Reader

διέ φυγεν ἡ μᾶ ς, ὡ ς ἔ οικε, χθὲ ς εἰ πεῖ ν, ὅ τι καὶ τέ χνας πολλὰ ς καὶ φύ σεις μεγά λας ὁ κατ'̓ Αλέ ξανδρον χρό νος ἐ νεγκεῖ ν εὐ τύ χησεν ἢ τοῦ το μὲ ν οὐ τῆ ς̓ Αλεξά νδρου τύ χης γέ γονεν ἀ λλὰ τῆ ς ἐ κεί νων, μά ρτυρα λαβεῖ ν καὶ θεατὴ ν τὸ ν ἄ ριστα κρῖ ναι τὸ κατορθού μενον καὶ μά λιστ' ἀ μεί ψασθαι δυνά μενον. λέ γεται γοῦ ν, ὅ τι χρό νοις ὕ στερον,̓ Αρχεστρά του γενομέ νου ποιητοῦ χαρί εντος ἐ ν δὲ πενί ᾳ καὶ ἀ δοξί ᾳ διά γοντος, εἶ πέ τις πρὸ ς αὐ τό ν“ ἀ λλ' εἰ κατ'̓ Αλέ ξανδρον ἐ γέ νου, κατὰ στί χον ἄ ν σοι Κύ προν ἢ Φοινί κην ἔ δωκεν.” οἶ μαι δὲ καὶ τῶ ν τό τε τεχνιτῶ ν οὐ κατ'̓ Αλέ ξανδρον ἀ λλὰ δι'̓ Αλέ ξανδρον τοὺ ς πρώ τους γενέ σθαι. καρπῶ ν μὲ ν γὰ ρ εὐ φορί αν εὐ κρασί α ποιεῖ καὶ λεπτό της τοῦ περιέ χοντος ἀ έ ρος, τεχνῶ ν δὲ καὶ φύ σεων ἀ γαθῶ ν αὔ ξησιν εὐ μέ νεια καὶ τιμὴ καὶ φιλανθρωπί α βασιλέ ως ἐ κκαλεῖ ται: καὶ τοὐ ναντί ον ὑ πὸ φθό νου καὶ σμικρολογί ας ἢ φιλονεικί ας τῶ ν κρατού ντων σβέ ννυται καὶ φθί νει πᾶ ν τὸ τοιοῦ το. Διονύ σιος γοῦ ν ὁ τύ ραννος, ὥ ς φασι, κιθαρῳ δοῦ τινος εὐ δοκιμοῦ ντος ἀ κού ων ἐ πηγγεί λατο δωρεὰ ν αὐ τῷ τά λαντον: τῇ δ' ὑ στεραί ᾳ τοῦ ἀ νθρώ που τὴ ν ὑ πό σχεσιν ἀ παιτοῦ ντος,“ χθέ ς” εἶ πεν“ εὐ φραινό μενος ὑ πὸ σοῦ παρ' ὃ ν ᾖ δες χρό νον εὔ φρανα κἀ γώ σε ταῖ ς; ἐ λπί σιν ὥ στε τὸ ν μισθὸ ν ὧ ν ἔ τερπες ἀ πελά μβανες εὐ θὺ ς ἀ ντιτερπό μενος.”̓ Αλέ ξανδρος δ' ὁ Φεραί ων τύ ραννος ἔ δει δὲ τοῦ το μό νον αὐ τὸ ν καλεῖ σθαι καὶ μὴ καταισχύ νειν τὴ ν ἐ πωνυμί αν, θεώ μενος τραγῳ δὸ ν ἐ μπαθέ στερον ὑ φ' ἡ δονῆ ς διετέ θη πρὸ ς τὸ ν οἶ κτον. ἀ ναπηδή σας οὖ ν ἐ κ τοῦ θεά τρου θᾶ ττον ἢ βά δην ἀ πῄ ει, δεινὸ ν εἶ ναι λέ γων, εἰ τοσού τους ἀ ποσφά ττων πολί τας ὀ φθή σεται τοῖ ς̔ Εκά βης καὶ Πολυξέ νης πά θεσιν ἐ πιδακρύ ων. οὗ τος μὲ ν οὖ ν μικροῦ καὶ δί κην ἐ πρά ξατο τὸ ν τραγῳ δό ν, ὅ τι τὴ ν ψυχὴ ν αὐ τοῦ καθά περ σί δηρον ἐ μά λαξεν.̓ Αρχελά ῳ δὲ δοκοῦ ντι γλισχροτέ ρῳ περὶ τὰ ς δωρεὰ ς εἶ ναι Τιμό θεος ᾄ δων ἐ νεσή μαινε πολλά κις τουτὶ τὸ κομμά τιον σὺ δὲ τὸ ν γηγενέ ταν ἄ ργυρον αἰ νεῖ ς. ὁ δ'̓ Αρχέ λαος οὐ κ ἀ μού σως ἀ ντεφώ νησε“ σὺ δὲ γ' αἰ τεῖ ς” ὁ δὲ τῶ ν Σκυθῶ ν βασιλεὺ ς;̓ Ατέ ας̓ Ισμηνί αν τὸ ν αὐ λητὴ ν λαβὼ ν αἰ χμά λωτον, ἐ κέ λευσε παρὰ πό τον αὐ λῆ σαι. θαυμαζό ντων δὲ τῶ ν ἄ λλων καὶ κροτού ντων, αὐ τὸ ς ὤ μοσεν ἀ κροᾶ σθαι τοῦ ἵ ππου χρεμετί ζοντος ἥ διον. οὕ τω μακρὰ ν ἀ πεσκηνώ κει τὰ ὦ τα τῶ ν Μουσῶ ν, καὶ τὴ ν ψυχὴ ν ἐ ν ταῖ ς φά τναις εἶ χεν, οὐ χ ἵ ππων ἀ λλ' ὄ νων ἐ πιτηδειοτέ ραν ἀ κού ειν. τί ς ἂ ν οὖ ν παρὰ τοιού τοις βασιλεῦ σιν αὔ ξησις ἢ τιμὴ τέ χνης γέ νοιτο καὶ Μού σης τοιαύ της; ἀ λλ' οὐ δὲ παρὰ τοῖ ς ἀ ντιτέ χνοις ἐ θέ λουσιν εἶ ναι, καὶ διὰ τοῦ το βασκανί ᾳ καὶ δυσμενεί ᾳ τοὺ ς ἀ ληθῶ ς τεχνί τας καθαιροῦ σιν. οἷ ος ἦ ν πά λιν οὖ Διονύ σιος ὁ τὸ ν ποιητὴ ν Φιλό ξενον εἰ ς τὰ ς λατομί ας ἐ μβαλώ ν, ὅ τι τραγῳ δί αν αὐ τοῦ διορθῶ σαι κελευσθεί ς, εὐ θὺ ς ἀ πὸ τῆ ς ἀ ρχῆ ς ὅ λην μέ χρι τῆ ς κορωνί δος περιέ γραψεν. ἦ ν δὲ καὶ Φί λιππος ἐ ν τού τοις ὐ π' ὀ ψιμαθί ας ἐ αυτοῦ μικρό τερος καὶ νεοπρεπέ στερος ὅ θεν καί φασι πρό ς τινα ψά λτην περὶ κρουμά των αὐ τοῦ διαφερομέ νου καὶ δοκοῦ ντος ἐ ξελέ γχειν, ἀ τρέ μα μειδιά σαντα τὸ ν ἄ νθρωπον εἰ πεῖ ν“ μὴ γέ νοιτό σοι, βασιλεῦ, ἀ θλί ως οὕ τως, ἵ να ταῦ τ' ἐ μοῦ βέ λτιον εἰ δῇ ς.”

ἀ λλ'̓ Αλέ ξανδρος εἰ δὼ ς τί νων δεῖ θεατὴ ν εἶ ναι καὶ ἀ κροατὴ ν καὶ τί νων ἀ γωνιστὴ ν καὶ αὐ τουργό ν, ἤ σκει μὲ ν ἀ εὶ διὰ τῶ ν ὅ πλων δεινὸ ς εἶ ναι καὶ κατὰ τὸ ν Αἰ σχύ λον βριθὺ ς ὁ πλιτοπά λας, δά ιος ἀ ντιπά λοις. ταύ την ἔ χων τέ χνην προγονικὴ ν ἀ π' Αἰ ακιδῶ ν, ἀ φ'̔ Ηρακλέ ους, ταῖ ς δ' ἄ λλαις τέ χναις τὸ τιμᾶ ν ἄ νευ τοῦ ζηλοῦ ν ἀ πεδί δου κατὰ τὸ ἔ νδοξον αὐ τῶ ν καὶ χαρί εν, τῷ τέ ρπειν δ' οὐ κ ἦ ν εὐ ά λωτος εἰ ς τὸ μιμεῖ σθαι. γεγό νασι δὲ κατ' αὐ τὸ ν τραγῳ δοὶ μὲ ν οἱ περὶ Θετταλὸ ν καὶ ὁ̓ Αθηνό δωρος, ὧ ν ἀ νταγωνιζομέ νων ἀ λλή λοις, ἐ χορή γουν μὲ ν οἱ Κύ πριοι βασιλεῖ ς ἔ κρινον. δ' οἱ δοκιμώ τατοι τῶ ν στρατηγῶ ν, ἐ πεὶ δ' ἐ νί κησεν̓ Αθηνό δωρος,“ ἐ βουλό μην ἄ ν” ἔ φη“ μᾶ λλον ἀ πολωλέ ναι μέ ρος τῆ ς βασιλεί ας ἢ Θετταλὸ ν ἐ πιδεῖ ν ἡ ττημέ νον.” ἀ λλ' οὔ τ' ἐ νέ τυχε τοῖ ς κριταῖ ς οὔ τε τὴ ν κρί σιν ἐ μέ μψατο, πά ντων οἰ ό μενος δεῖ ν περιεῖ ναι, τοῦ δικαί ου δ' ἡ ττᾶ σθαι. κωμῳ δοὶ δ' ἦ σαν οἱ περὶ Λύ κωνα τὸ ν Σκαρφέ α: τού τῳ δ' εἴ ς τινα κωμῳ δί αν ἐ μβαλό ντι στί χον αἰ τητικὸ ν γελά σας ἔ δωκε δέ κα τά λαντα. κιθαρῳ δοὶ δ' ἄ λλοι τε καὶ̓ Αριστό νικος, ὃ ς ἐ ν μά χῃ τινὶ προσβοηθή σας ἔ πεσε λαμπρῶ ς ἀ γωνισά μενος. ἐ κέ λευσεν οὖ ν αὐ τοῦ γενέ σθαι καὶ σταθῆ ναι χαλκοῦ ν ἀ νδριά ντα Πυθοῖ, κιθά ραν ἔ χοντα καὶ δό ρυ προβεβλημέ νον, οὐ τὸ ν ἄ νδρα τιμῶ ν μό νον, ἀ λλὰ καὶ μουσικὴ ν κοσμῶ ν ὡ ς ἀ νδροποιὸ ν καὶ μά λιστα δὴ πληροῦ σαν ἐ νθουσιασμοῦ καὶ ὁ ρμῆ ς τοὺ ς γνησί ως ἐ ντρεφομέ νους. καὶ γὰ ρ αὐ τό ς,̓ Αντιγενί δου ποτὲ τὸ ν ἁ ρμά τειον αὐ λοῦ ντος νό μον, οὕ τω παρέ στη καὶ διεφλέ χθη τὸ ν θυμὸ ν ὑ πὸ τῶ ν μελῶ ν, ὥ στε τοῖ ς ὅ πλοις ᾄ ξας ἐ πιβαλεῖ ν τὰ ς χεῖ ρας ἐ γγὺ ς παρακειμέ νοις καὶ μαρτυρῆ σαι τοῖ ς Σπαρτιά ταις ᾄ δουσιν ἕ ρπει γὰ ρ ἄ ντα τῶ σιδά ρω τὸ καλῶ ς κιθαρί σδειν. ἦ ν δὲ καὶ̓ Απελλῆ ς ὁ ζωγρά φος καὶ Λύ σιππος ὁ πλά στης κατ'̓ Αλέ ξανδρον ὧ ν ὁ μὲ ν ἔ γραψε τὸ ν κεραυνοφό ρον οὕ τως ἐ ναργῶ ς καὶ κεκραμέ νως, ὥ στε λέ γειν, ὅ τι δυεῖ ν̓ Αλεξά νδρων ὁ μὲ ν Φιλί ππου γέ γονεν ἀ νί κητος, ὁ δ'̓ Απελλοῦ ἀ μί μητος. Λυσί ππου δὲ τὸ ν πρῶ τον̓ Αλέ ξανδρον πλά σαντος, ἄ νω βλέ ποντα τῷ προσώ πῳ πρὸ ς τὸ ν οὐ ρανὸ ν ὥ σπερ αὐ τὸ ς εἰ ώ θει βλέ πειν̓ Αλέ ξανδρος ἡ συχῆ παρεγκλί νων τὸ ν τρά χηλον ἐ πέ γραψέ τις οὐ κ ἀ πιθά νως αὐ δασοῦ ντι δ' ἔ οικεν ὁ χά λκεος εἰ ς Δί α λεύ σσων, γᾶ ν ὑ π' ἐ μοὶ τί θεμαι: Ζεῦ, σὺ δ'̓́ Ολυμπον ἔ χε. διὸ καὶ μό νον̓ Αλέ ξανδρος ἐ κέ λευε Λύ σιππον εἰ κό νας αὐ τοῦ δημιουργεῖ ν. μό νος γὰ ρ οὗ τος, ὡ ς ἔ οικε, κατεμή νυε τῷ χαλκῷ τὸ ἦ θος αὐ τοῦ καὶ συνεξέ φαινε τῇ μορφῇ τὴ ν ἀ ρετή ν: οἱ δ' ἄ λλοι τὴ ν ἀ ποστροφὴ ν τοῦ τραχή λου καὶ τῶ ν ὀ μμά των τὴ ν διά χυσιν καὶ ὑ γρό τητα μιμεῖ σθαι θέ λοντες οὐ διεφύ λαττον αὐ τοῦ τὸ ἀ ρρενωπὸ ν καὶ λεοντῶ δες. ἐ ν δ' οὖ ν τοῖ ς ἄ λλοις τεχνί ταις καὶ Στασικρά της ἦ ν ἀ ρχιτέ κτων, οὐ δὲ ν ἀ νθηρὸ ν οὐ δ' ἡ δὺ καὶ πιθανὸ ν τῇ ὄ ψει διώ κων, ἀ λλὰ καὶ χειρὶ μεγαλουργῷ καὶ διαθέ σει χορηγί ας βασιλικῆ ς οὐ κ ἀ ποδεού σῃ χρώ μενος. οὗ τος ἀ ναβὰ ς πρὸ ς̓ Αλέ ξανδρον ἐ μέ μφετο τὰ ς γραφομέ νας εἰ κό νας αὐ τοῦ καὶ φλυφομέ νας καὶ πλαττομέ νας, ὡ ς ἔ ργα δειλῶ ν τεχνιτῶ ν καὶ ἀ γεννῶ ν“ ἐ γὼ δ'” εἶ πεν εἰ ς“ ἄ φθαρτον, ὦ βασιλεῦ, καὶ ζῶ σαν ὓ λην καὶ ῥ ί ζας ἔ χουσαν ἀ ιδί ους καὶ βά ρος ἀ κί νητον καὶ ἀ σά λευτον ἔ γνωκά σου τὴ ν ὁ μοιό τητα καταθέ σθαι τοῦ σώ ματος. ὁ γὰ ρ Θρᾴ κιος̓́ Αθως, μέ γιστος αὐ τὸ ς; αὑ τοῦ καὶ περιφανέ στατος ἐ ξανέ στηκεν, ἔ χων ἑ αυτῷ σύ μμετρα πλά τη καὶ ὕ ψη καὶ μέ λη καὶ ἄ ρθρα καὶ διαστή ματα μορφοειδῆ, δύ ναται κατεργασθεὶ ς καὶ σχηματισθεὶ ς εἰ κὼ ν̓ Αλεξά νδρου καλεῖ σθαι καὶ εἶ ναι, ταῖ ς μὲ ν βά σεσιν ἁ πτομέ νου τῆ ς θαλά σσης, τῶ ν δὲ χειρῶ ν τῇ μὲ ν ἐ ναγκαλιζομέ νου καὶ φέ ροντος πό λιν ἐ νοικουμέ νην μυρί ανδρον, τῇ δὲ δεξιᾷ ποταμὸ ν ἀ έ ναον ἐ κ φιά λης σπέ νδοντος εἰ ς τὴ ν θά λασσαν ἐ κχεό μενον. χρυσὸ ν δὲ καὶ χαλκὸ ν καὶ ἐ λέ φαντα καὶ ξύ λα καὶ βαφά ς, ἐ κμαγεῖ α μικρὰ καὶ ὠ νητὰ καὶ κλεπτό μενα καὶ συγχεό μενα, καταβά λωμεν” ταῦ τ' ἀ κού σας̓ Αλέ ξανδρος τὸ μὲ ν φρό νημα τοῦ τεχνί του καὶ τὸ θά ρσος ἀ γασθεὶ ς ἐ πῄ νεσεν,“ ἔ α δὲ κατὰ χώ ραν” ἔ φη“ τὸ ν̓́ Αθω μέ νειν: ἀ ρκεῖ γὰ ρ ἑ νὸ ς βασιλέ ως ἐ νυβρί σαντος εἶ ναι μνημεῖ ον: ἐ μὲ δ' ὁ Καύ κασος δεί ξει καὶ τὰ̓ Ημωδὰ καὶ Τά ναϊ ς καὶ τὸ Κά σπιον πέ λαγος, αὗ ται τῶ ν ἐ μῶ ν ἔ ργων εἰ κό νες.”

ἀ λλὰ φέ ρε πρὸ ς θεῶ ν ἐ κτελεσθῆ ναι καὶ φανῆ ναι τοιοῦ τον ἔ ργον: ἔ σθ' ὅ στις ἂ ν ἰ δὼ ν ὑ πέ λαβε κατὰ τύ χην γεγονέ ναι καὶ αὐ τομά τως τὸ σχῆ μα καὶ τὴ ν διά θεσιν καὶ τὸ εἶ δος; οὐ δεὶ ς ἂ ν οἶ μαι. τί δὲ τὸ ν κεραυνοφό ρον; τί δὲ τὸ ν ἐ πὶ τῆ ς αἰ χμῆ ς προσαγορευό μενον; εἶ τ' ἀ νδριά ντος μὲ ν μέ γεθος οὐ κ ἂ ν ἄ νευ τέ χνης ὑ πὸ τύ χης γέ νοιτο χρυσὸ ν καὶ χαλκὸ ν καὶ ἐ λέ φαντα καὶ πολλὴ ν καὶ πλουσί αν ὕ λην καταχεαμέ νης καὶ παραβαλού σης: ἄ νδρα δὲ μέ γαν, μᾶ λλον δὲ τῶ ν γεγονό των ἁ πά ντων μέ γιστον, ἐ νδέ χεται χωρὶ ς ἀ ρετῆ ς ἀ ποτελεσθῆ ναι διὰ τύ χην, ὅ πλα καὶ χρή ματα καὶ πό λεις καὶ ἵ ππους παρασκευά σασαν; ἃ τῷ μὴ μαθό ντι χρῆ σθαι κί νδυνό ς ἐ στιν, οὐ δύ ναμις οὐ δὲ κό σμος, ἀ λλ' ἔ λεγχος τῆ ς ἀ σθενεί ας καὶ μικρό τητος. ὀ ρθῶ ς γὰ ῤ Αντισθέ νης ἔ λεγεν ὅ τι“ πά ντα δεῖ τοῖ ς πολεμί οις εὔ χεσθαι τἀ γαθὰ πλὴ ν ἀ νδρεί ας: γί γνεται γὰ ρ οὕ τως οὐ τῶ ν ἐ χό ντων, ἀ λλὰ τῶ ν κρατού ντων” διὰ τοῦ τό φασι καὶ τὴ ν φύ σιν ἀ γεννεστά τῳ ζῴ ῳ τῷ ἐ λά φῳ κέ ρατα θαυμαστὰ τῷ μεγέ θει καὶ τραχύ τητι πρὸ ς ἄ μυναν ἐ μφῦ σαι, διδά σκουσαν ἡ μᾶ ς ὡ ς οὐ δὲ ν ὠ φελεῖ τὸ ἰ σχύ ειν καὶ ὡ πλί σθαι τοὺ ς μέ νειν καὶ θαρρεῖ ν μὴ δυναμέ νους. οὕ τω καὶ ἡ τύ χη πολλά κις ἀ τό λμοις καὶ ἀ νοή τοις προσά πτουσα δυνά μεις καὶ ἀ ρχά ς, αἷ ς ἐ νασχημονοῦ σι, κοσμεῖ καὶ συνί στησι τὴ ν ἀ ρετὴ ν ὡ ς μό νην μέ γεθος ἀ νδρὸ ς καὶ κά λλος οὖ σαν.“ εἰ μὲ ν γά ρ ὥ ς φησιν̓ Επί χαρμος νοῦ ς ὁ ρῇ καὶ νοῦ ς ἀ κού ει, τἄ λλα δὲ τυφλὰ καὶ κωφὰ τυγχά νει λό γου δεό μενα” αἱ γὰ ρ αἰ σθή σεις ἰ δί ας ἔ χειν ἀ φορμὰ ς δοκοῦ σιν ὅ τι δὲ νοῦ ς ὠ φελεῖ καὶ νοῦ ς κοσμεῖ καὶ νοῦ ς τὸ νικῶ ν καὶ κρατοῦ ν καὶ βασιλεῦ ον, τὰ δ' ἄ λλα τυφλὰ καὶ κωφὰ καὶ ἄ ψυχα παρέ λκει καὶ βαρύ νει καὶ καταισχύ νει χωρὶ ς ἀ ρετῆ ς τοὺ ς ἔ χοντας, ἀ πὸ τῶ ν πραγμά των λαβεῖ ν ἔ στι. τῆ ς γὰ ρ αὐ τῆ ς δυνά μεως ὑ ποκειμέ νης καὶ ἡ γεμονί ας, Σεμί ραμις μὲ ν οὖ σα γυνὴ στό λους ἐ πλή ρου καὶ φά λαγγας ὥ πλιζε καὶ Βαβυλῶ νας ἔ κτιζε, καὶ περιέ πλει τὴ ν̓ Ερυθρὰ ν θά λασσαν Αἰ θί οπας καταστρεφομέ νη καὶ̓́ Αραβας: Σαρδανά παλος δ' ἀ νὴ ρ πεφυκὼ ς ἔ ξαινεν οἴ κοι πορφύ ραν, ἀ ναβά δην ἐ ν ταῖ ς παλλακαῖ ς καθή μενος: ἀ ποθανό ντος δ' αὐ τοῦ, λιθί νην εἰ κό να κατασκευά σαντες ἐ ποχουμέ νην ἑ αυτῇ βαρβαριστὶ καὶ τοῖ ς δακτύ λοις ὑ πὲ ρ κεφαλῆ ς οἷ ον ὑ ποψοφοῦ σαν, ἐ πέ γραψαν“ ἔ σθιε, πῖ νε, ἀ φροδισί αζε: τἄ λλα δ'' οὐ δέ ν” ὁ μὲ ν οὖ ν Κρά της ἰ δὼ ν χρυσῆ ν εἰ κό να Φρύ νης τῆ ς ἑ ταί ρας ἑ στῶ σαν ἐ ν Δελφοῖ ς ἀ νέ κραγεν, ὅ τι τοῦ το τῆ ς τῶ ν̔ Ελλή νων ἀ κρασί ας τρό παιον ἕ στηκε τὸ ν δὲ Σαρδαναπά λου βί ον ἄ ν τις ἢ τά φον οὐ δὲ ν γά ρ, οἶ μαι, διαφέ ρει θεασά μενος εἴ ποι τοῦ το τῶ ν τῆ ς τύ χης ἀ γαθῶ ν τρό παιον εἶ ναι. τί οὖ ν; ἐ ά σωμεν τὴ ν Τύ χην̓ Αλεξά νδρου μετὰ Σαρδανά παλον ἅ ψασθαι καὶ τοῦ μεγέ θους ἐ κεί νου καὶ τῆ ς δυνά μεως ἀ ντιποιεῖ σθαι; τί γὰ ρ αὐ τῷ πλέ ον ἔ δωκεν ὧ ν οἱ λοιποὶ βασιλεῖ ς ἔ λαβον παρ' αὐ τῆ ς; ὅ πλων, ἵ ππων, βελῶ ν, χρημά των, δορυφό ρων; ποιησά τω τού τοις ἡ Τύ χη μέ γαν̓ Αριδαῖ ον, εἰ δύ ναται: ποιησά τω τού τοις μέ γαν̓́ Αμασιν ἢ̓͂ Ωχον ἢ̓ Οά ρσην ἢ Τιγρά νην τὸ ν̓ Αρμέ νιον ἢ τὸ ν Βιθυνὸ ν Νικομή δην: ὧ ν ὁ μὲ ν τὸ διά δημα τοῖ ς Πομπηί ου ποσὶ ν ὑ πορρί ψας αἰ σχρῶ ς τὴ ν βασιλεί αν ἀ πέ βαλε, λά φυρον γενομέ νην: Νικομή δης δὲ τὴ ν κεφαλὴ ν ξυρά μενος καὶ πιλί ον ἐ πιθέ μενος ἀ πελεύ θερον ἑ αυτὸ ν̔ Ρωμαί ων ἀ νηγό ρευσεν.

