Reader

στιχιδί οις τισὶ ν οὐ φαύ λως ἔ χουσιν, ὦ φί λε Σαραπί ων, ἐ νέ τυχον πρῴ ην, ἃ Δικαί αρχος Εὐ ριπί δην οἴ εται πρὸ ς̓ Αρχέ λαον εἰ πεῖ ν:' οὐ βού λομαι πλουτοῦ ντι. δωρεῖ σθαι πέ νης, μὴ μ' ἄ φρονα κρί νῃ ς ἢ διδοὺ ς αἰ τεῖ ν δοκῶ. χαρί ζεται; μὲ ν γὰ ρ οὐ δὲ ν ὁ διδοὺ ς ἀ π' ὀ λί γων μικρὰ τοῖ ς πολλὰ κεκτημέ νοις, ἀ πιστού μενος δ' ἀ ντὶ μηδενὸ ς διδό ναι κακοηθεί ας καὶ ἀ νελευθερί ας προσλαμβά νει δό ξαν. ὅ ρα δὴ ὅ σον ἐ λευθεριό τητι καὶ κά λλει τὰ χρηματικὰ δῶ ρα λεί πεται τῶ ν ἀ πὸ λό γου σοφί ας, ἃ καὶ διδό ναι καλό ν ἐ στι καὶ διδό ντας ἀ νταιτεῖ ν ὅ μοια παρὰ τῶ ν λαμβανό ντων. ἐ γὼ γοῦ ν πρὸ ς σὲ καὶ διὰ σὲ τοῖ ς αὐ τό θι φί λοις τῶ ν Πυθικῶ ν λό γων ἐ νί ους ὥ σπερ ἀ παρχὰ ς; ἀ ποστέ λλων, ὁ μολογῶ προσδοκᾶ ν ἑ τέ ρους καὶ πλεί ονας καὶ βελτί ονας παρ' ὑ μῶ ν, ἅ τε δὴ καὶ πό λει χρωμέ νων μεγά λῃ καὶ σχολῆ ς μᾶ λλον ἐ ν βιβλί οις πολλοῖ ς καὶ παντοδαπαῖ ς διατριβαῖ ς εὐ πορού ντων. ὁ δ' οὖ ν φί λος̓ Από λλων ἔ οικε τὰ ς μὲ ν περὶ τὸ ν βί ον ἀ πορί ας ἰ ᾶ σθαι καὶ διαλύ ειν θεμιστεύ ων τοῖ ς χρωμέ νοις, τὰ ς δὲ περὶ τὸ ν λό γον αὐ τὸ ς ἐ νιέ ναι καὶ προβά λλειν τῷ φύ σει φιλοσό φῳ, τῆ ψυχῇ ὄ ρεξιν ἐ μποιῶ ν ἀ γωγὸ ν ἐ πὶ τὴ ν ἀ λή θειαν, ὡ ς ἄ λλοις τε πολλοῖ ς δῆ λό ν ἐ στι καὶ τῇ τοῦ Ε καθιερώ σει. τοῦ το γὰ ρ εἰ κὸ ς οὐ κατὰ τύ χην οὐ δ' οἷ ον ἀ πὸ κλή ρου τῶ ν γραμμά των μό νον ἐ ν προεδρί ᾳ παρὰ τῷ θεῷ γενέ σθαι καὶ λαβεῖ ν ἀ ναθή ματος τά ξιν ἱ εροῦ καὶ θεά ματος ἀ λλ' ἢ δύ ναμιν αὐ τοῦ κατιδό ντας ἰ δί αν καὶ περιττὴ ν ἢ συμβό λῳ χρωμέ νους πρὸ ς ἕ τερό ν τι τῶ ν ἀ ξί ων σπουδῆ ς τοὺ ς ἐ ν ἀ ρχῇ περὶ τὸ ν θεὸ ν φιλοσοφή σαντας, οὕ τω προσέ σθαι. πολλά κις οὖ ν ἄ λλοτε τὸ ν λό γον ἐ ν τῇ σχολῇ προβαλλό μενον ἐ κκλί νας ἀ τρέ μα καὶ παρελθὼ ν, ἔ ναγχος ὑ πὸ τῶ ν υἱ ῶ ν ἐ λή φθην ξέ νοις τισὶ συμφιλοτιμού μενος, οὓ ς εὐ θὺ ς ἐ κ Δελφῶ ν ἀ παί ρειν μέ λλοντας οὐ κ ἦ ν εὐ πρεπὲ ς παρά γειν οὐ δὲ παραιτεῖ σθαι, πά ντως ἀ κοῦ σαί τι προθυμουμέ νους. ὡ ς δὲ καθί σας παρὰ τὸ ν νεὼ ν τὰ μὲ ν αὐ τὸ ς ἠ ρξά μην ζητεῖ ν, τὰ δ' ἐ κεί νους ἐ ρωτᾶ ν, ὑ πὸ τοῦ τό που καὶ τῶ ν λό γων αὐ τῶ ν: ἃ πά λαι ποτὲ καθ' ὃ ν καιρὸ ν ἐ πεδή μει Νέ ρων ἠ κού σαμεν̓ Αμμωνί ου καί τινων ἄ λλων διεξιό ντων, ἐ νταῦ θα τῆ ς αὐ τῆ ς ἀ πορί ας ὁ μοί ως ἐ μπεσού σης.

ὅ τι μὲ ν γὰ ρ οὐ χ ἧ ττον ὁ θεὸ ς φιλό σοφος ἢ μά ντις, ἐ δό κει πᾶ σιν ὀ ρθῶ ς πρὸ ς τοῦ το τῶ ν ὀ νομά των ἕ καστον̓ Αμμώ νιος τί θεσθαι καὶ διδά σκειν, ὡ ς Πύ θιος μέ ν ἐ στι τοῖ ς ἀ ρχομέ νοις μανθά νειν καὶ διαπυνθά νεσθαι: Δή λιος δὲ καὶ Φαναῖ ος οἷ ς ἤ δη τι δηλοῦ ται καὶ ὑ ποφαί νεται τῆ ς ἀ ληθεί ας:̓ Ισμή νιος δὲ τοῖ ς ἔ χουσι τὴ ν ἐ πιστή μην, καὶ Λεσχηνό ριος ὅ ταν ἐ νεργῶ σι καὶ ἀ πολαύ ωσι χρώ μενοι τῷ διαλέ γεσθαι καὶ φιλοσοφεῖ ν πρὸ ς ἀ λλή λους.“ ἐ πεὶ δὲ τοῦ φιλοσοφεῖ ν” ἔ φη“ τὸ ζητεῖ ν τὸ: θαυμά ζειν καὶ ἀ πορεῖ ν, εἰ κό τως τὰ πολλὰ τῶ ν περὶ τὸ ν θεὸ ν ἔ οικεν αἰ νί γμασι κατακεκρύ φθαι, καὶ λό γον τινὰ ποθοῦ ντα διὰ τί καὶ διδασκαλί αν τῆ ς αἰ τί ας: οἷ ον ἐ πὶ τοῦ πυρὸ ς τοῦ ἀ θανά του, τὸ κά εσθαι μό νον αὐ τό θι τῶ ν, ξύ λων ἐ λά την καὶ δά φνην ἐ πιθυμιᾶ σθαι, καὶ τὸ δύ ο Μοί ρας ἱ δρῦ σθαι πανταχοῦ τριῶ ν νομιζομέ νων, τὸ μηδεμιᾷ γυναικὶ πρὸ ς τὸ χρηστή ριον εἶ ναι προσελθεῖ ν: καὶ τὸ τοῦ τρί ποδος, καὶ ὅ σα τοιαῦ τα, τοῖ ς μὴ παντά πασιν ἀ λό γοις καὶ ἀ ψύ χοις ὑ φειμέ να δελεά ζει καὶ παρακαλεῖ πρὸ ς τὸ σκοπεῖ ν τι καὶ ἀ κού ειν καὶ διαλέ γεσθαι περὶ αὐ τῶ ν. ὅ ρα δὲ καὶ ταυτὶ τὰ προγρά μματα, τὸ“ γνῶ θι σαυτό ν” καὶ τὸ“ μηδὲ ν ἄ γαν,” ὅ σας ζητή σεις κεκί νηκε φιλοσό φους καὶ ὅ σον λό γων πλῆ θος ἀ φ' ἑ κά στου καθά περ ἀ πὸ σπέ ρματος ἀ ναπέ φυκεν: ὧ ν οὐ δενὸ ς ἧ ττον οἶ μαι γό νιμον λό γων εἶ ναι τὸ νῦ ν ζητού μενον.”

εἰ πό ντος δὲ ταῦ τα τοῦ̓ Αμμωνί ου; Λαμπρί ας ὁ ἀ δελφὸ ς εἶ πε καὶ“ μὴ ν ὃ ν ἡ μεῖ ς ἀ κηκό αμεν λό γον ἁ πλοῦ ς τί ς ἐ στι καὶ κομιδῇ βραχύ ς. λέ γουσι γὰ ρ ἐ κεί νους; τοὺ ς σοφοὺ ς ὑ π' ἐ νί ων δὲ σοφιστὰ ς προσαγορευθέ ντας αὐ τοὺ ς μὲ ν εἶ ναι πέ ντε, Χί λωνα καὶ Θαλῆ ν καὶ Σό λωνα καὶ Βί αντα καὶ Πιττακό ν: ἐ πεὶ δὲ Κλεό βουλος ὁ Λινδί ων τύ ραννος, εἶ τα Περί ανδρος ὁ Κορί νθιος, οὐ δὲ ν αὐ τοῖ ς ἀ ρετῆ ς μετὸ ν οὐ δὲ σοφί ας, ἀ λλὰ δυνά μει καὶ φί λοις καὶ χά ρισι καταβιαζό μενοι τὴ ν δό ξαν, ἐ νέ βαλον εἰ ς τοὔ νομα τῶ ν σοφῶ ν καί τινας γνώ μας καὶ λό γους ἐ ξέ πεμπον καὶ διέ σπειρον εἰ ς τὴ ν̔ Ελλά δα τοῖ ς ὑ π' ἐ κεί νων λεγομέ νοις ὁ μοί ους: δυσχερά ναντας ἄ ρα τοὺ ς ἄ νδρας ἐ ξελέ γχειν μὲ ν οὐ κ ἐ θέ λειν τὴ ν ἀ λαζονεί αν οὐ δὲ φανερῶ ς ὑ πὲ ρ δό ξης ἀ πεχθά νεσθαι καὶ διαμά χεσθαι πρὸ ς ἀ νθρώ πους μέ γα δυναμέ νους, ἐ νταῦ θα δὲ συνελθό ντας αὐ τοὺ ς καθ' αὑ τοὺ ς καὶ διαλεχθέ ντας ἀ λλή λοις, ἀ ναθεῖ ναι τῶ ν γραμμά των ὃ τῇ τε τά ξει πέ μπτον ἐ στὶ καὶ τοῦ ἀ ριθμοῦ τὰ πέ ντε δηλοῖ, μαρτυρομέ νους μὲ ν ὑ πὲ ρ αὑ τῶ ν πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν ὅ τι πέ ντ' εἰ σί, τὸ ν δ' ἕ βδομον καὶ τὸ ν ἕ κτον ἀ ποποιουμέ νους καὶ ἀ ποβά λλοντας ὡ ς οὐ προσή κοντας αὑ τοῖ ς: ὅ τι δ' οὐ κ ἀ πὸ σκοποῦ ταῦ τα λέ γεται, γνοί η τις ἂ ν ἀ κού σας τῶ ν κατὰ τὸ ἱ ερὸ ν τὸ μὲ ν χρυσοῦ ν Λιβί οις τῆ ς Καί σαρος γυναικὸ ς ὀ νομαζό ντων, τὸ δὲ χαλκοῦ ν̓ Αθηναί ων τὸ δὲ πρῶ τον καὶ παλαιό τατον τῇ δ' οὐ σί ᾳ ξύ λινον ἔ τι νῦ ν τῶ ν σοφῶ ν καλοῦ σιν, ὡ ς οὐ χ ἑ νὸ ς ἀ λλὰ κοινὸ ν ἀ νά θημα πά ντων γενό μενον”

