Reader

Τι' δή ποτε τὸ ν Σωκρά την ὁ θεὸ ς μαιοῦ σθαι μὲ ν ἐ κέ λευσεν ἑ τέ ρους, αὐ τὸ ν δὲ γεννᾶ ν ἀ πεκώ λυσεν; ὡ ς ἐ ν Θεαιτή τῳ λέ γεται Οὐ γὰ ρ εἰ ρωνευό μενὸ ς γε καὶ παί ζων προσεχρή σατο ἂ ν τῷ τοῦ θεοῦ ὀ νό ματι. καὶ ἄ λλως ἐ ν τῷ Θεαιτή τῳ πολλὰ μεγά λαυχα καὶ σοβαρὰ Σωκρά τει περιτέ θεικεν, ὧ ν καὶ ταῦ τ' ἐ στί:“ πολλοὶ γὰ ρ δή, ὦ θαυμά σιε, οὕ τω πρό ς; με διετέ θησαν, ὥ στ' ἀ τεχνῶ ς δά κνειν ἕ τοιμοι εἶ ναι, ἐ πειδά ν τινα λῆ ρον αὐ τῶ ν ἀ φαιρῶ μαι: καὶ οὐ κ οἴ ονταί εὐ νοί ᾳ τοῦ το ποιεῖ ν πό ρρω ὄ ντες τοῦ εἰ δέ ναι ὅ τι οὐ δεὶ ς θεὸ ς δύ σνους ἀ νθρώ ποις: οὐ δ' ἐ γὼ δυσνοί ᾳ τοιοῦ τον οὐ δὲ ν δρῶ, ἀ λλά μοι ψεῦ δὸ ς τε συγχωρῆ σαι καὶ ἀ ληθὲ ς ἀ φανί σαι οὐ δαμῶ ς θέ μις.” πό τερον οὖ ν τὴ ν ἑ αυτοῦ φύ σιν ὡ ς κριτικωτέ ραν ἢ γονιμωτέ ραν οὖ σαν θεὸ ν προσεῖ πε, καθά περ Μέ νανδρος“ ὁ νοῦ ς γὰ ρ ἡ μῶ ν ὁ θεό ς” καὶ̔ Ηρά κλειτος“ ἦ θος ἀ νθρώ πῳ δαί μων:” ἢ θεῖ ό ν τι καὶ δαιμό νιον ὡ ς ἀ ληθῶ ς αἴ τιον ὑ φηγή σατο Σωκρά τει τοῦ το τῆ ς φιλοσοφί ας τὸ γέ νος, ᾧ τοὺ ς ἄ λλους ἐ ξετά ζων ἀ εὶ τύ φου καὶ πλά νου καὶ ἀ λαζονεί ας καὶ τοῦ βαρεῖ ς εἶ ναι πρῶ τον μὲ ν αὑ τοῖ ς εἶ τα καὶ τοῖ ς συνοῦ σιν ἀ πή λλαττε; καὶ γὰ ρ ὥ σπερ ἐ κ τύ χης τό τε φορὰ ν γενέ σθαι συνέ βη σοφιστῶ ν ἐ ν τῇ̔ Ελλά δι: καὶ τού τοις οἱ νέ οι πολὺ τελοῦ ντες ἀ ργύ ριον οἰ ή ματος ἐ πληροῦ ντο καὶ δοξοσοφί ας, καὶ λό γων ἐ ζή λουν σχολὴ ν καὶ διατριβὰ ς ἀ πρά κτους ἐ ν ἔ ρισι καὶ φιλοτιμί αις καλὸ ν δὲ καὶ χρή σιμον οὐ δ' ὁ τιοῦ ν. τὸ ν οὖ ν ἐ λεγκτικὸ ν λό γον ὥ σπερ καθαρτικὸ ν ἔ χων φά ρμακον ὁ Σωκρά της ἀ ξιό πιστος ἦ ν ἑ τέ ρους ἐ λέ γχων τῷ μηδὲ ν ἀ ποφαί νεσθαι, καὶ μᾶ λλον ἥ πτετο δοκῶ ν ζητεῖ ν κοινῇ τὴ ν ἀ λή θειαν οὐ κ αὐ τὸ ς ἰ δί ᾳ δό ξῃ βοηθεῖ ν.

ἔ πειτα τοῦ κρί νειν ὄ ντος ὠ φελί μου, τὸ γεννᾶ ν ἐ μπό διό ν ἐ στι. τυφλοῦ ται γὰ ρ τὸ φιλοῦ ν περὶ τὸ φιλού μενον φιλεῖ ται δὲ τῶ ν ἰ δί ων οὐ δὲ ν οὕ τως ὡ ς δό ξα καὶ λό γος ὑ πὸ τοῦ τεκό ντος. ἡ γὰ ρ λεγομέ νη τέ κνων δικαιοτά τη διανομὴ πρὸ ς λό γους ἐ στὶ ν ἀ δικωτά τη δεῖ γὰ ρ ἐ κεῖ μὲ ν λαβεῖ ν τὸ ἴ διον, ἐ νταῦ θα δέ, κἂ ν ἀ λλό τριον ᾖ, τὸ βέ λτιστον. ὅ θεν ὁ γεννῶ ν ἴ δια γί γνεται φαυλό τερος ἑ τέ ρων κριτή ς. καὶ καθά πεῤ Ηλεί ους τῶ ν σοφῶ ν τις ἔ φη βελτί ους ἂ ν εἶ ναι τῶ ν̓ Ολυμπί ων ἀ γωνοθέ τας, εἰ μηδὲ εἷ ς̓ Ηλεί ων ἦ ν ἀ γωνιστή ς, οὕ τως ὁ μέ λλων ἐ ν λό γοις ὀ ρθῶ ς ἐ πιστατή σειν καὶ βραβεύ σειν οὐ δί καιό ς; ἐ στιν αὐ τὸ ς φιλοστεφανεῖ ν οὐ δ' ἀ νταγωνί ζεσθαι τοῖ ς κρινομέ νοις. καὶ γὰ ρ οἱ τῶ ν̔ Ελλή νων στρατηγοὶ τὴ ν περὶ τῶ ν ἀ ριστεί ων ψῆ φον φέ ροντες αὑ τοὺ ς ἀ ρί στους; ἔ κριναν ἅ παντες: καὶ τῶ ν φιλοσό φων οὐ δεὶ ς ἔ στιν, ὃ ς οὐ τοῦ το πέ πονθε δί χα τῶ ν ὥ σπερ Σωκρά της ὁ μολογού ντων μηδὲ ν ἴ διον λέ γειν: οὗ τοι δὲ καθαροὺ ς μό νοι καὶ ἀ δεκά στους τῆ ς ἀ ληθεί ας παρέ χουσιν ἑ αυτοὺ ς δικαστά ς. ὥ σπερ γὰ ρ ὁ ἐ ν τοῖ ς ὠ σὶ ν ἀ ή ρ, ἂ ν μὴ σταθερὸ ς μηδὲ φωνῆ ς ἰ δί ας ἔ ρημος ἀ λλ' ἤ χου καὶ ῥ οί ζου μεστό ς, οὐ κ ἀ κριβῶ ς ἀ ντιλαμβά νεται τῶ ν φθεγγομέ νων: οὕ τω τὸ τοὺ ς λό γους ἐ ν φιλοσοφί ᾳ κρῖ νον, ἂ ν ἔ νδοθεν ἀ ντιπαταγῇ καὶ ἀ ντηχῇ, δυσξύ νετον ἔ σται τῶ ν λεγομέ νων ἔ ξωθεν. ἡ γὰ ρ οἰ κεί α δό ξα καὶ σύ νοικος οὐ προσδέ ξεται τὸ διαφωνοῦ ν πρὸ ς αὑ τή ν, ὡ ς μαρτυρεῖ τῶ ν αἱ ρέ σεων τὸ πλῆ θος, ὧ ν, ἂ ν ἄ ριστα πρά ττῃ φιλοσοφί α, μί αν ἔ χει κατορθοῦ σαν, οἰ ομέ νας δὲ τὰ ς ἄ λλας ἁ πά σας καὶ μαχομέ νας πρὸ ς τὴ ν ἀ λή θειαν.

