Reader

τὰ παλαιὰ τῶ ν Διοσκό ρων ἀ φιδρύ ματα Σπαρτιᾶ ται“ δό κανα” καλοῦ σι: ἔ στι δὲ δύ ο ξύ λα παρά λληλα δυσὶ πλαγί οις ἐ πεζευγμέ να, καὶ δοκεῖ τῷ φιλαδέ λφῳ τῶ ν θεῶ ν οἰ κεῖ ον εἶ ναι τοῦ ἀ ναθή ματος τὸ κοινὸ ν καὶ ἀ διαί ρετον. οὕ τω δὴ καὶ αὐ τὸ ς ὑ μῖ ν, ὦ; Νιγρῖ νε καὶ Κύ ντε, τὸ σύ γγραμμα τοῦ το περὶ φιλαδελφί ας ἀ νατί θημι, κοινὸ ν ἀ ξί οις οὖ σι δῶ ρον. ἐ φ' ἃ γὰ ρ προτρέ πεται, ταῦ τα πρά ττοντες ἤ δη μαρτυρεῖ σθαι μᾶ λλον ἢ παρακαλεῖ σθαι δό ξετε. καὶ τὸ χαῖ ρον ὑ μῶ ν ἐ φ' οἷ ς κατορθοῦ τε ποιή σει τῇ κρί σει τὴ ν ἐ πιμονὴ ν βεβαιοτέ ραν, ὥ σπερ ἐ ν χρηστοῖ ς καὶ φιλοκά λοις θεαταῖ ς εὐ ημερού ντων.̓ Αρί σταρχος μὲ ν οὖ ν ὁ Θεοδέ κτου πατή ρ, ἐ πισκώ πτων τὸ πλῆ θος τῶ ν σοφιστῶ ν, ἔ λεγε πά λαι μὲ ν ἑ πτὰ σοφοὺ ς μό λις γενέ σθαι, τό τε δὲ μὴ ῥ ᾳ δί ως ἂ ν ἰ διώ τας τοσού τους εὑ ρεθῆ ναι. ἐ γὼ δ' ὁ ρῶ καθ' ἡ μᾶ ς τὴ ν φιλαδελφί αν οὕ τω σπά νιον οὖ σαν, ὡ ς τὴ ν μισαδελφί αν ἐ πὶ τῶ ν παλαιῶ ν, ἧ ς γε τὰ φανέ ντα παραδεί γματα τραγῳ δί αις καὶ θεά τροις ὁ βί ος ἐ ξέ δωκε διὰ τὸ παρά δοξον: οἱ δὲ νῦ ν ἄ νθρωποι πά ντες, ὅ ταν ἐ ντυγχά νωσι χρηστοῖ ς ἀ δελφοῖ ς, θαυμά ζουσιν οὐ δὲ ν ἧ ττον ἢ τοὺ ς Μολιονί δας ἐ κεί νους, συμφυεῖ ς τοῖ ς σώ μασι γεγονέ ναι δοκοῦ ντας: καὶ τὸ χρῆ σθαι κοινῶ ς τοῖ ς πατρῴ οις χρή μασι καὶ φί λοις καὶ δού λοις οὕ τως ἄ πιστον ἡ γοῦ νται καὶ τερατῶ δες, ὡ ς τὸ χρῆ σθαι μί αν ψυχὴ ν δυεῖ ν σωμά των χερσὶ καὶ ποσὶ καὶ ὀ φθαλμοῖ ς.

καί τοι τὸ παρά δειγμα τῆ ς χρή σεως τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἡ φύ σις οὐ μακρὰ ν ἔ θηκεν, ἀ λλ' ἐ ν αὐ τῷ τῷ σώ ματι τὰ πλεῖ στα τῶ ν ἀ ναγκαί ων διττὰ καὶ ἀ δελφὰ καὶ δί δυμα μηχανησαμέ νη, χεῖ ρας πό δας ὄ μματ' ὦ τα ῥ ῖ νας, ἐ δί δαξεν ὅ τι ταῦ τα πά ντα σωτηρί ας ἕ νεκα καὶ συμπρά ξεως κοινῆ ς οὐ διαφορᾶ ς καὶ μά χης οὕ τω διέ στησεν: αὐ τά ς τε τὰ ς χεῖ ρας εἰ ς πολλοὺ ς καὶ ἀ νί σους δακτύ λους σχί σασα πά ντων ὀ ργά νων ἐ μμελέ στατα καὶ τεχνικώ τατα παρέ σχεν, ὥ στ'̓ Αναξαγό ραν τὸ ν παλαιὸ ν ἐ ν ταῖ ς χερσὶ τὴ ν αἰ τί αν τί θεσθαι τῆ ς ἀ νθρωπί νης σοφί ας καὶ συνέ σεως. ἀ λλὰ τού του: μὲ ν ἔ οικεν ἀ ληθὲ ς εἶ ναι τοὐ ναντί ον: οὐ γὰ ρ ὅ τι χεῖ ρας ἔ σχεν ἄ νθρωπος, σοφώ τατον: ἀ λλ' ὅ τι φύ σει λογικὸ ν ἦ ν καὶ τεχνικό ν, ὀ ργά νων φύ σει τοιού των ἔ τυχεν. ἐ κεῖ νο δὲ παντὶ δῆ λον, ὡ ς ἀ πὸ σπέ ρματος; ἑ νὸ ς καὶ μιᾶ ς ἀ ρχῆ ς ἡ φύ σις ἀ δελφοὺ ς δύ ο καὶ τρεῖ ς καὶ πλεί ονας, ἐ ποί ησεν οὐ πρὸ ς διαφορὰ ν καὶ ἀ ντί ταξιν, ἀ λλ' ὅ πως χωρὶ ς ὄ ντες ἀ λλή λοις μᾶ λλον συνεργῶ σιν. οἱ γὰ ρ δὴ τρισώ ματοι καὶ ἑ κατό γχειρες, εἴ περ ἐ γέ νοντο, συμφυεῖ ς ὄ ντες πᾶ σι τοῖ ς μέ ρεσιν, οὐ δὲ ν ἐ κτὸ ς αὐ τῶ ν οὐ δὲ χωρὶ ς ἐ δύ ναντο ποιεῖ ν: ὃ τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς ὑ πά ρχει, καὶ μέ νειν καὶ ἀ ποδημεῖ ν ἅ μα καὶ πολιτεύ εσθαι καὶ γεωργεῖ ν δυναμέ νοις δι' ἀ λλή λων, ἄ νπερ ἣ ν ἡ φύ σις ἔ δωκεν εὐ νοί ας καὶ συμφωνί ας ἀ ρχὴ ν φυλά ττωσιν εἰ δὲ μή, ποδῶ ν οὐ θέ ν, οἶ μαι, διοί σουσιν ἀ λλή λους ὑ ποσκελιζό ντων καὶ δακτύ λων ἐ μπλεκομέ νων καὶ διαστρεφομέ νων παρὰ φύ σιν ὑ π' ἀ λλή λων. μᾶ λλον δ' ὥ σπερ ἐ ν ταὐ τῷ σώ ματι μιᾶ ς κοινωνοῦ ντα φύ σεως καὶ τροφῆ ς τὰ ὑ γρὰ καὶ ξηρὰ καὶ ψυχρὰ καὶ θερμά, τῇ ὁ μονοί ᾳ καὶ συμφωνί ᾳ τὴ ν ἀ ρί στην καὶ ἡ δί στην κρᾶ σιν ἐ μποιεῖ καὶ ἁ ρμονί αν, ἧ ς χωρὶ ς οὔ τε πλού του φασὶ ν οὔ τε τᾶ ς ἰ σοδαί μονος ἀ νθρώ ποις βασιληί δος ἀ ρχᾶ ς εἶ ναί τινα χά ριν καὶ ὄ νησιν ἂ ν δὲ πλεονεξί α καὶ στά σις αὐ τοῖ ς ἐ γγέ νηται, διέ φθειρεν αἴ σχιστα καὶ συνέ χεε τὸ ζῷ ον: οὕ τως ἀ δελφῶ ν ὁ μοφροσύ νῃ καὶ γέ νος καὶ οἶ κος ὑ γιαί νει καὶ τέ θηλε, καὶ φί λοι καὶ συνή θεις ὥ σπερ ἐ μμελὴ ς χορὸ ς οὐ θὲ ν οὔ τε πρά σσουσιν ἐ ναντί ον οὔ τε λέ γουσιν οὔ τε φρονοῦ σιν ἐ ν δὲ διχοστασί ῃ καὶ ὁ πά γκακος ἔ μμορε τιμῆ ς, οἰ κέ της διά βολος ἢ κό λαξ παρενδὺ ς θυραῖ ος ἢ πολί της βά σκανος. ὡ ς γὰ ρ αἱ νό σοι τοῖ ς σώ μασι μὴ προσιεμέ νοις τὸ οἰ κεῖ ον πολλῶ ν ἐ μποιοῦ σιν ἀ τό πων καὶ βλαβερῶ ν ὀ ρέ ξεις, οὕ τως ἡ πρὸ ς τὸ συγγενὲ ς διαβολὴ καὶ ὑ φό ρασις ὁ μιλί ας ἐ πά γεται φαύ λας καὶ πονηρὰ ς εἰ ς τὸ ἐ λλιπὲ ς; ἔ ξωθεν ἐ πιρρεού σας.

ὁ μὲ ν οὖ ν̓ Αρκαδικὸ ς μά ντις ἀ ναγκαί ως πό δα ξύ λινον προσεποιή σατο καθ'̔ Ηρό δοτον, τοῦ οἰ κεί ου στερηθεί ς: ἀ δελφὸ ς δὲ πολεμῶ ν ἀ δελφῷ καὶ ὀ θνεῖ ον ἐ ξ ἀ γορᾶ ς ἢ παλαί στρας ἑ ταῖ ρον οὐ θὲ ν ἔ οικεν ἄ λλο ποιεῖ ν ἢ σά ρκινον καὶ συμφυὲ ς; ἑ κουσί ως ἀ ποκό ψας μέ λος ἀ λλό τριον προστρί βεσθαι καὶ προσαρμό ττειν. αὐ τὴ γὰ ρ ἡ προσδεχομέ νη καὶ ζητοῦ σα φιλί αν καὶ ὁ μιλί αν χρεί α διδά σκει τὸ συγγενὲ ς τιμᾶ ν καὶ περιέ πειν καὶ διαφυλά ττειν, ὡ ς ἀ φί λους καὶ ἀ μί κτους καὶ μονοτρό πους ζῆ ν μὴ δυναμέ νους μηδὲ πεφυκό τας. ὅ θεν ὁ Μέ νανδρος ὀ ρθῶ ς οὐ κ ἐ κ πό των καὶ τῆ ς καθ' ἡ μέ ραν τρυφῆ ς ζητοῦ μεν ᾧ πιστεύ σομεν τὰ τοῦ βί ου（ φησί）, πά τερ; οὐ περιττὸ ν οἴ ετ' ἐ ξευρηκέ ναι ἀ γαθὸ ν ἕ καστος, ἂ ν ἔ χῃ φί λου σκιά ν; σκιαὶ γά ρ εἰ σιν ὄ ντως αἱ πολλαὶ φιλί αι καὶ μιμή ματα καὶ εἴ δωλα τῆ ς πρώ της ἐ κεί νης, ἣ ν παισί τε πρὸ ς γονεῖ ς ἡ φύ σις ἀ δελφοῖ ς τε πρὸ ς ἀ δελφοὺ ς ἐ μπεποί ηκε, κἀ κεί νην ὁ μὴ σεβό μενος μηδὲ τιμῶ ν ἆ ρά τί να πί στιν εὐ νοί ας τοῖ ς ἀ λλοτρί οις δί δωσιν; ἢ ποῖ ὸ ς τί ς ἐ στιν ὁ τὸ ν ἑ ταῖ ρον ἐ ν φιλοφροσύ ναις καὶ γρά μμασιν ἀ δελφὸ ν προσαγορεύ ων, τῷ δ' ἀ δελφῷ μηδὲ τὴ ν αὐ τὴ ν ὁ δὸ ν οἰ ό μενος; δεῖ ν βαδί ζειν; ὡ ς γὰ ρ εἰ κό να κοσμεῖ ν ἀ δελφοῦ τὸ δὲ σῶ μα τύ πτειν καὶ ἀ κρωτηριά ζειν μανικό ν, οὕ τω τοὔ νομα σέ βεσθαι καὶ τιμᾶ ν ἐ ν ἑ τέ ροις αὐ τὸ ν δὲ μισεῖ ν καὶ φεύ γειν οὐ χ ὑ γιαί νοντό ς ἐ στιν, οὐ δ' ἐ ν νῷ πώ ποτε τὴ ν φύ σιν ὡ ς ἁ γιώ τατον καὶ μέ γιστον ἱ ερὸ ν λαβό ντος.

οἶ δα γοῦ ν ἐ μαυτὸ ν ἐ ν̔ Ρώ μῃ δυεῖ ν ἀ δελφῶ ν ἀ ναδεξά μενον δί αιταν, ὧ ν ἅ τερος ἐ δό κει φιλοσοφεῖ ν: ἦ ν δ' ὡ ς ἔ οικεν οὐ μό νον ἀ δελφὸ ς ἀ λλὰ καὶ φιλό σοφος ψευδεπί γραφος καὶ ψευδώ νυμος: ἐ μοῦ γὰ ρ ἀ ξιοῦ ντος αὐ τὸ ν ὡ ς ἀ δελφῷ καὶ ἰ διώ τῃ φιλό σοφον προσφέ ρεσθαι,“ ταῦ τ'” εἶ πεν“ ὡ ς πρὸ ς ἰ διώ την ἀ ληθῶ ς, ἐ γὼ δ' οὐ σεμνὸ ν οὐ δὲ μέ γα ποιοῦ μαι τὸ ἐ κ τῶ ν αὐ τῶ ν μορί ων γεγονέ ναι”“ σὺ μέ ν” ἔ φην ἐ γὼ“ δῆ λος εἶ μηδὲ τὸ ἐ κ μορί ων γεγονέ ναι μέ γα καὶ σεμνὸ ν ἡ γού μενος.” ἀ λλ' οἵ γε ἄ λλοι πά ντες,, εἰ καὶ μὴ φρονοῦ σιν οὕ τω, λέ γουσι γοῦ ν καὶ ᾅ δουσιν, ὡ ς γονεῦ σι τιμὴ ν μετὰ θεοὺ ς πρώ την καὶ μεγί στην ἥ τε φύ σις ὅ τε τὴ ν φύ σιν σῴ ζων νό μος ἀ πέ δωκε: καὶ οὐ κ ἔ στιν ὅ τι μᾶ λλον ἄ νθρωποι κεχαρισμέ νον θεοῖ ς δρῶ σιν, ἢ τοκεῦ σιν αὑ τῶ ν καὶ τροφεῦ σι“ παλαιὰ ς ἐ πὶ νέ αις δανεισθεί σας” χά ριτας εὐ μενῶ ς καὶ προθύ μως ἐ κτί νοντες. οὐ δ' αὖ πά λιν μεί ζων ἐ πί δειξις ἀ θέ ου γέ γονε τῆ ς περὶ γονεῖ ς ὀ λιγωρί ας καὶ πλημμελεί ας: διὸ τοὺ ς μὲ ν ἄ λλους κακῶ ς ποιεῖ ν ἀ πεί ρηται, μητρὶ δ' αὑ τοῦ καὶ πατρὶ τὸ μὴ παρέ χειν ἑ αυτοὺ ς δρῶ ντας ἀ εὶ καὶ λέ γοντας ἀ φ' ὧ ν εὐ φρανοῦ νται, κἂ ν μὴ προσῇ τὸ λυποῦ ν, ἀ νό σιον ἡ γοῦ νται καὶ ἄ θεσμον. τί ς οὖ ν ἐ στι παρὰ παί δων γονεῦ σιν ἢ πρᾶ ξις ἢ χά ρις ἢ διά θεσις μᾶ λλον εὐ φραί νειν δυναμέ νη τῆ ς πρὸ ς ἀ δελφὸ ν εὐ νοί ας βεβαί ου; καὶ φιλί ας;'

ἦ τοῦ τό γε ῥ ᾴ διό ν ἐ στιν ἀ πὸ τῶ ν ἐ ναντί ων καταμαθεῖ ν. ὅ που γὰ ρ οἰ κό τριβα τιμώ μενον ὑ πὸ πατρὸ ς ἢ μητρὸ ς υἱ οὶ προπηλακί ζοντες καὶ φυτῶ ν καὶ χωρί ων οἷ ς ἔ χαιρον ἀ μελοῦ ντες ἀ νιῶ σιν αὐ τού ς, καὶ κύ ων τις οἰ κογενὴ ς παρορώ μενος καὶ ἵ ππος ἅ πτεται φιλοστό ργων καὶ φιλοτί μων γερό ντων, ἄ χθονται δὲ καὶ παισὶ ν ἀ κροά ματα καὶ θεά ματα καὶ ἀ θλητά ς, οὓ ς ἐ θαύ μαζον αὐ τοί, διασύ ρουσι καὶ καταφρονοῦ σιν: ἦ που μετρί ως ἔ χουσιν υἱ οῖ ς διαφερομέ νοις καὶ μισοῦ σιν ἀ λλή λους καὶ κακῶ ς λέ γουσι καὶ πρὸ ς ἔ ργα καὶ πρά ξεις ἀ ντιταττομέ νοις ἀ εὶ καὶ καταλυομέ νοις ὑ π' ἀ λλή λων; οὐ κ ἂ ν εἴ ποι τις: οὐ κοῦ ν τοὐ ναντί ον ἐ ρῶ ντες ἀ λλή λων καὶ φιλοῦ ντες ἀ δελφοί, καὶ ὅ σον ἡ φύ σις τοῖ ς σώ μασι διέ στησεν, ἐ πὶ ταὐ τὸ τοῖ ς πά θεσι καὶ τοῖ ς πρά γμασιν ἀ ποδιδό ντες, καὶ λό γους κοινοὺ ς καὶ διατριβὰ ς ἅ μα καὶ παιδιὰ ς μετ' ἀ λλή λων ἔ χοντες, ἡ δεῖ αν καὶ μακαρί αν παρεσκευά κασι γηροτρό φον τοῖ ς γονεῦ σι τὴ ν φιλαδελφί αν. οὔ τε γὰ ρ φιλό λογος πατὴ ρ οὕ τως οὔ τε φιλό τιμος οὔ τε φιλοχρή ματος γέ γονεν ὡ ς φιλό τεκνος: διὸ τοὺ ς υἱ οὺ ς οὔ τε πλουτοῦ ντας οὔ τε πλουτοῦ ντας οὔ τ' ἄ ρχοντας ἡ δέ ως οὕ τως ὡ ς φιλοῦ ντας ἀ λλή λους ὁ ρῶ σιν.̓ Απολλωνί δα γοῦ ν τὴ ν Κυζικηνή ν, Εὐ μέ νους δὲ τοῦ βασιλέ ως μητέ ρα καὶ τριῶ ν ἄ λλων,̓ Αττά λου καὶ Φιλεταί ρου καὶ̓ Αθηναί ου, λέ γουσι μακαρί ζειν ἑ αυτὴ ν ἀ εὶ καὶ τοῖ ς θεοῖ ς χά ριν ἔ χειν οὐ διὰ τὸ ν πλοῦ τον οὐ δὲ διὰ τὴ ν ἡ γεμονί αν, ἀ λλ' ὅ τι τοὺ ς τρεῖ ς υἱ οὺ ς ἑ ώ ρα τὸ ν πρεσβύ τατον δορυφοροῦ ντας κἀ κεῖ νον ἐ ν μέ σοις αὐ τοῖ ς δό ρατα καὶ ξί φη φοροῦ σιν ἀ δεῶ ς διαιτώ μενον. ὥ σπερ αὖ τοὐ ναντί ον,̓ Αρτοξέ ρξης αἰ σθό μενος̓͂ Ωχον τὸ ν υἱ ὸ ν ἐ πιβεβουλευκό τα τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς ἀ θυμή σας ἀ πέ θανε: χαλεποὶ πό λεμοι γὰ ρ ἀ δελφῶ ν ὡ ς Εὐ ριπί δης εἴ ρηκεν ὄ ντες, χαλεπώ τατοι τοῖ ς γονεῦ σιν αὐ τοῖ ς εἰ σιν: ὁ γὰ ρ μισῶ ν τὸ ν ἀ δελφὸ ν αὑ τοῦ καὶ βαρυνό μενος; οὐ δύ ναται μὴ τὸ ν γεννή σαντα μέ μφεσθαι καὶ τὴ ν τεκοῦ σαν.

ὁ μὲ ν οὖ ν Πεισί στρατος ἐ πιγαμῶ ν ἐ νηλί κοις οὖ σι τοῖ ς υἱ οῖ ς, ἔ φη, καλοὺ ς ἐ κεί νους κἀ γαθοὺ ς ἡ γού μενος, ἔ τι πλειό νων ἐ θέ λειν τοιού των πατὴ ρ γενέ σθαι. χρηστοὶ δὲ καὶ δί καιοι παῖ δες οὐ μό νον διὰ τοὺ ς γονεῖ ς ἀ γαπή σουσι μᾶ λλον ἀ λλή λους, ἀ λλὰ καὶ τοὺ ς γονεῖ ς δι' ἀ λλή λους: οὕ τως ἀ εὶ καὶ φρονοῦ ντες καὶ λέ γοντες, ὅ τι τοῖ ς γονεῦ σιν ἀ ντὶ πολλῶ ν χά ριν ὀ φεί λοντες μά λιστα διὰ τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς ὀ φεί λουσιν, ὡ ς τοῦ το δὴ κτημά των ἁ πά ντων τιμιώ τατον καὶ ἥ διστον ἔ χοντες παρ' αὐ τῶ ν. εὖ γέ τοι καὶ̔́ Ομηρος πεποί ηκε Τηλέ μαχον ἐ ν συμφορᾷ τὸ ἀ νά δελφον τιθέ μενον ὧ δε γὰ ρ ἡ μετέ ρην γενεὴ ν μού νωσε Κρονί ων. ὁ δ'̔ Ησί οδος οὐ κ εὖ παραινεῖ“ μουνογενῆ παῖ δα” τῶ ν πατρῴ ων ἐ πί κληρον εἶ ναι, καὶ ταῦ τα τῶ ν Μουσῶ ν γεγονὼ ς μαθητή ς, ἃ ς ὁ μοῦ δι' εὔ νοιαν ἀ εὶ καὶ φιλαδελφί αν οὔ σας οὕ τως ὠ νό μαζον. πρὸ ς; μὲ ν οὖ ν γονεῖ ς ἡ φιλαδελφί α τοιοῦ τό ν ἐ στιν, ὥ στε τὸ φιλεῖ ν ἀ δελφὸ ν εὐ θὺ ς ἀ πό δειξιν εἶ ναι τοῦ καὶ τὴ ν μητέ ρα φιλεῖ ν καὶ τὸ ν πατέ ρα: πρὸ ς δὲ παῖ δας αὑ τοῦ δί δαγμα καὶ παρά δειγμα φιλαδελφί ας, οἷ ον οὐ θὲ ν ἄ λλο: καὶ τοὐ ναντί ον αὖ πονηρὸ ν ὥ σπερ ἐ ξ ἀ ντιγρά φου πατρῴ ου τὴ ν μισαδελφί αν ἀ ναλαμβά νουσιν. ὁ γὰ ρ ἐ ν δί καις καὶ στά σεσι καὶ ἀ γῶ σι πρὸ ς ἀ δελφοὺ ς ἐ γγεγηρακὼ ς εἶ τα τοὺ ς υἱ οὺ ς ὁ μονοεῖ ν παρακαλῶ ν ἄ λλων ἰ ατρό ς, αὐ τὸ ς ἕ λκεσιν βρύ ων ἀ σθενῆ ποιεῖ τοῖ ς ἔ ργοις τὸ ν λό γον. εἰ. γοῦ ν ὁ Θηβαῖ ος̓ Ετεοκλῆ ς πρὸ ς τὸ ν ἀ δελφὸ ν εἰ ρηκώ ς ἄ στρων ἂ ν ἔ λθοιμ' ἡ λί ου πρὸ ς ἀ ντολὰ ς καὶ γῆ ς ἔ νερθε δυνατὸ ς; ὢ ν δρᾶ σαι τά δε, τὴ ν θεῶ ν μεγί στην ὥ στ' ἔ χειν τυραννί δα τοῖ ς αὑ τοῦ πά λιν παρεκελεύ ετο τέ κνοις ἰ σό τητα τιμᾶ ν, ἣ φί λους ἀ εὶ φί λοις πό λεις τε πό λεσι συμμά χους τε συμμά χοις συνδεῖ τὸ γὰ ρ ἴ σον νό μιμον ἀ νθρώ ποις ἔ φυ, τί ς οὐ κ ἂ ν αὐ τοῦ κατεφρό νησε; ποῖ ος δ' ἂ ν ἦ ν ὁ̓ Ατρεύ ς, εἰ τοιαῦ τα δειπνί σας τὸ ν ἀ δελφὸ ν ἐ γνωμολό γει πρὸ ς; τοὺ ς παῖ δας φί λων γε μέ ντοι χρῆ σις ἡ πρὸ ς αἵ ματος μό νη κακοῦ ῥ έ οντος ὠ φελεῖ ν φιλεῖ;

διὸ καὶ γονέ ων κακὴ ν γηροτρό φον οὖ σαν καὶ κακί ονα παιδοτρό φον τέ κνων ἐ κκαθαί ρειν προσή κει τὴ ν μισαδελφί αν. ἔ στι δὲ καὶ πρὸ ς πολί τας διά βολος καὶ κατή γορος: οἴ ονται γὰ ρ οὐ κ ἂ ν: ἐ κ τοσῆ σδε συντροφί ας καὶ συνηθεί ας καὶ οἰ κειό τητος ἐ χθροὺ ς καὶ πολεμί ους γενέ σθαι, μὴ πολλὰ καὶ πονηρὰ συνειδό τας ἀ λλή λοις. μεγά λαι γὰ ρ αἰ τί αι μεγά λην διαλύ ουσιν εὔ νοιαν καὶ φιλί αν: ὅ θεν οὐ δὲ ῥ ᾳ δί ως αὖ θις ἐ νδέ χονται διαλύ σεις. ὥ σπερ γὰ ρ τὰ συμπαγέ ντα, κἂ ν χαλά σῃ τὸ ἐ χέ κολλον, ἐ νδέ χεται πά λιν δεθῆ ναι καὶ συνελθεῖ ν, συμφυοῦ ς δὲ σώ ματος ῥ αγέ ντος ἢ σχισθέ ντος; ἔ ργον ἐ στὶ κό λλησιν εὑ ρεῖ ν καὶ σύ μφυσιν: οὕ τως αἱ μὲ ν ὑ πὸ χρεί ας συνημμέ ναι φιλί αι κἂ ν διαστῶ σιν οὐ χαλεπῶ ς αὖ θις ἀ ναλαμβά νουσιν: ἀ δελφοὶ δὲ τοῦ κατὰ φύ σιν ἐ κπεσό ντες; οὔ τε: ῥ ᾳ δί ως; συνέ ρχονται, κἂ ν συνέ λθωσι, ῥ υπαρὰ ν καὶ ὕ ποπτον οὐ λὴ ν αἱ διαλύ σεις ἐ φέ λκονται. πᾶ σα μὲ ν οὖ ν ἔ χθρα πρὸ ς ἄ νθρωπον ἀ νθρώ πῳ μετὰ τῶ ν μά λιστα λυπού ντων ἐ νδυομέ νη παθῶ ν, φιλονεικί ας ὀ ργῆ ς φθό νου μνησικακί ας, ὀ δυνηρό ν ἐ στι καὶ ταραχῶ δες: ἡ δὲ πρὸ ς ἀ δελφό ν, ᾧ θυσιῶ ν τε κοινωνεῖ ν ἀ νά γκη καὶ ἱ ερῶ ν πατρῴ ων ὁ μό ταφό ν τε γενέ σθαι καί που σύ νοικον ἢ γεί τονα χωρί ων, ἐ ν ὄ μμασιν ἔ χει τὸ λυπηρό ν, ὑ πομιμνή σκουσα καθ' ἡ μέ ραν τῆ ς ἀ νοί ας καὶ παραφροσύ νης, δι' ἣ ν τὸ ἥ διστον καὶ συγγενέ στατον πρό σωπον βλέ πεται σκυθρωπό τατον, ἥ τε προσφιλὴ ς ἐ κ νέ ων φωνὴ καὶ συνή θης ἀ κοῦ σαι φοβερωτά τη γέ γονε. πολλοὺ ς δὲ τῶ ν ἄ λλων ἀ δελφῶ ν ὁ ρῶ ντες οἰ κί ᾳ τε μιᾷ χρωμέ νους καὶ τραπέ ζῃ καὶ χωρί οις ἀ νεμή τοις καὶ ἀ νδραπό δοις, αὐ τοὶ καὶ φί λους διῄ ρηνται καὶ ξέ νους, ἐ χθρὰ πά ντα τὰ προσφιλῆ τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς νέ μοντες: καὶ ταῦ τα, πᾶ σιν ἐ ν μέ σῳ λογί ζεσθαι παρό ντος, ὅ τι,“ ληιστοί” μέ ν τε φί λοι καὶ συμπό ται“ κτητοί” δὲ κηδεσταὶ καὶ συνή θεις, τῶ ν πρώ των ὥ σπερ ὅ πλων ἢ ὀ ργά νων διαφθαρέ ντων: ἀ δελφοῦ δ' ἀ ντί κτησις οὐ κ ἔ στιν, ὥ σπερ οὐ δὲ χειρὸ ς ἀ φαιρεθεί σης οὐ δ' ὄ ψεως ἐ κκοπεί σης: ἀ λλ' ὀ ρθῶ ς ἡ Περσὶ ς εἶ πεν, ἀ ντὶ τῶ ν τέ κνων ἑ λομέ νη σῶ σαι τὸ ν ἀ δελφό ν, ὅ τι παῖ δας μὲ ν ἑ τέ ρους κτή σασθαι δύ ναιτ' ἄ ν, ἀ δελφὸ ς δ' ἄ λλος αὐ τῇ, γονέ ων μὴ ὄ ντων, οὐ κ ἂ ν γέ νοιτο.