εἴ πωμεν οὖ ν, ὅ τι μικροὺ ς ἡ Τύ χη καὶ περιδεεῖ ς ποιεῖ καὶ ταπεινό φρονας: ἀ λλ' οὐ δί καιον οὔ τε κακί αν εἰ ς ἀ τυχί αν οὔ τ' ἀ νδρεί αν καὶ φρό νησιν εἰ ς εὐ τυχί αν τινὰ τί θεσθαι. μέ γα δὲ τῷ ἄ ρχειν̓ Αλέ ξανδρον ἡ Τύ χη καὶ γὰ ρ ἔ νδοξος ἐ ν ἐ κεί νῳ καὶ ἀ ή ττητος καὶ μεγαλό φρων καὶ ἀ νύ βριστος; καὶ φιλά νθρωπος. εἶ τ' ἐ κλιπό ντος εὐ θύ ς, ὁ Λεωσθέ νης ἔ λεγε τὴ ν δύ ναμιν ἐ μπλανωμέ νην ἑ αυτῇ καὶ περιπί πτουσαν ἐ οικέ ναι τῷ Κύ κλωπι, μετὰ τὴ ν τύ φλωσιν ἐ κτεί νοντι πανταχοῖ τὰ ς χεῖ ρας ἐ π' οὐ δέ να σκοπὸ ν φερομέ νας: οὕ τως; ἐ ρρέ μβετο κενεμβατοῦ ν καὶ σφαλλό μενον ὑ π' ἀ ναρχί ας τὸ μέ γεθος αὐ τῆ ς. μᾶ λλον δ' ὥ σπερ τὰ νεκρὰ σώ ματα, τῆ ς ψυχῆ ς ἐ κλιπού σης, οὐ κέ τι συνέ στηκεν οὐ δὲ συμπέ φυκεν, ἀ λλ' ἐ ξί σταται καὶ διαλύ εται ἀ π' ἀ λλή λων καὶ ἄ πεισι καὶ φεύ γει οὕ τως ἀ φεῖ σα τὸ ν̓ Αλέ ξανδρον ἡ δύ ναμις ἤ σπαιρεν, ἐ πά λλετο, ἐ φλέ γμαινε, Περδί κκαις καὶ Μελεά γροις καὶ Σελεύ κοις καὶ̓ Αντιγό νοις, ὥ σπερ πνεύ μασι θερμοῖ ς ἔ τι καὶ σφυγμοῖ ς διᾴ ττουσι καὶ διαφερομέ νοις τέ λος δ' ἀ πομαραινομέ νη καὶ φθί νουσα περὶ αὑ τὴ ν οἷ ον εὐ λὰ ς τινας ἀ νέ ζεσεν ἀ γεννῶ ν βασιλέ ων καὶ ἡ γεμό νων ψυχορραγού ντων. αὐ τὸ ς μὲ ν οὖ ν ταῦ θ' ὡ ς ἔ οικεν̔ Ηφαιστί ωνι διενεχθέ ντι πρὸ ς; κρατερὸ ν ἐ πιτιμῶ ν“ τί ς δ'” εἶ πεν“ ἡ σὴ δύ ναμις ἢ πρᾶ ξις, ἄ ν σού τις ἀ φέ λῃ τὸ ν̓ Αλέ ξανδρον” ἐ γὼ δὲ τοῦ τ' εἰ πεῖ ν πρὸ ς τὴ ν τό τε Τύ χην οὐ κ ὀ κνή σω“ τί σου τὸ μέ γεθος, τί ς δ' ἡ δό ξα, ποῦ δ' ἡ δύ ναμις, ποῦ δὲ τὸ ἀ νί κητον, ἄ ν σού τις ἀ φέ λῃ τὸ ν̓ Αλέ ξανδρον” τουτέ στιν“ ἂ ν σού τις ἀ φέ λῃ τῶ ν ὅ πλων τὴ ν ἐ μπειρί αν, τοῦ πλού του τὴ ν φιλοτιμί αν, τῆ ς πολυτελεί ας τὴ ν ἐ γκρά τειαν, ὧ ν ἀ γωνί ζῃ τὸ θά ρσος, ἐ ν οἷ ς κρατεῖ ς τὴ ν πραό τητα; ποί ησον ἄ λλον εἰ δύ νασαι μέ γαν, τοῖ ς χρή μασι μὴ χαριζό μενον, τοῖ ς στρατεύ μασι μὴ προκινδυνεύ οντα, τοὺ ς: φί λους μὴ τιμῶ ντα, τοὺ ς αἰ χμαλώ τους μὴ ἐ λεοῦ ντα, ταῖ ς ἡ δοναῖ ς μὴ σωφρονοῦ ντα, τοῖ ς καιροῖ ς μὴ ἀ γρυπνοῦ ντα, ταῖ ς νί καις μὴ εὐ διά λλακτον, τοῖ ς κατορθώ μασι μὴ φιλά νθρωπον. τί ς μέ γας ἐ ν ἐ ξουσί αις μετ' ἀ βελτερί ας καὶ μοχθηρί ας; ἄ φελε τὴ ν ἀ ρετὴ ν τοῦ εὐ τυχοῦ ντος, καὶ πανταχοῦ μικρό ς ἐ στιν, ἐ ν χά ρισι διὰ σμικρολογί αν, ἐ ν πό νοις διὰ μαλακί αν, παρὰ θεοῖ ς διὰ δεισιδαιμονί αν, πρὸ ς ἀ γαθοὺ ς διὰ φθό νον, ἐ ν ἀ νδρά σι διὰ φό βον, ἐ ν γυναιξὶ διὰ φιληδονί αν” ὥ σπερ γὰ ρ οἱ φαῦ λοι τεχνῖ ται βά σεις μεγά λας μικροῖ ς ὑ φιστά ντες ἀ ναθή μασιν ἐ λέ γχουσιν αὐ τῶ ν καὶ τὰ ς μικρό τητας οὕ τως ἡ Τύ χη ὅ ταν μικρὸ ν ἦ θος ἐ ξά ρῃ πρά γμασιν ἔ χουσιν ὄ γκον τινὰ καὶ περιφά νειαν, ἐ πιδεί κνυσι μᾶ λλον καὶ καταισχύ νει σφαλλό μενον καὶ σαλευό μενον ὑ πὸ κουφό τητος.

ὅ θεν οὐ κ ἐ ν τῇ κτή σει τῶ ν ἀ γαθῶ ν ἀ λλ' ἐ ν τῇ χρή σει τὸ μέ γ' ἐ στί ν, ἐ πεὶ καὶ νή πια βρέ φη κληρονομεῖ βασιλεί ας πατρῴ ας καὶ ἀ ρχά ς, ὡ ς Χά ριλλος, ὃ ν Λυκοῦ ργος ἅ μα τῷ σπαργά νῳ κομί σας εἰ ς τὸ φιδί τιον ἀ νθ' ἑ αυτοῦ βασιλέ α τῆ ς Σπά ρτης ἀ νηγό ρευσε: καὶ οὐ κ ἦ ν μέ γας ὁ νή πιος, ἀ λλ' ὁ τῷ νηπί ῳ τὸ πατρῷ ον ἀ ποδοὺ ς γέ ρας καὶ μὴ σφετερισά μενος μηδ' ἀ ποστερή σας.̓ Αριδαῖ ον δὲ τί ς ἂ ν ἐ ποί ησε μέ γαν, ὃ ν οὐ δὲ ν νηπί ου διαφέ ροντα μονονοὺ σπαργανώ σας τῇ πορφύ ρᾳ Μελέ αγρος εἰ ς τὸ ν̓ Αλεξά νδρου θρό νον ἔ θηκεν, εὖ γε ποιῶ ν, ἵ ν' ὀ φθῇ παρ' ἡ μέ ρας ὀ λί γας, πῶ ς ἀ ρετῇ βασιλεύ ουσιν ἄ νθρωποι καὶ πῶ ς τύ χῃ., ἀ γωνιστῇ γὰ ρ ἡ γεμονί ας ὑ ποκριτὴ ν ἐ πεισή γαγε, μᾶ λλον δ' ὡ ς ἐ πὶ σκηνῆ ς τὸ διά δημα κωφὸ ν διεξῆ λθε τῆ ς οἰ κουμέ νης. καί κε γυνὴ φέ ροι ἄ χθος, ἐ πεί κεν ἀ νὴ ρ ἀ ναθεί η. τοὐ ναντί ον μὲ ν οὖ ν εἴ ποι τις ἄ ν, ὅ τι λαβεῖ ν καὶ ἀ ναθέ σθαι δύ ναμιν καὶ πλοῦ τον καὶ ἀ ρχὴ ν καὶ γυναικό ς ἐ στι καὶ παιδό ς:̓ Οά ρσῃ καὶ Δαρεί ῳ Βαγώ ας ὁ εὐ νοῦ χος ἀ ρά μενος ἐ πέ θηκε τὴ ν Περσῶ ν βασιλεί αν: τὸ δὲ λαβό ντα μεγά λην ἐ ξουσί αν ἐ νεγκεῖ ν καὶ μεταχειρί σασθαι καὶ μὴ συντριβῆ ναι μηδὲ διαστραφῆ ναι τῷ βά ρει καὶ μεγέ θει τῶ ν πραγμά των, ἀ νδρό ς ἐ στιν ἀ ρετὴ ν καὶ νοῦ ν καὶ φρό νημ' ἔ χοντος ἣ ν̓ Αλέ ξανδρος ἔ σχεν, ᾧ μέ θην τινὲ ς ἐ γκαλοῦ σι καὶ οἴ νωσιν. ὁ δ' ἦ ν μέ γας, ἐ ν τοῖ ς πρά γμασι νή φων καὶ μὴ μεθυσθεὶ ς μηδὲ βακχευθεὶ ς ὑ π' ἐ ξουσί ας καὶ δυνά μεως, ἧ ς μικρὸ ν ἕ τεροι μεταλαβό ντες καὶ ἀ πογευσά μενοι κρατεῖ ν ἑ αυτῶ ν οὐ δύ νανται: κακοὶ γὰ ρ ἐ μπλησθέ ντες ἢ νομί σματος, ἢ πό λεος ἐ μπεσό ντες εἰ ς τιμά ς τινας, σκιρτῶ σιν, ἀ δό κητ' εὐ τυχησά ντων δό μων. Κλεῖ τος ἐ ν̓ Αμοργῷ τρεῖ ς ἢ τέ τταρας̔ Ελληνικὰ ς ἀ νατρέ ψας τριή ρεις Ποσειδῶ ν ἀ νηγορεύ θη καὶ τρί αιναν ἐ φό ρει. Δημή τριος δέ, ᾧ τῆ ς̓ Αλεξά νδρου δυνά μεως ἡ Τύ χη σμικρὸ ν ἀ ποσπά σασα προσέ θηκε, Καταιβά της καλού μενος ὑ πή κουε, καὶ πρέ σβεις πρὸ ς αὐ τὸ ν οὐ κ ἔ πεμπον ἀ λλὰ θεωροὺ ς αἱ πό λεις, καὶ τὰ ς ἀ ποκρί σεις χρησμοὺ ς προσηγό ρευον. Λυσί μαχος τὰ περὶ Θρᾴ κην ὥ σπερ ἐ σχατιά ς τινας τῆ ς βασιλεί ας κατασχὼ ν εἰ ς τοσοῦ τον ὑ περοψί ας ἔ φθασε καὶ θρασύ τητος, ὥ στ' εἰ πεῖ ν“ νῦ ν Βυζά ντιοι πρὸ ς ἐ μὲ ἣ κουσιν, ὅ τε τῇ λό γχῃ τοῦ οὐ ρανοῦ ἅ πτομαι” παρὼ ν δὲ Πασιά δης ὁ Βυζά ντιος“ ὑ πά γωμεν” ἔ φη“ μὴ τῇ ἐ πιδορατί δι τὸ ν οὐ ρανὸ ν τρυπή σῃ” καί τοι τί ἂ ν περὶ τού των λέ γοι τις, οἷ ς ἐ ξῆ ν δι'̓ Αλέ ξανδρον μέ γα φρονεῖ ν, ὅ που καὶ Κλέ αρχος;̔ Ηρακλεί ας τύ ραννος γενό μενος σκηπτὸ ν ἐ φό ρει, καὶ τῶ ν υἱ ῶ ν ἕ να Κεραυνὸ ν ὠ νό μασε; Διονύ σιος δ'̓ Από λλωνος; υἱ ὸ ν ἑ αυτὸ ν ὠ νό μασεν, ἐ πιγρά ψας Δωρί δος ἐ κ μητρὸ ς Φοί βου κοινώ μασι βλαστώ ν. ὁ δὲ πατὴ ρ αὐ τοῦ τῶ ν μὲ ν πολιτῶ ν μυρί ους ἢ καὶ πλεί ους ἀ νελώ ν, προδοὺ ς δὲ τὸ ν ἀ δελφὸ ν ὑ πὸ φθό νου τοῖ ς πολεμί οις, οὐ κ ἀ ναμεί νας δὲ τὴ ν μητέ ρα γραῦ ν οὖ σαν ὀ λί γαις ἡ μέ ραις ἀ ποθανεῖ ν ὕ στερον ἀ λλ' ἀ ποπνί ξας, ἐ ν δὲ τραγῳ δί ᾳ γρά ψας αὐ τὸ ς ἡ γὰ ρ τυραννὶ ς ἀ δικί ας μή τηρ ἔ φυ ὅ μως τῶ ν θυγατέ ρων τὴ ν μὲ ν̓ Αρετὴ ν τὴ ν δὲ Σωφροσύ νην ὠ νό μασε τὴ ν δὲ Δικαιοσύ νην. οἱ δ' Εὐ εργέ τας οἱ δὲ Καλλινί κους οἱ δὲ Σωτῆ ρας; οἱ δὲ Μεγά λους ἀ νηγό ρευσαν ἑ αυτού ς. γά μους δ' αὐ τῶ ν ἐ παλλή λους ὥ σπερ ἵ ππων ἐ ν ἀ γέ λαις γυναικῶ ν ἀ νέ δην διημερευό ντων, καὶ φθορὰ ς παί δων καὶ τυμπανισμοὺ ς ἐ ν ἀ νδρογύ νοις καὶ κυβεί ας μεθημερινὰ ς καὶ αὐ λή σεις ἐ ν θεά τροις, καὶ νύ κτα μὲ ν ἐ ν δεί πνοις ἡ μέ ραν δ' ἐ ν ἀ ρί στοις ἐ πιλεί πουσαν, οὐ δεὶ ς ἂ ν ἐ φί κοιτο τῷ λό γῳ διελθεῖ ν.

ἀ λλ'̓ Αλέ ξανδρος ἠ ρί στα μὲ ν ὄ ρθρου καθεζό μενος, ἐ δεί πνει δὲ πρὸ ς ἑ σπέ ραν βαθεῖ αν, ἔ πινε δὲ θύ σας τοῖ ς θεοῖ ς, ἐ κύ βευε δὲ πρὸ ς Μή διον πυρέ ττων, ἔ παιζε δ' ὁ δοιπορῶ ν ἅ μα καὶ μανθά νων τοξεύ ειν καὶ ἀ ποβαί νειν ἅ ρματος. ἔ γημε δὲ̔ Ρωξά νην ἑ αυτῷ μό νην ἐ ρασθεί ς: τὴ ν δὲ Δαρεί ου Στά τειραν τῇ βασιλεί ᾳ καὶ τοῖ ς πρά γμασι συνέ φερε γὰ ρ ἡ τῶ ν γενῶ ν ἀ νά μιξις: τῶ ν δ' ἄ λλων Περσί δων ἐ κρά τησε τοσοῦ το σωφροσύ νῃ, ὅ σον ἀ νδρεί ᾳ Περσῶ ν: ἄ κουσαν μὲ ν γὰ ρ οὐ κ εἶ δεν, ἃ ς δ' εἶ δε μᾶ λλον ἢ ἃ ς οὐ κ εἶ δε παρῆ λθε. καὶ πᾶ σιν ὢ ν τοῖ ς ἄ λλοις φιλά νθρωπος, μό νοις ὑ περηφά νως τοῖ ς καλοῖ ς ἐ χρῆ το. περὶ δὲ τῆ ς Δαρεί ου γυναικό ς, εὐ πρεπεστά της γενομέ νης, οὐ δὲ φωνὴ ν ἐ παινοῦ σαν τὸ κά λλος ἤ κουσεν ἀ ποθανοῦ σαν δ' οὕ τω βασιλικῶ ς ἐ κό σμησε καὶ συμπαθῶ ς; ἐ δά κρυσεν, ὥ στ' ἄ πιστον αὐ τοῦ τὸ σῶ φρον ἐ ν τῷ φιλανθρώ πῳ γενέ σθαι καὶ λαβεῖ ν ἀ δικί ας ἔ γκλημα τὴ ν χρηστό τητα. Δαρεῖ ος γὰ ρ οὕ τως ἐ κινή θη πρὸ ς τὴ ν ἐ ξουσί αν αὐ τοῦ καὶ τὴ ν ἡ λικί αν: εἷ ς γὰ ρ ἦ ν καὶ αὐ τὸ ς ἔ τι τῶ ν νομιζό ντων διὰ Τύ χην κρατεῖ ν̓ Αλέ ξανδρον ἐ πεὶ δὲ τἀ ληθὲ ς ἔ γνω βασανί σας πανταχό θεν,“ οὐ πά ντως” εἶ πεν“ ἄ ρα φαύ λως ἔ χει τὰ Περσῶ ν, οὐ δέ τις ἐ ρεῖ παντά πασι κακοὺ ς ἡ μᾶ ς οὐ δ' ἀ νά νδρους ὑ πὸ τοιού του κρατηθέ ντας. ἐ γὼ δ' εὐ τυχί αν μὲ ν εὔ χομαι καὶ κρά τος πολέ μου παρὰ θεῶ ν, ἵ ν' εὖ ποιῶ ν̓ Αλέ ξανδρον ὑ περβά λωμαι: καί μέ τις ἔ χει φιλοτιμί α καὶ ζῆ λος ἡ μερώ τερον αὐ τοῦ φανῆ ναι: εἰ δ' οἴ χεται τὰ ἐ μά, Ζεῦ πατρῷ ε Περσῶ ν καὶ βασί λειοι θεοί, μηδεὶ ς εἰ ς τὸ ν Κύ ρου θρό νον ἄ λλος ἢ̓ Αλέ ξανδρος καθί σειε” τοῦ τ' εἰ σποί ησις ἦ ν̓ Αλεξά νδρου διὰ θεῶ ν μαρτύ ρων.

οὕ τω νικῶ σιν ἀ ρετῇ. Πρό σγραψον, εἰ βού λει, τῇ Τύ χῃ τὰ̓́ Αρβηλα καὶ τὴ ν Κιλικί αν, καὶ τἄ λλα, ἃ γέ γονε βί ας ἔ ργα καὶ πολέ μου Τύ χη τὴ ν Τύ ρον ἔ σεισεν αὐ τῷ, καὶ Τύ χη τὴ ν Αἴ γυπτον ἀ νέ ῳ ξε: διὰ Τύ χην̔ Αλικαρνασσὸ ς ἔ πεσε καὶ Μί λητος ἑ ά λω καὶ Μαζαῖ ος Εὐ φρά την ἔ ρημον ἀ πέ λιπε καὶ νεκρῶ ν τὸ Βαβυλώ νιον ἐ πλή σθη πεδί ον: ἀ λλ' οὔ τι γε σώ φρων ἀ πὸ Τύ χης οὔ τ' ἐ γκρατὴ ς; διὰ Τύ χην, οὔ τ' ἀ νά λωτον ὑ φ' ἡ δονῆ ς ἡ Τύ χη καὶ ἄ τρωτον ἐ πιθυμί αις κατακλεί σασα τὴ ν ψυχὴ ν ἐ φρού ρει. καὶ μὴ ν ταῦ τ' ἦ ν, οἷ ς αὐ τὸ ν ἐ τρέ ψατο Δαρεῖ ον τἄ λλα δ' ὅ πλων ἦ σαν ἧ τται καὶ ἵ ππων καὶ μά χαι καὶ φό νοι καὶ φυγαὶ ἀ νδρῶ ν. τὴ ν δὲ μεγά λην καὶ ἀ ναντί ρρητον ἧ τταν ἡ ττή θη Δαρεῖ ος καὶ ἐ νέ κλινεν ἀ ρετῇ καὶ μεγαλοφροσύ νῃ καὶ ἀ νδρεί ᾳ καὶ δικαιοσύ νῃ, θαυμά σας τὸ ἐ ν ἡ δονῇ καὶ πό νοις καὶ χά ρισιν ἀ νί κητον. ἐ πεὶ ἔ ν γε πέ λταις καὶ σαρί σσαις καὶ ἀ λαλαγμοῖ ς καὶ συρρά ξεσιν ὅ πλων ἀ νί κητος ἦ ν καὶ Ταρρί ας ὁ Δεινομέ νους καὶ̓ Αντιγέ νης ὁ Πελληναῖ ος καὶ Φιλώ τας: ὁ Παρμενί ωνος, ἀ λλὰ πρὸ ς ἡ δονὰ ς καὶ γύ ναια καὶ χρυσί ον καὶ ἀ ργύ ριον οὐ θέ ν τι βελτί ους τῶ ν αἰ χμαλώ των: ἀ λλὰ Ταρρί ας μὲ ν ὅ τε τῶ ν χρεῶ ν ἠ λευθέ ρου Μακεδό νας̓ Αλέ ξανδρος καὶ διελύ ετο τοῖ ς δανεί σασιν ὑ πὲ ρ πά ντων, ψευσά μενος ὀ φεί λειν καὶ δανειστή ν τινα φά σκοντα εἶ ναι τῇ τραπέ ζῃ προσαγαγώ ν, εἶ τα φωραθεί ς, ὀ λί γου διέ φθειρεν αὐ τὸ ς ἑ αυτό ν: εἰ μὴ γνοὺ ς̓ Αλέ ξανδρος ἀ φῆ κε τῆ ς αἰ τί ας αὐ τὸ ν καὶ συνεχώ ρησεν ἔ χειν τἀ ργύ ριον, ἀ ναμνησθεὶ ς ὅ τι Φιλί ππου προσμαχομέ νου Περί νθῳ βέ λει πληγεὶ ς τὸ ν ὀ φθαλμό ν, οὐ παρέ σχεν οὐ δ' ὑ πέ μεινεν ἐ ξαιρεθῆ ναι τὸ βέ λος αὑ τοῦ πρὶ ν ἢ τρέ ψασθαι τοὺ ς πολεμί ους:.