Reader

μέ νωνα τὸ ν Θετταλὸ ν οἰ ό μενον ἐ ν λό γοις ἱ κανῶ ς γεγυμνά σθαι καὶ τοῦ το δὴ τὸ ὑ πὸ τοῦ̔ Εμπε δοκλέ ους λεγό μενον σοφί ης ἐ π' ἄ κροισι θαμί ζειν ἠ ρώ τησεν ὁ Σωκρά της τί ἀ ρετή ἐ στιν ἀ ποκριναπο μέ νου δ' ἰ ταμῶ ς ἐ κεί νου καὶ προχεί ρως ὅ τι καὶ παιδό ς ἐ στιν ἀ ρετὴ καὶ πρεσβύ του καὶ ἀ νδρὸ ς καὶ γυναικὸ ς καὶ ἄ ρχοντος καὶ ἰ διώ του καὶ δεσπό του καὶ θερά ποντος,“ εὖ γ'” εἶ πεν ὁ Σωκρά της;“ ὅ τι μί αν ἀ ρετὴ ν αἰ τηθεὶ ς σμῆ νος ἀ ρετῶ ν κεκί νηκας,” οὐ κακῶ ς τεκμαιρό μενος ὅ τι μηδεμί αν εἰ δὼ ς ἀ ρετὴ ν ἄ νθρωπος πολλὰ ς ὠ νό μαζεν. ἆ ρ' οὖ ν οὐ χὶ καὶ ἡ μῖ ν μέ νοι βεβαί ως φοβού μεθα μὴ λά θωμεν εἰ ς πολυφιλί αν κολοβοῦ καὶ τυφλοῦ, φοβουμέ νου μὴ φιλί ων ἐ μπεσό ντες; σχεδὸ ν γὰ ρ οῦ δὲ ν διαφέ ρομεν Βριά ρεως ὁ ἑ κατό γχειρ καὶ̓́ Αργος ὁ πανό πτης γέ νηται τις ἐ πιχλευά σειεν ὅ τι μηδέ πω μί αν φιλί αν κεκτη ται. καί τοι τό ν γε παρὰ τῷ Μενά νδρῳ νεανί σκον ὑ περφυῶ ς ἐ παινοῦ μεν εἰ πό ντα θαυμαστὸ ν ὅ σον νομί ζειν ἀ γαθὸ ν ἕ καστον, ἂ ν ἔ χῃ φί λου σκιά ν

ἐ ναντί ον δὲ μετὰ πολλῶ ν ἄ λλων οὐ χ ἥ κιστα πρὸ ς φιλί ας κτῆ σιν ἡ τῆ ς πολυφιλί ας ὄ ρεξις, ὥ σπερ ἔ ρως ἀ κολά στων γυναικῶ ν τῷ πολλά κις καὶ πολλοῖ ς συμπλέ κεσθαι τῶ ν πρώ των κρατεῖ ν μὴ δυνά μενος ἀ μελουμέ νων καὶ ἀ πορρεό ντων: μᾶ λλον δ' ὥ σπερ ὁ τῆ ς̔ Υψιπύ λης τρό φιμος εἰ ς τὸ ν λειμῶ να καθί σας ἔ δρεπεν ἕ τερον ἐ φ' ἑ τέ ρῳ αἰ ρό μενος ἄ γρευμ' ἀ νθέ ων ἡ δομέ νᾳ ψυχᾷ τὸ νή πιον ἄ πληστον ἔ χων, οὕ τως ἕ καστον ἡ μῶ ν διὰ τὸ φιλό καινον καὶ ἁ ψί κορον ὁ πρό σφατος ἀ εὶ καὶ ἀ νθῶ ν ἐ πά γεται, καὶ μετατί θησι πολλὰ ς ὁ μοῦ καὶ ἀ τελεῖ ς ἀ ρχὰ ς πρά ττοντας φιλί ας καὶ συνηθεί ας, ἔ ρωτι τοῦ διωκομέ νου παρερχομέ νους τὸ καταλαμβανό μενον. πρῶ τον μὲ ν οὖ ν ὥ σπερ ἀ φ' ἑ στί ας ἀ ρξά