τί δῆ τα χρὴ ποιεῖ ν, φαί η τις ἄ ν, ὅ τῳ φαῦ λος ἀ δελφὸ ς γέ νοιτο; πρῶ τον ἐ κεῖ νο μνημονεύ ειν, ὅ τι παντὸ ς ἅ πτεται γέ νους φιλί ας ἡ φαυλό της, καὶ κατὰ τὸ ν Σοφοκλέ α τὰ πλεῖ στα φωρῶ ν αἰ σχρὰ φωρά σεις βροτῶ ν. οὔ τε γὰ ρ τὸ συγγενικὸ ν οὔ τε τὸ ἑ ταιρικὸ ν οὔ τε τὸ ἐ ρωτικὸ ν εἱ λικρινὲ ς καὶ ἀ παθὲ ς καὶ καθαρὸ ν ἔ στιν εὑ ρεῖ ν κακί ας. ὁ μὲ ν οὖ ν Λά κων μικρὰ ν γυναῖ κα γή μας ἔ φη τὰ ἐ λά χιστα δεῖ ν αἱ ρεῖ σθαι τῶ ν κακῶ ν, ἀ δελφῷ δὲ σωφρό νως παραινέ σειεν ἄ ν τις τὰ οἰ κειό τατα τῶ ν κακῶ ν ὑ πομέ νειν μᾶ λλον ἢ πειρᾶ σθαι τῶ ν ἀ λλοτρί ων: τοῦ το γὰ ρ ἀ νέ γκλητον ὡ ς ἀ ναγκαῖ ον, ἐ κεῖ νο δὲ ψεκτὸ ν ὡ ς αὐ θαί ρετον. οὐ γὰ ρ ὁ συμπό της οὐ δ' ὁ συνέ φηβος οὐ δ' ὁ ξέ νος; αἰ δοῦ ς ἀ χαλκεύ τοισιν ἔ ζευκται πέ δαις,' ἀ λλ' ὁ σύ ναιμος καὶ σύ ντροφος καὶ ὁ μοπά τωρ καὶ ὁ μομή τωρ, ᾧ καὶ τῶ ν ἁ μαρτημά των εἰ κό ς ἐ στιν ἐ πιχωρεῖ ν ἔ νια, καὶ παρεί κειν λέ γοντα πρὸ ς ἀ δελφὸ ν ἐ ξαμαρτά νοντα τοὔ νεκά ς' οὐ δύ ναμαι προλιπεῖ ν δύ στηνον ἐ ό ντα καὶ φαῦ λον καὶ ἀ νό ητον, μὴ καὶ λά θω τι πατρῷ ον ἢ μητρῷ ον ἐ νεσταγμέ νον ἀ πὸ σπέ ρματος νό σημα χαλεπῶ ς καὶ πικρῶ ς τῷ μισεῖ ν ἐ ν σοὶ κολά ζων. τοὺ ς μὲ ν γὰ ρ ἀ λλοτρί ους, ὡ ς ἔ λεγε Θεό φραστος, οὐ φιλοῦ ντα δεῖ κρί νειν ἀ λλὰ κρί ναντα φιλεῖ ν: ὅ που δ' ἡ φύ σις ἡ γεμονί αν τῇ κρί σει πρὸ ς εὔ νοιαν οὐ δί δωσιν οὐ δ' ἀ ναμέ νει τὸ ν θρυλού μενον τῶ ν ἁ λῶ ν μέ διμνον ἀ λλὰ συγγεγέ ννηκε τὴ ν ἀ ρχὴ ν τῆ ς φιλί ας, ἐ νταῦ θα δεῖ μὴ πικροὺ ς εἶ ναι μηδ' ἀ κριβεῖ ς τῶ ν ἁ μαρτημά των ἐ ξεταστά ς. νυνὶ δὲ τί ἂ ν λέ γοις, εἰ ξέ νων ἀ νθρώ πων καὶ ἀ λλοτρί ων ἐ κ πό του τινὸ ς ἢ παιδιᾶ ς ἢ παλαί στρας προσφθαρέ ντων ἁ μαρτή ματα ῥ ᾳ δί ως ἔ νιοι φέ ροντες καὶ ἡ δό μενοι, δύ σκολοι καὶ ἀ παραί τητοι πρὸ ς τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς εἰ σιν; ὅ που καὶ κύ νας χαλεποὺ ς καὶ ἵ ππους,: πολλοὶ δὲ καὶ λύ γκας αἰ λού ρους πιθή κους λέ οντας τρέ φοντες καὶ ἀ γαπῶ ντες, ἀ δελφῶ ν οὐ χ ὑ πομέ νουσιν ὀ ργὰ ς ἢ ἀ γνοί ας ἢ φιλοτιμί ας; ἕ τεροι δὲ παλλακί σι καὶ πό ρναις οἰ κί ας καὶ ἀ γροὺ ς καταγρά φοντες ὑ πὲ ρ οἰ κοπέ δου καὶ γωνί ας πρὸ ς ἀ δελφοὺ ς διαμονομαχοῦ σιν; εἶ τα τῷ μισαδέ λφῳ μισοπονηρί αν ὄ νομα θέ μενοι, περινοστοῦ σιν ἐ ν τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς τὴ ν κακί αν προβαλλό μενοι καὶ λοιδοροῦ ντες, ἐ ν δὲ τοῖ ς ἄ λλοις μὴ δυσχεραί νοντες ἀ λλὰ χρώ μενοι πολλῇ καὶ συνό ντες

ταυτὶ μὲ ν οὖ ν ἔ στω προοί μια τοῦ λό γου παντό ς. ἀ ρχὴ ν δὲ τῆ ς διδασκαλί ας; μὴ τὴ ν νέ μησιν τῶ ν πατρῴ ων, ὥ σπερ ἕ τεροι, λά βωμεν, ἀ λλὰ τὴ ν ἔ τι ζώ ντων ἁ μαρτανομέ νην τῶ ν γονέ ων ἅ μιλλαν καὶ ζηλοτυπί αν. οἱ μὲ ν γὰ ρ ἔ φοροι, τοῦ̓ Αγησιλά ου τῶ ν ἀ ποδεικνυμέ νων ἀ εὶ γερό ντων ἑ κά στῳ βοῦ ν ἀ ριστεῖ ον πέ μποντος, ἐ ζημί ωσαν αὐ τὸ ν αἰ τί αν ὑ πειπό ντες, ὅ τι τοὺ ς: κοινοὺ ς ἰ δί ους κτᾶ ται δημαγωγῶ ν καὶ χαριζό μενος: υἱ ῷ δ' ἄ ν τις παραινέ σειε θεραπεύ ειν γονεῖ ς μὴ κτώ μενον ἑ αυτῷ μό νῳ μηδ' εἰ ς ἑ αυτὸ ν ἀ ποστρέ φοντα τὴ ν εὔ νοιαν: ᾧ τρό πῳ πολλοὶ καταδημαγωγοῦ σι τοὺ ς ἀ δελφού ς, εὐ πρεπῆ πρό φασιν οὐ δικαί αν δὲ τῆ ς πλεονεξί ας ταύ της ἔ χοντες. τὸ γὰ ρ μέ γιστον τῶ ν πατρῴ ων καὶ κά λλιστον ἀ ποστεροῦ σιν αὐ τού ς, τὴ ν εὔ νοιαν, ἀ νελευθέ ρως καὶ πανού ργως ὑ ποτρέ χοντες, ἐ ν καιρῷ ταῖ ς ἐ κεί νων ἀ σχολί αις καὶ ἀ γνοί αις ἐ πιτιθέ μενοι καὶ μά λιστα παρέ χοντες εὐ τά κτους καὶ κατηκό ους αὑ τοὺ ς καὶ σώ φρονας, ἐ ν οἷ ς ἐ κεί νους ἁ μαρτά νοντας ἢ δοκοῦ ντας ὁ ρῶ σι. δεῖ δὲ τοὐ ναντί ον, ὅ που μὲ ν ὀ ργή, συνεκδέ χεσθαι καὶ συνυποδύ εσθαι καθά περ τῷ συνεργεῖ ν ποιοῦ ντα κουφοτέ ραν, ὑ πουργί αις δὲ καὶ χά ρισι συνεισποιεῖ ν ἁ μωσγέ πως τὸ ν ἀ δελφό ν: ἐ λλεί ποντος δέ που, καιρὸ ν ἢ πρᾶ ξιν ἑ τέ ραν ἢ τὴ ν φύ σιν αἰ τιᾶ σθαι, ὡ ς μᾶ λλον πρὸ ς ἄ λλα χρησιμωτέ ραν καὶ σεμνοτέ ραν οὖ σαν. εὖ δ' ἔ χει καὶ τὸ τοῦ̓ Αγαμέ μνονος, ὡ ς οὔ τ' ὄ κνῳ εἴ κων οὔ τ' ἀ φραδί ῃ σι νό οιο, ἀ λλ' ἐ μέ τ' εἰ σορό ων καὶ ἐ μὴ ν ποτιδέ γμενος ὁ ρμή ν κἀ μοὶ τοῦ το παραδοὺ ς τὸ καθῆ κον. ἡ δέ ως δὲ καὶ τῶ ν ὀ νομά των τὰ ς μεταθέ σεις οἱ πατέ ρες προσδέ χονται καὶ πιστεύ ουσι τοῖ ς υἱ οῖ ς, ἁ πλό τητα μὲ ν τὴ ν ῥ ᾳ θυμί αν τῶ ν ἀ δελφῶ ν ὀ νομά ζουσιν ὀ ρθό τητα δὲ τὴ ν σκαιό τητα, τὸ δὲ φιλό νεικον ἀ καταφρό νητον ὥ στε τῷ διαλλά σσοντι περί εστι τὴ ν πρὸ ς τὸ ν ἀ δελφὸ ν ὀ ργὴ ν ἐ λαττοῦ ν ἅ μα καὶ τὴ ν πρὸ ς ἑ αυτὸ ν εὔ νοιαν αὔ ξειν τοῦ πατρό ς.

οὕ τω δ' ἀ πολογησά μενον ἤ δη πρὸ ς ἐ κεῖ νον δεῖ τρέ πεσθαι καὶ καθά πτεσθαι σφοδρό τερον, τὸ ἁ μά ρτημα καὶ τὸ ἔ λλειμμα μετὰ παρρησί ας ἐ νδεικνύ μενον. οὔ τε γὰ ρ ἐ φιέ ναι δεῖ τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς οὔ τ' αὖ πά λιν ἐ πεμβαί νειν ἁ μαρτά νουσιν αὐ τοῖ ς（ τὸ μὲ ν γὰ ρ ἐ πιχαί ροντό ς ἐ στιν ἐ κεῖ νο δὲ συνεξαμαρτά νοντος）, ἀ λλὰ κηδομέ νῳ καὶ συναχθομέ νῳ χρῆ σθαι τῷ νουθετοῦ ντι. γί γνεται δὲ κατή γορος ἀ δελφοῦ σφοδρό τατος πρὸ ς αὐ τὸ ν ὁ προθυμό τατος ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ συνή γορος πρὸ ς τοὺ ς γονεῖ ς γενό μενος. ἂ ν δὲ μηδὲ ν ἁ μαρτά νων ἀ δελφὸ ς ἐ ν αἰ τί ᾳ γέ νηται, τἄ λλα μὲ ν ὑ πουργεῖ ν γονεῦ σι καὶ φέ ρειν ὀ ργή ν τε πᾶ σαν αὐ τῶ ν καὶ δυσχέ ρειαν ἐ πιεικέ ς: αἱ δ' ὑ πὲ ρ ἀ δελφοῦ παρ' ἀ ξί αν κακῶ ς ἀ κού οντος ἢ πά σχοντος ἀ ντιδικί αι καὶ δικαιολογί αι πρὸ ς αὐ τοὺ ς ἄ μεμπτοι καὶ καλαί: καὶ οὐ φοβητέ ον ἀ κοῦ σαι τὸ Σοφό κλειον ὦ παῖ κά κιστε, διὰ δί κης ἰ ὼ ν πατρὶ, παρρησιαζό μενον ὑ πὲ ρ ἀ δελφοῦ δοκοῦ ντος ἀ γνωμονεῖ σθαι: καὶ γὰ ρ αὐ τοῖ ς ἡ τοιαύ τη δί κη τοῖ ς ἐ λεγχομέ νοις ποιεῖ τὴ ν ἧ τταν ἡ δί ω τῆ ς νί κης.