̓ Αντιγέ νης δὲ τοῖ ς ἀ ποπεμφθεῖ σιν εἰ ς Μακεδονί αν διὰ νό σον καὶ πή ρωσιν ἀ ναμί ξας ἑ αυτὸ ν καὶ ἀ πογραψά μενος, ὡ ς ἐ λή φθη μηδὲ ν κακὸ ν ἔ χων, ἀ λλὰ προσποιού μενος ἀ ρρωστί αν τινά, ἀ νὴ ρ πολεμικὸ ς καὶ τραυμά των τὸ σῶ μα μεστὸ ς ὀ φθεὶ ς ἠ νί ασε τὸ ν̓ Αλέ ξανδρον: πυνθανομέ νου δὲ τὴ ν αἰ τί αν, ὡ μολό γησε Τελεσί ππης ἐ ρᾶ ν καὶ συνακολουθεῖ ν ἐ πὶ θά λασσαν ἀ πιού σῃ μὴ δυνά μενος ἀ πολειφθῆ ναι.“ καὶ τί νος” ἔ φη“ τὸ γύ ναιό ν ἐ στιν” ὁ̓ Αλέ ξανδρος“ καὶ πρὸ ς τί να δεῖ διαλέ γεσθαι” τοῦ δ'̓ Αντιγέ νους εἰ πό ντος ὡ ς ἐ λευθέ ρα ἐ στὶ ν,“ οὐ κοῦ ν” εἶ πε“ πεί θωμεν αὐ τὴ ν καταμέ νειν, ἐ παγγελλό μενοι καὶ διδό ντες.” οὕ τω παντὶ μᾶ λλον ἐ ρῶ ντι συγγνώ μην εἶ χεν ἢ αὑ τῷ. καὶ μὴ ν καὶ Φιλώ τας ὁ Παρμενί ωνος τροφό ν τινα τῶ ν κακῶ ν ἔ σχε τὴ ν ἀ κρασί αν.̓ Αντιγό να γὰ ρ ἦ ν Πελλαῖ ον γύ ναιον ἐ ν τοῖ ς περὶ Δαμασκὸ ν αἰ χμαλώ τοις, ἡ λώ κει δ' ὑ π' Αὐ τοφραδά του πρό τερον εἰ ς Σαμοθρᾴ κην διαπλεύ σασα, τὴ ν δ' ὄ ψιν ἦ ν ἱ κανή, καὶ τὸ ν Φιλώ ταν ἁ ψά μενον αὐ τῆ ς εἶ χε μά λα. καὶ δὴ ὁ σιδά ρεος ἐ κεῖ νος πεπαινό μενος οὐ κ ἐ κρά τει τῶ ν λογισμῶ ν ἐ ν ταῖ ς ἡ δοναῖ ς, ἀ λλ' ἀ νοιγό μενος ἐ ξέ φερε πολλὰ τῶ ν ἀ πορρή των πρὸ ς αὐ τή ν.“ τί γὰ ρ ἦ ν ἐ κεῖ νος ὁ Φί λιππος, εἰ μὴ Παρμενί ων; τί δ'̓ Αλέ ξανδρος οὗ τος, εἰ μὴ Φιλώ τας; ποῦ δ' ὁ̓́ Αμμων, ποῦ δ' οἱ δρά κοντες, ἂ ν ἡ μεῖ ς μὴ θέ λωμεν;'” τού τους τοὺ ς λό γους ἡ̓ Αντιγό να ἐ ξή νεγκε πρό ς τινα τῶ ν συνή θων γυναικῶ ν, ἐ κεί νη δὲ πρὸ ς Κρατερὸ ν Κρατερὸ ς δὲ πρὸ ς̓ Αλέ ξανδρον αὐ τὴ ν εἰ σή γαγε τὴ ν̓ Αντιγό ναν κρύ φα, καὶ τοῦ μὲ ν σώ ματος οὐ κ ἔ θιγεν ἀ λλ' ἀ πέ σχετο: τὸ ν δὲ Φιλώ ταν ὑ ποικουρῶ ν δι' αὐ τῆ ς ὅ λον ἐ φώ ρασε, καὶ πλέ ον ἢ ἑ πτὰ ἐ τῶ ν διαγενομέ νων, οὐ κ ἐ ν οἴ νῳ ποτὲ τὴ ν ὑ πό νοιαν ταύ την ἐ ξέ φηνεν ὁ μεθύ ων, οὐ δι' ὀ ργὴ ν ὁ θυμοειδή ς, οὐ πρὸ ς φί λον ὁ πά ντα πιστεύ ων̔ Ηφαιστί ωνι καὶ πά ντων μεταδιδού ς. λέ γεται γὰ ρ ὅ τι καὶ τῆ ς μητρὸ ς ἀ πό ρρητον ἐ πιστολὴ ν λύ σαντος αὐ τοῦ καὶ σιωπῇ πρὸ ς ἑ αυτὸ ν ἀ ναγιγνώ σκοντος,̔ Ηφαιστί ων ἀ τρέ μα παραβά λλων τὴ ν κεφαλὴ ν συνανεγί γνωσκεν: ὁ δὲ κωλῦ σαι μὲ ν οὐ χ ὑ πέ μεινεν, ἐ ξελὼ ν δὲ τὸ ν δακτύ λιον προσέ θηκε τὴ ν σφραγῖ δα τῷ στό ματι τοῦ̔ Ηφαιστί ωνος.

ἀ λλὰ ταῦ τα μὲ ν ἄ ν τις ἀ πεί ποι λέ γων, οἷ ς ἀ ποδεί κνυται κά λλιστα καὶ βασιλικώ τατα τὴ ν ἐ ξουσί αν διατιθέ μενος;. καὶ γὰ ρ εἰ διὰ Τύ χην μέ γας γέ γονε, μεί ζων ἐ στί ν, ὅ τι τῇ Τύ χῃ καλῶ ς; κέ χρηται: καὶ ὅ σῳ τις ἂ ν μᾶ λλον αὐ τοῦ τὴ ν Τύ χην ἐ παινῇ, τοσού τῳ μᾶ λλον αὔ ξει τὴ ν ἀ ρετή ν, δι' ἣ ν ἄ ξιος τῆ ς Τύ χης ἐ γέ νετο: οὐ μὴ ν ἀ λλ' ἤ δη πρὸ ς τὰ πρῶ τα τῆ ς αὐ ξή σεως αὐ τοῦ καὶ τὰ ς ἀ ρχὰ ς τῆ ς δυνά μεως βαδί ζω, καὶ σκοπῶ τί τὸ τῆ ς Τύ χης ἔ ργον ἐ ν ἐ κεί νοις γέ γονε, δι' ὅ φασιν̓ Αλέ ξανδρον ὑ πὸ τῆ ς Τύ χης μέ γαν γεγονέ ναι. πῶ ς γὰ ρ οὐ χί τὸ ν ἄ τρωτον, ὦ Ζεῦ, τὸ ν ἀ ναί μακτον, τὸ ν ἀ στρά τευτον, ὃ ν χρεμετί σας ἵ ππος εἰ ς τὸ ν Κύ ρου θρό νον ἐ κά θισεν, ὡ ς Δαρεῖ ον τὸ ν'̔ Υστά σπου πρό τερον; ἢ κολακευθεὶ ς ἀ νὴ ρ ὑ πὸ τῆ ς γυναικό ς, ὡ ς Ξέ ρξην Δαρεῖ ος ὑ π'̓ Ατό σσης; ἐ πὶ θύ ρας; αὐ τῷ τὸ διά δημα τῆ ς βασιλεί ας ἦ λθεν, ὥ σπεῤ Οά ρσῃ διὰ Βαγώ αν, καὶ στολὴ ν ἐ κδυσά μενος ἀ στά νδου περιέ θετο τὴ ν βασιλικὴ ν καὶ ὀ ρθοπαγῆ κί ταριν; ἐ ξαί φνης καὶ ἀ προσδοκή τως κλή ρῳ λαχὼ ν τῆ ς οἰ κουμέ νης ἐ βασί λευσεν, ὡ ς̓ Αθή νησι κλή ρῳ θεσμοθετοῦ σι καὶ ἄ ρχουσι; βού λει μαθεῖ ν, πῶ ς βασιλεύ ουσιν ἄ νθρωποι διὰ Τύ χην; ἐ ξέ λιπὲ ποτ'̓ Αργεί οις τὸ̔ Ηρακλειδῶ ν γέ νος, ἐ ξ οὗ βασιλεύ εσθαι πά τριον ἦ ν αὐ τοῖ ς: ζητοῦ σι δὲ καὶ διαπυνθανομέ νοις ὁ θεὸ ς ἔ χρησεν ἀ ετὸ ν δεί ξειν: καὶ μεθ' ἡ μέ ρας ὀ λί γας ἀ ετὸ ς ὑ περφανεὶ ς καὶ κατά ρας ἐ πὶ τὴ ν Αἴ γωνος οἰ κί αν ἐ κά θισε, καὶ βασιλεὺ ς ᾑ ρέ θη Αἴ γων. πά λιν ἐ ν Πά φῳ, τοῦ βασιλεύ οντος ἀ δί κου καὶ πονηροῦ φανέ ντος, ἐ κβαλὼ ν τοῦ τον̓ Αλέ ξανδρος; ἕ τερον ἐ ζή τει, τοῦ Κινυραδῶ ν γέ νους ἤ δη φθί νειν καὶ ἀ πολεί πειν δοκοῦ ντος. ἕ να δ' οὖ ν ἔ φασαν περιεῖ ναι πέ νητα καὶ ἄ δοξον ἄ νθρωπον ἐ ν κή πῳ τινὶ παρημελημέ νως διατρεφό μενον. ἐ πὶ τοῦ τον οἱ πεμφθέ ντες ἧ κον, εὑ ρέ θη δὲ πρασιαῖ ς ἐ παντλῶ ν: καὶ διεταρά χθη τῶ ν στρατιωτῶ ν ἐ πιλαμβανομέ νων αὐ τοῦ καὶ βαδί ζειν κελευό ντων. ἀ χθεὶ ς δὲ πρὸ ς̓ Αλέ ξανδρον ἐ ν εὐ τελεῖ σινδό νι βασιλεὺ ς ἀ νηγορεύ θη καὶ πορφύ ραν ἔ λαβε, καὶ εἷ ς ἦ ν τῶ ν ἑ ταί ρων προσαγορευομέ νων: ἐ καλεῖ το δ',̓ Αβδαλώ νυμος. οὕ τως αἱ τύ χαι ποιοῦ σι βασιλεῖ ς, μεταμφιέ ζουσι, μεταγρά φουσι ταχύ, ῥ ᾳ δί ως, προσδεχομέ νους ἐ λπί ζοντας.