μενοι τῆ ς τοῦ βί ου φή μης ἣ ν ὑ πὲ ρ φί λων βεβαί ων ἀ πολέ λοιπεν ἡ μῖ ν, τὸ ν μακρὸ ν καὶ παλαιὸ ν αἰ ῶ να μά ρτυρα ἅ μα τοῦ λό γου καὶ σύ μβουλον λά βωμεν, ἐ ν ᾧ κατὰ ζεῦ γος φιλί ας λέ γονται Θησεὺ ς,: καὶ Πειρί θους,̓ Αχιλλεὺ ς καὶ Πά τροκλος,̓ Ορέ στης καὶ Πυλά δης, Φιντί ας καὶ Δά μων,̓ Επαμεινώ νδας καὶ Πελοπί δας: σύ ννομον γὰ ρ ἡ φιλί α ζῷ ον οὐ κ ἀ γελαῖ ό ν ἐ στιν οὐ δὲ κολοιῶ δες, καὶ τὸ ἄ λλον αὑ τὸ ν ἡ γεῖ σθαι τὸ ν φί λον καὶ προσαγορεύ ειν ἑ ταῖ ρον ἕ τερον οὐ δέ ν ἐ στιν ἢ μέ τρῳ φιλί ας τῇ δυά δι χρωμέ νων. οὔ τε γὰ ρ δού λους οὔ τε φί λους ἔ στι κτή σασθαι πολλοὺ ς ἀ π' ὀ λί γου νομί σματος. τί οὖ ν νό μισμα φιλί ας; εὔ νοια καὶ χά ρις μετ' ἀ ρετῆ ς, ὧ ν οὐ δὲ ν ἔ χει σπανιώ τερον ἡ φύ σις. ὅ θεν τὸ σφό δρα φιλεῖ ν καὶ φιλεῖ σθαι πρὸ ς πολλοὺ ς οὐ κ ἔ στιν, ἀ λλ' ὥ σπερ οἱ ποταμοὶ πολλὰ ς σχί σεις καὶ κατατομὰ ς λαμβά νοντες ἀ σθενεῖ ς καὶ λεπτοὶ ῥ έ ουσιν, οὕ τω τὸ φιλεῖ ν ἐ ν ψυχῇ σφοδρὸ ν πεφυκὸ ς εἰ ς πολλοὺ ς μεριζό μενον ἐ ξαμαυροῦ ται. διὸ καὶ τῶ ν ζῴ ων τὸ φιλό τεκνον τοῖ ς μονοτό κοις ἰ σχυρό τερον ἐ μφύ εται, καὶ̔́ Ομηρος: ἀ γαπητὸ ν υἱ ὸ ν ὀ νομά ζει“ μοῦ νον τηλύ γετον” τουτέ στι τὸ ν τοῖ ς μή τ' ἔ χουσιν ἕ τερον γονεῦ σι μή θ' ἕ ξουσι γεγενημέ νον.

τὸ ν δὲ φί λον ἡ μεῖ ς“ μοῦ νον” μὲ ν οὐ κ ἀ ξιοῦ μεν εἶ ναι, μετ' ἄ λλου δὲ“ τηλύ γετὸ ς” τις καὶ ὀ ψί γονος ἔ στω, τὸ ν θρυλού μενον ἐ κεῖ νον χρό νῳ τῶ ν ἁ λῶ ν συγκατεδηδοκὼ ς μέ διμνον, οὐ χ ὥ σπερ νῦ ν πολλοὶ φί λοι λεγό μενοι συμπιό ντες ἅ παξ ἢ συγκαταλύ σαντες ἢ συγκυβεύ σαντες ἢ συγκαταλύ σαντες, ἐ κ πανδοκεί ου καὶ παλαί στρας καὶ ἀ γορᾶ ς; φιλί αν συλλέ γουσιν. ἐ ν δὲ ταῖ ς τῶ ν πλουσί ων καὶ ἡ γεμονικῶ ν οἰ κί αις πολὺ ν ὄ χλον καὶ θό ρυβον ἀ σπαζομέ νων καὶ δεξιουμέ νων καὶ δορυφορού ντων ὁ ρῶ ντες