ἀ ποθανό ντος γε μὴ ν πατρὸ ς ἐ μφύ εσθαι μᾶ λλον ἢ πρό τερον ὀ ρθῶ ς; ἔ χει τῇ εὐ νοί ᾳ τοὺ ς ἀ δελφού ς, εὐ θὺ ς μὲ ν ἐ ν τῷ συνδακρύ ειν καὶ συνά χθεσθαι κοινουμέ νους; τὸ φιλό στοργον, ὑ πονοί ας δὲ θεραπό ντων καὶ διαβολὰ ς ἑ ταί ρων ἑ τέ ροις αὑ τοὺ ς προσνεμό ντων ἀ πωθουμέ νους, καὶ πιστεύ οντας τοῖ ς τ' ἄ λλοις ἃ μυθολογοῦ σι περὶ τῶ ν Διοσκό ρων τῆ ς φιλαδελφί ας, καὶ ὅ τι ὁ Πολυδεύ κης τὸ ν καταψιθυρί ζοντα τἀ δελφοῦ πρὸ ς αὐ τὸ ν κονδύ λῳ παί σας ἀ πέ κτεινεν. ἐ πὶ δὲ τὴ ν νέ μησιν τῶ ν πατρῴ ων, μὴ καταγγεί λαντας ἀ λλή λοις πό λεμον ὥ σπερ οἱ πολλοὶ κλῦ θ',̓ Αλαλά Πολέ μου θύ γατερ, ἐ κ παρασκευῆ ς ἀ παντᾶ ν ἀ λλὰ μά λιστα δεῖ τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ κεί νην φυλαττομέ νους, ὡ ς τοῖ ς μὲ ν ἔ χθρας ἀ νηκέ στου καὶ διαφορᾶ ς τοῖ ς δὲ φιλί ας καὶ ὁ μονοί ας οὖ σαν ἀ ρχή ν, μά λιστα μὲ ν αὐ τοὺ ς καθ' ἑ αυτού ς, εἰ δὲ μή, φί λου κοινοῦ παρό ντος ἀ μφοτέ ροις μά ρτυρος εὐ γνώ μονος“ δί κης κλή ροις,” ᾗ φησιν ὁ Πλά των, τὰ φί λα καὶ προσή κοντα λαμβά νοντας καὶ διδό ντας οἴ εσθαι τὴ ν ἐ πιμέ λειαν νέ μεσθαι καὶ τὴ ν οἰ κονομί αν, χρῆ σιν δὲ καὶ κτῆ σιν ἐ ν μέ σῳ κεῖ σθαι κοινὴ ν καὶ ἀ νέ μητον ἁ πά ντων, οἱ δὲ καὶ τί τθας ἀ ποσπῶ ντες ἀ λλή λων καὶ συντρό φους καὶ συνή θεις παῖ δας ὑ περβαλλό μενοι τοῖ ς διωγμοῖ ς, ἀ πί ασιν ἀ νδραπό δου τιμὴ ν πλέ ον ἔ χοντες, τὸ δὲ μέ γιστον καὶ τιμιώ τατον τῶ ν πατρῴ ων, φιλί αν ἀ δελφοῦ καὶ πί στιν, ἀ πολωλεκό τες ἐ νί ους δὲ καὶ ἀ κερδῶ ς φιλονεικί ας ἕ νεκα χρησαμέ νους τοῖ ς πατρῴ οις οὐ θὲ ν ἐ πιεικέ στερον ἢ λαφύ ροις ἴ σμεν. ὧ ν καὶ Χαρικλῆ ς καὶ̓ Αντί οχος ἦ σαν οἱ̓ Οπού ντιοι: καὶ γὰ ρ ἔ κπωμα διακό ψαντες ἀ ργυροῦ ν καὶ ἱ μά τιον διατεμό ντες ἀ πῄ εσαν, ὥ σπερ ἐ κ τραγικῆ ς τινος κατά ρας θηκτῷ σιδή ρῳ δῶ μα διαλαχό ντες οἱ δὲ καὶ διηγοῦ νται πρὸ ς ἑ τέ ρους γαυριῶ ντες, ὅ τι τῶ ν ἀ δελφῶ ν πανουργί ᾳ καὶ δριμύ τητι καὶ παραλογισμῷ πλέ ον ἔ σχον ἐ ν τῷ νέ μεσθαι, δέ ον ἀ γά λλεσθαι καὶ μέ γα φρονεῖ ν ἐ πιεικεί ᾳ καὶ χά ριτι καὶ ὑ πεί ξει περιγενομέ νους. ὅ θεν ἄ ξιό ν̓ Αθηνοδώ ρου μεμνῆ σθαι, καὶ μέ μνηνταί γε πά ντες παρ' ἡ μῖ ν. ἦ ν γὰ ρ ἀ δελφὸ ς πρεσβύ τερος αὐ τῷ ὄ νομα Ξέ νων, καὶ πολλὰ τῆ ς οὐ σί ας ἐ πιτροπεύ ων διεφό ρησε: τέ λος δ' ἁ ρπά σας γυναῖ κα καὶ καταδικασθεὶ ς ἀ πώ λεσε τὴ ν οὐ σί αν, εἰ ς τὸ Καί σαρος ταμιεῖ ον ἀ ναληφθεῖ σαν. ὁ δ'̓ Αθηνό δωρος ἦ ν μὲ ν ἔ τι μειρά κιον οὐ δέ πω γενειῶ ν: ἀ ποδοθέ ντος δὲ τοῦ μέ ρους αὐ τῷ τῶ ν χρημά των, οὐ περιεῖ δε τὸ ν ἀ δελφὸ ν ἀ λλ' εἰ ς μέ σον ἅ παντα καταθεὶ ς ἐ νεί ματο, καὶ πολλὰ περὶ τὴ ν νέ μησιν ἀ γνωμονού μενος οὐ κ ἠ γανά κτησεν οὐ δὲ μετενό ησεν, ἀ λλὰ πρά ως καὶ ἱ λαρῶ ς ἤ νεγκε τἀ δελφοῦ τὴ ν ἄ νοιαν, περιβό ητον ἐ ν τῇ̔ Ελλά δι γενομέ νην.

ὁ μὲ ν οὖ ν Σό λων ἀ ποφηνά μενος περὶ πολιτεί ας, ὡ ς ἰ σό της στά σιν οὐ ποιεῖ, λί αν ἔ δοξεν ὀ χλικό ς, ἀ ριθμητικὴ ν καὶ δημοκρατικὴ ν ἐ πεισά γων ἀ ναλογί αν ἀ ντὶ τῆ ς καλῆ ς γεωμετρικῆ ς: ὁ δ' ἐ ν οἰ κί ᾳ παραινῶ ν ἀ δελφοῖ ς μά λιστα μὲ ν ὡ ς ὁ Πλά των παρῄ νει τοῖ ς πολί ταις, τὸ“ ἐ μό ν” ἐ ξαιρεῖ ν“ καὶ τὸ οὐ κ ἐ μό ν,'” εἰ δὲ μή, τὴ ν ἴ σην ἀ γαπᾶ ν καὶ τῆ ς ἴ σης περιέ χεσθαι, καλὴ ν κρηπῖ δα καὶ μό νιμον ὁ μονοί ας καὶ εἰ ρή νης καταβαλλό μενος ἐ στι. χρή σθω δὲ καὶ παραδεί γμασιν ἐ νδό ξοις οἷ ό ν ἐ στι, καὶ τὸ τοῦ Πιττακοῦ πρὸ ς τὸ ν βασιλέ α Λυδῶ ν πυνθανό μενον εἰ χρή ματ' ἔ στιν αὐ τῷ,“ διπλά σι'” εἶ πεν“ ἢ ἐ βουλό μην, τἀ δελφοῦ τεθνηκό τος.” ἐ πεὶ δ' οὐ μό νον ἐ ν χρημά των κτή σει καὶ μειώ σει τῷ πλεί ονι πολέ μιον καθί σταται τοὔ λασσον ἀ λλ' ἁ πλῶ ς, ᾗ φησιν ὁ Πλά των ἐ ν μὲ ν ἀ νωμαλί ᾳ κί νησιν ἐ ν δ' ὁ μαλό τητι στά σιν ἐ γγί γνεσθαι καὶ μονή ν, οὕ τω πᾶ σα μὲ ν ἀ νισό της ἐ πισφαλή ς ἐ στι πρὸ ς διαφορὰ ν ἀ δελφῶ ν, ἐ ν πᾶ σι δ' ἴ σους γενέ σθαι καὶ ὁ μαλοὺ ς ἀ δύ νατον: τὰ μὲ ν γὰ ρ αἱ φύ σεις εὐ θὺ ς ἀ νί σως νέ μουσι, τὰ δ' ὕ στερον αἱ τύ χαι φθό νους ἐ μποιοῦ σαι καὶ ζηλοτυπί ας, αἴ σχιστα νοσή ματα καὶ κῆ ρας οὐ κ οἰ κί αις μό νον ἀ λλὰ καὶ πό λεσιν ὀ λεθρί ους δεῖ καὶ ταῦ τα φυλά ττεσθαι καὶ θεραπεύ ειν, ἂ ν ἐ γγέ νηται. τῷ μὲ ν οὖ ν ὑ περέ χοντι παραινέ σειεν ἄ ν τις, πρῶ τον μὲ ν οἷ ς δοκεῖ διαφέ ρειν, ταῦ τα κοινὰ ποιεῖ ν τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς, συνεπικοσμοῦ ντα τῇ δό ξῃ καὶ συνεισποιοῦ ντα ταῖ ς φιλί αις: κἂ ν λέ γειν δεινό τερος ᾖ, χρῆ σθαι παρέ χοντα τὴ ν δύ ναμιν, ὡ ς ἐ κεί νου μηθὲ ν ἧ ττον οὖ σαν: ἔ πειτα μή τ' ὄ γκον ἐ μφαί νειν τινὰ μή θ' ὑ περοψί αν, ἀ λλὰ μᾶ λλον ἐ νδιδό ντα καὶ συγκαθιέ ντα τῷ ἤ θει τὴ ν ὑ περοχὴ ν ἀ νεπί φθονον ποιεῖ ν, καὶ τὴ ν τῆ ς τύ χης ἀ νωμαλί αν ἐ πανισοῦ ν, ὡ ς ἀ νυστό ν ἐ στι, τῇ μετριό τητι τοῦ φρονή ματος. ὁ γοῦ ν Λεύ κολλος οὐ κ ἠ ξί ωσε πρό τερος; τἀ δελφοῦ τὴ ν ἀ ρχὴ ν λαβεῖ ν πρεσβύ τερος ὤ ν, ἀ λλὰ τὸ ν αὑ τοῦ παρεὶ ς καιρὸ ν τὸ ν ἐ κεί νου περιέ μεινεν. ὁ δὲ Πολυδεύ κης οὐ δὲ θεὸ ς ἠ θέ λησε μό νος ἀ λλὰ μᾶ λλον ἡ μί θεος σὺ ν τἀ δελφῷ γενέ σθαι καὶ τῆ ς θνητῶ ν μερί δος μετασχεῖ ν ἐ πὶ τῷ μεταδοῦ ναι τῆ ς ἀ θανασί ας ἐ κεί νῳ. σοὶ δέ, φαί η τις ἄ ν, ὦ μακά ριε, μηθὲ ν ἐ λαττοῦ ντι τῶ ν προσό ντων ἀ γαθῶ ν ὑ πά ρχει συνεξομοιοῦ ν καὶ συνεπικοσμεῖ ν τὸ ν ἀ δελφό ν, ὥ σπερ αὐ γῆ ς ἀ πολαύ οντα τῆ ς περὶ σὲ δό ξης ἢ ἀ ρετῆ ς ἢ εὐ τυχί ας: ὥ σπερ Πλά των τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς εἰ ς τὰ κά λλιστα τῶ ν αὑ τοῦ συγγραμμά των θέ μενος ὀ νομαστοὺ ς ἐ ποί ησε, Γλαύ κωνα μὲ ν καὶ̓ Αδεί μαντον εἰ ς τὴ ν Πολιτεί αν,̓ Αντιφῶ ντα δὲ τὸ ν νεώ τατον εἰ ς τὸ ν Παρμενί δην.

ἔ τι τοί νυν ὥ σπερ ἐ γγί γνονται ταῖ ς φύ σεσι καὶ ταῖ ς τύ χαις τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἀ νισό τητες, οὕ τως ἐ ν πᾶ σι καὶ πά ντως ὑ περέ χειν τὸ ν ἕ τερον ἀ δύ νατό ν ἐ στι. τὰ μὲ ν γὰ ρ στοιχεῖ ά φασιν ἐ κ μιᾶ ς ὕ λης γεγονέ ναι, τὰ ς ἐ ναντιωτά τας ἔ χοντα δυνά μεις: δυεῖ ν δ' ἀ δελφῶ ν: ἐ κ μιᾶ ς μητρὸ ς καὶ πατρὸ ς ταὐ τοῦ γεγονό των, οὐ θεὶ ς ἑ ώ ρακε τὸ ν μὲ ν ὡ ς τὸ ν ἐ κ τῆ ς Στοᾶ ς σοφό ν, ὁ μοῦ καλὸ ν εὔ χαριν ἐ λευθέ ριον ἔ ντιμον πλού σιον δεινὸ ν εἰ πεῖ ν πολυμαθῆ φιλά νθρωπον τὸ ν δ' ἕ τερον αἰ σχρὸ ν ἄ χαριν ἀ νελεύ θερον ἄ τιμον ἄ πορον ἀ σθενῆ περὶ λό γον ἀ μαθῆ μισά νθρωπον ἀ λλ' ἔ νεστιν ἁ μωσγέ πως καὶ τοῖ ς ἀ δοξοτέ ροις καὶ ταπεινοτέ ροις μοῖ ρά τις χά ριτος ἢ δυνά μεως ἢ πρό ς τι καλὸ ν εὐ φυΐ ας, ὡ ς ἀ ν' ἐ χινό ποδας καὶ ἀ νὰ τρηχεῖ αν ὄ νωνιν φύ ονται μαλακῶ ν ἄ νθεα λευκοΐ ων. ταῦ τα τοί νυν ὁ δοκῶ ν πλέ ον ἒ χειν ἐ ν ἄ λλοις, ἂ ν μὴ κολού ῃ μηδ' ἐ πικρύ πτῃ μηδὲ πά ντων ὥ σπερ ἐ ν ἀ γῶ νι τὸ ν ἀ δελφὸ ν ἐ ξωθῇ τῶ ν πρωτεί ων, ἀ λλ' ἀ νθυπεί κῃ καὶ ἀ ποφαί νῃ πρὸ ς πολλὰ βελτί ω καὶ χρησιμώ τερον ἐ κεῖ νον, ὑ φαιρῶ ν ἀ εὶ τοῦ φθό νου τὴ ν πρό φασιν ὥ σπερ ὕ λην τοῦ πυρὸ ς ἀ ποσβέ σει, μᾶ λλον δ' ὅ λως οὐ κ ἐ ά σει λαβεῖ ν γέ νεσιν οὐ δὲ σύ στασιν. ὁ δὲ καὶ συνεργό ν, ἐ ν οἷ ς δοκεῖ κρεί ττων αὐ τὸ ς εἶ ναι, ποιού μενος τὸ ν ἀ δελφὸ ν ἀ εὶ καὶ σύ μβουλον, οἷ ον ἐ ν δί καις ῥ ητορικὸ ς ὤ ν, ἐ ν ἀ ρχαῖ ς πολιτευό μενος, ἐ ν πρά ξεσι φιλικαῖ ς: συνελό ντι δ' εἰ πεῖ ν, μηδενὸ ς ἀ ξιολό γου καὶ τιμὴ ν φέ ροντος ἔ ργου περιορῶ ν ἀ πολειπό μενον, ἀ λλὰ τῶ ν καλῶ ν πά ντων κοινωνὸ ν ἀ ποφαί νων καὶ χρώ μενος παρό ντι καὶ περιμέ νων ἀ πό ντα, καὶ ὅ λως συνεμφαί νων ὅ τι πρακτικὸ ς μὲ ν οὐ χ ἧ ττον αὐ τοῦ παραχωρητικὸ ς δὲ μᾶ λλό ν ἐ στι δό ξης; καὶ δυνά μεως, οὐ θὲ ν ἑ αυτοῦ παραιρού μενος ἐ κεί νῳ μεγά λα προστί θησι.