̓ Αλεξά νδρῳ δὲ τί παρ' ἀ ξί αν, τί ἀ νιδρωτί, τί ἀ ναιμωτί, τί προῖ κα, τί πονή σαντι τῶ ν μεγά λων; αἵ ματι κεκραμέ νους ποταμοὺ ς ἔ πιε καὶ νεκροῖ ς γεγεφυρωμέ νους διέ βη, καὶ πό αν ἔ φαγε διὰ λιμὸ ν ἣ ν πρώ την εἶ δε, καὶ βά θεσι χιό νων κατακεχωσμέ να ἔ θνη καὶ πό λεις ὑ πὸ γῆ ν ἐ νδεδυκυί ας διώ ρυξε, καὶ θά λατταν μαχομέ νην ἔ πλευσε, καὶ θῖ νας ἀ νύ δρους τὰ ς Γεδρωσί ων καὶ̓ Αραχωσί ων ὁ δεύ ων ἐ ν θαλά σσῃ πρό τερον ἢ ἐ ν γῇ φυτὸ ν εἶ δεν. εἰ γὰ ρ ἦ ν ὡ ς πρὸ ς ἄ νθρωπον ἀ γαγεῖ ν παρρησί αν ὑ πὲ ῤ Αλεξά νδρου πρὸ ς τὴ ν τύ χην, οὐ κ ἂ ν εἶ πε“ ποῦ σὺ καὶ πό τε ταῖ ς̓ Αλεξά νδρου πρά ξεσιν ὁ δὸ ν ἔ δωκας; ποί αν πέ τραν ἀ ναιμωτὶ διὰ σὲ εἷ λε; ποί αν πό λιν ἀ φρού ρητον αὐ τῷ παρέ δωκας ἢ ποί αν ἄ οπλον φά λαγγα; τί ς εὑ ρέ θη βασιλεὺ ς ῥ ᾴ θυμος ἢ στρατηγὸ ς ἀ μελὴ ς ἢ κοιμώ μενος πυλωρό ς; ἀ λλ' οὐ δ' εὔ βατος ποταμὸ ς οὐ δὲ χειμὼ ν μέ τριος οὐ δὲ θέ ρος ἄ λυπον. ἄ πιθι πρὸ ς̓ Αντί οχον τὸ ν Σελεύ κου, πρὸ ς̓ Αρτοξέ ρξην τὸ ν Κύ ρου ἀ δελφό ν ἄ πελθε πρὸ ς Πτολεμαῖ ον τὸ ν Φιλά δελφον. ἐ κεί νους ζῶ ντες οἱ πατέ ρες βασιλεῖ ς ἀ νηγό ρευσαν, ἐ κεῖ νοι μά χας ἀ δακρύ τους ἐ νί κων, ἐ κεῖ νοι πανηγυρί ζοντες ἐ ν πομπαῖ ς καὶ θεά τροις διετέ λεσαν, ἐ κεί νων ἕ καστος δι' εὐ τυχί αν βασιλεύ ων ἐ γή ρασεν.̓ Αλεξά νδρου δ' εἰ μηδὲ ν ἄ λλο, τὸ σῶ μ' ἰ δοῦ κατατετρωμέ νον ἄ κρας κεφαλῆ ς ἄ χρι ποδῶ ν διακέ κοπται καὶ περιτέ θλασται τυπτό μενον ὑ πὸ τῶ ν πολεμί ων ἔ γχεΐ τ' ἄ ορί τε μεγά λοισί τε χερμαδί οισιν: ἐ πὶ Γρανί κου ξί φει διακοπεὶ ς τὸ κρά νος ἄ χρι τῶ ν τριχῶ ν, ἐ ν Γά ζῃ βέ λει πληγεὶ ς τὸ ν ὦ μον, ἐ ν Μαρακά νδοις τοξεύ ματι τὴ ν κνή μην ὥ στε τῆ ς κερκί δος τὸ ὀ στέ ον ἀ ποκλασθὲ ν ὑ πὸ τῆ ς πληγῆ ς ἐ ξαλέ σθαι: περὶ τὴ ν̔ Υρκανί αν λί θῳ τὸ ν τρά χηλον, ἐ ξ οὗ καὶ τὰ ς: ὄ ψεις ἀ μαυρωθεὶ ς ἐ φ' ἡ μέ ρας πολλὰ ς ἐ ν φό βῳ πηρώ σεως; ἐ γέ νετο πρὸ ς̓ Ασσακά νοις̓ Ινδικῷ βέ λει τὸ σφυρό ν, ὅ τε καὶ πρὸ ς τοὺ ς κό λακας εἶ πεν ἐ πιμειδιά σας“ τουτὶ μὲ ν αἷ μα, οὐ κ ἰ χώ ρ, οἷ ό ς πέ ρ τε ῥ έ ει μακά ρεσσι θεοῖ σιν” ἐ ν̓ Ισσῷ ξί φει τὸ ν μηρό ν, ὡ ς Χά ρης; φησί ν, ὑ πὸ Δαρεί ου τοῦ βασιλέ ως εἰ ς χεῖ ρας αὐ τῷ συνδραμό ντος: αὐ τὸ ς δ'̓ Αλέ ξανδρος: ἁ πλῶ ς γρά φων καὶ μετὰ πά σης ἀ ληθεί ας πρὸ ς̓ Αντί πατρον“ συνέ βη δέ μοι” φησὶ“ καὶ αὐ τῷ ἐ γχειριδί ῳ πληγῆ ναι τὸ ν μηρό ν: ἀ λλ' οὐ δὲ ν ἄ τοπον οὔ τε παραχρῆ μα οὔ θ' ὕ στερον ἐ κ τῆ ς πληγῆ ς ἀ πή ντησεν” ἐ ν Μαλλοῖ ς τοξεύ ματι διπή χει διὰ τοῦ θώ ρακος εἰ ς τὸ στῆ θος: ὑ πελά σας ἔ λαβε κατὰ τοῦ αὐ χέ νος, ὡ ς̓ Αριστό βουλος ἱ στό ρηκε. διαβὰ ς δὲ τὸ ν Τά ναϊ ν ἐ πὶ τοὺ ς Σκύ θας καὶ τρεψά μενος, ἐ δί ωξεν ἵ ππῳ πεντή κοντα καὶ ἑ κατὸ ν σταδί ους, ὑ πὸ διαρροί ας ἐ νοχλού μενος.”

“ εὖ γ', ὦ Τύ χη, τὸ ν̓ Αλέ ξανδρον αὔ ξεις καὶ μέ γαν ποιεῖ ς, διορύ ττουσα πανταχό θεν, ὑ περεί πουσα, πᾶ ν μέ ρος ἀ νοί γουσα τοῦ σώ ματος: οὐ χ ὥ σπερ ἡ̓ Αθηνᾶ πρὸ τοῦ Μενελά ου τὸ βέ λος εἰ ς τὰ καρτερώ τατα τῶ ν ὅ πλων ὑ πά γουσα, θώ ρακι καὶ μί τρᾳ καὶ ζωστῆ ρι τῆ ς πληγῆ ς τὸ ν τό νον ἀ φεῖ λε θιγού σης; τοῦ σώ ματος, ὅ σον αἵ ματι πρό φασιν ῥ υῆ ναι, ἀ λλὰ γυμνὰ παρέ χουσα τοῖ ς βέ λεσι τὰ καί ρια, καὶ δι' ὀ στέ ων ἐ λαύ νουσα τὰ ς πληγά ς, καὶ περιτρέ χουσα κύ κλῳ τὸ σῶ μα, καὶ πολιορκοῦ σα τὰ ς ὄ ψεις, τὰ ς βά σεις, ἐ μποδί ζουσα τὰ ς διώ ξεις, περισπῶ σα τὰ ς νί κας, ἀ νατρέ πουσα τὰ ς ἐ λπί δας.” ἐ μοὶ μὲ ν οὐ δεὶ ς βαρυτέ ρᾳ δοκεῖ κεχρῆ σθαι Τύ χῃ τῶ ν βασιλέ ων, καί τοι πολλοῖ ς ἐ νέ πεσε- σκληρὰ καὶ βά σκανος: ἀ λλ' ὡ ς σκηπτὸ ς ἀ πέ κοψε τοὺ ς ἄ λλους καὶ διέ φθειρε, πρὸ ς δ'̓ Αλέ ξανδρον αὐ τῆ ς τὸ δυσμενὲ ς: γέ γονε φιλό νεικον καὶ δύ σερι καὶ δυσεκβί αστον, ὥ σπερ πρὸ ς τὸ ν̔ Ηρακλέ α. ποί ους γὰ ρ Τυφῶ νας ἢ πελωρί ους γί γαντας οὐ κ ἀ νέ στησεν ἀ νταγωνιστὰ ς ἐ π' αὐ τό ν; ἢ τί νας οὐ κ ὠ χύ ρωσε τῶ ν πολεμί ων πλή θεσιν ὅ πλων ἢ βά θεσι ποταμῶ ν ἢ τραχύ τησι κρημνῶ ν ἢ θηρί ων ἀ λκαῖ ς ἀ λλοφύ λων; εἰ δὲ μὴ μέ γ' ἦ ν τὸ̓ Αλεξά νδρου φρό νημα μηδ' ἀ π' ἀ ρετῆ ς ὁ ρμώ μενον μεγά λης ἐ ξανέ φερε καὶ διηρεί δετο πρὸ ς τὴ ν Τύ χην, οὐ κ ἂ ν ἔ καμε καὶ ἀ πηγό ρευσε παραταττό μενος ἐ ξοπλιζό μενος πολιορκῶ ν διώ κων, ἐ ν ἀ ποστά σεσι μυρί αις, ἀ ποτροπαῖ ς σκιρτή σεσιν ἐ θνῶ ν, βασιλέ ων ἀ φηνιασμοῖ ς, Βά κτρα Μαρά κανδα Σογδιανού ς, ἐ ν ἔ θνεσιν ἀ πί στοις καὶ ἐ πιβού λοις ὕ δραν τέ μνων ἀ εί τισι πολέ μοις ἐ πιβλαστά νουσαν;

ἄ τοπό ν τι δό ξω λέ γειν, ἐ ρῶ δ' ἀ ληθέ ς: παρὰ μικρὸ ν διὰ τὴ ν Τύ χην̓ Αλέ ξανδρος ἀ πώ λεσε τὸ δοκεῖ ν̓́ Αμμωνος εἶ ναι. τί ς γὰ ρ ἃ ν ἐ κ θεῶ ν γεγονὼ ς ἐ πισφαλεῖ ς οὕ τω καὶ πολυπό νους καὶ τλή μονας ἐ ξεμό χθησεν ἄ θλους πλὴ ν ὁ Διὸ ς̔ Ηρακλῆ ς; ἀ λλ' ἐ κεί νῳ μὲ ν εἷ ς ἀ νὴ ρ ὑ βριστὴ ς ἐ πέ ταττε λέ οντας αἱ ρεῖ ν καὶ κά πρους διώ κειν καὶ σοβεῖ ν ὄ ρνιθας: ἵ να μὴ σχολά ζῃ τοῖ ς μεί ζοσι περιιώ ν,̓ Ανταί ους κολά ζειν καὶ Βουσί ριδας παύ ειν μιαιφονοῦ ντας:̓ Αλεξά νδρῳ δ' ἐ πέ ταττε μὲ ν ἡ ἀ ρετὴ τὸ ν βασιλικὸ ν καὶ θεῖ ον ἆ θλον, οὗ τέ λος ἦ ν οὐ χρυσὸ ς ὑ πὸ μυρί ων καμή λων περικομιζό μενος οὐ δὲ τρυφαὶ Μηδικαὶ καὶ τρά πεζαι καὶ γυναῖ κες οὐ δὲ Χαλυβώ νιος οἶ νος οὐ δ'̔ Υρκανικοὶ ἰ χθύ ες, ἀ λλ' ἑ νὶ κό σμῳ κοσμή σαντα πά ντας ἀ νθρώ πους μιᾶ ς ὑ πηκό ους ἡ γεμονί ας; καὶ μιᾶ ς ἐ θά δας διαί της καταστῆ σαι. τοῦ τον ἐ κ παιδὸ ς ἔ μφυτον ἔ χων ἔ ρωτα συντρεφό μενον καὶ συναυξανό μενον, ὡ ς ἀ φί κοντο πρέ σβεις παρὰ τοῦ Περσῶ ν βασιλέ ως πρὸ ς Φί λιππον, ὁ δ' οὐ κ ἔ νδημος ἦ ν, φιλοφρονού μενος καὶ ξενί ζων αὐ τοὺ ς̓ Αλέ ξανδρος οὐ δὲ ν ἠ ρώ τα παιδικό