Reader

επὶ τὰ ἕ ωλοι τῆ ς σαρκοφαγί οις προσφά τους ἡ μᾶ ς ὁ λό γος παρακαλεῖ ταῖ ς τε διανοί αις καὶ ταῖ ς προθυμί αις γενέ σθαι. χαλεπὸ ν μὲ ν γά ρ, ὥ σπερ ὁ Κά των ἔ φησε, λέ γειν πρὸ ς γαστέ ρας ὦ τα μὴ ἐ χού σας: καὶ πέ ποται ὁ τῆ ς συνηθεί ας κυκεώ ν, ὥ σπερ ὁ τῆ ς Κί ρκης ὠ δί νας ὀ δύ νας κυκεὼ ν ἀ πά τας τε γό ους τε: καὶ τὸ ἄ γκιστρον ἐ κβά λλειν τῆ ς σαρκοφαγί ας ὡ ς ἐ μπεπηγμέ νον τῇ φιληδονί ᾳ καὶ διαπεπαρμέ νον οὐ ῥ ᾴ διό ν ἐ στιν. ἐ πεὶ καλῶ ς εἶ χεν, ὥ σπερ Αἰ γύ πτιοι τῶ ν νεκρῶ ν τὴ ν κοιλί αν ἐ ξελό ντες καὶ πρὸ ς τὸ ν ἥ λιον ἀ νασχί ζοντες ἐ κβά λλουσιν ὡ ς αἰ τί αν ἁ πά ντων ὧ ν ὁ ἄ νθρωπος; ἥ μαρτεν, οὕ τως ἡ μᾶ ς ἑ αυτῶ ν τὴ ν γαστριμαργί αν καὶ μιαιφονί αν ἐ κτεμό ντας ἁ γνεῦ σαι τὸ ν λοιπὸ ν βί ον ἐ πεὶ ἥ γε γαστὴ ρ οὐ μιαιφό νον ἐ στὶ ν ἀ λλὰ μιαινό μενον ἀ πὸ τῆ ς ἀ κρασί ας. οὐ μὴ ν ἀ λλ' εἰ καὶ ἀ δύ νατον νὴ Δί α διὰ τὴ ν συνή θειαν τὸ ἀ ναμά ρτητον, αἰ σχυνό μενοι τῷ ἁ μαρτά νοντι χρησό μεθα διὰ τὸ ν λό γον, ἐ δό μεθα σά ρκας, ἀ λλὰ πεινῶ ντες οὐ τρυφῶ ντες: ἀ ναιρή σομεν ζῷ ον, ἀ λλ' οἰ κτεί ροντες καὶ ἀ λγοῦ ντες, οὐ χ ὑ βρί ζοντες οὐ δὲ βασανί ζοντες: οἷ α νῦ ν πολλὰ δρῶ σιν οἱ μὲ ν εἰ ς σφαγὴ ν ὑ ῶ ν ὠ θοῦ ντες ὀ βελοὺ ς διαπύ ρους, ἵ να τῇ βαφῇ τοῦ σιδή ρου περισβεννύ μενον τὸ αἷ μα καὶ διαχεό μενον τὴ ν σά ρκα θρύ ψῃ καὶ μαλά ξῃ: οἱ δ' οὔ θασι συῶ ν ἐ πιτό κων ἐ ναλλό μενοι καὶ λακτί ζοντες, ἵ ν' αἷ μα καὶ γά λα καὶ λύ θρον ἐ μβρύ ων ὁ μοῦ συμφθαρέ ντων ἐ ν ὠ δῖ σιν ἀ ναδεύ σαντες, ὦ Ζεῦ καθά ρσιε, φά γωσι τοῦ ζῴ ου τὸ μά λιστα φλεγμαῖ νον ἄ λλοι γερά νων ὄ μματα καὶ κύ κνων ἀ πορρά ψαντες καὶ ἀ ποκλεί σαντες ἐ ν σκό τει πιαί νουσιν, ἀ λλοκό τοις μί γμασι καὶ καρυκεί αις τισὶ ν αὐ τῶ ν τὴ ν σά ρκα ὀ ψοποιοῦ ντες.

ἐ ξ ὧ ν καὶ μά λιστα δῆ λό ν ἐ στιν, ὡ ς οὐ διὰ τροφὴ ν οὐ δὲ χρεί αν οὐ δ' ἀ ναγκαί ως ἀ λλ' ὑ πὸ κό ρου καὶ ὕ βρεως καὶ πολυτελεί ας ἡ δονὴ ν πεποί ηνται τὴ ν ἀ νομί αν: εἶ θ' ὥ σπερ ἔ ρως ἐ ν γυναιξὶ ν κό ρον ἡ δονῆ ς οὐ κ ἐ χού σαις, ἀ ποπειρώ μενος πά ντα καὶ πλανώ μενος ἀ κολασταί νων ἐ ξέ πεσεν εἰ ς τὰ ἄ ρρητα: οὕ τως αἱ περὶ τὴ ν ἐ δωδὴ ν ἀ κρασί αι τὸ φυσικὸ ν παρελθοῦ σαι καὶ ἀ ναγκαῖ ον τέ λος ἐ ν ὠ μό τητι καὶ παρανομί ᾳ ποικί λλουσι τὴ ν ὄ ρεξιν. συννοσεῖ γὰ ρ ἀ λλή λοις τὰ αἰ σθητή ρια καὶ συναναπεί θεται καὶ συνακολασταί νει μὴ κρατοῦ ντα τῶ ν φυσικῶ ν μέ τρων. οὕ τως ἀ κοὴ νοσή σασα μουσικὴ ν διέ φθειρεν, ἀ φ' ἧ ς τὸ θρυπτό μενον καὶ ἐ κλυό μενον αἰ σχρὰ ς ποθεῖ ψηλαφή σεις καὶ γυναικώ δεις γαργαλισμού ς. ταῦ τα τὴ ν ὄ ψιν ἐ δί δαξε μὴ πυρρί χαις χαί ρειν μηδὲ χειρονομί αις μηδ' ὀ ρχή μασι γλαφυροῖ ς μηδ' ἀ γά λμασι καὶ γραφαῖ ς, ἀ λλὰ φό νον καὶ θά νατον ἀ νθρώ πων καὶ τραύ ματα καὶ μά χας θέ αμα ποιεῖ σθαι πολυτελέ στατον. οὕ τως ἕ πονται παρανό μοις τραπέ ζαις συνουσί αι ἀ κρατεῖ ς, ἀ φροδισί οις αἰ σχροῖ ς ἀ κροά σεις ἄ μουσοι, μέ λεσι καὶ ἀ κού σμασιν ἀ ναισχύ ντοις θέ ατρα ἔ κφυλα, θεά μασιν ἀ νημέ ροις ἀ πά θεια πρὸ ς ἀ νθρώ πους καὶ ὠ μό της. διὰ τοῦ το διέ ταττεν ὁ θεῖ ος: Λυκοῦ ργος ἐ ν ταῖ ς τρισὶ ῥ ή τραις τὸ ἀ πὸ πρί ονος καὶ πελέ κεως γί γνεσθαι τὰ θυρώ ματα τῶ ν οἰ κιῶ ν καὶ τὰ ς ἐ ρέ ψεις, ἄ λλο δ' ὄ ργανον μηδὲ ν προσφέ ρεσθαι, οὐ πολεμῶ ν δή που τερέ τροις καὶ σκεπά ρνοις καὶ ὅ σα λεπτουργεῖ ν πέ φυκεν ἀ λλ' εἰ δὼ ς ὅ τι διὰ τοιού των ἔ ργων οὐ κ εἰ σοί σεις κλινί διον ἐ πί χρυσον οὐ δὲ τολμή σεις εἰ ς οἰ κί αν λιτὴ ν ἀ ργυρᾶ ς εἰ σενεγκεῖ ν τραπέ ζας καὶ δά πιδας ἁ λουργοὺ ς καὶ λί θους πολυτελεῖ ς: ἀ λλ' ἕ πεται οἰ κί ᾳ καὶ κλί νῃ καὶ τραπέ ζῃ καὶ κύ λικι τοιαύ τῃ δεῖ πνον ἀ φελὲ ς καὶ ἄ ριστον δημοτικό ν, ἀ ρχῇ δὲ μοχθηρᾶ ς διαί της ἄ θηλος ἵ ππῳ πῶ λος ὣ ς ἅ μα τρέ χει πᾶ σα τρυφὴ καὶ πολυτέ λεια.