τῷ μὲ ν οὖ ν ὑ περέ χοντι τοιαῦ τά τις ἂ ν παραινέ σειε: τῷ δὲ λειπομέ νῳ πά λιν ἐ νθυμητέ ον, ὡ ς οὐ χ εἷ ς οὐ δὲ μό νος αὐ τοῦ πλουσιώ τερος ἢ λογιώ τερος ἢ λαμπρό τερος εἰ ς δό ξαν ὁ ἀ δελφό ς ἐ στιν, ἀ λλὰ πολλά κις πολλῶ ν ἀ πολεί πεται καὶ μυριά κις μυρί ων εὐ ρυεδοῦ ς ὅ σοι καρπὸ ν αἰ νύ μεθα χθονό ς. εἴ τε δὲ πᾶ σι περινοστεῖ φθονῶ ν εἴ τε μό νος αὐ τὸ ν ἐ ν τοσού τοις εὐ τυχοῦ σιν ὁ φί λτατος ἀ νιᾷ καὶ ὁ συγγενέ στατος, ὑ περβολὴ ν ἑ τέ ρῳ κακοδαιμονί ας οὐ λέ λοιπεν, ὡ ς οὖ ν ὁ Μέ τελλος ᾤ ετο δεῖ ν̔ Ρωμαί ους τοῖ ς θεοῖ ς χά ριν ἔ χειν, ὅ τι Σκιπί ων ἐ ν ἑ τέ ρᾳ πό λει τοιοῦ τος ὢ ν οὐ κ ἐ γεννή θη οὕ τως ἕ καστος εὐ χέ σθω μά λιστα μὲ ν αὐ τὸ ς εὐ πραξί ᾳ διαφέ ρειν, εἰ δὲ μή, τὸ ν ἀ δελφὸ ν αὐ τοῦ τὴ ν ζηλουμέ νην ἔ χειν ὑ περοχὴ ν καὶ δύ ναμιν. οἱ δ' οὕ τω πεφύ κασιν ἀ τυχεῖ ς πρὸ ς τὸ καλό ν, ὥ στε φί λοις μὲ ν ἐ νδό ξοις ἀ γά λλεσθαι καὶ μέ γα φρονεῖ ν ἂ ν ξέ νους ἡ γεμονικοὺ ς καὶ πλουσί ους ἔ χωσι, τὰ ς δὲ τῶ ν ἀ δελφῶ ν λαμπρό τητας αὑ τῶ ν ἀ μαυρώ σεις νομί ζειν: καὶ πατέ ρων μὲ ν εὐ τυχί αις ἐ παί ρεσθαι καὶ στρατηγί αις προπά ππων λεγομέ ναις, ὧ ν οὐ δὲ ν ἀ πέ λαυσαν οὐ δὲ μετέ σχον, ἀ δελφῶ ν δὲ κληρονομί αις καὶ ἀ ρχαῖ ς καὶ γά μοις ἐ νδό ξοις ἀ θυμεῖ ν καὶ ταπεινοῦ σθαι. καί τοι μά λιστα μὲ ν ἔ δει μηδ' ἄ λλῳ φθονεῖ ν, εἰ δὲ μή, τρέ πειν ἔ ξω καὶ πρὸ ς ἑ τέ ρους ἀ ποχετεύ ειν τὸ βά σκανον, ὥ σπερ οἱ τὰ ς στά σεις θύ ραζε τοῖ ς πολεμί οις περιιστά ντες. πολλοὶ μὲ ν γὰ ρ ἐ μοὶ Τρῶ ες κλειτοὶ τ' ἐ πί κουροι: πολλοὶ δ' αὖ σοὶ̓ Αχαιοί φθονεῖ ν πεφύ κασι καὶ ζηλοτυπεῖ ν.

ἀ δελφῷ δὲ χρὴ μὴ καθά περ πλά στιγγα ῥ έ πειν ἐ πὶ τοὐ ναντί ον, ὑ ψουμέ νου ταπεινού μενον αὐ τό ν, ἀ λλ' ὥ σπερ τῶ ν ἀ ριθμῶ ν οἱ ἐ λά ττονες τοὺ ς μεί ζονας πολλαπλασιά ζοντες; καὶ πολλαπλασιαζό μενοι συναύ ξειν ἅ μα καὶ συναύ ξεσθαι τοῖ ς ἀ γαθοῖ ς. οὐ δὲ γὰ ρ τῶ ν δακτύ λων ἔ λαττον ἔ χει τοῦ γρά φοντος ἢ ψά λλοντος ὁ μὴ δυνά μενος τοῦ το ποιεῖ ν μηδὲ πεφυκώ ς, ἀ λλὰ συγκινοῦ νται καὶ συνεργοῦ σιν ἅ παντες ἁ μωσγέ πως ἀ λλή λοις, ὥ σπερ ἐ πί τηδες ἄ νισοι γεγονό τες καὶ τὸ συλληπτικὸ ν ἐ ξ ἀ ντιθέ σεως πρὸ ς τὸ ν μέ γιστον καὶ ῥ ωμαλεώ τατον ἔ χοντες. οὕ τω καὶ Κρατερὸ ς̓ Αντιγό νου βασιλεύ οντος ἀ δελφὸ ς ὢ ν καὶ Κασά νδρου Περί λαος ἐ πὶ τὸ στρατηγεῖ ν καὶ οἰ κουρεῖ ν ἔ ταττον αὑ τού ς:̓ Αντί οχοι δὲ καὶ Σέ λευκοι καὶ πά λιν Γρυποὶ καὶ Κυζικηνοὶ τὰ δεύ τερα φέ ρειν οὐ μαθό ντες ἀ δελφοῖ ς ἀ λλὰ πορφύ ρας καὶ διαδή ματος ὀ ρεγό μενοι, πολλῶ ν μὲ ν αὑ τοὺ ς κακῶ ν καὶ ἀ λλή λους πολλῶ ν δὲ τὴ ν̓ Ασί αν ἐ νέ πλησαν. ἐ πεὶ δὲ τοῖ ς φιλοτί μοις μά λιστα τῶ ν ἠ θῶ ν ἐ μφύ ονται φθό νοι καὶ ζηλοτυπί αι πρὸ ς τοὺ ς πλέ ον ἔ χοντας ἐ ν δό ξῃ καὶ τιμῇ, χρησιμώ τατό ν ἐ στι πρὸ ς τοῦ το τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς τὸ μὴ κτᾶ σθαι μή τε τὰ ς τιμὰ ς μή τε τὰ ς δυνά μεις ἀ πὸ τῶ ν αὐ τῶ ν, ἀ λλ' ἕ τερον ἀ φ' ἑ τέ ρου. καὶ γὰ ρ τῶ ν θηρί ων πό λεμό ς ἐ στι πρὸ ς ἄ λληλα τοῖ ς ἀ πὸ τῶ ν αὐ τῶ ν τρεφομέ νοις, καὶ τῶ ν ἀ θλητῶ ν οἱ πρὸ ς ἓ ν ἄ θλημα κά μνοντες ἀ νταγωνισταί: πύ κται δὲ παγκρατιασταῖ ς φί λιοι καὶ δολιχοδρό μοι παλαισταῖ ς εὐ μενεῖ ς εἰ σι καὶ συναγωνιῶ σι καὶ σπουδά ζουσιν ὑ πὲ ρ ἀ λλή λων: διὸ καὶ τῶ ν Τυνδαριδῶ ν πὺ ξ μὲ ν ὁ Πολυδεύ κης ἐ νί κα δρό μῳ δ' ὁ Κά στωρ. εὖ δὲ καὶ τὸ ν Τεῦ κρον̔́ Ομηρος πεποί ηκεν ἀ πὸ τῆ ς τοξικῆ ς εὐ δοκιμοῦ ντα, τἀ δελφοῦ πρωτεύ οντος ἐ ν τοῖ ς ὁ πλί ταις: ὁ δέ μιν σά κεϊ κρύ πτασκε φαεινῷ. καὶ τῶ ν πολιτευομέ νων οἱ στρατηγοῦ ντες τοῖ ς δημαγωγοῦ σιν οὐ πά νυ φθονοῦ σιν, οὐ δέ γε τῶ ν ῥ ητό ρων οἱ δικολό γοι τοῖ ς σοφιστεύ ουσιν οὐ δὲ τῶ ν ἰ ατρῶ ν οἱ περὶ δί αιταν τοῖ ς χειρουργοῖ ς ἀ λλὰ καὶ συμπαραλαμβά νουσι καὶ συνεπιμαρτυροῦ σι. τὸ δ' ἀ πὸ τῆ ς αὐ τῆ ς τέ χνης ἢ δυνά μεως ζητεῖ ν ἔ νδοξον εἶ ναι καὶ περί βλεπτον οὐ δὲ ν ἐ ν φαύ λοις διαφέ ρει τοῦ μιᾶ ς ἐ ρῶ ντας ἀ μφοτέ ρους βού λεσθαι πλέ ον ἔ χειν καὶ μᾶ λλον εὐ δοκιμεῖ ν τοῦ ἑ τέ ρου τὸ ν ἕ τερον. οἱ μὲ ν οὖ ν καθ' ἑ τέ ρας ὁ δοὺ ς βαδί ζοντες οὐ θὲ ν ἀ λλή λους ὠ φελοῦ σιν, οἱ δὲ βί οις χρώ μενοι διαφό ροις τό ν τε φθό νον ἐ κτρέ πονται καὶ συνεργοῦ σιν ἀ λλή λοις μᾶ λλον, ὡ ς Δημοσθέ νης καὶ Χά ρης καὶ πά λιν Αἰ σχί νης καὶ Εὔ βουλος καὶ̔ Υπερεί δης καὶ Λεωσθέ νης, οἱ μὲ ν λέ γοντες ἐ ν τῷ καὶ γρά φοντες οἱ στρατηγοῦ ντες καὶ πρά ττοντες:, ὅ θεν ἀ πωτά τω δεῖ ταῖ ς ἐ πιθυμί αις τρέ πεσθαι καὶ ταῖ ς φιλοτιμί αις τῶ ν ἀ δελφῶ ν τοὺ ς ἀ φθό νως δό ξης καὶ δυνά μεως κοινωνεῖ ν μὴ πεφυκό τας, ὅ πως εὐ φραί νωσιν εὐ ημεροῦ ντες ἀ λλή λους ἀ λλὰ μὴ λυπῶ σι.

παρὰ πά ντα δὲ ταῦ τα φυλακτέ ον ἐ στὶ κηδεστῶ ν καὶ οἰ κεί ων καὶ γυναικὸ ς; ἔ στιν ὅ τε τῇ φιλοδοξί ᾳ συνεπιτιθεμέ νης λό γους πονηρού ς,“ ὁ ἀ δελφὸ ς ἄ γει καὶ φέ ρει πά ντα καὶ θαυμά ζεται καὶ θεραπεύ εται, σοὶ δ' οὐ δεὶ ς πρό σεισιν οὐ δ' ἔ χεις σεμνὸ ν οὐ δέ ν.”“ ἔ χω μὲ ν οὖ ν” ἂ ν φαί η τις εὖ φρονῶ ν“ ἀ δελφὸ ν εὐ δοκιμοῦ ντα καὶ μέ τεστί μοι τῆ ς ἐ κεί νου δυνά μεως τὸ πλεῖ στον” ὁ μὲ ν γὰ ρ Σωκρά της ἔ λεγε βού λεσθαι Δαρεῖ ον ἔ χειν μᾶ λλον φί λον ἢ τὸ δαρεικό ν, ἀ δελφῷ δὲ νοῦ ν ἔ χοντι καὶ πλού του καὶ ἀ ρχῆ ς καὶ λογιό τητος οὐ κ ἔ λαττον ἀ γαθό ν ἐ στιν ἄ ρχων ἀ δελφὸ ς ἢ πλουτῶ ν ἢ λό γου δυνά μει προή κων εἰ ς δό ξαν. ἀ λλὰ ταύ τας μὲ ν οὕ τω μά λιστα τὰ ς ἀ νωμαλί ας παρηγορητέ ον ἕ τεραι δ' εὐ θὺ ς ἐ γγί γνονται διαφοραὶ περὶ τὰ ς ἡ λικί ας ἀ παιδεύ τοις ἀ δελφοῖ ς. ἐ πιεικῶ ς γὰ ρ οἳ τε πρεσβύ τεροι τῶ ν νεωτέ ρων ἄ ρχειν ἀ ξιοῦ ντες ἀ εὶ καὶ προΐ στασθαι καὶ πλέ ον ἔ χειν ἐ ν παντὶ δό ξης καὶ δυνά μεως βαρεῖ ς εἰ σι καὶ ἀ ηδεῖ ς: οἵ τε νεώ τεροι πά λιν ἀ φηνιά ζοντες καὶ θρασυνό μενοι καταφρονεῖ ν καὶ ὀ λιγωρεῖ ν ἀ σκοῦ σιν. ἐ κ δὲ τού των οἱ μὲ ν ὡ ς φθονού μενοι καὶ κολουό μενοι φεύ γουσι καὶ δυσχεραί νουσι τὰ ς νουθεσί ας: οἱ δ' ἀ εὶ τῆ ς ὑ περοχῆ ς γλιχό μενοι φοβοῦ νται τὴ ν ἐ κεί νων αὔ ξησιν ὡ ς αὑ τῶ ν κατά λυσιν. ὥ σπερ οὖ ν ἐ πὶ τῆ ς χά ριτος ἀ ξιοῦ σι μεί ζονα τοὺ ς λαμβά νοντας ἡ γεῖ σθαι μικροτέ ραν δὲ τοὺ ς διδό ντας: οὕ τως ἄ ν τις, τὸ ν χρό νον παραινῶ ν τῷ μὲ ν πρεσβυτέ ρῳ μὴ μέ γα νομί ζειν τῷ δὲ νεωτέ ρῳ μὴ μικρό ν, ὑ περοψί ας καὶ ἀ μελεί ας καὶ τοῦ καταφρονεῖ σθαι καὶ καταφρονεῖ ν ἀ μφοτέ ρους ἀ παλλά ξειεν. ἐ πεὶ δὲ τῷ μὲ ν πρεσβυτέ ρῳ τὸ κή δεσθαι καὶ καθηγεῖ σθαι καὶ νουθετεῖ ν προσῆ κό ν ἐ στι τῷ δὲ νεωτέ ρῳ τὸ τιμᾶ ν καὶ ζηλοῦ ν καὶ ἀ κολουθεῖ ν, ἡ μὲ ν ἐ κεί νου κηδεμονί α τὸ ἑ ταιρικὸ ν μᾶ λλον ἢ τὸ πατρικὸ ν ἐ χέ τω καὶ τὸ πεῖ θον ἢ τὸ ἐ πιτά ττον καὶ τὸ χαῖ ρον ἐ πὶ τοῖ ς κατορθώ μασι καὶ κατευφημοῦ ν τοῦ ψέ γοντος ἂ ν ἁ μά ρτῃ καὶ κολού οντος μὴ μό νον προθυμό τερον ἀ λλὰ καὶ φιλανθρωπό τερον τῷ δὲ τοῦ νεωτέ ρου ζή λῳ τὸ μιμού μενον ἐ νέ στω μὴ τὸ ἁ μιλλώ μενον. θαυμά ζοντος γὰ ρ ἡ μί μησις ἡ δ' ἅ μιλλα φθονοῦ ντό ς ἐ στι. διὸ τοὺ ς μὲ ν ἐ ξομοιοῦ σθαι βουλομέ νους ἀ γαπῶ σι τοὺ ς,: δ' ἐ ξισοῦ σθαι πιέ ζουσι καὶ χαλέ πτουσιν. ἐ ν πολλαῖ ς; δὲ τιμαῖ ς ἃ ς πρέ πει παρὰ τῶ ν νέ ων ἀ ποδί δοσθαι τοῖ ς πρεσβυτέ ροις, τὸ πειθαρχεῖ ν εὐ δοκιμεῖ μά λιστα καὶ κατεργά ζεται μετ' αἰ δοῦ ς εὔ νοιαν ἰ σχυρὰ ν καὶ χά ριν ἀ νθυπεί κουσαν. ᾗ καὶ Κά των τὸ ν Καιπί ωνα πρεσβύ τερον ὄ ντα θεραπεύ ων εὐ θὺ ς ἐ κ παί δων εὐ πειθεί ᾳ καὶ πραό τητι καὶ σιωπῇ, τέ λος οὕ τως ἐ π' ἀ νδρά σιν ἐ χειρώ σατο καὶ τοσαύ της ἐ νέ πλησεν αἰ δοῦ ς πρὸ ς ἑ αυτό ν, ὡ ς μή τε πρᾶ ξαί τι μή τ' εἰ πεῖ ν ἀ γνοοῦ ντος ἐ κεί νου. μνημονεύ εται γοῦ ν, ὅ τι μαρτυρί ας ποτὲ γραμματεῖ ον ἐ πισφραγισαμέ νου τοῦ Καιπί ωνος ὁ Κά των ὕ στερος ἐ πελθὼ ν οὐ κ ἠ θέ λησεν ἐ πισφραγί σασθαι: καὶ ὁ Καιπί ων ἀ παιτή σας τὸ γραμματεῖ ον ἀ φεῖ λε τὴ ν αὑ τοῦ σφραγῖ δα πρὶ ν ἢ πυθέ σθαι τί παθὼ ν. ὁ ἀ δελφὸ ς οὐ κ ἐ πί στευσεν ἀ λλ' ὑ πεί δετο τὴ ν μαρτυρί αν. φαί νεται δὲ πολλὴ καὶ πρὸ ς̓ Επί κουρον ἡ αἰ δὼ ς τῶ ν ἀ δελφῶ ν δι' εὔ νοιαν αὐ τοῦ καὶ κηδεμονί αν, εἴ ς τε τἄ λλα καὶ φιλοσοφί αν τὴ ν ἐ κεί νου συνενθουσιώ ντων: καὶ γὰ ρ εἰ διημά ρτανον δό ξης εὐ θὺ ς ἐ κ παί δων πεπεισμέ νοι καὶ λέ γοντες ὡ ς οὐ δεὶ ς γέ γονεν̓ Επικού ρου σοφώ τερος, ἄ ξιό ν ἐ στι θαυμά ζειν καὶ τοῦ διαθέ ντος οὕ τως καὶ τῶ ν διατεθέ ντων. οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ τῶ ν νεωτέ ρων φιλοσό φων̓ Απολλώ νιος ὁ περιπατητικὸ ς ἤ λεγξε τὸ ν εἰ πό ντα δό ξαν ἀ κοινώ νητον εἶ ναι, Σωτί ωνα νεώ τερον ἀ δελφὸ ν αὑ τοῦ ποιή σας ἐ νδοξό τερον. ἐ μοὶ μὲ ν γὰ ρ ὅ τι πολλῶ ν ἀ ξί ων χά ριτος παρὰ τῆ ς τύ χης γεγονό των, ἡ Τί μωνος εὔ νοια τἀ δελφοῦ πρὸ ς ἅ παντα τἄ λλα καὶ γέ γονε καὶ ἔ στιν, οὐ δεὶ ς ἀ γνοεῖ τῶ ν ὁ πωσοῦ ν ἐ ντετυχηκό των ἡ μῖ ν, ἣ κιστα δ' οἱ συνή θεις ὑ μεῖ ς.

