Reader

̔́ Ομηρος μὲ ν ἐ πιβλέ ψος τὰ θνητὰ τῶ ν ζῴ ων γέ νη καὶ πρὸ ς ἄ λληλα συγκρί νας κατὰ τοὺ ς βί ους καὶ τὰ ς διαιτή σεις, ἐ ξεφώ νησεν ὡ ς οὐ δέ ν ἐ στιν ὀ ιζυρώ τερον ἀ νδρό ς, πά ντων ὅ σσα τε γαῖ αν ἔ πι πνεί ει τε καὶ ἕ ρπει πρωτεῖ ον οὐ κ εὐ τυχὲ ς εἰ ς κακῶ ν ὑ περοχὴ ν ἀ ποδιδοὺ ς τῷ ἀ νθρώ πῳ. ἡ μεῖ ς δ' ὥ σπερ ἤ δη νικῶ ντα κακοδαιμονί ᾳ τὸ ν ἄ νθρωπον καὶ τῶ ν ἄ λλων ἀ θλιώ τατον ζῴ ων ἀ νηγορευμέ νον, αὐ τὸ ν αὑ τῷ συγκρί νωμεν, εἰ ς ἰ δί ων κακῶ ν ἀ γῶ να σῶ μα καὶ ψυχὴ ν διαιροῦ ντες οὐ κ ἀ χρή στως ἀ λλὰ καὶ πά νυ δεό ντως, ἵ να μά θωμεν πό τερον διὰ τὴ ν τύ χην ἢ δι' ἑ αυτοὺ ς ἀ θλιώ τερον ζῶ μεν. νό σος μὲ ν γὰ ρ ἐ ν σώ ματι φύ εται διὰ φύ σιν, κακί α δὲ καὶ μοχθηρί α περὶ ψυχὴ ν ἔ ργον ἐ στὶ πρῶ τον εἶ τα πά θος αὐ τῆ ς. οὐ μικρὸ ν δὲ πρὸ ς εὐ θυμί αν ὄ φελος, ἂ ν ἰ ά σιμον τὸ χεῖ ρον καὶ κουφό τερον καὶ ἄ σφυκτον.

ἡ μὲ ν οὖ ν Αἰ σώ πειος ἀ λώ πηξ περὶ ποικιλί ας δικαζομέ νη πρὸ ς τὴ ν πά ρδαλιν, ὡ ς ἐ κεί νη τὸ σῶ μα καὶ τὴ ν ἐ πιφά νειαν εὐ ανθῆ καὶ κατά στικτον ἐ πεδεί ξατο, τῇ δ' ἦ ν τὸ ξανθὸ ν αὐ χμηρὸ ν καὶ οὐ χ ἡ δὺ προσιδεῖ ν:“ ἀ λλ' ἐ μοῦ τοι τὸ ἐ ντό ς” ἔ φη“ σκοπῶ ν, ὦ δικαστά, ποικιλωτέ ραν με τῆ σδ' ὄ ψει” δηλοῦ σα τὴ ν περὶ τὸ ἦ θος εὐ τροπί αν ἐ πὶ πολλὰ ταῖ ς χρεί αις ἀ μειβομέ νην. λέ γωμεν οὖ ν ἐ ν ἡ μῖ ν, ὅ τι πολλὰ μέ ν, ὦ ἄ νθρωπε, σοὶ καὶ τὸ σῶ μα νοσή ματα καὶ πά θη φύ σει τ' ἀ νί ησιν ἐ ξ ἑ αυτοῦ καὶ προσπί πτοντα δέ χεται θύ ραθεν: ἂ ν δὲ σαυτὸ ν ἔ νδοθεν ἀ νοί ξῃ ς, ποικί λον τι καὶ πολυπαθὲ ς κακῶ ν ταμιεῖ ον εὑ ρή σεις καὶ θησαύ ρισμα, ὥ ς φησι Δημό κριτος, οὐ κ ἔ ξωθεν ἐ πιρρεό ντων, ἀ λλ' ὥ σπερ ἐ γγεί ους καὶ αὐ τό χθονας πηγὰ ς ἐ χό ντων, ἃ ς ἀ νί ησιν ἡ κακί α πολύ χυτος καὶ δαψιλὴ ς; οὖ σα τοῖ ς πά θεσιν. εἰ δὲ τὰ μὲ ν ἐ ν σαρκὶ νοσή ματα σφυγμοῖ ς καὶ ὢ χραις ἐ ρυθαινό μενα φωρᾶ ται, καὶ θερμό τητες αὐ τὰ καὶ πό νοι προπετεῖ ς ἐ λέ γχουσι, τὰ δ' ἐ ν ψυχῇ λανθά νει τοὺ ς πολλοὺ ς κακὰ ὄ ντα, διὰ τοῦ τ' ἐ στι κακί ω, προσαφαιρού μενα τὴ ν ἐ π' αὐ τοῖ ς τοῦ πά σχοντος αἴ σθησιν. τῶ ν μὲ ν γὰ ρ περὶ τὸ σῶ μα νοσημά των ἐ ρρωμέ νος ὁ λογισμὸ ς αἰ σθά νεται: τοῖ ς δὲ τῆ ς ψυχῆ ς συννοσῶ ν αὐ τὸ ς οὐ κ ἔ χει κρί σιν ἐ ν οἷ ς πά σχει, πά σχει γὰ ρ ᾧ κρί νει: καὶ δεῖ τῶ ν ψυχικῶ ν πρῶ τον καὶ μέ γιστον ἀ ριθμεῖ ν τὴ ν ἄ νοιαν, δι' ἧ ς ἀ νή κεστος ἡ κακί α τοῖ ς πολλοῖ ς συνοικεῖ καὶ συγκαταβιοῖ καὶ συναποθνῄ σκει. ἀ ρχὴ γὰ ρ ἀ παλλαγῆ ς νό σου μὲ ν αἴ σθησις εἰ ς χρεί αν ἄ γουσα τοῦ βοηθοῦ ντος τὸ πά σχον ὁ δ' ἀ πιστί ᾳ τοῦ νοσεῖ ν οὐ κ εἰ δὼ ς ὧ ν δεῖ ται, κἂ ν παρῇ τὸ θεραπεῦ ον, ἀ ρνεῖ ται. καὶ γὰ ρ τῶ ν περὶ τὸ σῶ μα νοσημά των τὰ μετ' ἀ ναισθησί ας χεί ρονα, λή θαργοι κεφαλαλγί αι ἐ πιληψί αι ἀ ποπληξί αι: αὐ τοί τε πυρετοὶ συντεί ναντες εἰ ς παρακοπὴ ν τὸ φλεγμαῖ νον καὶ τὴ ν αἴ σθησιν ὥ σπερ ἐ ν ὀ ργά νῳ διαταρά ξαντες κινοῦ σι χορδὰ ς τὰ ς ἀ κινή τους φρενῶ ν.

