Reader

ἀ λλὰ σὺ μὲ ν ἐ ρωτᾷ ς; τί νι λό γῳ Πυθαγό ρας ἀ πεί χετο σαρκοφαγί ας, ἐ γὼ δὲ θαυμά ζω καὶ τί νι πά θει καὶ ποί ᾳ ψυχῇ ἢ λό γῳ ὁ πρῶ τος ἄ νθρωπος ἥ ψατο φό νου στό ματι καὶ τεθνηκό τος ζῴ ου χεί λεσι προσή ψατο σαρκό ς: καὶ νεκρῶ ν σωμά των καὶ ἑ ώ λων προθέ μενος τραπέ ζας ὄ ψα καὶ τρυφὰ ς καὶ προσέ τι εἰ πεῖ ν τὰ μικρὸ ν ἔ μπροσθεν βρυχώ μενα μέ ρη καὶ φθεγγό μενα καὶ κινού μενα καὶ βλέ ποντα: πῶ ς ἡ ὄ ψις ὑ πέ μεινε τὸ ν φό νον σφαζομέ νων δερομέ νων διαμελιζομέ νων, πῶ ς ἡ ὄ σφρησις ἤ νεγκε τὴ ν ἀ ποφορά ν πῶ ς τὴ ν γεῦ σιν οὐ κ ἀ πέ τρεψεν ὁ μολυσμὸ ς ἑ λκῶ ν ψαύ ουσαν ἀ λλοτρί ων καὶ τραυμά των θανασί μων χυμοὺ ς: καὶ ἰ χῶ ρας ἀ πολαμβά νουσαν. εἷ ρπον μὲ ν ῥ ινοί, κρέ α δ' ἀ μφ' ὀ βελοῖ ς ἐ μεμύ κει ὀ πταλέ α τε καὶ ὠ μά, βοῶ ν δ' ὣ ς γί γνετο φωνὴ τοῦ το πλά σμα καὶ μῦ θό ς ἐ στι, τὸ δέ γε δεῖ πνον ἀ ληθῶ ς τερατῶ δες, πεινῆ ν τινα τῶ ν μυκωμέ νων ἔ τι, καὶ διδά σκοντα ἀ φ' ὧ ν δεῖ τρέ φεσθαι ζώ ντων ἔ τι καὶ λαλού ντων, καὶ διαταττό μενον ἀ ρτύ σεις τινὰ ς καὶ ὀ πτή σεις καὶ παραθέ σεις: τού των ἔ δει ζητεῖ ν τὸ ν πρῶ τον ἀ ρξά μενον οὐ τὸ ν ὀ ψὲ παυσά μενον

ἢ τοῖ ς μὲ ν πρώ τοις ἐ κεί νοις ἐ πιχειρή σασι σαρκοφαγεῖ ν τὴ ν αἰ τί αν ἂ ν εἴ ποι τις πᾶ σαν εἶ ναι τὴ ν ἀ πορί αν: οὐ γὰ ρ ἐ πιθυμί αις ἀ νό μοις συνδιά γοντες οὐ δ' ἐ ν περιουσί ᾳ τινὶ ἀ ναγκαί ων ὑ βρί σαντες εἰ ς ἡ δονὰ ς παρὰ φύ σιν ἀ συμφύ λους ἐ πὶ ταῦ τ' ἦ λθον: ἀ λλ' εἴ ποιεν ἂ ν αἴ σθησιν ἐ ν τῷ παρό ντι καὶ φωνὴ ν λαβό ντες: ὦ μακά ριοι. καὶ θεοφιλεῖ ς οἱ νῦ ν ὄ ντες ὑ μεῖ ς οἷ ον βί ου λαχό ντες αἰ ῶ να καρποῦ σθε καὶ νέ μεσθε κλῆ ρον ἀ γαθῶ ν ἄ φθονον, ὅ σα φύ εται ὑ μῖ ν; ὅ σα τρυγᾶ ται; ὅ σον πλοῦ τον ἐ κ πεδί ων, ὅ σας ἀ πὸ φυτῶ ν ἡ δονὰ ς δρέ πεσθαι πά ρεστιν; ἔ ξεστιν ὑ μῖ ν καὶ τρυφᾶ ν μὴ μιαινομέ νοις. ἡ μᾶ ς δὲ σκυθρωπό τατον καὶ φοβερώ τατον ἐ δέ ξατο βί ου καὶ χρό νου μέ ρος, εἰ ς πολλὴ ν καὶ ἀ μή χανον ἐ κπεσό ντας ὑ πὸ τῆ ς πρώ της γενέ σεως ἀ πορί αν ἔ τι μὲ ν οὐ ρανὸ ν ἔ κρυπτεν ἀ ή ρ, καὶ ἄ στρα θολερῷ καὶ δυσδιαστατοῦ ντι πεφυρμέ να ὑ γρῷ καὶ πυρὶ καὶ ζά λαις ἀ νέ μων οὔ πω δ' ἥ λιος ἵ δρυτο ἀ πλανῆ καὶ βέ βαιον ἔ χων δρό μον ἠ ὼ καὶ δύ σιν ἔ κρινεν, περὶ δ' ἢ γαγεν αὖ θις ὀ πί σσω καρποφό ροισιν ἐ πιστέ ψας κά λυκος στεφά νοισιν ὥ ρας: γῆ δ' ὕ βριστο ποταμῶ ν ἐ κβολαῖ ς ἀ τά κτοις, καὶ πολλὰ“ λί μναισιν ἄ μορφα” καὶ πηλοῖ ς βαθέ σι καὶ λό χμαις ἀ φό ροις καὶ ὕ λαις ἐ ξηγρί ωτο: φορᾶ ς δ' ἡ μέ ρων καρπῶ ν καὶ τέ χνης ὄ ργανον οὐ δὲ ν οὐ δὲ μηχανὴ σοφί ας: ὁ δὲ λιμὸ ς οὐ κ ἐ δί δου χρό νον οὐ δ' ὥ ρας ἐ τησί ους σπό ρος οὐ κ ὢ ν τό τ' ἀ νέ μενε.. τί θαυμαστό ν, εἰ ζῴ ων ἐ χρησά μεθα σαρξὶ παρὰ φύ σιν, ὅ τ' ἰ λὺ ς ἠ σθί ετο καὶ φλοιὸ ς ἐ βρώ θη ξύ λου, καὶ ἄ γρωστιν εὑ ρεῖ ν βλαστά νουσαν ἢ φλεώ τινα ῥ ί ζαν εὐ τυχὲ ς ἦ ν; βαλά νου δὲ γευσά μενοι καὶ φαγό ντες ἐ χό ρευσαν ὑ φ' ἡ δονῆ ς περὶ δρῦ ν τινα καὶ φηγό ν, ζεί δωρον καὶ μητέ ρα καὶ τροφὸ ν ἀ ποκαλοῦ ντες: ἐ κεί νην ὁ τό τε βί ος ἑ ορτὴ ν ἔ γνω, τὰ δ' ἄ λλα φλεγμονῆ ς ἦ ν ἅ παντα μεστὰ καὶ στυγνό τητος. ὑ μᾶ ς δὲ τοὺ ς νῦ ν τί ς λύ σσα καὶ τί ς οἶ στρος ἄ γει πρὸ ς μιαιφονί αν, οἷ ς τοσαῦ τα περί εστι τῶ ν ἀ ναγκαί ων; τί καταψεύ δεσθε τῆ ς γῆ ς ὡ ς: τρέ φειν μὴ δυναμέ νης; τί τὴ ν θεσμοφό ρον ἀ σεβεῖ τε Δή μητρα καὶ τὸ ν ἡ μερί δην καὶ μειλί χιον δε εσυ ξαρνιυμ αἰ σχύ νετε Διό νυσον, ὡ ς οὐ χ ἱ κανὰ παρὰ τού των λαμβά νοντες; οὐ κ αἰ δεῖ σθε τοὺ ς ἡ μέ ρους καρποὺ ς αἵ ματι καὶ φό νῳ μιγνύ οντες; ἀ λλὰ δρά κοντας ἀ γρί ους καλεῖ τε καὶ παρδά λεις καὶ λέ οντας, αὐ τοὶ δὲ μιαιφονεῖ τε εἰ ς ὠ μό τητα καταλιπό ντες ἐ κεί νοις οὐ δέ ν: ἐ κεί νοις μὲ ν γὰ ρ ὁ φό νος τροφή, ὑ μῖ ν δ' ὄ ψον ἐ στί ν.

