Reader

ὁ ρῶ μὲ ν ὅ τι τὸ ν πραό τατου, ὦ Κορνή λιε Ποῦ λχερ, πολιτεί ας ᾕ ρησαι τρό πον, ἐ ν ᾧ μά λιστα τοῖ ς κοινοῖ ς ὠ φέ λιμος; ὢ ν ἀ λυπό τατον ἰ δί ᾳ τοῖ ς ἐ ντυγχά νουσι παρέ χεις σεαυτό ν. ἐ πεὶ δὲ χώ ραν μὲ ν ἄ θηρον ὥ σπερ ἱ στοροῦ σι τὴ ν Κρή την εὑ ρεῖ ν ἔ στι, πολιτεί α δὲ μή τε φθό νον ἐ νηνοχυῖ α μή τε ζῆ λον φιλονεικί αν, ἔ χθρας γονιμώ τατα πά θη, μέ χρι νῦ ν οὐ γέ γονεν ἀ λλ' εἰ μηδὲ ν ἄ λλο, ταῖ ς ἔ χθραις αἱ φιλί αι συμπλέ κουσιν ἡ μᾶ ς: ὃ καὶ Χί λων ὁ σοφὸ ς νοή σας τὸ ν εἰ πό ντα μηδέ να ἔ χειν ἐ χθρὸ ν ἠ ρώ τησεν εἰ μηδὲ φί λον ἔ χοι, δοκεῖ μοι τὰ τ' ἄ λλα περὶ ἐ χθρῶ ν τῷ πολιτικῷ διεσκέ φθαι προσή κειν καὶ τοῦ Ξενοφῶ ντος ἀ κηκοέ ναι μὴ παρέ ργως εἰ πό ντος ὅ τι τοῦ νοῦ ν ἔ χοντό ς ἐ στι καὶ ἀ πὸ“ τῶ ν ἐ χθρῶ ν ὠ φελεῖ σθαι” ἅ περ οὖ ν εἰ ς τοῦ το πρῴ ην εἰ πεῖ ν μοι παρέ στη, συναγαγὼ ν ὁ μοῦ τι τοῖ ς αὐ τοῖ ς ὀ νό μασιν ἀ πέ σταλκά σοι, φεισά μενος ὡ ς ἐ νῆ ν μά λιστα τῶ ν ἐ ν τοῖ ς Πολιτικοῖ ς Παραγγέ λμασι γεγραμμέ νων, ἐ πεὶ κἀ κεῖ νο τὸ βιβλί ον ὁ ρῶ σε πρό χειρον ἔ χοντα πολλά κις.

ἐ ξή ρκει τοῖ ς παλαιοῖ ς ὑ πὸ τῶ ν ἀ λλοφύ λων καὶ ἀ γρί ων ζῴ ων μὴ ἀ δικεῖ σθαι, καὶ τοῦ το τῶ ν πρὸ ς τὰ θηρί α τέ λος ἦ ν ἀ γώ νων ἐ κεί νοις: οἱ δ' ὕ στερον ἢ δη χρῆ σθαι μαθό ντες αὐ τοῖ ς; καὶ ὠ φελοῦ νται σαρξὶ τρεφό μενοι καὶ θριξὶ ν ἀ μφιεννύ μενοι καὶ χολαῖ ς καὶ πυτί αις ἰ ατρευό μενοι καὶ δέ ρμασιν ὁ πλί ζοντες ἑ αυτού ς, ὥ στ': ἄ ξιον εἶ ναι δεδιέ ναι μὴ τῶ ν θηρί ων ἐ πιλιπό ντων τῷ ἀ νθρώ πῳ θηριώ δης ὁ βί ος αὐ τοῦ γέ νηται καὶ ἄ πορος καὶ ἀ νή μερος. ἐ πεὶ τοί νυν τοῖ ς μὲ ν ἄ λλοις ἱ κανό ν ἐ στι τὸ μὴ πά σχειν ὑ πὸ τῶ ν ἐ χθρῶ ν, κακῶ ς, τοὺ ς δὲ νοῦ ν ἔ χοντας ὁ Ξενοφῶ ν καὶ ὠ φελεῖ σθαί φησιν ἀ πὸ τῶ ν διαφερομέ νων, ἀ πιστεῖ ν μὲ ν οὐ χρή, ζητεῖ ν δὲ μέ θοδον καὶ τέ χνην δι' ἧ ς τοῦ το περιέ σται τὸ καλὸ ν οἷ ς χωρὶ ς ἐ χθροῦ ζῆ ν ἀ δύ νατό ν ἐ στιν. οὐ δύ ναται πᾶ ν ἐ ξημερῶ σαι δέ νδρον 5 γεωργὸ ς οὐ δὲ πᾶ ν τιθασεῦ σαι θηρί ον ὁ κυνηγό ς: ἐ ζή τησαν οὖ ν καθ' ἑ τέ ρας χρεί ας ὁ μὲ ν ἐ κ τῶ ν ἀ κά ρπων ὁ δ' ἀ πὸ τῶ ν ἀ γρί ων ὠ φελεῖ σθαι. τῆ ς θαλά ττης τὸ ὕ δωρ ἄ ποτό ν ἐ στι καὶ πονηρό ν, ἀ λλ' ἰ χθῦ ς τρέ φει καὶ πό μπιμό ν ἐ στι πά ντῃ καὶ πορεύ σιμον ὄ χημα τοῖ ς κομιζομέ νοις: τοῦ δὲ σατύ ρου τὸ πῦ ρ, ὡ ς πρῶ τον ὤ φθη, βουλομέ νου φιλῆ σαι καὶ περιβαλεῖ ν, ὁ Προμηθεύ ς τρά γος ἔ φη γέ νειον ἆ ρα πενθή σεις σύ γε καὶ γὰ ρ κά ει τὸ ν ἁ ψά μενον, ἀ λλὰ φῶ ς παρέ χει καὶ θερμό τητα καὶ τέ χνης ἁ πά σης ὄ ργανό ν ἐ στι τοῖ ς χρῆ σθαι μαθοῦ σι. σκό πει δὴ καὶ τὸ ν ἐ χθρό ν, εἰ βλαβερὸ ς ὢ ν τἄ λλα καὶ δυσμεταχεί ριστος, ἁ μωσγέ πως ἁ φὴ ν ἐ νδί δωσιν αὑ τοῦ καὶ χρῆ σιν οἰ κεί αν καὶ ὠ φέ λιμό ς ἐ στι. καὶ τῶ ν πραγμά των ἄ φιλα πολλὰ καὶ ἀ πεχθῆ καὶ ἀ ντί παλα τοῖ ς ἐ ντυγχά νουσιν ἀ λλ' ὁ ρᾷ ς ὅ τι καὶ νό σοις ἔ νιοι σώ ματος εἰ ς ἀ πραγμοσύ νην ἐ χρή σαντο, καὶ πό νοι πολλοῖ ς προσπεσό ντες ἔ ρρωσαν καὶ ἤ σκησαν. ἔ νιοι δὲ καὶ πατρί δος; στέ ρησιν καὶ χρημά των ἀ ποβολὴ ν ἐ φό διον σχολῆ ς ἐ ποιή σαντο καὶ φιλοσοφί ας, ὡ ς Διογέ νης καὶ Κρά της Ζή νων δέ, τῆ ς ναυκληρί ας αὐ τῷ συντριβεί σης, πυθό μενος εἶ πεν“ εὖ γ' ὦ τύ χη ποιεῖ ς, εἰ ς τὸ ν τρί βωνα συνελαύ νουσα ἡ μᾶ ς.” ὥ σπερ γὰ ρ τὰ ῥ ωμαλεώ τατα τοὺ ς στομά χους καὶ ὑ γιεινό τατα τῶ ν ζῴ ων ὄ φεις ἐ σθί οντα καταπέ ττει καὶ σκορπί ους, ἔ στι δ' ἃ καὶ λί θοις καὶ ὀ στρά κοις τρέ φεται μεταβά λλουσι δὲ δι' εὐ τονί αν καὶ θερμό τητα πνεύ ματος, οἱ δὲ σικχοὶ καὶ νοσώ δεις ἄ ρτον καὶ οἶ νον προσφερό μενοι ναυτιῶ σιν, οὕ τως οἱ μὲ ν ἀ νό ητοι καὶ τὰ ς φιλί ας διαφθεί ρουσιν, οἱ δὲ φρό νιμοι καὶ ταῖ ς ἔ χθραις ἐ μμελῶ ς χρῆ σθαι δύ νανται.