ὁ μὲ ν οὖ ν̓ Αμμώ νιος ἡ συχῆ διεμειδί ασεν, ὑ πονοή σας ἰ δί ᾳ τὸ ν Λαμπρί αν δό ξῃ κεχρῆ σθαι, πλά ττεσθαι δ', ἱ στορί αν καὶ ἀ κοὴ ν ἑ τέ ρων πρὸ ς τὸ ἀ νυπεύ θυνον. ἕ τερος δέ τις ἔ φη τῶ ν παρό ντων, ὡ ς ὅ μοια ταῦ τ' ἐ στὶ ν οἷ ς πρῴ ην ὁ Χαλδαῖ ος ἐ φλυά ρει ξέ νος, ἑ πτὰ μὲ ν εἶ ναι τὰ φωνὴ ν ἰ δί αν ἀ φιέ ντα τῶ ν γραμμά των, ἑ πτὰ δὲ τοὺ ς κί νησιν αὐ τοτελῆ καὶ ἀ σύ νδετον ἐ ν οὐ ρανῷ κινουμέ νους ἀ στέ ρας εἶ ναι δὲ τῇ τά ξει δεύ τερον τὸ τ' Ε τῶ ν φωνηέ ντων ἀ π' ἀ ρχῆ ς καὶ τὸ ν ἥ λιον ἀ πὸ σελή νης τῶ ν πλανή των: ἡ λί ῳ δ'̓ Από λλωνα τὸ ν αὐ τὸ ν ὡ ς ἔ πος εἰ πεῖ ν πά ντας̔́ Ελληνας νομί ζειν.“ ἀ λλὰ ταυτὶ μέ ν” ἔ φη“ παντά πασιν ἐ κ πί νακος καὶ πυλαί ας. ὁ δὲ Λαμπρί ας ἔ λαθεν, ὡ ς ἔ οικε, τοὺ ς ἀ φ' ἱ εροῦ κινή σας ἐ πὶ τὸ ν αὑ τοῦ λό γον.” ἃ μὲ ν γὰ ρ ἐ κεῖ νος εἶ πεν, οὐ δεὶ ς ἐ γί γνωσκε Δελφῶ ν: τὴ ν δὲ κοινὴ ν καὶ περιηγητικὴ ν δό ξαν εἰ ς τὸ μέ σον προῆ γον, οὔ τε τὴ ν ὄ ψιν ἀ ξιοῦ ντες οὔ τε τὸ ν φθό γγον ἀ λλὰ τοὔ νομα μό νον τοῦ γρά μματος ἔ χειν τι σύ μβολον.

“ ἔ στι γά ρ” ὡ ς ὑ πολαμβά νουσι Δελφοὶ καὶ τό τε προηγορῶ ν ἔ λεγε Νί κανδρος ὁ ἱ ερεὺ ς“ σχῆ μα καὶ μορφὴ τῆ ς πρὸ ς τὸ ν, θεὸ ν ἐ ντεύ ξεως, καὶ τά ξιν ἡ γεμονικὴ ν ἐ ν τοῖ ς ἐ ρωτή μασιν ἔ χει τῶ ν χρωμέ νων ἑ κά στοτε καὶ διαπυνθανομέ νων, εἰ νική σουσιν, εἰ γαμή σουσιν, εἰ συμφέ ρει πλεῖ ν, εἰ γεωργεῖ ν, εἰ ἀ ποδημεῖ ν. τοῖ ς δὲ διαλεκτικοῖ ς χαί ρειν ἔ λεγε σοφὸ ς ὁ θεό ς, οὐ δὲ ν οἰ ομέ νοις ἐ κ τοῦ“ εἰ” μορί ου καὶ τοῦ μετ' αὐ τοῦ ἀ ξιώ ματος πρᾶ γμα γί γνεσθαι, πά σας τὰ ς ἐ ρωτή σεις ὑ ποτεταγμέ νας τού τῳ καὶ νοῶ ν ὡ ς πρά γματα καὶ προσιέ μενος. ἐ πεὶ δ' ἴ διον τὸ ἐ ρωτᾶ ν ὡ ς μά ντιν ἐ στὶ ν ἡ μῖ ν καὶ τὸ εὔ χεσθαι κοινὸ ν ὡ ς πρὸ ς θεὸ ν, οὐ χ ἧ ττον οἴ ονται τῆ ς πευστικῆ ς τὴ ν εὐ κτικὴ ν τὸ γρά μμα περιέ χειν δύ ναμιν:“ εἰ γὰ ρ” ὤ φελον φησὶ ν ἕ καστος τῶ ν εὐ χομέ νων. καὶ̓ Αρχί λοχος εἰ γὰ ρ ὣ ς ἐ μοὶ γέ νοιτο χεῖ ρα Νεοβού λης θιγεῖ ν. καὶ τοῦ“ εἴ θε” τὴ ν δευτέ ραν συλλαβὴ ν παρέ λκεσθαί φασιν, οἷ ον τὸ Σώ φρονος ἃ μα τέ κνων θην δευομέ να: καὶ τὸ̔ Ομηρικὸ ν ὥ ς θην καὶ σὸ ν ἐ γὼ λύ σω μέ νος: ἐ ν δὲ τῷ“ εἰ” τὸ εὐ κτικὸ ν καὶ ἀ ποχρώ ντως δηλοῦ σθαι.”