οὐ γὰ ρ δὴ λέ οντὰ ς γ' ἀ μυνό μενοι καὶ λύ κους ἐ σθί ομεν: ἀ λλὰ ταῦ τα μὲ ν ἐ ῶ μεν, τὰ δ' ἀ βλαβῆ καὶ χειροή θη καὶ ἄ κεντρα καὶ νωδὰ πρὸ ς τὸ δακεῖ ν συλλαμβά νοντες ἀ ποκτιννύ ομεν, ἃ νὴ Δί α καὶ κά λλους ἕ νεκα καὶ χά ριτος ἡ φύ σις ἔ οικεν ἐ ξενεγκεῖ ν. ὅ μοιον ὡ ς εἴ τις τὸ ν Νεῖ λον ὁ ρῶ ν πλημμυροῦ ντα καὶ τὴ ν χώ ραν ἐ μπιπλά ντα γονί μου καὶ καρποφό ρου ῥ εύ ματος μὴ τοῦ το θαυμά ζοι τοῦ φερομέ νου, τὸ φυτά λμιον καὶ εὔ καρπον τῶ ν ἡ μερωτά των καὶ βιωφελεστά των καρπῶ ν, ἀ λλ' ἰ δώ ν που καὶ κροκό δειλον ἐ ννηχό μενον καὶ ἀ σπί δα κατασυρομέ νην καὶ μύ ας, ἄ γρια ζῷ α καὶ μιαρά, ταύ τας λέ γοι τὰ ς αἰ τί ας τῆ ς μέ μψεως καὶ τῆ ς τοῦ πρά γματος ἀ νά γκης: ἢ νὴ Δί α τὴ ν γῆ ν ταύ την καὶ τὴ ν ἄ ρουραν ἀ ποβλέ ψας ἐ μπεπλησμέ νην ἡ μέ ρων καρπῶ ν καὶ βρί θουσαν ἀ σταχύ ων, ἔ πειτα ὑ ποβλέ ψας που τοῖ ς ληί οις τού τοις καὶ πού τινος αἴ ρας στά χυν ἰ δὼ ν καὶ ὀ ροβά γχην, εἶ τ' ἀ φεὶ ς ἐ κεῖ να καρποῦ σθαι καὶ ληί ζεσθαι μέ μφοιτο περὶ τού των. τοιοῦ τό ν τι, καὶ λό γον ῥ ή τορος ὁ ρῶ ν ἐ ν δί κῃ τινὶ καὶ συνηγορί ᾳ πληθύ οντα καὶ φερό μενον ἐ πὶ βοηθεί ᾳ κινδύ νων, ἢ νὴ Δί' ἐ λέ γχῳ καὶ κατηγορί ᾳ τολμημά των καὶ ἀ ποδεί ξεων, ῥ έ οντα δὲ καὶ φερό μενον οὐ χ ἁ πλῶ ς οὐ δὲ λιτῶ ς, ἀ λλ' ὁ μοῦ πά θεσι πολλοῖ ς μᾶ λλον δὲ παντοδαποῖ ς, εἰ ς ψυχὰ ς ὁ μοί ως πολλὰ ς καὶ ποικί λας καὶ διαφό ρους τῶ ν ἀ κροωμέ νων ἢ τῶ ν δικαζό ντων, ἃ ς δεῖ τρέ ψαι καὶ μεταβαλεῖ ν ἢ νὴ Δί α πραῧ ναι καὶ ἡ μερῶ σαι καὶ καταστῆ σαι: εἶ τα παρεὶ ς τοῦ το τοῦ πρά γματος ὁ ρᾶ ν καὶ μετρεῖ ν τὸ φύ λαιον καὶ ἀ γώ νισμα, παραρρή σεις ἐ κλέ γων, ἃ ς κατιὼ ν ὁ λό γος συγκατή νεγκε τῇ ῥ ύ μῃ τῆ ς φορᾶ ς, συνεκπεσού σας καὶ παρολισθού σας τῷ λοιπῷ τοῦ λό γου. καὶ δημηγό ρου τινὸ ς ὁ ρῶ ν.