ἔ τι τοί νυν, εἰ μὲ ν οὐ δέ ν ἐ στι καταληπτὸ ν ἀ νθρώ πῳ καὶ γνωστό ν, εἰ κό τως ὁ θεὸ ς ἀ πεκώ λυσεν αὐ τὸ ν ὑ πηνέ μια καὶ ψευδῆ καὶ ἀ βέ βαια γεννᾶ ν. ἐ λέ γχειν δὲ τοὺ ς ἄ λλους ἠ νά γκαζε τοιαῦ τα δοξά ζοντας. οὐ γὰ ρ μικρὸ ν ἦ ν ὄ φελος ἀ λλὰ μέ γιστον ὁ τοῦ μεγί στου τῶ ν κακῶ ν, ἀ πά της καὶ κενοφροσύ νης, ἀ παλλά ττων λό γος οὐ δ'̓ Ασκληπιά δαις τοῦ τὸ γ' ἔ δωκε θεό ς. οὐ γὰ ρ σώ ματος ἡ Σωκρά τους ἰ ατρεί α, ψυχῆ ς δ' ἦ ν ὑ πού λου καὶ διεφθαρμέ νης καθαρμό ς. εἰ δ' ἔ στιν ἐ πιστή μη τἀ ληθοῦ ς ἓ ν δὲ τἀ ληθέ ς, οὐ κ ἔ λαττον ἔ χει τοῦ εὑ ρό ντος ὁ μαθὼ ν παρὰ τοῦ εὑ ρό ντος: λαμβά νει δὲ μᾶ λλον ὁ μὴ πεπεισμέ νος ἔ χειν, καὶ λαμβά νει τὸ βέ λτιστον ἐ ξ ἁ πά ντων, ὥ σπερ ὁ μὴ τεκὼ ν παιδοποιεῖ ται τὸ ν ἄ ριστον.

ὅ ρα δὲ μὴ τἄ λλα μὲ ν οὐ δεμιᾶ ς ἦ ν ἄ ξια σπουδῆ ς ποιή ματα καὶ μαθή ματα καὶ λό γοι ῥ ητό ρων καὶ δό γματα σοφιστῶ ν, ἃ Σωκρά την γεννᾶ ν τὸ δαιμό νιον ἀ πεκώ λυσεν: ἣ ν δὲ μό νην ἡ γεῖ το Σωκρά της σοφί αν περὶ τὸ θεῖ ον καὶ νοητό ν, ἐ ρωτικὴ ν ὑ π' αὐ τοῦ προσαγορευομέ νην, ταύ της οὐ γέ νεσις ἔ στιν ἀ νθρώ ποις οὐ δ' εὕ ρεσις ἀ λλ' ἀ νά μνησις. ὅ θεν οὐ δὲ ν ἐ δί δασκε Σωκρά της, ἀ λλ' ἐ νδιδοὺ ς ἀ ρχὰ ς ἀ ποριῶ ν ὥ σπερ ὠ δί νων τοῖ ς νέ οις ἐ πή γειρε καὶ ἀ νεκί νει καὶ συνεξῆ γε τὰ ς ἐ μφύ τους νοή σεις: καὶ τοῦ το μαιωτικὴ ν τέ χνην ὠ νό μαζεν, οὐ κ ἐ ντιθεῖ σαν ἔ ξωθεν, ὥ σπερ ἕ τεροι προσεποιοῦ ντο, νοῦ ν τοῖ ς ἐ ντυγχά νουσιν, ἀ λλ' ἔ χοντας οἰ κεῖ ον ἐ ν ἑ αυτοῖ ς ἀ τελῆ δὲ καὶ συγκεχυμέ νον καὶ δεό μενον τοῦ τρέ φοντος καὶ βεβαιοῦ ντος ἐ πιδεικνύ ουσαν.

“ τί δή ποτε τὸ ν ἀ νωτά τω θεὸ ν πατέ ρα τῶ ν πά ντων καὶ ποιητὴ ν προσεῖ πεν;” πό τερον ὅ τι τῶ ν μὲ ν θεῶ ν τῶ ν γεννητῶ ν καὶ τῶ ν ἀ νθρώ πων πατή ρ ἐ στιν, ὡ ς̔́ Ομηρος ἐ πονομά ζει, ποιητὴ ς δὲ τῶ ν ἀ λό γων καὶ ἀ ψύ χων; οὐ δὲ γὰ ρ χορί ου φησὶ Χρύ σιππος πατέ ρα καλεῖ σθαι τὸ ν παρασχό ντα τὸ σπέ ρμα, καί περ ἐ κ τοῦ σπέ ρματος γεγονό τος. ἢ τῇ μεταφορᾷ χρώ μενος, ὥ σπερ εἴ ωθε, τὸ ν αἴ τιον πατέ ρα τοῦ κό σμου κέ κληκεν; ὡ ς τῶ ν ἐ ρωτικῶ ν λό γων“ πατέ ρα” Φαῖ δρον ἐ ν Συμποσί ῳ προσεῖ πεν, εἰ σηγητὴ ν αὐ τῶ ν γενό μενον: ἐ ν δὲ τῷ ὁ μωνύ μῳ διαλό γῳ“ καλλί παιδα” πολλοὺ ς γὰ ρ καὶ καλοὺ ς λό γους ἐ ν φιλοσοφί ᾳ γενέ σθαι, τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ κεί νου παρασχό ντος. ἢ διαφέ ρει πατή ρ τε ποιητοῦ καὶ γεννή σεως ποί ησις; ὡ ς γὰ ρ τὸ γεγεννημέ νον καὶ πεποί ηται, οὐ μὴ ν ἀ νά παλιν, οὕ τως ὁ γεννή σας καὶ πεποί ηκεν: ἐ μψύ χου γὰ ρ ποί ησις ἡ γέ ννησί ς ἐ στι: καὶ ποιητοῦ μέ ν, οἷ ος οἰ κοδό μος ἢ ὑ φά ντης ἢ λύ ρας δημιουργὸ ς ἢ ἀ νδριά ντος, ἀ πή λλακται γενό μενον τοὔ ργον: ἡ δ' ἀ πὸ τοῦ γεννή σαντος ἀ ρχὴ καὶ δύ ναμις ἐ γκέ κραται τῷ τεκνωθέ ντι καὶ συνέ χει τὴ ν φύ σιν, ἀ πό σπασμα καὶ μό ριον οὖ σαν τοῦ τεκνώ σαντος. ἐ πεὶ τοί νυν οὐ πεπλασμέ νοις ὁ κό σμος οὐ δὲ συνηρμοσμέ νοις ποιή μασιν ἔ οικεν, ἀ λλ' ἔ νεστιν αὐ τῷ μοῖ ρα πολλὴ ζωό τητος καὶ θειό τητος, ἣ ν ὁ θεὸ ς; ἐ γκατέ σπειρεν ἀ φ' ἑ αυτοῦ τῇ ὕ λῃ καὶ κατέ μιξεν, εἰ κό τως ἅ μα πατή ρ τε τοῦ κό σμου, ζῴ ου γεγονό τος, καὶ ποιητὴ ς ἐ πονομά ζεται.

τού των δὲ μά λιστα τῆ ς Πλά τωνος ἁ πτομέ νων δό ξης, ἐ πί στησον εἰ κἀ κεῖ νο λεχθή σεται πιθανῶ ς: ὅ τι, δυεῖ ν ὄ ντοιν ἐ ξ ὧ ν ὁ κό σμος συνέ στηκε, σώ ματος καὶ ψυχῆ ς, τὸ μὲ ν οὐ κ ἐ γέ ννησε θεὸ ς ἀ λλά, τῆ ς ὕ λης παρασχομέ νης, ἐ μό ρφωσε καὶ συνή ρμοσε, πέ ρασιν οἰ κεί οις καὶ σχή μασι δή σας καὶ ὁ ρί σας τὸ ἄ πειρον ἡ δὲ ψυχή, νοῦ μετασχοῦ σα καὶ λογισμοῦ καὶ ἁ ρμονί ας, οὐ κ ἔ ργον ἐ στὶ τοῦ θεοῦ μό νον ἀ λλὰ καὶ μέ ρος, οὐ δ' ὑ π' αὐ τοῦ ἀ λλὰ καὶ ἀ π' αὐ τοῦ καὶ ἐ ξ αὐ τοῦ γέ γονεν.

“ ἐ ν τῇ Πολιτεί ᾳ, τοῦ παντὸ ς ὥ σπερ μιᾶ ς γραμμῆ ς τετμημέ νης ἄ νισα τμή ματα, πά λιν τέ μνων ἑ κά τερον τμῆ μα εἰ ς δύ ο ἀ νὰ τὸ ν αὐ τὸ ν λό γον, τὸ τε τοῦ ὁ ρωμέ νου γέ νος καὶ τὸ τοῦ νοουμέ νου περὶ τὰ πά ντα ποιή σας τοῦ μὲ ν νοητοῦ πρῶ τον ἀ ποφαί νει τὸ περὶ τὰ πρῶ τα εἴ δη, δεύ τερον τὸ μαθηματικὸ ν τοῦ δ' αἰ σθητοῦ πρῶ τον μὲ ν τὰ στερέ μνια σώ ματα, δεύ τερον δὲ τὰ ς εἰ κό νας καὶ τὰ εἴ δωλα τού των καὶ κριτή ριον ἑ κά στῳ τῶ ν τεττά ρων ἀ ποδί δωσιν ἴ διον, νοῦ ν μὲ ν τῷ πρώ τῳ διά νοιαν δὲ τῷ μαθηματικῷ, τοῖ ς δ' αἰ σθητοῖ ς πί στιν, εἰ κασί αν δὲ τοῖ ς περὶ τὰ εἴ δωλα καὶ τὰ ς εἰ κό νας. τί οὖ ν διανοηθεὶ ς εἰ ς ἄ νισα τμή ματα τὸ πᾶ ν ἔ τεμε; καὶ πό τερον τῶ ν τμημά των, τὸ νοητὸ ν ἢ τὸ αἰ σθητό ν, μεῖ ζό ν ἐ στιν;” αὐ τὸ ς γὰ ρ οὐ δεδή λωκε. δό ξει δ' αὐ τό θεν μὲ ν εἶ ναι μεῖ ζον τὸ αἰ σθητό ν: ἡ γὰ ρ ἀ μέ ριστος οὐ σί α καὶ κατὰ ταὐ τὸ ν ὡ σαύ τως ἔ χουσα τῶ ν νοητῶ ν ἐ στιν εἰ ς βραχὺ συνηγμέ νη καὶ καθαρό ν, ἡ δὲ σκεδαστὴ περὶ τὰ σώ ματα καὶ περιπλανὴ ς τὸ αἰ σθητὸ ν παρέ σχεν. ἔ τι τὸ μὲ ν ἀ σώ ματον πέ ρατος οἰ κεῖ ον, τὸ δὲ σῶ μα τῇ ὕ λῃ μὲ ν ἄ πειρον καὶ ἀ ό ριστον, αἰ σθητὸ ν δὲ γιγνό μενον, ὅ ταν ὁ ρισθῇ μετοχῇ τοῦ νοητοῦ. ἔ τι, καθά περ αὐ τῶ ν τῶ ν αἰ σθητῶ ν ἕ καστον εἰ κό νας ἔ χει πλεί ους καὶ σκιὰ ς καὶ εἴ δωλα καὶ ὅ λως; ἀ φ' ἑ νὸ ς παραδεί γματος πά μπολλα μιμή ματα γί γνεσθαι καὶ φύ σει καὶ τέ χνῃ δυνατό ν ἐ στιν, οὕ τως ἀ νά γκη τὰ ἐ νταῦ θα τῶ ν ἐ κεῖ πλή θει διαφέ ρειν κατὰ τὸ ν Πλά τωνα παραδεί γματα καὶ ἰ δέ ας τὰ νοητὰ τῶ ν αἰ σθητῶ ν ὥ σπερ εἰ κό νων ἢ ἐ μφά σεων ὑ ποτιθέ μενον. ἔ τι τῶ ν εἰ δῶ ν νό ησιν ἐ ξ ἀ φαιρέ σεως καὶ περικοπῆ ς σώ ματος ἐ πά γει, τῇ τῶ ν μαθημά των τά ξει καταβιβά ζων ἀ πὸ τῆ ς ἀ ριθμητικῆ ς ἐ πὶ γεωμετρί αν, εἶ τα μετὰ ταύ την ἐ π' ἀ στρολογί αν, ἐ πὶ πά σαις δὲ τὴ ν ἁ ρμονικὴ ν τιθεί ς: γί γνεται μὲ ν γὰ ρ τὰ μὲ ν γεωμετρού μενα, τοῦ ποσοῦ μέ γεθος προσλαβό ντος τὰ δὲ στερεά, τοῦ μεγέ θους βά θος: τὰ δ' ἀ στρολογού μενα, τοῦ στερεοῦ κί νησιν: τὰ δ' ἁ ρμονικά, τῷ κινουμέ νῳ σώ ματι φωνῆ ς προσγενομέ νης. ὅ θεν ἀ φαιροῦ ντες φωνὴ ν μὲ ν τῶ ν κινουμέ νων κί νησιν δὲ τῶ ν στερεῶ ν βά θος δὲ τῶ ν ἐ πιπέ δων, μέ γεθος δὲ τῶ ν ποσῶ ν, ἐ ν αὐ ταῖ ς γενησό μεθα ταῖ ς νοηταῖ ς ἰ δέ αις, οὐ δεμί αν διαφορὰ ν ἐ χού σαις πρὸ ς ἀ λλή λας κατὰ τὸ ἓ ν καὶ μό νον νοού μενον. οὐ γὰ ρ ποιεῖ μονὰ ς ἀ ριθμό ν, ἂ ν: μὴ τῆ ς ἀ πεί ρου δυά δος ἅ ψηται: ποιή σασα δ' οὕ τως ἀ ριθμό ν, εἰ ς στιγμὰ ς εἶ τα γραμμὰ ς ἐ κ δὲ τού των εἰ ς ἐ πιφανεί ας καὶ βά θη καὶ σώ ματα πρό εισι καὶ σωμά των ποιό τητας ἐ ν πά θεσι γιγνομέ νων. ἔ τι τῶ ν μὲ ν νοητῶ ν ἓ ν κριτή ριον ὁ νοῦ ς: καὶ γὰ ρ ἡ διά νοια νοῦ ς: ἐ στιν ἐ ν τοῖ ς μαθηματικοῖ ς ὥ σπερ ἐ ν κατό πτροις ἐ μφαινομέ νων τῶ ν νοητῶ ν. ἐ πὶ δὲ τὴ ν τῶ ν σωμά των γνῶ σιν ὑ πὸ πλή θους πέ ντε δυνά μεις καὶ διαφορὰ ς αἰ σθητηρί ων ἡ φύ σις ἔ δωκεν ἡ μῖ ν: καὶ οὐ πά ντα φωρᾶ ται ταύ ταις ἀ λλ' ἐ κφεύ γει πολλὰ διὰ μικρό τητα τὴ ν αἴ σθησιν. ἔ τι, ὥ σπερ ἡ μῶ ν ἑ κά στου συνεστῶ τος ἔ κ τε τῆ ς ψυχῆ ς καὶ τοῦ σώ ματος μικρό ν ἐ στι τὸ ἡ γεμονικὸ ν καὶ νοερὸ ν ἐ ν πολλῷ τῷ τῆ ς σαρκὸ ς ὄ γκῳ κεκρυμμέ νον, οὕ τως εἰ κὸ ς ἔ χειν ἐ ν τῷ παντὶ τὸ νοητὸ ν πρὸ ς τὸ αἰ σθητό ν. καὶ γὰ ρ ἄ ρχει τὰ νοητὰ τῶ ν σωματικῶ ν, ἀ ρχῆ ς δὲ πά σης πλέ ον τὸ ἐ ξ αὐ τῆ ς καὶ μεῖ ζον.