ταῦ τα τοῦ Νικά νδρου διελθό ντος, οἶ σθα γὰ ρ δὴ Θέ ωνα τὸ ν ἑ ταῖ ρον, ἤ ρετο τὸ ν̓ Αμμώ νιον, εἰ διαλεκτικῇ παρρησί ας μέ τεστιν οὕ τω περιυβρισμέ νῃ ἀ κηκουί ᾳ: τοῦ δ'̓ Αμμωνί ου λέ γειν παρακελευομέ νου καὶ βοηθεῖ ν,“ ἀ λλ' ὅ τι μέ ν” ἔ φη“ διαλεκτικώ τατος ὁ θεό ς ἐ στιν, οἱ πολλοὶ τῶ ν χρησμῶ ν δηλοῦ σιν τοῦ γὰ ρ αὐ τοῦ δή πουθέ ν ἐ στι καὶ λύ ειν καὶ ποιεῖ ν ἀ μφιβολί ας,:. ἔ τι δ', ὥ σπερ Πλά των ἔ λεγε, χρησμοῦ δοθέ ντος ὅ πως τὸ ν ἐ ν Δή λῳ βωμὸ ν διπλασιά σωσιν, ὃ τῆ ς ἄ κρας; ἕ ξεως περὶ γεωμετρί αν ἔ ργον ἐ στί ν, οὐ τοῦ το προστά ττειν τὸ ν θεὸ ν ἀ λλὰ καὶ γεωμετρεῖ ν διακελεύ εσθαι τοῖ ς̔́ Ελλησιν: οὕ τως ἄ ρα χρησμοὺ ς ἀ μφιβό λους ἐ κφέ ρων ὁ θεὸ ς αὔ ξει καὶ συνί στησι διαλεκτικὴ ν ὡ ς ἀ ναγκαί αν τοῖ ς μέ λλουσιν ὀ ρθῶ ς αὐ τοῦ συνή σειν. ἐ ν δὲ διαλεκτικῇ δή που μεγί στην ἔ χει δύ ναμιν ὁ συναπτικὸ ς οὑ τοσὶ σύ νδεσμος, ἅ τε δὴ τὸ λογικώ τατον σχηματί ζων ἀ ξί ωμα: πῶ ς γὰ ρ τοιοῦ το τὸ συνημμέ νον, εἴ γε τῆ ς μὲ ν ὑ πά ρξεως τῶ ν πραγμά των ἔ χει καὶ τὰ θηρί α γνῶ σιν, ἀ κολού θου δὲ θεωρί αν καὶ κρί σιν ἀ νθρώ πῳ μό νῳ παραδέ δωκεν ἡ φύ σις; ὅ τι γά ρ“ ἡ μέ ρα καὶ φῶ ς ἔ στιν” αἰ σθά νονται δή που καὶ λύ κοι καὶ κύ νες καὶ ὄ ρνιθες: ὅ τι δ'“ εἰ ἡ μέ ρα, φῶ ς ἔ στιν” οὐ δὲ ν ἄ λλο συνί ησι πλὴ ν ἄ νθρωπος, ἡ γουμέ νου καὶ λή γοντος ἐ μφά σεώ ς τε καὶ συναρτή σεως τού των πρὸ ς ἄ λληλα καὶ σχέ σεως καὶ διαφορᾶ ς μό νος ἔ χων ἔ ννοιαν, ἐ ξ αἱ ἀ ποδεί ξεις τὴ ν κυριωτά την ἀ ρχὴ ν λαμβά νουσιν. ἐ πεὶ τοί νυν φιλοσοφί α μέ ν ἐ στι περὶ ἀ λή θειά ν ἀ ληθεί ας δὲ φῶ ς ἀ πό δειξις ἀ ποδεί ξεως δ' ἀ ρχὴ τὸ συνημμέ νον, εἰ κό τως ἡ τοῦ το συνέ χουσα καὶ ποιοῦ σα δύ ναμις ὑ πὸ σοφῶ ν ἀ νδρῶ ν τῷ μά λιστα τὴ ν ἀ λή θειαν ἠ γαπηκό τι θεῷ καθιερώ θη: καὶ μά ντις μὲ ν ὁ θεὸ ς μαντικὴ δὲ τέ χνη περὶ τὸ μέ λλον ἐ κ τῶ ν παρό ντων ἢ παρῳ χημέ νων. οὐ δενὸ ς γὰ ρ. οὔ τ' ἀ ναί τιος ἡ γέ νεσις οὔ τ' ἄ λογος ἡ πρό γνωσις: ἀ λλ' ἐ πεὶ πά ντα τοῖ ς γεγονό σι τὰ γιγνό μενα τά τε γενησό μενα τοῖ ς γιγνομέ νοις ἕ πεται καὶ συνή ρτηται κατὰ διέ ξοδον ἀ π' ἀ ρχῆ ς εἰ ς τέ λος περαί νουσαν, ὁ τὰ ς αἰ τί ας εἰ ς ταὐ τὸ συνδεῖ ν τε πρὸ ς ἄ λληλα καὶ συμπλέ κειν φυσικῶ ς ἐ πιστά μενος οἶ δε καὶ προλέ γειν τὰ τ' ἐ ό ντα τὰ τ' ἐ σσό μενα πρὸ τ' ἐ ό ντα. καὶ καλῶ ς̔́ Ομηρος πρῶ τον ἔ ταξε τὰ παρό ντα εἶ τα τὸ μέ λλον καὶ τὸ παρῳ χημέ νον: ἀ πὸ γὰ ρ τοῦ ὄ ντος ὁ συλλογισμὸ ς κατὰ τὴ ν τοῦ συνημμέ νου δύ ναμιν, ὡ ς“ εἰ τό δ' ἐ στί, τό δε προηγεῖ ται” καὶ πά λιν“ εἰ τό δ' ἐ στί, τό δε γενή σεται” τὸ γὰ ρ τεχνικὸ ν καὶ λογικὸ ν ὥ σπερ εἴ ρηται γνῶ σις ἀ κολουθί ας, τὴ ν δὲ πρό σληψιν ἡ αἴ σθησις τῷ λό γῳ δί δωσιν. ὅ θεν, εἰ καὶ γλί σχρον εἰ πεῖ ν, οὐ κ ἀ ποστρέ ψομαι τοῦ τον εἶ ναι τὸ ν τῆ ς ἀ ληθεί ας τρί ποδα τὸ ν λό γον, ὃ ς τὴ ν τοῦ λή γοντος πρὸ ς τὸ προηγού μενου ἀ κολουθί αν θέ μενος εἶ τα προσλαβὼ ν τὴ ν ὕ παρξιν ἐ πά γει τὸ συμπέ ρασμα τῆ ς ἀ ποδεί ξεως. τὸ ν οὖ ν Πύ θιον, εἰ δὴ μουσικῇ θ' ἣ δεται καὶ κύ κνων φωναῖ ς καὶ κιθά ρας ψό φοις, τί θαυμαστό ν ἐ στι διαλεκτικῆ ς φιλί ᾳ τοῦ τ' ἀ σπά ζεσθαι τοῦ λό γου τὸ μέ ρος καὶ ἀ γαπᾶ ν, ᾧ μά λιστα καὶ πλεί στῳ προσχρωμέ νους ὁ ρᾷ τοὺ ς φιλοσό φους; ὁ δ'̔ Ηρακλῆ ς, οὔ πω τὸ ν Προμηθέ α λελυκὼ ς οὐ δὲ τοῖ ς περὶ τὸ ν Χεί ρωνα καὶ̓́ Ατλαντα σοφισταῖ ς διειλεγμέ νος ἀ λλὰ νέ ος ὢ ν καὶ κομιδῇ Βοιώ τιος, ἀ ναιρῶ ν τὴ ν διαλεκτικὴ ν καὶ καταγελῶ ν τοῦ“ εἰ” τὸ πρῶ τον, τὸ δεύ τερον ὑ ποσπᾶ ν ἔ δοξε βί ᾳ τὸ ν τρί ποδα καὶ διαμά χεσθαι πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς τέ χνης: ἐ πεὶ προϊ ώ ν γε τῷ χρό νῳ καὶ οὗ τος ἔ οικε μαντικώ τατος ὁ μοῦ γενέ σθαι καὶ διαλεκτικώ τατος.”

παυσαμέ νου δὲ τοῦ Θέ ωνος, Εὔ στροφον̓ Αθηναῖ ον οἶ μαι τὸ ν εἰ πό ντα εἶ ναι πρὸ ς ἡ μᾶ ς“ ὁ ρᾷ ς, ὡ ς ἀ μύ νει τῇ διαλεκτικῇ Θέ ων προθύ μως, μονονοὺ τὴ ν λεοντῆ ν ἐ πενδυσά μενος; οὕ τως οὐ δ' ἡ μᾶ ς τοὺ ς πά ντα συλλή βδην πρά γματα καὶ φύ σεις καὶ ἀ ρχὰ ς θεί ων ὁ μοῦ καὶ ἀ νθρωπεί ων ἐ ν ἀ ριθμῷ τιθεμέ νους, καὶ πολὺ μά λιστα τῶ ν καλῶ ν καὶ τιμί ων τοῦ τον ἡ γεμό να ποιουμέ νους καὶ κύ ριον, εἰ κὸ ς ἡ συχί αν ἄ γειν, ἀ λλ' ἀ πά ρξασθαι τῷ θεῷ τῆ ς φί λης μαθηματικῆ ς, αὐ τὸ μὲ ν ἐ φ' ἑ αυτοῦ μή τε δυνά μει μή τε μορφῇ μή τε τῷ ῥ ή ματι τὸ Ε τῶ ν ἄ λλων στοιχεί ων διαφέ ρειν ἡ γουμέ νους, ὡ ς δὲ μεγά λου πρὸ ς τὰ ὅ λα καὶ κυρί ου σημεῖ ον ἀ ριθμοῦ τετιμῆ σθαι τῆ ς πεμπά δος, ἀ φ' οὗ τὸ ἀ ριθμεῖ ν οἱ σοφοὶ πεμπά ζειν ὠ νό μαζον.” ταῦ τα δὲ πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἔ λεγεν οὐ παί ζων ὁ Εὔ στροφος, ἀ λλ' ἐ πεὶ τηνικαῦ τα προσεκεί μην τοῖ ς μαθή μασιν ἐ μπαθῶ ς, τά χα δ' ἔ μελλον εἰ ς πά ντα τιμή σειν τὸ“ μηδὲ ν ἄ γαν” ἐ ν̓ Ακαδημεί ᾳ γενό μενος.