ἕ τερα τοί νυν ταῖ ς παραλλή λοις καὶ σύ νεγγυς ἡ λικί αις τῶ ν ἀ δελφῶ ν φυλακτέ ον ἐ στὶ πά θη, μικρὰ μὲ ν συνεχῆ δὲ καὶ πολλὰ καὶ πονηρὰ ν ποιοῦ ντα τοῦ λυπεῖ ν καὶ παροξύ νειν ἑ αυτοὺ ς ἐ πὶ πᾶ σι μελέ την, τελευτῶ σαν εἰ ς ἀ νή κεστα μί ση καὶ κακοθυμί ας. ἀ ρξά μενοι γὰ ρ ἐ πὶ παιδιαῖ ς διαφέ ρεσθαι, περὶ τροφὰ ς ζῴ ων καὶ ἀ γῶ νας οἷ ον ὀ ρτύ γων ἢ ἀ λεκτρυό νων, εἶ τα παί δων ἐ ν παλαί στραις καὶ κυνῶ ν ἐ ν θή ραις καὶ ἵ ππων ἐ ν ἁ μί λλαις, οὐ κέ τι κρατεῖ ν ἐ ν τοῖ ς μεί ζοσιν οὐ δὲ καταπαύ ειν τὸ φιλό νικον δύ νανται καὶ φιλό τιμον. ὥ σπεῥ Ελλή νων οἱ καθ' ἡ μᾶ ς δυνατώ τατοι περὶ σπουδὰ ς ὀ ρχηστῶ ν εἶ τα κιθαρῳ δῶ ν διαναστά ντες, ἐ κ τού του τὰ ς ἐ ν Αἰ δηψῷ κολυμβή θρας καὶ παστά δας καὶ ἀ νδρῶ νας ἀ ντιπαραβά λλοντες ἀ εὶ καὶ τοπομαχοῦ ντες καὶ ἀ ποκό πτοντες; ὀ χετοὺ ς καὶ ἀ ποστρέ φοντες, οὕ τως ἐ ξηγριώ θησαν καὶ διεφθά ρησαν, ὥ στε πά ντων ἀ φαιρεθέ ντες; ὑ πὸ τοῦ τυρά ννου, καὶ φυγά δες καὶ πέ νητες καὶ（ ὀ λί γου δέ ω λέ γειν） ἕ τεροι τῶ ν πρό τερον γενό μενοι, μό νῳ διέ μειναν οἱ αὐ τοὶ τῷ μισεῖ ν ἀ λλή λους. ὅ θεν οὐ χ ἥ κιστα δεῖ περὶ τὰ μικρὰ καὶ πρῶ τα παραδυομέ νῃ τῇ πρὸ ς τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς; φιλονικί ᾳ καὶ ζηλοτυπί ᾳ διαμά χεσθαι, μελετῶ ντας ἀ νθυπεί κειν καὶ ἡ ττᾶ σθαι καὶ χαί ρειν τῷ χαρί ζεσθαι μᾶ λλον αὐ τοῖ ς ἢ τῷ νικᾶ ν. οὐ γὰ ρ ἑ τέ ραν οἱ παλαιοὶ Καδμεί αν νί κην ἀ λλὰ τὴ ν περὶ Θή βας τῶ ν ἀ δελφῶ ν ὡ ς αἰ σχί στην καὶ κακί στην προσηγό ρευσαν. τί οὖ ν; οὐ χὶ πολλὰ ς τὰ πρά γματα καὶ τοῖ ς ἐ πιεικῶ ς ἔ χειν δοκοῦ σι καὶ πρά ως φέ ρει προφά σεις ἀ ντιλογιῶ ν καὶ διαφορῶ ν; καὶ μά λα: ἀ λλὰ κἀ κεῖ φυλακτέ ον, ὅ πως τὰ πρά γματα μά χηται καθ' αὑ τὰ, μηδὲ ν ἐ κ φιλονικί ας μηδ' ὀ ργῆ ς πά θος οἷ ον ἄ γκιστρον προστιθέ ντας, ἀ λλ' ὥ σπερ ἐ πὶ ζυγοῦ τοῦ δικαί ου τὴ ν ῥ οπὴ ν κοινῶ ς ἀ ποθεωροῦ ντας, καὶ τά χιστα ταῖ ς κρί σεσι καὶ ταῖ ς διαί ταις τὴ ν ἀ μφιλογί αν παραδιδό ντας ἀ ποκαθαί ρειν, πρὶ ν ἐ νδῦ σαν ὥ σπερ βαφὴ ν ἢ κηλῖ δα δευσοποιὸ ν γενέ σθαι καὶ δυσέ κπλυτον: εἶ τα μιμεῖ σθαι τοὺ ς Πυθαγορικού ς, οἳ γέ νει μηθὲ ν προσή κοντες ἀ λλὰ κοινοῦ λό γου μετέ χοντες, εἴ ποτε προαχθεῖ εν εἰ ς λοιδορί αν ὑ π' ὀ ργῆ ς, πρὶ ν ἢ τὸ ν ἣ λιον δῦ ναι, τὰ ς δεξιὰ ς ἐ μβαλό ντες ἀ λλή λοις καὶ ἀ σπασά μενοι διελύ οντο. καθά περ γὰ ρ ἐ πὶ βουβῶ νι πυρετοῦ γενομέ νου, δεινὸ ν οὐ θέ ν ἐ στιν, ἂ ν δὲ παυσαμέ νου παραμέ νῃ, νό σος εἶ ναι δοκεῖ καὶ βαθυτέ ραν ἔ χειν ἀ ρχή ν οὕ τως ἀ δελφῶ ν ἡ μετὰ τὸ πρᾶ γμα παυομέ νη διαφορὰ τοῦ πρά γματό ς ἐ στι, τῆ ς δ' ἐ πιμενού σης πρό φασις ἦ ν τὸ πρᾶ γμα μοχθηρά ν τε καὶ ὓ πουλον αἰ τί αν ἔ χον.