διὸ παῖ δες ἰ ατρῶ ν βού λονται μὲ ν μὴ νοσεῖ ν τὸ ν ἄ νθρωπον, νοσοῦ ντα δὲ μὴ ἀ γνοεῖ ν ὅ τι νοσεῖ: ὃ τοῖ ς ψυχικοῖ ς πά θεσι πᾶ σι συμβέ βηκεν. οὔ τε γὰ ρ ἀ φραί νοντες οὔ τ' ἀ σελγαί νοντες οὔ τ' ἀ δικοπραγοῦ ντες ἁ μαρτά νειν δοκοῦ σιν, ἀ λλ' ἔ νιοι καὶ κατορθοῦ ν. πυρετὸ ν μὲ ν γὰ ρ οὐ δεὶ ς ὑ γί ειαν ὠ νό μασεν οὐ δὲ φθί σιν εὐ εξί αν οὐ δὲ ποδά γραν ποδώ κειαν οὐ δ' ὠ χρί ασιν ἐ ρύ θημα, θυμὸ ν δὲ πολλοὶ καλοῦ σιν ἀ νδρεί αν καὶ ἔ ρωτα φιλί αν καὶ φθό νον ἅ μιλλαν καὶ δειλί αν ἀ σφά λειαν. εἶ θ' οἱ μὲ ν καλοῦ σι τοὺ ς ἰ ατρού ς, αἰ σθά νονται γὰ ρ ὧ ν δέ ονται πρὸ ς ἃ νοσοῦ σιν οἱ δὲ φεύ γουσι τοὺ ς φιλοσό φους, οἴ ονται γὰ ρ ἐ πιτυγχά νειν ἐ ν οἷ ς διαμαρτά νουσιν. ἐ πεὶ τού τῳ γε τῷ λό γῳ χρώ μενοι λέ γομεν, ὅ τι κουφό τερό ν ἐ στιν ὀ φθαλμί α μανί ας καὶ ποδά γρα φρενί τιδος. ὁ μὲ ν γὰ ρ αἰ σθά νεται καὶ καλεῖ τὸ ν ἰ ατρὸ ν κεκραγώ ς καὶ παρό ντι τὴ ν ὄ ψιν ἀ λεῖ ψαι παρέ χει, τὴ ν φλέ βα τεμεῖ ν, τὴ ν κεφαλὴ ν θεραπεῦ σαι παραδί δωσιν τῆ ς δὲ μαινομέ νης̓ Αγαύ ης ἀ κού εις ὑ πὸ τοῦ πά θους τὰ φί λτατ' ἠ γνοηκυί ας, ἄ γομεν ἐ ξ ὄ ρεος ἕ λικα νεό τομον ἐ πὶ μέ λαθρα, μακά ριον θή ραμα. Καὶ γὰ ρ ὁ μὲ ν τῷ σώ ματι νοσῶ ν εὐ θὺ ς ἐ νδοὺ ς καὶ καθεὶ ς εἰ ς τὸ κλινί διον ἑ αυτὸ ν ἡ συχί αν ἄ γει θεραπευό μενος: ἂ ν δέ που μικρὸ ν ἐ ξᾴ ξῃ καὶ διασκιρτή σῃ τὸ σῶ μα φλεγμονῆ ς προσπεσού σης, εἰ πώ ν τις τῶ ν παρακαθημέ νων πρά ως μέ ν', ὦ ταλαί πωρ', ἀ τρέ μα σοῖ ς ἐ ν δεμνί οις ἐ πέ στησε καὶ κατέ σχεν. οἱ δ' ἐ ν τοῖ ς ψυχικοῖ ς πά θεσιν ὄ ντες, τό τε μά λιστα πρά ττουσι, τό θ' ἥ κιστα ἡ συχά ζουσιν αἱ γὰ ρ ὁ ρμαὶ τῶ ν πρά ξεων ἀ ρχή, τὰ δὲ πά θη σφοδρό τητες ὁ ρμῶ ν. διὸ τὴ ν ψυχὴ ν ἠ ρεμεῖ ν οὐ κ ἐ ῶ σιν, ἀ λλ' ὅ τε μά λιστα δεῖ ται μονῆ ς καὶ σιωπῆ ς καὶ ὑ ποστολῆ ς ὁ ἄ νθρωπος, τό τ' αὐ τὸ ν εἰ ς ὕ παιθρον ἕ λκουσι, τό τ' ἀ ποκαλύ πτουσιν οἱ θυμοὶ αἱ φιλονεικί αι οἱ ἔ ρωτες αἱ λῦ παι, πολλὰ καὶ δρᾶ ν ἄ νομα καὶ λαλεῖ ν ἀ νά ρμοστα τοῖ ς καιροῖ ς ἀ ναγκαζό μενον.

