Reader

τὰ περὶ τῆ ς εἱ μαρμέ νης δοκοῦ νθ' ἡ μῖ ν, ὡ ς οἷ ό ν τε σαφῶ ς καὶ συντό μως πειρά σομαι ἐ πιστεῖ λαί σοι, φί λτατε Πεί σων, ἐ πειδὴ σὺ τοῦ τ' ἠ ξί ωσας οὐ κ ἀ γνοῶ ν ἣ ν ἔ χω πρὸ ς τὸ γρά φειν εὐ λά βειαν.

πρῶ τον τοί νυν ἴ σθι, ὅ τι εἱ μαρμέ νη διχῶ ς καὶ λέ γεται καὶ νοεῖ ται: ἡ μὲ ν γά ρ ἐ στιν ἐ νέ ργεια ἡ δ' οὐ σί α. πρῶ τον μὲ ν οὖ ν ἐ νέ ργειαν τύ πῳ ὑ πέ γραψεν ὁ Πλά των ἔ ν τε τῷ Φαί δρῳ λέ γων“ θεσμό ς τἐ Αδραστεί ας ὅ δε, ἥ τις ἂ ν ψυχὴ θεῷ ξυνοπαδὸ ς γενομέ νη:” ἐ ν δὲ τῷ Τιμαί ῳ“ νό μους” οὓ ς ἐ πὶ τῇ τοῦ παντὸ ς φύ σει ὁ θεὸ ς εἶ πε ταῖ ς ἀ θανά τοις ψυχαῖ ς: ἐ ν δὲ τῇ Πολιτεί ᾳ“ ἀ νά γκης θυγατρὸ ς κό ρης Λαχέ σεως λό γον” φησὶ ν εἶ ναι τὴ ν εἱ μαρμέ νην, οὐ τραγικῶ ς ἀ λλὰ θεολογικῶ ς τὸ ἀ ρέ σκον αὑ τῷ ἀ ποφαινό μενος. εἰ δὲ κοινό τερον ἐ θέ λοι τις ταῦ τα μεταλαβὼ ν ὑ πογρά ψαι, ὡ ς μὲ ν ἐ ν Φαί δρῳ λέ γοιτ' ἂ ν ἡ εἱ μαρμέ νη λό γος θεῖ ος ἀ παρά βατος δι' αἰ τί αν ἀ νεμπό διστον: ὡ ς δ' ἐ ν τῷ Τιμαί ῳ νό μος ἀ κό λουθος τῇ τοῦ παντὸ ς φύ σει, καθ' ὃ ν διεξά γεται τὰ γιγνό μενα. τοῦ το γὰ ρ ἐ κεῖ ἡ Λά χεσις ἐ ργά ζεται, ἡ τῆ ς̓ Ανά γκης ἀ ληθῶ ς θυγά τηρ, ὡ ς καὶ πρό τερον παρελά βομεν καὶ ὕ στερον ἔ τι μᾶ λλον εἰ σό μεθ' ἐ ν τοῖ ς κατὰ σχολὴ ν λό γοις. ἥ δε μὲ ν οὖ ν ἡ κατ' ἐ νέ ργειαν εἱ μαρμέ νη.

ἡ δὲ κατ' οὐ σί αν ἔ οικεν εἶ ναι σύ μπας' ἡ τοῦ κό σμου ψυχὴ τριχῇ διανεμηθεῖ σα, εἴ ς τε τὴ ν ἀ πλανῆ μοῖ ραν καὶ εἰ ς τὴ ν πλανᾶ σθαι νομιζομέ νην, καὶ τρί την τὴ ν ὑ πουρά νιον τὴ ν περὶ γῆ ν ὑ πά ρχουσαν ὧ ν μὲ ν ἀ νωτά τω Κλωθὼ προσαγορεύ εται, ἡ δὲ μετ' αὐ τὴ ν̓́ Ατροπος, ἡ κατωτά τω δ' αὖ Λά χεσις, δεχομέ νη μὲ ν τὰ ς οὐ ρανί ας τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἐ νεργεί ας, συμπλέ κουσα δὲ καὶ διαδιδοῦ σα ταύ τας εἰ ς τὰ ἐ π' αὐ τῆ ς τεταγμέ να τὰ ἐ πί γεια. δυνά μει μὲ ν οὖ ν εἴ ρηται, ὁ ποῖ α χρὴ λέ γεσθαι περὶ τῆ ς κατ' οὐ σί αν εἱ μαρμέ νης: καὶ γὰ ρ ἥ τις ἐ στὶ καὶ πό ση τις καὶ ὁ ποί α καὶ ὅ πως τέ τακται καὶ ὅ πως ἔ χει αὐ τή τε πρὸ ς ἑ αυτὴ ν καὶ δὴ καὶ πρὸ ς ἡ μᾶ ς, ὡ ς ἐ ν ἐ πιτομῇ εἴ ρηται: τὰ δὲ καθ' ἕ καστα περὶ τού των ὁ ἕ τερος μῦ θος ὁ ἐ ν τῇ Πολιτεί ᾳ μετρί ως αἰ νί ττεται, καὶ ἡ μεῖ ς εἰ ς δύ ναμί ν σοι ταῦ τ' ἐ πειρά θημεν ἐ ξηγή σασθαι.

πά λιν γε μὴ ν τὴ ν κατ' ἐ νέ ργειαν εἱ μαρμέ νην ἀ ναλαβό ντες λέ γωμεν περὶ γὰ ρ ταῦ τα τὰ πολλὰ ζητή ματα φυσικά τε καὶ ἠ θικὰ καὶ διαλεκτικὰ τυγχά νει ὄ ντα. τί ς μὲ ν οὖ ν ἐ στιν, ἐ πιεικῶ ς ἀ φώ ρισται: ὁ ποί α δ' ἐ στί ν, ἑ ξῆ ς ῥ ητέ ον, εἰ καὶ πολλοῖ ς ἄ τοπον φαί νεται. ἀ πεί ρων γὰ ρ ἐ ξ ἀ πεί ρου καὶ εἰ ς ἄ πειρον ὄ ντων τῶ ν γιγνομέ νων, τὰ πά ντα περιβαλοῦ ς' ἐ ν κύ κλῳ ἡ εἱ μαρμέ νη οὐ κ ἄ πειρος; ἀ λλὰ πεπερασμέ νη ἐ στί ν οὔ τε γὰ ρ νό μος οὔ τε λό γος οὔ τε τι θεῖ ον ἄ πειρον ἂ ν εἴ η. ἔ τι δ' ἂ ν μά θοις τὸ λεγό μενον, νοή σας τή ν ὅ λην περί οδον καὶ τὸ ν σύ μπαντα χρό νον,“ ὅ ταν τῶ ν ὀ κτὼ περιό δων” ὥ ς φησιν ὁ Τί μαιος“ τὰ πρὸ ς ἄ λληλα συμπερανθέ ντα τά χη σχῇ κεφαλή ν, τῷ τοῦ ταὐ τοῦ καὶ ὁ μοί ως ἰ ό ντος ἀ ναμετρηθέ ντα κύ κλῳ.” ἐ ν γὰ ρ τού τῳ τῷ λό γῳ ὡ ρισμέ νῳ τ' ὄ ντι καὶ θεωρουμέ νῳ πά νθ' ὅ σα τε κατ' οὐ ρανὸ ν ἃ τ' ἐ πὶ τὴ ν γῆ ν ἐ ξ ἀ νά γκης ἄ νωθεν συνί σταται, πά λιν μὲ ν εἰ ς ταὐ τὸ καταστή σεται, πά λιν δ' ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ὅ λα κατὰ ταὐ τὰ ὡ σαύ τως ἀ ποδοθή σεται. μό νη γοῦ ν ἡ κατ' οὐ ρανὸ ν σχέ σις αὐ τή τε πρὸ ς ἑ αυτὴ ν κατὰ πά ντα τεταγμέ νη πρό ς τε τὴ ν γῆ ν καὶ πρὸ ς τὰ ἐ πί γεια πά ντα διὰ μακρῶ ν περιό δων πά λιν ἐ πανή ξει ποτέ: αἵ τε μετ' αὐ τὴ ν ἐ φεξῆ ς καὶ ἐ χό μεναι ἀ λλή λαις ἐ χομέ νως παρέ σονται, ἑ κά στη τὰ αὑ τῆ ς ἐ ξ ἀ νά γκης φέ ρουσαι. ἔ στω δὲ πρὸ ς τὸ σαφὲ ς τῶ ν περὶ ἡ μᾶ ς νῦ ν ὄ ντων, ὅ τι οὐ συμβαί νει ἀ πὸ τῶ ν οὐ ρανί ων, ὡ ς πά ντων αἰ τιῶ ν ὄ ντων, καὶ τὸ ἐ μὲ γρά φειν νυνὶ τά δε καὶ ὡ δὶ σέ τε πρά ττειν ἅ περ καὶ ὅ πως τυγχά νεις πρά ττων: πά λιν τοί νυν ἐ πειδὰ ν ἡ αὐ τὴ ἀ φί κηται αἰ τί α, ταὐ τὰ καὶ ὡ σαύ τως οἱ αὐ τοὶ γενό μενοι πρά ξομεν. οὕ τω δὲ καὶ πά ντες ἄ νθρωποι καὶ τὰ γ' ἑ ξῆ ς κατὰ τὴ ν ἑ ξῆ ς αἰ τί αν γενή σεται καὶ πραχθή σεται, καὶ πά νθ' ὅ λα καὶ κατὰ μί αν τὴ ν ὅ λην περί οδον καὶ καθ' ἑ κά στην τῶ ν ὅ λων ὡ σαύ τως ἀ ποδοθή σεται. φανερὸ ν τοί νυν ἤ δη ὅ τι ἔ φαμεν, τὴ ν εἱ μαρμέ νην ἄ πειρον τρό πον τινὰ οὖ σαν μὴ ἄ πειρον εἶ ναι, καὶ τό γε ῥ ηθέ ν, ὅ τι κύ κλος τί ς ἐ στι, μετρί ως που κατῶ πται: ὡ ς γὰ ρ καὶ ἡ τοῦ κύ κλου κί νησις ὅ τε ταύ την παραμετρῶ ν χρό νος κύ κλος τί ς ἐ στιν, οὕ τω καὶ τῶ ν κατὰ κύ κλον γιγνομέ νων ὁ λό γος κύ κλος ἂ ν νομισθεί η.

σχεδὸ ν μὲ ν οὖ ν καὶ τοῦ το δηλοῖ, ὁ ποῖ ό ν τι τυγχά νει ἡ εἱ μαρμέ νη, πλὴ ν οὐ χ ἥ γε κατὰ μέ ρος οὐ δ' ἡ καθ' ἕ καστα. ποί α τις οὖ ν καὶ ἥ δε κατ' αὖ τό δε τὸ εἶ δος τοῦ λό γου; ἔ στι τοί νυν, ὡ ς ἄ ν τις εἰ κά σαι, οἷ ος ὁ πολιτικὸ ς νό μος ὃ ς πρῶ τον μὲ ν τὰ πλεῖ στα, εἰ καὶ μὴ πά ντα, ἐ ξ ὑ ποθέ σεως προστά ττει: ἔ πειτα μὴ ν καθό λου τὰ πό λει προσή κοντα εἰ ς δύ ναμιν περιλαμβά νει. πά λιν δὲ τού των ἑ κά τερον ὁ ποῖ ὸ ν τί ἐ στι, σκεπτέ ον. ἀ κολού θως τοί νυν ὁ πολιτικὸ ς νό μος περὶ τ' ἀ ριστέ ως καὶ λιποτά κτου διαλέ γεται καὶ περὶ τῶ ν ἄ λλων ὡ σαύ τως: ἀ λλ' οὐ περὶ τοῦ δ' ἢ τοῦ δ' νό μιμό ν ἐ στιν, ἀ λλὰ τὰ μὲ ν καθό λου προηγουμέ νως, τὰ δ' ὑ ποπί πτοντα τού των ἑ πομέ νως. καὶ γὰ ρ τὸ τιμῆ σαι τό νδε τινὰ ἠ ριστευκό τα καὶ τὸ κολά σαι τό νδε τινὰ λιποτακτή σαντα νό μιμον ἂ ν φή σαιμεν, ὡ ς δυνά μει καὶ περὶ τού των διατεταγμέ νου τοῦ νό μου: ὃ ν τρό πον ὁ ἰ ατρικὸ ς καὶ ὁ γυμναστικὸ ς ὡ ς εἰ πεῖ ν νό μος δυνά μει τὰ καθ' ἕ καστα τοῖ ς ὅ λοις συμπεριλαμβά νει: οὕ τω δὲ καὶ ὁ τῆ ς φύ σεως νό μος τὰ μὲ ν καθό λου προηγουμέ νως, τὰ δὲ καθ' ἕ καστα ἑ πομέ νως. ἔ στι θ' εἱ μαρμέ να τρό πον τινὰ καὶ ταῦ τα, ὄ ντ' ἐ κεί νοις συνειμαρμέ να, τά χα δ' ἄ ν τις τῶ ν ἄ γαν ἀ κριβολογουμέ νων τὰ τοιαῦ τα καί τοὐ ναντί ον φαί η προηγού μενα συντετά χθαι τὰ καθ' ἕ καστα, εἶ ναί τε τού των ἕ νεκα καὶ τὸ καθό λου, προηγεῖ σθαι δὲ τῶ ν ἕ νεκά του τὸ οὗ ἕ νεκα. ἀ λλὰ περὶ μέ ν τού των ἐ ν ἄ λλοις σκεπτέ ον. ὅ τι δ' οὐ πά ντα καθαρῶ ς οὐ δὲ διαρρή δην ἡ εἱ μαρμέ νη περιέ χει ἀ λλ' ὅ σα καθό λου, τοῦ το δὴ ἐ ν τῷ παρό ντι ῥ ηθὲ ν πρό ς τε τὸ ν ἑ ξῆ ς λό γον καὶ τὸ ν ὀ λί γον ἔ μπροσθεν χώ ραν ἔ χει. τὸ μὲ ν γὰ ρ ὡ ρισμέ νον οἰ κεῖ ον τῇ θεί ᾳ φρονή σει ἐ ν τῷ καθό λου μᾶ λλον θεωρεῖ ται: τοιοῦ το καὶ ὁ θεῖ ος νό μος, ὁ μέ ντοι γε πολιτικό ς, τὸ δ' ἄ πειρον ἐ ν τῷ καθ' ἕ καστα μετὰ δὴ ταῦ τα, οἷ ον μέ ν ἐ στιν ἐ ξ ὑ ποθέ σεως: ὅ τι δὲ τοιοῦ τον καὶ ἡ εἱ μαρμέ νη, οἰ έ σθω. ἐ ξ ὑ ποθέ σεως δὴ ἔ φαμεν τὸ μὴ καθ' ἑ αυτὸ τιθέ μενον, ἀ λλά πως ἑ τέ ρῳ τινὶ ὡ ς ἀ ληθῶ ς ὑ ποτεθέ ν, ὁ πό σα ἀ κολουθί αν σημαί νει.“ θεσμό ς τἐ Αδραστεί ας ὅ δε: ἣ τις ἂ ν ψυχὴ συνοπαδὸ ς γενομέ νη κατί δῃ τι τῶ ν ἀ ληθῶ ν, μέ χρι τῆ ς ἑ τέ ρας περιό δου εἶ ναι ἀ πή μονα: κἂ ν ἀ εὶ δύ νηται τοῦ το ποιεῖ ν, ἀ εὶ ἀ βλαβῆ εἶ ναι.” τοιοῦ τον μὲ ν δὴ τὸ ἐ ξ ὑ ποθέ σεως ἅ μα καὶ καθό λου. ὅ τι δὲ καὶ ἡ εἱ μαρμέ νη τοιοῦ τον τυγχά νει ὄ ν, ἔ κ τε τῆ ς οὐ σί ας αὐ τῆ ς καὶ ἐ κ τῆ ς προσηγορί ας δῆ λον. εἱ μαρμέ νη τε γὰ ρ προσαγορεύ εται ὡ ς ἂ ν εἰ ρομέ νη τις: θεσμὸ ς δὲ καὶ νό μος ὑ πά ρχει τῷ τὰ ἀ κό λουθα τοῖ ς γιγνομέ νοις πολιτικῶ ς διατετά χθαι.

ἑ ξῆ ς δὲ σκεπτέ ον καὶ τὰ κατὰ τὸ πρό ς τι, πῶ ς μὲ ν πρὸ ς τὴ ν πρό νοιαν ἡ εἱ μαρμέ νη: ἔ χει, πῶ ς δὲ πρὸ ς τὴ ν τύ χην καὶ τὸ γ' ἐ φ' ἡ μῖ ν καὶ τὸ ἐ νδεχό μενον καὶ ὅ σα τοιαῦ τα: πρὸ ς δὲ τού τῳ διωρί σθω, πῆ μὲ ν ἀ ληθὲ ς πῆ δὲ ψεῦ δος τὸ“ πά ντα καθ' εἱ μαρμέ νην.” εἰ μὲ ν οὖ ν τὸ ἐ ν τῇ εἱ μαρμέ νῃ πά ντα περιέ χεσθαι δηλοῖ, συγχωρητέ ον εἶ ναι ἀ ληθέ ς: εἴ θ' ὅ σα περὶ ἀ νθρώ πους εἴ τε περὶ γῆ ν ἅ παντα εἴ τε κατ' οὐ ρανὸ ν γιγνό μενα, βού λεταί τις ἐ ν τῇ εἱ μαρμέ νῃ τί θεσθαι, καὶ ταῦ θ' ὡ ς πρὸ ς τὸ παρὸ ν συγκεχωρή σθω. εἰ δ', ὅ περ καὶ μᾶ λλον ἐ μφαί νει, τὸ καθ' εἱ μαρμέ νην οὐ χ ἅ παντα, ἀ λλ' αὐ τὸ μό νον τὸ ἑ πό μενον αὐ τῷ σημαί νει, οὐ πά ντα ῥ ητέ ον καθ' εἱ μαρμέ νην. οὐ δὲ γὰ ρ νό μιμα οὐ δὲ κατὰ νό μον πά νθ' ὁ πό σα περιεί ληφεν ὁ νό μος: καὶ γὰ ρ προδοσί αν καὶ λιποταξί αν καὶ μοιχεί αν καὶ πολλὰ ἕ τερα τοιαῦ τα περιλαμβά νει, ὧ ν οὐ δὲ ν ἄ ν τις εἴ ποι νό μιμον: ὁ πό τ' οὐ δὲ τὸ ἀ ριστεῦ σαι ἢ τυραννοκτονῆ σαι ἤ τι ἄ λλο κατορθῶ σαι φαί ην ἂ ν ἔ γωγε νό μιμον. τὸ μὲ ν γὰ ρ δὴ νό μιμον πρό σταγμα νό μου ἐ στί: τὸ δ'' εἴ περ ὁ νό μος προστά ττει, πῶ ς οὐ κ ἂ ν ἀ πειθοῖ εν καὶ παρανομοῖ εν οἵ γε μὴ ἀ ριστεύ οντες καὶ τυραννοκτονοῦ ντες καὶ ὅ σοι τὰ τοιαῦ τα μὴ κατορθοῦ σιν; ἢ πῶ ς, εἰ παρά νομοι οἵ δε, οὐ δί καιον κολά ζειν τοὺ ς τοιού τους; εἴ γε μὴ ν ταῦ τα λό γον οὐ κ ἔ χει, μό να ῥ ητέ ον νό μιμὰ τε καὶ κατὰ νό μον τὰ ὑ πὸ τοῦ νό μου ὁ ρισθέ ντ' ἐ πὶ τοῖ ς ὁ πωσοῦ ν πραττομέ νοις: μό να δ' εἱ μαρμέ να καὶ καθ' εἱ μαρμέ νην τὰ ἀ κό λουθα τοῖ ς ἐ ν τῇ θεί ᾳ διατά ξει προηγησαμέ νοις. ὥ στε πά ντα μὲ ν τὰ γιγνό μεν' ἡ εἱ μαρμέ νη περιλαμβά νει, πολλὰ δὲ τῶ ν ἐ ν αὐ τῇ καὶ σχεδὸ ν ὅ σα προηγεῖ ται οὐ κ ὀ ρθὸ ν λέ γειν καθ' εἱ μαρμέ νην.