ἄ ξιον δὲ πυθέ σθαι βαρβά ρων ἀ δελφῶ ν διαδικασί αν οὐ περὶ γῃ δί ου μερί δος; οὐ δ' ἐ π' ἀ νδραπό δοις ἢ προβατί οις γενομέ νην ἀ λλὰ περὶ τῆ ς Περσῶ ν ἡ γεμονί ας. Δαρεί ου γὰ ρ ἀ ποθανό ντος, οἱ μὲ ν ἠ ξί ουν̓ Αριαμέ νη βασιλεύ ειν, πρεσβύ τατον ὄ ντα τῆ ς γενεᾶ ς, οἱ δὲ Ξέ ρξην,̓ Ατό σσης τε μητρὸ ς ὄ ντα τῆ ς Κύ ρου θυγατρὸ ς; ἔ κ τε Δαρεί ου βασιλεύ οντος ἤ δη γεγενημέ νον.̓ Αριαμέ νης μὲ ν οὖ ν κατέ βαινεν ἐ κ Μή δων οὐ πολεμικῶ ς ἀ λλ' ὡ ς ἐ πὶ δί κην ἡ σύ χως Ξέ ρξης: δὲ παρὼ ν ἔ πραττεν ἅ περ ἦ ν βασιλεῖ προσή κοντα: ἐ λθό ντος δὲ τἀ δελφοῦ, θεὶ ς τὸ διά δημα καὶ καταβαλὼ ν τὴ ν τιά ραν, ἣ ν φοροῦ σιν ὀ ρθὴ ν οἱ βασιλεύ οντες, ἀ πή ντησεν αὐ τῷ καὶ ἠ σπά σατο, καὶ δῶ ρα πέ μπων ἐ κέ λευσεν εἰ πεῖ ν τοὺ ς κομί ζοντας“ τού τοις σε νῦ ν τιμᾷ Ξέ ρξης, ὁ ἀ δελφό ς: ἂ ν δὲ βασιλεὺ ς κρί σει καὶ ψή φῳ Περσῶ ν ἀ ναγορευθῇ, δί δωσί σοι δευτέ ρῳ μεθ' ἑ αυτὸ ν εἶ ναι.” καὶ ὁ̓ Αριαμέ νης“ ἐ γὼ δ'” ἔ φη“ τὰ μὲ ν δῶ ρα δέ χομαι, βασιλεί αν δὲ τὴ ν Περσῶ ν ἐ μαυτῷ νομί ζω προσή κειν: τιμὴ ν δὲ τὴ ν μετ' ἐ μὲ τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς φυλά ξω, Ξέ ρξῃ δὲ πρώ τῳ τῶ ν ἀ δελφῶ ν” ἐ πεὶ δ' ἡ κρί σις ἐ νέ στη, Πέ ρσαι μὲ ν̓ Αρτά βανον, ἀ δελφὸ ν ὄ ντα Δαρεί ου, δικαστὴ ν ἀ πέ φηναν δό ξαν αὐ τοῖ ς, Ξέ ρξης δ' ἔ φευγεν ἐ π' ἐ κεί νου κριθῆ ναι τῷ πλή θει πεποιθώ ς.̓́ Ατοσσα δ' ἡ μή τηρ ἐ πέ πληξεν αὐ τῷ,“ τί φεύ γεις̓ Αρτά βανον, ὦ παῖ, θεῖ ον ὄ ντα καὶ Περσῶ ν ἄ ριστον; τί δ' οὕ τω τὸ ν ἀ γῶ να δέ δοικας, ἐ ν καλὰ καὶ τὰ δευτερεῖ α, Περσῶ ν βασιλέ ως ἀ δελφὸ ν κριθῆ ναι;'” πεισθέ ντος οὖ ν Ξέ ρξου καὶ γενομέ νων λό γων,̓ Αρτά βανος μὲ ν ἀ πεφή νατο Ξέ ρξῃ τὴ ν βασιλεί αν προσή κειν,̓ Αριαμέ νης δ' εὐ θὺ ς ἀ ναπηδή σας προσεκύ νησε τὸ ν ἀ δελφὸ ν καὶ λαβό μενος τῆ ς δεξιᾶ ς εἰ ς τὸ ν θρό νον ἐ κά θισε τὸ ν βασί λειον. ἐ κ τού του μέ γιστος ἦ ν παρ' αὐ τῷ καὶ παρεῖ χεν εὔ νουν ἑ αυτό ν, ὥ στ' ἀ ριστεύ ων ἐ ν τῇ περὶ Σαλαμῖ να ναυμαχί ᾳ πεσεῖ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς ἐ κεί νου δό ξης τοῦ το μὲ ν οὖ ν ὥ σπερ ἀ ρχέ τυπον ἐ κκεί σθω καθαρὸ ν καὶ ἀ μώ μητον εὐ μενεί ας καὶ μεγαλοφροσύ νης.̓ Αντιό χου δὲ τὴ ν μὲ ν φιλαρχί αν ψέ ξειεν ἄ ν τις, ὅ τι δ' οὐ παντά πασιν αὐ τῇ τὸ φιλά δελφον ἐ νηφανί σθη, θαυμά σειεν. ἐ πολέ μει μὲ ν γὰ ρ ὑ πὲ ρ τῆ ς βασιλεί ας Σελεύ κῳ νεώ τερος ὢ ν ἀ δελφὸ ς καὶ τὴ ν μητέ ρα συλλαμβά νουσαν εἶ χεν: ἀ κμά ζοντος δὲ τοῦ πολέ μου, Γαλά ταις μά χην ὁ Σέ λευκος συνά ψας καὶ ἡ ττηθεί ς, οὐ δαμοῦ φανερὸ ς ἦ ν ἀ λλ' ἔ δοξε τεθνά ναι, πά σης ὁ μοῦ τι τῆ ς στρατιᾶ ς ὑ πὸ τῶ ν βαρβά ρων κατακοπεί σης. πυθό μενος οὖ ν ὁ̓ Αντί οχος τὴ ν πορφύ ραν ἔ θηκε καὶ φαιὸ ν ἱ μά τιον ἔ λαβε, καὶ τὰ βασί λεια κλεί σας ἐ πέ νθει τὸ ν ἀ δελφό ν: ὀ λί γῳ δ' ὕ στερον ἀ κού σας, ὅ τι σῴ ζεται καὶ δύ ναμιν αὖ θις ἑ τέ ραν ἀ θροί ζει, τοῖ ς τε θεοῖ ς ἔ θυσε προελθὼ ν καὶ ταῖ ς πό λεσιν ὧ ν ἦ ρχε θύ ειν καὶ στεφανηφορεῖ ν ἐ πή γγειλεν.̓ Αθηναῖ οι δὲ τὸ ν περὶ τῆ ς ἔ ριδος τῶ ν θεῶ ν μῦ θον ἀ τό πως πλά σαντες ἐ πανό ρθωμα τῆ ς ἀ τοπί ας οὐ φαῦ λον ἐ νέ μιξαν αὐ τῷ: τὴ ν γὰ ρ δευτέ ραν ἐ ξαιροῦ σιν ἀ εὶ τοῦ Βοηδρομιῶ νος, ὡ ς ἐ ν ἐ κεί νῃ τῷ Ποσειδῶ νι πρὸ ς τὴ ν̓ Αθηνᾶ ν γενομέ νης τῆ ς διαφορᾶ ς. τί οὖ ν κωλύ ει καὶ ἡ μᾶ ς διαφορᾶ ς ποτε πρὸ ς οἰ κεί ους καὶ συγγενεῖ ς γενομέ νης ἐ ν ἀ μνηστί ᾳ τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ κεί νην τί θεσθαι καὶ μί αν τῶ ν ἀ ποφρά δων νομί ζειν, ἀ λλὰ μὴ πολλῶ ν καὶ ἀ γαθῶ ν ἐ ν αἷ ς συνετρά φημεν καὶ συνεβιώ σαμεν ἡ μερῶ ν διὰ μί αν ἐ πιλανθά νεσθαι; ἢ γὰ ρ μά την καὶ πρὸ ς οὐ θὲ ν ἡ φύ σις ἡ μῖ ν ἔ δωκε πραό τητα καὶ μετριοπαθεί ας ἔ κγονον ἀ νεξικακί αν, ἢ μά λιστα χρηστέ ον τού τοις πρὸ ς συγγενεῖ ς καὶ οἰ κεί ους. οὐ χ ἧ ττον δὲ τοῦ διδό ναι συγγνώ μην ἁ μαρτοῦ σι τὸ αἰ τεῖ σθαι καὶ λαμβά νειν αὐ τοὺ ς ἁ μαρτό ντας εὔ νοιαν ἐ μφαί νει καὶ φιλοστοργί αν. ὅ θεν ὀ ργιζομέ νων τε δεῖ μὴ ἀ μελεῖ ν καὶ παραιτουμέ νοις μὴ ἀ ντιτεί νειν, ἀ λλὰ καὶ φθά νειν πολλά κις ἁ μαρτό ντας αὐ τοὺ ς τῇ παραιτή σει τὴ ν ὀ ργὴ ν ἀ δικηθέ ντας τε πά λιν αὖ τῇ συγγνώ μῃ τὴ ν παραί τησιν. ὁ μὲ ν οὖ ν Σωκρατικὸ ς Εὐ κλεί δης ἐ ν ταῖ ς σχολαῖ ς περιβό ητό ς ἐ στιν, ὅ τι φωνὴ ν ἀ κού σας ἀ γνώ μονα καὶ θηριώ δη τἀ δελφοῦ πρὸ ς αὐ τὸ ν εἰ πό ντος“ ἀ πολοί μην, εἰ μή σε τιμωρησαί μην:”“ ἐ γὼ δ'” εἶ πεν“ εἰ μή σε πεί σαιμι παύ σασθαι τῆ ς ὀ ργῆ ς καὶ φιλεῖ ν ἡ μᾶ ς ὡ ς πρό τερον ἐ φί λεις.” τὸ δ' Εὐ μέ νους τοῦ βασιλέ ως ἔ ργον οὐ λό γος ὑ περβολὴ ν οὐ δεμί αν πραό τητος ἀ πολέ λοιπε. Περσεὺ ς γὰ ρ ὁ τῶ ν Μακεδό νων βασιλεὺ ς ἐ χθρὸ ς ὢ ν αὐ τῷ παρεσκεύ ασε τοὺ ς ἀ ποκτενοῦ ντας: οἱ δὲ περὶ Δελφοὺ ς ἐ νή δρευον αἰ σθό μενοι βαδί ζοντα πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν ἀ πὸ θαλά σσης. γενό μενοι δ' ὄ πισθεν αὐ τοῦ λί θους μεγά λους ἐ μβά λλουσιν εἴ ς τε τὴ ν κεφαλὴ ν καὶ τὸ ν τρά χηλον, ὑ φ' ὧ ν σκοτωθεὶ ς καὶ πεσὼ ν ἔ δοξε τεθνά ναι: καὶ περιῆ λθεν ἡ φή μη πανταχό σε, καὶ φί λοι τινὲ ς ἀ φί κοντο καὶ θερά ποντες εἰ ς Πέ ργαμον αὐ τά γγελοι τοῦ πά θους ἣ κειν δοκοῦ ντες.̓́ Ατταλος οὖ ν ὁ πρεσβύ τατος αὐ τοῦ τῶ ν ἀ δελφῶ ν, ἀ νὴ ρ ἐ πιεικὴ ς καὶ περὶ τὸ ν Εὐ μέ νη πά ντων ἄ ριστος, οὐ μό νον βασιλεὺ ς ἀ νηγορεύ θη διαδησά μενος, ἀ λλὰ καὶ τὴ ν γυναῖ κα τἀ δελφοῦ Στρατονί κην ἔ γημε καὶ συνῆ ρχεν: ἐ πεὶ δ' ἀ πηγγέ λη ζῶ ν ὁ Εὐ μέ νης καὶ προσῄ ει, θεὶ ς τὸ διά δημα καὶ λαβὼ ν ὥ σπερ εἰ ώ θει τὰ δορά τια μετὰ τῶ ν ἄ λλων ἀ πή ντησεν αὐ τῷ δορυφό ρων. ὁ δὲ κἀ κεῖ νον εὐ μενῶ ς ἐ δεξιώ σατο καὶ τὴ ν βασί λισσαν ἠ σπά σατο μετὰ τιμῆ ς καὶ φιλοφροσύ νης: καὶ χρό νον οὐ κ ὀ λί γον ἐ πιβιώ σας ἀ μέ μπτως καὶ ἀ νυπό πτως ἀ πέ θανε, τῷ̓ Αττά λῳ τή ν τε βασιλεί αν καὶ τὴ ν γυναῖ κα παρεγγυή σας. τί οὖ ν ἐ κεῖ νος; ἀ ποθανό ντος αὐ τοῦ, παιδί ον οὐ δὲ ἓ ν ἠ θέ λησεν ἐ κ τῆ ς γυναικὸ ς ἀ νελέ σθαι τεκού σης πολλά κις, ἀ λλὰ τὸ ν ἐ κεί νου παῖ δα θρέ ψας καὶ ἀ νδρώ σας ἔ τι ζῶ ν ἐ πέ θηκε τὸ διά δημα καὶ βασιλέ α προσηγό ρευσεν. ἀ λλὰ Καμβύ σης ἐ ξ ἐ νυπνί ου φοβηθεὶ ς ὡ ς βασιλεύ σοντα τῆ ς̓ Ασί ας τὸ ν ἀ δελφό ν, οὐ δεμί αν ἀ πό δειξιν οὐ δ' ἔ λεγχον ἀ ναμεί νας ἀ πέ κτεινεν. ὅ θεν ἐ ξέ πεσε τῆ ς Κύ ρου διαδοχῆ ς ἡ ἀ ρχὴ, τελευτή σαντος αὐ τοῦ, καὶ τὸ Δαρεί ου γέ νος ἐ βασί λευσεν, ἀ νδρὸ ς οὐ μό νον ἀ δελφοῖ ς ἀ λλὰ καὶ φί λοις ἐ πισταμέ νου κοινωνεῖ ν πραγμά των καὶ δυνά μεως

ἔ τι τοί νυν ἐ κεῖ νο δεῖ μνημονεύ ειν ἐ ν ταῖ ς πρὸ ς τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς διαφοραῖ ς καὶ φυλά ττειν, τὸ τοῖ ς φί λοις αὐ τῶ ν ὁ μιλεῖ ν, καὶ πλησιά ζειν τό τε μά λιστα: φεύ γειν δὲ τοὺ ς ἐ χθροὺ ς καὶ μὴ προσδέ χεσθαι, μιμού μενον αὐ τὸ γοῦ ν τοῦ το τὸ Κρητῶ ν, οἳ πολλά κις στασιά ζοντες ἀ λλή λοις καὶ πολεμοῦ ντες, ἔ ξωθεν ἐ πιό ντων πολεμί ων διελύ οντο καὶ συνί σταντο: καὶ τοῦ τ' ἦ ν ὁ καλού μενος ὑ π' αὐ τῶ ν“ συγκρητισμό ς.” ἔ νιοι γὰ ρ ὥ σπερ ὕ δωρ τοῖ ς χαλῶ σι καὶ διισταμέ νοις ὑ πορρέ οντες ἀ νατρέ πουσιν οἰ κειό τητας καὶ φιλί ας, μισοῦ ντες μὲ ν ἀ μφοτέ ρους ἐ πιτιθέ μενοι δὲ τῷ μᾶ λλον ὑ π' ἀ σθενεί ας ἐ νδιδό ντι. τῷ μὲ ν γὰ ρ ἐ ρῶ ντι συνερῶ σιν οἱ νεαροὶ καὶ ἄ κακοι τῶ ν φί λων, τῷ δ' ὀ ργιζομέ νῳ καὶ διαφερομέ νῳ πρὸ ς ἀ δελφὸ ν οἱ κακοηθέ στατοι τῶ ν ἐ χθρῶ ν συναγανακτεῖ ν καὶ συνοργί ζεσθαι δοκοῦ σι. καθά περ οὖ ν ἡ Αἰ σώ πειος ἀ λεκτορὶ ς πρὸ ς τὴ ν αἴ λουρον, ὡ ς δὴ κατ' εὔ νοιαν αὐ τῆ ς νοσού σης ὅ πως ἔ χει πυθανομέ νην,“ καλῶ ς” εἶ πεν“ ἂ ν σὺ ἀ ποστῇ ς:” οὕ τω καὶ πρὸ ς τοιοῦ τον ἄ νθρωπον, ἐ μβά λλοντα λό γον ὑ πὲ ρ τῆ ς διαφορᾶ ς καὶ πυνθανό μενον καὶ ὑ πορύ ττοντα τῶ ν ἀ πορρή των ἔ νια, χρὴ λέ γειν“ ἀ λλ' ἔ μοιγε πρᾶ γμα πρὸ ς τὸ ν ἀ δελφὸ ν οὐ θέ ν ἐ στιν, ἂ ν μή τ' ἐ γὼ τοῖ ς διαβά λλουσι προσέ χω μή τ' ἐ κεῖ νος.” νυνὶ δ' οὐ κ οἶ δ' ὅ πως ὀ φθαλμιῶ ντες μὲ ν οἰ ό μεθα δεῖ ν ἀ ποστρέ φειν ἐ πὶ τὰ μὴ ποιοῦ ντα, πληγὴ ν μηδ' ἀ ντιτυπί αν χρώ ματα καὶ σώ ματα τὴ ν ὄ ψιν, ἐ ν δὲ μέ μψεσι καὶ ὀ ργαῖ ς καὶ ὑ πονοί αις πρὸ ς ἀ δελφοὺ ς γενό μενοι χαί ρομεν καὶ προσαναχρωννύ μεθα τοῖ ς ἐ κταρά ττουσιν, ὅ τε καλῶ ς εἶ χε τοὺ ς μὲ ν ἐ χθροὺ ς καὶ δυσμενεῖ ς ἀ ποδιδρά σκειν καὶ λανθά νειν, συνεῖ ναι δὲ καὶ συνδιημερεύ ειν μά λιστα κηδεσταῖ ς ἐ κεί νων καὶ οἰ κεί οις καὶ φί λοις, καὶ πρὸ ς γυναῖ κας αὐ τῶ ν εἰ σιό ντας αἰ τιᾶ σθαι καὶ παρρησιά ζεσθαι. καί τοι λί θον οὔ φασι χρῆ ναι μέ σον ἀ δελφοὺ ς λαμβά νειν ὁ δὸ ν βαδί ζοντας, ἄ χθονται δὲ καὶ κυνὸ ς διεκδραμό ντος, καὶ πολλὰ τοιαῦ τα δεδί ασιν ὧ ν οὐ δὲ ν ὁ μό νοιαν ἀ δελφῶ ν διέ στησεν, ἀ νθρώ πους δὲ κυνικοὺ ς καὶ διαβό λους ἐ ν μέ σῳ λαμβά νοντες αὑ τῶ ν καὶ περιπταί οντες οὐ συνορῶ σι.