πρὸ ς δὲ τοὐ ναντί ον εἴ ποι τις ἂ ν πρῶ τον, ὅ τι συγκρί νοντες τὰ αἰ σθητὰ τοῖ ς νοητοῖ ς τρό πον τινὰ τὰ θνητὰ τοῖ ς θεί οις ἐ ξισοῦ μεν ὁ γὰ ρ θεὸ ς ἐ ν τοῖ ς νοητοῖ ς. ἔ πειτα πανταχοῦ δή που τὸ περιεχό μενον ἔ λαττό ν ἐ στι τοῦ περιέ χοντος, ἡ δὲ τοῦ παντὸ ς φύ σις τῷ νοητῷ περιέ χει τὸ αἰ σθητό ν: ὁ γὰ ρ θεό ς“ τὴ ν ψυχὴ ν εἰ ς τὸ μέ σον θεὶ ς διὰ παντὸ ς τ' ἔ τεινε καὶ ἔ ξωθεν τὰ σώ ματα αὐ τῇ περιεκά λυψεν.” ἔ στι δ' ἀ ό ρατος ἡ ψυχὴ καὶ“ πά σαις ταῖ ς αἰ σθή σεσιν ἀ ναί σθητος” ὡ ς ἐ ν τοῖ ς Νό μοις εἴ ρηται: διὸ καὶ φθαρτὸ ς ἡ μῶ ν εἷ ς ἕ καστό ς ἐ στιν, ὁ δὲ κό σμος οὐ φθαρησό μενος: ἡ μῶ ν μὲ ν γὰ ρ ἑ κά στου τὴ ν ζωτικὴ ν δύ ναμιν ἐ ντὸ ς περιέ χει τὸ θνητοειδὲ ς καὶ διαλυτό ν, ἐ ν δὲ τῷ κό σμῳ τοὐ ναντί ον, ὑ πὸ τῆ ς κυριωτέ ρας ἀ ρχῆ ς καὶ κατὰ ταὐ τὰ ὡ σαύ τως ἐ χού σης ἀ εὶ σῴ ζεται τὸ σωματικὸ ν ἐ ν μέ σῳ περιεχό μενον. καὶ μὴ ν ἀ μερέ ς γε λέ γεται καὶ ἀ μέ ριστον τὸ μὲ ν σῶ μα μικρό τητι, τὸ δ' ἀ σώ ματον καὶ νοητὸ ν ὡ ς ἁ πλοῦ ν καὶ εἰ λικρινὲ ς καὶ καθαρὸ ν ἁ πά σης στερεό τητος καὶ διαφορᾶ ς. καὶ ἄ λλως εὔ ηθέ ς ἐ στι τοῖ ς σωματικοῖ ς τεκμαί ρεσθαι περὶ τῶ ν ἀ σωμά των. τὸ γοῦ ν“ νῦ ν” ἀ μερὲ ς μὲ ν καλεῖ ται καὶ ἀ μέ ριστον, ἅ μα δὲ πανταχοῦ ἐ νέ στηκε καὶ οὐ δὲ ν αὐ τοῦ τῆ ς οἰ κουμέ νης μέ ρος ἔ ρημό ν ἐ στιν, ἀ λλὰ καὶ πά θη πά ντα καὶ πρά ξεις φθοραί τε πᾶ σαι καὶ γενέ σεις αἱ ὑ πὸ τὸ ν κό σμον ἐ ν τῷ“ νῦ ν” περιέ χονται. κριτή ριον δὲ τοῦ νοητοῦ μό νον ἐ στὶ ν ὁ νοῦ ς, ὡ ς φωτὸ ς ὄ ψις, δι' ἁ πλό τητα καὶ ὁ μοιό τητα: τὰ δὲ σώ ματα, πολλὰ ς διαφορὰ ς ἔ χοντα καὶ ἀ νομοιό τητας, ἄ λλα ἄ λλοις κριτηρί οις ὥ σπερ ὀ ργά νοις ἁ λί σκεσθαι πέ φυκεν. ἀ λλὰ μὴ ν οὐ δὲ τῆ ς ἐ ν ἡ μῖ ν νοητῆ ς καὶ νοερᾶ ς δυνά μεως καταφρονοῦ σιν ὀ ρθῶ ς: πολλὴ γὰ ρ οὖ σα καὶ μεγά λη περί εστι παντὸ ς τοῦ αἰ σθητοῦ καὶ μέ χρι τῶ ν θεί ων ἐ ξικνεῖ ται. τὸ δὲ μέ γιστον αὐ τὸ ς ἐ ν Συμποσί ῳ διδά σκων, πῶ ς δεῖ τοῖ ς ἐ ρωτικοῖ ς χρῆ σθαι, μετά γοντα τὴ ν ψυχὴ ν ἀ πὸ τῶ ν αἰ σθητῶ ν καλῶ ν ἐ πὶ τὰ νοητά, παρεγγυᾷ μή τε σώ ματό ς τινος μή τε ἐ πιτηδεύ ματος μή τ' ἐ πιστή μης κά λλει μιᾶ ς ὑ ποτετά χθαι καὶ δουλεύ ειν, ἀ λλ' ἀ ποστά ντα τῆ ς περὶ ταῦ τα μικρολογί ας“ ἐ πὶ τὸ πολὺ τοῦ καλοῦ πέ λαγος τρέ πεσθαι”

“ τί δή ποτε, τὴ ν ψυχὴ ν ἀ εὶ πρεσβυτέ ραν ἀ ποφαί νων τοῦ σώ ματος αἰ τί αν τε τῆ ς ἐ κεί νου γενέ σεως καὶ ἀ ρχή ν, πά λιν φησὶ ν οὐ κ ἂ ν γενέ σθαι ψυχὴ ν ἄ νευ σώ ματος οὐ δὲ νοῦ ν ἄ νευ ψυχῆ ς, ἀ λλὰ ψυχὴ ν μὲ ν ἐ ν σώ ματι νοῦ ν δ' ἐ ν τῇ ψυχῇ; δό ξει γὰ ρ τὸ σῶ μα καὶ εἶ ναι καὶ μὴ εἶ ναι, συνυπά ρχον ἅ μα τῇ ψυχῇ καὶ γεννώ μενον ὑ πὸ τῆ ς ψυχῆ ς:” ἦ τὸ πολλά κις ὑ φ' ἡ μῶ ν λεγό μενον ἀ ληθὲ ς ἐ στιν; ἡ μὲ ν γὰ ρ ἄ νους ψυχὴ καὶ τὸ ἄ μορφον σῶ μα συνυπῆ ρχον ἀ λλή λοις ἀ εὶ καὶ οὐ δέ τερον αὐ τῶ ν γέ νεσιν ἔ σχεν οὐ δ' ἀ ρχή ν: ἐ πεὶ δ' ἡ ψυχὴ νοῦ μετέ λαβε καὶ ἁ ρμονί ας, καὶ γενομέ νη διὰ συμφωνί ας ἔ μφρων μεταβολῆ ς αἰ τί α γέ γονε τῇ ὕ λῃ καὶ κρατή σασα ταῖ ς αὑ τῆ ς κινή σεσι τὰ ς ἐ κεί νης ἐ πεσπά σατο καὶ ἐ πέ στρεψεν, οὕ τω τὸ σῶ μα τοῦ κό σμου γέ νεσιν ἔ σχεν ὑ πὸ τῆ ς ψυχῆ ς, καὶ κατασχηματιζό μενον καὶ συνομοιού μενον. οὐ γὰ ρ ἐ ξ αὑ τῆ ς ἡ ψυχὴ τὴ ν τοῦ σώ ματος ἐ δημιού ργει φύ σιν οὐ δ' ἐ κ τοῦ μὴ ὄ ντος, ἀ λλ' ἐ κ σώ ματος ἀ τά κτου καὶ ἀ σχηματί στου σῶ μα τεταγμέ νον ἀ πειργά σατο καὶ πειθή νιον. ὥ σπερ οὖ ν, εἰ φαί η τις ἀ εὶ τὴ ν τοῦ σπέ ρματος δύ ναμιν εἶ ναι μετὰ σώ ματος, γεγονέ ναι μέ ντοι τὸ σῶ μα τῆ ς συκῆ ς ἢ τῆ ς ἐ λαί ας ὑ πὸ σπέ ρματος, οὐ δὲ ν ἐ ρεῖ διά φωνον αὐ τὸ γὰ ρ τὸ σῶ μα, κινή σεως αὐ τῷ καὶ μεταβολῆ ς ὑ πὸ τοῦ σπέ ρματος ἐ γγενομέ νης, ἔ φυ τοιοῦ το καὶ διεβλά στησεν οὕ τως ἡ ἄ μορφος ὕ λη καὶ ἀ ό ριστος ὑ πὸ τῆ ς ψυχῆ ς ἐ νού σης σχηματισθεῖ σα μορφὴ ν ἔ σχε τοιαύ την καὶ διά θεσιν.