ἀ λλ' οὐ δὲ ν ἡ μᾶ ς δυσωπεῖ, οὐ χρό ας ἀ νθηρὸ ν εἶ δος, οὐ φωνῆ ς ἐ μμελοῦ ς πιθανό της, οὐ πανουργί α ψυχῆ ς, οὐ τὸ καθά ριον ἐ ν διαί τῃ καὶ περιττὸ ν ἐ ν συνέ σει τῶ ν ἀ θλί ων, ἀ λλὰ σαρκιδί ου μικροῦ χά ριν ἀ φαιρού μεθα ψυχῆ ς ἥ λιον, φῶ ς, τὸ ν τοῦ βί ου χρό νον, ἐ φ' ᾧ γέ γονε καὶ πέ φυκεν. εἶ θ' ἃ ς φθέ γγεται καὶ διέ τρισε φωνὰ ς ἀ νά ρθρους εἶ ναι δοκοῦ μεν, οὐ παραιτή σεις καὶ δεή σεις καὶ δικαιολογί ας ἑ κά στου λέ γοντος“ οὐ παραιτοῦ μαί σου τὴ ν ἀ νά γκην ἀ λλὰ τὴ ν ὕ βριν, ἵ να φά γῃ ς ἀ πό κτεινον, ἵ να δ' ἥ διον φά γῃ ς μὴ μ' ἀ ναί ρει” ὢ τῆ ς ὠ μό τητος δεινὸ ν μέ ν ἐ στι καὶ τιθεμέ νην ἰ δεῖ ν τρά πεζαν ἀ νθρώ πων πλουσί ων νεκροκό σμοις χρωμέ νων μαγεί ροις καὶ ὀ ψοποιοῖ ς, δεινό τερον δ' ἀ ποκομιζομέ νην πλεί ονα γὰ ρ τὰ λειπό μενα τῶ ν βεβρωμέ νων ἐ στί ν οὐ κοῦ ν ταῦ τα μά την ἀ πέ θανεν ἕ τεροι δὲ φειδό μενοι τῶ ν παρατεθέ ντων οὐ κ ἐ ῶ σι τέ μνειν οὐ δὲ κατακό πτειν, παραιτού μενοι νεκρά, ζώ ντων δ' οὐ κ ἐ φεί σαντο.

ἄ λογον γὰ ρ εἶ ναί φαμεν ἐ κεί νους λέ γειν τοὺ ς ἄ νδρας ἀ ρχὴ ν ἔ χειν τὴ ν φύ σιν ὅ τι γὰ ρ οὐ κ ἔ στιν ἀ νθρώ πῳ κατὰ φύ σιν τὸ σαρκοφαγεῖ ν, πρῶ τον μὲ ν ἀ πὸ τῶ ν σωμά των δηλοῦ ται τῆ ς: κατασκευῆ ς. οὐ δενὶ γὰ ρ ἔ οικε τὸ ἀ νθρώ που σῶ μα τῶ ν ὑ ἐ πὶ σαρκοφαγί ᾳ γεγονό των, οὐ γρυπό της χεί λους, οὐ κ ὀ ξύ της; ὄ νυχος, οὐ τραχύ της ὀ δό ντος πρό σεστιν, οὐ κοιλί ας εὐ τονί α καὶ πνεύ ματος θερμό της, τρέ ψαι καὶ κατεργά σασθαι δυνατὴ τὸ βαρὺ καὶ κρεῶ δες ἀ λλ' αὐ τό θεν ἡ φύ σις τῇ λειό τητι τῶ ν ὀ δό ντων καὶ τῇ σμικρό τητι τοῦ στό ματος καὶ τῇ μαλακό τητι τῆ ς γλώ σσης