εἶ πον οὖ ν κά λλιστα τὸ ν Εὔ στροφον τῷ ἀ ριθμῷ λύ ειν τὴ ν ἀ πορί αν;“ ἐ πεὶ γά ρ” ἔ φην“ εἰ ς τὸ ἄ ρτιον νενεμημέ νου παντὸ ς ἀ ριθμοῦ καὶ τὸ περιττὸ ν τὸ ν ἡ μὲ ν μονὰ ς ἀ μφοτέ ρων ἐ πί κοινό ς ἐ στι τῇ δυνά μει（ διὸ καὶ προστιθεμέ νη τὸ ν μὲ ν περιττὸ ν ἀ ριθμὸ ν ἄ ρτιον ποιεῖ τὸ ν δ' ἄ ρτιον περιττό ν） ἀ ρχὴ ν δὲ τοῦ μὲ ν ἀ ρτί ου τὰ δύ ο τοῦ δὲ περιττοῦ τὰ τρί α ποιοῦ νται, τὰ δὲ πέ ντε γεννᾶ ται τού των πρὸ ς ἀ λλή λους μιγνυμέ νων εἰ κό τως; ἔ σχηκε τιμὴ ν πρῶ τος ἐ κ πρώ των ἀ ποτελού μενος, καὶ γά μος ἐ πωνό μασται τῇ τοῦ ἀ ρτί ου πρὸ ς τὸ θῆ λυ περιττοῦ δ' αὖ πρὸ ς τὸ ἄ ρρεν ὁ μοιό τητι: ταῖ ς γὰ ρ εἰ ς ἴ σα τομαῖ ς τῶ ν ἀ ριθμῶ ν, ὁ μὲ ν ἄ ρτιος πά ντῃ διιστά μενος ὑ πολεί πει τινὰ δεκτικὴ ν ἀ ρχὴ ν οἷ ον ἐ ν ἑ αυτῷ καὶ χώ ραν, ἐ ν δὲ τῷ περιττῷ ταὐ τὸ παθό ντι μέ σον ἀ εὶ περί εστι τῆ ς νεμή σεως γό νιμον: ᾗ γονιμώ τερό ς ἐ στι τοῦ ἑ τέ ρου, καὶ μιγνύ μενος ἀ εὶ κρατεῖ κρατεῖ ται δ' οὐ δέ ποτε γί γνεται γὰ ρ ἐ ξ ἀ μφοῖ ν κατ' οὐ δεμί αν μῖ ξιν ἄ ρτιος ἀ λλὰ κατὰ πά σας περιττό ς. ἔ τι δὲ μᾶ λλον αὐ τὸ ς ἐ πιβά λλων αὑ τῷ καὶ συντιθέ μενος δεί κνυσι τὴ ν διαφορὰ ν ἑ κά τερος: ἄ ρτιος μὲ ν γὰ ρ οὐ δεὶ ς ἀ ρτί ῳ συνελθὼ ν περισσὸ ν παρέ σχεν οὐ δ' ἐ ξέ βη τὸ οἰ κεῖ ον ὑ π' ἀ σθενεί ας ἄ γονος ὢ ν ἑ τέ ρου καὶ ἀ τελή ς περισσοὶ δὲ μιγνύ μενοι περισσοῖ ς ἀ ρτί ους πολλοὺ ς διὰ τὸ πά ντῃ γό νιμον ἀ ποτελοῦ σι. τὰ ς δ' ἄ λλας οὐ κ ἄ ν τις ἐ ν καιρῷ νῦ ν ἐ πεξί οι δυνά μεις καὶ διαφορὰ ς τῶ ν ἀ ριθμῶ ν. ὡ ς οὖ ν ἄ ρρενό ς τε τοῦ πρώ του καὶ θή λεος ὁ μιλί ᾳ τὰ πέ ντε γιγνό μενα γά μον οἱ Πυθαγό ρειοι προσεῖ πον. ἔ στι δ' καὶ φύ σις λέ λεκται τῷ περὶ αὑ τὸ ν πολυπλασιασμῷ πά λιν εἰ ς ἑ αυτὸ ν περαί νων. ὡ ς γὰ ρ ἡ φύ σις λαβοῦ σα πυρὸ ν ἐ ν σπέ ρματι καὶ χεαμέ νη πολλὰ μὲ ν ἐ ν μέ σῳ φύ ει σχή ματα καὶ εἴ δη, δι' ὧ ν ἐ πὶ τέ λος ἐ ξά γει τὸ ἔ ργον, ἐ πὶ πᾶ σι δὲ πυρὸ ν ἀ νέ δειξεν ἀ ποδοῦ σα τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ ν τῷ τέ λει τοῦ παντό ς: οὕ τω τῶ ν λοιπῶ ν ἀ ριθμῶ ν, ὅ ταν αὑ τοὺ ς πολλαπλασιά σωσιν, εἰ ς ἑ τέ ρους τελευτώ ντων τῇ αὐ ξή σει, μό νος ὁ τῶ ν πέ ντε καὶ ἓ ξ γενό μενος τοσαυτά κις αὑ τοὺ ς ἀ ναφέ ρουσι καὶ ἀ νασῴ ζουσιν. ἑ ξά κις γὰ ρ τὰ ἓ ξ τριακονταὲ ξ, καὶ πεντά κις τὰ πέ ντε εἰ κοσιπέ ντε γί γνεται. καὶ πά λιν ὁ μὲ ν τῶ ν ἓ ξ ἅ παξ τοῦ το ποιεῖ καὶ μοναχῶ ς αὐ τὸ ς ἀ φ' ἑ αυτοῦ τετρά γωνος γιγνό μενος: τῇ δὲ πεμπά δι καὶ τοῦ το μὲ ν συμβέ βηκε κατὰ πολυαπλασιασμό ν, ἰ δί ως δὲ τὸ κατὰ σύ νθεσιν ἢ ἑ αυτὴ ν ἢ τὴ ν δεκά δα ποιεῖ ν παρὰ μέ ρος ἐ πιβά λλουσαν αὑ τῇ, καὶ τοῦ το γί γνεσθαι μέ χρι παντὸ ς, ἀ πομιμουμέ νου τοῦ ἀ ριθμοῦ τὴ ν τὰ ὅ λα διακοσμοῦ σαν ἀ ρχή ν. ὡ ς γὰ ρ ἐ κεί νην φυλά ττουσαν ἐ κ μὲ ν ἑ αυτῆ ς τὸ ν κό σμον ἐ κ δὲ τοῦ κό σμου πά λιν αὖ ἑ αυτὴ ν ἀ ποτελεῖ ν“ πυρὸ ς τ' ἀ νταμεί βεσθαι πά ντα” φησὶ ν ὁ̔ Ηρά κλειτος“ καὶ πῦ ρ ἁ πά ντων, ὅ κωσπερ χρυσοῦ χρή ματα καὶ χρημά των χρυσό ς:” οὕ τως ἡ τῆ ς πεμπά δος πρὸ ς ἑ αυτὴ ν σύ νοδος οὐ δὲ ν οὔ τ' ἀ τελὲ ς οὔ τ' ἀ λλό τριον γεννᾶ ν πέ φυκεν, ἀ λλ' ὡ ρισμέ νας ἔ χει μεταβολά ς: ἢ γὰ ρ αὑ τὴ ν ἢ τὴ ν δεκά δα γεννᾷ, τουτέ στιν ἢ τὸ οἰ κεῖ ον ἢ τὸ τέ λειον.”

“ ἐ ὰ ν οὖ ν ἔ ρηταί τις, τί ταῦ τα πρὸ ς τὸ ν̓ Από λλωνα, φή σομεν οὐ χὶ μό νον ἀ λλὰ καὶ πρὸ ς τὸ ν Διό νυσον, ᾧ τῶ ν Δελφῶ ν οὐ δὲ ν ἧ ττον ἢ τῷ̓ Από λλωνι μέ τεστιν. ἀ κού ομεν οὖ ν τῶ ν θεολό γων τὰ μὲ ν ἐ ν ποιή μασι τὰ δ' ἄ νευ μέ τρου λεγό ντων καὶ ὑ μνού ντων, ὡ ς ἄ φθαρτος ὁ θεὸ ς καὶ ἀ ί διος πεφυκώ ς, ὑ πὸ δή τινος εἱ μαρμέ νης γνώ μης καὶ λό γου μεταβολαῖ ς ἑ αυτοῦ χρώ μενος, ἄ λλοτε μὲ ν εἰ ς πῦ ρ ἀ νῆ ψε τὴ ν φύ σιν πά νθ' ὁ μοιώ σας πᾶ σιν, ἄ λλοτε δὲ παντοδαπὸ ς ἔ ν τε μορφαῖ ς καὶ ἐ ν πά θεσι καὶ δυνά μεσι διαφό ροις γιγνό μενος, ὡ ς γί γνεται νῦ ν, κό σμος ὀ νομά ζεται δὲ τῷ γνωριμωτά τῳ τῶ ν ὀ νομά των. κρυπτό μενοι δὲ τοὺ ς πολλοὺ ς οἱ σοφώ τεροι τὴ ν μὲ ν εἰ ς πῦ ρ μεταβολὴ ν̓ Από λλωνά τε τῇ μονώ σει Φοῖ βό ν τε τῷ καθαρῷ καὶ ἀ μιά ντῳ καλοῦ σι. τῆ ς δ' εἰ ς πνεύ ματα καὶ ὓ δωρ καὶ γῆ ν καὶ ἄ στρα καὶ φυτῶ ν ζῴ ων τε γενέ σεις τροπῆ ς αὐ τοῦ καὶ διακοσμή σεως τὸ μὲ ν πά θημα καὶ τὴ ν μεταβολὴ ν διασπασμό ν τινα καὶ διαμελισμὸ ν αἰ νί ττονται: Διό νυσον δὲ καὶ Ζαγρέ α καὶ Νυκτέ λιον καὶ̓ Ισοδαί την αὐ τὸ ν ὀ νομά ζουσι, καὶ φθορά ς τινας καὶ ἀ φανισμοὺ ς οἱ τὰ ς ἀ ποβιώ σεις καὶ παλιγγενεσί ας, οἰ κεῖ α ταῖ ς εἰ ρημέ ναις μεταβολαῖ ς αἰ νί γματα καὶ μυθεύ ματα περαί νουσι: καὶ ᾅ δουσι τῷ μὲ ν διθυραμβικὰ μέ λη παθῶ ν μεστὰ καὶ μεταβολῆ ς πλά νην τινὰ καὶ διαφό ρησιν ἐ χού σης: μιξοβό αν γὰ ρ Αἰ σχύ λος φησὶ πρέ πει διθύ ραμβον ὁ μαρτεῖ ν σύ γκωμον Διονύ σῳ; τῷ δὲ παιᾶ να, τεταγμέ νην καὶ σώ φρονα μοῦ σαν. ἀ γή ρων τε τοῦ τον ἀ εὶ καὶ νέ ον ἐ κεῖ νον δὲ πολυειδῆ καὶ πολύ μορφον ἐ ν γραφαῖ ς καὶ πλά σμασι δημιουργοῦ σι: καὶ ὅ λως τῷ μὲ ν ὁ μοιό τητα καὶ τά ξιν καὶ σπουδὴ ν ἄ κρατον, τῷ δὲ μεμιγμέ νην τινὰ παιδιᾷ καὶ ὕ βρει καὶ σπουδῇ καὶ μανί ᾳ προσφέ ροντες ἀ νωμαλί αν,“ εὔ ιον ὀ ρσιγύ ναικα μαινομέ ναις Διό νυσον ἀ νθέ οντα τιμαῖ ς” ἀ νακαλοῦ σιν, οὐ φαύ λως ἑ κατέ ρας μεταβολῆ ς τὸ οἰ κεῖ ον λαμβά νοντες. ἐ πεὶ δ' οὐ κ ἴ σος τῶ ν περιό δων ἐ ν ταῖ ς μεταβολαῖ ς χρό νος, ἀ λλὰ μεί ζων ὁ τῆ ς ἑ τέ ρας ἣ ν“ κό ρον:” καλοῦ σιν, ὁ δὲ τῆ ς“ χρησμοσύ νης” ἐ λά ττων, τὸ κατὰ λό γον τηροῦ ντες ἐ νταῦ θα τὸ ν μὲ ν ἄ λλον ἐ νιαυτὸ ν παιᾶ νι χρῶ νται περὶ τὰ ς θυσί ας, ἀ ρχομέ νου δὲ χειμῶ νος ἐ πεγεί ραντες διθύ ραμβον τὸ ν δὲ παιᾶ να καταπαύ σαντες, τρεῖ ς μῆ νας ἀ ντ' ἐ κεί νου τοῦ τον κατακαλοῦ νται τὸ ν θεὸ ν: ὅ περ τρί α πρὸ ς ἕ ν, τοῦ το τὴ ν διακό σμησιν οἰ ό μενοι χρό νῳ πρὸ ς τὴ ν ἐ κπύ ρωσιν εἶ ναι.”

