἣ ν ἀ πολωλέ κασι μὴ δυναμέ νους. ἐ κ δὲ τού του συμφρονή σασαι κατέ φλεξαν τὰ πλοῖ α, μιᾶ ς καταρξαμέ νης ὥ ς φασἱ Ρώ μης. πρά ξασαι δὲ ταῦ τα τοῖ ς ἀ νδρά σιν ἀ πή ντων βοηθοῦ σι πρὸ ς τὴ ν θά λατταν, καὶ φοβού μεναι τὴ ν ὀ ργὴ ν αἱ μὲ ν ἀ νδρῶ ν αἱ δ' οἰ κεί ων ἀ ντιλαμβανό μεναι καὶ καταφιλοῦ σαι λιπαρῶ ς, ἐ ξεπρά υναν τῷ τρό πῳ τῆ ς φιλοφροσύ νης. διὸ καὶ γέ γονε καὶ παραμέ νει ταῖ ς̔ Ρωμαί ων γυναιξὶ ν ἔ τι νῦ ν ἔ θος ἀ σπά ζεσθαι μετὰ τοῦ καταφιλεῖ ν τοὺ ς κατὰ γέ νος προσή κοντας αὐ ταῖ ς. συνιδό ντες γὰ ρ ὡ ς ἔ οικε τὴ ν ἀ νά γκην οἱ Τρῶ ες καὶ ἅ μα πειρώ μενοι τῶ ν ἐ γχωρί ων, εὐ μενῶ ς καὶ φιλανθρώ πως προσδεχομέ νων, ἠ γά πησαν τὸ πραχθὲ ν ὑ πὸ τῶ ν γυναικῶ ν καὶ συγκατῴ κησαν αὐ τό θι τοῖ ς Λατί νοις.

τὸ δὲ τῶ ν Φωκί δων ἐ νδό ξου μὲ ν οὐ τετύ χηκε συγγραφέ ως, οὐ δενὸ ς δὲ τῶ ν γυναικεί ων ἔ λαττον εἰ ς ἀ ρετή ν ἐ στι, μαρτυρού μενον ἱ εροῖ ς τε μεγά λοις, ἃ δρῶ σι Φωκεῖ ς ἔ τι νῦ ν περὶ̔ Υά μπολιν, καὶ δό γμασι παλαιοῖ ς, ὧ ν τὸ μὲ ν καθ' ἕ καστον τῆ ς πρά ξεως ἐ ν τῷ Δαϊ φά ντου βί ῳ γέ γραπται, τὸ δὲ τῶ ν γυναικῶ ν τοιοῦ τό ν ἐ στιν. ἄ σπονδος ἦ ν Θετταλοῖ ς πρὸ ς Φωκέ ας πό λεμος: οἱ μὲ ν γὰ ρ ἄ ρχοντας αὐ τῶ ν καὶ τυρά ννους ἐ ν ταῖ ς Φωκικαῖ ς πό λεσιν ἡ μέ ρᾳ μιᾷ πά ντας ἀ πέ κτειναν, οἱ δὲ πεντή κοντα καὶ διακοσί ους ἐ κεί νων ὁ μή ρους κατηλό ησαν εἶ τα πανστρατιᾷ διὰ Λοκρῶ ν ἐ νέ βαλον, δό γμα θέ μενοι μηδενὸ ς φεί δεσθαι τῶ ν ἐ ν ἡ λικί ᾳ, παῖ δας δὲ καὶ γυναῖ κας ἀ νδραποδί σασθαι. Δαΐ φαντος οὖ ν ὁ Βαθυλλί ου, τρί τος αὐ τὸ ς ἄ ρχων, ἔ πεισε τοὺ ς Φωκεῖ ς μὲ ν αὐ τοὺ ς ἀ παντή σαντας τοῖ ς Θετταλοῖ ς μά χεσθαι, τὰ ς δὲ γυναῖ κας ἅ μα τοῖ ς τέ κνοις εἰ ς ἕ να που τό πον συναγαγό ντας ἐ ξ ἁ πά σης τῆ ς Φωκί δος, ὕ λην τε περινῆ σαι ξύ λων καὶ φυλακὰ ς καταλιπεῖ ν, πρό σταγμα δό ντας, ἂ ν αἴ σθωνται νικωμέ νους αὐ τού ς, κατὰ τά χος τὴ ν ὕ λην ἀ νά ψαι καὶ καταπρῆ σαι τὰ σώ ματα. ψηφισαμέ νων δὲ ταῦ τα τῶ ν ἄ λλων, εἷ ς ἐ ξαναστὰ ς ἔ φη δί καιον εἶ ναι ταῦ τα συνδοκεῖ ν καὶ ταῖ ς γυναιξί ν: εἰ δὲ μή, χαί ρειν ἐ ᾶ ν καὶ μὴ προσβιά ζεσθαι. τού του τοῦ λό γου διελθό ντος εἰ ς τὰ ς γυναῖ κας, αὐ ταὶ καθ' ἑ αυτὰ ς συνελθοῦ σαι ταὐ τὰ ἐ ψηφί σαντο καὶ τὸ ν Δαΐ φαντον ἀ νέ δησαν, ὡ ς τὰ ἄ ριστα τῇ Φωκί δι βεβουλευμέ νον τὰ δ' αὐ τὰ καὶ τοὺ ς παῖ δας ἰ δί ᾳ φασὶ ν ἐ κκλησιά σαντας ἐ πιψηφί σασθαι. πραχθέ ντων δὲ τού των, συμβαλό ντες οἱ Φωκεῖ ς περὶ Κλεωνὰ ς τῆ ς̔ Υαμπό λιδος ἐ νί κησαν. τὸ μὲ ν οὖ ν ψή φισμα Φωκέ ων̓ Από νοιαν οἱ̔́ Ελληνες ὠ νό μασαν ἑ ορτὴ ν δ' ἐ κ πασῶ ν μεγί στην τὰ̓ Ελαφηβό λια μέ χρι νῦ ν τῇ̓ Αρτέ μιδι τῆ ς νί κης ἐ κεί νης ἐ ν̔ Υαμπό λιδι τελοῦ σιν.

Χῖ οι Λευκωνί αν ἐ πῴ κισαν ἐ κ τοιαύ της αἰ τί ας. ἐ γά μει τις ἐ ν Χί ῳ τῶ ν δοκού ντων γνωρί μων εἶ ναι ἀ γομέ νης δὲ τῆ ς νύ μφης ἐ πὶ ζεύ γους, ὁ βασιλεὺ ς̔́ Ιπποκλος, ἐ πιτή δειος ὢ ν τῷ γαμοῦ ντι καὶ παρὼ ν ὥ σπερ οἱ λοιποί, μέ θης οὔ σης καὶ γέ λωτος, ἀ νεπή δησεν ἐ πὶ τὸ ζεῦ γος, οὐ δὲ ν ὑ βριστικὸ ν πρά ξων, ἀ λλ' ἔ θει κοινῷ καὶ παιδιᾷ χρώ μενος: οἱ δὲ φί λοι τοῦ γαμοῦ ντος ἀ πέ κτειναν αὐ τό ν. μηνιμά των δὲ τοῖ ς Χί οις προφαινομέ νων καὶ τοῦ θεοῦ κελεύ σαντος τοὺ ς̔́ Ιπποκλον ἀ νελό ντας ἀ νελεῖ ν, ἅ παντες ἔ φασαν̔́ Ιπποκλον ἀ νῃ ρηκέ ναι. πά ντας οὖ ν αὖ θις ὁ θεὸ ς ἐ κέ λευσε τὴ ν πό λιν ἐ κλιπεῖ ν, εἰ πᾶ σι τοῦ ἄ γους μέ τεστιν. οὕ τω δὴ τοὺ ς αἰ τί ους καὶ μετασχό ντας τοῦ φό νου καὶ συνεπαινέ σαντας ἁ μωσγέ πως, οὐ κ ὀ λί γους γενομέ νους οὐ δ' ἀ δυνά τους ὄ ντας, ἀ πῴ κισαν εἰ ς Λευκωνί αν, ἣ ν Κορωνεῖ ς ἀ φελό μενοι πρό τερον ἐ κτή σαντο μετ'̓ Ερυθραί ων. ὕ στερον δὲ πολέ μου πρὸ ς τοὺ ς̓ Ερυθραί ους αὐ τοῖ ς γενομέ νου, μέ γιστον̓ Ιώ νων δυναμέ νους τό τε, κἀ κεί νων ἐ πὶ τὴ ν Λευκωνί αν στρατευσά ντων ἀ ντέ χειν μὴ δυνά μενοι, συνεχώ ρησαν ἐ ξελθεῖ ν ὑ πό σπονδοι, χλαῖ ναν μί αν ἑ κά στου καὶ ἱ μά τιον ἄ λλο δὲ μηδὲ ν ἔ χοντος. αἱ δὲ γυναῖ κες ἐ κά κιζον αὐ τού ς, εἰ προέ μενοι τὰ ὅ πλα γυμνοὶ διὰ τῶ ν πολεμί ων ἐ ξί ασιν: ὀ μωμοκέ ναι δὲ φασκό ντων, ἐ κέ λευον αὐ τοὺ ς τὰ μὲ ν ὅ πλα μὴ καταλιπεῖ ν, λέ γειν δὲ πρὸ ς τοὺ ς πολεμί ους ὅ τι χλαῖ να μέ ν ἐ στι τὸ ξυστό ν, χιτὼ ν δ' ἡ ἀ σπὶ ς, ἀ νδρὶ θυμὸ ν ἔ χοντι. πεισθέ ντων δὲ ταῦ τα τῶ ν Χί ων καὶ πρὸ ς τοὺ ς̓ Ερυθραί ους παρρησιαζομέ νων καὶ τὰ ὅ πλα δεικνυό ντων, ἐ φοβή θησαν οἱ̓ Ερυθραῖ οι τὴ ν τό λμαν αὐ τῶ ν καὶ οὐ δεὶ ς προσῆ λθεν οὐ δ' ἐ κώ λυσεν, ἀ λλ' ἠ γά πησαν ἀ παλλαγέ ντων. οὗ τοι μὲ ν οὖ ν θαρρεῖ ν διδαχθέ ντες ὑ πὸ τῶ ν γυναικῶ ν οὕ τως ἐ σώ θησαν. τού του δ' οὐ δέ ν τι λειπό μενον ἔ ργον ἀ ρετῇ καὶ χρό νοις ὕ στερον πολλοῖ ς ἐ πρά χθη ταῖ ς Χί ων γυναιξί ν, ὁ πηνί κα Φί λιππος ὁ Δημητρί ου πολιορκῶ ν τὴ ν πό λιν ἐ κή ρυξε κή ρυγμα βά ρβαρον καὶ ὑ περή φανον, ἀ φί στασθαι τοὺ ς οἰ κέ τας πρὸ ς ἑ αυτὸ ν ἐ π' ἐ λευθερί ᾳ καὶ γά μῳ τῆ ς κεκτημέ νης, ὡ ς συνοικιῶ ν αὐ τοὺ ς ταῖ ς τῶ ν δεσποτῶ ν γυναιξί. δεινὸ ν δ' αἱ γυναῖ κες καὶ ἄ γριον θυμὸ ν λαβοῦ σαι, μετὰ τῶ ν οἰ κετῶ ν καὶ αὐ τῶ ν συναγανακτού ντων καὶ συμπαρό ντων ὥ ρμησαν ἀ ναβαί νειν ἐ πὶ τὰ τεί χη, καὶ λί θους καὶ βέ λη προσφέ ρουσαι καὶ παρακελευό μεναι καὶ προσλιπαροῦ σαι τοῖ ς μαχομέ νοις, τέ λος δ' ἀ μυνό μεναι καὶ βά λλουσαι τοὺ ς πολεμί ους, ἀ πεώ σαντο τὸ ν Φί λιππον, οὐ δενὸ ς δού λου τὸ παρά παν ἀ ποστά ντος πρὸ ς αὐ τό ν.

οὐ δενὸ ς δ' ἧ ττον ἔ νδοξό ν ἐ στι τῶ ν κοινῇ διαπεπραγμέ νων γυναιξὶ ν ἔ ργων ὁ πρὸ ς Κλεομέ νη περὶ̓́ Αργους ἀ γώ ν, ὃ ν ἠ γωνί σαντο, Τελεσί λλης τῆ ς ποιητρί ας προτρεψαμέ νης. ταύ την δέ φασιν οἰ κί ας οὖ σαν ἐ νδό ξου τῷ δὲ σώ ματι νοσηματικὴ ν εἰ ς θεοῦ πέ μψαι περὶ ὑ γιεί ας: καὶ χρησθὲ ν αὐ τῇ Μού σας θεραπεύ ειν, πειθομέ νην τῷ θεῷ καὶ ἐ πιθεμέ νην ἐ ν ᾠ δῇ καὶ ἁ ρμονί ᾳ τοῦ τε πά θους ἀ παλλαγῆ ναι ταχὺ καὶ θαυμά ζεσθαι διὰ ποιητικὴ ν ὑ πὸ τῶ ν γυναικῶ ν. ἐ πεὶ δὲ Κλεομέ νης ὁ βασιλεὺ ς τῶ ν Σπαρτιατῶ ν πολλοὺ ς ἀ ποκτεί νας οὐ μή ν, ὡ ς ἔ νιοι μυθολογοῦ σιν, ἑ πτὰ καὶ ἑ βδομή κοντα καὶ ἑ πτακοσί ους πρὸ ς ἑ πτακισχιλί οις ἐ βά διζε πρὸ ς τὴ ν πό λιν, ὁ ρμὴ καὶ τό λμα δαιμό νιος παρέ στη ταῖ ς ἀ κμαζού σαις τῶ ν γυναικῶ ν ἀ μύ νεσθαι τοὺ ς πολεμί ους ὑ πὲ ρ τῆ ς πατρί δος. ἡ γουμέ νης δὲ τῆ ς Τελεσί λλης, ὅ πλα λαμβά νουσι καὶ παρ' ἔ παλξιν ἱ στά μεναι κύ κλῳ τὰ τεί χη περιέ στεψαν, ὥ στε θαυμά ζειν τοὺ ς πολεμί ους. τὸ ν μὲ ν οὖ ν Κλεομέ νη πολλῶ ν πεσό ντων ἀ πεκρού σαντο: τὸ ν δ' ἕ τερον βασιλέ α Δημά ρατον, ὡ ς Σωκρά της φησί ν, ἐ ντὸ ς γενό μενον καὶ κατασχό ντα τὸ Παμφυλιακὸ ν ἐ ξέ ωσαν, οὕ τω δὲ τῆ ς πό λεως περιγενομέ νης, τὰ ς μὲ ν πεσού σας ἐ ν τῇ μά χῃ τῶ ν γυναικῶ ν ἐ πὶ τῆ ς ὁ δοῦ τῆ ς̓ Αργεί ας ἔ θαψαν, ταῖ ς δὲ σωθεί σαις ὑ πό μνημα τῆ ς ἀ ριστεί ας ἔ δοσαν ἱ δρύ σασθαι τὸ ν̓ Ενυά λιον. τὴ ν δὲ μά χην οἱ μὲ ν ἑ βδό μῃ λέ γουσιν ἱ σταμέ νου μηνό ς, οἱ δὲ νουμηνί ᾳ γενέ σθαι τοῦ νῦ ν μὲ ν τετά ρτου, πά λαι δὲ̔ Ερμαί ου παρ'̓ Αργεί οις, καθ' ἣ ν μέ χρι νῦ ν τὰ̔ Υβριστικὰ τελοῦ σι, γυναῖ κας μὲ ν ἀ νδρεί οις χιτῶ σι καὶ χλαμύ σιν, ἄ νδρας δὲ πέ πλοις γυναικῶ ν καὶ καλύ πτραις ἀ μφιεννύ ντες. ἐ πανορθού μενοι δὲ τὴ ν ὀ λιγανδρί αν, οὐ χ ὡ ς̔ Ηρό δοτος ἱ στορεῖ τοῖ ς δού λοις, ἀ λλὰ τῶ ν περιοί κων ποιησά μενοι πολί τας τοὺ ς ἀ ρί στους, συνῴ κισαν τὰ ς γυναῖ κας: ἐ δό κουν δὲ καὶ τού τους ἀ τιμά ζειν καὶ περιορᾶ ν ἐ ν τῷ συγκαθεύ δειν ὡ ς χεί ρονας. ὅ θεν ἔ θεντο νό μον τὸ ν κελεύ οντα πώ γωνα δεῖ ν ἐ χού σας συναναπαύ εσθαι τοῖ ς ἀ νδρά σι τὰ ς γεγαμημέ νας.

Πέ ρσας̓ Αστυά γου βασιλέ ως καὶ Μή δων ἀ ποστή σας Κῦ ρος ἡ ττή θη μά χῃ φεύ γουσι δὲ τοῖ ς Πέ ρσαις εἰ ς τὴ ν πό λιν, ὀ λί γον ἀ πεχό ντων συνεισπεσεῖ ν τῶ ν πολεμί ων, ἀ πή ντησαν αἱ γυναῖ κες πρὸ τῆ ς πό λεως καὶ τοὺ ς πέ πλους ἐ κ τῶ ν κά τω μερῶ ν ἐ πά ρασαι,“ ποῖ φέ ρεσθε,” εἶ πον,“ ὦ κά κιστοι πά ντων ἀ νθρώ πων; οὐ γὰ ρ ἐ νταῦ θά γε δύ νασθε καταδῦ ναι φεύ γοντες, ὅ θεν ἐ ξεγέ νεσθε,” ταύ την τὴ ν ὄ ψιν ἅ μα καὶ τὴ ν φωνὴ ν αἰ δεσθέ ντες οἱ Πέ ρσαι καὶ κακί σαντες ἑ αυτοὺ ς ἀ νέ στρεψά ν τε καὶ συμβαλό ντες ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ τρέ ψαντο τοὺ ς πολεμί ους. ἐ κ τού του κατέ στη νό μος, εἰ σελά σαντος βασιλέ ως εἰ ς τὴ ν πό λιν ἑ κά στην γυναῖ κα χρυσοῦ ν λαμβά νειν, Κύ ρου νομοθετή σαντος.̓͂ Ωχον δέ φασι, τὰ τ' ἄ λλα μοχθηρὸ ν καὶ φιλοκερδέ στατον βασιλέ ων ὄ ντα, περικά μψαι τὴ ν πό λιν ἀ εὶ καὶ μὴ παρελθεῖ ν ἀ λλ' ἀ ποστερῆ σαι τῆ ς δωρεᾶ ς τὰ ς γυναῖ κας.̓ Αλέ ξανδρος δὲ καὶ δὶ ς εἰ σῆ λθε καὶ ταῖ ς κυού σαις διπλοῦ ν ἔ δωκε.

Κελτοῖ ς, πρὶ ν ὑ περβαλεῖ ν̓́ Αλπεις καὶ κατοικῆ σαι τῆ ς̓ Ιταλί ας ἣ ν νῦ ν νέ μονται χώ ραν, στά σις ἐ μπεσοῦ σα δεινὴ καὶ δυσκατά παυστος εἰ ς πό λεμον ἐ μφύ λιον προῆ λθεν. αἱ δὲ γυναῖ κες ἐ ν μέ σῳ τῶ ν ὅ πλων γενό μεναι καὶ παραλαβοῦ σαι τὰ νεί κη διῄ τησαν οὕ τως ἀ μέ μπτως καὶ διέ κριναν, ὥ στε φιλί αν πᾶ σι θαυμαστὴ ν καὶ κατὰ πό λεις καὶ κατ' οἴ κους γενέ σθαι πρὸ ς πά ντας. ἐ κ τού του διετέ λουν περὶ τε πολέ μου καὶ εἰ ρή νης βουλευό μενοι μετὰ τῶ ν γυναικῶ ν καὶ τὰ πρὸ ς τοὺ ς συμμά χους ἀ μφί βολα δι' ἐ κεί νων βραβεύ οντες. ἐ ν γοῦ ν ταῖ ς πρὸ ς̓ Αννί βαν συνθή καις ἐ γρά ψαντο, Κελτῶ ν μὲ ν ἐ γκαλού ντων Καρχηδονί οις, τοὺ ς ἐ ν̓ Ιβηρί ᾳ Καρχηδονί ων ἐ πά ρχους καὶ στρατηγοὺ ς εἶ ναι δικαστά ς: ἂ ν δὲ Καρχηδό νιοι Κελτοῖ ς ἐ γκαλῶ σι, τὰ ς Κελτῶ ν γυναῖ κας.

Μή λιοι γῆ ς χρῄ ζοντες ἀ μφιλαφοῦ ς Νυμφαῖ ον ἡ γεμό να τῆ ς ἀ ποικί ας ἐ ποιή σαντο, νέ ον ἄ νδρα καὶ κά λλει διαφέ ροντα: τοῦ δὲ θεοῦ πλεῖ ν κελεύ σαντος αὐ τού ς, ὅ που δ' ἂ ν ἀ ποβά λωσι τοὺ ς κομιστῆ ρας, ἐ κεῖ κατοικεῖ ν, συνέ πεσε τῇ Καρί ᾳ προσβαλοῦ σιν αὐ τοῖ ς καὶ ἀ ποβᾶ σι τὰ ς ναῦ ς ὑ πὸ χειμῶ νος διαφθαρῆ ναι. τῶ ν δὲ Καρῶ ν οἱ Κρύ ασσον οἰ κοῦ ντες, εἴ τε τὴ ν ἀ πορί αν οἰ κτί ραντες εἴ τε δεί σαντες αὐ τῶ ν τὴ ν τό λμαν, ἐ κέ λευον οἰ κεῖ ν παρ' αὐ τοῖ ς καὶ τῆ ς χώ ρας μετέ δωκαν: εἶ τα πολλὴ ν ἐ ν ὀ λί γῳ χρό νῳ λαμβά νοντας αὔ ξησιν ὁ ρῶ ντες, ἐ πεβού λευον ἀ νελεῖ ν εὐ ωχί αν τινὰ καὶ θοί νην παρασκευά σαντες. ἔ τυχε δὲ Καρί νη παρθέ νος ἐ ρῶ σα τοῦ Νυμφαί ου καὶ λανθά νουσα τοὺ ς ἄ λλους: ἐ καλεῖ το δὲ Καφέ νη: πραττομέ νων δὲ τού των οὐ δυναμέ νη τὸ ν Νυμφαῖ ον περιορᾶ ν ἀ πολλύ μενον, ἐ ξή γγειλε τὴ ν διά νοιαν αὐ τῷ τῶ ν πολιτῶ ν. ὡ ς οὖ ν ἧ κον οἱ Κρυασσεῖ ς καλοῦ ντες αὐ τού ς, οὐ κ ἔ φη νό μον ὁ Νυμφαῖ ος̔́ Ελλησιν εἶ ναι βαδί ζειν ἐ πὶ δεῖ πνον ἄ νευ γυναικῶ ν ἀ κού σαντες δὲ οἱ Κᾶ ρες ἐ κέ λευον ἄ γειν καὶ τὰ ς γυναῖ κας. οὕ τω δὴ φρά σας τὰ πεπραγμέ να Μηλί οις ἐ κέ λευσεν αὐ τοὺ ς μὲ ν ἀ νό πλους ἐ ν ἱ ματί οις βαδί ζειν, τῶ ν δὲ γυναικῶ ν ἑ κά στην ξί φος ἐ ν τῷ κό λπῳ κομί ζειν καὶ καθέ ζεσθαι παρὰ τὸ ν αὑ τῆ ς. ἐ πεὶ δὲ τοῦ δεί πνου μεσοῦ ντος ἐ δό θη τὸ σύ νθημα τοῖ ς Καρσὶ καὶ συνῄ σθοντο τὸ ν καιρὸ ν οἱ̔́ Ελληνες, αἱ μὲ ν γυναῖ κες ἅ μα πᾶ σαι τοὺ ς κό λπους διέ σχον, οἱ δὲ τὰ ξί φη λαβό ντες ἐ πέ θεντο τοῖ ς βαρβά ροις καὶ διέ φθειραν αὐ τοὺ ς ἅ μα πά ντας: κτησά μενοι δὲ τὴ ν χώ ραν καὶ τὴ ν πό λιν ἐ κεί νην καταβαλό ντες, ᾤ κισαν ἑ τέ ραν, ἣ ν Νέ αν Κρύ ασσον ὠ νό μασαν. ἡ δὲ Καφέ νη τῷ Νυμφαί ῳ γαμηθεῖ σα τιμὴ ν καὶ χά ριν ἔ σχε ταῖ ς εὐ εργεσί αις πρέ πουσαν. ἄ ξιον οὖ ν ἄ γασθαι τῶ ν γυναικῶ ν καὶ τὴ ν σιωπὴ ν καὶ τὸ θά ρσος, καὶ τὸ μηδεμί αν ἐ ν πολλαῖ ς μηδ' ἄ κουσαν ὑ πὸ δειλί ας κακὴ ν γενέ σθαι.

Τυρρηνῶ ν τοί νυν τῶ ν Λῆ μνον καὶ̓́ Ιμβρον κατασχό ντων, ἁ ρπασά ντων δὲ Βραυρωνό θεν τὰ ς̓ Αθηναί ων γυναῖ κας, ἐ γέ νοντο παῖ δες, οὓ ς ἐ ξή λασαν̓ Αθηναῖ οι μιξοβαρβά ρους ὄ ντας ἐ κ τῶ ν νή σων. οἱ δ' εἰ ς Ταί ναρον κατά ραντες ἐ γέ νοντο χρή σιμοι Σπαρτιά ταις περὶ τὸ ν εἱ λωτικὸ ν πό λεμον, καὶ διὰ τοῦ το πολιτεί ας καὶ γά μων τυχό ντες, οὐ κ ἀ ξιού μενοι δὲ ἀ ρχεί ων καὶ βουλῆ ς, ὑ πό νοιαν ἔ σχον ὡ ς ἐ πὶ νεωτερισμῷ συνερχό μενοι καὶ διανοού μενοι τὰ καθεστῶ τα κινεῖ ν. συλλαβό ντες οὖ ν αὐ τοὺ ς οἱ Λακεδαιμό νιοι. οἱ καὶ καθεί ρξαντες ἐ φύ λαττον ἰ σχυρῶ ς, ζητοῦ ντες ἑ λεῖ ν σαφέ σι καὶ βεβαί οις ἐ λέ γχοις: αἱ δὲ τῶ ν καθειργμέ νων γυναῖ κες ἐ πὶ τὴ ν εἱ ρκτὴ ν παραγενό μεναι, πολλαῖ ς ἱ κεσί αις. ς καὶ δεή σεσι παρεί θησαν ὑ πὸ τῶ ν φυλά κων ὅ σον ἀ σπά σασθαι καὶ προσειπεῖ ν τοὺ ς ἄ νδρας. ἐ πεὶ δ' εἰ σῆ λθον, ἐ κέ λευον αὐ τοὺ ς μεταμφιέ ννυσθαι ταχὺ τὰ ἱ μά τια καὶ τὰ μὲ ν αὑ τῶ ν ἐ κεί ναις ἀ πολιπεῖ ν, τὰ δ' ἐ κεί νων ἐ νδύ ντας αὐ τοὺ ς ἀ πιέ ναι περικαλυψαμέ νους. γενομέ νων δὲ τού των, αἱ μὲ ν ὑ πέ μειναν αὐ τοῦ παραταξά μεναι πρὸ ς πά ντα τὰ δεινά, τοὺ ς δ' ἄ νδρας ἐ ξαπατηθέ ντες οἱ φύ λακες παρῆ καν ὡ ς δὴ γυναῖ κας. ἐ κ δὴ τού του καταλαβομέ νων αὐ τῶ ν τὰ Ταΰ γετα, καὶ τὸ εἱ λωτικὸ ν ἀ φιστά ντων καὶ προσδεχομέ νων, οἱ Σπαρτιᾶ ται εἰ ς πολὺ ν φό βον καταστά ντες ἐ πεκηρυκεύ σαντο καὶ διηλλά γησαν ἐ πὶ τῷ κομί σασθαι μὲ ν αὐ τοὺ ς τὰ ς γυναῖ κας, χρή ματα δὲ καὶ ναῦ ς λαβό ντας ἐ κπλεῦ σαι καὶ γῆ ς τυχό ντας ἀ λλαχό σε καὶ πό λεως ἀ ποί κους Λακεδαιμονί ων καὶ συγγενεῖ ς νομί ζεσθαι. ταῦ τα ἔ πραττον οἱ Πελασγοὶ Πό λλιν ἡ γεμό να καὶ Δελφὸ ν καὶ Κραταΐ δαν Λακεδαιμονί ους λαβό ντες: καὶ μέ ρος μὲ ν αὐ τῶ ν ἐ ν Μή λῳ κατῴ κησαν τοὺ ς δὲ πλεί στους οἱ περὶ Πό λλιν ἔ χοντες εἰ ς Κρή την ἔ πλευσαν, ἀ ποπειρώ μενοι τῶ ν λογί ων. ἐ χρή σθη γὰ ρ αὐ τοῖ ς, ὅ ταν τὴ ν θεὸ ν καὶ τὴ ν ἄ γκυραν ἀ πολέ σωσι, παύ σασθαι πλά νης καὶ πό λιν ἐ κεῖ συνοικί ζειν. ὁ ρμισθεῖ σιν οὖ ν πρὸ ς τῇ λεγομέ νῃ Χερρονή σῳ θό ρυβοι πανικοὶ προσέ πεσον νύ κτωρ, ὑ φ' ὧ ν διαπτοηθέ ντες ἐ νεπή δησαν εἰ ς τὰ ς ναῦ ς ἀ κό σμως, ἀ πολιπό ντες ἐ ν τῇ γῇ ξό ανον τῆ ς̓ Αρτέ μιδος, ὃ πατρῷ ον ἦ ν αὐ τοῖ ς εἰ ς Λῆ μνον ἐ κ Βραύ ρωνος κομισθέ ν, ἐ κ δὲ Λή μνου πανταχοῦ συμπεριαγό μενον. ἐ πεὶ δὲ τοῦ θορύ βου λή ξαντος ἐ πό θησαν αὐ τὸ κατὰ πλοῦ ν, ἅ μα δ' ὁ Πό λλις κατέ μαθε τῇ ἀ γκύ ρᾳ τὸ ν ὄ νυχα μὴ προσό ντα βί ᾳ γὰ ρ ἑ λκομέ νης ὡ ς ἔ οικεν ἐ ν τό ποις ὑ ποπέ τροις ἀ ποσπασθεὶ ς ἔ λαθε, περαί νεσθαι τὰ πυθό χρηστα φή σας ἐ σή μαινεν ἀ ναστρέ φειν καὶ κατέ σχε τὴ ν χώ ραν, καὶ μά χαις πολλαῖ ς τῶ ν ἀ ντιταξαμέ νων ἐ πικρατή σας Λύ κτον ᾤ κησε καὶ πό λεις ἄ λλας ὑ ποχειρί ους ἔ λαβε. διὸ καὶ νομί ζουσιν αὑ τοὺ ς̓ Αθηναί οις τε διὰ τὰ ς μητέ ρας κατὰ γέ νος προσή κειν καὶ Σπαρτιατῶ ν ἀ ποί κους εἶ ναι.

τὸ δ' ἐ ν Λυκί ᾳ γενέ σθαι λεγό μενον μυθῶ δες μέ ν ἐ στιν, ἔ χει δέ τινα φή μην ὁ μοῦ μαρτυροῦ σαν.̓ Αμισώ δαρος γά ρ, ὥ ς φασιν, ὃ ν̓ Ισά ραν Λύ κιοι καλοῦ σιν, ἧ κεν ἐ κ τῆ ς περὶ Ζέ λειαν ἀ ποικί ας Λυκί ων, λῃ στρί δας ἄ γων ναῦ ς, ὧ ν Χί μαρρος ἡ γεῖ το, πολεμιστὴ ς μὲ ν ἀ νὴ ρ ὠ μὸ ς δὲ καὶ θηριώ δης. ἔ πλει δὲ πλοί ῳ λέ οντα μὲ ν ἔ χοντι πρῴ ραθεν ἐ πί σημον, ἐ κ δὲ πρύ μνης δρά κοντα, καὶ πολλὰ κακὰ τοὺ ς Λυκί ους ἐ ποί ει, καὶ πλεῦ σαι τὴ ν θά λατταν οὐ κ ἦ ν οὐ δὲ τὰ ς ἐ γγὺ ς θαλά ττης πό λεις οἰ κεῖ ν. τοῦ τον οὖ ν ἀ ποκτεί νας ὁ Βελλεροφό ντης φεύ γοντα τῷ Πηγά σῳ διώ ξας, ἐ κβαλὼ ν δὲ καὶ τὰ ς̓ Αμαζό νας, οὐ δενὸ ς ἐ τύ γχανε τῶ ν δικαί ων, ἀ λλ' ἦ ν ἀ δικώ τατος περὶ αὐ τὸ ν̓ Ιοβά της: ὅ θεν εἰ ς τὴ ν θά λατταν ἐ μβὰ ς εὔ ξατο κατ' αὐ τοῦ τῷ Ποσειδῶ νι τὴ ν χώ ραν ἄ καρπον γενέ σθαι καὶ ἀ νό νητον. εἶ θ' ὁ μὲ ν ἀ πῄ ει κατευξά μενος, κῦ μα δὲ διαρθὲ ν ἐ πέ κλυζε τὴ ν γῆ ν: καὶ θέ αμα δεινὸ ν ἦ ν, ἑ πομέ νης μετεώ ρου τῆ ς θαλά ττης καὶ ἀ ποκρυπτού σης τὸ πεδί ον. ἐ πεὶ δέ, τῶ ν ἀ νδρῶ ν δεομέ νων τὸ ν Βελλεροφό ντην ἐ πισχεῖ ν, οὐ δὲ ν ἔ πειθον, αἱ γυναῖ κες ἀ νασυρά μεναι τοὺ ς χιτωνί σκους ἀ πή ντησαν αὐ τῷ: πά λιν οὖ ν ὑ π' αἰ σχύ νης ἀ ναχωροῦ ντος ὀ πί σω καὶ τὸ κῦ μα λέ γεται συνυποχωρῆ σαι. τινὲ ς δὲ τοῦ λό γου τού του παραμυθού μενοι τὸ μυθῶ δες οὔ φασι κατά ραις ὑ παγαγέ σθαι τὴ ν θά λατταν αὐ τό ν, ἀ λλὰ τοῦ πεδί ου τὸ πιό τατον ὑ ποκεῖ σθαι τῇ θαλά ττῃ ταπεινό τερον: ὀ φρὺ ν δὲ παρατεί νουσαν ἀ κτῆ ς, ἣ διεῖ ργε τὴ ν θά λατταν, ἐ κρῆ ξαι τὸ ν Βελλεροφό ντην, καὶ βί ᾳ τοῦ πελά γους ἐ πιφερομέ νου καὶ κατακλύ ζοντος τὸ πεδί ον, τοὺ ς μὲ ν ἄ νδρας οὐ δὲ ν περαί νειν δεομέ νους αὐ τοῦ, τὰ ς δὲ γυναῖ κας ἀ θρό ας περιχυθεί σας αἰ δοῦ ς τυχεῖ ν καὶ ἀ ποπαῦ σαι τὴ ν ὀ ργή ν. οἱ δ' ὅ λως τὴ ν λεγομέ νην Χί μαιραν ὄ ρος ἀ ντή λιον γεγονέ ναι φασὶ καὶ ποιεῖ ν ἀ νακλά σεις ἐ ν τῷ θέ ρει χαλεπὰ ς καὶ πυρώ δεις, ὑ φ' ὧ ν ἀ νὰ τὸ πεδί ον σκεδαννυμέ νων μαραί νεσθαι τοὺ ς καρπού ς. τὸ ν δὲ Βελλεροφό ντην συμφρονή σαντα διακό ψαι τοῦ κρημνοῦ τὸ λειό τατον καὶ μά λιστα τὰ ς ἀ νακλά σεις ἀ νταποστέ λλον ἐ πεὶ δ' οὐ κ ἐ τύ γχανε χά ριτος, ὀ ργῇ πρὸ ς ἄ μυναν τραπέ σθαι τῶ ν Λυκί ων, πεισθῆ ναι δ' ὑ πὸ τῶ ν γυναικῶ ν. ἣ ν δὲ Νύ μφις ἐ ν τῷ τετά ρτῳ περὶ̔ Ηρακλεί ας αἰ τί αν εἴ ρηκεν, ἥ κιστα μυθώ δης ἐ στί: λέ γει γά ρ, ὅ τι σῦ ν ἄ γριον ἐ ν τῇ Ξανθί ων χώ ρᾳ καὶ ζῷ α καὶ καρποὺ ς λυμαινό μενον ἀ νελὼ ν ὁ Βελλεροφό ντης οὐ δεμιᾶ ς ἐ τύ γχανεν ἀ μοιβῆ ς: καταρασαμέ νου δὲ τῶ ν Ξανθί ων αὐ τοῦ πρὸ ς τὸ ν Ποσειδῶ να, πᾶ ν τὸ πεδί ον ἐ ξή νθησεν ἁ λμυρί δα καὶ διέ φθαρτο παντά πασι, τῆ ς γῆ ς πικρᾶ ς γενομέ νης: μέ χρι οὗ τὰ ς γυναῖ κας αἰ δεσθεὶ ς δεομέ νας εὔ ξατο τῷ Ποσειδῶ νι τὴ ν ὀ ργὴ ν ἀ φεῖ ναι. διὸ καὶ νό μος ἦ ν τοῖ ς Ξανθί οις μὴ πατρό θεν ἀ λλ' ἀ πὸ μητέ ρων χρηματί ζειν.

̓ Αννί βα δὲ τοῦ Βά ρκα, πρὶ ν ἐ πὶ̔ Ρωμαί ους στρατεύ ειν, ἐ ν̓ Ιβηρί ᾳ πό λει μεγά λῃ Σαλματικῇ προσμαχομέ νου, πρῶ τον μὲ ν ἔ δεισαν οἱ πολιορκού μενοι καὶ συνέ θεντο ποιή σειν τὸ προσταττό μενον,̓ Αννί βᾳ τριακό σια δό ντες ἀ ργυρί ου τά λαντα καὶ τριακοσί ους ὁ μή ρους. ἀ νέ ντος δὲ τὴ ν πολιορκί αν ἐ κεί νου, μεταγνό ντες οὐ δὲ ν ἔ πραττον ὧ ν ὡ μολό γησαν. αὖ θις οὖ ν ἐ πιστρέ ψαντος αὐ τοῦ καὶ τοὺ ς στρατιώ τας ἐ πὶ διαρπαγῇ χρημά των κελεύ σαντος ἐ πιχειρεῖ ν τῇ πό λει, παντά πασι καταπλαγέ ντες οἱ βά ρβαροι συνεχώ ρησαν ἐ ξελθεῖ ν ἐ ν ἱ ματί ῳ τοὺ ς ἐ λευθέ ρους, ὅ πλα καὶ χρή ματα καὶ ἀ νδρά ποδα καὶ τὴ ν πό λιν καταλιπό ντας, αἱ δὲ γυναῖ κες οἰ ό μεναι τῶ ν μὲ ν ἀ νδρῶ ν φωρά σειν ἕ καστον ἐ ξιό ντα τοὺ ς πολεμί ους, αὐ τῶ ν δ' οὐ κ ἂ ν ἅ ψασθαι, ξί φη λαβοῦ σαι καὶ ἀ ποκρύ ψασαι συνεξέ πιπτον τοῖ ς ἀ νδρά σιν. ἐ ξελθό ντων δὲ πά ντων ὁ̓ Αννί βας φρουρὰ ν Μασαισυλί ων ἐ πιστή σας ἐ ν τῷ προαστεί ῳ συνεῖ χεν αὐ τού ς, οἱ δ' ἄ λλοι τὴ ν πό λιν ἀ τά κτως ἐ μπεσό ντες διή ρπαζον. πολλῶ ν δ' ἀ γομέ νων, οἱ Μασαισύ λιοι καρτερεῖ ν οὐ κ ἐ δύ ναντο βλέ ποντες οὐ δὲ τῇ φυλακῇ τὸ ν νοῦ ν προσεῖ χον, ἀ λλ' ἠ γανά κτουν καὶ ἀ πεχώ ρουν ὡ ς μεθέ ξοντες τῆ ς ὠ φελεί ας. ἐ ν τού τῳ δ' αἱ γυναῖ κες ἐ μβοή σασαι τοῖ ς ἀ νδρά σι τὰ ξί φη παρέ δοσαν, ἔ νιαι δὲ καὶ δι' ἑ αυτῶ ν ἐ πετί θεντο τοῖ ς φρουροῦ σι: μί α δὲ καὶ λό γχην ἐ ξαρπά σασα Βά νωνος τοῦ ἑ ρμηνέ ως αὐ τὸ ν ἐ κεῖ νον ἔ παισεν ἔ τυχε δὲ τεθωρακισμέ νος: τῶ ν δ' ἄ λλων τοὺ ς μὲ ν καταβαλό ντες, τοὺ ς δὲ τρεψά μενοι, διεξέ πεσον ἀ θρό οι μετὰ τῶ ν γυναικῶ ν. πυθό μενος δ' ὁ̓ Αννί βας καὶ διώ ξας τοὺ ς μὲ ν καταλειφθέ ντας εἷ λεν: οἱ δὲ τῶ ν ὀ ρῶ ν ἐ πιλαβό μενοι παραχρῆ μα μὲ ν διέ φυγον, ὕ στερον δὲ πέ μψαντες ἱ κετηρί αν εἰ ς τὴ ν πό λιν ὑ π' αὐ τοῦ κατή χθησαν, ἀ δεί ας καὶ φιλανθρωπί ας τυχό ντες.