τού των δ' οὕ τως ἐ χό ντων, ἑ ξῆ ς ῥ ητέ ον, ὡ ς τὸ γ' ἐ φ' ἡ μῖ ν καὶ ἡ τύ χη τό τε δυνατὸ ν καὶ τὸ ἐ νδεχό μενον καὶ τὰ τού των συγγενῆ ταχθέ ντα ἐ ν τοῖ ς προηγουμέ νοις αὐ τά τε σῴ ζοιτ' ἂ ν καὶ τὴ ν εἱ μαρμέ νην σῴ ζοι. ἡ μὲ ν γὰ ρ εἱ μαρμέ νη πά ντα περιέ χει καθά περ καὶ δοκεῖ: τὰ δ' οὐ κ ἐ ξ ἀ νά γκης γενή σεται, ἀ λλ' ἕ καστον αὐ τῶ ν οἷ ον καὶ πέ φυκεν εἶ ναι. πέ φυκε δὲ τὸ δυνατὸ ν ὡ ς γέ νος προϋ φεστά ναι τοῦ ἐ νδεχομέ νου: τὸ δ' ἐ νδεχό μενον ὡ ς ὕ λη τῶ ν ἐ φ' ἡ μῖ ν προϋ ποκεῖ σθαι: τὸ δ' ἐ φ' ἡ μῖ ν ὡ ς κύ ριον χρῆ σθαι τῷ ἐ νδεχομέ νῳ: ἡ δὲ τύ χη παρεμπί πτει τῷ ἐ φ' ἡ μῖ ν διὰ τὴ ν ἐ φ' ἑ κά τερα ῥ οπὴ ν τοῦ ἐ νδεχομέ νου. μά θοις δ' ἂ ν τὸ λεγό μενον σαφῶ ς ἐ ννοή σας, ὡ ς τὸ γιγνό μενον ἅ παν καὶ ἡ γέ νεσις αὐ τὴ οὐ δί χα δυνά μεως, ἡ δὲ δύ ναμις οὐ κ ἄ νευ οὐ σί ας, οἷ ον ἀ νθρώ που εἴ τε γέ νεσις εἴ τε γενητὸ ν οὐ κ ἄ νευ τῆ ς δυνά μεως, αὕ τη δὲ περὶ ἄ νθρωπον, οὐ σί α δ' ὁ ἄ νθρωπος. ἀ πὸ δὲ τῆ ς δυνά μεως μεταξὺ οὔ σης, ἡ μὲ ν οὐ σί α δυνά μενον, ἡ δὲ γέ νεσις καὶ τὸ γιγνό μενον ἄ μφω δυνατά. τριῶ ν τοί νυν τού των, δυνά μεως καὶ δυναμέ νου καὶ δυνατοῦ, δυνά μεως μὲ ν ὡ ς τὸ εἶ ναι προϋ πό κειται τὸ δυνά μενον, δυνατοῦ δ' ἡ δύ ναμις προϋ φί σταται. σαφὲ ς μὲ ν οὖ ν καὶ οὕ τω τὸ δυνατό ν: τύ πῳ δ' ἂ ν ἀ φορισθεί η κοινό τερον μὲ ν τὸ κατὰ δύ ναμιν πεφυκὸ ς γί γνεσθαι, κυριώ τερον δὲ ταὐ τὸ τοῦ το, ὁ πό ταν μηδὲ ν ἔ ξωθεν ἔ χῃ πρὸ ς τὸ γί γνεσθαι ἐ μποδώ ν. τῶ ν δὲ δυνατῶ ν τὰ μὲ ν οὐ κ ἂ ν κωλυθεί η ποτέ, ὥ σπερ τὰ κατ' οὐ ρανό ν, ἀ νατολαὶ καὶ δύ σεις καὶ τὰ τού τοις παραπλή σια: τὰ δ' οἷ ά τε κωλυθῆ ναί ἐ στιν, ὡ ς πολλὰ μὲ ν τῶ ν ἀ νθρωπί νων πολλὰ δὲ καὶ τῶ ν μεταρσί ων. τὰ μὲ ν οὖ ν πρό τερ' ὡ ς ἐ ξ ἀ νά γκης γιγνό μεν' ἀ ναγκαῖ α προσαγορεύ εται, ἃ δέ πως τοὐ ναντί ον ἐ πιδέ χεται ἐ νδεχό μενα. ἀ φορί ζοιτο δ' ἂ ν καὶ ταῦ τα: τὸ μὲ ν ἀ ναγκαῖ ον δυνατὸ ν τὸ ἀ ντικεί μενον ἀ δυνά τῳ, τὸ δ' ἐ νδεχό μενον δυνατό ν, οὗ καὶ τὸ ἀ ντικεί μενον δυνατό ν. τὸ μὲ ν γά ρ καταδῦ ναι τὸ ν ἣ λιον ἀ ναγκαῖ ὸ ν θ' ἅ μα καὶ δυνατό ν, ἀ ντί κειται δ' ἀ δύ νατον τὸ μὴ καταδῦ ναι: τὸ δὲ καταδύ ντος ἡ λί ου ὄ μβρον γενέ σθαι καὶ μὴ γενέ σθαι, ἀ μφό τερα δυνατὰ καὶ ἐ νδεχό μενα. πά λιν δὲ καὶ ἐ πὶ τοῦ ἐ νδεχομέ νου, τὸ μὲ ν ὡ ς ἐ πὶ τὸ πολύ, τὸ δ' ὡ ς ἐ π' ἔ λαττον, τὸ δ' ὡ ς ἐ πί σης καὶ ὁ πό τερον ἔ τυχεν: τοῦ το μὲ ν φανερὸ ν ὡ ς αὐ τὸ αὑ τῷ ἀ ντιτέ τακται, τὸ δὲ ὡ ς ἐ πὶ τὸ πολὺ καὶ ἐ π' ἔ λαττον ἀ λλή λοις: καὶ ταῦ τα μὲ ν ἐ πὶ τῇ φύ σει τὸ πλεῖ στον, ἐ φ' ἡ μῖ ν τε τὸ ἐ πί σης. τὸ μὲ ν γὰ ρ ὑ πὸ κύ να καῦ μ' ἢ ψῦ χος, ὧ ν τὸ μὲ ν ὡ ς ἐ πὶ τὸ πολὺ τὸ δ' ὡ ς ἐ π' ἔ λαττον, τῇ φύ σει ἄ μφω ὑ ποτέ τακται: τὸ: δὲ περιπατεῖ ν καὶ μὴ καὶ ὅ σα τοιαῦ τα, ὧ ν ἑ κά τερον ἐ πὶ τῇ ἀ νθρωπί νῃ ὁ ρμῇ ὑ ποτέ τακται, ὃ δὴ ἐ φ' ἡ μῖ ν καὶ κατὰ προαί ρεσιν λέ γεται. γενικώ τερον δὲ μᾶ λλον τὸ ἐ φ' ἡ μῖ ν: δύ ο γὰ ρ εἶ ναι εἴ δη, τὸ τ' ἐ κ πά θους καὶ θυμοῦ ἢ ἐ πιθυμί ας, τὸ τ' ἐ ξ ἐ πιλογισμοῦ ἢ διανοί ας, ὅ περ ἤ δη κατὰ προαί ρεσιν ἄ ν τις εἴ ποι. ἔ χει δὲ λό γον μὴ τὸ δυνατὸ ν καὶ ἐ νδεχό μενον τοῦ το, ὅ περ καθ' ὁ ρμὴ ν καὶ ἐ φ' ἡ μῖ ν εἴ ρηται, μὴ ταὐ τὸ κατ' ἄ λλο λέ γεται. κατὰ μὲ ν γὰ ρ τὸ μᾶ λλον δυνατό ν τε καὶ ἐ νδεχό μενον, κατὰ δὲ τὸ παρὸ ν ἐ φ' ἡ μῖ ν τε καὶ καθ' ὁ ρμή ν. ἀ φορί ζοιτο δ' ἂ ν ὧ δε: τὸ μὲ ν ἐ νδεχό μενον ὅ περ αὐ τό τε καὶ τὸ ἀ ντικεί μενον, τὸ δ' ἐ φ' ἡ μῖ ν θά τερον μέ ρος τοῦ ἐ νδεχομέ νου τὸ κατὰ τὴ ν ἡ μετέ ραν ὁ ρμὴ ν ἤ δη γιγνό μενον. ὅ τι μὲ ν οὖ ν τὸ δυνατὸ ν τοῦ ἐ νδεχομέ νου πρό τερον τῇ φύ σει τὸ δ' ἐ νδεχό μενον τοῦ ἐ φ' ἡ μῖ ν προϋ φί σταται, καὶ οἷ ον αὐ τῶ ν τυγχά νει ὂ ν ἕ καστον καὶ πό θεν ὀ νομά ζεται καὶ τά γε παρακεί μενα αὐ τοῖ ς, σχεδὸ ν εἴ ρηται.