“ ἀ λλὰ ταῦ τα μὲ ν ἱ κανοῦ καιροῦ μᾶ λλον ἀ πομεμή κυνται: δῆ λον δ' ὅ τι συνοικειοῦ σιν αὐ τῷ τὴ ν πεμπά δα, νῦ ν μὲ ν αὐ τὴ ν ἑ αυτὴ ν ὡ ς τὸ πῦ ρ αὖ θις δὲ τὴ ν δεκά δα ποιοῦ σαν ἐ ξ ἑ αυτῆ ς ὡ ς τὸ ν κό σμον. τῆ ς δὲ δὴ μά λιστα κεχαρισμέ νης τῷ θεῷ μουσικῆ ς οὐ κ οἰ ό μεθα τού τῳ τῷ ἀ ριθμῷ: μετεῖ ναι; τὸ γὰ ρ πλεῖ στον ὡ ς ἔ νι εἰ πεῖ ν ἔ ργον ἁ ρμονικῆ ς περὶ τὰ ς συμφωνί ας ἐ στί ν. αὗ ται δ' ὅ τι πέ ντε καὶ οὐ πλεί ους, ὁ λό γος ἐ ξελέ γχει τὸ ν ἐ ν χορδαῖ ς καὶ τρυπή μασι ταῦ τα θηρᾶ ν ἀ λό γως τῇ αἰ σθή σει βουλό μενον. πᾶ σαι γὰ ρ ἐ ν λό γοις τὴ ν γέ νεσιν ἀ ριθμῶ ν λαμβά νουσιν: καὶ λό γος ἐ στὶ τῆ ς μὲ ν διὰ τεσσά ρων ἐ πί τριτος, τῆ ς δὲ διὰ πέ ντε ἡ μιό λιος, διπλά σιος δὲ τῆ ς διὰ πασῶ ν, τῆ ς δὲ διὰ πασῶ ν καὶ διὰ πέ ντε τριπλά σιος, τῆ ς δὲ δὶ ς διὰ πασῶ ν τετραπλά σιος. ἣ ν δὲ ταύ ταις ἐ πεισά γουσιν οἱ ἁ ρμονικοὶ διὰ πασῶ ν καὶ διὰ τεσσά ρων ὀ νομά ζοντες, ἔ ξω μέ τρου βαί νουσαν, οὐ κ ἄ ξιό ν ἐ στι δέ χεσθαι, τῆ ς ἀ κοῆ ς τῷ ἀ λό γῳ παρὰ τὸ ν λό γον ὥ σπερ νό μον χαριζομέ νους. ἵ να τοί νυν ἀ φῶ πέ ντε τετραχό ρδων θέ σεις, καὶ πέ ντε τοὺ ς πρώ τους, εἴ τε τό νους ἢ τρό πους; εἴ θ' ἁ ρμονί ας χρὴ καλεῖ ν, ὧ ν ἐ πιτά σει καὶ ὑ φέ σει τρεπομέ νων κατὰ τὸ μᾶ λλον καὶ ἧ ττον αἱ λοιπαὶ βαρύ τητέ ς εἰ σι καὶ ὀ ξύ τητες ἆ ρ' οὐ χὶ πολλῶ ν, μᾶ λλον δ' ἀ πεί ρων διαστημά των ὄ ντων, τὰ μελῳ δού μενα μό να πέ ντ' ἐ στί, δί εσις καὶ ἡ μιτό νιον καὶ τό νος καὶ τριημιτό νιον καὶ δί τονον, ἄ λλο δ' οὐ δὲ ν οὔ τε μικρό τερον οὔ τε μεῖ ζον ἐ ν φωναῖ ς χωρί ον ὀ ξύ τητι καὶ βαρύ τητι περατού μενον μελῳ δητό ν ἐ στι;'”

“ πολλὰ δ' ἄ λλα τοιαῦ τ'” ἔ φην ἐ γὼ“ παρελθὼ ν τὸ ν Πλά τωνα προσά ξομαι λέ γοντα κό σμον ἕ να, ὡ ς εἴ περ εἰ σὶ παρὰ τοῦ τον ἕ τεροι καὶ μὴ μό νος οὗ τος εἷ ς, πέ ντε τοὺ ς πά ντας ὄ ντας καὶ μὴ πλεί ονας. μὴ ν ἀ λλὰ κἂ ν εἷ ς οὗ τος μονογενή ς, ὡ ς οἴ εται καὶ̓ Αριστοτέ λης, τρό πον τινὰ καὶ τοῦ τον ἐ κ πέ ντε συγκεί μενον κό σμων καὶ συνηρμοσμέ νον εἶ ναι: ὧ ν ὁ μὲ ν ἐ στι γῆ ς ὁ δ' ὕ δατος, τρί τος δὲ πυρὸ ς καὶ τέ ταρτος ἀ έ ρος: τὸ ν δὲ πέ μπτον οὐ ρανὸ ν οἱ δὲ φῶ ς οἱ δ' αἰ θέ ρα καλοῦ σιν, οἱ δ' αὐ τὸ τοῦ το πέ μπτην οὐ σί αν, τὸ κύ κλῳ περιφέ ρεσθαι μό νῃ τῶ ν σωμά των κατὰ φύ σιν ἐ στί ν, οὐ κ ἐ ξ ἀ νά γκης οὔ τ' ἄ λλως συμβεβηκὸ ς δὴ καὶ τὰ πέ ντε καὶ κά λλιστα καὶ τελεώ τατα σχή ματα τῶ ν ἐ ν τῇ φύ σει κατανοή σας, πυραμί δα καὶ κύ βον καὶ ὀ κτά εδρον καὶ εἰ κοσά εδρον καὶ δωδεκά εδρον, ἕ καστον οἰ κεί ως ἑ κά στῳ προσέ νειμεν.”

“ εἰ σὶ δ' οἳ καὶ τὰ ς τῶ ν αἰ σθή σεων δυνά μεις ἰ σαρί θμους οὔ σας τοῖ ς πρώ τοις ἐ κεί νοις συνοικειοῦ σι, τὴ ν μὲ ν ἁ φὴ ν ὁ ρῶ ντες ἀ ντί τυπον οὖ σαν καὶ γεώ δη, τὴ ν δὲ γεῦ σιν ὑ γρό τητι τῶ ν γευστῶ ν τὰ ς ποιό τητας προσιεμέ νην. ἀ ὴ ρ δὲ πληγεὶ ς ἐ ν ἀ κοῇ γί γνεται φωνὴ καὶ ψό φος. δυεῖ ν δὲ τῶ ν λοιπῶ ν ὀ σμὴ μέ ν, ἣ ν ἡ ὄ σφρσις εἴ ληχεν, ἀ ναθυμί ασις οὖ σα καὶ γεννωμέ νη θερμό τητι πυρῶ δέ ς ἐ στιν: αἰ θέ ρι δὲ καὶ φωτὶ διὰ συγγέ νειαν διαλαμπού σης τῆ ς ὄ ψεως γί γνεται κρᾶ σις ἀ μφοῖ ν ὁ μοιοπαθὴ ς καὶ σύ μπηξις. ἄ λλην δ' οὔ τε τὸ ζῷ ον αἴ σθησιν οὔ τε ὁ κό σμος ἔ χει φύ σιν ἁ πλῆ ν καὶ ἄ μικτον ἀ λλὰ θαυμαστή τις, ὡ ς ἔ οικε, διανομὴ γέ γονε τῶ ν πέ ντε πρὸ ς τὰ πέ ντε καὶ σύ λληξις.”

ἅ μα δέ πως ἐ πιστή σας καὶ διαλιπώ ν“ οἷ ον” εἶ πον“ ὦ Εὔ στροφε, πεπό νθαμεν, ὀ λί γου παρελθό ντες τὸ ν̔́ Ομηρον, ὡ ς οὐ χὶ πρῶ τον εἰ ς πέ ντε νεί μαντα μερί δας τὸ ν κό σμον, ὃ ς τὰ ς μὲ ν ἐ ν μέ σῳ τρεῖ ς ἀ ποδέ δωκε τοῖ ς τρισὶ θεοῖ ς, δύ ο δὲ τὰ ς ἄ κρας ὄ λυμπον καὶ γῆ ν, ὧ ν ἡ μέ ν ἐ στι τῶ ν κά τω πέ ρας ἡ δὲ τῶ ν ἄ νω, κοινὰ ς καὶ ἀ νεμή τους ἀ φῆ κεν.“ ἀ λλ'” ἀ νοιστέ ος ὁ“ λό γος” ὡ ς Εὐ ριπί δης φησί ν. οἱ γὰ ρ τὴ ν τετρά δα σεμνύ ναντες οὐ φαύ λως διδά σκουσιν, ὅ τι τῷ ταύ της λό γῳ πᾶ ν σῶ μα γέ νεσιν ἔ σχηκεν. ἐ πεὶ γὰ ρ ἐ ν μή κει καὶ πλά τει βά θος λαβό ντι πᾶ ν τὸ στερεό ν ἐ στι, καὶ μή κους μὲ ν προϋ φί σταται στιγμὴ κατὰ μονά δα ταττομέ νη, μῆ κος δ' ἀ πλατὲ ς ἡ γραμμὴ καλεῖ ται καὶ μῆ κος ἐ στιν, ἡ δ' ἐ πὶ πλά τος γραμμῆ ς κί νησις ἐ πιφανεί ας γέ νεσιν ἐ ν τριά δι παρέ σχε, βά θους δὲ τού τοις προσγενομέ νου διὰ τεττά ρων εἰ ς στερεὸ ν ἡ αὔ ξησις προβαί νει: παντὶ δῆ λον, ὅ τι μέ χρι δεῦ ρο τὴ ν φύ σιν ἡ τετρὰ ς προαγαγοῦ σα, μέ χρι τοῦ σῶ μα τελειῶ σαι καὶ παρασχεῖ ν ἁ πτὸ ν ὄ γκον καὶ ἀ ντί τυπον, εἶ τ' ἀ πολέ λοιπεν ἐ νδεᾶ τοῦ μεγί στου. τὸ γὰ ρ ἄ ψυχον ὡ ς ἁ πλῶ ς εἰ πεῖ ν ὀ ρφανὸ ν καὶ ἀ τελὲ ς καὶ πρὸ ς οὐ δ' ὁ τιοῦ ν, μὴ χρωμέ νης ψυχῆ ς, ἐ πιτή δειον: ἡ δὲ τὴ ν ψυχὴ ν ἐ μποιοῦ σα κί νησις ἢ διά θεσις, μεταβολῇ διὰ πέ ντε γιγνομέ νη, τῇ φύ σει τὸ τέ λειον ἀ ποδί δωσι, καὶ τοσού τῳ κυριώ τερον ἔ χει τῆ ς τετρά δος λό γον, ὅ σῳ τιμῇ διαφέ ρει τοῦ ἀ ψύ χου τὸ ζῷ ον. ἔ τι δ' ἰ σχύ σασα μᾶ λλον ἡ τῶ ν πέ ντε συμμετρί α καὶ δύ ναμις οὐ κ εἴ ασεν εἰ ς ἄ πειρα γέ νη προελθεῖ ν τὸ ἔ μψυχον, ἀ λλὰ πέ ντε τῶ ν ζώ ντων ἁ πά ντων ἰ δέ ας παρέ σχεν. εἰ σὶ γὰ ρ θεοὶ δή που καὶ δαί μονες καὶ ἥ ρωες καὶ μετὰ τού τους τὸ τέ ταρτον ἄ νθρωποι γέ νος, ἔ σχατον δὲ καὶ πέ μπτον τὸ ἄ λογον καὶ θηριῶ δες;. ἔ τι δ' εἰ τὴ ν ψυχὴ ν αὐ τὴ ν κατὰ φύ σιν διαιροῖ ς, πρῶ τον αὐ τῆ ς καὶ ἀ μαυρό τατό ν ἐ στι τὸ θρεπτικὸ ν δεύ τερον δὲ τὸ αἰ σθητικὸ ν, εἶ τα τὸ ἐ πιθυμητικὸ ν εἶ τ' ἐ πὶ τού τῳ τὸ θυμοειδέ ς: εἰ ς δὲ τὴ ν τοῦ λογιστικοῦ δύ ναμιν ἐ ξικομέ νη καὶ τελεώ σασα τὴ ν φύ σιν ὥ σπερ ἐ ν ἄ κρῳ τῷ πέ μπτῳ καταπέ παυται.”