τὰ ς Μιλησί ων ποτὲ παρθέ νους δεινὸ ν πά θος καὶ ἀ λλό κοτον κατέ σχεν, ἐ κ δή τινος αἰ τί ας ἀ δή λου: μά λιστα δ' εἰ κά ζετο κρᾶ σιν ἐ κστατικὴ ν καὶ φαρμακώ δη λαβὼ ν ὁ ἀ ὴ ρ τροπὴ ν αὐ ταῖ ς καὶ παραφορὰ ν τῆ ς διανοί ας ἐ νεργά σασθαι. πά σαις μὲ ν γὰ ρ ἐ ξαί φνης ἐ πιθυμί α θανά του καὶ πρὸ ς ἀ γχό νην ὁ ρμὴ περιμανὴ ς ἐ νέ πιπτε, πολλαὶ δ' ἀ πή γχοντο λανθά νουσαι:: λό γοι δὲ καὶ δά κρυα γονέ ων καὶ παρηγορί αι φί λων οὐ δὲ ν ἐ πέ ραινον, ἀ λλὰ περιῆ σαν ἐ πινοί ας καὶ πανουργί ας ἁ πά σης τῶ ν φυλαττό ντων, ἑ αυτὰ ς διαχρώ μεναι. καὶ τὸ κακὸ ν ἐ δό κει δαιμό νιον εἶ ναι καὶ κρεῖ ττον ἀ νθρωπί νης βοηθεί ας, ἄ χρι οὗ γνώ μῃ νοῦ ν ἔ χοντος ἀ νδρὸ ς ἐ γρά φη προβού λευμα τὰ ς ἀ παγχομέ νας γυμνὰ ς ἐ κκομί ζεσθαι διὰ τῆ ς ἀ γορᾶ ς: καὶ τοῦ το κυρωθὲ ν οὐ μό νον ἐ πέ σχεν, ἀ λλὰ καὶ παντελῶ ς ἔ παυσε θανατώ σας τὰ ς παρθέ νους. μέ γα δὴ τεκμή ριον εὐ φυΐ ας καὶ ἀ ρετῆ ς ἡ τῆ ς ἀ δοξί ας εὐ λά βεια καὶ τὸ πρὸ ς τὰ δεινό τατα τῶ ν ὄ ντων, θά νατον καὶ πό νον, ἀ δεῶ ς ἐ χού σας αἰ σχροῦ φαντασί αν μὴ ὑ πομεῖ ναι μηδ' ἐ νεγκεῖ ν αἰ σχύ νης μετὰ θά νατον ἐ σομέ νης,,

ταῖ ς Κεί ων παρθέ νοις ἔ θος ἦ ν εἰ ς ἱ ερὰ δημό σια συμπορεύ εσθαι καὶ διημερεύ ειν μετ' ἀ λλή λων, οἱ δὲ μνηστῆ ρες ἐ θεῶ ντο παιζού σας καὶ χορευού σας: ἑ σπέ ρας δὲ πρὸ ς ἑ κά στην ἀ νὰ μέ ρος βαδί ζουσαι διηκονοῦ ντο τοῖ ς ἀ λλή λων γονεῦ σι καὶ ἀ δελφοῖ ς ἄ χρι τοῦ καὶ τοὺ ς πό δας ἀ πονί ζειν. ἤ ρων πολλά κις μιᾶ ς πλεί ονες οὕ τω κό σμιον ἔ ρωτα καὶ νό μιμον, ὥ στε τῆ ς κό ρης ἐ γγυηθεί σης ἑ νὶ τοὺ ς ἄ λλους εὐ θὺ ς πεπαῦ σθαι. κεφά λαιον δὲ τῆ ς εὐ ταξί ας τῶ ν γυναικῶ ν, τὸ μή τε μοιχεί αν μή τε φθορὰ ν ἀ νέ γγυον ἐ τῶ ν ἑ πτακοσί ων μνημονεύ εσθαι παρ' αὐ τοῖ ς γενομέ νην.

τῶ ν ἐ ν Φωκεῦ σι τυρά ννων κατειληφό των Δελφοὺ ς καὶ τὸ ν ἱ ερὸ ν κληθέ ντα πό λεμον Θηβαί ων πολεμού ντων πρὸ ς αὐ τού ς, αἱ περὶ τὸ ν Διό νυσον γυναῖ κες, ἃ ς Θυιά δας ὀ νομά ζουσιν, ἐ κμανεῖ σαι καὶ περιπλανηθεῖ σαι νυκτὸ ς ἔ λαθον ἐ ν̓ Αμφί σσῃ γενό μεναι: κατά κοποι δ' οὖ σαι καὶ μηδέ πω τοῦ φρονεῖ ν παρό ντος αὐ ταῖ ς, ἐ ν τῇ ἀ γορᾷ προέ μεναι τὰ σώ ματα σπορά δην ἔ κειντο καθεύ δουσαι. τῶ ν δ'̓ Αμφισσέ ων αἱ γυναῖ κες, φοβηθεῖ σαι μὴ διὰ τὸ σύ μμαχον τὴ ν πό λιν Φωκέ ων γεγονέ ναι καὶ συχνοὺ ς στρατιώ τας παρεῖ ναι τῶ ν τυρά ννων ἀ γνωμονηθῶ σιν αἱ Θυιά δες, ἐ ξέ δραμον εἰ ς τὴ ν ἀ γορὰ ν ἅ πασαι καὶ κύ κλῳ περιστᾶ σαι σιωπῇ κοιμωμέ ναις μὲ ν οὐ προσῄ εσαν, ἐ πεὶ δ' ἐ ξανέ στησαν, ἄ λλαι περὶ ἄ λλας ἐ γί γνοντο θεραπεύ ουσαι καὶ τροφὴ ν προσφέ ρουσαι: τέ λος δὲ πεί σασαι τοὺ ς ἄ νδρας ἐ πηκολού θησαν αὐ ταῖ ς ἄ χρι τῶ ν ὅ ρων ἀ σφαλῶ ς προπεμπομέ ναις.

Ταρκύ νιον Σού περβον, ἕ βδομον ἀ πὸ̔ Ρωμύ λου βασιλεύ οντἁ Ρωμαί ων, ἐ ξή λασεν ὕ βρις καὶ ἀ ρετὴ Λουκρητί ας, γυναικὸ ς ἀ νδρὶ γεγαμημέ νης λαμπρῷ καὶ κατὰ γέ νος προσή κοντι τοῖ ς βασιλεῦ σιν. ἐ βιά σθη μὲ ν γὰ ρ ὑ φ' ἑ νὸ ς τῶ ν Ταρκυνί ου παί δων, ἐ πιξενωθέ ντος αὐ τῇ: φρά σασα δὲ τοῖ ς φί λοις καὶ οἰ κεί οις τὸ πά θος εὐ θὺ ς ἀ πέ σφαξεν ἑ αυτή ν. ἐ κπεσὼ ν δὲ τῆ ς ἀ ρχῆ ς ὁ Ταρκύ νιος ἄ λλους τε πολλοὺ ς ἐ πολέ μησε πολέ μους, πειρώ μενος ἀ ναλαβεῖ ν τὴ ν ἡ γεμονί αν: καὶ τέ λος ἄ ρχοντα Τυρρηνῶ ν Πορσί ναν ἔ πεισεν ἐ πὶ τὴ ν̔ Ρώ μην στρατεῦ σαι μετὰ πολλῆ ς δυνά μεως. ἅ μα δὲ τῷ πολέ μῳ καὶ λιμοῦ συνεπιτιθεμέ νου τοῖ ς̔ Ρωμαί οις, πυνθανό μενοι τὸ ν Πορσί ναν οὐ πολεμικὸ ν εἶ ναι μό νον, ἀ λλὰ καὶ δί καιον ἄ νδρα καὶ χρηστό ν, ἐ βού λοντο χρῆ σθαι δικαστῇ πρὸ ς τὸ ν Ταρκύ νιον. ἀ παυθαδισαμέ νου δὲ τοῦ Ταρκυνί ου καὶ τὸ ν Πορσί ναν, εἰ μὴ μενεῖ σύ μμαχος βέ βαιος, οὐ δὲ κριτὴ ν δί καιον ἔ σεσθαι φά σκοντος, ἀ φεὶ ς ἐ κεῖ νον ὁ Πορσί νας ἔ πραττεν, ὅ πως φί λος ἄ πεισἱ Ρωμαί ων, τῆ ς τε χώ ρας ὅ σην ἀ πετέ τμηντο Τυρρηνῶ ν καὶ τοὺ ς αἰ χμαλώ τους κομισά μενος. ἐ πὶ τού τοις ὁ μή ρων αὐ τῷ δοθέ ντων δέ κα μὲ ν ἀ ρρέ νων παί δων δέ κα δὲ θηλειῶ ν ἐ ν αἷ ς ἦ ν ἡ Ποπλικό λα τοῦ ὑ πά του θυγά τηρ Οὐ αλερί α, πᾶ σαν εὐ θὺ ς ἀ νῆ κε τὴ ν πρὸ ς τὸ ν πό λεμον παρασκευή ν, καί περ οὔ πω τέ λος ἐ χού σης τῆ ς ὁ μολογί ας. αἱ δὲ παρθέ νοι κατέ βησαν μὲ ν ἐ πὶ τὸ ν ποταμὸ ν ὡ ς λουσό μεναι μικρὸ ν ἀ πωτέ ρω τοῦ στρατοπέ δου: μιᾶ ς δ' αὐ τῶ ν ὄ νομα Κλοιλί ας προτρεψαμέ νης, ἀ ναδησά μεναι περὶ τὰ ς κεφαλὰ ς τοὺ ς χιτωνί σκους παρεβά λοντο πρὸ ς ῥ εῦ μα πολὺ καὶ δί νας βαθεί ας νέ ουσαι καὶ διεπέ ρασαν ἀ λλή λων ἐ χό μεναι πολυπό νως καὶ μό λις. εἰ σὶ δ' οἱ λέ γοντες ἵ ππου τὴ ν Κλοιλί αν εὐ πορή σασαν αὐ τὴ ν μὲ ν ἐ πιβῆ ναι καὶ διεξελαύ νειν ἠ ρέ μα, ταῖ ς δ' ἄ λλαις ὑ φηγεῖ σθαι παραθαρσύ νουσαν νηχομέ νας καὶ παραβοηθοῦ σαν. ᾧ δὲ τεκμηρί ῳ χρῶ νται, μετ' ὀ λί γον ἐ ροῦ μεν. ἐ πεὶ δὲ σωθεί σας εἶ δον οἱ̔ Ρωμαῖ οι, τὴ ν μὲ ν ἀ ρετὴ ν καὶ τὴ ν τό λμαν ἐ θαύ μασαν, τὴ ν δὲ κομιδὴ ν οὐ κ ἠ γά πησαν οὐ δ' ὑ πέ μειναν ἐ ν πί στει χεί ρονες ἑ νὸ ς ἀ νδρὸ ς γενέ σθαι. πά λιν οὖ ν τὰ ς κό ρας ἐ κέ λευσαν ἀ πιέ ναι καὶ συνέ πεμψαν αὐ ταῖ ς ἀ γωγού ς, οἷ ς διαβᾶ σι τὸ ν ποταμὸ ν ἐ νέ δραν ὑ φεὶ ς ὁ Ταρκύ νιος ὀ λί γον ἐ δέ ησεν ἐ γκρατὴ ς γενέ σθαι τῶ ν παρθέ νων. ἡ μὲ ν οὖ ν τοῦ ὑ πά του Ποπλικό λα θυγά τηρ Οὐ αλερί α μετὰ τριῶ ν προεξέ φυγεν οἰ κετῶ ν εἰ ς τὸ τοῦ Πορσί να στρατό πεδον, τὰ ς δ' ἄ λλας ὁ τοῦ Πορσί να υἱ ὸ ς̓́ Αρρους ταχὺ προσβοηθή σας ἐ ξεί λετο τῶ ν πολεμί ων. ἐ πεὶ δ' ἤ χθησαν, ἰ δὼ ν αὐ τὰ ς ὁ Πορσί νας ἐ κέ λευσεν εἰ πεῖ ν, ἥ τις ἐ στὶ ν ἡ προτρεψαμέ νη καὶ κατά ρξασα τοῦ βουλεύ ματος. αἱ μὲ ν οὖ ν ἄ λλαι φοβηθεῖ σαι περὶ τῆ ς Κλοιλί ας ἐ σιώ πησαν αὐ τῆ ς δὲ τῆ ς Κλοιλί ας εἰ πού σης ἑ αυτή ν, ἀ γασθεὶ ς ὁ Πορσί νας ἐ κέ λευσεν ἵ ππον ἀ χθῆ ναι κεκοσμημέ νον εὐ πρεπῶ ς, καὶ τῇ Κλοιλί ᾳ δωρησά μενος ἀ πέ πεμψεν εὐ μενῶ ς καὶ φιλανθρώ πως πά σας. τοῦ το ποιοῦ νται σημεῖ ον οἱ πολλοὶ τοῦ τὴ ν Κλοιλί αν ἵ ππῳ διεξελά σαι τὸ ν ποταμό ν: οἱ δ' οὔ φασιν, ἀ λλὰ τὴ ν ῥ ώ μην θαυμά σαντα καὶ τὴ ν τό λμαν αὐ τῆ ς ὡ ς κρεί ττονα γυναικὸ ς ἀ ξιῶ σαι δωρεᾶ ς ἀ νδρὶ πολεμιστῇ πρεπού σης. ἀ νέ κειτο γοῦ ν ἔ φιππος εἰ κὼ ν γυναικὸ ς ἐ πὶ τῆ ς ὁ δοῦ τῆ ς ἱ ερᾶ ς λεγομέ νης, ἣ ν οἱ μὲ ν τῆ ς Κλοιλί ας οἱ δὲ τῆ ς Οὐ αλερί ας λέ γουσιν εἶ ναι.