εὐ δαιμονί ζουσι τοὺ ς πολυφί λους. καί τοι πλεί ονά ς γε μυί ας ἐ ν τοῖ ς ὀ πτανεί οις αὐ τῶ ν ὁ ρῶ σιν. ἀ λλ' οὔ θ' αὗ ται τῆ ς λιχνεί ας οὔ τ' ἐ κεῖ νοι τῆ ς χρεί ας ἐ πιλιπού σης παραμέ νουσιν. ἐ πεὶ δ' ἡ ἀ ληθινὴ φιλί α τρί α ζητεῖ μά λιστα, τὴ ν ἀ ρετὴ ν ὡ ς καλό ν, καὶ τὴ ν συνή θειαν ὡ ς ἡ δύ, καὶ τὴ ν χρεί αν ὡ ς ἀ ναγκαῖ ον δεῖ γὰ ρ ἀ ποδέ ξασθαι κρί ναντα καὶ χαί ρειν συνό ντα καὶ χρῆ σθαι δεό μενον, ἃ πά ντα πρὸ ς τὴ ν πολυφιλί αν ὑ πεναντιοῦ ται, καὶ μά λιστά πως τὸ κυριώ τατον ἡ κρί σις, σκεπτέ ον πρῶ τον εἰ δυνατό ν ἐ στιν ἐ ν βραχεῖ χρό νῳ δοκιμά σαι χορευτὰ ς συγχορευσομέ νους, ἐ ρέ τας ὁ μορροθή σοντας, οἰ κέ τας χρημά των ἐ πιτρό πους ἢ τέ κνων παιδαγωγοὺ ς ἐ σομέ νους, μή τι γε φί λους πολλοὺ ς εἰ ς ἀ γῶ να πά σης τύ χης συναποδυσομέ νους, ὧ ν ἕ καστος αὐ τὸ ς θ' αὑ τὸ ν πρά ττων εὖ τί θησιν εἰ ς μέ σον, τοῦ δυστυχοῦ ς τε λαγχά νων οὐ κ ἄ χθεται οὔ τε ναῦ ς γὰ ρ ἐ πὶ τοσού τους ἕ λκεται χειμῶ νας εἰ ς θά λατταν, οὔ τε χωρί οις τριγχοὺ ς καὶ λιμέ σι προβά λλουσιν ἕ ρκη καὶ χώ ματα τηλικού τους προσδεχό μενοι κινδύ νους καὶ τοσού τους, ὅ σων ἐ παγγέ λλεται φιλί α καταφυγὴ ν καὶ βοή θειαν, ὀ ρθῶ ς καὶ βεβαί ως ἐ ξετασθεῖ σα: τῶ ν δ' ἀ νεξετά στως παραρρυέ ντων ὥ σπερ νομισμά των ἀ δοκί μων ἐ λεγχομέ νων οἱ μὲ ν ἐ στερημέ νοι χαί ρουσιν, οἱ δ' ἔ χοντες εὔ χονται φυγεῖ ν ἔ στι δὲ τοῦ το χαλεπὸ ν καὶ οὐ ῥ ᾴ διον, τὸ φυγεῖ ν ἢ ἀ ποθέ σθαι δυσαρεστουμέ νην φιλί αν. ἀ λλ' ὥ σπερ σιτί ον βλαβερὸ ν καὶ δυσχεραινό μενον οὔ τε κατέ χειν οἷ ό ν τε μὴ λυποῦ ν καὶ διαφθεῖ ρον οὔ τ' ἐ κβά λλειν οἷ ον εἰ σῆ λθεν ἀ λλ' εἰ δεχθὲ ς καὶ συμπεφυρμέ νον καὶ ἀ λλό κοτον, οὕ τω φί λος πονηρὸ ς ἢ σύ νεστι λυπῶ ν καὶ λυμαινό μενος, ἢ βί ᾳ μετ' ἔ χθρας καὶ δυσμενεί ας ὥ σπερ χολή τις ἐ ξέ πεσε.