“ τοσαύ τας δὲ καὶ τηλικαύ τας ἔ χοντος τοῦ ἀ ριθμοῦ δυνά μεις, καλὴ καὶ ἡ γέ νεσί ς ἐ στιν, οὐ χ ἣ ν ἤ δη διή λθομεν, ἐ κ δυά δος οὖ σα καὶ τριά δος, ἀ λλ' ἣ ν ἡ ἀ ρχὴ τῷ πρώ τῳ συνελθοῦ σα τετραγώ νῳ παρέ σχεν. ἀ ρχὴ μὲ ν γὰ ρ ἀ ριθμοῦ παντὸ ς ἡ μονά ς, τετρά γωνος δὲ πρῶ τος ἡ τετρά ς ἐ κ δὲ τού των, ὥ σπερ ἰ δέ ας καὶ ὕ λης πέ ρας ἐ χού σης, ἡ πεμπά ς. εἰ δὲ δὴ καὶ τὴ ν μονά δα τετρά γωνον ὀ ρθῶ ς ἔ νιοι τί θενται, δύ ναμιν οὖ σαν ἑ αυτῆ ς καὶ περαί νουσαν εἰ ς ἑ αυτή ν, ἐ κ δυεῖ ν πεφυκυῖ α τῶ ν πρώ των τετραγώ νων ἡ πεμπὰ ς οὐ κ ἀ πολέ λοιπεν ὑ περβολὴ ν εὐ γενεί ας.”

“ τὸ δὲ μέ γιστον” ἔ φην“ δέ δια μὴ ῥ ηθὲ ν πιέ ζῃ τὸ ν Πλά τωνα ἡ μῶ ν, ὡ ς ἐ κεῖ νος ἔ λεγε πιέ ζεσθαι τῷ τῆ ς σελή νης ὀ νό ματι τὸ ν̓ Αναξαγό ραν, παμπά λαιον οὖ σαν τινα τὴ ν περὶ τῶ ν φωτισμῶ ν δό ξαν αὑ τοῦ, ἰ δί αν ποιού μενον. ἦ γὰ ρ οὐ ταῦ τ' εἴ ρηκεν ἐ ν Κρατύ λῳ”;“ πά νυ μὲ ν οὖ ν” ὁ Εὔ στροφος ἔ φη,“ τί δ' ὅ μοιον πέ φυκεν οὐ συνορῶ.”“ καὶ μὴ ν οἶ σθα δή πουθεν, ὅ τι πέ ντε μὲ ν ἐ ν Σοφιστῇ τὰ ς κυριωτά τας: ἀ ποδεί κνυσιν ἀ ρχά ς, τὸ ὂ ν τὸ ταὐ τὸ ν τὸ ἕ τερον, τέ ταρτον δὲ καὶ πέ μπτον ἐ πὶ τού τοις κί νησιν καὶ στά σιν. ἄ λλῳ δ' αὖ τρό πῳ διαιρέ σεως ἐ ν Φιλή βῳ χρώ μενος, ἓ ν μὲ ν εἶ ναί φησι τὸ ἄ πειρον ἕ τερον δὲ τὸ πέ ρας: τού των δὲ μιγνυμέ νων πᾶ σαν συνί στασθαι γέ νεσιν. αἰ τί αν δ', ὑ φ' ἧ ς μί γνυται, τέ ταρτον γέ νος τί θεται: καὶ πέ μπτον ἡ μῖ ν ὑ πονοεῖ ν ἀ πολέ λοιπεν, ᾧ τὰ μιχθέ ντα πά λιν ἴ σχει διά κρισιν καὶ διά στασιν. τεκμαί ρομαι δὲ ταῦ τ' ἐ κεί νων ὥ σπερ εἰ κό νας λέ γεσθαι, τοῦ μὲ ν ὄ ντος τὸ γιγνό μενον, κινή σεως δὲ τὸ ἄ πειρον, τὸ δὲ πέ ρας τῆ ς στά σεως, ταὐ τοῦ δὲ τὴ ν μιγνύ ουσαν ἀ ρχή ν, θατέ ρου δὲ τὴ ν διακρί νουσαν. εἰ δ' ἕ τερα ταῦ τ' ἐ στί, κἀ κεί νως ἂ ν εἴ η καὶ οὕ τως ἐ ν πέ ντε γέ νεσι καὶ διαφοραῖ ς. πυθό μενος, φή σει δή τις, ταῦ τα πρό τερος συνιδὼ ν Πλά τωνος, δύ ο Ε καθιέ ρωσε τῷ θεῷ, δή λωμα καὶ σύ μβολον τοῦ ἀ ριθμοῦ τῶ ν πά ντων ἀ λλὰ μὴ ν καὶ τἀ γαθὸ ν ἐ ν πέ ντε γέ νεσι φανταζό μενον κατανοή σας, ὧ ν πρῶ τό ν ἐ στι τὸ μέ τριον δεύ τερον δὲ τὸ σύ μμετρον, καὶ τρί τον ὁ νοῦ ς καὶ τέ ταρτον αἱ περὶ ψυχὴ ν ἐ πιστῆ μαι καὶ τέ χναι καὶ δό ξαι ἀ ληθεῖ ς, πέ μπτον εἴ τις ἡ δονὴ καθαρὰ καὶ πρὸ ς τὸ λυποῦ ν ἄ κρατος, ἐ νταῦ θα λή γει τὸ̓ Ορφικὸ ν ὑ πειπώ ν ἕ κτῃ δ' ἐ ν γενεῇ καταπαύ σατε θεσμὸ ν ἀ οιδῆ ς.”

“ ἐ πὶ τού τοις” ἔ φην“ εἰ ρημέ νοις πρὸ ς ὑ μᾶ ς“ ἓ ν βραχύ” τοῖ ς περὶ Νί κανδρον ἀ εί σω“ ξυνετοῖ σι” τῇ γὰ ρ ἕ κτῃ τοῦ νέ ου μηνὸ ς ὅ ταν κατά γῃ εἷ ς τὴ ν Πυθί αν εἰ ς τὸ πρυτανεῖ ον, ὁ πρῶ τος ὑ μῖ ν γί γνεται τῶ ν τριῶ ν κλή ρων εἰ ς, τὰ πέ ντε, πρὸ ς ἀ λλή λους ἐ κεί νης τὰ τρί α τοῦ δὲ τὰ δύ ο βά λλοντες. ἦ γὰ ρ οὐ χ οὕ τως ἔ χει;” καὶ ὁ Νί κανδρος“ οὕ τως” εἶ πεν“ ἡ δ' αἰ τί α πρὸ ς ἑ τέ ρους ἄ ρρητό ς ἐ στι”.“ οὐ κοῦ ν” ἔ φην ἐ γὼ μειδιά σας“ ἄ χρι οὗ τἀ ληθὲ ς; ἡ μῖ ν ὁ θεὸ ς ἱ εροῖ ς γενομέ νοις γνῶ ναι παρά σχῃ, προσκεί σεται καὶ τοῦ το τοῖ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς πεμπά δος λεγομέ νοις.” τοιοῦ το μὲ ν καὶ ὁ τῶ ν ἀ ριθμητικῶ ν καὶ ὁ τῶ ν μαθηματικῶ ν ἐ γκωμί ων τοῦ Ε λό γος, ὡ ς ἐ γὼ μέ μνημαι, πέ ρας ἔ σχεν.

ὁ δ'̓ Αμμώ νιος, ἅ τε δὴ καὶ αὐ τὸ ς οὐ τὸ φαυλό τατον ἐ ν μαθηματικῇ φιλοσοφί ας τιθέ μενος, ἥ σθη τε τοῖ ς λεγομέ νοις καὶ εἶ πεν“ οὐ κ ἄ ξιον πρὸ ς ταῦ τα λί αν ἀ κριβῶ ς ἀ ντιλέ γειν τοῖ ς νέ οις, πλὴ ν ὅ τι τῶ ν ἀ ριθμῶ ν ἕ καστος οὐ κ ὀ λί γα βουλομέ νοις ἐ παινεῖ ν καὶ ὑ μνεῖ ν παρέ ξει. καὶ τί δεῖ περὶ τῶ ν ἄ λλων λέ γειν; ἡ γὰ ρ ἱ ερὰ τοῦ̓ Από λλωνος ἑ βδομὰ ς ἀ ναλώ σει τὴ ν ἡ μέ ραν πρό τερον ἢ λό γῳ τὰ ς δυνά μεις αὐ τῆ ς ἁ πά σας ἐ πεξελθεῖ ν. εἶ τα τῷ κοινῷ νό μῳ“ πολεμοῦ ντας” ἅ μα καὶ“ τῷ πολλῷ χρό νῳ” τοὺ ς σοφοὺ ς ἀ ποφανοῦ μεν ἄ νδρας, εἰ τὴ ν ἑ βδομά δα τῆ ς προεδρί ας παρώ σαντες τῷ θεῷ τὴ ν πεμπά δα καθιέ ρωσαν ὡ ς μᾶ λλό ν τι προσή κουσαν. οὔ τ' οὖ ν ἀ ριθμὸ ν οὔ τε τά ξιν οὔ τε σύ νδεσμον οὔ τ' ἄ λλο τῶ ν ἐ λλιπῶ ν μορί ων οὐ δὲ ν οἶ μαι τὸ γρά μμα σημαί νειν: ἀ λλ' ἔ στιν αὐ τοτελὴ ς τοῦ θεοῦ προσαγό ρευσις καὶ προσφώ νησις, ἅ μα τῷ ῥ ή ματι τὸ ν φθεγγό μενον εἰ ς ἔ ννοιαν καθιστᾶ σα τῆ ς τοῦ θεοῦ δυνά μεως. ὁ μὲ ν γὰ ρ θεὸ ς ἕ καστον ἡ μῶ ν ἐ νταῦ θα προσιό ντα οἷ ον ἀ σπαζό μενος προσαγορεύ ει τὸ“ γνῶ θι σαυτό ν,'” ὃ δὴ τοῦ χαῖ ρε οὐ δὲ ν μεῖ ό ν ἐ στιν. ἡ μεῖ ς δὲ πά λιν ἀ μειβό μενοι τὸ ν θεὸ ν“ εἶ” φαμέ ν, ὡ ς ἀ ληθῆ καὶ ἀ ψευδῆ καὶ μό νην μό νῳ προσή κουσαν τὴ ν τοῦ εἶ ναι προσαγό ρευσιν ἀ ποδιδό ντες.”