̓ Αριστό τιμος̓ Ηλεί οις ἐ παναστὰ ς τύ ραννος ἴ σχυε μὲ ν δι'̓ Αντιγό νου τοῦ βασιλέ ως, ἐ χρῆ το δὲ τῇ δυνά μει πρὸ ς οὐ δὲ ν ἐ πιεικὲ ς οὐ δὲ μέ τριον καὶ γὰ ρ αὐ τὸ ς ἦ ν φύ σει θηριώ δης, καὶ τοῖ ς φυλά ττουσι τὴ ν ἀ ρχὴ ν καὶ τὸ σῶ μα βαρβά ροις μιγά σι δουλεύ ων ὑ πὸ φό βου, πολλὰ μὲ ν ὑ βριστικὰ πολλὰ δ' ὠ μὰ τοὺ ς πολί τας ὑ π' αὐ τῶ ν περιεώ ρα πά σχοντας: οἷ ον ἦ ν καὶ τὸ Φιλοδή μου πά θος. ἔ χοντος γὰ ρ αὐ τοῦ θυγατέ ρα καλὴ ν ὄ νομα Μί κκαν ἐ πεχεί ρησέ τις τῶ ν περὶ τὸ ν τύ ραννον ξεναγῶ ν ὄ νομα Λεύ κιος ὕ βρει μᾶ λλον ἢ ἔ ρωτι συγγενέ σθαι: καὶ πέ μψας ἐ κά λει τὴ ν παρθέ νον. οἱ μὲ ν οὖ ν γονεῖ ς τὴ ν ἀ νά γκην ὁ ρῶ ντες ἐ κέ λευον βαδί ζειν: ἡ δὲ παῖ ς οὖ σα γενναί α καὶ μεγαλό φρων ἐ δεῖ το τοῦ πατρὸ ς περιπλεκομέ νη καὶ καθικετεύ ουσα μᾶ λλον αὐ τὴ ν περιιδεῖ ν ἀ ποθανοῦ σαν ἢ τὴ ν παρθενί αν αἰ σχρῶ ς καὶ παρανό μως ἀ φαιρεθεῖ σαν. καὶ διατριβῆ ς γενομέ νης, σπαργῶ ν καὶ μεθύ ων ὁ Λεύ κιος αὐ τὸ ς ἐ ξανέ στη μεταξὺ πί νων πρὸ ς ὀ ργή ν καὶ τὴ ν Μί κκαν εὑ ρὼ ν ἐ ν τοῖ ς γό νασι τοῦ πατρὸ ς τὴ ν κεφαλὴ ν ἔ χουσαν ἐ κέ λευσεν αὐ τῷ συνακολουθεῖ ν οὐ βουλομέ νης δὲ τὸ χιτώ νιον περιρρή ξας ἐ μαστί γου γυμνή ν, αὐ τὴ ν μὲ ν ἐ γκαρτεροῦ σαν σιωπῇ ταῖ ς ἀ λγηδό σιν: ὁ δὲ πατὴ ρ καὶ ἡ μή τηρ. ὡ ς οὐ δὲ ν ἀ ντιβολοῦ ντες καὶ δακρύ οντες ἐ πέ ραινον, ἐ τρά ποντο πρὸ ς θεῶ ν καὶ ἀ νθρώ πων ἀ νά κλησιν ὡ ς δεινὰ καὶ παρά νομα πά σχοντες. ὁ δὲ βά ρβαρος ἐ κμανεὶ ς παντά πασιν ὑ πὸ τοῦ θυμοῦ καὶ μέ θης ἀ ποσφά ττει τὴ ν παρθέ νον, ὡ ς ἔ τυχεν ἐ ν τοῖ ς κό λποις τοῦ πατρὸ ς ἔ χουσα τὸ πρό σωπον. ἀ λλ' οὐ δὲ τού τοις ὁ τύ ραννος ἐ κά μπτετο, πολλοὺ ς δ' ἀ νῄ ρει καὶ πλεί ονας ἐ φυγά δευεν ὀ κτακό σιοι γοῦ ν λέ γονται καταφυγεῖ ν εἰ ς Αἰ τωλοὺ ς δεό μενοι τὰ ς γυναῖ κας αὑ τοῖ ς καὶ τὰ νή πια τῶ ν τέ κνων κομί σασθαι παρὰ τοῦ τυρά ννου. ὀ λί γῳ δ' ὕ στερον αὐ τὸ ς ἐ κή ρυξε τὰ ς βουλομέ νας γυναῖ κας ἀ πιέ ναι πρὸ ς τοὺ ς ἄ νδρας, ὅ σον βού λονται τῶ ν γυναικεί ων χρημά των ἐ πιφερομέ νας. ἐ πεὶ δὲ πά σας ᾔ σθετο μεθ' ἡ δονῆ ς τὸ κή ρυγμα δεδεγμέ νας ἐ γέ νοντο γὰ ρ ὑ πὲ ρ ἑ ξακοσί ας τὸ πλῆ θος, ἐ κέ λευσεν ἀ θρό ας ἡ μέ ρᾳ ῥ ητῇ βαδί ζειν, ὡ ς τὴ ν ἀ σφά λειαν αὐ τὸ ς παρέ ξων. ἐ νστά σης δὲ τῆ ς ἡ μέ ρας, αἱ μὲ ν ἐ πὶ τὰ ς πύ λας ἠ θροί ζοντο τὰ χρή ματα συσκευασά μεναι, καὶ τῶ ν τέ κνων τὰ μὲ ν ἐ ν ταῖ ς ἀ γκά λαις φέ ρουσαι τὰ δ' ἐ πὶ τῶ ν ἁ μαξῶ ν ἔ χουσαι, καὶ περιέ μενον ἀ λλή λας: ἄ φνω δὲ πολλοὶ τῶ ν τοῦ τυρά ννου ἐ πεφέ ροντο, μέ νειν βοῶ ντες ἔ τι πό ρρωθεν. ὡ ς δ' ἐ γγὺ ς ἐ γέ νοντο, τὰ ς μὲ ν γυναῖ κας ἐ κέ λευον ἀ ναχωρεῖ ν ὀ πί σω, τὰ δὲ ζεύ γη καὶ τὰ ς ἁ μά ξας ὑ ποστρέ ψαντες ἔ ωσαν εἰ ς αὐ τὰ ς καὶ διὰ μέ σων ἀ φειδῶ ς διή λαυνον, οὔ τ' ἀ κολουθεῖ ν οὔ τε μέ νειν ἐ ῶ ντες οὔ τε τοῖ ς νηπί οις βοηθεῖ ν ἀ πολλυμέ νοις τὰ μὲ ν γὰ ρ ἐ κπί πτοντα τῶ ν ἁ μαξῶ ν τὰ δ' ὑ ποπί πτοντα διεφθεί ροντο, βοῇ καὶ μά στιξιν ὥ σπερ πρό βατα τῶ ν μισθοφό ρων ἐ πειγό ντων ἀ νατρεπομέ νας ὑ π' ἀ λλή λων, ἕ ως εἰ ς τὸ δεσμωτή ριον ἐ νέ βαλον ἁ πά σας, τὰ δὲ χρή ματα πρὸ ς τὸ ν̓ Αριστό τιμον ἀ πεκομί σθη. χαλεπῶ ς δὲ τῶ ν̓ Ηλεί ων ἐ πὶ τού τοις ἐ χό ντων, αἱ περὶ τὸ ν Διό νυσον ἱ εραὶ γυναῖ κες, ἃ ς ἑ κκαί δεκα καλοῦ σιν, ἱ κετηρί ας καὶ στέ μματα τῶ ν ἀ πὸ τοῦ θεοῦ λαβοῦ σαι περὶ τὴ ν ἀ γορὰ ν ἀ πή ντησαν τῷ̓ Αριστοτί μῳ, καὶ τῶ ν δορυφό ρων ὑ π' αἰ δοῦ ς διαστά ντων, ἔ στησαν τὸ πρῶ τον σιωπῇ ὁ σί ως προϊ σχό μεναι τὰ ς ἱ κετηρί ας. ἐ πεὶ δ' ἐ γέ νοντο φανεραὶ δεό μεναι καὶ παραιτού μεναι τὴ ν ὀ ργὴ ν ὑ πὲ ρ τῶ ν γυναικῶ ν, παροξυνθεὶ ς πρὸ ς τοὺ ς δορυφό ρους καὶ κεκραγὼ ς ὅ τι προσελθεῖ ν εἴ ασαν αὐ τὰ ς ἐ ποί ησε τὰ ς μὲ ν ὠ θοῦ ντας τὰ ς δὲ τύ πτοντας ἐ ξελά σαι ἐ κ τῆ ς ἀ γορᾶ ς, ἑ κά στην δὲ δυσὶ ταλά ντοις ἐ ζημί ωσε. γενομέ νων δὲ τού των, ἐ ν μὲ ν τῇ πό λει συνέ στησε πρᾶ ξιν ἐ πὶ τὸ ν τύ ραννον̔ Ελλά νικος, ἀ νὴ ρ διὰ γῆ ρας ἤ δη καὶ δύ ο τέ κνων θά νατον ὡ ς οὐ δὲ ν ἂ ν πρά ξας ὑ πὸ τοῦ τυρά ννου περιορώ μενος. ἐ κ δ' Αἰ τωλί ας διαπερά σαντες οἱ φυγά δες καταλαμβά νουσι τῆ ς χώ ρας ἐ πιτή δειον ἐ μπολεμεῖ ν ἔ ρυμα τὴ ν̓ Αμυμώ νην, καὶ συχνοὺ ς προσεδέ χοντο τῶ ν πολιτῶ ν ἐ κ τῆ ς̓́ Ηλιδος ἀ ποδιδρά σκοντας. ταῦ τα δὲ δεί σας ὁ̓ Αριστό τιμος εἰ σῆ λθε πρὸ ς τὰ ς γυναῖ κας, καὶ νομί ζων φό βῳ μᾶ λλον ἢ χά ριτι διαπρά ξεσθαι προσέ ταττε πέ μπειν καὶ γρά φειν αὐ τὰ ς τοῖ ς ἀ νδρά σιν ὅ πως ἀ πί ωσιν ἐ κ τῆ ς χώ ρας: εἰ δὲ μή, κατασφά ξειν ἠ πεί λει πά σας αἰ κισά μενος καὶ προανελὼ ν τοὺ ς παῖ δας. αἱ μὲ ν οὖ ν ἄ λλαι, πολὺ ν χρό νον ἐ φεστῶ τος καὶ κελεύ οντος εἰ πεῖ ν εἴ τι πρά ξουσι τού των, οὐ δὲ ν ἀ πεκρί ναντο πρὸ ς ἐ κεῖ νον, ἀ λλὰ προσέ βλεψαν ἀ λλή λαις σιωπῇ καὶ διέ νευσαν, ἀ νθομολογού μεναι τὸ μὴ δεδιέ ναι μηδ' ἐ κπεπλῆ χθαι τὴ ν ἀ πειλή ν. Μεγιστὼ δ' ἡ Τιμολέ οντος γυνὴ καὶ διὰ τὸ ν ἄ νδρα καὶ τὴ ν ἀ ρετὴ ν ἡ γεμονικὴ ν ἔ χουσα τά ξιν, διαναστῆ ναι μὲ ν οὐ κ ἠ ξί ωσεν οὐ δ' εἴ ασε τὰ ς ἄ λλας: καθεζομέ νη δ' ἀ πεκρί νατο πρὸ ς αὐ τό ν,“ εἰ μὲ ν ἦ ς ἀ νὴ ρ φρό νιμος, οὐ κ ἂ ν διελέ γου γυναιξὶ περὶ ἀ νδρῶ ν, ἀ λλὰ πρὸ ς ἐ κεί νους ἂ ν ὡ ς κυρί ους ἡ μῶ ν ἔ πεμπες, ἀ μεί νονας λό γους εὑ ρὼ ν ἢ δι' ὧ ν ἡ μᾶ ς ἐ ξηπά τησας: εἰ δ' αὐ τὸ ς ἐ κεί νους πεῖ σαι ἀ πεγνωκὼ ς δι' ἡ μῶ ν ἐ πιχειρεῖ ς παραλογί ζεσθαι, μή θ' ἡ μᾶ ς ἔ λπιζε πά λιν ἐ ξαπατή σειν μή τ' ἐ κεῖ νοι κακῶ ς οὕ τω φρονή σειαν, ὥ στε φειδό μενοι παιδαρί ων καὶ γυναικῶ ν ἐ γκαταλιπεῖ ν τὴ ν τῆ ς πατρί δος ἐ λευθερί αν: οὐ γὰ ρ τοσοῦ το κακὸ ν αὐ τοῖ ς ἡ μᾶ ς ἀ πολέ σαι μηδὲ νῦ ν ἔ χοντας, ὅ σον ἀ γαθὸ ν ἐ ξελέ σθαι τῆ ς σῆ ς ὠ μό τητος καὶ ὕ βρεως τοὺ ς πολί τας.” ταῦ τα τῆ ς Μεγιστοῦ ς λεγού σης, οὐ κ ἀ νασχό μενος ὁ̓ Αριστό τιμος ἐ κέ λευσε τὸ παιδί ον αὐ τῆ ς ὡ ς ἀ ποκτενῶ ν ἐ ν ὄ ψει κομισθῆ ναι. ζητού ντων δὲ τῶ ν ὑ πηρετῶ ν ἀ ναμεμιγμέ νον ἐ ν τοῖ ς ἄ λλοις παί ζουσι καὶ διαπαλαί ουσιν, ἡ μή τηρ ὀ νομαστὶ προσκαλεσαμέ νη,“ δεῦ ρο,” ἔ φη,“ τέ κνον, πρὶ ν αἰ σθέ σθαι καὶ φρονεῖ ν ἀ παλλά γηθι τῆ ς πικρᾶ ς τυραννί δος: ὡ ς ἐ μοὶ βαρύ τερό ν ἐ στι δουλεύ οντὰ σε παρ' ἀ ξί αν ἐ φορᾶ ν ἢ ἀ ποθνή σκοντα.” τοῦ δ'̓ Αριστοτί μου σπασαμέ νου τὴ ν μά χαιραν ἐ π' αὐ τὴ ν ἐ κεί νην καὶ μετ' ὀ ργῆ ς ἐ πιφερομέ νου, τῶ ν συνή θων τις αὐ τῷ Κύ λων ὄ νομα πιστὸ ς δοκῶ ν εἶ ναι, μισῶ ν δὲ καὶ μετέ χων τῆ ς συνωμοσί ας τοῖ ς περὶ τὸ ν̔ Ελλά νικον, ἀ ντέ στη καὶ ἀ πέ στρεψε δεό μενος καὶ λέ γων ἀ γεννὲ ς εἶ ναι καὶ γυναικῶ δες οὐ κ ἀ νδρὸ ς ἡ γεμονικοῦ καὶ πρά γμασι χρῆ σθαι μεμαθηκό τος τὸ ἔ ργον ὥ στε μό λις ἔ ννουν γενό μενον τὸ ν̓ Αριστό τιμον ἀ πελθεῖ ν. γί γνεται δὲ σημεῖ ον αὐ τῷ μέ γα: μεσημβρί α μὲ ν γὰ ρ ἦ ν καὶ μετὰ τῆ ς γυναικὸ ς ἀ νεπαύ ετο παρασκευαζομέ νων δὲ τῶ ν περὶ τὸ δεῖ πνον, ἀ ετὸ ς μετέ ωρος ὤ φθη δινού μενος ὑ πὲ ρ τῆ ς οἰ κί ας, εἶ θ' ὥ σπερ ἐ κ προνοί ας καὶ στοχασμοῦ λί θον ἀ φῆ κεν εὐ μεγέ θη κατ' ἐ κεῖ νο τῆ ς στέ γης τὸ μέ ρος, οὗ τὸ δωμά τιον ἦ ν, ἐ ν ᾧ κατακεί μενος ἐ τύ γχανεν ὁ̓ Αριστό τιμος. ἅ μα δ' ἄ νωθεν ψό φου μεγά λου καὶ κραυγῆ ς ἔ ξωθεν ὑ πὸ τῶ ν ἰ δό ντων τὸ ν ὄ ρνιν γενομέ νης, ἐ κπλαγεὶ ς καὶ πυθό μενος τὸ γεγονὸ ς μετεπέ μψατο μά ντιν, ᾧ χρώ μενος διετέ λει κατ' ἀ γορά ν, καὶ διηρώ τα περὶ τοῦ σημεί ου συντεταραγμέ νος. ὁ δ' ἐ κεῖ νον μὲ ν παρεκά λει ὡ ς τοῦ Διὸ ς αὐ τὸ ν ἐ ξεγεί ροντος καὶ βοηθοῦ ντος, οἷ ς δ' ἐ πί στευε τῶ ν πολιτῶ ν ἔ φρασεν ὅ σον οὔ πω τὴ ν δί κην αἰ ωρουμέ νην ὑ πὲ ρ κεφαλῆ ς ἐ μπεσεῖ σθαι τῷ τυρά ννῳ. διὸ καὶ τοῖ ς περὶ τὸ ν̔ Ελλά νικον ἔ δοξε μὴ μέ λλειν, ἀ λλ' ἐ πιτί θεσθαι τῇ ὑ στεραί ᾳ. τῆ ς δὲ νυκτὸ ς̔ Ελλά νικος ἐ δό κει κατὰ τοὺ ς ὕ πνους τῶ ν τεθνηκό των υἱ ῶ ν τὸ ν ἕ τερον λέ γειν αὐ τῷ παραστά ντα,“ τί πέ πονθας, ὦ πά τερ, καθεύ δων; αὔ ριον δέ σε δεῖ τῆ ς πό λεως στρατηγεῖ ν.” οὗ τό ς τε δὴ διὰ τὴ ν ὄ ψιν εὐ θαρσὴ ς γεγενημέ νος παρεκά λει τοὺ ς ἑ ταί ρους, ὃ τ̓̓ Αριστό τιμος πυθό μενος Κρατερὸ ν αὐ τῷ βοηθοῦ ντα μετὰ πολλῆ ς δυνά μεως ἐ ν̓ Ολυμπί ᾳ καταστρατοπεδεύ ειν, οὕ τως ἐ ξεθά ρσησεν, ὥ στ' ἄ νευ δορυφό ρων εἰ ς τὴ ν ἀ γορὰ ν προελθεῖ ν μετὰ τοῦ Κύ λωνος. ὡ ς οὖ ν συνεῖ δε τὸ ν καιρὸ ν̔ Ελλά νικος, ὃ μὲ ν ἦ ν σημεῖ ον αὐ τῷ πρὸ ς τοὺ ς μέ λλοντας ἐ πιχειρεῖ ν συγκεί μενον οὐ κ ἔ δωκε, λαμπρᾷ δὲ τῇ φωνῇ καὶ ἅ μα τὰ ς χεῖ ρας προτεί νων ἀ μφοτέ ρας,“ τί μέ λλετε, ἄ νδρες ἀ γαθοί; καλὸ ν τὸ θέ ατρον ἐ ν μέ σῳ τῆ ς πατρί δος ἐ ναγωνί σασθαι.” πρῶ τος μὲ ν οὖ ν ὁ Κύ λων σπασά μενος τὸ ξί φος παί ει τινὰ τῶ ν ἑ πομέ νων τῷ̓ Αριστοτί μῳ Θρασυβού λου δὲ καὶ Λά μπιδος ἐ ξ ἐ ναντί ας ἐ πιφερομέ νων, ἔ φθη μὲ ν ὁ̓ Αριστό τιμος εἰ ς τὸ τοῦ Διὸ ς ἱ ερὸ ν καταφυγώ ν ἐ κεῖ δ' ἀ ποκτεί ναντες αὐ τὸ ν καὶ τὸ σῶ μα προβαλό ντες εἰ ς τὴ ν ἀ γορὰ ν ἐ κά λουν τοὺ ς πολί τας ἐ πὶ τὴ ν ἐ λευθερί αν. οὐ μὴ ν ἔ φθησά ν γε πολὺ τὰ ς γυναῖ κας: εὐ θὺ ς γὰ ρ ἐ ξέ δραμον μετὰ χαρᾶ ς καὶ ὀ λολυγμοῦ, καὶ περιστᾶ σαι τοὺ ς ἄ νδρας ἀ νέ δουν καὶ κατέ στεφον. εἶ τα τοῦ πλή θους ἐ πὶ τὴ ν οἰ κί αν τοῦ τυρά ννου ῥ υέ ντος, ἡ μὲ ν γυνὴ συγκλεί σασα τὸ ν θά λαμον αὑ τὴ ν ἀ νή ρτησε. δύ ο δ' ἦ σαν αὐ τῷ θυγατέ ρες, παρθέ νοι μὲ ν ἔ τι, κά λλισται δὲ τὴ ν ὄ ψιν, ἤ δη γά μων ὥ ραν ἔ χουσαι ταύ τας συλλαβό ντες εἷ λκον ἔ ξω πά ντως μὲ ν ἀ νελεῖ ν, αἰ κί σασθαι δὲ καὶ καθυβρί σαι πρό τερον ἐ γνωκό τες. ἀ παντή σασα δ' ἡ Μεγιστὼ μετὰ τῶ ν ἄ λλων ἐ βό α δεινὰ ποιεῖ ν αὐ τού ς, εἰ δῆ μος ἀ ξιοῦ ντες εἶ ναι ταῦ τα τολμῶ σι καὶ ἀ σελγαί νουσι τοῖ ς τυρά ννοις ὅ μοια. ἐ ντρεπομέ νων δὲ πολλῶ ν τὸ ἀ ξί ωμα τῆ ς γυναικὸ ς παρρησιαζομέ νης καὶ δακρυού σης, ἔ δοξεν ἀ φελεῖ ν τὴ ν ὕ βριν, αὐ τὰ ς δ' ἐ ᾶ σαι δι' αὑ τῶ ν ἀ ποθανεῖ ν. ὡ ς δ' οὖ ν ἀ ναστρέ ψαντες ἔ νδον ἐ κέ λευον εὐ θὺ ς ἀ ποθνή σκειν τὰ ς παρθέ νους, ἡ πρεσβυτέ ρα Μυρὼ λύ σασα τὴ ν ζώ νην καὶ βρό χον ἐ νά ψασα τὴ ν ἀ δελφὴ ν κατησπά ζετο καὶ παρεκά λει προσέ χειν καὶ ποιεῖ ν ἅ περ ἂ ν αὐ τὴ ν θεά σηται ποιοῦ σαν,“ ὅ πως ἄ ν,” ἔ φη,“ μὴ ταπεινῶ ς μηδ' ἀ ναξί ως ἑ αυτῶ ν καταστρέ ψωμεν.” τῆ ς δὲ νεωτέ ρας δεομέ νης αὐ τῇ παρεῖ ναι προτέ ρᾳ ἀ ποθανεῖ ν καὶ τῆ ς ζώ νης ἀ ντιλαμβανομέ νης,“ οὐ δὲ ν ἄ λλο πώ ποτ',” εἶ πεν,“ οὐ δὲ ἓ ν ἤ ρνημαί σοι δεομέ νῃ καὶ ταύ την οὖ ν λαβὲ τὴ ν χά ριν, ἐ γὼ δ' ὑ πομενῶ καὶ τλή σομαι τοῦ θανά του βαρύ τερον, τὸ σέ, φιλτά τη, προτέ ραν ἰ δεῖ ν ἀ ποθνή σκουσαν.” ἐ κ τού του τὴ ν μὲ ν ἀ δελφὴ ν αὐ τὴ διδά ξασα τῷ τραχή λῳ περιβαλέ σθαι τὸ ν βρό χον, ὡ ς ᾔ σθετο τεθνηκυῖ αν, καθεῖ λε καὶ κατεκά λυψεν: αὐ τὴ δὲ τὴ ν Μεγιστὼ παρεκά λεσεν ἐ πιμεληθῆ ναι, καὶ μὴ περιιδεῖ ν αἰ σχρῶ ς, ἐ πειδὰ ν ἀ ποθά νῃ, τεθεῖ σαν ὥ στε μηδέ να πικρὸ ν μηδὲ μισοτύ ραννον οὕ τω γενέ σθαι τῶ ν παρό ντων, ὃ ς οὐ κ ἔ κλαυσεν οὐ δὲ κατηλέ ησε τὴ ν τῶ ν παρθέ νων εὐ γέ νειαν. τῶ ν μὲ ν οὖ ν κοινῇ πεπραγμέ νων γυναιξὶ μυρί ων ὄ ντων ἱ κανὰ ταῦ τα παραδεί γματα: τὰ ς δὲ καθ' ἑ κά στην ἀ ρετά ς, ὅ πως ἂ ν ἐ πί ῃ, σπορά δην ἀ ναγρά ψομεν, οὐ δὲ ν οἰ ό μενοι τῆ ς κατὰ χρό νον τά ξεως δεῖ σθαι τὴ ν ὑ ποκειμέ νην ἱ στορί αν.