καὶ τῇ πρὸ ς πέ ψιν ἀ μβλύ τητι τοῦ πνεύ ματος ἐ ξό μνυται τὴ ν σαρκοφαγί αν. εἰ δὲ λέ γεις πεφυκέ ναι σεαυτὸ ν ἐ πὶ τοιαύ την ἐ δωδή ν, ὃ βού λει φαγεῖ ν πρῶ τον αὐ τὸ ς ἀ πό κτεινον, ἀ λλ' αὐ τὸ ς διὰ σεαυτοῦ, μὴ χρησά μενος κοπί δι μηδὲ τυμπά νῳ τινὶ μηδὲ πελέ κει: ἀ λλά, ὡ ς λύ κοι καὶ ἄ ρκτοι καὶ λέ οντες αὐ τοὶ ὅ σα ἐ σθί ουσι φονεύ ουσιν, ἄ νελε δή γματι βοῦ ν ἢ στό ματι σῦ ν, ἢ ἄ ρνα ἢ λαγωὸ ν διά ρρηξον καὶ φά γε προσπεσὼ ν ἔ τι ζῶ ντος, ὡ ς ἐ κεῖ να. εἰ δ' ἀ ναμέ νεις νεκρὸ ν γενέ σθαι τὸ αἰ σθό μενον καὶ δυσωπεῖ σε παροῦ σα ψυχὴ ἀ πολαύ ειν τῆ ς σαρκό ς, τί παρὰ φύ σιν ἐ σθί εις τὸ ἔ μψυχον; ἀ λλ' οὐ δ' ἄ ψυχον ἄ ν τις φά γοι καὶ νεκρὸ ν οἷ ό ν ἐ στιν, ἀ λλ' ἕ ψουσιν ὀ πτῶ σι μεταβά λλουσι διὰ πυρὸ ς καὶ φαρμά κων, ἀ λλοιοῦ ντες καὶ τρέ ποντες καὶ σβεννύ οντες ἡ δύ σμασι μυρί οις τὸ ν φό νον, ἵ ν' ἡ γεῦ σις ἐ ξαπατηθεῖ σα προσδέ ξηται τἀ λλό τριον. καί τοι χά ριέ ν γε τὸ τοῦ Λά κωνος, ὃ ς ἰ χθύ διον ἐ ν πανδοκεί ῳ πριά μενος τῷ πανδοκεῖ σκευά σαι παρέ δωκεν: αἰ τοῦ ντος δ' ἐ κεί νου τυρὸ ν καὶ ὄ ξος καὶ ἔ λαιον,“ ἀ λλ' εἰ ταῦ τ' εἶ χον” εἶ πεν“ οὐ κ ἂ ν ἰ χθὺ ν ἐ πριά μην” ἡ μεῖ ς δ' οὕ τως ἐ ν τῷ μιαιφό νῳ τρυφῶ μεν, ὥ στ' ὄ ψον τὸ κρέ ας προσαγορεύ ομεν, εἶ τ̓ ὄ ψων πρὸ ς αὐ τὸ τὸ κρέ ας δεό μεθα, ἀ ναμιγνύ ντες ἔ λαιον οἶ νον μέ λι γά ρον ὄ ντως ἡ δύ σμασι Συριακοῖ ς̓ Αραβικοῖ ς, ὥ σπερ ὄ ξος νεκρὸ ν ἐ νταφιά ζοντες. καὶ γὰ ρ οὕ τως αὐ τῶ ν διαλυθέ ντων καὶ μαλαχθέ ντων καὶ τρό πον τινὰ προσαπέ ντων ἔ ργον ἐ στὶ τὴ ν πέ ψιν κρατῆ σαι, καὶ διακρατηθεί σης δὲ δεινὰ ς βαρύ τητας ἐ μποιεῖ καὶ νοσώ δεις ἀ πεψί ας.