διὸ τοῦ λό γου τὸ συνεχὲ ς ὑ παγορεύ οντος, εὖ μὲ ν εἶ πε Θεό φραστος ὡ ς“ εἰ κοινὰ τὰ φί λων ἐ στί, μά λιστα δεῖ κοινοὺ ς τῶ ν φί λων εἶ ναι τοὺ ς φί λους:” οὐ χ ἣ κιστα δ' ἄ ν τις ἀ δελφοῖ ς τοῦ το παραινέ σειεν. αἱ γὰ ρ ἰ δί ᾳ καὶ χωρὶ ς ὁ μιλί αι καὶ συνή θειαι πρὸ ς ἄ λλους ἀ ποστρέ φουσι καὶ ἀ πά γουσιν ἀ π' ἀ λλή λων: τῷ γὰ ρ φιλεῖ ν ἑ τέ ρους εὐ θὺ ς ἕ πεται τὸ χαί ρειν ἑ τέ ροις καὶ ζηλοῦ ν ἑ τέ ρους καὶ ἄ γεσθαι ὑ φ' ἑ τέ ρων. ἠ θοποιοῦ σι γὰ ρ αἱ φιλί αι, καὶ μεῖ ζον οὐ θέ ν ἐ στι διαφορᾶ ς ἠ θῶ ν σημεῖ ον ἢ φί λων αἱ ρέ σεις διαφερό ντων:. ὅ θεν οὔ τε τὸ συνεσθί ειν ἀ δελφοὺ ς καὶ συμπί νειν οὔ τε τὸ συμπαί ζειν καὶ συνδιημερεύ ειν οὕ τω συνεκτικό ν ἐ στιν ὁ μονοί ας, ὡ ς τὸ συμφιλεῖ ν καὶ συνεχθραί νειν ἥ δεσθαι τε τοῖ ς αὐ τοῖ ς συνό ντα καὶ τοὺ ς αὐ τοὺ ς βδελύ σσεσθαι καὶ φεύ γειν. οὐ δὲ γὰ ρ διαβολὰ ς; αἱ κοιναὶ φιλί αι φέ ρουσιν οὐ δὲ συγκρού σεις: ἀ λλὰ κἂ ν γέ νηταί τις ὀ ργὴ καὶ μέ μψις, ἐ κλύ εται διὰ μέ σων τῶ ν φί λων, ἐ κδεχομέ νων καὶ διασκεδαννύ ντων, ἄ νπερ ἀ μφοτέ ροις οἰ κεί ως ἔ χωσι καὶ πρὸ ς ἀ μφοτέ ρους ὁ μοῦ τῇ εὐ νοί ᾳ συννεύ ωσιν. ὡ ς γὰ ρ ὁ κασσί τερος ῥ αγέ ντα τὸ ν χαλκὸ ν συναρμό ττει καὶ συγκερά ννυσι τῷ ψαύ ειν ἑ κατέ ρου πέ ρατος οἰ κεί ως ὁ μοπαθὴ ς γιγνό μενος, οὕ τω δεῖ τὸ ν φί λον εὐ ά ρμοστον ὄ ντα καὶ κοινὸ ν ἀ μφοτέ ροις τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς προσκαταπυκνοῦ ν τὴ ν εὔ νοιαν. οἱ δ' ἄ νισοι καὶ ἄ μικτοι καθά περ ἐ ν διαγρά μματι μουσικῷ φθό γγοι, διά ζευξιν οὐ συναφὴ ν ποιοῦ σιν. ἔ στιν οὖ ν διαπορῆ σαι πό τερον ὀ ρθῶ ς ἢ τοὐ ναντί ον ὁ̔ Ησί οδος εἶ πε μηδὲ κασιγνή τῳ ἶ σον ποιεῖ σθαι ἑ ταῖ ρον ὁ μὲ ν γὰ ρ εὐ γνώ μων καὶ κοινό ς, ὥ σπερ εἴ ρηται, μᾶ λλον ἐ γκραθεὶ ς δι' ἀ μφοτέ ρων σύ νδεσμος; ἔ σται τῆ ς φιλαδελφί ας: ὁ δ'̔ Ησί οδος ὡ ς ἔ οικεν ἐ φοβή θη τοὺ ς πολλοὺ ς καὶ φαύ λους διὰ τὸ δύ σζηλον καὶ φί λαυτον. ὃ δὴ καλῶ ς ἔ χει φυλαττομέ νους, κἂ ν εὔ νοιαν ἴ σην φί λῳ νέ μῃ τις, ἀ εὶ τὰ πρωτεῖ α τἀ δελφῷ φυλά ττειν ἐ ν ἀ ρχαῖ ς καὶ πολιτεί αις ἐ ν κλή σεσι καὶ γνωρί σεσιν ἡ γεμό νων καὶ ὅ σα τοῖ ς πολλοῖ ς ἐ πιφανῆ καὶ πρὸ ς δό ξαν ἐ στί, τὸ προσῆ κον ἀ ξί ωμα τῇ φύ σει καὶ γέ ρας ἀ ποδιδό ντας. οὐ γὰ ρ οὕ τω τῷ φί λῳ τὸ πλέ ον ἐ ν τού τοις σεμνό ν, ὡ ς ἀ δελφῷ τοὔ λαττον αἰ σχρὸ ν γί γνεται καὶ ἄ δοξον. ἀ λλὰ περὶ ταύ της μὲ ν ἑ τέ ρωθι τῆ ς γνώ μης γέ γραπται τὰ δοκοῦ ντα διὰ πλειό νων. τὸ δὲ Μενά νδρειον ὀ ρθῶ ς ἔ χον, ὡ ς οὐ δεὶ ς ἀ γαπῶ ν αὐ τὸ ς ἀ μελεῖ θ' ἡ δέ ως, ὑ πομιμνή σκει καὶ διδά σκει τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἐ πιμελεῖ σθαι καὶ μὴ τῇ φύ σει πιστεύ οντας ὀ λιγωρεῖ ν. καὶ γὰ ρ ἵ ππος τῇ φύ σει φιλά νθρωπον καὶ κύ ων φιλοδέ σποτον, ἀ λλὰ μὴ τυγχά νοντα θεραπεί ας μηδ' ἐ πιμελεί ας ἀ πό στοργα γί γνεται καὶ ἀ λλό τρια: καὶ τὸ σῶ μα τῆ ς ψυχῆ ς συγγενέ στατό ν ἐ στιν, ἀ μελού μενον δὲ καὶ παρορώ μενον ὑ π' αὐ τῆ ς οὐ κ ἐ θέ λει συνεργεῖ ν ἀ λλὰ λυμαί νεται καὶ προλεί πει τὰ ς πρά ξεις.

ἐ πιμέ λεια δὲ καλὴ μὲ ν αὐ τῶ ν τῶ ν ἀ δελφῶ ν, ἔ τι δὲ καλλί ων πενθεροῖ ς καὶ γαμβροῖ ς τοῖ ς ἐ κεί νων εὔ νουν ἀ εὶ παρέ χειν εἰ ς ἅ παντα καὶ πρό θυμον ἑ αυτό ν, οἰ κέ τας τε φιλοδεσπό τους ἀ σπά ζεσθαι καὶ φιλοφρονεῖ σθαι, καὶ χά ριν ἔ χειν ἰ ατροῖ ς θεραπεύ σασιν αὐ τοὺ ς καὶ φί λοις πιστοῖ ς προθύ μως καὶ χρησί μως συνδιενεγκοῦ σιν ἀ ποδημί αν ἢ στρατεί αν γυναῖ κα δ' ἀ δελφοῦ γαμετὴ ν ὡ ς ἁ πά ντων ἱ ερῶ ν ἁ γιώ τατον προσορῶ ντα καὶ σεβό μενον, τιμᾶ ν διὰ τὸ ν ἄ νδρα καὶ εὐ φημεῖ ν, ἀ μελουμέ νῃ δὲ συναγανακτεῖ ν χαλεπαί νουσαν δὲ πραΰ νειν ἂ ν δ' ἁ μά ρτῃ τι τῶ ν μετρί ων, συνδιαλλά ττειν καὶ συμπαρακαλεῖ ν τὸ ν ἄ νδρα: κἂ ν αὐ τῷ τις ἰ δί ᾳ γέ νηται διαφορὰ πρὸ ς τὸ ν ἀ δελφό ν, αἰ τιᾶ σθαι παρ' ἐ κεί νῃ καὶ διαλύ εσθαι τὴ ν μέ μψιν. ἀ γαμί αν δ' ἀ δελφοῦ καὶ ἀ παιδί αν μά λιστα δυσχεραί νειν, καὶ παρακαλοῦ ντα καὶ λοιδοροῦ ντα συνελαύ νειν πανταχό θεν εἰ ς γά μον καὶ συνειργνύ ναι νομί μοις κηδεύ μασι: κτησαμέ νου δὲ παῖ δας, ἐ μφανέ στερον χρῆ σθαι τῇ τε πρὸ ς αὐ τὸ ν εὐ νοί ᾳ καὶ τῇ πρὸ ς τὴ ν γυναῖ κα τιμῇ. τοῖ ς δὲ παισὶ ν εὔ νουν μὲ ν ὥ σπερ ἰ δί οις ἤ πιον δὲ μᾶ λλον εἶ ναι καὶ μειλί χιον, ὅ πως ἁ μαρτά νοντες οἷ α νέ οι μὴ δραπετεύ ωσι μηδὲ καταδύ ωνται διὰ φό βον πατρὸ ς ἢ μητρὸ ς εἰ ς ὁ μιλί ας φαύ λας καὶ ὀ λιγώ ρους, ἀ λλ' ἀ ποστροφὴ ν καὶ καταφυγὴ ν ἅ μα νουθετοῦ σαν εὐ νοί ᾳ καὶ παραιτουμέ νην ἔ χωσιν. οὕ τω καὶ Πλά των ἀ δελφιδοῦ ν ὄ ντα Σπεύ σιππον ἐ κ πολλῆ ς ἀ νέ σεως καὶ ἀ κολασί ας ἐ πέ στρεψεν, οὐ δὲ ν οὔ τ' εἰ πὼ ν ἀ νιαρὸ ν οὔ τε ποιή σας πρὸ ς αὐ τό ν, ἀ λλὰ φεύ γοντι, τοὺ ς γονεῖ ς ἐ λέ γχοντας αὐ τὸ ν ἀ εὶ καὶ λοιδοροῦ ντας ἐ νδιδοὺ ς ἑ αυτὸ ν εὐ μενῆ καὶ ἀ μή νιτον, αἰ δῶ τε πολλὴ ν ἐ νειργά σατο καὶ ζῆ λον ἑ αυτοῦ καὶ φιλοσοφί ας. καί τοι πολλοὶ τῶ ν φί λων ἐ νεκά λουν ὡ ς μὴ νουθετοῦ ντι τὸ: μειρά κιον: ὁ δὲ καὶ πά νυ νουθετεῖ ν ἔ λεγε, τῷ βί ῳ καὶ τῇ διαί τῃ τῆ ς πρὸ ς τὰ αἰ σχρὰ τῶ ν καλῶ ν διαφορᾶ ς παρέ χων κατανό ησιν.̓ Αλεύ αν δὲ τὸ ν Θεσσαλὸ ν ὁ μὲ ν πατὴ ρ ἀ γέ ρωχον ὄ ντα καὶ ὑ βριστὴ ν ἐ κό λουε καὶ χαλεπὸ ς ἦ ν, ὁ δὲ θεῖ ος ἀ νελά μβανε καὶ προσή γετο: πεμπό ντων δὲ τῶ ν Θεσσαλῶ ν φρυκτοὺ ς περὶ βασιλέ ως πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν εἰ ς Δελφού ς, ἐ νέ βαλε κρύ φα τοῦ πατρὸ ς ὁ θεῖ ος ὑ πὲ ρ τοῦ̓ Αλεύ α: καὶ τῆ ς Πυθί ας τοῦ τον ἀ νελού σης, ὅ τε πατὴ ρ ἀ πέ φησεν ἐ μβεβληκέ ναι τὸ ν φρυκτὸ ν ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ, καὶ πᾶ σιν ἐ δό κει πλά νη τις ἐ ν ταῖ ς καταγραφαῖ ς τῶ ν ὀ νομά των γεγονέ ναι. διὸ καὶ πέ μψαντες αὖ θις ἐ πανή ροντο τὸ ν θεό ν: ἡ δὲ Πυθί α καθά περ ἐ κβεβαιουμέ νη τὴ ν προτέ ραν ἀ ναγό ρευσιν εἶ πε τὸ ν πυρρό ν τοί φημι, τὸ ν̓ Αρχεδί κη τέ κε παῖ δα. καὶ τοῦ τον τὸ ν τρό πον ὁ̓ Αλεύ ας ὑ πὸ τοῦ θεοῦ βασιλεὺ ς διὰ τὸ ν τοῦ πατρὸ ς ἀ δελφὸ ν ἀ ποδειχθεὶ ς, αὐ τό ς τε πολὺ πά ντων ἐ πρώ τευσε τῶ ν πρὸ αὐ τοῦ καὶ τὸ ἔ θνος εἰ ς δό ξαν προή γαγε μεγά λην καὶ δύ ναμιν. ἀ λλὰ μὴ ν εὐ πραξί αις τε καὶ τιμαῖ ς καὶ ἀ ρχαῖ ς παί δων ἀ δελφοῦ χαί ροντα καὶ σεμνυνό μενον αὔ ξειν προσή κει καὶ συνεξορμᾶ ν πρὸ ς τὰ καλὰ καὶ κατορθοῦ ντας ἀ φειδῶ ς ἐ παινεῖ ν: αὑ τοῦ γὰ ρ υἱ ὸ ν ἐ παχθὲ ς ἴ σως ἐ γκωμιά ζειν, ἀ δελφοῦ δὲ σεμνὸ ν καὶ οὐ φί λαυτον ἀ λλὰ φιλό καλον καὶ θεῖ ον ὡ ς ἀ ληθῶ ς. δοκεῖ γά ρ μοι καὶ τοὔ νομα καλῶ ς ὑ φηγεῖ σθαι πρὸ ς εὔ νοιαν ἀ δελφιδῶ ν καὶ ἀ γά πησιν. δεῖ δὲ καὶ τὰ τῶ ν κρειττό νων ζηλοῦ ν:̔ Ηρακλῆ ς τε γὰ ρ δυεῖ ν δέ οντας ἑ βδομή κοντα γεννή σας παῖ δας, οὐ δενὸ ς ἧ ττον αὐ τῶ ν τὸ ν ἀ δελφιδοῦ ν ἠ γά πησεν ἀ λλὰ καὶ νῦ ν πολλαχοῦ σύ μβωμό ς ἐ στιν̓ Ιό λαος αὐ τῷ, καὶ συγκατεύ χονται παραστά την̔ Ηρακλέ ους ὀ νομά ζοντες.̓ Ιφικλέ ους δὲ τοῦ ἀ δελφοῦ πεσό ντος ἐ ν τῇ περὶ Λακεδαί μονα μά χῃ, περί λυπος γενό μενος πᾶ σαν ἐ ξέ λιπε Πελοπό ννησον. ἡ δὲ Λευκοθέ α τῆ ς ἀ δελφῆ ς ἀ ποθανού σης ἔ θρεψε τὸ βρέ φος καὶ συνεξεθεί ασεν: ὅ θεν αἱ̔ Ρωμαί ων γυναῖ κες ἐ ν ταῖ ς τῆ ς Λευκοθέ ας ἑ ορταῖ ς, ἣ ν Ματοῦ ταν ὀ νομά ζουσιν, οὐ τοὺ ς ἑ αυτῶ ν παῖ δας ἀ λλὰ τοὺ ς τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἐ ναγκαλί ζονται καὶ τιμῶ σιν.