“ διὰ τί, τῶ ν μὲ ν εὐ θυγρά μμων τῶ ν δὲ κυκλικῶ ν σωμά των καὶ σχημά των ὄ ντων, τὰ ς τῶ ν εὐ θυγρά μμων ἀ ρχὰ ς ἔ λαβε τὸ ἰ σοσκελὲ ς τρί γωνον καὶ τὸ σκαληνό ν: ὧ ν τὸ μὲ ν τὸ ν κύ βον συνέ στησε γῆ ς στοιχεῖ ον ὄ ντα, τὸ δὲ σκαληνὸ ν τή ν τε πυραμί δα καὶ τὸ ὀ κτά εδρον καὶ τὸ εἰ κοσά εδρον, τὸ μὲ ν πυρὸ ς σπέ ρμα τὸ δ' ἀ έ ρος τὸ δ' ὕ δατος γενό μενον: τὸ δὲ τῶ ν κυκλικῶ ν ὅ λως παρῆ κε, καί τοι μνησθεὶ ς τοῦ σφαιροειδοῦ ς, ἐ ν οἷ ς φησι τῶ ν κατηριθμημέ νων σχημά των ἕ καστον σώ ματος περιφεροῦ ς εἰ ς ἴ σα διανεμητικὸ ν εἶ ναι;” πό τερον, ὡ ς ὑ πονοοῦ σιν ἔ νιοι, τὸ δωδεκά εδρον τῷ σφαιροειδεῖ προσέ νειμεν, εἰ πὼ ν ὅ τι τού τῳ“ πρὸ ς τὴ ν τοῦ παντὸ ς ὁ θεὸ ς κατεχρή σατο φύ σιν ἐ κεῖ νο διαζωγραφῶ ν.” καὶ γὰ ρ μά λιστα τῷ πλή θει τῶ ν στοιχεί ων ἀ μβλύ τητι δὲ τῶ ν γωνιῶ ν τὴ ν εὐ θύ τητα διαφυγὸ ν εὐ καμπέ ς ἐ στι, καὶ τῇ περιτά σει καθά περ αἱ δωδεκά σκυτοι σφαῖ ραι κυκλοτερὲ ς γί γνεται καὶ περιληπτικό ν: ἔ χει γὰ ρ εἴ κοσι γωνί ας στερεά ς, ὧ ν ἑ κά στην ἐ πί πεδοι περιέ χουσιν ἀ μβλεῖ αι τρεῖ ς ἑ κά στη γὰ ρ ὀ ρθῆ ς ἐ στι καὶ πέ μπτου μορί ου: συνή ρμοσται δὲ καὶ συμπέ πηγεν ἐ κ δώ δεκα πενταγώ νων ἰ σογωνί ων καὶ ἰ σοπλεύ ρων, ὧ ν ἕ καστον ἐ κ τριά κοντα τῶ ν πρώ των σκαληνῶ ν τριγώ νων συνέ στηκε: διὸ καὶ δοκεῖ τὸ ν ζῳ διακὸ ν ἅ μα καὶ τὸ ν ἐ νιαυτὸ ν ἀ πομιμεῖ σθαι ταῖ ς διανομαῖ ς τῶ ν μοιρῶ ν ἰ σαρί θμοις οὔ σαις.

ἢ πρό τερό ν ἐ στι κατὰ φύ σιν τὸ εὐ θὺ τοῦ περιφεροῦ ς, μᾶ λλον δ' ὅ λως; πά θος τι τῆ ς εὐ θεί ας ἡ περιφερή ς; κά μπτεσθαι γὰ ρ λέ γεται τὸ ὀ ρθό ν καὶ ὁ κύ κλος γρά φεται κέ ντρῳ καὶ διαστή ματι: τοῦ το δ' ἐ στὶ ν εὐ θεί ας τό πος, ὑ φ' ἧ ς καὶ μετρεῖ ται: τὸ γὰ ρ περιέ χον ἐ κ τοῦ μέ σου πανταχό θεν ἴ σον ἀ φέ στηκε. γεννᾶ ται δὲ καὶ κῶ νος καὶ κύ λινδρος ἀ π' εὐ θυγρά μμων, ὁ μὲ ν τριγώ νου περὶ μί αν πλευρὰ ν μέ νουσαν τῇ ἑ τέ ρᾳ πλευρᾷ καὶ τῇ βά σει περιενεχθέ ντος: ὁ δὲ κύ λινδρος παραλληλογρά μμου ταὐ τὸ τοῦ το παθό ντος. ἔ τι τῆ ς μὲ ν ἀ ρχῆ ς ἐ γγυτέ ρω τὸ ἔ λαττον, ἐ λαχί στη δὲ πασῶ ν ἡ εὐ θεῖ α: τῆ ς γὰ ρ περιφεροῦ ς τὸ μὲ ν ἐ ντό ς ἐ στι κοῖ λον κυρτὸ ν δὲ τὸ ἐ κτό ς. ἔ τι τῶ ν σχημά των οἱ ἀ ριθμοὶ πρό τεροι, καὶ γὰ ρ ἡ μονὰ ς τῆ ς στιγμῆ ς: ἔ στι γὰ ρ ἡ στιγμὴ μονὰ ς ἐ ν θέ σει. καὶ μὴ ν ἡ μονὰ ς τρί γωνό ς ἐ στι: πᾶ ς γὰ ρ τρί γωνος ἀ ριθμὸ ς ὀ κτά κις γενό μενος καὶ μονά δα προσλαβὼ ν γί γνεται τετρά γωνος: τοῦ το δὲ καὶ τῇ μονά δι συμβέ βηκε: πρό τερον οὖ ν τοῦ κύ κλου τὸ τρί γωνον: εἰ δὲ τοῦ το, καὶ εὐ θεῖ α τῆ ς περιφεροῦ ς. ἔ τι τὸ στοιχεῖ ον εἰ ς οὐ δὲ ν διαιρεῖ ται τῶ ν συνισταμέ νων ἐ ξ αὐ τοῦ, τοῖ ς δ' ἄ λλοις εἰ ς τὸ στοιχεῖ ον ἡ διά λυσις. εἰ τοί νυν τὸ μὲ ν τρί γωνον εἰ ς οὐ δὲ ν περιφερὲ ς διαλύ εται, τὸ ν δὲ κύ κλον εἰ ς τέ τταρα τρί γωνα τέ μνουσιν αἱ δύ ο διά μετροι, πρό τερον ἂ ν τῇ φύ σει καὶ στοιχειωδέ στερον εἴ η τοῦ κυκλικοῦ τὸ εὐ θύ γραμμον. ὅ τι τοί νυν προηγού μενον μέ ν ἐ στι τὸ εὐ θύ γραμμον, τὸ δὲ κυκλικὸ ν ἐ πιγιγνό μενον καὶ συμβεβηκό ς, αὐ τὸ ς ὁ Πλά των ἐ νεδεί ξατο: τὴ ν γὰ ρ γῆ ν ἐ κ κύ βων συστησά μενος, ὧ ν ἕ καστον εὐ θύ γραμμοι περιέ χουσιν ἐ πιφά νειαι, σφαιροειδὲ ς αὐ τῆ ς γεγονέ ναι τὸ σχῆ μά φησι καὶ στρογγύ λον. ὥ στ' οὐ δὲ ν ἔ δει ποιεῖ ν τῶ ν περιφερῶ ν ἴ διον στοιχεῖ ον, εἰ καὶ τοῖ ς εὐ θυγρά μμοις πρὸ ς ἄ λληλά πως συναρμοττομέ νοις ὁ σχηματισμὸ ς οὗ τος ἐ πιγί γνεσθαι πέ φυκεν.