διὸ δεῖ μὴ ῥ ᾳ δί ως προσδέ χεσθαι μηδὲ κολλᾶ σθαι τοῖ ς ἐ ντυγχά νουσι μηδὲ φιλεῖ ν τοὺ ς διώ κοντας, ἀ λλὰ τοὺ ς ἀ ξί ους φιλί ας διώ κειν. οὐ γὰ ρ αἱ ρετέ ον πά ντως τὸ ῥ ᾳ δί ως ἁ λισκό μενον. καὶ γὰ ρ ἀ παρί νην καὶ βά τον ἐ πιλαμβανομέ νην ὑ περβά ντες καὶ διωσά μενοι βαδί ζομεν ἐ πὶ τὴ ν ἐ λαί αν καὶ τὴ ν ἄ μπελον. οὕ τως ἀ εὶ μὴ τὸ ν εὐ χερῶ ς περιπλεκό μενον ποιεῖ σθαι συνή θη καλό ν, ἀ λλὰ τοῖ ς ἀ ξί οις σπουδῆ ς καὶ ὠ φελί μοις αὐ τοὺ ς περιπλέ κεσθαι δοκιμά ζοντας.

': ὥ σπερ οὖ ν ὁ Ζεῦ ξις αἰ τιωμέ νων αὐ τό ν τινων ὅ τι ζωγραφεῖ βραδέ ως,“ ὁ μολογῶ” εἶ πεν“ ἐ ν πολλῷ χρό νῳ γρά φειν, καὶ γὰ ρ εἰ ς πολύ ν,” οὕ τω φιλί αν δεῖ καὶ συνή θειαν σῴ ζειν παραλαβό ντας ἐ ν πολλῷ κριθεῖ σαν. ἆ ῤ οὖ ν κρῖ ναι μὲ ν οὐ κ ἔ στι πολλοὺ ς φί λους ῥ ᾴ διον, συνεῖ ναι δὲ πολλοῖ ς ὁ μοῦ ῥ ᾴ διον, ἢ καὶ τοῦ το ἀ δύ νατον; καὶ μὴ ν ἀ πό λαυσί ς ἐ στιν ἡ συνή θεια τῆ ς φιλί ας, καὶ τὸ ἥ διστον ἐ ν τῷ συνεῖ ναι καὶ συνδιημερεύ ειν οὐ μὲ ν γὰ ρ ζωοί γε φί λων ἀ πά νευθεν ἑ ταί ρων βουλὰ ς ἑ ζό μενοι βουλεύ σομεν καὶ περὶ τοῦ̓ Οδυσσέ ως ὁ Μενέ λαος οὐ δέ κεν ἄ λλο ἄ μμε διέ κρινεν φιλέ οντέ τε τερπομέ νω τε, πρὶ ν γ' ὅ τε δὴ θανά τοιο μέ λαν νέ φος ἀ μφεκά λυψε τοὐ ναντί ον οὖ ν ἔ οικεν ἡ καλουμέ νη πολυφιλί α ποιεῖ ν. ἡ μὲ ν γὰ ρ συνά γει καὶ συνί στησι καὶ συνέ χει καταπυκνοῦ σα ταῖ ς ὁ μιλί αις καὶ φιλοφροσύ ναις ὡ ς δ' ὅ τ' ὀ πὸ ς γά λα λευκὸ ν ἐ γό μφωσεν καὶ ἔ δησε κατ'̓ Εμπεδοκλέ α τοιαύ την γὰ ρ ἡ φιλί α βού λεται ποιεῖ ν ἑ νό τητα καὶ σύ μπηξιν, ἡ δὲ πολυφιλί α διί στησι καὶ ἀ ποσπᾷ καὶ ἀ ποστρέ φει, τῷ μετακαλεῖ ν καὶ μεταφέ ρειν ἄ λλοτε πρὸ ς ἄ λλον οὐ κ ἐ ῶ σα κρᾶ σιν οὐ δὲ κό λλησιν εὐ νοί ας ἐ ν τῇ συνηθεί ᾳ περιχυθεί σῃ καὶ παγεί σῃ γενέ σθαι. τοῦ το δ' εὐ θὺ ς ὑ ποβά λλει καὶ τὴ ν περὶ τὰ ς ὑ πουργί ας ἀ νωμαλί αν καὶ δυσωπί αν: τὰ γὰ ρ εὔ χρηστα τῆ ς φιλί ας δύ σχρηστα γί γνεται διὰ τὴ ν πολυφιλί αν. ἄ λλον τρό πον' γὰ ῥ ἄ λλων ἐ γεί ρει φροντὶ ς ἀ νθρώ πων οὔ τε γὰ ρ αἱ φύ σεις ἡ μῶ ν ἐ πὶ ταὐ τὰ ταῖ ς ὁ ρμαῖ ς ῥ έ πουσιν, οὔ τε τύ χαις ὁ μοτρό ποις ἀ εὶ σύ νεσμεν οἵ τε τῶ ν πρά ξεων καιροὶ καθά περ τὰ πνεύ ματα τοὺ ς μὲ ν φέ ρουσι τοῖ ς δ' ἀ ντιπί πτουσι.