περὶ δὲ τῆ ς; τύ χης καὶ τοῦ αὐ τομά του καὶ εἴ τι παρὰ ταῦ τα θεωρεῖ ται, νῦ ν ἡ μῖ ν λεκτέ ον. αἴ τιον μὲ ν δή τι ἡ τύ χη. τῶ ν δ' αἰ τί ων τὰ μὲ ν καθ' αὑ τά, τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκό ς: οἷ ον οἰ κί ας ἢ νεὼ ς καθ' αὑ τὸ μὲ ν αἴ τιον τὸ οἰ κοδομικὸ ν καὶ τὸ ναυπηγικό ν, κατὰ συμβεβηκὸ ς δὲ τὸ μουσικὸ ν ἢ γεωμετρικό ν, καὶ πᾶ ν ὅ τι ἂ ν τῷ οἰ κοδομικῷ ἢ ναυπηγικῷ εἴ δει συμβεβή κῃ, εἴ τε κατὰ σῶ μα εἴ τε κατὰ ψυχὴ ν εἴ τε κατὰ τὰ ἐ κτό ς. ὅ θεν καὶ δῆ λον, ὡ ς τὸ καθ' αὑ τὸ ὡ ρισμέ νον καὶ ἕ ν, τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκὸ ς οὐ χ ἕ ν τε καὶ ἀ ό ριστον πολλὰ γὰ ρ καὶ ἄ πειρα τῷ ἑ νὶ ὑ πά ρχει παντά πασιν ἀ λλή λων διαφέ ροντα. τὸ μέ ντοι κατὰ συμβεβηκό ς, ὅ ταν μὴ μό νον ἐ ν τοῖ ς ἕ νεκά του γί γνηται, ἀ λλὰ καὶ ἐ ν οἷ ς ἡ προαί ρεσις, τό τε δὴ καὶ τὸ ἀ πὸ τύ χης προσαγορεύ εται: οἷ ον τὸ εὑ ρεῖ ν χρυσί ον σκά πτονθ' ἵ να φυτεύ σῃ, ἢ παθεῖ ν τι ἢ δρᾶ σαι τῶ ν παρὰ τὸ ἔ θος φεύ γοντ' ἢ διώ κοντ' ἢ ἄ λλως βαδί ζοντ' ἢ αὐ τὸ μό νον ἐ πιστραφέ ντ' οὐ τού του ἕ νεκα, ὅ περ συνέ πεσεν, ἀ λλ' ἑ τέ ρου τινὸ ς χά ριν. διὸ καὶ ἀ προνό ητον αἰ τί αν καὶ ἄ δηλον ἀ νθρωπί νῳ λογισμῷ τὴ ν τύ χην ἀ πέ δοσαν: τῶ ν παλαιῶ ν ἔ νιοι. κατὰ δὲ τοὺ ς ἀ πὸ Πλά τωνος ἔ γγιον ἔ τι προσιό ντας αὐ τῇ τῷ λό γῳ, οὕ τως ἀ φώ ρισται ἡ τύ χη, αἰ τί α κατὰ συμβεβηκὸ ς τῶ ν ἕ νεκά του ἐ ν τοῖ ς κατὰ προαί ρεσιν ἔ πειτ' ἤ δη καὶ τὸ ἀ προνό ητον καὶ τὸ ἄ δηλον ἀ νθρωπί νῳ λογισμῷ προστιθέ ασι: καί τοι γε κατὰ ταὐ τὰ καὶ τὸ σπά νιον καὶ παρά λογον ἐ μφαί νεται τῷ κατὰ συμβεβηκό ς: οἷ ον δ' ἐ στὶ τοῦ το, εἰ καὶ μὴ ἐ κ τῶ ν ἄ ρτι ῥ ηθέ ντων, ἀ λλ' ἔ κ γε τῶ ν ἐ ν τῷ Φαί δωνι γεγραμμέ νων, σαφέ στατα προσπί πτει. γέ γραπται δ' ὧ δε:“ οὐ δὲ τὰ περὶ τῆ ς δί κης ἆ ρα ἐ πύ θοντο ὃ ν τρό πον ἐ γέ νετο; ναί: ταῦ τα μὲ ν ἡ μῖ ν ἤ γγειλέ τις: καὶ ἐ θαυμά ζομέ ν γε, ὅ τι πά λαι γενομέ νης; αὐ τῆ ς ὕ στερον φαί νεται ἀ ποθανώ ν τί ἦ ν τοῦ το, ὦ Φαί δων; τύ χη τις αὐ τῷ, ὦ̓ Εχέ κρατες, συνέ βη: ἔ τυχε γὰ ρ τῇ προτεραί ᾳ τῆ ς δί κης ἡ πρύ μνα ἐ στεμμέ νη τοῦ πλοί ου, ὃ εἰ ς Δῆ λον̓ Αθηναῖ οι πέ μπουσιν” ἐ ν γὰ ρ τού τοις τὸ“ συνέ βη” οὐ κ ἀ ντὶ τοῦ“ γέ γονεν” ἀ κουστέ ον, ἀ λλὰ πολὺ μᾶ λλον ἐ κ συνδρομῆ ς τινος αἰ τί ων ἀ πέ βη, ἄ λλου πρὸ ς ἄ λλο γεγονό τος. ὁ μὲ ν γὰ ρ ἱ ερεὺ ς ἔ στεφε τὸ πλοῖ ον ἄ λλου χά ριν ἀ λλ' οὐ Σωκρά τους: οἱ δὲ δι' ἕ τερον κατεψηφί σαντ' αὐ τοῦ: αὐ τὸ δὲ τὸ ἀ ποβὰ ν παρά λογον καὶ τοιοῦ τον ἀ πέ βη, οἷ ον κἂ ν ἐ κ προνοί ας ἐ γεγό νει ἤ τοι ἀ νθρωπί νου τινὸ ς ἢ τῶ ν ἔ τι κρειττό νων. καὶ περὶ μὲ ν τῆ ς τύ χης; ταῦ θ' ἱ κανὰ ὡ ς συνυφί στασθαι ἀ νά γκη, τὸ μὲ ν ἀ π' αὐ τοῦ παρωνύ μως; καὶ τοῦ ἐ φ' ἡ μῖ ν προϋ ποκεῖ σθαι ἐ λέ χθη. τὸ δ' αὐ τό ματον ἐ πὶ πλεῖ ον τῆ ς τύ χης: εἰ γὰ ρ καὶ αὐ τὴ ν περιλαβὸ ν ἔ χει καὶ πολλὰ τῶ ν ἄ λλοτ' ἄ λλως συμπί πτειν πεφυκό των. ἔ στι δὲ κατ' ὄ νομα, ὅ περ αὐ τό ματον λέ γεται τὸ πεφυκὸ ς ἄ λλου ἕ νεκα, ὅ ταν μὴ ἐ κεῖ νο παρ' ἐ πεφύ κει: οἷ ον δοκεῖ τὸ ὑ πὸ κύ να ψῦ χος. ποτὲ γὰ ρ ψῦ χος οὐ μά την, οὐ δὲ τὸ δ' ὅ λον, ὡ ς τὸ ἐ φ' ἡ μῖ ν μέ ρος τοῦ ἐ νδεχομέ νου, οὕ τως ἡ τύ χη τοῦ αὐ τομά του. ἔ στι δ' ἑ κατέ ρου ἑ κατέ ρου σύ μπτωμα, τὸ μὲ ν αὐ τό ματον τοῦ ἐ νδεχομέ νου: ἡ δὲ τύ χη τοῦ ἐ φ' ἡ μῖ ν, καὶ τού του οὐ χ ἅ παντος, ἀ λλ' ὅ περ ἂ ν καὶ κατὰ προαί ρεσιν ᾖ, ὡ ς προεί ρηται. διὸ καὶ τὸ μὲ ν αὐ τό ματον κοινὸ ν ἐ μψύ χων τε καὶ ἀ ψύ χων: ἡ δὲ τύ χη ἀ νθρώ που ἴ διον ἤ δη πρά ττειν δυναμέ νου. τεκμή ριον δέ, ὅ τι τὸ εὐ τυχεῖ ν καὶ εὐ δαιμονεῖ ν ταὐ τὰ εἶ ναι δοξά ζεται: ἡ δὲ εὐ δαιμονί α εὐ πραξί α τις ἡ δ' εὐ πραξί α περὶ μό νον καὶ τέ λειον ἄ νθρωπον.

καὶ τὰ μὲ ν ἐ ντὸ ς τῆ ς εἱ μαρμέ νης; τοιαῦ τα, τὸ τ' ἐ νδεχό μενον καὶ δυνατό ν, ἥ τε προαί ρεσις καὶ τὸ ἐ φ' ἡ μῖ ν, ἥ τε τύ χη καὶ τὸ αὐ τό ματον, τά τε παρακεί μεν' αὐ τοῖ ς ὧ ν καὶ τὸ τά χα καὶ τὸ ἴ σως: ἃ δὴ πά ντα περιέ χει μὲ ν ἡ εἱ μαρμέ νη, οὐ δὲ ν δ' αὐ τῶ ν ἐ στι καθ' εἱ μαρμέ νην. λοιπὸ ν δ' ἂ ν εἴ η καὶ περὶ προνοί ας εἰ πεῖ ν, ὡ ς αὐ τή γε περιεί ληφε τὴ ν εἱ μαρμέ νην.

ἔ στιν οὖ ν πρό νοια ἡ μὲ ν ἀ νωτά τω καὶ πρώ τη τοῦ πρώ του θεοῦ νό ησις, εἴ τε καὶ βού λησις οὖ σα εὐ εργέ τις ἁ πά ντων, καθ' ἣ ν πρώ τως ἕ καστα τῶ ν θεί ων διὰ παντὸ ς ἄ ριστά τε καὶ κά λλιστα κεκό σμηται. ἡ δὲ δευτέ ρα δευτέ ρων θεῶ ν τῶ ν κατ' οὐ ρανὸ ν ἰ ό ντων, καθ' ἣ ν τά τε θνητὰ γί γνεται τεταγμέ νως καὶ ὅ σα πρὸ ς διαμονὴ ν καὶ σωτηρί αν ἑ κά στων τῶ ν γενῶ ν. τρί τη δ' ἂ ν εἰ κό τι ῥ ηθεί η πρό νοιά τε καὶ προμή θεια τῶ ν ὅ σοι περὶ γῆ ν δαί μονες τεταγμέ νοι τῶ ν ἀ νθρωπί νων πρά ξεων φύ λακέ ς τε καὶ ἐ πί σκοποί εἰ σι. τριττῆ ς τοί νυν τῆ ς προνοί ας θεωρουμέ νης, κυριώ τατα δὲ καὶ μά λιστα τῆ ς πρώ της λεγομέ νης, οὐ κ ἂ ν ὀ κνή σαιμεν εἰ πεῖ ν, εἰ καὶ φιλοσό φοις ἀ νδρά σι τἀ ναντί α λέ γειν δό ξαιμεν, ὡ ς πά ντα μὲ ν καθ' εἱ μαρμέ νην καὶ κατὰ πρό νοιαν οὐ μὴ ν καὶ κατὰ φύ σιν: ἀ λλ' ἔ νια μὲ ν κατὰ πρό νοιαν καὶ ἄ λλα γε κατ' ἄ λλην, ἔ νια δὲ καθ' εἱ μαρμέ νην: καὶ ἡ μὲ ν εἱ μαρμέ νη πά ντως κατὰ πρό νοιαν, ἡ δὲ πρό νοια οὐ δαμῶ ς καθ' εἱ μαρμέ νην. ἔ στω δ' ὁ λό γος τὰ νῦ ν περὶ τῆ ς πρώ της καὶ ἀ νωτά τω. τὸ μὲ ν κατά τι ὕ στερον ἐ κεί νου, καθ' ὃ τι ἂ ν καὶ λέ γηται: οἷ ον τὸ κατὰ νό μον τοῦ νό μου, καὶ τὸ κατὰ φύ σιν τῆ ς φύ σεως: οὕ τω δὲ καὶ τὸ καθ' εἱ μαρμέ νην τῆ ς εἱ μαρμέ νης νεώ τερον ἂ ν εἴ η. ἡ δ' ἀ νωτά τω πρό νοια πρεσβύ τατον ἁ πά ντων, πλὴ ν οὗ πέ ρ ἐ στιν εἴ τε βού λησις εἴ τε νό ησις εἴ τε καὶ ἑ κά τερον. ἔ στι δ', ὡ ς πρό τερον εἴ ρηται τοῦ πά ντων πατρό ς τε καὶ δημιουργοῦ.