ἔ τι, εὐ θεῖ α μὲ ν ἥ τε μεί ζων ἥ τε μικροτέ ρα τὴ ν αὐ τὴ ν εὐ θύ τητα διατηρεῖ, τὰ ς δὲ τῶ ν κύ κλων περιφερεί ας, ἂ ν ὦ σι σμικρό τεραι, καμπυλωτέ ρας καὶ σφιγγομέ νας τῇ κυρτό τητι μᾶ λλον ὁ ρῶ μεν: ἂ ν δὲ μεί ζους, ἀ νειμέ νας: ἱ στά μενοι γοῦ ν κατὰ τὴ ν κυρτὴ ν περιφέ ρειαν οἱ μὲ ν κατὰ σημεῖ ον οἱ δὲ κατὰ γραμμὴ ν ἅ πτονται τῶ ν ὑ ποκειμέ νων ἐ πιπέ δων: ὥ στ' ὑ πονοή σειεν ἄ ν τις εὐ θεί ας κατὰ μικρὰ πολλὰ ς συντιθεμέ νας τὴ ν περιφερῆ γραμμὴ ν ἀ ποτελεῖ ν.

ὅ ρα δὲ μὴ τῶ ν ἐ νταῦ θα κυκλικῶ ν καὶ σφαιροειδῶ ν οὐ δέ ν ἐ στιν ἀ πηκριβωμέ νον, ἀ λλ' ἐ ντά σει καὶ περιτά σει τῶ ν εὐ θυγρά μμων ἢ μικρό τητι τῶ ν μορί ων τῆ ς διαφορᾶ ς λανθανού σης ἐ πιφαί νεται τὸ στρογγύ λον καὶ κυκλοειδέ ς ὅ θεν οὐ δὲ κινεῖ ται φύ σει τῶ ν ἐ νταῦ θα σωμά των ἐ γκυκλί ως οὐ δὲ ν ἀ λλ' ἐ π' εὐ θεί ας ἅ παντα: τὸ δ' ὄ ντως σφαιροειδὲ ς; οὐ κ ἔ στιν αἰ σθητοῦ σώ ματος ἀ λλὰ τῆ ς ψυχῆ ς καὶ τοῦ νοῦ στοιχεῖ ον, οἷ ς καὶ τὴ ν κυκλοφορικὴ ν κί νησιν ὡ ς προσή κουσαν κατὰ φύ σιν ἀ ποδί δωσιν.

“ πῶ ς ποτε ἐ ν τῷ Φαί δρῳ λέ γεται τὸ τὴ ν τοῦ πτεροῦ φύ σιν, ὑ φ' ἧ ς ἄ νω τὸ ἐ μβριθὲ ς ἀ νά γεται, κεκοινωνηκέ ναι μά λιστα τῶ ν περὶ τὸ σῶ μα τοῦ θεί ου;” πό τερον ὅ τι περὶ ἔ ρωτος ὁ λό γος ἐ στί, κά λλους δὲ τοῦ περὶ τὸ σῶ μα ὁ ἔ ρως, τὸ δὲ κά λλος ὁ μοιό τητι τῇ πρὸ ς τὰ θεῖ α κινεῖ καὶ ἀ ναμιμνή σκει τὴ ν ψυχή ν: ἢ μᾶ λλον οὐ δὲ ν περιεργαστέ ον ἀ λλ' ἁ πλῶ ς ἀ κουστέ ον ὅ τι, τῶ ν περὶ τὸ σῶ μα τῆ ς ψυχῆ ς δυνά μεων πλειό νων οὐ σῶ ν, ἡ διαλογιστικὴ καὶ διανοητικὴ μά λιστα τοῦ θεί ου κεκοινώ νηκεν, ἣ ν τῶ ν θεί ων καὶ οὐ ρανί ων ἔ φησεν; ἣ ν οὐ κ ἀ πὸ τρό που πτερὸ ν προσηγό ρευσεν, ὡ ς τὴ ν ψυχὴ ν ἀ πὸ τῶ ν ταπεινῶ ν καὶ θνητῶ ν ἀ ναφέ ρουσαν.

“ πῶ ς ποτέ φησιν ὁ Πλά των τὴ ν ἀ ντιπερί στασιν τῆ ς κινή σεως διὰ τὸ μηδαμοῦ κενὸ ν ὑ πά ρχειν αἰ τί αν εἶ ναι τῶ ν περὶ τὰ ς ἰ ατρικὰ ς σικύ ας παθημά των, καὶ τῶ ν περὶ τὴ ν κατά ποσιν καὶ τὰ ῥ ιπτού μενα βά ρη καὶ τὰ τῶ ν ὑ δά των ῥ εύ ματα καὶ κεραυνού ς, τή ν τε φαινομέ νην πρὸ ς ἢ λεκτρα καὶ τὸ ν λί θον τὸ ν̔ Ηρά κλειον ὁ λκὴ ν τά ς τε τῶ ν φθό γγων συμφωνί ας;” δό ξει γὰ ρ ἀ τό πως αἰ τί αν μί αν παμπό λλων καὶ ἀ νομοί ων γέ νεσιν ἐ πά γειν παθῶ ν.

τὸ μὲ ν γὰ ρ περὶ τὴ ν ἀ ναπνοὴ ν ὡ ς γί γνεται τῇ ἀ ντιπεριστά σει τοῦ ἀ έ ρος, αὐ τὸ ς ἱ κανῶ ς ἀ ποδέ δειχε: τὰ δὲ λοιπὰ πά ντα φή σας θαυματουργεῖ σθαι καὶ τῷ κενὸ ν εἶ ναι μηδὲ ν περιωθεῖ ν θ' αὑ τὰ ταῦ τ' εἰ ς ἄ λληλα καὶ διαμεί βεσθαι πρὸ ς τὰ ς αὑ τῶ ν ἕ δρας ἰ ό ντα, τὴ ν καθ' ἕ καστον ἐ ξεργασί αν ἡ μῖ ν ἀ φῆ κε.