καί τοι κἂ ν πά ντες ἅ μα τῶ ν αὐ τῶ ν οἱ φί λοι δέ ωνται, χαλεπὸ ν ἐ ξαρκέ σαι πᾶ σι βουλευομέ νοις ἢ πολιτευομέ νοις ἢ φιλοτιμουμέ νοις ἢ ὑ ποδεχομέ νοις. ἂ ν δ' ἑ νὶ καιρῷ διαφό ροις πρά γμασι καὶ πά θεσι προστυγχά νοντες ὁ μοῦ παρακαλῶ σιν ὁ μὲ ν πλέ ων συναποδημεῖ ν, ὁ δὲ κρινό μενος συνδικεῖ ν, ὁ δὲ κρί νων συνδικά ζειν, ὁ δὲ πιπρά σκων ἢ ἀ γορά ζων συνδιοικεῖ ν, ὁ δὲ γαμῶ ν συνθύ ειν, ὁ δὲ θά πτων συμπενθεῖ ν, πό λις δ' ὁ μοῦ μὲ ν θυμιαμά των γέ μῃ, ὁ μοῦ δὲ παιά νων τε καὶ στεναγμά των ἡ πολυφιλί α, πᾶ σι μὲ ν ἀ μή χανον παρεῖ ναι, μηδενὶ δ' ἄ τοπον, ἑ νὶ δ' ὑ πουργοῦ ντα προσκρού ειν πολλοῖ ς ἀ νιαρὸ ν οὐ δεὶ ς γὰ ρ ἀ γαπῶ ν αὐ τὸ ς ἀ μελεῖ θ' ἡ δέ ως Καί τοι τὰ ς ἀ μελεί ας καὶ ῥ ᾳ θυμί ας τῶ ν φί λων πραό τερον φέ ρουσι, καὶ τὰ ς τοιαύ τας ἀ πολογί ας ἀ μηνί τως δέ χονται παρ' αὐ τῶ ν“ ἐ ξελαθό μην“ ἠ γνό ησα” ὁ δὲ λέ γων“ οὐ παρέ στην σοι δί κην ἔ χοντι, παριστά μην γὰ ρ ἑ τέ ρῳ φί λῳ,” καὶ“ πυρέ ττοντά σ1' οὐ κ εἶ δον, τῷ δεῖ νι γὰ ρ φί λους ἑ στιῶ ντι συνησχολού μην” αἰ τί αν τῆ ς ἀ μελεί ας τὴ ν ἑ τέ ρων ἐ πιμέ λειαν ποιού μενος οὐ λύ ει τὴ ν μέ μψιν, ἀ λλὰ προσεπιβά λλει ζηλοτυπί αν. ἀ λλ' οἱ πολλοὶ τὰ ς πολυφιλί ας ἃ δύ νανται παρέ χειν μό νον ὡ ς,:' ἔ οικε σκοποῦ σιν, ἃ δ' ἀ νταπαιτοῦ σι παρορῶ σι, καὶ οὐ μνημονεύ ουσιν ὅ τι δεῖ τὸ ν πολλοῖ ς εἰ ς ἃ δεῖ ται χρώ μενον πολλοῖ ς δεομέ νοις ἀ νθυπουργεῖ ν. ὥ σπερ οὖ ν ὁ Βριά ρεως ἑ κατὸ ν χερσὶ ν εἰ ς πεντή κοντα φορῶ ν γαστέ ρας οὐ δὲ ν ἡ μῶ ν πλέ ον εἶ χε τῶ ν ἀ πὸ δυεῖ ν χεροῖ ν μί αν κοιλί αν διοικού ντων, οὕ τως ἐ ν τοῖ ς φί λοις χρή σιμον καὶ τὸ λειτουργεῖ ν πολλοῖ ς ἔ νεστι καὶ τὸ συναγωνιᾶ ν καὶ τὸ συνασχολεῖ σθαι καὶ συγκά μνειν. οὐ γὰ ρ Εὐ ριπί δῃ πειστέ ον λέ γοντι χρῆ ν γὰ ρ μετρί ας εἰ ς ἀ λλή λους φιλί ας θνητοὺ ς ἀ νακί