ποῖ ον οὖ ν οὐ πολυτελὲ ς δεῖ πνον, εἰ ς ὃ οὐ θανατοῦ ταί τι ἔ μψυχον; μικρὸ ν ἀ νά λωμα ἡ γού μεθα ψυχή ν; οὔ πω λέ γω τά χα μητρὸ ς ἢ πατρὸ ς ἢ φί λου τινὸ ς ἢ παιδό ς, ὡ ς ἔ λεγεν̓ Εμπεδοκλῆ ς: ἀ λλ' αἰ σθή σεώ ς γε μετέ χουσαν, ὄ ψεως ἀ κοῆ ς, φαντασί ας συνέ σεως, ἣ ν ἐ πὶ κτή σει τοῦ οἰ κεί ου καὶ φυγῇ τά λλοτρί ου παρὰ τῆ ς φύ σεως ἕ καστον εἴ ληχε. σκό πει δ' ἡ μᾶ ς πό τεροι βέ λτιον ἐ ξημεροῦ σι τῶ ν φιλοσό φων, οἱ καὶ τέ κνα καὶ φί λους καὶ πατέ ρας καὶ γυναῖ κας ἐ σθί ειν κελεύ οντες ὡ ς ἀ ποθανό ντας, ἢ Πυθαγό ρας καὶ̓ Εμπεδοκλῆ ς ἐ θί ζοντες εἶ ναι καὶ πρὸ ς: τὰ ἄ λλα μέ ρη δικαί ους. σὺ μὲ ν καταγελᾷ ς τοῦ τὸ πρό βατον μὴ ἐ σθί οντος: ἀ λλ' ἡ μεῖ ς γε, φή σουσι, θεασά μενοι τοῦ πατρὸ ς τεθνηκό τος ἢ τῆ ς μητρὸ ς ἀ ποτεμό ντα μερί δας καὶ τῶ ν φί λων ἀ ποπεμπό μενον τοῖ ς μὴ παροῦ σι, τοὺ ς δὲ παρό ντας καλοῦ ντα καὶ παρατιθέ ντα τῶ ν σαρκῶ ν ἀ φειδῶ ς, μή τι γελά σωμεν; ἀ λλὰ καὶ νῦ ν ἴ σως ἁ μαρτά νομεν, ὅ ταν ἁ ψώ μεθα τῶ ν βιβλί ων τού των, μὴ καθαιρό μενοι χεῖ ρας καὶ ὄ ψεις καὶ πό δας καὶ ἀ κοά ς, εἰ μὴ νὴ Δί α ἐ κεί νων καθαρμὸ ς ἐ στι τὸ περὶ τού των διαλέ γεσθαι“ ποτί μῳ λό γῳ” ὥ ς φησιν ὁ Πλά των“ ἁ λμυρὰ ν ἀ κοὴ ν ἀ ποκλυζομέ νους.” εἰ δὲ θεί η τις τὰ βιβλί α παρ' ἄ λληλα καὶ τοὺ ς λό γους, ἐ κεῖ να μὲ ν Σκύ θαις φιλοσοφεῖ σθαι καὶ Σογδιανοῖ ς καὶ Μελαγχλαί νοις, περὶ ὧ ν̔ Ηρό δοτος ἱ στορῶ ν ἀ πιστεῖ ται τὰ δὲ Πυθαγό ρου καὶ̓ Εμπεδοκλέ ους δό γματα νό μοι τῶ ν παλαιῶ ν ἦ σαν̔ Ελλή νων καὶ αἱ ἄ πυροι δί αιται. ὅ τι πρὸ ς τὰ ἄ λογα ζῷ α δί καιον ἡ μῖ ν οὐ δὲ ν ἔ στι.