τῶ ν εἰ ς Μί λητον ἀ φικομέ νων̓ Ιώ νων στασιά σαντες ἔ νιοι πρὸ ς τοὺ ς Νεί λεω παῖ δας, ἀ πεχώ ρησαν εἰ ς Μυοῦ ντα κἀ κεῖ κατῴ κουν, πολλὰ κακὰ πά σχοντες ὑ πὸ τῶ ν Μιλησί ων: ἐ πολέ μουν γὰ ρ αὐ τοῖ ς διὰ τὴ ν ἀ πό στασιν. οὐ μὴ ν ἀ κή ρυκτος ἦ ν οὐ δ' ἀ νεπί μικτος ὁ πό λεμος, ἀ λλ' ἔ ν τισιν ἑ ορταῖ ς ἐ φοί των εἰ ς Μί λητον ἐ κ τοῦ Μυοῦ ντος αἱ γυναῖ κες. ἦ ν δὲ Πύ θης ἀ νὴ ρ ἐ ν αὐ τοῖ ς ἐ μφανή ς, γυναῖ κα μὲ ν ἔ χων̓ Ιαπυγί αν, θυγατέ ρα δὲ Πιερί αν. οὔ σης οὖ ν ἑ ορτῆ ς̓ Αρτέ μιδι καὶ θυσί ας παρὰ Μιλησί οις, ἣ ν Νηληί δα προσαγορεύ ουσιν, ἔ πεμψε τὴ ν γυναῖ κα καὶ τὴ ν θυγατέ ρα, δεηθεί σας ὅ πως τῆ ς ἑ ορτῆ ς μετά σχωσι: τῶ ν δὲ Νεί λεω παί δων ὁ δυνατώ τατος ὄ νομα Φρύ γιος τῆ ς Πιερί ας ἐ ρασθεὶ ς ἐ νενό ει τί ἂ ν αὐ τῇ μά λιστα γέ νοιτο παρ' αὐ τοῦ κεχαρισμέ νον. εἰ πού σης δ' ἐ κεί νης“ εἰ διαπρά ξαιό μοι τὸ πολλά κις ἐ νταῦ θα καὶ μετὰ πολλῶ ν βαδί ζειν,” συνεὶ ς ὁ Φρύ γιος δεομέ νην φιλί ας καὶ εἰ ρή νης τοῖ ς πολί ταις κατέ παυσε τὸ ν πό λεμον. ἦ ν οὖ ν ἐ ν ἀ μφοτέ ραις ταῖ ς πό λεσι δό ξα καὶ τιμὴ τῆ ς Πιερί ας, ὥ στε καὶ τὰ ς Μιλησί ων εὔ χεσθαι γυναῖ κας ἄ χρι νῦ ν οὕ τως τοὺ ς ἄ νδρας ἐ ρᾶ ν αὐ τῶ ν, ὡ ς Φρύ γιος ἠ ρά σθη Πιερί ας.

Ναξί οις καὶ Μιλησί οις συνέ στη πό λεμος διὰ τὴ ν̔ Υψικρέ οντος τοῦ Μιλησί ου γυναῖ κα Νέ αιραν. αὕ τη ψὰ ρ ἠ ρά σθη Προμέ δοντος Ναξί ου καὶ συνέ πλευσεν, ὃ ς ἦ ν μὲ ν ξέ νος τοῦ̔ Υψικρέ οντος, ἐ ρασθεί σῃ δὲ τῇ Νεαί ρᾳ συνῆ λθε, καὶ τὸ ν ἄ νδρα φοβουμέ νην ἀ παγαγὼ ν εἰ ς Νά ξον ἱ κέ τιν τῆ ς̔ Εστί ας ἐ κά θισεν. τῶ ν δὲ Ναξί ων οὐ κ ἐ κδιδό ντων χά ριν τοῦ Προμέ δοντος, ἄ λλως δὲ ποιουμέ νων πρό φασιν τὴ ν ἱ κετεί αν, ὁ πό λεμος συνέ στη. τοῖ ς δὲ Μιλησί οις ἄ λλοι τε πολλοὶ καὶ προθυμό τατα τῶ ν̓ Ιώ νων̓ Ερυθραῖ οι συνεμά χουν, καὶ μῆ κος ἔ σχε καὶ συμφορὰ ς ἤ νεγκε μεγά λας ὁ πό λεμος: εἶ τ' ἐ παύ σατο δι' ἀ ρετὴ ν γυναικό ς, ὡ ς συνέ στη διὰ μοχθηρί αν. Διό γνητος γὰ ρ ὁ τῶ ν̓ Ερυθραί ων στρατηγὸ ς ἔ χων καὶ πεπιστευμέ νος ἔ ρυμα κατὰ τῆ ς Ναξί ων πό λεως εὖ πεφυκὸ ς καὶ κατεσκευασμέ νον, ἠ λά σατο λεί αν τῶ ν Ναξί ων πολλὴ ν καὶ γυναῖ κας ἐ λευθέ ρας καὶ παρθέ νους ἔ λαβεν ὧ ν μιᾶ ς Πολυκρί της ἐ ρασθεὶ ς εἶ χεν αὐ τὴ ν οὐ χ ὡ ς αἰ χμά λωτον ἀ λλ' ἐ ν τά ξει γαμετῆ ς γυναικό ς. ἑ ορτῆ ς δὲ τοῖ ς Μιλησί οις καθηκού σης ἐ ν τῇ στρατιᾷ καὶ πρὸ ς πό σιν ἁ πά ντων καὶ συνουσί ας τραπομέ νων, ἠ ρώ τησε τὸ ν Διό γνητον ἡ Πολυκρί τη μή τι κωλύ οι πεμμά των μερί δας ἀ ποπέ μψαι τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς αὑ τῆ ς. ἐ πιτρέ ψαντος δ' ἐ κεί νου καὶ κελεύ σαντος, ἐ νέ βαλε μολί βδινον γραμματί διον εἰ ς πλακοῦ ντα, κελεύ σασα φρά σαι τὸ ν κομί ζοντα τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς ὅ πως αὐ τοὶ μό νοι καταναλώ σωσιν ἃ ἔ πεμψε. οἱ δ' ἐ ντυχό ντες τῷ μολί βδῳ καὶ τὰ γρά μματα τῆ ς Πολυκρί της ἀ ναγνό ντες, κελευού σης νυκτὸ ς ἐ πιθέ σθαι τοῖ ς πολεμί οις, ὡ ς ὑ πὸ μέ θης διὰ τὴ ν ἑ ορτὴ ν ἐ ξημελημέ νων πά ντων, προσή γγειλαν τοῖ ς στρατηγοῖ ς καὶ παρώ ρμησαν ἐ ξελθεῖ ν μετ' αὐ τῶ ν. ἁ λό ντος δὲ τοῦ χωρί ου καὶ πολλῶ ν διαφθαρέ ντων, ἐ ξῃ τή σατο τὸ ν Διό γνητον ἡ Πολυκρί τη παρὰ τῶ ν πολιτῶ ν καὶ διέ σῳ σεν. αὐ τὴ δὲ πρὸ ς ταῖ ς πύ λαις γενομέ νη πρὸ ς τοὺ ς πολί τας ἀ παντῶ ντας αὐ τῇ, μετὰ χαρᾶ ς καὶ στεφά νων ὑ ποδεχομέ νους καὶ θαυμά ζοντας, οὐ κ ἤ νεγκε τὸ μέ γεθος τῆ ς χαρᾶ ς, ἀ λλ' ἀ πέ θανεν αὐ τοῦ πεσοῦ σα παρὰ τὴ ν πύ λην: ὅ που τέ θαπται, καὶ καλεῖ ται βασκά νου τά φος, ὡ ς βασκά νῳ τινὶ τύ χῃ τὴ ν Πολυκρί την φθονηθεῖ σαν ἀ πολαῦ σαι τῶ ν τιμῶ ν. οὕ τω μὲ ν οἱ Ναξί ων συγγραφεῖ ς ἱ στοροῦ σιν ὁ δ'̓ Αριστοτέ λης φησὶ ν οὐ δ' ἁ λού σης τῆ ς Πολυκρί της, ἄ λλως δέ πως ἰ δό ντα τὸ ν Διό γνητον ἐ ρασθῆ ναι καὶ πά ντα διδό ναι καὶ ποιεῖ ν ἕ τοιμον εἶ ναι' τὴ ν δ' ὁ μολογεῖ ν ἀ φί ξεσθαι πρὸ ς αὐ τό ν, ἑ νὸ ς μό νου τυχοῦ σαν, περὶ οὗ τὸ ν Διό γνητον, ὥ ς φησιν ὁ φιλό σοφος, ὅ ρκον ᾔ τησεν: ἐ πεὶ δ' ὤ μοσεν, ἠ ξί ου τὸ Δή λιον αὐ τῇ δοθῆ ναι Δή λιον γὰ ρ ἐ καλεῖ το τὸ χωρί ον, ἄ λλως δ' οὐ κ ἂ ν ἔ φη συνελθεῖ ν. ὁ δὲ καὶ διὰ τὴ ν ἐ πιθυμί αν καὶ διὰ τὸ ν ὅ ρκον ἐ ξέ στη καὶ παρέ δωκε τῇ Πολυκρί τῃ τὸ ν τό πον, ἐ κεί νη δὲ τοῖ ς πολί ταις. ἐ κ δὲ τού του πά λιν εἰ ς ἴ σον καταστά ντες, ἐ φ' οἷ ς ἐ βού λοντο πρὸ ς τοὺ ς Μιλησί ους διελύ θησαν.

ἐ κ Φωκαί ας τοῦ Κοδριδῶ ν γέ νους ἦ σαν ἀ δελφοὶ δί δυμοι Φό βος καὶ Βλέ ψος: ὧ ν ὁ Φό βος ἀ πὸ τῶ ν Λευκά δων πετρῶ ν πρῶ τος ἀ φῆ κεν ἑ αυτὸ ν εἰ ς θά λατταν, ὡ ς Χά ρων ὁ Λαμψακηνὸ ς ἱ στό ρηκεν. ἔ χων δὲ δύ ναμιν καὶ βασιλικὸ ν ἀ ξί ωμα παρέ πλευσεν εἰ ς Πά ριον ἰ δί ων ἕ νεκα πραγμά των: καὶ γενό μενος φί λος καὶ ξέ νος Μά νδρωνι, βασιλεύ οντι Βεβρύ κων τῶ ν Πιτυοεσσηνῶ ν προσαγορευομέ νων, ἐ βοή θησε καὶ συνεπολέ μησεν αὐ τοῖ ς ὑ πὸ τῶ ν προσοί κων ἐ νοχλουμέ νοις. ὁ δὲ Μά νδρων ἄ λλην τε πολλὴ ν ἐ νεδεί ξατο τῷ Φό βῳ φιλοφροσύ νην ἀ ποπλέ οντι καὶ μέ ρος τῆ ς τε χώ ρας καὶ τῆ ς πό λεως ὑ πισχνεῖ το δώ σειν, εἰ βού λοιτο Φωκαεῖ ς ἔ χων ἐ ποί κους εἰ ς τὴ ν Πιτυό εσσαν ἀ φικέ σθαι. πεί σας οὖ ν τοὺ ς πολί τας ὁ Φό βος ἐ ξέ πεμψε τὸ ν ἀ δελφὸ ν ἄ γοντα τοὺ ς ἐ ποί κους. καὶ τὰ μὲ ν παρὰ τοῦ Μά νδρωνος ὑ πῆ ρχεν αὐ τοῖ ς, ὥ σπερ προσεδό κησαν: ὠ φελεί ας δὲ μεγά λας καὶ λά φυρα καὶ λεί ας ἀ πὸ τῶ ν προσοί κων βαρβά ρων λαμβά νοντες, ἐ πί φθονοι τὸ πρῶ τον εἶ τα καὶ φοβεροὶ τοῖ ς Βέ βρυξιν ἦ σαν. ἐ πιθυμοῦ ντες οὖ ν αὐ τῶ ν ἀ παλλαγῆ ναι, τὸ ν μὲ ν Μά νδρωνα, χρηστὸ ν ὄ ντα καὶ δί καιον ἄ νδρα περὶ τοὺ ς̔́ Ελληνας, οὐ κ ἔ πεισαν, ἀ ποδημή σαντος δ' ἐ κεί νου, παρεσκευά ζοντο τοὺ ς Φωκαεῖ ς δό λῳ διαφθεῖ ραι. τοῦ δὲ Μά νδρωνος ἡ θυγά τηρ Λαμψά κη παρθέ νος οὖ σα τὴ ν ἐ πιβουλὴ ν προέ γνω, καὶ πρῶ τον μὲ ν ἐ πεχεί ρει τοὺ ς φί λους καὶ οἰ κεί ους ἀ ποτρέ πειν καὶ διδά σκειν ὡ ς ἔ ργον δεινὸ ν καὶ ἀ σεβὲ ς ἐ γχειροῦ σι πρά ττειν, εὐ εργέ τας καὶ συμμά χους ἄ νδρας νῦ ν δὲ καὶ πολί τας ἀ ποκτιννύ ντες. ὡ ς δ' οὐ κ ἔ πειθε, τοῖ ς̔́ Ελλησιν ἔ φρασε κρύ φα τὰ πραττό μενα καὶ παρεκελεύ σατο φυλά ττεσθαι. οἱ δὲ θυσί αν τινὰ παρασκευασά μενοι καὶ θοί νην ἐ ξεκαλέ σαντο τοὺ ς Πιτυοεσσηνοὺ ς εἰ ς τὸ προά στειον αὑ τοὺ ς δὲ διελό ντες δί χα, τοῖ ς μὲ ν τὰ τεί χη κατελά βοντο τοῖ ς δὲ τοὺ ς ἀ νθρώ πους ἀ νεῖ λον. οὕ τω δὴ τὴ ν πό λιν κατασχό ντες τό ν τε Μά νδρωνα μετεπέ μποντο, συμβασιλεύ ειν τοῖ ς παρ' αὐ τῶ ν κελεύ οντες: καὶ τὴ ν Λαμψά κην ἐ ξ ἀ ρρωστί ας ἀ ποθανοῦ σαν ἔ θαψαν ἐ ν τῇ πό λει μεγαλοπρεπῶ ς, καὶ τὴ ν πό λιν ἀ π' αὐ τῆ ς Λά μψακον προσηγό ρευσαν. ἐ πεὶ δ' ὁ Μά νδρων προδοσί ας ὑ ποψί αν φεύ γων τὸ μὲ ν οἰ κεῖ ν μετ' αὐ τῶ ν παρῃ τή σατο, παῖ δας δὲ τῶ ν τεθνηκό των καὶ γυναῖ κας ἠ ξί ωσε κομί σασθαι, καὶ ταῦ τα προθύ μως οὐ δὲ ν ἀ δική σαντες ἐ ξέ πεμψαν: καὶ τῇ Λαμψά κῃ πρό τερον ἡ ρωικὰ ς τιμὰ ς ἀ ποδιδό ντες ὕ στερον ὡ ς θεῷ θύ ειν ἐ ψηφί σαντο καὶ διατελοῦ σιν οὕ τω θύ οντες.