ν, οἷ ον ἄ λλοι, περὶ τῆ ς χρυσῆ ς ἀ ναδενδρά δος ἢ τῶ ν κρεμαστῶ ν κή πων ἢ πῶ ς ὁ βασιλεὺ ς κεκό σμηται, ἀ λλ' ὅ λος ἐ ν τοῖ ς κυριωτά τοις ἦ ν τῆ ς ἡ γεμονί ας, διαπυνθανό μενος πό ση δύ ναμις ἡ Περσῶ ν, ποῦ τεταγμέ νος βασιλεὺ ς ἐ ν ταῖ ς μά χαις διαγωνί ζεται, καθά πεῤ Οδυσσεὺ ς ἐ κεῖ νος ποῦ δὲ οἱ ἔ ντεα κεῖ ται ἀ ρή ια, ποῦ δὲ οἱ ἵ πποι: τί νες; ὁ δοὶ βραχύ ταται, τοῖ ς ἄ νω πορευομέ νοις ἀ πὸ θαλά ττης: ὥ στε τοὺ ς ξέ νους ἐ κπεπλῆ χθαι καὶ λέ γειν ὡ ς“ ὁ παῖ ς οὗ τος βασιλεὺ ς μέ γας, ὁ δ' ἡ μέ τερος πλού σιος.” ἐ πεὶ δὲ Φιλί ππου τελευτή σαντας ὥ ρμητο διαβαλεῖ ν καὶ ταῖ ς ἐ λπί σιν ἢ δη καὶ ταῖ ς παρασκευαῖ ς ἐ μπεφυκὼ ς ἔ σπευδεν ἅ ψασθαι τῆ ς̓ Ασί ας, ἐ νί στατο δ' ἡ Τύ χη καὶ ἀ πέ στρεφε καὶ ἀ νθεῖ λκεν ὀ πί σω καὶ μυρί ας περιέ βαλλεν ἀ σχολί ας καὶ διατριβὰ ς ἐ πιλαμβανομέ νη: πρῶ τον αὐ τῷ τὰ βαρβαρικὰ τῶ ν προσοί κων διετά ραξεν,̓ Ιλλυρικοὺ ς καὶ Τριβαλλικοὺ ς μηχανωμέ νη πολέ μους. οἷ ς μέ χρι Σκυθί ας τῆ ς παρ'̓́ Ιστρον ἀ ποσπασθεὶ ς ἀ πὸ τῶ ν ἄ νω πρά ξεων καὶ περιδραμὼ ν καὶ κατεργασά μενος πά ντα κινδύ νοις καὶ ἀ γῶ σι μεγά λοις, αὖ θις ὥ ρμητο καὶ ἔ σπευδε πρὸ ς τὴ ν διά βασιν πά λιν ἡ δὲ πά λιν αὐ τῷ τὰ ς; Θή βας ἐ νέ σεισε καὶ πό λεμον̔ Ελληνικὸ ν ἐ μποδὼ ν κατέ βαλε, καὶ δεινὴ ν πρὸ ς ἄ νδρας ὁ μοφύ λους καὶ συγγενεῖ ς διὰ φό νου καὶ σιδή ρου καὶ πυρὸ ς ἀ νά γκην ἀ μύ νης, ἀ τερπέ στατον τέ λος ἔ χουσαν. ἐ κ τού του διέ βαινεν, ὡ ς μὲ ν Φύ λαρχό ς; φησιν, ἡ μερῶ ν τριά κοντ' ἔ χων ἐ φό διον, ὡ ς δ'̓ Αριστό βουλος, ἑ βδομή κοντα τά λαντα: τῶ ν δ' οἴ κοι κτημά των καὶ προσό δων βασιλικῶ ν διέ νειμε τὰ ς πλεί στας τοῖ ς ἑ ταί ροις, μό νος δὲ Περδί κκας οὐ δὲ ν ἔ λαβε διδό ντος, ἀ λλ' ἠ ρώ τησε“ σαυτῷ δὲ τί καταλεί πεις̓ Αλέ ξανδρε;” τοῦ δ' εἰ πό ντος ὅ τι“ τὰ ς ἐ λπί δας”,“ οὐ κοῦ ν” ἔ φη καὶ“ ἡ μεῖ ς τού των μεθέ ξομεν οὐ γὰ ρ δί καιον τὰ σὰ λαμβά νειν ἀ λλὰ τὰ Δαρεί ου περιμέ νειν”

τί νες οὖ ν ἦ σαν αἱ ἐ λπί δες, ἐ φ' αἷ ς διέ βαινεν εἰ ς̓ Ασί αν̓ Αλέ ξανδρος; οὐ τεί χεσι πό λεων μυριά νδρων ἐ κμετρουμέ νη δύ ναμις οὐ δὲ στό λοι δι' ὀ ρῶ ν πλέ οντες, οὐ δὲ μά στιγες οὐ δὲ πέ δαι, μανικὰ καὶ βά ρβαρα κολαστή ρια θαλά σσης, ἀ λλὰ τὰ μὲ ν ἐ κτὸ ς ἐ ν ὀ λί γοις ὅ πλοις φιλοτιμί α πολλὴ καὶ ζῆ λος ἡ λικί ας παραλλή λου καὶ ἅ μιλλα περὶ δό ξης καὶ ἀ ρετῆ ς ἑ ταί ρων: αὐ τὸ ς δ' εἶ χεν ἐ ν ἑ αυτῷ τὰ ς μεγά λας ἐ λπί δας, εὐ σέ βειαν περὶ θεοὺ ς πί στιν πρὸ ς φί λους, εὐ τέ λειαν ἐ γκρά τειαν εὐ ποιί αν, ἀ φοβί αν πρὸ ς θά νατον εὐ ψυχί αν, φιλανθρωπί αν ὁ μιλί αν εὐ ά ρμοστον, ἀ ψευδὲ ς ἦ θος εὐ στά θειαν ἐ ν βουλαῖ ς τά χος ἐ ν πρά ξεσιν, ἔ ρωτα δό ξης προαί ρεσιν ἐ ν τῷ καλῷ τελεσιουργό ν.̔́ Ομηρος μὲ ν γὰ ρ οὐ πρεπό ντως οὐ δὲ πιθανῶ ς τὸ̓ Αγαμέ μνονος κά λλος ἐ κ τριῶ ν συνή ρμοσεν εἰ κό νων ὁ μοιώ σας, ὄ μματα καὶ κεφαλὴ ν ἴ κελος Διὶ τερπικεραύ νῳ,̓́ Αρεϊ δὲ ζώ νην, στέ ρνον δὲ Ποσειδά ωνι. τὴ ν δ'̓ Αλεξά νδρου φύ σιν, εἴ περ ἐ κ πολλῶ ν συνή ρμοσε καὶ συνέ θηκεν ἀ ρετῶ ν ὁ γεννή σας θεό ς, ἆ ρ' οὐ κ ἂ ν εἴ ποιμεν ἔ χειν φρό νημα μὲ ν τὸ Κύ ρου, σωφροσύ νην δὲ τὴ ν̓ Αγησιλά ου, σύ νεσιν δὲ τὴ ν Θεμιστοκλέ ους, ἐ μπειρί αν δὲ τὴ ν Φιλί ππου, τό λμαν δὲ τὴ ν Βρασί δου, δεινό τητα δὲ καὶ πολιτεί αν τὴ ν Περικλέ ους; τῶ ν δ' ἔ τι παλαιοτέ ρων σωφρονέ στερος μὲ ν̓ Αγαμέ μνονος: ὁ μὲ ν γὰ ρ προέ κρινε τῆ ς γαμετῆ ς τὴ ν αἰ χμά λωτον, ὁ δὲ καὶ πρὶ ν ἢ γῆ μαι τῶ ν ἁ λισκομέ νων ἀ πεί χετο. μεγαλοψυχό τερος δ'̓ Αχιλλέ ως: ὁ μὲ ν γὰ ρ χρημά των ὀ λί γων τὸ ν̔́ Εκτορος νεκρὸ ν ἀ πελύ τρωσεν, ὁ δὲ πολλοῖ ς χρή μασι Δαρεῖ ον ἔ θαψε καὶ ὁ μὲ ν παρὰ τῶ ν φί λων δῶ ρα καὶ μισθὸ ν ἀ ντὶ τῆ ς ὀ ργῆ ς διαλλαγεὶ ς ἔ λαβεν, ὁ δὲ τοὺ ς πολεμί ους κρατῶ ν ἐ πλού τιζεν. εὐ σεβέ στερος δὲ Διομή δους: ὁ μὲ ν γὰ ρ θεοῖ ς μά χεσθαι ἦ ν ἕ τοιμος, ὁ δὲ πά ντα διὰ τοὺ ς θεοὺ ς ἐ νό μιζε κατορθοῦ ν. ποθεινό τερος δὲ τοῖ ς προσή κουσιν̓ Οδυσσέ ως ἐ κεί νου μὲ ν γὰ ρ ἡ τεκοῦ σα διὰ λύ πην ἀ πέ θανε, τού τῳ δ' ἡ τοῦ πολεμί ου μή τηρ εὐ νοί ας συναπέ θανε.

τὸ δ' ὅ λον, εἰ μὲ ν καὶ Σό λων διὰ Τύ χην ἐ πολιτεύ σατο καὶ Μιλτιά δης διὰ Τύ χην ἐ στρατή γησε καὶ̓ Αριστεί δης ἀ πὸ Τύ χης ἦ ν δί καιος, οὐ δὲ ν ἄ ρα τῆ ς̓ Αρετῆ ς ἔ ργον ἐ στί ν, ἀ λλ' ὄ νομα τοῦ το καὶ λό γος ἔ χων δό ξαν ἄ λλως διέ ξεισι τοῦ βί ου, πλαττό μενος ὑ πὸ τῶ ν σοφιστῶ ν καὶ τῶ ν νομοθετῶ ν. εἰ δὲ τού των καὶ τῶ ν ὁ μοί ων ἀ νδρῶ ν ἕ καστος πέ νης μὲ ν ἢ πλού σιος ἢ ἀ σθενὴ ς ἢ ἰ σχυρὸ ς ἢ ἄ μορφος ἢ καλὸ ς ἢ εὔ γηρως ἢ ὠ κύ μορος διὰ τύ χην γέ γονε, μέ γαν δὲ στρατηγὸ ν καὶ μέ γαν νομοθέ την καὶ μέ γαν ἐ ν ἀ ρχαῖ ς καὶ πολιτεί αις ἕ καστος ἑ αυτὸ ν ἀ ρετῇ καὶ λό γῳ παρέ σχηκε, φέ ρε θεῶ τὸ ν̓ Αλέ ξανδρον ἅ πασι παραβά λλων. Σό λων χρεῶ ν ἀ ποκοπὴ ν ἐ ν̓ Αθή ναις ἐ ποί ησε, σεισά χθειαν προσαγορεύ σας:̓ Αλέ ξανδρος δὲ τὰ χρέ α τοῖ ς δανεί σασιν ὑ πὲ ρ τῶ ν ὀ φειλό ντων αὐ τὸ ς ἐ ξέ τισε. Περικλῆ ς φορολογή σας τοὺ ς̔́ Ελληνας ἐ κ τῶ ν χρημά των ἐ κό σμησεν ἱ εροῖ ς τὴ ν ἀ κρό πολιν̓ Αλέ ξανδρος δὲ τὰ τῶ ν βαρβά ρων χρή ματα λαβὼ ν ἔ πεμψεν εἰ ς τὴ ν̔ Ελλά δα, ναοὺ ς τοῖ ς θεοῖ ς ἀ πὸ μυρί ων ταλά ντων οἰ κοδομῆ σαι κελεύ σας. Βρασί δαν ἐ ν τῇ̔ Ελλά δι περιβό ητον ἐ ποί ησε τὸ πρὸ ς Μεθώ νην διαδραμεῖ ν τὸ στρατό πεδον τῶ ν πολεμί ων βαλλό μενον παρὰ τὴ ν θά λατταν:̓ Αλεξά νδρου δ' ἐ ν̓ Οξυδρά καις τὸ δεινὸ ν ἐ κεῖ νο πή δημα καὶ ἄ πιστον ἀ κού ουσι καὶ θεωμέ νοις φοβερό ν, ἐ κ τειχῶ ν ἀ φέ ντος ἑ αυτὸ ν εἰ ς τοὺ ς πολεμί ους δό ρασι καὶ βέ λεσι καὶ ξί φεσι γυμνοῖ ς ἐ κδεχομέ νους, τί νι ἄ ν τις εἰ κά σειεν ἢ πυρὶ κεραυνί ῳ ῥ αγέ ντι καὶ φερομέ νῳ μετὰ πνεύ ματος, οἷ ον ἐ πὶ γῆ ν κατέ σκηψε“ φά σμα Φοί βου φλογοειδέ σιν ὅ πλοις” περιλαμπό μενον; οἱ δὲ τὸ πρῶ τον ἐ κπλαγέ ντες ἅ μα φρί κῃ διέ τρεσαν καὶ ἀ νεχώ ρησαν εἶ θ' ὡ ς ἑ ώ ρων ἄ νθρωπον ἕ να πολλοῖ ς ἐ πιφερό μενον, ἀ ντέ στησαν. ἐ νταῦ θ' ἄ ρ' ἡ Τύ χη μεγά λα καὶ λαμπρὰ διέ φηνεν ἔ ργα τῆ ς πρὸ ς̓ Αλέ ξανδρον εὐ μενεί ας, ὅ τ' αὐ τὸ ν μὲ ν εἰ ς χωρί ον ἄ σημον καὶ βά ρβαρον ἐ μβαλοῦ σα κατέ κλεισε καὶ περιετεί χισε, τοὺ ς δ' ὑ πὸ σπουδῆ ς ἐ πιβοηθοῦ ντας ἔ ξωθεν καὶ τῶ ν τειχῶ ν ἐ φιεμέ νους, κλά σασα καὶ συντρί ψασα τὰ ς κλί μακας, ὑ πεσκέ λισε καὶ κατεκρή μνισε. τριῶ ν δ' οἵ περ ἔ φθησαν μό νοι τοῦ τεί χους λαβέ σθαι καὶ καθέ ντες ἑ αυτοὺ ς περιστῆ ναι τῷ βασιλεῖ, τὸ ν μὲ ν εὐ θὺ ς ἀ νή ρπασε καὶ προανεῖ λεν, ὁ δὲ τοξεύ μασι πολλοῖ ς διαπεπαρμέ νος, ὅ σον ὁ ρᾶ ν καὶ συναισθά νεσθαι μό νον ἀ πεῖ χε τοῦ τεθνά ναι: κεναὶ δ' ἔ ξωθεν προσδρομαὶ καὶ ἀ λαλαγμοὶ Μακεδό νων, οὐ μηχανῆ ς τινος οὐ κ ὀ ργά νων παρό ντων, ἀ λλ' ὑ πὸ σπουδῆ ς ξί φεσι τυπτό ντων τὰ τεί χη καὶ χερσὶ γυμναῖ ς περιρρῆ ξαι καὶ μονονοὺ διαφαγεῖ ν βιαζομέ νων. ὁ δ' εὐ τυχὴ ς βασιλεὺ ς καὶ ὑ πὸ τῆ ς Τύ χης φυλαττό μενος ἀ εὶ καὶ δορυφορού μενος, ὥ σπερ θηρί ον ἄ ρκυσιν ἐ νσχεθεί ς, ἔ ρημος καὶ ἀ βοή θητος, οὐ χ ὑ πὲ ρ Σού σων οὐ δὲ Βαβυλῶ νος οὐ δὲ τοῦ Βά κτρα λαβεῖ ν οὐ δὲ τοῦ μεγά λου Πώ ρου κρατῆ σαι: τοῖ ς γὰ ρ ἐ νδό ξοις καὶ μεγά λοις ἀ γῶ σι, κἂ ν δυστυχῶ νται, τὸ γοῦ ν αἰ σχρὸ ν οὐ πρό σεστιν. ἀ λλ' οὕ τω δύ σερις ἦ ν καὶ βά σκανος ἡ Τύ χη καὶ φιλοβά ρβαρος καὶ μισαλέ ξανδρος, ὥ στε μὴ τὸ σῶ μα μό νον αὐ τοῦ μηδὲ τὸ ν βί ον, ἀ λλὰ καὶ τὴ ν δό ξαν ἀ νελεῖ ν ὅ σον ἐ φ' ἑ αυτῇ καὶ διαφθεῖ ραι τὴ ν εὔ κλειαν. οὐ γὰ ρ παρ' Εὐ φρά την̓ Αλέ ξανδρον ἢ̔ Υδά σπην πεσό ντα κεῖ σθαι δεινὸ ν ἦ ν, οὐ δ' ἀ γεννὲ ς ἐ ν χερσὶ Δαρεί ῳ γενό μενον καὶ ἵ πποις καὶ ξί φεσι καὶ κοπί σι Περσῶ ν ἀ μυνομέ νων ὑ πὲ ρ τοῦ βασιλέ ως ἀ ποθανεῖ ν: οὐ δὲ τῶ ν Βαβυλῶ νος ἐ πιβαί νοντα τειχῶ ν σφαλῆ ναι καὶ πεσεῖ ν ἀ π' ἐ λπί δος μεγά λης. οὕ τω Πελοπί δας καὶ̓ Επαμεινώ νδας ἀ ρετῆ ς ὁ τού των θά νατος ἦ ν, οὐ δυστυχί ας ἐ πὶ τηλικού τοις. τῆ ς δὲ νῦ ν ἐ ξεταζομέ νης Τύ χης οἷ ον τὸ ἔ ργον; ἐ ν ἐ σχατιᾷ βαρβά ρου παραποταμί ας καὶ τεί χεσιν ἀ δό ξου πολί χνης περιβαλού σης καὶ ἀ ποκρυψά σης τὸ ν τῆ ς οἰ κουμέ νης βασιλέ α καὶ κύ ριον, ὅ πλοις ἀ τί μοις καὶ σκεύ εσι τοῖ ς παρατυχοῦ σι τυπτό μενον καὶ βαλλό μενον ἀ πολέ σθαι. καὶ γὰ ρ κοπί δι τὴ ν κεφαλὴ ν διὰ τοῦ κρά νους ἐ πλή γη, καὶ βέ λει τις ἀ πὸ τό ξου τὸ ν θώ ρακα διέ κοψεν, οὗ τοῖ ς περὶ τὸ ν μαστὸ ν ἐ νερεισθέ ντος ὀ στέ οις καὶ καταπαγέ ντος ὁ μὲ ν καυλὸ ς: ἐ ξεῖ χε βαρύ νων, τῆ ς δ' ἀ κί δος ὁ σί δηρος τεσσά ρων δακτύ λων εὖ ρος ἔ σχε καὶ πέ ντε μῆ κος. ἔ σχατον δὲ τῶ ν δεινῶ ν, ὁ μὲ ν ἠ μύ νετο τοὺ ς κατὰ στό μα καὶ τὸ ν βαλό ντα καὶ πελά σαι τολμή σαντα μετὰ ξί φους αὐ τὸ ς τῷ ἐ γχειριδί ῳ φθά σας κατέ βαλε καὶ ἀ πέ κτεινεν. ἐ ν τού τῳ δὲ τις δραμὼ ν ἐ κ μυλῶ νος ὑ πέ ρῳ κατὰ τοῦ αὐ χέ νος ὄ πισθεν πληγὴ ν κατή νεγκεν, ἣ συνέ χεε τὴ ν αἴ σθησιν αὐ τοῦ σκοτωθέ ντος: ἡ δ'̓ Αρετὴ παρῆ ν, θά ρσος μὲ ν αὐ τῷ ῥ ώ μην δὲ καὶ σπουδὴ ν τοῖ ς περὶ αὐ τὸ ν ἐ μποιοῦ σα. Λιμναῖ οι γὰ ρ καὶ Πτολεμαῖ οι καὶ Λεοννά τοι, καὶ ὅ σοι τὸ τεῖ χος ὑ περβά ντες ἢ ῥ ή ξαντες ἔ στησαν πρὸ αὐ τοῦ, τεῖ χος ἀ ρετῆ ς ἦ σαν, εὐ νοί ᾳ καὶ φιλί ᾳ τοῦ βασιλέ ως τὰ σώ ματα καὶ τὰ πρό σωπα καὶ τὰ ς ψυχὰ ς προβαλλό μενοι. οὐ γὰ ρ διὰ Τύ χην ἀ γαθῶ ν βασιλέ ων ἑ ταῖ ροι προαποθνή σκουσιν ἑ κουσί ως καὶ προκινδυνεύ ουσιν, ἀ λλ' ἔ ρωτι τῆ ς̓ Αρετῆ ς ὥ σπερ ὑ πὸ φί λτρων μέ λιτται τῷ ἄ ρχοντι προσέ ρχονται καὶ προσπεφύ κασι. τί ς οὖ ν οὐ κ ἂ ν εἴ ποι τό τε παρὼ ν ἀ κί νδυνος θεατή ς, ὅ τι Τύ χης μέ γαν ἀ γῶ να καὶ̓ Αρετῆ ς θεᾶ ται, καὶ τὸ μὲ ν βά ρβαρον παρ' ἀ ξί αν ἐ πικρατεῖ διὰ Τύ χην, τὸ δ'̔ Ελληνικὸ ν ἀ ντέ χει παρὰ δύ ναμιν δι'̓ Αρετή ν; κἂ ν μὲ ν ἐ κεῖ νοι περιγέ νωνται, τύ χης καὶ δαί μονος φθονεροῦ καὶ νεμέ σεως ἔ σται τὸ ἔ ργον ἂ ν δ' οὗ τοι κρατή σωσιν,̓ Αρετὴ καὶ τό λμα καὶ φιλί α καὶ πί στις ἐ ξοί σεται τὸ νικητή ριον; ταῦ τα γὰ ρ μό να παρῆ ν̓ Αλεξά νδρῳ, τῆ ς δ' ἄ λλης; δυνά μεως καὶ παρασκευῆ ς καὶ στό λων καὶ ἵ ππων καὶ στρατοπέ δων μέ σον ἔ θηκεν ἡ Τύ χη τὸ τεῖ χος. ἐ τρέ ψαντο μὲ ν οὖ ν τοὺ ς βαρβά ρους οἱ Μακεδό νες, καὶ πεσοῦ σιν αὐ τοῖ ς ἐ πικατέ σκαψαν τὴ ν πό λιν.̓ Αλεξά νδρῳ δ' οὐ δὲ ν ἦ ν ὄ φελος: ἥ ρπαστο γὰ ρ μετὰ τοῦ βέ λους, καὶ τὸ ν κά λαμον ἐ ν τοῖ ς: σπλά γχνοις εἶ χε, καὶ δεσμὸ ς ἦ ν αὐ τῷ καὶ ἧ λος τὸ τό ξευμα τοῦ θώ ρακος πρὸ ς τὸ σῶ μα. καὶ σπά σαι μὲ ν ὥ σπερ ἐ κ ῥ ί ζης τοῦ τραύ ματος βιαζομέ νοις οὐ χ ὑ πή κουεν ὁ σί δηρος, ἕ δραν ἔ χων τὰ πρὸ τῆ ς καρδί ας στερεὰ τοῦ στή θους: ἐ κπρῖ σαι δὲ τοῦ δό νακος οὐ κ ἐ θά ρρουν τὸ προῦ χον, ἀ λλ' ἐ φοβοῦ ντο, μή πως σπαραγμῷ σχιζό μενον τὸ ὀ στέ ον ὑ περβολὰ ς ἀ λγηδό νων παρά σχῃ καὶ ῥ ῆ ξις αἵ ματος ἐ κ βά θους γέ νηται. πολλὴ ν δ' ἀ πορί αν καὶ διατριβὴ ν ὁ ρῶ ν αὐ τὸ ς ἐ πεχεί ρησεν ἐ ν χρῷ τοῦ θώ ρακος ἀ ποτέ μνειν τῷ ξιφιδί ῳ τὸ ν οἰ στό ν: ἠ τό νει δ' ἡ χεὶ ρ καὶ βά ρος εἶ χε ναρκῶ δες ὑ πὸ φλεγμονῆ ς τοῦ τραύ ματος. ἐ κέ λευεν οὖ ν ἅ πτεσθαι καὶ μὴ δεδιέ ναι τοὺ ς ἀ τρώ τους θαρρύ νων: καὶ τοῖ ς μὲ ν ἐ λοιδορεῖ το κλαί ουσι καὶ περιπαθοῦ σι, τοὺ ς δὲ λιποτά κτας ἀ πεκά λει, μὴ τολμῶ ντας αὐ τῷ βοηθεῖ ν: ἐ βό α δὲ πρὸ ς τοὺ ς ἑ ταί ρους“ μηδεὶ ς ἔ στω μηδ' ὑ πὲ ρ ἐ μοῦ δειλό ς: ἀ πιστοῦ μαι μὴ φοβεῖ σθαι θά νατον, εἰ τὸ ν ἐ μὸ ν φοβεῖ σθ' ὑ μεῖ ς.”