πρῶ τον μὲ ν οὖ ν δοκεῖ μοι τῆ ς ἔ χθρας τὸ βλαβερώ τατον ὠ φελιμώ τατον ἂ ν γενέ σθαι τοῖ ς προσέ χουσιν. τί δὲ τοῦ τ' ἐ στί ν; ἐ φεδρεύ ει σου τοῖ ς πρά γμασιν ἐ γρηγορὼ ς ὁ ἐ χθρὸ ς ἀ εὶ καὶ λαβὴ ν ζητῶ ν πανταχό θεν περιοδεύ ει τὸ ν βί ον, οὐ διὰ δρυὸ ς μό νον ὁ ρῶ ν ὡ ς ὁ Λυγκεὺ ς οὐ δὲ διὰ λί θων καὶ ὀ στρά κων, ἀ λλὰ καὶ διὰ φί λου καὶ οἰ κέ του καὶ διὰ συνή θους παντὸ ς ὡ ς ἀ νυστό ν ἐ στι φωρῶ ν τὰ πραττό μενα καὶ τὰ βουλευό μενα διορύ ττων καὶ διερευνώ μενος. οἱ μὲ ν γὰ ρ φί λοι καὶ νοσοῦ ντες ἡ μᾶ ς πολλά κις καὶ ἀ ποθνῄ σκοντες λανθά νουσιν ἀ μελοῦ ντας καὶ ὀ λιγωροῦ ντας, τῶ ν δ' ἐ χθρῶ ν μονονουχὶ καὶ τοὺ ς ὀ νεί ρους πολυπραγμονοῦ μεν: νό σοι δὲ καὶ δανεισμοὶ καὶ διαφοραὶ πρὸ ς γυναῖ κας αὐ τοὺ ς ἐ κεί νους μᾶ λλον ἢ τὸ ν ἐ χθρὸ ν λανθά νουσι. μά λιστα δὲ τῶ ν ἁ μαρτιῶ ν ἔ χεται καὶ ταύ τας ἐ ξιχνεύ ει. καὶ καθά περ οἱ γῦ πες ἐ πὶ τὰ ς ὀ σμὰ ς τῶ ν διεφθορό των σωμά των φέ ρονται, τῶ ν δὲ καθαρῶ ν καὶ ὑ γιαινό ντων αἴ σθησιν οὐ κ ἔ χουσιν, οὕ τω τὰ νοσοῦ ντα τοῦ βί ου καὶ φαῦ λα καὶ πεπονθό τα κινεῖ τὸ ν ἐ χθρό ν, καὶ πρὸ ς ταῦ θ' οἱ μισοῦ ντες ᾄ ττουσι καὶ τού των ἅ πτονται καὶ σπαρά ττουσι. τοῦ τ' οὖ ν ὠ φέ λιμό ν ἐ στι; πά νυ μὲ ν οὖ ν, εὐ λαβού μενον ζῆ ν καὶ προσέ χειν ἑ αυτῷ καὶ μή τε πρά ττειν μηδὲ ν ὀ λιγώ ρως καὶ ἀ περισκέ πτως μή τε λέ γειν, ἀ λλ' ἀ εὶ διαφυλά ττειν ὥ σπερ ἐ ν ἀ κριβεῖ διαί τῃ τὸ ν βί ον ἀ νεπί ληπτον: ἡ γὰ ρ οὕ τω συστέ λλουσα τὰ πά θη καὶ συνέ χουσα τὸ ν λογισμὸ ν εὐ λά βεια μελέ την ἐ μποιεῖ καὶ προαί ρεσιν τοῦ ζῆ ν ἐ πιεικῶ ς καὶ ἀ νεγκλή τως. καθά περ γὰ ρ αἱ πολέ μοις ἀ στυγειτονικοῖ ς καὶ στρατεί αις ἐ νδελεχέ σι σωφρονιζό μεναι πό λεις εὐ νομί αν καὶ πολιτεί αν ὑ γιαί νουσαν ἠ γά πησαν, οὕ τως οἱ δι' ἔ χθρας τινὰ ς ἀ ναγκασθέ ντες ἐ πινή φειν τῷ βί ῳ καὶ φυλά ττεσθαι τὸ ῥ ᾳ θυμεῖ ν καὶ καταφρονεῖ ν καὶ μετ' εὐ χρηστί ας ἕ καστα πρά ττειν λανθά νουσιν εἰ ς τὸ ἀ ναμά ρτητον ὑ πὸ τῆ ς συνηθεί ας ἀ γό μενοι καὶ κατακοσμού μενοι τὸ ν τρό πον, ἂ ν καὶ μικρὸ ν ὁ λό γος συνεπιλαμβά νηται. τὸ γά ρ ἦ κεν γηθή σαι Πρί αμος Πριά μοιό τε παῖ δες οἷ ς ἐ στιν ἀ εὶ πρό χειρον, ἐ πιστρέ φει καὶ διατρέ πει καὶ ἀ φί στησι τῶ ν τοιού των ἐ φ' οἷ ς οἱ ἐ χθροὶ χαί ρουσι καὶ καταγελῶ σι. καὶ μὴ ν τοὺ ς περὶ τὸ ν Διό νυσον τεχνί τας ὁ ρῶ μεν ἐ κλελυμέ νους καὶ ἀ προθύ μους καὶ οὐ κ ἀ κριβῶ ς πολλά κις ἀ γωνιζομέ νους ἐ ν τοῖ ς θεά τροις ἐ φ' ἑ αυτῶ ν: ὅ ταν δ' ἅ μιλλα καὶ ἀ γὼ ν γέ νηται πρὸ ς ἑ τέ ρους, οὐ μό νον αὑ τοὺ ς ἀ λλὰ καὶ τὰ ὄ ργανα μᾶ λλον συνεπιστρέ φουσι, χορδολογοῦ ντες καὶ ἀ κριβέ στερον ἁ ρμοζό μενοι καὶ καταυλοῦ ντες. ὅ στις οὖ ν οἶ δεν ἀ νταγωνιστὴ ν βί ου καὶ δό ξης τὸ ν ἐ χθρὸ ν ὄ ντα, προσέ χει μᾶ λλον αὑ τῷ, καὶ τὰ πρά γματα περισκοπεῖ καὶ διαρμό ζεται τὸ ν βί ον. ἐ πεὶ καὶ τοῦ το τῆ ς κακί ας ἴ διό ν ἐ στι, τὸ τοὺ ς ἐ χθροὺ ς αἰ σχύ νεσθαι μᾶ λλον ἢ τοὺ ς φί λους ἐ φ' οἷ ς ἐ ξαμαρτά νομεν. ὅ θεν ὁ Νασικᾶ ς, οἰ ομέ νων τινῶ ν καὶ λεγό ντων ἐ ν ἀ σφαλεῖ γεγονέ ναι τὰ̔ Ρωμαί ων πρά γματα Καρχηδονί ων μὲ ν ἀ νῃ ρημέ νων̓ Αχαιῶ ν δὲ δεδουλωμέ νων,“: νῦ ν μὲ ν οὖ ν” εἶ πεν“ ἐ πισφαλῶ ς ἔ χομεν, μή θ' οὓ ς φοβηθῶ μεν μή θ' οὓ ς αἰ σχυνθῶ μεν ἑ αυτοῖ ς ἀ πολελοιπό τες”

ἔ τι τοί νυν πρό σλαβε τὴ ν Διογέ νους ἀ πό φασιν, φιλό σοφον σφό δρα καὶ πολιτικὴ ν οὖ σαν:“ ὁ ηομερ. α 255 πῶ ς ἀ μυνοῦ μαι τὸ ν ἐ χθρό ν;'”“ αὐ τὸ ς καλὸ ς κἀ γαθὸ ς γενό μενος.'” ἵ ππους ἐ χθρῶ ν ὁ ρῶ ντες εὐ δοκιμοῦ ντας ἀ νιῶ νται καὶ κύ νας ἐ παινουμέ νους. ἂ ν χωρί ον ἐ κπεπονημέ νον ἴ δωσιν, ἂ ν εὐ θαλοῦ ντα κῆ πον, ἐ πιστέ νουσι. τί οὖ ν οἴ ει; σεαυτὸ ν ἐ πιδεικνύ μενος ἄ νδρα δί καιον ἀ ρτί φρονα χρηστό ν, ἐ ν λό γοις εὐ δό κιμον, ἐ ν πρά ξεσι καθαρό ν, ἐ ν διαί τῃ κό σμιον, βαθεῖ αν αὔ λακα διὰ φρενὸ ς καρπού μενον, ἐ ξ ἧ ς τὰ κεδνὰ βλαστά νει βουλεύ ματα;“ νικώ μενοι” φησὶ Πί νδαρος“ ἄ νδρες ἀ γρυξί ᾳ δέ δενται,” οὐ χ ἁ πλῶ ς οὐ δὲ πά ντες, ἀ λλ' ὅ σοι νικωμέ νους αὑ τοὺ ς ὁ ρῶ σιν ὑ πὸ τῶ ν ἐ χθρῶ ν ἐ πιμελεί ᾳ χρηστό τητι μεγαλοφροσύ νῃ φιλανθρωπί αις εὐ εργεσί αις: ταῦ τ' ἀ ποστρέ φει“ τὴ ν γλῶ τταν” ὡ ς ὁ Δημοσθέ νης φησί ν,“ ἐ μφρά ττει τὸ στό μα, ἄ γχει, σιωπᾶ ν ποιεῖ.” σύ τοι διά φερε τῶ ν κακῶ ν: ἔ ξεστι γά ρ. εἰ θέ λεις ἀ νιᾶ ν τὸ ν μισοῦ ντα, μὴ λοιδό ρει κί ναιδον μηδὲ μαλακὸ ν μηδ' ἀ κό λαστον μηδὲ βωμολό χον μηδ' ἀ νελεύ θερον, ἀ λλ' αὐ τὸ ς ἀ νὴ ρ ἴ σθι καὶ σωφρό νει καὶ ἀ λή θευε καὶ χρῶ φιλανθρώ πως καὶ δικαί ως τοῖ ς ἐ ντυγχά νουσιν. ἂ ν δὲ λοιδορῆ σαι προαχθῇ ς, ἄ παγε πορρωτά τω σεαυτὸ ν ὧ ν λοιδορεῖ ς ἐ κεῖ νον. ἐ νδύ ου τῇ ψυχῇ, περισκό πει τὰ σαθρά, μὴ τί ς σοί ποθεν ὑ ποφθέ γγηται κακί α τὸ τοῦ τραγῳ δοῦ ἄ λλων ἰ ατρὸ ς αὐ τὸ ς ἕ λκεσι βρύ ων ἂ ν ἀ παί δευτον εἴ πῃ ς, ἐ πί τεινε τὸ φιλομαθὲ ς ἐ ν σεαυτῷ καὶ φιλό πονον: ἂ ν δειλό ν, ἔ γειρε μᾶ λλον τὸ θαρραλέ ον καὶ ἀ νδρῶ δες: κἂ ν ἀ σελγῆ καὶ ἀ κό λαστον, ἐ ξά λειφε τῆ ς ψυχῆ ς; εἴ τι λανθά νον ἐ στὶ φιληδονί ας ἴ χνος. οὐ δὲ ν γὰ ρ αἴ σχιό ν ἐ στι: βλασφημί ας παλινδρομού σης οὐ δὲ λυπηρό τερον, ἀ λλ' ἔ οικε καὶ τοῦ φωτὸ ς; τὸ ἀ νακλώ μενον μᾶ λλον ἐ νοχλεῖ ν τὰ ς ἀ σθενεῖ ς ὁ ρά σεις καὶ τῶ ν ψό γων οἱ πρὸ ς αὐ τοὺ ς ἀ ναφερό μενοι τοὺ ς ψέ γοντας ὑ πὸ τῆ ς ἀ ληθεί ας. ὡ ς γὰ ρ ὁ καικί ας τὰ νέ φη, καὶ ὁ φαῦ λος βί ος ἐ φ' ἑ αυτὸ ν ἕ λκει τὰ ς λοιδορί ας.