“̔̔ Ημῖ ν μὲ ν γὰ ρ ὄ ντως τοῦ εἶ ναι μέ τεστιν οὐ δέ ν, ἀ λλὰ πᾶ σα θνητὴ φύ σις ἐ ν μέ σῳ γενέ σεως καὶ φθορᾶ ς γενομέ νη φά σμα παρέ χει καὶ δό κησιν ἀ μυδρὰ ν καὶ ἀ βέ βαιον αὑ τῆ ς: ἂ ν δὲ τὴ ν διά νοιαν ἐ περεί σῃ ς λαβέ σθαι βουλό μενος, ὥ σπερ ἡ σφοδρὰ περί δραξις ὕ δατος τῷ πιέ ζειν εἰ ς ταὐ τὸ καὶ συνά γειν διαρρέ ον ἀ πό λλυσι τὸ περιλαμβανό μενον, οὕ τω τῶ ν παθητῶ ν καὶ μεταβλητῶ ν ἑ κά στου τὴ ν ἄ γαν ἐ νά ργειαν ὁ λό γος διώ κων ἀ ποσφά λλεται τῇ μὲ ν εἰ ς τὸ γιγνό μενον αὐ τοῦ τῇ δ' εἰ ς τὸ φθειρό μενον, οὐ δενὸ ς λαβέ σθαι μέ νοντος οὐ δ' ὄ ντος ὄ ντως δυνά μενος.“ ποταμῷ γὰ ρ οὐ κ ἔ στιν ἐ μβῆ ναι δὶ ς τῷ αὐ τῷ καθ'”̔ Ηρά κλειτον οὐ δὲ θνητῆ ς οὐ σί ας δὶ ς ἅ ψασθαι κατὰ ἕ ξιν ἀ λλ' ὀ ξύ τητι καὶ τά χει μεταβολῆ ς“ σκί δνησι καὶ πά λιν συνά γει,” μᾶ λλον δ' οὐ δὲ πά λιν οὐ δ' ὕ στερον ἀ λλ' ἅ μα συνί σταται καὶ ἀ πολεί πει καὶ“ πρό σεισι καὶ ἄ πεισι,” ὅ θεν οὐ δ' εἰ ς τὸ εἶ ναι περαί νει τὸ γιγνό μενον αὐ τῆ ς τῷ μηδέ ποτε λή γειν μηδ' ἵ στασθαι τὴ ν γέ νεσιν, ἀ λλ' ἀ πὸ σπέ ρματος ἀ εὶ μεταβά λλουσαν ἔ μβρυον ποιεῖ ν εἶ τα βρέ φος εἶ τα παῖ δα, μειρά κιον ἐ φεξῆ ς, νεανί σκον, εἶ τ' ἄ νδρα, πρεσβύ την, γέ ροντα, τὰ ς πρώ τας φθεί ρουσαν γενέ σεις καὶ ἡ λικί ας; ταῖ ς ἐ πιγιγνομέ ναις. ἀ λλ' ἡ μεῖ ς ἕ να φοβού μεθα γελοί ως θά νατον, ἢ δη τοσού τους τεθνηκό τες καὶ θνή σκοντες. οὐ γὰ ρ μό νον, ὡ ς̔ Ηρά κλειτος ἔ λεγε,“ πυρὸ ς θά νατος ἀ έ ρι γέ νεσις, καὶ ἀ έ ρος θά νατος; ὕ δατι γέ νεσις,'” ἀ λλ' ἔ τι σαφέ στερον ἐ π' αὐ τῶ ν ἡ μῶ ν: φθεί ρεται μὲ ν μὲ ν γὰ ρ ὁ ἀ κμά ζων γενομέ νου γέ ροντος, ἐ φθά ρη δ'' ὁ νέ ος εἰ ς τὸ ν ἀ κμά ζοντα, καὶ ὁ παῖ ς; εἰ ς τὸ ν νέ ον, εἰ ς δὲ τὸ ν παῖ δα τὸ νή πιον ὃ τ' ἐ χθὲ ς εἰ ς τὸ ν σή μερον τέ θνηκεν, ὁ δὲ σή μερον εἰ ς τὸ ν αὔ ριον ἀ ποθνή σκει; μέ νει δ' οὐ δεὶ ς οὐ δ' ἔ στιν εἷ ς, ἀ λλὰ γιγνό μεθα πολλοὶ, περὶ ἕ ν τι φά ντασμα καὶ κοινὸ ν ἐ κμαγεῖ ον ὕ λης περιελαυνομέ νης καὶ ὀ λισθανού σης ἐ πεὶ πῶ ς οἱ αὐ τοὶ μέ νοντες ἑ τέ ροις χαί ρομεν νῦ ν, ἑ τέ ροις πρό τερον, τἀ ναντί α φιλοῦ μεν ἢ μισοῦ μεν καὶ θαυμά ζομεν καὶ ψέ γομεν; ἄ λλοις δὲ χρώ μεθα λό γοις ἄ λλοις πά θεσιν, οὐ κ εἶ δος οὐ μορφὴ ν οὐ διά νοιαν ἔ τι τὴ ν αὐ τὴ ν ἔ χοντες; οὔ τε γὰ ρ ἄ νευ μεταβολῆ ς ἕ τερα πά σχειν. εἰ κό ς, οὔ τε μεταβά λλων ὁ αὐ τό ς ἐ στιν: εἰ δ' ὁ αὐ τὸ ς οὐ κ ἔ στιν, οὐ δ' ἔ στιν, ἀ λλὰ τοῦ τ' αὐ τὸ μεταβά λλει γιγνό μενοσἕ τερος ἐ ξ ἑ τέ ρου. ψεύ δεται δ' ἡ αἴ σθησις ἀ γνοί ᾳ τοῦ ὄ ντος εἶ ναι τὸ φαινό μενον.”

“ τί οὖ ν ὄ ντως ὄ ν ἐ στι; τὸ ἀ ί διον καὶ ἀ γέ νητον καὶ ἄ φθαρτον, ᾧ χρό νος μεταβολὴ ν οὐ δὲ εἷ ς, ἐ πά γει. κινητὸ ν γά ρ τι καὶ κινουμέ νῃ συμφανταζό μενον ὕ λῃ καὶ ῥ έ ον ἀ εὶ καὶ μὴ στέ γον, ὥ σπερ ἀ γγεῖ ον φθορᾶ ς καὶ γενέ σεως, ὁ χρό νος: οὗ γε δὴ τὸ μὲ ν“ ἔ πειτα” καὶ τὸ“ πρό τερον” καὶ τὸ“ ἔ σται” λεγό μενον καὶ τὸ“ γέ γονεν”, αὐ τό θεν ἐ ξομολό γησί ς ἐ στι τοῦ μὴ ὄ ντος: τὸ γὰ ρ ἐ ν τῷ εἶ ναι τὸ μηδέ πω γεγονὸ ς ἢ πεπαυμέ νον ἤ δη τοῦ εἶ ναι λέ γειν ὡ ς ἔ στιν, εὔ ηθες καὶ ἄ τοπον. ᾧ δὲ μά λιστα τὴ ν νό ησιν ἐ περεί δοντες τοῦ χρό νου, τὸ“ ἐ νέ στηκε” καὶ τὸ“ πά ρεστι” καὶ τὸ“ νῦ ν” φθεγγό μεθα, τοῦ τ' αὖ πά λιν ἅ παν ἐ κλυό μενος ὁ λό γος ἀ πό λλυσιν. ἐ κθλί βεται γὰ ρ εἰ ς τὸ μέ λλον καὶ τὸ παρῳ χημέ νον ὥ σπερ ἀ κμὴ βουλομέ νοις ἰ δεῖ ν, ἐ ξ ἀ νά γκης διιστά μενον. εἰ δὲ ταὐ τὰ τῷ μετροῦ ντι πέ πονθεν ἡ μετρουμέ νη φύ σις, οὐ δὲ ν αὐ τῆ ς μέ νον οὐ δ' ὄ ν ἐ στιν, ἀ λλὰ γιγνό μενα πά ντα καὶ φθειρό μενα κατὰ τὴ ν πρὸ ς τὸ ν χρό νον συννέ μησιν. ὅ θεν οὐ δ' ὅ σιό ν ἐ στιν οὐ δ' ἐ πὶ τοῦ ὄ ντος λέ γειν, ὡ ς ἦ ν ἢ ἔ σται: ταῦ τα γὰ ρ ἐ γκλί σεις τινέ ς εἰ σι καὶ μεταβά σεις καὶ παραλλά ξεις τοῦ μέ νειν ἐ ν τῷ εἶ ναι μὴ πεφυκό τος.”