ὥ σπερ γὰ ρ ἐ πισφαλέ στερος χειμὼ ν τοῦ πλεῖ ν οὐ κ ἐ ῶ ντος ὁ κωλύ ων καθορμί σασθαι: οὕ τως οἱ κατὰ ψυχὴ ν χειμῶ νες βαρύ τεροι στεί λασθαι τὸ ν ἄ νθρωπον οὐ κ ἐ ῶ ντες οὐ δ' ἐ πιστῆ σαι τεταραγμέ νον τὸ ν λογισμό ν: ἀ λλ' ἀ κυβέ ρνητος καὶ ἀ νερμά τιστος ἐ ν ταραχῇ καὶ πλά νῃ δρό μοις ὀ λεθρί οις καὶ παραφό ροις διατραχηλιζό μενος εἴ ς τι ναυά γιον φοβερὸ ν ἐ ξέ πεσε καὶ συνέ τριψε τὸ ν ἑ αυτοῦ βί ον. ὥ στε καὶ διὰ ταῦ τα καὶ τού τοις χεῖ ρον νοσεῖ ν ταῖ ς ψυχαῖ ς ἢ τοῖ ς σώ μασιν: τοῖ ς μὲ ν γὰ ρ πά σχειν μό νον τοῖ ς δὲ καὶ πά σχειν καὶ ποιεῖ ν κακῶ ς συμβέ βηκε. καὶ τί δεῖ τὰ πολλὰ λέ γειν τῶ ν παθῶ ν, ὧ ν αὐ τὸ ς ὁ καιρὸ ς ὑ πό μνησί ς ἐ στιν; ὁ ρᾶ τε τὸ ν πολὺ ν καὶ παμμιγῆ τοῦ τον τὸ ν ἐ νταῦ θα συνηραγμέ νον καὶ κυκώ μενον ὄ χλον περὶ τὸ βῆ μα καὶ τὴ ν ἀ γορά ν; οὐ θύ σοντες οὗ τοι συνεληλύ θασι πατρί οις θεοῖ ς οὐ δ' ὁ μογνί ων μεθέ ξοντες ἱ ερῶ ν ἀ λλή λοις, οὐ κ̓ Ασκραί ῳ Διὶ Λυδί ων καρπῶ ν ἀ παρχὰ ς φέ ροντες οὐ δὲ Διονύ σῳ βεβακχευμέ νον θύ σθλον ἱ εραῖ ς νυξὶ καὶ κοινοῖ ς ὀ ργιά σοντες κώ μοις: ἀ λλ' ὥ σπερ ἐ τησί οις περιό δοις ἀ κμὴ νοσή ματος ἐ κτραχύ νασα τὴ ν̓ Ασί αν ἐ πὶ δί κας καὶ ἀ γῶ νας ἐ μπροθέ σμως ἥ κουσαν ἐ νταῦ θα συμβά λλει: καὶ πλῆ θος ὥ σπερ ῥ ευμά των ἀ θρό ων εἰ ς μί αν ἐ μπέ πτωκεν ἀ γορὰ ν καὶ φλεγμαί νει καὶ: συνέ ρρωγεν“ ὀ λλύ ντων τε καὶ ὀ λλυμέ νων” ποί ων ταῦ τα πυρετῶ ν ἔ ργα ποί ων δ' ἠ πιά λων; τί νες ἐ νστά σεις ἢ παρεμπτώ σεις ἢ δυσκρασί α θερμῶ ν ἢ ὑ πέ ρχυσις ὑ γρῶ ν; ἂ ν ἑ κά στην δί κην ὥ σπερ ἄ νθρωπον ἀ νακρί νῃ ς πό θεν πέ φυκε πό θεν ἥ κει, τὴ ν μὲ ν θυμὸ ς αὐ θά δης γεγέ ννηκε τὴ ν δὲ μανιώ δης φιλονεικί α τὴ ν δ' ἄ δικος ἐ πιθυμί α