ρνασθαι καὶ μὴ πρὸ ς ἄ κρον μυελὸ ν ψυχῆ ς, εὔ λυτα δ' εἶ ναι στέ ργηθρα φρενῶ ν, ἀ πὸ τ' ὤ σασθαι καὶ ξυντεῖ ναι, καθά περ πό δα νεὼ ς ἐ νδιδό ντι καὶ προσά γοντι ταῖ ς χρεί αις τὴ ν φιλί αν. ἀ λλὰ τοῦ το μέ ν, ὦ Εὐ ριπί δη, μεταθῶ μεν ἐ πὶ τὰ ς ἔ χθρας, καὶ κελεύ ωμεν“ μετρί ας” ποιεῖ σθαι τὰ ς διαφορὰ ς καὶ“ μὴ πρὸ ς ἄ κρον μυελὸ ν ψυχῆ ς, εὔ λυτα δ' εἶ ναι” μί ση καὶ ὀ ργὰ ς καὶ μεμψιμοιρί ας καὶ ὑ πονοί ας: ἐ κεῖ νο δὲ μᾶ λλον ἡ μῖ ν παραί νει τὸ Πυθαγορικὸ ν“ μὴ πολλοῖ ς ἐ μβά λλειν δεξιὰ ν” τουτέ στι μὴ πολλοὺ ς ποιεῖ σθαι φί λους μηδὲ πολύ κοινον μηδὲ πά νδημον ἀ σπά ζεσθαι φιλί αν καὶ πρὸ ς ἐ ναντί ην ἡ μετὰ πολλῶ ν παθῶ ν εἰ σιοῦ σαν, ὧ ν τὸ μὲ ν συναγωνιᾶ ν καὶ συνά χθεσθαι καὶ συμπονεῖ ν καὶ συγκινδυνεύ ειν πά νυ δύ σοιστον τοῖ ς ἐ λευθέ ροις καὶ γενναί οις ἐ στί: τὸ δὲ τοῦ σοφοῦ Χί λωνος ἀ ληθέ ς, ὃ ς πρὸ ς τὸ ν εἰ πό ντα μηδέ να ἔ χειν ἐ χθρὸ ν“ ἔ οικας” ἔ φη“ σὺ μηδὲ φί λον ἔ χειν.” αἱ γὰ ρ ἔ χθραι ταῖ ς φιλί αις εὐ θὺ ς ἐ πακολουθοῦ σι καὶ συμπλέ κονται, ἐ πεί περ

οὐ κ ἔ στι φί λον μὴ συναδικεῖ σθαι μηδὲ συναδοξεῖ ν μηδὲ συναπεχθά νεσθαι: οἱ γὰ ρ ἐ χθροὶ τὸ ν φί λον εὐ θὺ ς ὑ φορῶ νταί τε καὶ μισοῦ σιν, οἱ δὲ φί λοι πολλά κις φθονοῦ σί τε καὶ ζηλοτυποῦ σι καὶ περισπῶ σιν. ὥ σπερ οὖ ν ὁ τῷ Τιμησί ᾳ περὶ τῆ ς ἀ ποικί ας δοθεὶ ς χρησμὸ ς προηγό ρευσε σμῆ να μελισσά ων τά χα τοι καὶ σφῆ κες; ἔ σονται, οὕ τως οἱ φί λων ζητοῦ ντες ἑ σμὸ ν ἔ λαθον ἐ χθρῶ ν σφηκιαῖ ς περιπεσό ντες. καὶ οὐ κ ἴ σον ἄ γει σταθμὸ ν ἐ χθροῦ μνησικακί α καὶ φί λου χά ρις. ὅ ρα δὲ τοὺ ς Φιλώ του καὶ Παρμενί ωνος φί λους καὶ οἰ κεί ους ἃ διέ θηκεν̓ Αλέ ξανδρος, ἃ τοὺ ς Δί ωνος Διονύ σιος τοὺ ς Πλαύ του Νέ ρων καὶ τοὺ ς Σηιανοῦ Τιβέ ριος στρεβλοῦ ντες καὶ ἀ ποκτιννύ οντες. ὡ ς γὰ ρ τὸ ν Κρέ οντα τῆ ς θυγατρὸ ς οὐ δὲ ν ὁ χρυσὸ ς οὐ δ' ὁ πέ πλος ὠ φέ λει, τὸ δὲ πῦ ρ ἀ ναφθὲ ν αἰ φνιδί ως προσδραμό ντα καὶ περιπτύ ξαντα κατέ καυσε καὶ συναπώ λεσεν, οὕ τως ἔ νιοι τῶ ν φί λων οὐ δὲ ν ἀ πολαύ σαντες εὐ τυχού ντων συναπό λλυνται δυστυχοῦ σι. καὶ τοῦ το μά λιστα πά σχουσιν οἱ φιλό σοφοι καὶ χαρί εντες, ὡ ς Θησεὺ ς τῷ Πειρί θῳ κολαζομέ νῳ καὶ δεδεμέ νῳ αἰ δοῦ ς ἀ χαλκεύ τοις συνέ ζευκται πέ δαις, ἐ ν δὲ τῷ λοιμῷ φησιν ὁ Θουκυδί δης τοὺ ς ἀ ρετῆ ς μά λιστα μεταποιουμέ νους συναπό λλυσθαι τοῖ ς φί λοις νοσοῦ σιν ἠ φεί δουν γὰ ρ σφῶ ν αὐ τῶ ν ἰ ό ντες παρὰ τοὺ ς ἐ πιτηδεί ους.

ὅ θεν οὕ τω τῆ ς ἀ ρετῆ ς ἀ φειδεῖ ν οὐ προσῆ κον ἄ λλοτ' ἄ λλοις συνδέ οντας αὐ τὴ ν καὶ συμπλέ κοντας, ἀ λλὰ τοῖ ς ἀ ξί οις τὴ ν αὐ τῆ ς κοινωνί αν φυλά ττειν, τουτέ στι τοῖ ς ὁ μοί ως φιλεῖ ν καὶ κοινωνεῖ ν δυναμέ νοις. καὶ γὰ ρ δὴ τοῦ το πά ντων μέ γιστό ν ἐ στιν ἐ ναντί ωμα πρὸ ς τὴ ν πολυφιλί αν, ὅ τι τῇ φιλί ᾳ γέ νεσις δι' ὁ μοιό τητό ς ἐ στιν. ὅ που γὰ ρ καὶ τὰ ἄ ψυχα τὰ ς μί ξεις πρὸ ς τὰ ἀ νό μοια ποιεῖ ται μετὰ βί ας ἀ ναγκαζό μενα καὶ ὀ κλά ζει καὶ ἀ γανακτεῖ φεύ γοντα ἀ π' ἀ λλή λων, τοῖ ς δὲ συγγενέ σι καὶ οἰ κεί οις ὁ μοπαθεῖ κεραννύ μενα καὶ προσί εται τὴ ν κοινωνί αν λεί ως καὶ μετ' εὐ μενεί ας, πῶ ς οἷ ό ν τε φιλί αν ἤ θεσι διαφό ροις, ἐ γγενέ σθαι καὶ πά θεσιν ἀ νομοί οις καὶ βί οις ἑ τέ ρας προαιρέ σεις ἔ χουσιν; ἡ μὲ ν γὰ ρ περὶ ψαλμοὺ ς καὶ φό ρμιγγας ἁ ρμονί α δι' ἀ ντιφώ νων ἔ χει τὸ σύ μφωνον, ὀ ξύ τησι καὶ βαρύ τησιν ἁ μωσγέ πως ὁ μοιό τητος ἐ γγιγνομέ νης: τῆ ς δὲ φιλικῆ ς συμφωνί ας ταύ της καὶ ἁ ρμονί ας οὐ δὲ ν ἀ νό μοιον οὐ δ' ἀ νώ μαλον οὐ δ' ἄ νισον εἶ ναι δεῖ μέ ρος, ἀ λλ' ἐ ξ ἁ πά ντων ὁ μοί ως ἐ χό ντων ὁ μολογεῖ ν καὶ ὁ μοβουλεῖ ν καὶ ὁ μοδοξεῖ ν καὶ συνομοπαθεῖ ν, ὥ σπερ μιᾶ ς ψυχῆ ς ἐ ν πλεί οσι διῃ ρημέ νης σώ μασι.