πρῶ τον μὲ ν οὖ ν τὸ περὶ τὴ ν σικύ αν τοιοῦ τό ν ἐ στιν: ὁ περιληφθεὶ ς ὑ π' αὐ τῆ ς πρὸ ς τῇ σαρκὶ μετὰ θερμό τητος ἀ ὴ ρ ἐ κπυρωθεὶ ς καὶ γενό μενος τῶ ν τοῦ χαλκοῦ πό ρων ἀ ραιό τερος ἐ ξέ πεσεν οὐ κ εἰ ς κενὴ ν χώ ραν, οὐ γὰ ρ ἔ στιν, εἰ ς δὲ τὸ ν περιεστῶ τα τὴ ν σικύ αν ἔ ξωθεν ἀ έ ρα, κἀ κεῖ νον ἀ πέ ωσεν ὁ δὲ τὸ ν πρὸ αὑ τοῦ: καὶ τοῦ το πά σχων ἀ εὶ καὶ δρῶ ν ὁ ἔ μπροσθεν ὑ ποχωρεῖ, τῆ ς κενουμέ νης γλιχό μενος χώ ρας, ἣ ν ὁ πρῶ τος ἐ ξέ λιπεν οὕ τω δὲ τῇ σαρκὶ περιπί πτων, ἧ ς ἡ σικύ α δέ δρακται, καὶ ἀ ναζέ ων ἅ μα συνεκθλί βει τὸ ὑ γρὸ ν εἰ ς τὴ ν σικύ αν.

ἡ δὲ κατά ποσις γί γνεται τὸ ν αὐ τὸ ν τρό πον: αἱ γὰ ρ περὶ τὸ στό μα καὶ τὸ ν στό μαχον κοιλό τητες ἀ έ ρος ἀ εὶ πλή ρεις εἰ σί ν: ὅ ταν οὖ ν ἐ μπιεσθῇ τὸ σιτί ον ὑ πὸ τῆ ς γλώ ττης, ἅ μα καὶ τῶ ν παρισθμί ων ἐ νταθέ ντων, ἐ κθλιβό μενος ὁ ἀ ὴ ρ πρὸ ς τὸ ν οὐ ρανὸ ν ἔ χεται τοῦ ὑ ποχωροῦ ντος καὶ συνεπωθεῖ τὸ σιτί ον.

τὰ δὲ ῥ ιπτού μενα βά ρη τὸ ν ἀ έ ρα σχί ζει μετὰ πληγῆ ς ἐ μπεσό ντα καὶ διί στησιν ὁ δὲ περιρρέ ων ὀ πί σω, τῷ φύ σιν ἔ χειν ἀ εὶ τὴ ν ἐ ρημουμέ νην χώ ραν διώ κειν καὶ ἀ ναπληροῦ ν, συνέ πεται τῷ ἀ φιεμέ νῳ τὴ ν κί νησιν συνεπιταχύ νων.

αἱ δὲ τῶ ν κεραυνῶ ν πτώ σεις καὶ αὐ ταὶ ῥ ί ψεσιν ἐ οί κασιν: ἐ κπηδᾷ γὰ ρ ὑ πὸ πληγῆ ς ἐ ν τῷ νέ φει γενομέ νης τὸ πυρῶ δες εἰ ς τὸ ν ἀ έ ρα: κἀ κεῖ νος ἀ ντιρραγεὶ ς ὑ ποχωρεῖ, καὶ πά λιν ἐ ς ταὐ τὸ συμπί πτων ἄ νωθεν ἐ ξωθεῖ κά τω παρὰ φύ σιν ἀ ποβιαζό μενος τὸ ν κεραυνό ν.

τὸ δ' ἤ λεκτρον οὐ δὲ ν ἕ λκει τῶ ν παρακειμέ νων ὥ σπερ οὐ δ' ἡ σιδηρῖ τις λί θος, οὐ δὲ προσπηδᾷ τι τού τοις ἀ φ' αὑ τοῦ τῶ ν πλησί ον: ἀ λλ' ἡ μὲ ν λί θος τινὰ ς ἀ πορροὰ ς ἐ ξί ησιν ἐ μβριθεῖ ς καὶ πνευματώ δεις, αἷ ς ὁ συνεχὴ ς ἀ ναστελλό μενος ἀ ὴ ρ ὠ θεῖ τὸ ν πρὸ αὑ τοῦ: κἀ κεῖ νος ἐ ν κύ κλῳ περιιὼ ν καὶ ὑ πονοστῶ ν αὖ θις ἐ πὶ τὴ ν κενουμέ νην χώ ραν ἀ ποβιά ζεται καὶ συνεφέ λκεται τὸ ν σί δηρον. τὸ δ' ἤ λεκτρον ἔ χει μέ ν τι φλογοειδὲ ς ἢ πνευματικό ν, ἐ κβά λλει δὲ τοῦ το τῇ τρί ψει τῆ ς ἐ πιφανεί ας, τῶ ν πό ρων ἀ ναστομωθέ ντων: τὸ δὲ ταὐ τὸ μὲ ν ἐ κπεσὸ ν ποιεῖ τῷ τῆ ς σιδηρί τιδος, ἐ φέ λκεται δὲ τῶ ν πλησί ον τὰ κουφό τατα καὶ ξηρό τατα διὰ λεπτό τητα καὶ ἀ σθέ νειαν οὐ γά ρ ἐ στιν ἰ σχυρὸ ν οὐ δ' ἔ χει βά ρος οὐ δὲ ῥ ύ μην πλῆ θος ἀ έ ρος ἐ ξῶ σαι δυναμέ νην, ᾧ τῶ ν μειζό νων, ὥ σπερ ἡ σιδηρῖ τις, ἐ πικρατή σει. πῶ ς οὖ ν οὔ τε λί θον οὔ τε ξύ λον ὁ ἀ ὴ ρ ἀ λλὰ μό νον τὸ ν σί δηρον ὠ θεῖ καὶ προστέ λλει πρὸ ς τὴ ν λί θον; αὕ τη δ' ἐ στὶ μὲ ν ἀ πορί α κοινὴ πρό ς τε τοὺ ς ὁ λκῇ τῆ ς λί θου καὶ τοὺ ς φορᾷ τοῦ σιδή ρου τὴ ν σύ μπηξιν οἰ ομέ νους γί γνεσθαι τῶ ν σωμά των εἰ λυσπᾶ ν δ' οὕ τως ὑ πὸ τοῦ Πλά τωνος. ὁ σί δηρος οὔ τ' ἄ γαν ἀ ραιὸ ς ἐ στιν ὡ ς ξύ λον οὔ τ' ἄ γαν πυκνὸ ς ὡ ς χρυσὸ ς ἢ λί θος, ἀ λλ' ἔ χει πό ρους καὶ οἴ μους καὶ τραχύ τητας διὰ τὰ ς ἀ νωμαλί ας τῷ ἀ έ ρι συμμέ τρους, ὥ στε μὴ ἀ πολισθά νειν ἀ λλ' ἕ δραις τισὶ ν ἐ νισχό μενον καὶ ἀ ντερεί σεσι περιπλοκὴ ν σύ μμετρον ἐ χού σαις, ὡ ς ἂ ν ἐ μπέ σῃ πρὸ ς τὴ ν λί θον φερό μενος, ἀ ποβιά ζεσθαι καὶ προωθεῖ ν τὸ ν σί δηρον. τού των μὲ ν οὖ ν τοιοῦ τό ς τις ἂ ν εἴ η λό γος.