Διογέ νης δ' ὠ μὸ ν φαγεῖ ν πολύ πουν ἐ τό λμησεν, ἵ να τὴ ν διὰ τοῦ πυρὸ ς ἐ κβά λῃ κατεργασί αν τῶ ν κρεῶ ν: καὶ πολλῶ ν περιεστώ των αὐ τὸ ν ἀ νθρώ πων, ἐ γκαλυψά μενος τῷ τρί βωνι καὶ τῷ στό ματι προσφέ ρων τὸ κρέ ας“ ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν” φησὶ ν“ ἐ γὼ παραβά λλομαι καὶ προκινδυνεύ ω” καλό ν, ὦ Ζεῦ, κί νδυνον οὐ γά ρ, ὡ ς Πελοπί δας ὑ πὲ ρ τῆ ς Θηβῶ ν ἐ λευθερί ας ἢ ὡ ς̔ Αρμό διος καὶ̓ Αριστογεί των ὑ πὲ ρ τῆ ς̓ Αθηναί ων, προεκινδύ νευσεν ὁ φιλό σοφος ὠ μῷ πολύ ποδι διαμαχό μενος, ἵ να τὸ ν βί ον ἀ ποθηριώ σῃ; οὐ τοί νυν μό νον αἱ κρεοφαγί αι τοῖ ς σώ μασι γί γνονται παρὰ φύ σιν, ἀ λλὰ καὶ τὰ ς ψυχὰ ς ὑ πὸ πλησμονῆ ς καὶ κό ρου παχύ νουσιν:“ οἶ νος γὰ ρ καὶ σαρκῶ ν ἐ μφορή σιες σῶ μα μὲ ν ἰ σχυρὸ ν ποιέ ουσι καὶ ῥ ωμαλέ ον, ψυχὴ ν δὲ ἀ σθενέ α” καὶ ἵ να μὴ τοῖ ς ἀ θληταῖ ς ἀ πεχθά νωμαι, συγγενέ σι χρῶ μαι παραδεί γμασι: τοὺ ς γὰ ρ Βοιωτοὺ ς ἡ μᾶ ς οἱ̓ Αττικοὶ καὶ παχεῖ ς καὶ ἀ ναισθή τους καὶ ἠ λιθί ους, μά λιστα διὰ τὰ ς ἀ δηφαγί ας προσαγορεύ ουσιν:“ οὗ τοι δ' αὖ συ” καὶ ὁ Μέ νανδρος“ οἳ γνά θους ἔ χουσι,'” καὶ ὁ Πί νδαρος“ γνῶ ναὶ τ' ἔ πειτα”“ αὐ γὴ ξηρὴ ψυχὴ σοφωτά τη” κατὰ τὸ ν̔ Ηρά κλειτον: οἱ κενοὶ πί θοι κρουσθέ ντες ἠ χοῦ σι, γενό μενοι δὲ πλή ρεις οὐ χ ὑ πακού ουσι ταῖ ς πληγαῖ ς: τῶ ν χαλκωμά των τὰ λεπτὰ τοὺ ς ψό φους ἐ ν κύ κλῳ διαδί δωσιν, ἄ χρι οὗ ἐ μφρά ξῃ καὶ τυφλώ σῃ τις τῇ χειρὶ τῆ ς: πληγῆ ς περιφερομέ νης ἐ πιλαμβανό μενος: ὀ φθαλμὸ ς; ὑ γροῦ πλεονά σαντος ἀ ναπλησθεὶ ς μαραυγεῖ καὶ ἀ τονεῖ πρὸ ς τὸ οἰ κεῖ ον ἔ ργον: τὸ ν ἥ λιον δι' ἀ έ ρος ὑ γροῦ καὶ ἀ ναθυμιά σεων πλή θους ἀ πέ πτων ἀ θρή σαντες οὐ καθαρὸ ν οὐ δὲ λαμπρὸ ν ἀ λλὰ βύ θιον καὶ ἀ χλυώ δη καὶ ὀ λισθαί νοντα ταῖ ς αὐ γαῖ ς ὁ ρῶ μεν. οὕ τω δὴ καὶ διὰ σώ ματος θολεροῦ καὶ διακό ρου καὶ βαρυνομέ νου τροφαῖ ς ἀ συμφύ λοις πᾶ σα ἀ νά γκη τὸ γά νωμα τῆ ς ψυχῆ ς καὶ τὸ φέ γγος ἀ μβλύ τητα καὶ σύ γχυσιν ἔ χειν καὶ πλανᾶ σθαι καὶ φέ ρεσθαι, πρὸ ς τὰ λεπτὰ καὶ δυσθεώ ρητα τέ λη τῶ ν πραγμά των αὐ γὴ ν καὶ τό νον οὐ κ ἐ χού σης.