ὁ μὲ ν οὖ ν Πλά των ὁ σά κις ἀ σχημονοῦ σιν ἀ νθρώ ποις παραγέ νοιτο, πρὸ ς αὑ τὸ ν εἰ ώ θει λέ γειν“ μή που ἄ ρ' ἐ γὼ τοιοῦ τος;'” ὁ δὲ λοιδορή σας τὸ ν ἑ τέ ρου βί ον ἂ ν εὐ θὺ ς ἐ πισκοπῇ τὸ ν ἑ αυτοῦ καὶ μεθαρμό ττῃ πρὸ ς τοὐ ναντί ον ἀ πευθύ νων καὶ ἀ ποστρέ φων, ἕ ξει τι χρή σιμον ἐ κ τοῦ λοιδορεῖ ν, ἄ λλως ἀ χρή στου καὶ κενοῦ δοκοῦ ντος εἶ ναι καὶ ὄ ντος. οἱ μὲ ν οὖ ν πολλοὶ γελῶ σιν, ἄ ν τις ὢ ν φαλακρὸ ς ἢ κυρτὸ ς ἑ τέ ρους εἰ ς ταῦ τα λοιδορῇ καὶ σκώ πτῃ: γελοῖ ον δ' ὅ λως ἐ στὶ τὸ λοιδορεῖ ν καὶ σκώ πτειν ὁ τιοῦ ν ἀ ντιλοιδορηθῆ ναι δυνά μενον, ὡ ς Λέ ων ὁ Βυζά ντιος ὑ πὸ κυρτοῦ λοιδορηθεὶ ς εἰ ς τὴ ν τῶ ν ὀ μμά των ἀ σθέ νειαν“ ἀ νθρώ πινον” ἔ φη“ πά θος ὀ νειδί ζεις, ἐ πὶ τοῦ νώ του φέ ρων τὴ ν νέ μεσιν” οὐ κοῦ ν μηδὲ μοιχὸ ν λοιδορή σῃ ς, αὐ τὸ ς ὢ ν παιδομανή ς: μηδ' ἄ σωτον, αὐ τὸ ς ὢ ν ἀ νελεύ θερος. ἀ νδροκτό νου γυναικὸ ς ὁ μογενὴ ς ἔ φυς πρὸ ς τὸ ν̓́ Αδραστον ὁ̓ Αλκμέ ων. τί οὖ ν ἐ κεῖ νος; οὐ κ ἀ λλό τριον ἀ λλ' ἴ διον αὐ τῷ προφέ ρων ὄ νειδος σὺ, δ' αὐ τό χειρ γε μητρὸ ς ἣ σ1' ἐ γεί νατο πρὸ ς τὸ ν Κρά σσον ὁ Δομί τιος οὐ“ σὺ μυραί νης ἐ ν ζωγρεί ῳ σοι τρεφομέ νης εἶ τ' ἀ ποθανού σης ἔ κλαυσας;'” καὶ ὁ ἕ τερος“ οὐ σὺ τρεῖ ς γυναῖ κας ἐ κκομί σας οὐ κ ἐ δά κρυσας;'” οὐ κ εὐ φυᾶ δεῖ τὸ ν λοιδορησό μενον εἶ ναι καὶ μεγαλό φωνον καὶ ἰ ταμό ν, ἀ λλ' ἀ λοιδό ρητον καὶ ἀ νέ γκλητον οὐ δενὶ γὰ ρ οὕ τως ἔ οικε προστά ττειν ὁ θεὸ ς ὡ ς τῷ μέ λλοντι ψέ γειν ἕ τερον τὸ“ γνῶ θι σαυτό ν,” ἵ να μὴ λέ γοντες ἃ θέ λουσιν ἀ κού ωσιν ἃ μὴ θέ λουσι;“ φιλεῖ” γὰ ρ ὁ τοιοῦ τος κατὰ τὸ ν Σοφοκλέ α γλῶ σσαν ἐ κχέ ας μά την ἄ κων ἀ κού ειν οὓ ς ἑ κὼ ν εἴ πῃ λό γους

τουτὶ μὲ ν οὖ ν ἔ νεστι τῷ λοιδορεῖ ν τὸ ν ἐ χθρὸ ν ὠ φέ λιμον καὶ χρή σιμον οὐ κ ἔ λαττον δ' ἕ τερον, τὸ λοιδορεῖ σθαι καὶ κακῶ ς ἀ κού ειν αὐ τὸ ν ὑ πὸ τῶ ν ἐ χθρῶ ν. ὅ θεν ὀ ρθῶ ς ὁ̓ Αντισθέ νης εἶ πεν ὅ τι τοῖ ς μέ λλουσι σῴ ζεσθαι φί λων δεῖ γνησί ων ἢ διαπύ ρων ἐ χθρῶ ν οἱ μὲ ν γὰ ρ νουθετοῦ ντες τοὺ ς ἁ μαρτά νοντας οἱ δὲ λοιδοροῦ ντες ἀ ποτρέ πουσι. ἐ πεὶ δ' ἡ φιλί α τὰ νῦ ν ἰ σχνό φωνος γέ γονεν ἐ ν τῷ παρρησιά ζεσθαι, καὶ τὸ κολακεῦ ον αὐ τῆ ς λά λον ἐ στὶ τὸ δὲ νουθετοῦ ν ἄ ναυδον, ἀ κουστέ ον ἐ στὶ παρὰ τῶ ν ἐ χθρῶ ν τὴ ν ἀ λή θειαν. ὡ ς γὰ ρ ὁ Τή λεφος οἰ κεί ου μὴ τυγχά νων ἰ ατροῦ τῷ πολεμί ῳ δό ρατι τὸ ἕ λκος ὑ πέ θηκεν, οὕ τω τοὺ ς ἀ ποροῦ ντας εὐ νοί ας νουθετού σης ὑ πομέ νειν ἀ νά γκη μισοῦ ντος ἐ χθροῦ λό γον, ἂ ν ἐ λέ γχῃ καὶ κολά ζῃ τὴ ν κακί αν, σκοποῦ ντας τὸ ἔ ργον ἀ λλὰ μὴ τὴ ν γνώ μην τοῦ κακῶ ς λέ γοντος ὥ σπερ γὰ ρ ὁ τὸ ν Θεσσαλὸ ν Προμηθέ α κτεῖ ναι διανοηθεὶ ς ἔ παισε τῷ ξί φει τὸ φῦ μα καὶ διεῖ λεν οὕ τως ὥ στε σωθῆ ναι τὸ ν ἄ νθρωπον καὶ ἀ παλλαγῆ ναι τοῦ φύ ματος ῥ αγέ ντος, οὕ τω πολλά κις ὑ π' ὀ ργῆ ς ἢ ἔ χθρας προσπεσοῦ σα λοιδορί α κακὸ ν ψυχῆ ς ἢ ἀ γνοού μενον ἢ ἀ μελού μενον ἐ θερά πευσεν. ἀ λλ' οἱ πολλοὶ λοιδορηθέ ντες οὐ σκοποῦ σιν εἰ πρό σεστιν αὐ τοῖ ς τὸ λεγό μενον, ἀ λλὰ τί πρό σεστιν ἕ τερον τῷ λοιδοροῦ ντι, καὶ καθά περ οἱ παλαί οντες τὴ ν κό νιν οὐ χ ἑ αυτῶ ν ἀ ποψῶ σι τὰ ς λοιδορί ας, ἀ λλὰ συμπά σσουσιν ἀ λλή λους εἶ τα φύ ρονται καὶ ἀ ναχρώ ννυνται συμπεσό ντες ὑ π' ἀ λλή λων. δεῖ δ' ἀ κού σαντα κακῶ ς ὑ π' ἐ χθροῦ τὸ μὲ ν προσὸ ν ἀ φαιρεῖ ν αὑ τοῦ μᾶ λλον ἢ κηλῖ δα προσοῦ σαν ἱ ματί ῳ καὶ δειχθεῖ σαν ἂ ν δέ τις λέ γῃ τὰ μὴ προσό ντα, ὅ μως ζητεῖ ν τὴ ν αἰ τί αν ἀ φ' ἧ ς ἡ βλασφημί α γέ γονε, καὶ φυλά ττεσθαι καὶ δεδιέ ναι μή τι λανθά νωμεν ἢ σύ νεγγυς ἢ ὅ μοιον τῷ λεγομέ νῳ παραμαρτά νοντες. οἷ ον Λακύ δην τὸ ν̓ Αργεί ων βασιλέ α κό μης τις διά θεσις καὶ βά δισμα τρυφερώ τερον εἰ ς μαλακί αν διέ βαλε, καὶ Πομπή ιον τὸ ἑ νὶ κνᾶ σθαι τὴ ν κεφαλὴ ν δακτύ λῳ πορρωτά τω θηλύ τητος καὶ ἀ κολασί ας ὄ ντα. Κρά σσος δὲ τῶ ν ἱ ερῶ ν μιᾷ παρθέ νων αἰ τί αν ἔ σχε πλησιά ζειν, χωρί ον τι καλὸ ν ὠ νή σασθαι παρ' αὐ τῆ ς βουλό μενος καὶ διὰ τοῦ το πολλά κις ἐ ντυγχά νων ἰ δί ᾳ καὶ θεραπεύ ων. Ποστουμί αν δὲ τὸ γελᾶ ν προχειρό τερον καὶ λαλιᾷ χρῆ σθαι θρασυτέ ρᾳ πρὸ ς ἄ νδρας διέ βαλεν, ὥ στε κριθῆ ναι φθορᾶ ς, εὑ ρέ θη μὲ ν οὖ ν καθαρὰ τῆ ς αἰ τί ας, ἀ πολύ σας δ' αὐ τὴ ν ὁ ἀ ρχιερεὺ ς Σπό ριος Μινού κιος ὑ πέ μνησε μὴ χρῆ σθαι λό γοις ἀ σεμνοτέ ροις τοῦ βί ου. Θεμιστοκλεῖ δὲ Παυσανί ας μηδὲ ν ἀ δικοῦ ντι προσετρί ψατο τὴ ν ὑ ποψί αν τῆ ς προδοσί ας διὰ τὸ χρῆ σθαι φί λῳ καὶ γρά φειν συνεχῶ ς καὶ πέ μπειν πρὸ ς αὐ τό ν.

ὅ ταν οὖ ν λεχθῇ τι μὴ ἀ ληθέ ς, οὐ χ ὅ τι ψεῦ δό ς ἐ στι δεῖ καταφρονεῖ ν καὶ ἀ μελεῖ ν, ἀ λλὰ σκοπεῖ ν τί τῶ ν ὑ πὸ σοῦ λεγομέ νων ἢ πραττομέ νων ἢ σπουδαζομέ νων ἢ συνό ντων ὁ μοιό τητα τῇ διαβολῇ παρέ σχηκε, καὶ τοῦ το διευλαβεῖ σθαι καὶ φεύ γειν. εἰ γὰ ρ ἕ τεροι πρά γμασιν ἀ βουλή τοις περιπεσό ντες διδά σκονται; τὸ χρή σιμον, ὥ σπερ ἡ Μερό πη φησὶ ν αἱ τύ χαι δέ με μισθὸ ν λαβοῦ σαι τῶ ν ἐ μῶ ν τὰ φί λτατα σοφὴ ν ἔ θηκαν, τί κωλύ ει διδά σκαλον ἄ μισθον λαβό ντα τὸ ν ἐ χθρὸ ν ὠ φεληθῆ ναι καὶ μαθεῖ ν τι τῶ ν λανθανό ντων; πολλὰ γὰ ρ ὁ ἐ χθρὸ ς αἰ σθά νεται τοῦ φί λου μᾶ λλον τυφλοῦ ται“ γὰ ρ“ τὸ φιλοῦ ν περὶ τὸ φιλού μενον” ὡ ς ὁ Πλά των φησί, τῷ δὲ μισεῖ ν μετὰ τοῦ πολυπραγμονεῖ ν καὶ τὸ λαλεῖ ν ἔ νεστιν. ὁ̔ Ιέ ρων ὑ πό τινος τῶ ν ἐ χθρῶ ν εἰ ς τὴ ν δυσωδί αν ἐ λοιδορή θη τοῦ στό ματος. ἐ λθὼ ν οὖ ν οἴ καδε πρὸ ς τὴ ν γυναῖ κα“ τί λέ γεις;'” εἶ πεν,“ οὐ δὲ σύ μοι τοῦ τ' ἔ φρασας;'” ἡ δ' οὖ σα σώ φρων καὶ ἄ κακος“ ᾤ μην” εἶ πεν“ ὅ τι τοιοῦ το πά ντες ὄ ζουσιν οἱ ἄ νδρες.” οὕ τω καὶ τὰ αἰ σθητὰ καὶ τὰ σωματικὰ καὶ τὰ καταφανῆ πᾶ σι παρὰ τῶ ν ἐ χθρῶ ν μαθεῖ ν πρό τερον ἔ στιν ἢ τῶ ν φί λων καὶ συνή θων.