“ ἀ λλ' ἔ στιν ὁ θεὸ ς, χρὴ φά ναι, καὶ ἔ στι κατ' οὐ δέ να χρό νον ἀ λλὰ κατὰ τὸ ν αἰ ῶ να τὸ ν ἀ κί νητον καὶ ἄ χρονον καὶ ἀ νέ γκλιτον καὶ οὗ πρό τερον οὐ δέ ν ἐ στιν οὐ δ' ὕ στερον οὐ δὲ μέ λλον οὐ δὲ παρῳ χημέ νον οὐ δὲ πρεσβύ τερον οὐ δὲ νεώ τερον ἀ λλ' εἷ ς ὢ ν ἑ νὶ τῷ νῦ ν τὸ ἀ εὶ πεπλή ρωκε, καὶ μό νον ἐ στὶ τὸ κατὰ τοῦ τον ὄ ντως ὄ ντως ὄ ν, οὐ γεγονὸ ς οὐ δ' ἐ σό μενον οὐ δ' ἀ ρξά μενον οὐ δὲ παυσό μενον. οὕ τως οὖ ν αὐ τὸ ν δεῖ σεβομέ νους ἀ σπά ζεσθαι καὶ προσαγορεύ ειν, ἢ καὶ νὴ Δί α, ὡ ς ἔ νιοι τῶ ν παλαιῶ ν,“ εἶ ἕ ν.” οὐ γὰ ρ πολλὰ τὸ θεῖ ό ν ἐ στιν, ὡ ς ἡ μῶ ν ἕ καστος ἐ κ μυρί ων διαφορῶ ν ἐ ν πά θεσι γιγνομέ νων, ἄ θροισμα παντοδαπὸ ν καὶ πανηγυρικῶ ς μεμιγμέ νον: ἀ λλ' ἓ ν εἶ ναι δεῖ τὸ ὄ ν, ὥ σπερ ὂ ν τὸ ἕ ν. ἡ δ' ἑ τερό της, διαφορᾷ τοῦ ὄ ντος, εἰ ς γέ νεσιν ἐ ξί σταται τοῦ μὴ ὄ ντος. ὅ θεν εὖ καὶ τὸ πρῶ τον ἔ χει τῷ θεῷ τῶ ν ὀ νομά των καὶ τὸ δεύ τερον καὶ τὸ τρί τον.̓ Από λλων μὲ ν γὰ ρ οἷ ον ἀ ρνού μενος τὰ πολλὰ καὶ τὸ πλῆ θος ἀ ποφά σκων ἐ στί ν,̓ Ιή ιος δ' ὡ ς εἷ ς καὶ μό νος: Φοῖ βον δὲ δή που τὸ καθαρὸ ν καὶ ἁ γνὸ ν οἱ παλαιοὶ πᾶ ν ὠ νό μαζον, ὡ ς ἔ τι Θεσσαλοὶ τοὺ ς ἱ ερέ ας ἐ ν ταῖ ς ἀ ποφρά σιν ἡ μέ ραις αὐ τοὺ ς ἐ φ' ἑ αυτῶ ν ἔ ξω διατρί βοντας, οἶ μαι,“ φοιβονομεῖ σθαι” λέ γουσι. τὸ δ' ἓ ν εἰ λικρινὲ ς καὶ καθαρό ν: ἑ τέ ρου γὰ ρ μί ξει πρὸ ς ἕ τερον ὁ μιασμό ς, ὥ ς που καὶ̔́ Ομηρος“ ἐ λέ φαντα” τινὰ φοινισσό μενον βαφῇ“ μιαί νεσθαι” φησί: καὶ τὰ μιγνύ μενα τῶ ν χρωμά των οἱ βαφεῖ ς φθεί ρεσθαι καί“ φθορά ν” τὴ ν μῖ ξιν ὀ νομά ζουσιν. οὐ κοῦ ν ἕ ν τ' εἶ ναι καὶ ἄ κρατον ἀ εὶ τῷ ἀ φθά ρτῳ καὶ καθαρῷ προσή κει.”

“ τοὺ ς δ'̓ Από λλωνα καὶ ἥ λιον ἡ γουμέ νους τὸ ν αὐ τὸ ν ἀ σπά ζεσθαι μὲ ν ἄ ξιό ν ἐ στι καὶ φιλεῖ ν δι' εὐ φημί αν, ὃ μά λιστα τιμῶ σιν ὧ ν ἴ σασι καὶ ποθοῦ σιν, εἰ ς τοῦ το τιθέ ντας τοῦ θεοῦ τὴ ν ἐ πί νοιαν. ὡ ς δὲ νῦ ν ἐ ν τῷ καλλί στῳ τῶ ν ἐ νυπνί ων τὸ ν θεὸ ν ὀ νειροπολοῦ ντας ἐ γεί ρωμεν καὶ παρακαλῶ μεν ἀ νωτέ ρω προά γειν καὶ θεά σασθαι τὸ ὕ παρ αὐ τοῦ καὶ τὴ ν οὐ σί αν: τιμᾶ ν δὲ καὶ τὴ ν εἰ κό να τή νδε καὶ σέ βεσθαι τὸ περὶ αὐ τὴ ν γό νιμον, ὡ ς ἀ νυστό ν ἐ στιν αἰ σθητῷ νοητοῦ καὶ φερομέ νῳ μέ νοντος, ἐ μφά σεις τινὰ ς καὶ εἴ δωλα διαλά μπουσαν ἁ μωσγέ πως τῆ ς περὶ ἐ κεῖ νον εὐ μενεί ας καὶ μακαριό τητος. ἐ κστά σεις δ' αὐ τοῦ καὶ μεταβολὰ ς πῦ ρ ἀ φιέ ντος, αἳ αὐ τὸ ν ἀ νασπῶ σιν ὡ ς λέ γουσιν, αὖ θις τε καταθλί βοντος ἐ νταῦ θα καὶ κατατεί νοντος εἰ ς γῆ ν καὶ θά λασσαν καὶ ἀ νέ μους καὶ ζῷ α, καὶ τὰ δεινὰ παθή ματα καὶ ζῴ ων καὶ φυτῶ ν, οὐ δ' ἀ κού ειν ὅ σιον ἢ τοῦ ποιητικοῦ παιδὸ ς ἔ σται φαυλό τερος, ἣ ν ἐ κεῖ νος ἔ ν τινι ψαμά θῳ συντιθεμέ νῃ καὶ διαχεομέ νῃ πά λιν ὑ φ' αὑ τοῦ παί ζει παιδιά ν, ταύ τῃ περὶ τὰ ὅ λα χρώ μενος ἀ εί, καὶ τὸ ν κό σμον οὐ κ ὄ ντα πλά ττων εἶ τ' ἀ πολλύ ων γενό μενον. τοὐ ναντί ον γὰ ρ ὅ σου ἁ μωσγέ πως ἐ γγέ γονε τῷ κό σμῳ, τοῦ το συνδεῖ τὴ ν οὐ σί αν καὶ κρατεῖ τῆ ς περὶ τὸ σωματικὸ ν ἀ σθενεί ας ἐ πὶ φθορὰ ν φερομέ νης. καί μοι δοκεῖ μά λιστα πρὸ ς τοῦ τον τὸ ν λό γον ἀ ντιταττό μενον τὸ ῥ ῆ μα καὶ μαρτυρό μενον“ εἶ” φά ναι πρὸ ς τὸ ν θεό ν, ὡ ς οὐ δέ ποτε γιγνομέ νης περὶ αὐ τὸ ν ἐ κστά σεως καὶ μεταβολῆ ς, ἀ λλ' ἑ τέ ρῳ τινὶ θεῷ, μᾶ λλον δὲ δαί μονι τεταγμέ νῳ περὶ τὴ ν ἐ ν φθορᾷ καὶ γενέ σει φύ σιν, τοῦ το ποιεῖ ν καὶ πά σχειν προσῆ κον: ὡ ς δῆ λό ν ἐ στιν ἀ πὸ τῶ ν ὀ νομά των εὐ θὺ ς οἷ ον ἐ ναντί ων ὄ ντων καὶ ἀ ντιφώ νων. λέ γεται γὰ ρ ὁ μὲ ν̓ Από λλων ὁ δὲ Πλού των, καὶ ὁ μὲ ν Δή λιος ὁ δ'̓ Αιδωνεύ ς, καὶ ὁ μὲ ν Φοῖ βος ὁ δὲ Σκό τιος: καὶ παρ' ᾧ μὲ ν αἱ Μοῦ σαι καὶ ἡ Μνημοσύ νη, παρ' ᾧ δ' ἡ Λή θη καὶ ἡ Σιωπή: καὶ ὁ μὲ ν Θεώ ριος καὶ Φαναῖ ος, ὁ δὲ νυκτὸ ς ἀ ιδνᾶ ς ἀ εργηλοῖ ὸ θ'̔́ Υπνου κοί ρανος: καὶ ὁ μὲ ν βροτοῖ σι θεῶ ν ἔ χθιστος ἁ πά ντων πρὸ ς ὃ ν δὲ Πί νδαρος εἴ ρηκεν οὐ κ ἀ ηδῶ ς κατεκρί θη δὲ θνατοῖ ς ἀ γανώ τατος ἔ μμεν. εἰ κό τως οὖ ν ὁ Εὐ ριπί δης, εἶ πε λοιβαὶ νεκύ ων φθιμέ νων ἀ οιδαί, τὰ ς χρυσοκό μἀ Από λλων οὐ κ ἐ νδέ χεται. καὶ πρό τερος ἔ τι τού του ὁ Στησί χορος, μά λα τοι μά λιστα παιγμοσύ νας τε φιλεῖ μολπὰ ς τ'̓ Από λλων, κά δεα δὲ στοναχά ς τ'̓ Αί δας ἔ λαχε. Σοφοκλῆ ς δὲ καὶ τῶ ν ὀ ργά νων ἑ κατέ ρῳ προσνέ μων ἑ κά τερον δῆ λό ς ἐ στι διὰ τού των, οὐ νά βλα κωκυτοῖ σιν οὐ λύ ρα φί λα καὶ γὰ ρ ὁ αὐ λὸ ς ὀ ψὲ καὶ πρῴ ην ἐ τό λμησε φωνὴ ν“ ἐ φ' ἱ μερτοῖ σιν” ἀ φιέ ναι: τὸ ν δὲ πρῶ τον χρό νον εἵ λκετο πρὸ ς τὰ πέ νθη, καὶ τὴ ν περὶ ταῦ τα λειτουργί αν οὐ μά λ' ἔ ντιμον οὐ δὲ φαιδρὰ ν εἶ χεν, εἶ τ' ἐ μί χθη πά ντα πᾶ σι. μά λιστα δὲ τὰ θεῖ α πρὸ ς τὰ δαιμό νια συγχέ οντες εἰ ς ταραχὴ ν αὑ τοὺ ς κατέ στησαν. ἀ λλά γε τῷ Ε τὸ“ γνῶ θι σαυτό ν” ἔ οικέ πως ἀ ντικεῖ σθαι καὶ τρό πον τινὰ πά λιν συνᾴ δειν: τὸ μὲ ν γὰ ρ ἐ κπλή ξει καὶ σεβασμῷ πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν ὡ ς ὄ ντα διὰ παντὸ ς ἀ ναπεφώ νηται, τὸ δ' ὑ πό μνησί ς ἐ στι τῷ θνητῷ τῆ ς περὶ αὐ τὸ ν φύ σεως καὶ ἀ σθενεί ας.”