τί ς οὖ ν ἐ στιν οὕ τως ἐ πί πονος καὶ μετά βολος καὶ παντοδαπὸ ς ἄ νθρωπος, ὥ στε πολλοῖ ς ἑ αυτὸ ν ἐ ξομοιοῦ ν καὶ προσαρμό ττειν καὶ μὴ καταγελᾶ ν τοῦ Θεό γνιδος παραινοῦ ντος πουλύ ποδος νό ον ἴ σχε πολυχρό ου, ὃ ς ποτὶ πέ τρῃ, τῇ περ ὁ μιλή σῃ, τοῖ ος ἰ δεῖ ν ἐ φά νη; καί τοι τοῦ πολύ ποδος αἱ μεταβολαὶ βά θος οὐ κ ἔ χουσιν, ἀ λλὰ περὶ αὐ τὴ ν γί γνονται τὴ ν ἐ πιφά νειαν, στυφό τητι καὶ μανό τητι τὰ ς ἀ πορροὰ ς τῶ ν πλησιαζό ντων ἀ ναλαμβά νουσαν: αἱ δὲ φιλί αι τὰ ἤ θη ζητοῦ σι συνεξομοιοῦ ν καὶ τὰ πά θη καὶ τοὺ ς λό γους καὶ τὰ ἐ πιτηδεύ ματα καὶ τὰ ς διαθέ σεις. Πρωτέ ως τινὸ ς οὐ κ εὐ τυχοῦ ς οὐ δὲ πά νυ χρηστοῦ τὸ ἔ ργον, ἀ λλ' ὑ πὸ γοητεί ας ἑ αυτὸ ν εἰ ς ἕ τερον εἶ δος ἐ ξ ἑ τέ ρου μεταλλά ττοντος ἐ ν ταὐ τῷ πολλά κις, φιλολό γοις συναναγιγνώ σκοντος καὶ παλαισταῖ ς συγκονιομέ νου καὶ φιλοθή ροις συγκυνηγετοῦ ντος καὶ φιλοπό ταις συμμεθυσκομέ νου καὶ πολιτικοῖ ς συναρχαιρεσιά ζοντος, ἰ δί αν ἤ θους ἑ στί αν οὐ κ ἔ χοντος,:. ὡ ς δὲ τὴ ν ἀ σχημά τιστον οἱ φυσικοὶ καὶ ἀ χρώ ματον οὐ σί αν καὶ ὕ λην λέ γουσιν ὑ ποκειμέ νην καὶ τρεπομέ νην ὑ φ' αὑ τῆ ς νῦ ν μὲ ν φλέ γεσθαι νῦ ν δ' ἐ ξυγραί νεσθαι, τοτὲ δ' ἐ ξαεροῦ σθαι πή γνυσθαι δ' αὖ θις, οὕ τως ἄ ρα τῇ πολυφιλί ᾳ ψυχὴ ν ὑ ποκεῖ σθαι δεή σει πολυπαθῆ καὶ πολύ τροπον καὶ ὑ γρὰ ν καὶ ῥ ᾳ δί αν μεταβά λλειν. ἀ λλ' ἡ φιλί α στά σιμό ν τι ζητεῖ καὶ βέ βαιον ἦ θος καὶ ἀ μετά πτωτον ἐ ν μιᾷ χώ ρᾳ καὶ συνηθεί ᾳ: διὸ καὶ σπά νιον καὶ δυσεύ ρετό ν ἐ στι φί λος βέ βαιος.