̓ Αρεταφί λα δ' ἡ Κυρηναί α παλαιὰ μὲ ν οὐ γέ γονεν ἀ λλ' ἐ ν τοῖ ς Μιθριδατικοῖ ς καιροῖ ς, ἀ ρετὴ ν δὲ καὶ πρᾶ ξιν ἐ νά μιλλον τῇ βουλῇ τῶ ν ἡ ρωί δων παρέ σχεν. ἦ ν δὲ θυγά τηρ μὲ ν Αἰ γλά τορος Φαιδί μου δὲ γυνή, γνωρί μων ἀ νδρῶ ν: καλὴ δὲ τὴ ν ὄ ψιν οὖ σα, καὶ τὸ φρονεῖ ν ἐ δό κει περιττή τις εἶ ναι καὶ πολιτικῆ ς δεινό τητος οὐ κ ἄ μοιρος: ἐ πιφανῆ δ' αὐ τὴ ν αἱ κοιναὶ τύ χαι τῆ ς πατρί δος ἐ ποί ησαν. Νικοκρά της γὰ ρ ἐ παναστὰ ς Κυρηναί οις τύ ραννος ἄ λλους τε πολλοὺ ς ἐ φό νευε τῶ ν πολιτῶ ν καὶ τὸ ν ἱ ερέ α τοῦ̓ Από λλωνος αὐ τό χειρ ἀ νελὼ ν Μελά νιππον, ἔ σχε τὴ ν ἱ ερωσύ νην ἀ νεῖ λε δὲ καὶ Φαί διμον τὸ ν τῆ ς̓ Αρεταφί λας ἄ νδρα καὶ τὴ ν̓ Αρεταφί λαν ἔ γημεν ἄ κουσαν. πρὸ ς δὲ μυρί οις ἄ λλοις παρανομή μασι φύ λακας ἐ πὶ τῶ ν πυλῶ ν κατέ στησεν, οἳ τοὺ ς ἐ κφερομέ νους νεκροὺ ς ἐ λυμαί νοντο νύ ττοντες ξιφιδί οις καὶ καυτή ρια προσβά λλοντες ὑ πὲ ρ τοῦ μηδέ να τῶ ν πολιτῶ ν ὡ ς νεκρὸ ν λαθεῖ ν ἐ κκομιζό μενον. δύ σφορα μὲ ν οὖ ν καὶ τῇ̓ Αρεταφί λᾳ τὰ οἰ κεῖ α κακά, καί περ ἐ νδιδό ντος αὐ τῇ δι' ἔ ρωτα τοῦ τυρά ννου πλεῖ στον ἀ πολαύ ειν τῆ ς δυνά μεως ἥ ττητο γὰ ρ ἐ κεί νης καὶ μό νῃ χειροή θη παρεῖ χεν αὑ τὸ ν ἄ τεγκτος ὢ ν τἄ λλα καὶ θηριώ δης: ἠ νί α δὲ μᾶ λλον αὐ τὴ ν ἡ πατρὶ ς οἰ κτρὰ πά σχουσα παρ' ἀ ξί αν. ἄ λλος γὰ ρ ἐ π' ἄ λλῳ τῶ ν πολιτῶ ν ἐ σφά ττετο, τιμωρί α δ' ἀ π' οὐ δενὸ ς ἠ λπί ζετο: καὶ γὰ ρ οἱ φυγά δες, ἀ σθενεῖ ς παντά πασιν ὄ ντες καὶ περί φοβοι, διεσπά ρησαν. αὑ τὴ ν οὖ ν ἡ̓ Αρεταφί λα ὑ ποθεῖ σα μό νην τοῖ ς κοινοῖ ς ἐ λπί δα, καὶ τὰ Θή βης ζηλώ σασα τῆ ς Φεραί ας καλὰ καὶ περιβό ητα τολμή ματα, συμμά χων δὲ πιστῶ ν καὶ οἰ κεί ων, οἵ ους ἐ κεί νῃ τὰ πρά γματα παρέ σχεν, ἔ ρημος οὖ σα, φαρμά κοις ἐ πεχεί ρησε διεργά σασθαι τὸ ν ἄ νδρα. παρασκευαζομέ νη δὲ καὶ πορί ζουσα καὶ διαπειρωμέ νη πολλῶ ν δυνά μεων οὐ κ ἔ λαθεν ἀ λλ' ἐ μηνύ θη: καὶ γενομέ νων ἐ λέ γχων, Καλβί α μὲ ν ἡ τοῦ Νικοκρά τους μή τηρ, φύ σει φονικὴ γυνὴ καὶ ἀ παραί τητος, εὐ θὺ ς ᾤ ετο δεῖ ν ἀ ναιρεῖ ν αἰ κισαμέ νην τὴ ν̓ Αρεταφί λαν τοῦ δὲ Νικοκρά τους μέ λλησιν ἐ νεποί ει τῇ ὀ ργῇ καὶ ἀ σθέ νειαν ὁ ἔ ρως, καὶ τὸ τὴ ν̓ Αρεταφί λαν ἐ ρρωμέ νως ὁ μό σε χωρεῖ ν ταῖ ς κατηγορί αις ἀ μύ νουσαν ἑ αυτῇ πρό φασί ν τινα τῷ πά θει παρεῖ χεν. ἐ πεὶ δὲ κατελαμβά νετο τοῖ ς ἐ λέ γχοις καὶ τὴ ν παρασκευὴ ν τῆ ς φαρμακεί ας ἑ ώ ρα μὴ δεχομέ νην ἄ ρνησιν, ὡ μολό γει, παρεσκευά σθαι δ' οὐ κ ὀ λέ θριον φαρμακεί αν“ ἀ λλ' ὑ πὲ ρ μεγά λων,” εἶ πεν,“ ὦ ἄ νερ, ἀ γωνί ζομαι, τῆ ς σῆ ς εὐ νοί ας πρὸ ς ἐ μὲ καὶ δό ξης καὶ δυνά μεως, ἣ ν διὰ σὲ καρποῦ μαι πολλαῖ ς ἐ πί φθονος οὖ σα κακαῖ ς γυναιξὶ ν ὧ ν φά ρμακα δεδοικυῖ α καὶ μηχανὰ ς ἐ πεί σθην ἀ ντιμηχανή σασθαι, μωρὰ μὲ ν ἴ σως καὶ γυναικεῖ α, θανά του δ' οὐ κ ἄ ξια: πλὴ ν εἰ κριτῇ σοι δό ξειε φί λτρων ἕ νεκα καὶ γοητεί ας κτεῖ ναι γυναῖ κα, πλεῖ ον ἢ σὺ βού λει φιλεῖ σθαι δεομέ νην.” τοιαῦ τα τὴ ν̓ Αρεταφί λαν ἀ πολογουμέ νην ἔ δοξε τῷ Νικοκρά τει βασανί σαι καὶ τῆ ς Καλβί ας ἐ φεστώ σης ἀ τέ γκτου καὶ ἀ παραιτή του, ταῖ ς βασά νοις ἀ νέ κρινε: καὶ διεφύ λαττεν αὑ τὴ ν ἀ ή ττητον ἐ ν ταῖ ς ἀ νά γκαις ἄ χρι καὶ τὴ ν Καλβί αν ἀ ποκαμεῖ ν ἄ κουσαν. ὁ δὲ Νικοκρά της ἀ φῆ κε πεισθεὶ ς καὶ μετενό ει βασανί σας: καὶ χρό νον οὐ πολὺ ν διαλιπὼ ν αὖ θις ἧ κεν ὑ πὸ τοῦ πά θους εἰ ς αὐ τὴ ν φερό μενος, καὶ συνῆ ν αὖ θις ἀ ναλαμβά νων τιμαῖ ς καὶ φιλοφροσύ ναις τὴ ν εὔ νοιαν. ἡ δ' οὐ κ ἔ μελλε χά ριτος ἡ ττᾶ σθαι κρατή σασα βασά νων καὶ πό νων, ἀ λλὰ τῷ φιλοκά λῳ φιλονικί ας προσγενομέ νης ἑ τέ ρας ἥ πτετο μηχανῆ ς. ἦ ν γὰ ρ αὐ τῇ θυγά τηρ ἀ νδρὸ ς ὥ ραν ἔ χουσα καὶ τὴ ν ὄ ψιν ἱ κανή: ταύ την ὑ φῆ κε τἀ δελφῷ τοῦ τυρά ννου δέ λεαρ, ὄ ντι μειρακί ῳ πρὸ ς ἡ δονὰ ς εὐ αλώ τῳ. πολὺ ς δὲ λό γος ἐ στὶ χρησαμέ νην γοητεί ᾳ καὶ φαρμά κοις ἐ πὶ τῇ κό ρῃ τὴ ν̓ Αρεταφί λαν, χειρώ σασθαι καὶ διαφθεῖ ραι τοῦ νεανί σκου τὸ ν λογισμό ν: ἐ καλεῖ το δὲ Λέ ανδρος. ἐ πεὶ δ' ἡ λώ κει καὶ λιπαρή σας τὸ ν ἀ δελφὸ ν ἔ τυχε τοῦ γά μου, τὰ μὲ ν ἡ κό ρη παρῆ γεν αὐ τὸ ν ὑ πὸ τῆ ς μητρὸ ς διδασκομέ νη καὶ ἀ νέ πειθεν ἐ λευθεροῦ ν τὴ ν πό λιν, ὡ ς μηδ' αὐ τὸ ν ἐ λεύ θερον ἐ ν τυραννί δι ζῶ ντα μηδὲ τοῦ λαβεῖ ν γά μον ἢ φυλά ξαι κύ ριον ὄ ντα, τὰ δ' οἱ φί λοι τῇ̓ Αρεταφί λᾳ χαριζό μενοι διαβολά ς τινας ἀ εὶ καὶ ὑ πονοί ας κατεσκεύ αζον αὐ τῷ πρὸ ς τὸ ν ἀ δελφό ν. ὡ ς δ' ᾔ σθετο καὶ τὴ ν̓ Αρεταφί λαν τὰ αὐ τὰ βουλευομέ νην καὶ σπουδά ζουσαν, ἐ πεχεί ρει τὸ ἔ ργον, καὶ Δά φνιν οἰ κέ την παρορμή σας ἀ πέ κτεινε δι' ἐ κεί νου τὸ ν Νικοκρά την. τὰ λοιπὰ δ' οὐ κέ τι τῇ̓ Αρεταφί λᾳ προσεῖ χεν, ἀ λλ' εὐ θὺ ς ἔ δειξε τοῖ ς ἔ ργοις ἀ δελφοκτό νος οὐ τυραννοκτό νος γεγονώ ς: ἦ ρχε γὰ ρ ἐ μπλή κτως καὶ ἀ νοή τως. τιμὴ δέ τις ὅ μως ἦ ν τῆ ς̓ Αρεταφί λας παρ' αὐ τῷ καὶ δύ ναμις, οὐ κ ἀ πεχθανομέ νης οὐ δὲ πολεμού σης ἄ ντικρυς ἀ λλ' ἀ δή λως διαταττού σης τὰ πρά γματα. πρῶ τον μὲ ν γὰ ρ αὐ τῷ Λιβυκὸ ν ὑ πεκί νησε πό λεμον,̓ Ανά βουν τινὰ πεί σασα δυνά στην τὴ ν χώ ραν ἐ πιδραμεῖ ν καὶ τῇ πό λει προσαγαγεῖ ν, ἔ πειτα διέ βαλε τοὺ ς φί λους καὶ τοὺ ς στρατηγοὺ ς πρὸ ς τὸ ν Λέ ανδρον, ὡ ς πολεμεῖ ν οὐ κ ὄ ντας προθύ μους, εἰ ρή νης δὲ μᾶ λλον δεομέ νους καὶ ἡ συχί ας, ἣ ν καὶ τὰ πρά γματα ποθεῖ ν αὐ τοῦ καὶ τὴ ν τυραννί δα, βουλομέ νου βεβαί ως κρατεῖ ν τῶ ν πολιτῶ ν αὐ τὴ δὲ πρά ξειν ἔ φη τὰ ς διαλύ σεις καὶ τὸ ν̓ Ανά βουν εἰ ς λό γους αὐ τῷ συνά ξειν, ἐ ὰ ν κελεύ ῃ, πρὶ ν ἀ νή κεστό ν τι τὸ ν πό λεμον ἐ ξεργά σασθαι. κελεύ σαντος δὲ τοῦ Λεά νδρου, πρό τερον αὐ τὴ τῷ Λί βυι διελέ χθη, συλλαβεῖ ν δεομέ νη τὸ ν τύ ραννον ἐ πὶ δωρεαῖ ς μεγά λαις καὶ χρή μασιν, ὅ ταν εἰ ς λό γους αὐ τῷ παραγέ νηται. πεισθέ ντος δὲ τοῦ Λί βυος, ὤ κνει μὲ ν ὁ Λέ ανδρος, αἰ δεσθεὶ ς δὲ τὴ ν̓ Αρεταφί λαν αὐ τὴ ν παρέ σεσθαι φά σκουσαν, ἐ ξῆ λθεν ἄ νοπλος καὶ ἀ φύ λακτος. ὡ ς δ' ἐ γγὺ ς ἦ λθε καὶ τὸ ν̓ Ανά βουν εἶ δεν, αὖ θις ἐ δυσχέ ραινε καὶ περιμέ νειν ἐ βού λετο τοὺ ς δορυφό ρους: ἡ δ'̓ Αρεταφί λα παροῦ σα τὰ μὲ ν ἐ θά ρρυνεν αὐ τὸ ν τὰ δ' ἐ κά κιζε: τέ λος δὲ γενομέ νης διατριβῆ ς, ἐ φελκυσαμέ νη τῆ ς χειρὸ ς ἰ ταμῶ ς πά νυ καὶ τεθαρρηκό τως προσή γαγε τῷ βαρβά ρῳ καὶ παρέ δωκεν. εὐ θὺ ς οὖ ν ἀ νή ρπαστο καὶ συνεί ληπτο καὶ δεθεὶ ς ὑ πὸ τῶ ν Λιβύ ων ἐ τηρεῖ το, ἄ χρι οὗ τὰ χρή ματα τῇ̓ Αρεταφί λᾳ κομί ζοντες οἱ φί λοι παρεγέ νοντο μετὰ τῶ ν ἄ λλων πολιτῶ ν. πυθό μενοι γὰ ρ οἱ πλεῖ στοι ἐ ξέ δραμον ἐ πὶ τὴ ν παρά κλησιν ὡ ς δ' εἶ δον τὴ ν̓ Αρεταφί λαν, ὀ λί γον ἐ δέ ησαν ἐ κλαθέ σθαι τῆ ς πρὸ ς τὸ ν τύ ραννον ὀ ργῆ ς, καὶ πά ρεργον τὴ ν ἐ κεί νου τιμωρί αν ἐ νό μιζον: ἔ ργον δὲ πρῶ τον ἦ ν αὐ τοῖ ς καὶ ἀ πό λαυσμα τῆ ς ἐ λευθερί ας ἐ κεί νην ἀ σπά σασθαι μετὰ χαρᾶ ς καὶ δακρύ ων, ὥ σπερ ἀ γά λματι θεοῦ προσπί πτοντας. ἄ λλων δ' ἐ π' ἄ λλοις ἐ πιρρεό ντων, μό λις ἑ σπέ ρας τὸ ν Λέ ανδρον παραλαβό ντες ἐ πανῆ λθον εἰ ς τὴ ν πό λιν. ἐ πεὶ δὲ τῶ ν τιμῶ ν τῆ ς̓ Αρεταφί λας καὶ τῶ ν ἐ παί νων ἐ νεπλή σθησαν, οὕ τω τραπό μενοι πρὸ ς τοὺ ς τυρά ννους τὴ ν μὲ ν Καλβί αν ζῶ σαν κατέ καυσαν, τὸ ν δὲ Λέ ανδρον ἐ νρά ψαντες εἰ ς βύ ρσαν κατεπό ντισαν. ἠ ξί ουν δὲ τὴ ν̓ Αρεταφί λαν συνά ρχειν καὶ συνδιοικεῖ ν τοῖ ς ἀ ρί στοις ἀ νδρά σι τὴ ν πολιτεί αν. ἡ δ' ὡ ς ποικί λον τι δρᾶ μα καὶ πολυμερὲ ς ἀ γωνισαμέ νη μέ χρι στεφά νου διαδό σεως, ὡ ς ἐ πεῖ δε τὴ ν πό λιν ἐ λευθέ ραν, εὐ θὺ ς εἰ ς τὴ ν γυναικωνῖ τιν ἐ νεδύ ετο, καὶ τοῦ πολυπραγμονεῖ ν ὁ τιοῦ ν παραβαλλομέ νη, τὸ ν λοιπὸ ν χρό νον ἐ ν ἱ στοῖ ς ἡ συχί αν ἄ γουσα μετὰ τῶ ν φί λων καὶ οἰ κεί ων διετέ λεσεν.

ἦ σαν ἐ ν Γαλατί ᾳ δυνατώ τατοι τῶ ν τετραρχῶ ν καί τι καὶ κατὰ γέ νος προσή κοντες ἀ λλή λοις Σινά τος τε καὶ Σινό ριξ: ὧ ν ὁ Σινά τος γυναῖ κα παρθέ νον ἔ σχε Κά μμαν ὄ νομα, περί βλεπτον μὲ ν ἰ δέ ᾳ σώ ματος καὶ ὥ ρᾳ, θαυμαζομέ νην δὲ μᾶ λλον δι' ἀ ρετή ν: οὐ γὰ ρ μό νον σώ φρων καὶ φί λανδρος, ἀ λλὰ καὶ συνετὴ καὶ μεγαλό φρων καὶ ποθεινὴ τοῖ ς ὑ πηκό οις ἦ ν διαφερό ντως ὑ π' εὐ μενεί ας καὶ χρηστό τητος: ἐ πιφανεστέ ραν δ' αὐ τὴ ν ἐ ποί ει, καὶ τὸ τῆ ς̓ Αρτέ μιδος ἱ έ ρειαν εἶ ναι, ἣ ν μά λιστα Γαλά ται σέ βουσι, περί τε πομπὰ ς ἀ εὶ καὶ θυσί ας κεκοσμημέ νην ὁ ρᾶ σθαι μεγαλοπρεπῶ ς. ἐ ρασθεὶ ς οὖ ν αὐ τῆ ς ὁ Σινό ριξ, καὶ μή τε πεῖ σαι μή τε βιά σασθαι ζῶ ντος τοῦ ἀ νδρὸ ς δυνατὸ ς ὤ ν, ἔ ργον εἰ ργά σατο δεινό ν: ἀ πέ κτεινε γὰ ρ δό λῳ τὸ ν Σινά τον, καὶ χρό νον οὐ πολὺ ν διαλιπὼ ν ἐ μνᾶ το τὴ ν Κά μμαν ἐ ν τῷ ἱ ερῷ ποιουμέ νην διατριβὰ ς καὶ φέ ρουσαν οὐ κ οἰ κτρῶ ς καὶ ταπεινῶ ς ἀ λλὰ θυμῷ νοῦ ν ἔ χοντι καὶ καιρὸ ν περιμέ νοντι τὴ ν τοῦ Σινό ριγος παρανομί αν. ὁ δὲ λιπαρὴ ς ἦ ν περὶ τὰ ς δεή σεις, καὶ λό γων ἐ δό κει μὴ παντά πασιν ἀ πορεῖ ν εὐ πρέ πειαν ἐ χό ντων, ὡ ς τὰ μὲ ν ἄ λλα Σινά του βελτί ονα παρεσχηκὼ ς ἑ αυτὸ ν ἀ νελὼ ν δ' ἐ κεῖ νον ἔ ρωτι τῆ ς Κά μμης μὴ δι' ἑ τέ ραν τινὰ πονηρί αν. ἦ σαν οὖ ν τὸ πρῶ τον ἀ ρνή σεις οὐ κ ἄ γαν ἀ πηνεῖ ς τῆ ς γυναικό ς, εἶ τα κατὰ μικρὸ ν ἐ δό κει μαλά ττεσθαι: καὶ γὰ ρ οἰ κεῖ οι καὶ φί λοι προσέ κειντο θεραπεί ᾳ καὶ χά ριτι τοῦ Σινό ριγος μέ γιστον δυναμέ νου, πεί θοντες αὐ τὴ ν καὶ καταβιαζό μενοι τέ λος δὲ συνεχώ ρει καὶ μετεπέ μπετο πρὸ ς ἑ αυτὴ ν ἐ κεῖ νον, ὡ ς παρὰ τῇ θεῷ τῆ ς συναινέ σεως καὶ καταπιστώ σεως γενησομέ νης. ἐ λθό ντα δὲ δεξαμέ νη φιλοφρό νως καὶ προσαγαγοῦ σα τῷ βωμῷ κατέ σπεισεν ἐ κ φιά λης, καὶ τὸ μὲ ν ἐ ξέ πιεν αὐ τὴ τὸ δ' ἐ κεῖ νον ἐ κέ λευσεν ἦ ν δὲ πεφαρμαγμέ νον μελί κρατον. ὡ ς δ' εἶ δε πεπωκό τα, λαμπρὸ ν ἀ νωλό λυξε καὶ τὴ ν θεὸ ν προσκυνή σασα,“ μαρτύ ρομαί σε,” εἶ πεν,“ ὦ πολυτί μητε δαῖ μον, ὅ τι ταύ της ἕ νεκα τῆ ς ἡ μέ ρας ἐ πέ ζησα τῷ Σινά του φό νῳ, χρό νον τοσοῦ τον οὐ δὲ ν ἀ πολαύ ουσα τοῦ βί ου χρηστὸ ν ἀ λλ' ἢ τὴ ν ἐ λπί δα τῆ ς δί κης, ἣ ν ἔ χουσα καταβαί νω πρὸ ς τὸ ν ἐ μὸ ν ἄ νδρα. σοὶ δ', ὦ πά ντων ἀ νοσιώ τατε ἀ νθρώ πων, τά φον ἀ ντὶ θαλά μου καὶ γά μου παρασκευαζέ τωσαν οἱ προσή κοντες.” ταῦ τα δ' ἀ κού σας ὁ Γαλά της καὶ τοῦ φαρμά κου δρῶ ντος ἤ δη καὶ διακινοῦ ντος τὸ σῶ μα συναισθό μενος ἐ πέ βη μὲ ν ὀ χή ματος ὡ ς σά λῳ καὶ τιναγμῷ χρησό μενος, ἐ ξέ στη δὲ παραχρῆ μα καὶ μεταβὰ ς εἰ ς φορεῖ ον ἑ σπέ ρας ἀ πέ θανεν. ἡ δὲ Κά μμα διενεγκοῦ σα τὴ ν νύ κτα καὶ πυθομέ νη τέ λος ἔ χειν ἐ κεῖ νον, εὐ θύ μως καὶ ἱ λαρῶ ς κατέ στρεψεν.

παρέ σχε δ' ἡ Γαλατί α καὶ Στρατονί κην τὴ ν Δηιοτά ρου καὶ Χιομά ραν τὴ ν̓ Ορτιά γοντος, ἀ ξί ας μνή μης γυναῖ κας. ἡ μὲ ν οὖ ν Στρατονί κη δεό μενον γνησί ων παί δων ἐ πὶ διαδοχῇ τῆ ς βασιλεί ας ἐ πισταμέ νη τὸ ν ἄ νδρα, μὴ τί κτουσα δ' αὐ τὴ συνέ πεισεν ἐ ξ ἑ τέ ρας γυναικὸ ς παιδοποιησά μενον αὐ τῇ τὸ παιδί ον περιιδεῖ ν ὑ ποβαλλό μενον. τοῦ δὲ Δηιοτά ρου τή ν τε γνώ μην θαυμά σαντος καὶ πᾶ ν ἐ π' αὐ τῇ ποιησαμέ νου, παρθέ νον εὐ πρεπῆ παρασκευά σασα τῶ ν αἰ χμαλώ των ὄ νομἀ Ηλέ κτραν συνεῖ ρξε τῷ Δηιοτά ρῳ, καὶ τοὺ ς γενομέ νους παῖ δας ὥ σπερ γνησί ους αὐ τῆ ς ἔ θρεψε φιλοστό ργως καὶ μεγαλοπρεπῶ ς.