“ λέ γωμεν γὰ ρ δή” φησὶ ν ὁ Τί μαιος“ δι' ἥ ντινα αἰ τί αν γέ νεσιν καὶ τὸ πᾶ ν τό δε ὁ ξυνιστὰ ς ξυνέ στησεν. ἀ γαθὸ ς ἦ ν: ἀ γαθῷ δὲ οὐ δεὶ ς περὶ οὐ δενὸ ς οὐ δέ ποτε ἐ γγί γνεται φθό νος: τού του δ' ἐ κτὸ ς ὢ ν πά ντα ὅ τι μά λιστα ἐ βουλή θη γενέ σθαι παραπλή σια ἑ αυτῷ. ταύ την δὴ ιδεμγενέ σεως καὶ κό σμου μά λιστ' ἄ ν τις ἀ ρχὴ ν κυριωτά την παρ' ἀ νδρῶ ν φρονί μων ἀ ποδεχό μενος ὀ ρθό τατ' ἀ ποδέ χοιτ' ἄ ν. βουληθεὶ ς γὰ ρ ὁ θεὸ ς ἀ γαθὰ μὲ ν πά ντα, φαῦ λον δὲ μηδὲ ν εἶ ναι κατὰ δύ ναμιν, οὕ τω δὴ πᾶ ν ὅ σον ἦ ν ὁ ρατὸ ν παραλαβώ ν, οὐ χ ἡ συχί αν ἄ γον ἀ λλὰ κινού μενον πλημμελῶ ς καὶ ἀ τά κτως, εἰ ς τά ξιν αὐ τὸ ἦ γεν ἐ κ τῆ ς ἀ ταξί ας, ἡ γησά μενος ἐ κεῖ νο τοῦ δε πά ντως ἄ μεινον. θέ μις δὲ οὔ τ' ἦ ν οὔ τ' ἔ στι τῷ ἀ ρί στῳ δρᾶ ν ἄ λλο πλὴ ν τὸ κά λλιστον” ταῦ τα μὲ ν οὖ ν καὶ τὰ τού των ἐ χό μενα μέ χρι ψυχῶ ν ἀ νθρωπί νων κατὰ πρό νοιαν νομιστέ ον τή ν γε πρώ την συνεστηκέ ναι: τὰ δ' ἐ ντεῦ θεν οὕ τω λεγό μενα“ ξυστή σας δὲ τὸ πᾶ ν ἰ σαρί θμους τοῖ ς ἄ στροις ἔ ταξε, διεῖ λέ τε ψυχὰ ς ἑ κά στην πρὸ ς ἕ καστον, καὶ ἐ μβιβά σας ὡ ς εἰ ς ὄ χημα τὴ ν τοῦ παντὸ ς φύ σιν ἔ δειξε, νό μους τε τοὺ ς εἱ μαρμέ νους εἶ πεν αὐ ταῖ ς:” ταῦ τα τί ς οὐ κ ἂ ν διαρρή δην καὶ σαφέ στατ' οἰ ηθεί η τὴ ν εἱ μαρμέ νην δηλοῦ ν, ὥ σπερ τινὰ βά σιν καὶ πολιτικὴ ν νομοθεσί αν ταῖ ς ἀ νθρωπί ναις ψυχαῖ ς προσή κουσαν, ἧ ς δὴ καὶ τὴ ν αἰ τί αν ἑ ξῆ ς ἐ πιφέ ρει; τὴ ν δὲ δευτέ ραν πρό νοιαν ὧ δέ πως ἐ πισημαί νεται λέ γων“ διαθεσμοθετή σας πά ντα αὐ τοῖ ς, ἵ να τοῖ ς ἔ πειτα εἴ η κακί ας ἑ κά στων ἀ ναί τιος, ἔ σπειρε τοὺ ς μὲ ν εἰ ς τὴ ν γῆ ν, τοὺ ς δ' εἰ ς τὴ ν σελή νην, τοὺ ς δ' εἰ ς τἄ λλα ὅ σα ὄ ργανα χρό νου. τὸ δὲ μετὰ τὸ ν σπό ρον τοῖ ς νέ οις παρέ δωκε θεοῖ ς σώ ματα πλά ττειν θνητά, τὸ τ' ἐ πί λοιπον, ὅ σον ἐ στὶ ψυχῆ ς ἀ νθρωπί νης δέ ον προσγενέ σθαι, τοῦ το καὶ πά νθ' ὅ σα ἀ κό λουθα ἐ κεί νοις ἀ περγασαμέ νους ἄ ρχειν καὶ κατὰ δύ ναμιν ὅ τι κά λλιστα καὶ ἄ ριστα τὸ θνητὸ ν διακυβερνᾶ ν ζῷ ον, ὅ τι μὴ κακῶ ν αὐ τὸ αὑ τῷ γί γνοιτο αἴ τιον.” ἐ ν γὰ ρ τού τοις τὸ μὲ ν“ ἵ να τοῖ ς ἔ πειτα εἴ η κακί ας ἀ ναί τιος ἑ κά στῳ” σαφεστά την αἰ τί αν σημαί νει τῆ ς εἱ μαρμέ νης: ἡ δὲ τῶ ν νέ ων θεῶ ν τά ξις καὶ δημιουργί α τὴ ν δευτέ ραν πρό νοιαν δηλοῖ: καί πως καὶ τρί της παρεφά πτεσθαι ἔ οικεν, εἴ γε δὴ τού του χά ριν ἡ θεσμοθεσί α,“ ἵ να τῆ ς ἔ πειτα εἴ η κακί ας ἑ κά στῳ ἀ ναί τιος:” θεὸ ς δὲ κακί ας ἄ μοιρος οὔ τε νό μων οὔ θ' εἱ μαρμέ νης; ἐ πιδέ οιτ' ἄ ν, ἀ λλὰ τῇ προνοί ᾳ τοῦ γεννή σαντος συνεπισπώ μενος ἕ καστος αὐ τῶ ν πρά ττει τὰ αὑ τοῦ: ταῦ τα δ' ἀ ληθῆ καὶ ἀ ρέ σκοντα τῷ Πλά τωνι φανερά μοι δοκεῖ μαρτύ ρια εἶ ναι τὰ πρὸ ς τοῦ νομοθέ του ἐ ν τοῖ ς Νό μοις οὕ τω λεγό μενα:“ ἐ πεὶ ταῦ τα εἴ ποτέ τις ἀ νθρώ πων φύ σει ἱ κανό ς, θεί ᾳ μοί ρᾳ γεννηθεί ς, παραλαβεῖ ν δυνατὸ ς εἴ η, νό μων οὐ δὲ ν ἂ ν δέ οιτο αὑ τοῦ ἀ ρξό ντων: ἐ πιστή μης γὰ ρ οὔ τε νό μος οὔ τε τά ξις οὐ δεμί α κρεί ττων, οὐ δὲ θέ μις ἐ στὶ νοῦ ν οὐ δενὸ ς ὑ πή κοον οὐ δὲ δοῦ λον ἀ λλὰ πά ντων ἄ ρχοντα εἶ ναι, ἐ ά νπερ ἀ ληθινὸ ς ἐ λεύ θερό ς τε ὄ ντως ᾖ κατὰ φύ σιν.”