ἄ νευ δὲ τού του τὴ ν περὶ τὴ ν γλῶ τταν ἐ γκρά τειαν, οὐ μικρὸ ν ἀ ρετῆ ς μέ ρος οὖ σαν, ὑ πή κοον ἀ εὶ τῷ λογισμῷ καὶ πειθή νιον ἔ χειν οὐ κ ἔ νεστιν, ἂ ν μή τις ἀ σκή σει καὶ μελέ τῃ καὶ φιλοπονί ᾳ τὰ κά κιστα τῶ ν παθῶ ν, οἷ ό ν ἐ στιν ἡ ὀ ργή, κατεργά σηται. ἡ γὰ ρ“ ἀ κουσί ως ἐ κπί πτουσα φωνὴ” καὶ τὸ ἔ πος φύ γεν ἕ ρκος ὀ δό ντων, καὶ τὸ ἔ νια ἐ ξί πτασθαι τῶ ν ῥ ημά των αὐ τό ματα τοῖ ς ἀ νασκή τοις μά λιστα θυμοῖ ς οἷ ον ὀ λισθά νουσι καὶ διαρρέ ουσιν ἐ πιγί γνεται δι' ἀ σθέ νειαν θυμοῦ, δι' ἀ κρατῆ γνώ μην, διαί τῃ θρασεί ᾳ.: λό γου δὲ κουφοτά του πρά γματος βαρυτά τη ζημί α κατὰ τὸ ν θεῖ ον Πλά τωνα καὶ παρὰ θεῶ ν ἕ πεται καὶ παρ' ἀ νθρώ πων. ἡ δὲ σιγὴ πανταχοῦ μὲ ν ἀ νυπεύ θυνον οὐ μό νον ἄ διψον, ὥ ς φησιν̔ Ιπποκρά της, ἐ ν δὲ λοιδορί αις σεμνὸ ν καὶ Σωκρατικό ν, μᾶ λλον δ'̔ Ηρά κλειον, εἴ γε κἀ κεῖ νος οὐ δ' ὅ σσον μυί ας στυγερῶ ν ἐ μπά ζετο μύ θων οὔ τι μὴ ν τού του σεμνό τερον καὶ κά λλιό ν ἐ στι, τοῦ λοιδοροῦ ντος ἐ χθροῦ τὴ ν ἡ συχί αν ἄ γειν λισσά δα πέ τραν φιλοκέ ρτομον ὣ ς παρανηχομέ νους, οὐ δ' ἄ λλη μεί ζων ἄ σκησις. ἂ ν γὰ ρ ἐ χθρὸ ν ἐ θισθῇ ς λοιδοροῦ ντα φέ ρειν σιωπῇ, πά νυ ῥ ᾳ δί ως οἴ σεις γυναικὸ ς ὀ ργὴ ν κακῶ ς λεγού σης, καὶ φί λου φωνὰ ς καὶ ἀ δελφοῦ πικροτά τας ἀ κού ων ὑ πομενεῖ ς ἀ θορύ βως: πατρὶ δὲ καὶ μητρὶ τυπτό μενος καὶ βαλλό μενος παρέ ξεις ἄ θυμον καὶ ἀ μή νιτον σεαυτό ν. ὁ μὲ ν γὰ ρ Σωκρά της ἔ φερε τὴ ν Ξανθί ππην θυμοειδῆ καὶ χαλεπὴ ν οὖ σαν, ὡ ς εὐ κό λως συνεσό μενος ἑ τέ ροις, ἂ ν ἐ κεί νην ὑ πομέ νειν ἐ θισθῇ: πολὺ δὲ βέ λτιον ἐ χθρῶ ν καὶ ἀ λλοτρί ων ἐ γγυμνασά μενον βδελυρί αις καὶ ὀ ργαῖ ς καὶ σκώ μμασι καὶ λοιδορί αις ἐ θί σαι τὸ ν θυμὸ ν ἡ συχί αν ἄ γειν μηδ' ἀ σχά λλειν ἐ ν τῷ λοιδορεῖ σθαι

πραό τητα μὲ ν οὖ ν καὶ ἀ νεξικακί αν οὕ τως ἔ στιν ἐ νεπιδεί ξασθαι ταῖ ς ἔ χθραις, ἁ πλό τητα δὲ καὶ μεγαλοφροσύ νην καὶ χρηστό τητα μᾶ λλον ἐ ν ταῖ ς φιλί αις. φί λον μὲ ν γὰ ρ οὐ χ οὕ τω τὸ εὖ ποιεῖ ν καλό ν, ὡ ς αἰ σχρὸ ν τὸ μὴ ποιεῖ ν δεό μενον: ἐ χθροῦ δὲ καὶ τὸ τιμωρί αν παραλεί πειν καιροῦ παρασχό ντος ἐ πιεικέ ς ἐ στι. τὸ ν δὲ καὶ πταί σαντι συμπαθή σαντα καὶ δεηθέ ντι συλλαβό μενον καὶ παισὶ ν ἐ χθροῦ καὶ οἰ κεί οις πραγμά των ἐ ν χρεί ᾳ γενομέ νοις σπουδή ν τινα καὶ προθυμί αν ἐ νδειξά μενον ὅ στις οὐ κ ἄ γαται τῆ ς εὐ μενεί ας οὐ δ' ἐ παινεῖ τὴ ν χρηστό τητα, κεῖ νος ἐ ξ ἀ δά μαντος ἢ σιδά ρου κεχά λκευται μέ λαιναν καρδί αν τῷ Καί σαρι κελεύ σαντι τὰ ς Πομπηί ου τιμὰ ς ἀ νασταθῆ ναι καταβεβλημέ νας ὁ Κικέ ρων“ τοὺ ς Πομπηί ου” φησὶ ν“ ἀ νδριά ντας ἀ νέ στησας, τοὺ ς δὲ σοὺ ς ἔ πηξας” ὅ θεν οὐ δ' ἐ παί νου φειστέ ον οὐ δὲ τιμῆ ς περὶ ἀ νδρὸ ς ἐ χθροῦ δικαί ως εὐ δοκιμή σαντος. ἔ παινό ν τε γὰ ρ φέ ρει μεί ζονα τοῖ ς ἐ παινοῦ σι, καὶ πί στιν ἔ χει πά λιν ἐ γκαλῶ ν, ὡ ς οὐ τὸ ν ἄ νδρα μισῶ ν ἀ λλὰ τὴ ν πρᾶ ξιν ἀ ποδοκιμά ζων τὸ δὲ κά λλιστον καὶ χρησιμώ τατον, ἀ πωτά τω καθί σταται τοῦ φθονεῖ ν καὶ φί λοις εὐ τυχοῦ σι καὶ κατορθοῦ σιν οἰ κεί οις ὁ τοὺ ς ἐ χθροὺ ς ἐ θισθεὶ ς ἐ παινεῖ ν καὶ μὴ δά κνεσθαι μηδὲ βασκαί νειν εὖ πραττό ντων. καί τοι τί ς ἄ σκησις ἑ τέ ρα μεί ζονα ὠ φέ λειαν ἐ νεργά ζεται ταῖ ς ψυχαῖ ς ἢ διά θεσιν κρεί ττονα τῆ ς ἀ φαιρού σης τὸ δύ σζηλον ἡ μῶ ν καὶ φιλό φθονον; ὥ σπερ γὰ ρ ἐ ν πολέ μῳ πολλὰ τῶ ν ἀ ναγκαί ων ἄ λλως; δὲ φαύ λων ἔ θους λαβό ντα καὶ νό μου δύ ναμιν οὐ κ ἔ στι ῥ ᾳ δί ως ἀ πώ σασθαι καὶ βλαπτομέ νους, οὕ τως ἡ ἔ χθρα συνεισά γουσα τῷ μί σει φθό νον, ζηλοτυπί αν ἐ πιχαιρεκακί αν μνησικακί αν ἐ ναπολεί πει. πρὸ ς δὲ τού τοις καὶ πανουργί α καὶ ἀ πά τη καὶ ἐ πιβουλή, δοκοῦ σα μὴ φαῦ λον εἶ ναι μηδ' ἄ δικον πρὸ ς ἐ χθρό ν, ἂ ν ἐ γγέ νηται, παραμέ νει δυσαπά λλακτος: εἶ τα χρῶ νται πρὸ ς τοὺ ς φί λους αὐ τοὺ ς ὑ πὸ συνηθεί ας, ἂ ν μὴ φυλά ξωνται πρὸ ς τοὺ ς ἐ χθροὺ ς εἴ περ οὖ ν ὀ ρθῶ ς ὁ Πυθαγό ρας, ἐ ν ἀ λό γοις ζῴ οις ἐ θί ζων ὠ μό τητος ἀ πέ χεσθαι καὶ πλεονεξί ας, ὀ ρνέ ων τε θηρευτὰ ς παρῃ τεῖ το καὶ βό λους ὠ νού μενος ἰ χθύ ων ἐ κέ λευεν ἀ φιέ ναι, καὶ παντὸ ς ἡ μέ ρου ζῴ ου φό νον ἀ πηγό ρευε, πολὺ δή που σεμνό τερὸ ν ἐ στιν ἐ ν διαφοραῖ ς πρὸ ς ἀ νθρώ πους καὶ φιλονεικί αις, γενναῖ ον ἐ χθρὸ ν ὄ ντα καὶ δί καιον καὶ ἀ ψευδῆ, τὰ μοχθηρὰ καὶ ἀ γεννῆ καὶ πανοῦ ργα πά θη κολά ζειν καὶ ταπεινὰ ποιεῖ ν, ὅ πως ἐ ν τοῖ ς πρὸ ς τοὺ ς φί λους συμβολαί οις παντά πασιν ἀ τρεμῇ καὶ ἀ πέ χηται τοῦ κακουργεῖ ν. Σκαῦ ρος ἐ χθρὸ ς ἦ ν Δομιτί ου: καὶ κατή γορος. οἰ κέ της οὖ ν τοῦ Δομιτί ου πρὸ τῆ ς δί κης ἧ κε πρὸ ς αὐ τὸ ν ὡ ς ἔ χων τι μηνῦ σαι τῶ ν λανθανό ντων ἐ κεῖ νον, ὁ δ' οὐ κ εἴ ασεν εἰ πεῖ ν, ἀ λλὰ συλλαβὼ ν τὸ ν ἄ νθρωπον ἀ πή γαγε πρὸ ς τὸ ν δεσπό την. Κά τωνι δὲ Μουρή ναν διώ κοντι δημοκοπί ας καὶ συνά γοντι, τοὺ ς ἐ λέ γχους ἐ ξ, ἔ θους παρηκολού θουν οἱ τὰ πραττό μενα παραφυλά ττοντες. πολλά κις οὖ ν αὐ τὸ ν ἠ ρώ των εἴ τι μέ λλει σή μερον συνά γειν ἢ πραγματεύ εσθαι πρὸ ς τὴ ν κατηγορί αν: εἰ δὲ μὴ φαί η, πιστεύ οντες ἀ πῄ εσαν. ταῦ τα μὲ ν οὖ ν αὐ τοῦ τῆ ς δό ξης ἔ χει τεκμή ριον μέ γιστον: ἀ λλὰ μεῖ ζον καὶ κά λλιον, ὅ τι τῷ δικαί ῳ χρῆ σθαι καὶ πρὸ ς ἐ χθροὺ ς ἐ θισθέ ντες οὐ δέ ποτε μὴ προσενεχθῶ μεν ἀ δί κως καὶ πανού ργως τοῖ ς συνή θεσι καὶ φί λοις.

ἐ πεὶ δὲ πά σαις κορυδαλλί σι χρὴ λό φον ἐ γγενέ σθαι κατὰ τὸ ν Σιμωνί δην, καὶ πᾶ σα φύ σις ἀ νθρώ που φέ ρει φιλονεικί αν καὶ ζηλοτυπί αν καὶ φθό νον, κενεοφρό νων ἀ νδρῶ ν ἑ ταῖ ρον, ὥ ς φησι Πί νδαρος, οὐ μετρί ως ἄ ν τις ὠ φελοῖ το τῶ ν παθῶ ν τού των ποιού μενος εἰ ς τοὺ ς ἐ χθροὺ ς ἀ ποκαθά ρσεις καὶ ἀ ποστρέ φων ὥ σπερ ὀ χετοὺ ς πορρωτά τω τῶ ν ἑ ταί ρων καὶ οἰ κεί ων. καὶ τοῦ το, ὡ ς ἔ οικε, συνιδὼ ν πολιτικὸ ς ἀ νὴ ῤ Ονομά δημος, ἐ ν Χί ῳ τῆ ς κρατού σης μερί δος ἐ ν στά σει γενό μενος, παρῄ νει τοῖ ς ἑ ταί ροις μὴ πά ντας ἐ ξελά σαι τοὺ ς ἀ ντιστασιά σαντας, ἀ λλ' ὑ πολιπέ σθαι τινά ς,“ ὅ πως” ἔ φη“ μὴ πρὸ ς τοὺ ς φί λους ἀ ρξώ μεθα διαφέ ρεσθαι, τῶ ν ἐ χθρῶ ν παντά πασιν ἀ παλλαγέ ντες.” οὐ κοῦ ν καὶ ἡ μῶ ν καταναλισκό μενα ταῦ τα τὰ πά θη πρὸ ς τοὺ ς ἐ χθροὺ ς ἧ ττον, ἐ νοχλή σει τοῖ ς φί λοις. οὐ γὰ ρ“ κεραμεῖ” δεῖ“ κεραμέ α φθονεῖ ν” οὐ δ'“ ἀ οιδὸ ν ἀ οιδῷ” καθ'̔ Ησί οδον, οὐ δὲ γεί τονα ζηλοῦ ν οὐ δ' ἀ νεψιὸ ν οὐ δ' ἀ δελφὸ ν“ εἰ ς ἄ φενος σπεύ δοντα” καὶ τυγχά νοντα χρηστῶ ν πραγμά των. ἀ λλ' εἰ μηδεὶ ς τρό πος ἐ στὶ ν ἄ λλος ἀ παλλαγῆ ς ἐ ρί δων καὶ φθό νων καὶ φιλονεικιῶ ν, ἔ θιζε σεαυτὸ ν δά κνεσθαι τῶ ν ἐ χθρῶ ν εὐ ημερού ντων, καὶ παρό ξυνε καὶ χά ραττε τὸ φιλό νεικον ἐ ν ἐ κεί νοις θηγό μενον. ὥ σπερ γὰ ρ οἱ χαρί εντες γεωργοὶ τὰ ῥ ό δα καὶ τὰ ἴ α βελτί ω ποιεῖ ν νομί ζουσι σκό ροδα καὶ κρό μμυα παραφυτεύ οντες ἀ ποκρί νεται γὰ ρ εἰ ς ἐ κεῖ να πᾶ ν ὅ σον ἔ νεστι τῇ τροφῇ δριμὺ καὶ δυσῶ δες, οὕ τω καὶ ὁ ἐ χθρὸ ς ἀ ναλαμβά νων καὶ περιέ πων τὸ κακό ηθες καὶ βά σκανον, εὐ μενέ στερον παρέ ξει σε τοῖ ς φί λοις εὖ πρά ττουσι καὶ ἀ λυπό τερον. διὸ καὶ τὰ ς ἁ μί λλας πρὸ ς ἐ κεί νους ἐ στὶ ποιητέ ον ὑ πὲ ρ δό ξης ἢ ἀ ρχῆ ς ἢ πορισμῶ ν δικαί ων, μὴ δακνομέ νους μό νον, ἄ ν τι πλέ ον ἡ μῶ ν ἔ χωσιν, ἀ λλὰ καὶ πά ντα παραφυλά ττοντας ἐ ξ ὧ ν πλέ ον ἔ χουσι, καὶ πειρωμέ νους ὑ περβαλέ σθαι ταῖ ς ἐ πιμελεί αις καὶ φιλοπονί αις καὶ τῷ σωφρονεῖ ν καὶ προσέ χειν ἑ αυτοῖ ς, ὡ ς Θεμιστοκλῆ ς ἔ λεγεν οὐ κ ἐ ᾶ ν αὐ τὸ ν καθεύ δειν τὴ ν ἐ ν Μαραθῶ νι Μιλτιά δου νί κην. ὁ μὲ ν γὰ ρ εὐ τυχί ᾳ διαφέ ρειν αὐ τοῦ τὸ ν ἐ χθρὸ ν ἡ γού μενος ἐ ν ἀ ρχαῖ ς ἢ συνηγορί αις ἢ πολιτεί αις ἢ παρὰ φί λοις καὶ ἡ γεμό σιν, ἐ κ τοῦ πρά ττειν τι καὶ ζηλοῦ ν εἰ ς τὸ βασκαί νειν παντά πασι καὶ ἀ θυμεῖ ν καταδυό μενος, ἀ ργῷ τῷ φθό νῳ καὶ ἀ πρά κτῳ σύ νεστιν: ὁ δὲ μὴ τυφλού μενος περὶ τὸ μισού μενον ἀ λλὰ καὶ βί ου καὶ ἤ θους καὶ λό γων καὶ ἔ ργων γιγνό μενος θεατὴ ς; δί καιος τὰ πλεῖ στα κατό ψεται τῶ ν ζηλουμέ νων, ἐ ξ ἐ πιμελεί ας καὶ προνοί ας καὶ πρά ξεων χρηστῶ ν περιγιγνό μενα τοῖ ς κεκτημέ νοις, καὶ πρὸ ς ταῦ τα συντεί νων ἐ πασκή σει τὸ φιλό τιμον αὑ τοῦ καὶ φιλό καλον, τὸ δὲ χασμῶ δες ἐ κκό ψει καὶ ῥ ᾴ θυμον.

εἰ δέ τινας οἱ ἐ χθροὶ κολακεύ οντες ἢ πανουργοῦ ντες ἢ δεκά ζοντες ἢ μισθαρνοῦ ντες αἰ σχρὰ ς καὶ ἀ νελευθέ ρους δοκοῦ σι καρποῦ σθαι δυνά μεις ἐ ν αὐ λαῖ ς ἢ πολιτεί αις, οὐ κ ἐ νοχλή σουσιν ἡ μᾶ ς ἀ λλὰ μᾶ λλον εὐ φρανοῦ σι, τὴ ν αὑ τῶ ν ἐ λευθερί αν καὶ τὸ καθαρὸ ν τοῦ βί ου καὶ ἀ νύ βριστον ἀ ντιτιθέ ντας:“ ἅ πας” γὰ ρ“ ὁ ὑ πὲ ρ γῆ ς καὶ ὑ πὸ γῆ ς χρυσὸ ς ἀ ρετῆ ς οὐ κ ἀ ντά ξιος” κατὰ Πλά τωνα, καὶ τὸ τοῦ Σό λωνος; ἔ χειν ἀ εὶ δεῖ πρό χειρον ἀ λλ' ἡ μεῖ ς αὐ τοῖ ς οὐ διαμειψό μεθα τῆ ς ἀ ρετῆ ς τὸ ν πλοῦ τον οὐ δέ γε βοὰ ς δεδειπνισμέ νων θεά τρων οὐ δὲ τιμὰ ς καὶ προεδρί ας παρ' εὐ νού χοις καὶ παλλακαῖ ς καὶ σατρά παις βασιλέ ων: ζηλωτὸ ν γὰ ρ οὐ δὲ ν οὐ δὲ καλὸ ν ἐ ξ αἰ σχροῦ φυό μενον. ἀ λλ' ἐ πεὶ τυφλοῦ ται τὸ φιλοῦ ν περὶ τὸ φιλού μενον, ὥ ς φησιν ὁ Πλά των, καὶ μᾶ λλον ἡ μῖ ν οἱ ἐ χθροὶ παρέ χουσιν αἴ σθησιν ἀ σχημονοῦ ντες, δεῖ μή τε τὸ χαῖ ρον ἐ φ' οἷ ς ἁ μαρτά νουσιν ἀ ργὸ ν εἶ ναι μή τε τὸ λυπού μενον ἐ φ' οἷ ς κατορθοῦ σιν, ἀ λλ' ἐ πιλογί ζεσθαι δι' ἀ μφοτέ ρων ὅ πως τὰ μὲ ν φυλαττό μενοι βελτί ονες ὦ μεν αὐ τῶ ν, τὰ δὲ μιμού μενοι μὴ χεί ρονες.