Χιομά ραν δὲ συνέ βη τὴ ν̓ Ορτιά γοντος αἰ χμά λωτον γενέ σθαι μετὰ τῶ ν ἄ λλων γυναικῶ ν, ὅ τἑ Ρωμαῖ οι καὶ Γναῖ ος ἐ νί κησαν μά χῃ τοὺ ς ἐ ν̓ Ασί ᾳ Γαλά τας. ὁ δὲ λαβὼ ν αὐ τὴ ν ταξί αρχος ἐ χρή σατο τῇ τύ χῃ στρατιωτικῶ ς καὶ κατῄ σχυνεν: ἦ ν δ' ἄ ρα καὶ πρὸ ς ἡ δονὴ ν καὶ ἀ ργύ ριον ἀ μαθὴ ς καὶ ἀ κρατὴ ς ἄ νθρωπος ἡ ττή θη δ' ὅ μως ὑ πὸ τῆ ς φιλαργυρί ας, καὶ χρυσί ου συχνοῦ διομολογηθέ ντος ὑ πὲ ρ τῆ ς γυναικὸ ς, ἦ γεν αὐ τὴ ν ἀ πολυτρώ σων, ποταμοῦ τινος ἐ ν μέ σῳ διεί ργοντος. ὡ ς δὲ διαβά ντες οἱ Γαλά ται τὸ χρυσί ον ἔ δωκαν αὐ τῷ καὶ παρελά μβανον τὴ ν Χιομά ραν, ἡ μὲ ν ἀ πὸ νεύ ματος προσέ ταξεν ἑ νὶ παῖ σαι τὸ ν̔ Ρωμαῖ ον ἀ σπαζό μενον αὐ τὴ ν καὶ φιλοφρονού μενον ἐ κεί νου δὲ πεισθέ ντος καὶ τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποκό ψαντος, ἀ ραμέ νη καὶ περιστεί λασα τοῖ ς κό λποις ἀ πή λαυνεν. ὡ ς δ' ἦ λθε πρὸ ς τὸ ν ἄ νδρα καὶ τὴ ν κεφαλὴ ν αὐ τῷ προέ βαλεν, ἐ κεί νου θαυμά σαντος καὶ εἰ πό ντος,“ ὦ γύ ναι, καλὸ ν ἡ πί στις,”“ ναί,” εἶ πεν,“ ἀ λλὰ κά λλιον ἕ να μό νον ζῆ ν ἐ μοὶ συγγεγενημέ νον.” ταύ τῃ μὲ ν ὁ Πολύ βιό ς φησι διὰ λό γων ἐ ν Σά ρδεσι γενό μενος θαυμά σαι τό τε φρό νημα καὶ τὴ ν σύ νεσιν.

ἐ πεὶ δὲ Μιθριδά της ἑ ξή κοντα Γαλατῶ ν τοὺ ς ἀ ρί στους μεταπεμψά μενος εἰ ς Πέ ργαμον ὡ ς φί λους, ὑ βριστικῶ ς ἐ δό κει καὶ δεσποτικῶ ς προσφέ ρεσθαι, καὶ πά ντες ἠ γανά κτουν, Πορηδό ριξ, ἀ νὴ ρ τό τε σῶ μα ῥ ωμαλέ ος καὶ τὴ ν ψυχὴ ν διαφέ ρων ἦ ν δὲ Τοσιωπῶ ν τετρά ρχης, ἀ νεδέ ξατο τὸ ν Μιθριδά την, ὅ ταν ἐ ν τῷ βή ματι ἐ ν γυμνασί ῳ χρηματί ζῃ συναρπά σας ὤ σειν ἅ μα σὺ ν αὐ τῷ κατὰ τῆ ς φά ραγγος. τύ χῃ δέ τινι τῆ ς ἡ μέ ρας ἐ κεί νης οὐ κ ἀ ναβά ντος εἰ ς τὸ γυμνά σιον αὐ τοῦ, μεταπεμπομέ νου δὲ τοὺ ς Γαλά τας οἴ καδε, θαρρεῖ ν παρεκά λει, καὶ ὅ ταν ἐ ν ταὐ τῷ γέ νωνται, διασπά σαι τὸ σῶ μα καὶ διαφθεῖ ραι πανταχό θεν προσπεσό ντας. τοῦ τ' οὐ κ ἔ λαθε τὸ ν Μιθριδά την, ἀ λλὰ μηνύ σεως γενομέ νης, καθ' ἕ να τῶ ν Γαλατῶ ν παρεδί δου σφαγησό μενον εἶ τά πως ἀ ναμνησθεὶ ς νεανί σκου πολὺ προέ χοντος ὥ ρᾳ καὶ κά λλει τῶ ν καθ' αὑ τὸ ν ᾤ κτιρε καὶ μετενό ει: καὶ δῆ λος ἦ ν ἀ χθό μενος ὡ ς ἐ ν πρώ τοις ἀ πολωλό τος, ὅ μως δ' ἔ πεμψεν, εἰ ζῶ ν εὑ ρεθεί η, μεθεῖ ναι κελεύ ων ἦ ν δ' ὄ νομα τῷ νεανί σκῳ Βηπολιτανό ς. καί τις αὐ τῷ τύ χη θαυμαστὴ συνέ πεσε: καλὴ ν γὰ ρ ἐ σθῆ τα καὶ πολυτελῆ συνελή φθη φορῶ ν ἣ ν ὁ δή μιος ἀ ναί μακτον αὑ τῷ καὶ καθαρὰ ν διαφυλά ξαι βουλό μενος, καὶ ἀ ποδύ ων ἠ ρέ μα τὸ ν νεανί σκον, εἶ δε τοὺ ς παρὰ τοῦ βασιλέ ως προσθέ οντας ἅ μα καὶ τοὔ νομα τοῦ μειρακί ου βοῶ ντας. τὸ ν μὲ ν οὖ ν Βηπολιτανὸ ν ἡ πολλοὺ ς ἀ πολέ σασα φιλαργυρί α διέ σωσεν ἀ προσδοκή τως. ὁ δὲ Πορηδό ριξ κατακοπεὶ ς ἄ ταφος ἐ ξεβέ βλητο, καὶ τῶ ν φί λων οὐ δεὶ ς ἐ τό λμησε προσελθεῖ ν: γύ ναιον δὲ Περγαμηνό ν, ἐ γνωσμέ νον ἀ φ' ὥ ρας ζῶ ντι τῷ Γαλά τῃ παρεκινδύ νευσε θά ψαι καὶ περιστεῖ λαι τὸ ν νεκρό ν: ᾔ σθοντο δ' οἱ φύ λακες καὶ συλλαβό ντες ἀ νή γαγον πρὸ ς τὸ ν βασιλέ α. λέ γεται μὲ ν οὖ ν τι καὶ πρὸ ς τὴ ν ὄ ψιν αὐ τῆ ς παθεῖ ν ὁ Μιθριδά της, νέ ας παντά πασι καὶ ἀ κά κου τῆ ς παιδί σκης φανεί σης: ἔ τι δὲ μᾶ λλον ὡ ς ἔ οικε τὴ ν αἰ τί αν γνοὺ ς ἐ ρωτικὴ ν οὖ σαν ἐ πεκλά σθη καὶ συνεχώ ρησεν ἀ νελέ σθαι καὶ θά ψαι τὸ ν νεκρὸ ν ἐ σθῆ τα καὶ κό σμον ἐ κ τῶ ν ἐ κεί νου λαβοῦ σαν.

Θεαγέ νης ὁ Θηβαῖ ος,̓ Επαμεινώ νδᾳ καὶ Πελοπί δᾳ καὶ τοῖ ς ἀ ρί στοις ἀ νδρά σι τὴ ν αὐ τὴ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς πό λεως λαβὼ ν διά νοιαν, ἔ πταισε περὶ τὴ ν κοινὴ ν τύ χην τῆ ς̔ Ελλά δος ἐ ν Χαιρωνεί ᾳ, κρατῶ ν ἤ δη καὶ διώ κων τοὺ ς κατ' αὐ τὸ ν ἀ ντιτεταγμέ νους. ἐ κεῖ νος γὰ ρ ἦ ν ὁ πρὸ ς τὸ ν ἐ μβοή σαντα,“ μέ χρι ποῦ διώ κεις;” ἀ ποκρινά μενος,“ μέ χρι Μακεδονί ας.” ἀ ποθανό ντι δ' αὐ τῷ περιῆ ν ἀ δελφὴ μαρτυροῦ σα κἀ κεῖ νον ἀ ρετῇ γέ νους καὶ φύ σει μέ γαν ἄ νδρα καὶ λαμπρὸ ν γενέ σθαι: πλὴ ν ταύ τῃ γε καὶ χρηστὸ ν ἀ πολαῦ σαί τι τῆ ς ἀ ρετῆ ς ὑ πῆ ρξεν, ὥ στε κουφό τερον, ὅ σον τῶ ν κοινῶ ν ἀ τυχημά των εἰ ς αὐ τὴ ν ἦ λθεν, ἐ νεγκεῖ ν. ἐ πεὶ γὰ ρ ἐ κρά τησε Θηβαί ων̓ Αλέ ξανδρος, ἄ λλοι δ' ἄ λλα τῆ ς πό λεως ἐ πό ρθουν ἐ πιό ντες, ἔ τυχε τὴ ν Τιμοκλεί ας οἰ κί αν καταλαβὼ ν ἄ νθρωπος οὐ κ ἐ πιεικὴ ς οὐ δ' ἥ μερος ἀ λλ' ὑ βριστὴ ς καὶ ἀ νό ητος ἦ ρχε δὲ Θρᾳ κί ου τινὸ ς ἴ λης καὶ ὁ μώ νυμος ἦ ν τοῦ βασιλέ ως οὐ δὲ ν δ' ὅ μοιος. οὔ τε γὰ ρ τὸ γέ νος οὔ τε τὸ ν βί ον αἰ δεσθεὶ ς τῆ ς γυναικό ς, ὡ ς ἐ νέ πλησεν ἑ αυτὸ ν οἴ νου, μετὰ δεῖ πνον ἐ κά λει συναναπαυσομέ νην. καὶ τοῦ το πέ ρας οὐ κ ἦ ν ἀ λλὰ καὶ χρυσὸ ν ἐ ζή τει καὶ ἄ ργυρον, εἴ τις εἴ η κεκρυμμέ νος ὑ π' αὐ τῆ ς, τὰ μὲ ν ὡ ς ἀ πολῶ ν τὰ δ' ὡ ς ἕ ξων διὰ παντὸ ς ἐ ν τά ξει γυναικό ς. ἡ δὲ δεξαμέ νη λαβὴ ν αὐ τοῦ διδό ντος,“ ὤ φελον μέ ν,” εἶ πε,“ τεθνά ναι πρὸ ταύ της ἐ γὼ τῆ ς νυκτὸ ς ἢ ζῆ ν, ἵ να τὸ γοῦ ν σῶ μα πά ντων ἀ πολλυμέ νων ἀ πεί ρατον ὕ βρεως διεφύ λαξα πεπραγμέ νων δ' οὕ τως, εἴ σε κηδεμό να καὶ δεσπό την καὶ ἄ νδρα δεῖ νομί ζειν ἐ ν, τοῦ δαί μονος διδό ντος, οὐ κ ἀ ποστερή σω σε τῶ ν σῶ ν ἐ μαυτὴ ν γά ρ ὅ τι βουλή σῃ ὁ ρῶ γεγενημέ νην. ἐ μοὶ περὶ σῶ μα κό σμος ἦ ν καὶ ἄ ργυρος ἐ ν ἐ κπώ μασιν, ἦ ν τι καὶ χρυσοῦ καὶ νομί σματος. ὡ ς δ' ἡ πό λις ἡ λί σκετο, πά ντα συλλαβεῖ ν κελεύ σασα τὰ ς θεραπαινί δας ἔ ρριψα, μᾶ λλον δὲ κατεθέ μην εἰ ς φρέ αρ ὕ δωρ οὐ κ ἔ χον οὐ δ' ἴ σασιν αὐ τὸ πολλοί: πῶ μα γὰ ρ ἔ πεστι καὶ κύ κλῳ περιπέ φυκεν ὕ λη σύ σκιος. ταῦ τα σὺ μὲ ν εὐ τυχοί ης λαβώ ν, ἐ μοὶ δ' ἔ σται πρό ς σε μαρτύ ρια καὶ γνωρί σματα τῆ ς περὶ τὸ ν οἶ κον εὐ τυχί ας καὶ λαμπρό τητος.” ἀ κού σας οὖ ν ὁ Μακεδὼ ν οὐ περιέ μεινε τὴ ν ἡ μέ ραν, ἀ λλ' εὐ θὺ ς ἐ βά διζεν ἐ πὶ τὸ ν τό πον, ἡ γουμέ νης τῆ ς Τιμοκλεί ας: καὶ τὸ ν κῆ πον ἀ ποκλεῖ σαι κελεύ σας, ὅ πως αἴ σθοιτο μηδεί ς, κατέ βαινεν ἐ ν τῷ χιτῶ νι. στυγερὰ δ' ἡ γεῖ το Κλωθὼ τιμωρὸ ς ὑ πὸ τῆ ς Τιμοκλεί ας ἐ φεστώ σης ἄ νωθεν. ὡ ς δ' ᾔ σθετο τῇ φωνῇ κά τω γεγονό τος, πολλοὺ ς μὲ ν αὐ τὴ τῶ ν λί θων ἐ πέ φερε πολλοὺ ς δὲ καὶ μεγά λους αἱ θεραπαινί δες ἐ πεκυλί νδουν, ἄ χρι οὗ κατέ κοψαν αὐ τὸ ν καὶ κατέ χωσαν. ὡ ς δ' ἔ γνωσαν οἱ Μακεδό νες καὶ τὸ ν νεκρὸ ν ἀ νεί λοντο κηρύ γματος ἤ δη γεγονό τος μηδέ να κτεί νειν Θηβαί ων, ἦ γον αὐ τὴ ν συλλαβό ντες ἐ πὶ τὸ ν βασιλέ α καὶ προσή γγειλαν τὸ τετολμημέ νον. ὁ δὲ καὶ τῇ καταστά σει τοῦ προσώ που καὶ τῷ σχολαί ῳ τοῦ βαδί σματος ἀ ξιωματικό ν τι καὶ γενναῖ ον ἐ νιδὼ ν πρῶ τον ἀ νέ κρινεν αὐ τή ν τί ς εἴ η γυναικῶ ν. ἡ δ' ἀ νεκπλή κτως πά νυ καὶ τεθαρρηκό τως εἶ πεν,“ ἐ μοὶ Θεαγέ νης ἦ ν ἀ δελφό ς, ὃ ς ἐ ν Χαιρωνεί ᾳ στρατηγῶ ν καὶ μαχό μενος πρὸ ς ὑ μᾶ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς τῶ ν̔ Ελλή νων ἐ λευθερί ας ἔ πεσεν, ὅ πως ἡ μεῖ ς μηδὲ ν τοιοῦ τον πά θωμεν: ἐ πεὶ δὲ πεπό νθαμεν ἀ νά ξια τοῦ γέ νους, ἀ ποθανεῖ ν οὐ φεύ γομεν: οὐ δὲ γὰ ρ ἄ μεινον ἴ σως ζῶ σαν ἑ τέ ρας πειρᾶ σθαι νυκτό ς, εἰ σὺ τοῦ το μὴ κωλύ σεις.” οἱ μὲ ν οὖ ν ἐ πιεικέ στατοι τῶ ν παρό ντων ἐ δά κρυσαν,̓ Αλεξά νδρῳ δ' οἰ κτί ρειν μὲ ν οὐ κ ἐ πῄ ει τὴ ν ἄ νθρωπον ὡ ς μεί ζονα, θαυμά σας δὲ τὴ ν ἀ ρετὴ ν καὶ τὸ ν λό γον εὖ μά λα καθαψά μενον αὐ τοῦ, τοῖ ς μὲ ν ἡ γεμό σι παρή γγειλε προσέ χειν καὶ φυλά ττειν, μὴ πά λιν ὕ βρισμα τοιοῦ τον εἰ ς οἰ κί αν ἔ νδοξον γέ νηται: τὴ ν δὲ Τιμό κλειαν ἀ φῆ κεν αὐ τή ν τε καὶ πά ντας ὅ σοι κατὰ γέ νος αὐ τῇ προσή κοντες εὑ ρέ θησαν.

Βά ττου τοῦ ἐ πικληθέ ντος Εὐ δαί μονος υἱ ὸ ς̓ Αρκεσί λαος: ἦ ν οὐ δὲ ν ὅ μοιος τῷ πατρὶ τοὺ ς τρό πους' καὶ γὰ ρ ζῶ ντος ἔ τι περὶ τὴ ν οἰ κί αν περιθεὶ ς ἐ πά λξεις ὑ πὸ τοῦ πατρὸ ς ἐ ζημιώ θη ταλά ντῳ: καὶ τελευτή σαντος ἐ κεί νου, τοῦ το μὲ ν φύ σει χαλεπὸ ς ὤ ν ὅ περ καὶ ἐ πεκλή θη, τοῦ το δὲ φί λῳ πονηρῷ, Λαά ρχῳ, χρώ μενος ἀ ντὶ βασιλέ ως ἐ γεγό νει τύ ραννος. ὁ δὲ Λά αρχος ἐ πιβουλεύ ων τῇ τυραννί δι καὶ τοὺ ς ἀ ρί στους τῶ ν Κυρηναί ων ἐ ξελαύ νων ἢ φονεύ ων, ἐ πὶ τὸ ν̓ Αρκεσί λαον τὰ ς αἰ τί ας ἔ τρεπε: καὶ τέ λος ἐ κεῖ νον μὲ ν εἰ ς νό σον ἐ μβαλὼ ν φθινά δα καὶ χαλεπή ν, λαγὼ ν πιό ντα θαλά σσιον, διέ φθειρεν, αὐ τὸ ς δὲ τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἔ σχεν ὡ ς τῷ παιδὶ τῷ ἐ κεί νου Βά ττῳ διαφυλά ττων. ὁ μὲ ν οὖ ν παῖ ς καὶ διὰ τὴ ν χωλό τητα καὶ διὰ τὴ ν ἡ λικί αν κατεφρονεῖ το, τῇ δὲ μητρὶ πολλοὶ προσεῖ χον αὐ τοῦ: σώ φρων τε γὰ ρ ἦ ν καὶ φιλά νθρωπος οἰ κεί ους τε πολλοὺ ς καὶ δυνατοὺ ς εἶ χε. διὸ καὶ θεραπεύ ων αὐ τὴ ν ὁ Λά αρχος ἐ μνηστεύ ετο, καὶ τὸ ν Βά ττον ἠ ξί ου παῖ δα θέ σθαι γή μας ἐ κεί νην, καὶ κοινωνὸ ν ἀ ποδεῖ ξαι τῆ ς ἀ ρχῆ ς: ἡ δ'̓ Ερυξὼ τοῦ το γὰ ρ ἦ ν ὄ νομα τῇ γυναικὶ βουλευσαμέ νη μετὰ τῶ ν ἀ δελφῶ ν, ἐ κέ λευε τὸ ν Λά αρχον ἐ ντυγχά νειν ἐ κεί νοις, ὡ ς αὐ τῆ ς προσιεμέ νης τὸ ν γά μον. ἐ πεὶ δ' ὁ Λά αρχος ἐ νετύ γχανε τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς, ἐ κεῖ νοι δ' ἐ πί τηδες παρῆ γον καὶ ἀ νεβά λλοντο, πέ μπει πρὸ ς αὐ τὸ ν ἡ̓ Ερυξὼ θεραπαινί δα παρ' αὑ τῆ ς παραγγέ λλουσαν, ὅ τι νῦ ν μὲ ν ἀ ντιλέ γουσιν οἱ ἀ δελφοί, γενομέ νης δὲ τῆ ς συνό δου παύ σονται διαφερό μενοι καὶ συγχωρή σουσι: δεῖ ν οὖ ν αὐ τό ν, εἰ βού λεται, νύ κτωρ ἀ φικέ σθαι πρὸ ς αὐ τή ν: καλῶ ς γὰ ρ ἕ ξειν καὶ τὰ λοιπὰ τῆ ς ἀ ρχῆ ς γενομέ νης. ἦ ν οὖ ν ταῦ τα καθ' ἡ δονὴ ν τῷ Λαά ρχῳ, καὶ παντά πασιν ἀ ναπτοηθεὶ ς πρὸ ς τὴ ν φιλοφροσύ νην τῆ ς γυναικὸ ς ὡ μολό γησεν ἥ ξειν, ὅ ταν ἐ κεί νη κελεύ ῃ. ταῦ τα δ' ἔ πραττεν ἡ̓ Ερυξὼ μετὰ Πολυά ρχου τοῦ πρεσβυτά του τῶ ν ἀ δελφῶ ν. ὁ ρισθέ ντος δὲ καιροῦ πρὸ ς τὴ ν σύ νοδον, ὁ Πολύ αρχος εἰ ς τὸ δωμά τιον τῆ ς ἀ δελφῆ ς παρεισή χθη κρύ φα, νεανί σκους ἔ χων δύ ο σὺ ν αὑ τῷ ξιφή ρεις, φό νῳ πατρὸ ς ἐ πεξιό ντας, ὃ ν ὁ Λά αρχος ἐ τύ γχανεν ἀ πεκτονὼ ς νεωστί. μεταπεμψαμέ νης δὲ τῆ ς̓ Ερυξοῦ ς αὐ τὸ ν, ἄ νευ δορυφό ρων εἰ σῆ λθε, καὶ τῶ ν νεανί σκων αὐ τῷ προσπεσό ντων τυπτό μενος τοῖ ς ξί φεσιν ἀ πέ θανε. τὸ ν μὲ ν οὖ ν νεκρὸ ν ἔ ρριψαν ὑ πὲ ρ τὸ τεῖ χος, τὸ ν δὲ Βά ττον προαγαγό ντες ἀ νέ δειξαν ἐ πὶ τοῖ ς πατρί οις βασιλέ α, καὶ τὴ ν ἀ π' ἀ ρχῆ ς πολιτεί αν ὁ Πολύ αρχος ἀ πέ δωκε τοῖ ς Κυρηναί οις. ἐ τύ γχανον δ'̓ Αμά σιδος τοῦ Αἰ γυπτί ων βασιλέ ως στρατιῶ ται συχνοὶ παρό ντες, οἷ ς ὁ Λά αρχος ἐ χρῆ το πιστοῖ ς, καὶ φοβερὸ ς ἦ ν οὐ χ ἥ κιστα δι' ἐ κεί νων τοῖ ς πολί ταις. οὗ τοι πρὸ ς̓́ Αμασιν ἔ πεμψαν τοὺ ς κατηγορή σοντας τοῦ τε Πολυά ρχου καὶ τῆ ς̓ Ερυξοῦ ς. χαλεπαί νοντος δ' ἐ κεί νου καὶ διανοουμέ νου πολεμεῖ ν τοῖ ς Κυρηναί οις, συνέ βη τὴ ν μητέ ρα τελευτῆ σαι, καὶ ταφὰ ς αὐ τῆ ς ἐ πιτελοῦ ντος, ἀ ναγγέ λλοντας ἐ λθεῖ ν παρὰ τοῦ̓ Αμά σιδος, ἔ δοξεν οὖ ν τῷ Πολυά ρχῳ βαδί ζειν ἀ πολογησομέ νῳ: τῆ ς δ'̓ Ερυξοῦ ς μὴ ἀ πολειπομέ νης, ἀ λλ' ἕ πεσθαι καὶ συγκινδυνεύ ειν βουλομέ νης, οὐ δ' ἡ μή τηρ Κριτό λα, καί περ οὖ σα πρεσβῦ τις, ἀ πελεί πετο. μέ γιστον δ' αὐ τῆ ς ἦ ν ἀ ξί ωμα, Βά ττου γεγενημέ νης ἀ δελφῆ ς τοῦ Εὐ δαί μονος. ὡ ς οὖ ν ἦ λθον εἰ ς Αἴ γυπτον, οἵ τ' ἄ λλοι θαυμαστῶ ς ἀ πεδέ ξαντο τὴ ν πρᾶ ξιν αὐ τῶ ν, καὶ ὁ̓́ Αμασις οὐ μετρί ως ἀ πεδέ ξατο τή ν τε σωφροσύ νην καὶ τὴ ν ἀ νδρεί αν τῆ ς γυναικό ς: δώ ροις δὲ τιμή σας καὶ θεραπεί ᾳ βασιλικῇ τό ν τε Πολύ αρχον καὶ τὰ ς γυναῖ κας εἰ ς Κυρή νην ἀ πέ στειλεν.