ἐ γὼ μὲ ν οὖ ν τὰ πρὸ ς τοῦ Πλά τωνος ταύ τῃ τῇ παροιμί ᾳ λαμβά νω. τριττῆ ς γὰ ρ οὔ σης τῆ ς προνοί ας, ἡ μὲ ν ἅ τε γεννή σασα τὴ ν εἱ μαρμέ νην τρό πον τινὰ αὐ τὴ ν περιλαμβά νει: ἡ δὲ συγγεννηθεῖ σα τῇ εἱ μαρμέ νῃ πά ντως αὐ τῇ συμπεριλαμβά νεται ἡ δ' ὡ ς ὕ στερον τῆ ς εἱ μαρμέ νης γενομέ νη κατὰ ταὐ τὰ δὴ ἐ μπεριέ χεται ὑ π' αὐ τῆ ς, καθ' ἃ καὶ τὸ ἐ φ' ἡ μῖ ν καὶ ἡ τύ χη εἴ ρηται.“ οἷ ς γὰ ρ ἂ ν συλλά βηται τῆ ς συνουσί ας ἡ τοῦ δαιμονί ου δύ ναμις” ὥ ς φησι Σωκρά της μονονουχὶ θεσμό ν τινα καὶ τοιοῦ τον̓ Αδραστεί ας διεξιὼ ν πρὸ ς τὸ ν Θεά γην“ οὗ τοί εἰ σιν, ὧ ν καὶ σὺ ᾔ σθησαι: ταχὺ γὰ ρ παραχρῆ μα ἐ πιδιδό ασιν” οὐ κοῦ ν ἐ ν τού τῳ τὸ μὲ ν“ συλλαμβά νειν τισὶ τὸ δαιμό νιον” κατὰ τὴ ν τρί την πρό νοιαν ἀ ναθετέ ον, τὸ δὲ“ ταχὺ παραχρῆ μα ἐ πιδιδό ναι” καθ' εἱ μαρμέ νην, τὸ δ' ὅ λον οὐ κ ἄ δηλον, ὡ ς αὐ τὸ τοῦ θ' εἱ μαρμέ νη τί ς ἐ στιν. τά χα δ' ἂ ν οὕ τω πολὺ πιθανώ τερον δό ξειε καὶ τὴ ν δευτέ ραν πρό νοιαν ὑ πὸ τῆ ς εἱ μαρμέ νης περιέ χεσθαι καὶ πά νθ' ἁ πλῶ ς τὰ γιγνό μενα: εἴ γε καὶ ἡ κατ' οὐ σί αν εἱ μαρμέ νη ὀ ρθῶ ς ἡ μῖ ν εἰ ς τὰ ς τρεῖ ς μοί ρας διανενέ μηται, καὶ ὁ τῆ ς ἁ λύ σεως λό γος τὰ ς περὶ οὐ ρανὸ ν περιό δους τοῖ ς ἐ ξ ὑ ποθέ σεως ἀ ποβαί νουσι συγκαταλέ γει. ἀ λλὰ περὶ μὲ ν τού των οὐ κ ἂ ν ἔ γωγ' ἐ πὶ πλέ ον διενεχθεί ην πρό τερον ἐ ξ ὑ ποθέ σεως λεγό μενα, ἢ ὡ ς μᾶ λλον σὺ ν εἱ μαρμέ νῃ προκατά ρχοντος αὐ τῆ ς τῆ ς εἱ μαρμέ νης εἱ μαρμέ νου.

ὁ μὲ ν οὖ ν ἡ μέ τερος λό γος, ἐ πὶ κεφαλαί ων εἰ πεῖ ν, τοιοῦ τό ς τις ἂ ν εἴ η: ὁ δὲ τού των ἐ ναντί ος οὐ μό νον ἐ ν εἱ μαρμέ νῃ ἀ λλὰ καὶ καθ' εἱ μαρμέ νην πά ντα τί θεται. πά ντα δὲ θατέ ρῳ συνᾴ δει: τὰ δὲ τῷ ἑ τέ ρῳ συνῳ δὰ δῆ λον ὅ τι καὶ θά τερον. κατὰ μὲ ν οὖ ν τό νδε τὸ ν λό γον τὸ ἐ νδεχό μενον εἴ ρηται: καὶ τὸ γ' ἐ φ' ἡ μῖ ν δεύ τερον: καὶ τρί τον ἥ τε τύ χη καὶ τὸ αὐ τό ματον καὶ ὅ σα κατ' αὐ τά: ἔ παινος δὲ καὶ ψό γος καὶ τὰ τού των συγγενῆ τέ ταρτα πέ μπτον δὲ καὶ ἐ πὶ πᾶ σιν εὐ χαὶ θεῶ ν καὶ θεραπεῖ αι λεγέ σθω: ἀ ργοὶ δὲ καὶ θερί ζοντες λό γοι καὶ ὁ παρὰ τὴ ν εἱ μαρμέ νην ὀ νομαζό μενος σοφί σμαθ' ὡ ς ἀ ληθῶ ς κατὰ τοῦ τον τὸ ν λό γον τυγχά νει ὄ ντα. κατὰ δὲ τὸ ν ἐ ναντί ον μά λιστα μὲ ν καὶ πρῶ τον ἂ ν εἶ ναι δό ξειε, τὸ μηδὲ ν ἀ ναιτί ως γί γνεσθαι ἀ λλὰ κατὰ προηγουμέ νας αἰ τί ας: δεύ τερον δὲ τὸ φύ σει διοικεῖ σθαι τό νδε τὸ ν κό σμον σύ μπνουν καὶ συμπαθῆ αὐ τὸ ν αὑ τῷ ὄ ντα: τρί τον δέ, ἃ πρὸ ς τού τοις μαρτύ ρια μᾶ λλον ἔ οικεν εἶ ναι, μαντικὴ μὲ ν ἅ πασιν ἀ νθρώ ποις εὐ δό κιμος ὡ ς ἀ ληθῶ ς θεῶ ν ὑ πά ρχουσα: ἡ δὲ τῶ ν σοφῶ ν πρὸ ς τὰ συμβαί νοντα εὐ αρέ στησις, ὡ ς πά ντα κατὰ μοῖ ραν γιγνό μενα δευτέ ρα. τρί τον δὲ τὸ πολυθρύ λητον τοῦ το, ὅ τι πᾶ ν ἀ ξί ωμα ἢ ἀ ληθέ ς ἐ στιν ἢ ψευδέ ς. τού των γε μὴ ν ἐ πὶ τοσοῦ τον ἐ μνή σθημεν, ἵ να ὡ ς ἐ πὶ βραχὺ τὰ τῆ ς εἱ μαρμέ νης κεφά λαια δηλωθεί η ἃ χρὴ διερευνή σασθαι κατὰ τὴ ν ἀ κριβῆ βά σανον ἑ κατέ ρου τῶ ν λό γων, τὰ δὲ καθ' ἕ καστα τού των ἐ σαῦ θις μέ τιμεν.