χωρὶ ς δὲ τού των ὁ πρὸ ς φιλανθρωπί αν ἐ θισμὸ ς οὐ δοκεῖ θαυμαστὸ ν εἶ ναι; τί ς γὰ ρ ἂ ν ἀ δική σειεν ἄ νθρωπον, οὕ τω πρὸ ς ἀ λλό τρια κακὰ καὶ ἀ σύ μφυλα διακεί μενος καὶ πρά ως καὶ φιλανθρώ πως; ἐ μνή σθην δὲ τρί την ἡ μέ ραν διαλεγό μενος περὶ Ξενοκρά τους, καὶ ὅ τἰ Αθηναῖ οι τῷ ζῶ ντα τὸ ν κριὸ ν ἐ κδεί ραντι δί κην ἐ πέ θηκαν οὐ κ ἔ στι δέ, οἶ μαι, χεί ρων ὁ ζῶ ντα βασανί ζων τοῦ παραιρουμέ νου τὸ ζῆ ν καὶ φονεύ οντος: ἀ λλὰ μᾶ λλον, ὡ ς ἔ οικε, τῶ ν παρὰ συνή θειαν ἢ τῶ ν παρὰ φύ σιν αἰ σθανό μεθα. καὶ ταῦ τα μὲ ν ἐ κεῖ κοινό τερον ἔ λεγον: τὴ ν δὲ μεγά λην καὶ μυστηριώ δη καὶ ἄ πιστον ἀ νδρά σι δειλοῖ ς, φησιν ὁ Πλά των, καὶ θνητὰ φρονοῦ σιν ἀ ρχὴ ν τοῦ δό γματος; ὀ κνῶ μὲ ν ἔ τι τῷ λό γῳ κινεῖ ν, ὥ σπερ ναῦ ν ἐ ν χειμῶ νι ναύ κληρος ἢ μηχανὴ ν αἴ ρει ποιητικὸ ς ἀ νὴ ρ ἐ ν θεά τρῳ σκηνῆ ς περιφερομέ νης. οὐ χεῖ ρον δ' ἴ σως καὶ προανακρού σασθαι καὶ προαναφωνῆ σαι τὰ τοῦ̓ Εμπεδοκλέ ους: ἀ λληγορεῖ γὰ ρ ἐ νταῦ θα τὰ ς ψυχά ς, ὅ τι φό νων καὶ βρώ σεως σαρκῶ ν καὶ ἀ λληλοφαγί ας δί κην τί νουσαι σώ μασι θνητοῖ ς ἐ νδέ δενται. καί τοι δοκεῖ παλαιό τερος οὗ τος ὁ λό γος εἶ ναι: τὰ γὰ ρ δὴ περὶ τὸ ν Διό νυσον μεμυθευμέ να πά θη τοῦ διαμελισμοῦ καὶ τὰ Τιτά νων ἐ π' αὐ τὸ ν τολμή ματα, κολά σεις τε τού των καὶ κεραυνώ σεις γευσαμέ νων τοῦ φό νου, ᾐ νιγμέ νος ἐ στὶ μῦ θος εἰ ς τὴ ν παλιγγενεσί αν: τὸ γὰ ρ ἐ ν ἡ μῖ ν ἄ λογον καὶ ἄ τακτον καὶ βί αιον οὐ θεῖ ον ἀ λλὰ δαιμονικὸ ν οἱ παλαιοὶ Τιτᾶ νας ὠ νό μασαν, καὶ τοῦ τ' ἔ στι κολαζομέ νου καὶ δί κην διδό ντος.