τί νες οὖ ν ὕ στερον τοῦ τ' ἔ γνωσαν; οἳ πρῶ τοι κακοεργὸ ν ἐ χαλκεύ σαντο μά χαιραν εἰ νοδί ην, πρῶ τοι δὲ βοῶ ν ἐ πά σαντ' ἀ ροτή ρων. οὕ τω τοι καὶ οἱ τυραννοῦ ντες ἄ ρχουσι μιαιφονί ας. ὥ σπερ γὰ ρ τὸ πρῶ τον ἀ πέ κτειναν̓ Αθή νησι τὸ ν κά κιστον τῶ ν συκοφαντῶ ν, ὃ ς ἐ πιτή δειος προσηγορεύ θη, καὶ δεύ τερον ὁ μοί ως, καὶ τρί τον: εἶ τ' ἐ κ τού του συνή θεις γενό μενοι Νική ρατον περιεώ ρων ἀ πολλύ μενον τὸ ν Νικί ου καὶ Θηραμέ νη τὸ ν στρατηγὸ ν καὶ Πολέ μαρχον τὸ ν φιλό σοφον: οὕ τω τὸ πρῶ τον ἄ γριό ν τι ζῷ ον ἐ βρώ θη καὶ κακοῦ ργον, εἶ τ' ὄ ρνις τις ἢ ἰ χθὺ ς εἵ λκυστο καὶ γευσά μενον οὕ τω καὶ προμελετῆ σαν ἐ ν ἐ κεί νοις τὸ φονικὸ ν ἐ πὶ βοῦ ν ἐ ργά την ἦ λθε καὶ τὸ κό σμιον πρό βατον καὶ τὸ ν οἰ κουρὸ ν ἀ λεκτρυό να καὶ κατὰ μικρὸ ν οὕ τω τὴ ν ἀ πληστί αν στομώ σαντες ἐ πὶ σφαγὰ ς ἀ νθρώ πων καὶ πολέ μους καὶ φό νους προῆ λθον. ἀ λλ' ἐ ὰ ν μὴ προσαποδεί ξῃ τις, ὅ τι χρῶ νται κοινοῖ ς αἱ ψυχαὶ σώ μασιν ἐ ν ταῖ ς παλιγγενεσί αις καὶ τὸ νῦ ν λογικὸ ν αὖ θις γί γνεται ἄ λογον καὶ πά λιν ἥ μερον τὸ νῦ ν ἄ γριον, ἀ λλά σσει δ' ἡ φύ σις ἅ παντα καὶ μετοικί ζει σαρκῶ ν ἀ λλογνῶ τι περιστέ λλουσα χιτῶ νι ταῦ τ' οὐ κ ἀ ποτρέ πει τῶ ν ἀ νῃ ρημέ νων τὸ ἀ κό λαστον τὸ καὶ σώ ματι νό σους καὶ βαρύ τητας ἐ μποιεῖ ν καὶ ψυχὴ ν ἐ πὶ πό λεμον ἀ νομωτέ ρων τρεπομέ νην διαφθεί ρειν ὅ ταν ἐ θισθῶ μεν μὴ αἵ ματος ἄ νευ καὶ φό νου μὴ ξέ νον ἑ στιᾶ ν, μὴ γά μον ἑ ορτά ζειν, μὴ φί λοις συγγί γνεσθαι.

καί τοι τῆ ς λεγομέ νης ταῖ ς ψυχαῖ ς εἰ ς σώ ματα παλιμμεταβολῆ ς εἰ μὴ πί στεως ἄ ξιον τὸ ἀ ποδεικνύ μενον, ἀ λλ' εὐ λαβεί ας γε μεγά λης καὶ δέ ους τὸ ἀ μφί βολον. οἷ ον εἴ τις ἐ ν νυκτομαχί αις στρατοπέ δων ἀ νδρὶ πεπτωκό τι καὶ τὸ σῶ μα κρυπτομέ νῳ τοῖ ς ὅ πλοις ἐ πιφέ ρων ξί φος ἀ κού σειέ τινος λέ γοντος οὐ πά νυ μὲ ν εἰ δέ ναι βεβαί ως, οἴ εσθαι δὲ καὶ δοκεῖ ν υἱ ὸ ν αὐ τοῦ τὸ ν κεί μενον ἢ ἀ δελφὸ ν ἢ πατέ ρα ἢ σύ σκηνον εἶ ναι τί βέ λτιον, ὑ πονοί ᾳ προσθέ μενον οὐ κ ἀ ληθεῖ προέ σθαι τὸ ν ἐ χθρὸ ν ὡ ς φί λον, ἢ καταφρονή σαντα τοῦ μὴ βεβαί ου πρὸ ς πί στιν ἀ νελεῖ ν τὸ ν οἰ κεῖ ον ὡ ς πολέ μιον; ἐ κεῖ νο δεινὸ ν φή σετε πά ντες. σκό πει δὲ καὶ τὴ ν ἐ ν τῇ τραγῳ δί ᾳ Μερό πην ἐ πὶ τὸ ν υἱ ὸ ν αὐ τὸ ν ὡ ς φονέ α τοῦ υἱ οῦ πέ λεκυν ἀ ραμέ νην καὶ λέ γουσαν ὠ νητέ ραν δὴ τή νδ' ἐ γὼ δί δωμί σοι πληγή ν: ὅ σον ἐ ν τῷ θεά τρῳ κί νημα ποιεῖ, συνεξορθιά ζουσα φό βῳ, καὶ δέ ος μὴ φθά σῃ τὸ ν ἐ πιλαμβανό μενον γέ ροντα καὶ τρώ σῃ τὸ μειρά κιον. εἰ δ' ἕ τερος γέ ρων παρεστή κοι λέ γων“ παῖ σον, πολέ μιό ς ἐ στιν:” ἕ τερος δὲ“ μὴ παί σῃ ς, υἱ ό ς ἐ στι:” πό τερον ἀ δί κημα μεῖ ζον, ἐ χθροῦ κό λασιν ἐ κλιπεῖ ν διὰ τὸ ν υἱ ὸ ν ἢ τεκνοκτονί ᾳ περιπεσεῖ ν ὑ πὸ τῆ ς πρὸ ς τὸ ν ἐ χθρὸ ν ὀ ργῆ ς; ὁ πό τε τοί νυν οὐ μῖ σό ς ἐ στιν οὐ δὲ θυμὸ ς ὁ πρὸ ς τὸ ν φό νον ἐ ξά γων ἡ μᾶ ς οὐ δ' ἄ μυνά τις οὐ δὲ φό βος ὑ πὲ ρ αὑ τῶ ν, ἀ λλ' εἰ ς ἡ δονῆ ς μέ ρος ἕ στηκεν ἱ ερεῖ ον ἀ νακεκλασμέ νῳ τραχή λῳ ὑ ποκεί μενον, εἶ τα λέ γει τῶ ν φιλοσό φων ὁ μὲ ν“ κατά κοψον, ἄ λογό ν ἐ στι τὸ ζῷ ον.” ὁ δὲ“ ἀ νά σχου: τί γὰ ρ εἰ συγγενοῦ ς ἢ θεοῦ τινος ἐ νταῦ θα ψυχὴ κεχώ ρηκεν;” ἴ σος γε, ὦ θεοί, καὶ ὅ μοιος ὁ κί νδυνος ἕ χει, ἂ ν ἀ πειθῶ φαγεῖ ν κρέ ας, ἂ ν ἀ πιστῶ φονεῦ σαι τέ κνον ἢ ἕ τερον οἰ κεῖ ον;

οὐ κ ἴ σος δ' ἔ τι καὶ οὗ τος ὁ ἀ γὼ ν τοῖ ς Στωικοῖ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς σαρκοφαγί ας. τί ς γὰ ρ ὁ πολὺ ς τό νος: εἰ ς τὴ ν γαστέ ρα καὶ τὰ ὀ πτανεῖ α; τί τὴ ν ἡ δονὴ ν θηλύ νοντες καὶ διαβά λλοντες ὡ ς οὔ τ' ἀ γαθὸ ν οὔ τε προηγού μενον οὔ τ' οἰ κεῖ ον οὕ τω περὶ τὰ τῶ ν ἡ δονῶ ν ἐ σπουδά κασι; καὶ μὴ ν ἀ κό λουθον ἦ ν αὐ τοῖ ς, εἰ μύ ρον ἐ ξελαύ νουσι καὶ πέ μμα τῶ ν συμποσί ων, μᾶ λλον αἷ μα καὶ σά ρκα δυσχεραί νειν. νῦ ν δ' ὥ σπερ εἰ ς τὰ ς ἐ φημερί δας φιλοσοφοῦ ντες δαπά νην ἀ φαιροῦ σι τῶ ν δεί πνων ἐ ν τοῖ ς ἀ χρή στοις καὶ περιττοῖ ς, τὸ δ' ἀ νή μερον τῆ ς πολυτελεί ας καὶ φονικὸ ν οὐ παραιτοῦ νται.“ ναί, φησί ν, οὐ δὲ ν γὰ ρ ἡ μῖ ν πρὸ ς τὰ ἄ λογα δί καιον ἔ στιν.” οὐ δὲ γὰ ρ πρὸ ς τὸ μύ ρον, φαί η τις ἄ ν, οὐ δὲ πρὸ ς τὰ ξενικὰ τῶ ν ἡ δυσμά των ἀ λλὰ καὶ τού των ἀ ποτρέ πεσθε, τὸ μὴ χρή σιμον μηδ' ἀ ναγκαῖ ον ἐ ν ἡ δονῇ πανταχό θεν ἐ ξελαύ νοντες.

οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ τοῦ τ' ἤ δη σκεψώ μεθα, τὸ μηδὲ ν εἶ ναι πρὸ ς τὰ ζῷ α δί καιον ἡ μῖ ν, μηδὲ τεχνικῶ ς μηδὲ σοφιστικῶ ς, ἀ λλὰ τοῖ ς πά θεσιν ἐ μβλέ ψαντες τοῖ ς ἑ αυτῶ ν καὶ πρὸ ς ἑ αυτοὺ ς ἀ νθρωπικῶ ς λαλή σαντες καὶ ἀ νακρί ναντες.