οὐ χ ἧ ττον δ' ἄ ν τις ἀ γά σαιτο τὴ ν Κυμαί αν Ξενοκρί την ἐ πὶ τοῖ ς πραχθεῖ σι περὶ̓ Αριστό δημον τὸ ν τύ ραννον, ᾧ τινες Μαλακὸ ν ἐ πί κλησιν οἴ ονται γεγονέ ναι, τὸ ἀ ληθὲ ς ἀ γνοοῦ ντες. ἐ πεκλή θη γὰ ρ ὑ πὸ τῶ ν βαρβά ρων Μαλακό ς, ὅ περ ἐ στὶ ν ἀ ντί παις, ὅ τι μειρά κιον ὢ ν παντά πασι μετὰ τῶ ν ἡ λί κων ἔ τι κομώ ντων οὓ ς κορωνιστὰ ς ὡ ς ἔ οικεν ἀ πὸ τῆ ς κό μης ὠ νό μαζον ἐ ν τοῖ ς πρὸ ς τοὺ ς βαρβά ρους πολέ μοις ἐ πιφανὴ ς ἦ ν καὶ λαμπρὸ ς οὐ τό λμῃ μό νον οὐ δὲ χειρὸ ς ἔ ργοις, ἀ λλὰ καὶ συνέ σει καὶ προνοί ᾳ φανεὶ ς περιττό ς. ὅ θεν εἰ ς τὰ ς μεγί στας προῆ λθεν ἀ ρχὰ ς θαυμαζό μενος ὑ πὸ τῶ ν πολιτῶ ν, καὶ̔ Ρωμαί οις ἐ πικουρί αν ἄ γων ἐ πέ μφθη πολεμουμέ νοις ὑ πὸ τῶ ν Τυρρηνῶ ν Ταρκύ νιον Σού περβον ἐ πὶ τὴ ν βασιλεί αν καταγό ντων. ἐ ν ταύ τῃ δὲ τῇ στρατεί ᾳ μακρᾷ γενομέ νῃ πά ντῃ πρὸ ς χά ριν ἐ νδιδοὺ ς τοῖ ς στρατευομέ νοις τῶ ν πολιτῶ ν καὶ δημαγωγῶ ν μᾶ λλον ἢ στρατηγῶ ν ἔ πεισεν αὐ τοὺ ς συνεπιθέ σθαι τῇ βουλῇ καὶ συνεκβαλεῖ ν τοὺ ς ἀ ρί στους καὶ δυνατωτά τους. ἐ κ δὲ τού του γενό μενος τύ ραννος ἦ ν μὲ ν ἐ ν ταῖ ς περὶ γυναῖ κας καὶ παῖ δας ἐ λευθέ ρους ἀ δικί αις αὐ τὸ ς ἑ αυτοῦ μοχθηρό τερος. ἱ στό ρηται γὰ ρ ὅ τι τοὺ ς μὲ ν ἄ ρρενας παῖ δας ἤ σκει κομᾶ ν καὶ χρυσοφορεῖ ν, τὰ ς δὲ θηλεί ας ἠ νά γκαζε περιτρό χαλα κεί ρεσθαι καὶ φορεῖ ν ἐ φηβικὰ ς χλαμύ δας καὶ τῶ ν ἀ νακώ λων χιτωνί σκων. οὐ μὴ ν ἀ λλ' ἐ ξαιρέ τως ἐ ρασθεὶ ς τῆ ς Ξενοκρί της εἶ χεν αὐ τὴ ν φυγά δος οὖ σαν πατρό ς, οὐ καταγαγὼ ν οὐ δὲ πεί σας ἐ κεῖ νον, ἀ λλ' ὁ πωσοῦ ν ἡ γού μενος ἀ γαπᾶ ν συνοῦ σαν αὐ τῷ τὴ ν κό ρην, ἅ τε δὴ ζηλουμέ νην καὶ μακαριζομέ νην ὑ πὸ τῶ ν πολιτῶ ν. τὴ ν δὲ ταῦ τα μὲ ν οὐ κ ἐ ξέ πληττεν ἀ χθομέ νη δ' ἐ πὶ τῷ συνοικεῖ ν ἀ νέ κδοτος καὶ ἀ νέ γγυος οὐ δὲ ν ἧ ττον ἐ πό θει τῶ ν μισουμέ νων ὑ πὸ τοῦ τυρά ννου τὴ ν τῆ ς πατρί δος ἐ λευθερί αν. ἔ τυχε δὲ κατ' ἐ κεῖ νο καιροῦ τά φρον ἄ γων' κύ κλῳ περὶ τὴ ν χώ ραν ὁ̓ Αριστό δημος, οὔ τ' ἀ ναγκαῖ ον ἔ ργον οὔ τε χρή σιμον, ἄ λλως δὲ τρί βειν καὶ ἀ ποκναί ειν πό νοις καὶ ἀ σχολί αις τοὺ ς πολί τας βουλό μενος ἦ ν γὰ ρ προστεταγμέ νον ἑ κά στῳ μέ τρων τινῶ ν ἀ ριθμὸ ν ἐ κφέ ρειν τῆ ς γῆ ς. γυνὴ δέ τις ὡ ς εἶ δεν ἐ πιό ντα τὸ ν̓ Αριστό δημον, ἐ ξέ κλινε καὶ παρεκαλύ ψατο τῷ χιτωνί σκῳ τὸ πρό σωπον. ἀ πελθό ντος οὖ ν τοῦ̓ Αριστοδή μου, σκώ πτοντες οἱ νεανί σκοι καὶ παί ζοντες ἠ ρώ των ὅ τι δὴ μό νον ὑ π' αἰ δοῦ ς φύ γοι τὸ ν̓ Αριστό δημον, πρὸ ς δὲ τοὺ ς ἄ λλους οὐ δὲ ν πά θοι τοιοῦ τον: ἡ δὲ καὶ μά λα μετὰ σπουδῆ ς ἀ πεκρί νατο,“ μό νος γά ρ,” ἔ φη,“ Κυμαί ων̓ Αριστό δημος ἀ νή ρ ἐ στι.” τοῦ το γὰ ρ λεχθὲ ν τὸ ῥ ῆ μα πά ντων μὲ ν ἥ ψατο, τοὺ ς δὲ γενναί ους καὶ παρώ ξυνεν αἰ σχύ νῃ τῆ ς ἐ λευθερί ας ἀ ντέ χεσθαι. λέ γεται δὲ καὶ Ξενοκρί την ἀ κού σασαν εἰ πεῖ ν, ὡ ς ἐ βού λετ' ἂ ν καὶ αὐ τὴ γῆ ν ὑ πὲ ρ τοῦ πατρὸ ς φέ ρειν παρό ντος ἢ τρυφῆ ς συμμετέ χειν̓ Αριστοδή μῳ καὶ δυνά μεως τοσαύ της. ἐ πέ ρρωσεν οὖ ν ταῦ τα τοὺ ς συνισταμέ νους ἐ πὶ τὸ ν̓ Αριστό δημον, ὧ ν ἡ γεῖ το Θυμοτέ λης: καὶ τῆ ς Ξενοκρί της εἰ σό δου παρεχού σης αὐ τοῖ ς ἄ δειαν καὶ τὸ ν̓ Αριστό δημον ἄ νοπλον καὶ ἀ φύ λακτον, οὐ χαλεπῶ ς παρεισπεσό ντες διαφθεί ρουσιν αὐ τό ν. οὕ τω μὲ ν ἡ Κυμαί ων πό λις ἠ λευθερώ θη δυοῖ ν ἀ ρετῇ γυναικῶ ν, τῆ ς μὲ ν ἐ πί νοιαν αὐ τοῖ ς καὶ ὁ ρμὴ ν ἐ μβαλού σης τοῦ ἔ ργου, τῆ ς δὲ πρὸ ς τὸ τέ λος συλλαβομέ νης. τιμῶ ν δὲ καὶ δωρεῶ ν μεγά λων τῇ Ξενοκρί τῃ προτεινομέ νων ἐ ά σασα πά σας ἓ ν ᾐ τή σατο, θά ψαι τὸ σῶ μα τοῦ̓ Αριστοδή μου καὶ τοῦ τ' οὖ ν ἔ δοσαν αὐ τῇ καὶ Δή μητρος ἱ έ ρειαν αὐ τὴ ν εἵ λοντο, οὐ χ ἧ ττον οἰ ό μενοι τῇ θεῷ κεχαρισμέ νην ἢ πρέ πουσαν ἐ κεί νῃ τιμὴ ν ἔ σεσθαι.

λέ γεται δὲ καὶ τὴ ν Πύ θεω τοῦ κατὰ Ξέ ρξην γυναῖ κα σοφὴ ν γενέ σθαι καὶ χρηστή ν. αὐ τὸ ς μὲ ν γὰ ρ ὁ Πύ θης ὡ ς ἔ οικε χρυσεί οις. ς ἐ ντυχὼ ν μετά λλοις καὶ ἀ γαπή σας τὸ ν ἐ ξ αὐ τῶ ν πλοῦ τον οὐ μετρί ως ἀ λλ' ἀ πλή στως καὶ περιττῶ ς, αὐ τό ς τε περὶ ταῦ τα διέ τριβε καὶ τοὺ ς πολί τας καταβιβά ζων ἅ παντας ὁ μαλῶ ς ὀ ρύ ττειν ἢ φορεῖ ν ἢ καθαί ρειν ἠ νά γκαζε τὸ χρυσί ον, ἄ λλο μηδὲ ν ἐ ργαζομέ νους τὸ παρά παν μηδὲ πρά ττοντας. ἀ πολλυμέ νων δὲ πολλῶ ν πά ντων δ' ἀ παγορευό ντων, αἱ γυναῖ κες ἱ κετηρί αν ἔ θεσαν ἐ πὶ τὰ ς θύ ρας ἐ λθοῦ σαι τῆ ς τοῦ Πύ θεω γυναικό ς. ἡ δ' ἐ κεί νας μὲ ν ἀ πιέ ναι καὶ θαρρεῖ ν ἐ κέ λευσεν, αὐ τὴ δὲ τῶ ν περὶ τὸ χρυσί ον τεχνιτῶ ν οἷ ς ἐ πί στευε μά λιστα καλέ σασα καὶ καθεί ρξασα, ποιεῖ ν ἐ κέ λευεν ἄ ρτους τε χρυσοῦ ς καὶ πέ μματα παντοδαπὰ καὶ ὀ πώ ρας, καὶ ὅ σοις δὴ μά λιστα. τὸ ν Πύ θην ἐ γί γνωσκεν ἡ δό μενον ὄ ψοις καὶ βρώ μασι. ποιηθέ ντων δὲ πά ντων, ὁ μὲ ν Πύ θης ἧ κεν ἀ πὸ τῆ ς ξέ νης: ἐ τύ γχανε γὰ ρ ἀ ποδημῶ ν: ἡ δὲ γυνὴ δεῖ πνον αἰ τοῦ ντι παρέ θηκε χρυσῆ ν τρά πεζαν οὐ δὲ ν ἐ δώ διμον ἔ χουσαν ἀ λλὰ πά ντα χρυσᾶ. τὸ μὲ ν οὖ ν. πρῶ τον ἔ χαιρε Πύ θης τοῖ ς μιμή μασιν, ἐ μπλησθεὶ ς δὲ τῆ ς ὄ ψεως ᾔ τει φαγεῖ ν ἡ δὲ χρυσοῦ ν ὅ τι τύ χοι ποθή σας προσέ φερε. δυσχεραί νοντος δ' αὐ τοῦ καὶ πεινῆ ν βοῶ ντος,“ ἀ λλὰ σύ γε τού των,” εἶ πεν,“ ἄ λλου δ' οὐ δενὸ ς εὐ πορί αν πεποί ηκας ἡ μῖ ν: καὶ γὰ ρ ἐ μπειρί α καὶ τέ χνη πᾶ σα φροῦ δος, γεωργεῖ δ' οὐ δεί ς, ἀ λλὰ τὰ σπειρό μενα α καὶ φυτευό μενα καὶ τρέ φοντα τῆ ς γῆ ς ὀ πί σω καταλιπό ντες ὀ ρύ ττομεν ἄ χρηστα καὶ ζητοῦ μεν, ἀ ποκναί οντες αὑ τοὺ ς καὶ τοὺ ς πολί τας.” ἐ κί νησε ταῦ τα τὸ ν Πύ θην, καὶ πᾶ σαν μὲ ν οὐ κατέ λυσε τὴ ν περὶ τὰ μέ ταλλα πραγματεί αν, ἀ νὰ μέ ρος δὲ τὸ πέ μπτον ἐ ργά ζεσθαι κελεύ σας τῶ ν πολιτῶ ν, τοὺ ς λοιποὺ ς ἐ πὶ γεωργί αν καὶ τὰ ς τέ χνας ἔ τρεψε. Ξέ ρξου δὲ καταβαί νοντος ἐ πὶ τὴ ν̔ Ελλά δα, λαμπρό τατος ἐ ν ταῖ ς ὑ ποδοχαῖ ς καὶ ταῖ ς δωρεαῖ ς γενό μενος χά ριν ᾐ τή σατο παρὰ τοῦ βασιλέ ως, πλειό νων αὐ τῷ παί δων ὄ ντων, ἕ να παρεῖ ναι τῆ ς στρατεί ας καὶ καταλιπεῖ ν αὐ τῷ γηροβοσκεῖ ν. ὁ δὲ Ξέ ρξης ὑ π' ὀ ργῆ ς τοῦ τον μό νον, ὃ ν ἐ ξῃ τή σατο, σφά ξας καὶ διατεμὼ ν ἐ κέ λευσε τὸ ν στρατὸ ν διελθεῖ ν, τοὺ ς δ' ἄ λλους ἐ πηγά γετο, καὶ' πά ντες ἀ πώ λοντο κατὰ τὰ ς μά χας. ἐ φ' οἷ ς ὁ Πύ θης ἀ θυμή σας ἔ παθεν ὅ μοια πολλοῖ ς τῶ ν κακῶ ν καὶ ἀ νοή των: τὸ ν μὲ ν γὰ ρ θά νατον ἐ φοβεῖ το, τῷ βί ῳ δ' ἤ χθετο. βουλό μενος δὲ μὴ ζῆ ν, προέ σθαι δὲ τὸ ζῆ ν μὴ δυνά μενος, χώ ματος ὄ ντος ἐ ν τῇ πό λει μεγά λου καὶ ποταμοῦ διαρρέ οντος, ὃ ν Πυθοπολί την ὠ νό μαζον, ἐ ν μὲ ν τῷ χώ ματι κατεσκεύ ασε μνημεῖ ον, ἐ κτρέ ψας δὲ τὸ ῥ εῖ θρον, ὥ στε διὰ τοῦ χώ ματος φέ ρεσθαι ψαύ οντα τοῦ τά φου τὸ ν ποταμὸ ν ἐ πὶ τού τοις συντελεσθεῖ σιν αὐ τὸ ς μὲ ν εἰ ς τὸ μνημεῖ ον κατῆ λθε, τῇ δὲ γυναικὶ τὴ ν ἀ ρχὴ ν καὶ τὴ ν πό λιν ἀ ναθεὶ ς ἅ πασαν ἐ κέ λευσε μὴ προσιέ ναι, πέ μπειν δὲ τὸ δεῖ πνον αὐ τῷ καθ' ἑ κά στην ἡ μέ ραν εἰ ς βᾶ ριν ἐ ντιθεῖ σαν, ἄ χρι οὗ τὸ ν τά φον ἡ βᾶ ρις παρέ λθῃ τὸ δεῖ πνον ἀ κέ ραιον ἔ χουσα, τό τε δὲ παύ σασθαι πέ μπουσαν, ὡ ς αὐ τοῦ τεθνηκό τος, ἐ κεῖ νος μὲ ν οὕ τω τὸ ν λοιπὸ ν βί ον διῆ γεν, ἡ δὲ γυνὴ τῆ ς ἀ ρχῆ ς καλῶ ς ἐ πεμελή θη καὶ μεταβολὴ ν κακῶ ν τοῖ ς ἀ νθρώ ποις παρέ σχε.