ἡ δὲ τῶ ν ἐ πὶ γῆ ς ὑ δά των ῥ ύ σις οὐ χ ὁ μοί ως εὐ σύ νοπτον ἔ χει τὸ ν τῆ ς ἀ ντιπεριώ σεως τρό πον. ἀ λλὰ χρὴ καταμανθά νειν τὰ λιμναῖ α τῶ ν ὑ δά των ἀ τρεμοῦ ντα καὶ μέ νοντα, τῷ περικεχύ σθαι καὶ συναγαγεῖ ν πανταχό θεν αὑ τοῖ ς ἀ κί νητον ἀ έ ρα, μηδαμοῦ κενὴ ν ποιοῦ ντα χώ ραν. τὸ γοῦ ν ἐ πιπολῆ ς ὕ δωρ ἔ ν τε ταῖ ς λί μναις καὶ ἐ ν τοῖ ς πελά γεσι δονεῖ ται καὶ κυμαί νεται, τοῦ ἀ έ ρος σά λον λαμβά νοντος: ἕ πεται γὰ ρ εὐ θὺ ς μεθισταμέ νῳ καὶ συναπορρεῖ διὰ τὴ ν ἀ νωμαλί αν: ἡ γὰ ρ κά τω πληγὴ τὴ ν κοιλό τητα ποιεῖ τοῦ κύ ματος ἡ δ' ἄ νω τὸ ν ὄ γκον, ἄ χρι οὗ καταστῇ καὶ παύ σηται, τῆ ς περιεχού σης τὰ ὑ γρὰ χώ ρας ἱ σταμέ νης. αἱ ῥ ύ σεις οὖ ν τῶ ν φερομέ νων ἀ εὶ τὰ ὑ ποχωροῦ ντα τοῦ ἀ έ ρος διώ κουσαι τοῖ ς δ' ἀ ντιπεριωθουμέ νοις ἐ λαυνό μεναι τὸ ἐ νδελεχὲ ς καὶ ἀ λώ φητον ἔ χουσι, διὸ καὶ φέ ρονται θᾶ ττον οἱ ποταμοὶ πληθύ οντες: ὅ ταν δ' ὀ λί γον καὶ κοῖ λον, ἵ εται τὸ ὑ γρὸ ν ὑ π' ἀ σθενεί ας, οὐ χ ὑ πεί κοντος τοῦ ἀ έ ρος οὐ δὲ πολλὴ ν ἀ ντιπερί στασιν λαμβά νοντος. οὕ τω δὲ καὶ τὰ πηγαῖ α τῶ ν ὑ δά των ἀ ναγκαῖ ό ν ἐ στιν ἀ ναφέ ρεσθαι, τοῦ θύ ραθεν ἀ έ ρος εἰ ς τὰ ς κενουμέ νας ἐ ν βά θει χώ ρας ὑ ποφερομέ νου καὶ πά λιν θύ ραζε τὸ ὕ δωρ ἐ κπέ μποντος. οἴ κου δὲ βαθυσκί ου καὶ περιέ χοντος ἀ έ ρα νή νεμον ὕ δατι ῥ ανθὲ ν ἔ δαφος πνεῦ μα ποιεῖ καὶ ἄ νεμον, μεθισταμέ νου τοῦ ἀ έ ρος ἐ ξ ἕ δρας παρεμπί πτοντι τῷ ὑ γρῷ καὶ πληγὰ ς λαμβά νοντος οὕ τως ἐ ξωθεῖ σθαί θ' ὑ π' ἀ λλή λων καὶ ἀ νθυπεί κειν ἀ λλή λοις πέ φυκεν, οὐ κ οὔ σης κενό τητος ἐ ν ᾗ θά τερον ἱ δρυθὲ ν οὐ μεθέ ξει τῆ ς θατέ ρου μεταβολῆ ς.

καὶ μὴ ν τὰ περὶ τῆ ς συμφωνί ας αὐ τὸ ς εἴ ρηκεν, ὃ ν τρό πον ὁ μοιοῦ σι τοὺ ς φθό γγους. ὀ ξὺ ς μὲ ν γὰ ρ ὁ ταχὺ ς γί γνεται βαρὺ ς δ' ὁ βραδύ ς: διὸ καὶ πρό τερον κινοῦ σι τὴ ν αἴ σθησιν οἱ ὀ ξεῖ ς: ὅ ταν δὲ τού τοις ἤ δη μαραινομέ νοις καὶ ἀ πολή γουσιν οἱ βραδεῖ ς ἐ πιβά λωσιν ἀ ρχό μενοι, τὸ κραθὲ ν αὐ τῶ ν δι' ὁ μοιοπά θειαν ἡ δονὴ ν τῇ ἀ κοῇ παρέ σχεν, ἣ ν συμφωνί αν καλοῦ σιν. ὅ τι δὲ τού των ὄ ργανον ὁ ἀ ή ρ ἐ στι, ῥ ᾴ διον συνιδεῖ ν ἐ κ τῶ ν προειρημέ νων. ἔ στι γὰ ρ ἡ φωνὴ πληγὴ τοῦ αἰ σθανομέ νου δι' ὤ των ὑ π' ἀ έ ρος: πλή ττει γὰ ρ πληγεὶ ς; ὁ ἀ ὴ ρ ὑ πὸ τοῦ κινή σαντος, ἂ ν μὲ ν σφοδρό ν, ὀ ξέ ως, ἂ ν δ' ἀ μβλύ, μαλακώ τερον: ὁ δὴ σφό δρα καὶ συντό νως πληγεὶ ς προσμί γνυσι τῇ ἀ κοῇ πρό τερος, εἶ τα περιιὼ ν πά λιν καὶ καταλαμβά νων τὸ ν βραδύ τερον συνέ πεται καὶ συμπαραπέ μπει τὴ ν αἴ σθησιν.

“ πῶ ς λέ γει τὰ ς ψυχὰ ς ὁ Τί μαιος εἴ ς τε γῆ ν καὶ σελή νην καὶ τἄ λλα ὅ σα ὄ ργανα χρό νου: σπαρῆ ναι;” πό τερον οὕ τως ἐ κί νει τὴ ν γῆ ν, ὥ σπερ ἣ λιον καὶ σελή νην καὶ τοὺ ς πέ ντε πλά νητας, οὓ ς ὄ ργανα χρό νου διὰ τὰ ς τροπὰ ς προσηγό ρευε, καὶ ἔ δει τὴ ν γῆ ν“ ἰ λλομέ νην περὶ τὸ ν διὰ πά ντων πό λον τεταμέ νον” μὴ μεμηχανῆ σθαι συνεχομέ νην καὶ μέ νουσαν, ἀ λλὰ στρεφομέ νην καὶ ἀ νειλουμέ νην νοεῖ ν, ὡ ς ὕ στερον̓ Αρί σταρχος καὶ Σέ λευκος ἀ πεδεί κνυσαν, ὁ μὲ ν ὑ ποτιθέ μενος μό νον ὁ δὲ Σέ λευκος καὶ ἀ ποφαινό μενος; Θεό φραστος δὲ καὶ προσιστορεῖ τῷ Πλά τωνι πρεσβυτέ ρῳ γενομέ νῳ μεταμέ λειν, ὡ ς οὐ προσή κουσαν ἀ ποδό ντι τῇ γῇ τὴ ν μέ σην χώ ραν τοῦ παντό ς.

ἢ τού τοις μὲ ν ἀ ντί κειται πολλὰ τῶ ν ὁ μολογουμέ νως ἀ ρεσκό ντων τἀ νδρί: μεταγραπτέ ον δὲ τὸ“ χρό νου“ χρό νῳ” λαμβά νοντα ἀ ντὶ τῆ ς γενικῆ ς τὴ ν δοτική ν, καὶ δεκτέ ον ὄ ργανα μὴ τοὺ ς ἀ στέ ρας ἀ λλὰ τὰ σώ ματα τῶ ν ζῴ ων λέ γεσθαι; καθά πεῤ Αριστοτέ λης ὡ ρί σατο τὴ ν ψυχὴ ν“ πρώ την ἐ ντελέ χειαν σώ ματος φυσικοῦ ὀ ργανικοῦ δυνά μει ζωὴ ν ἔ χοντος.” ὥ στε τοιοῦ τον εἶ ναι τὸ ν λό γον: αἱ ψυχαὶ εἰ ς τὰ προσή κοντα ὀ ργανικὰ σώ ματα ἐ ν χρό νῳ κατεσπά ρησαν. ἀ λλὰ καὶ τοῦ το παρὰ τὴ ν δό ξαν ἐ στί ν: οὐ γὰ ρ ἅ παξ ἀ λλὰ πολλά κις ὄ ργανα χρό νου τοὺ ς ἀ στέ ρας εἴ ρηκεν, ὅ που καὶ τὸ ν ἥ λιον αὐ τὸ ν“ εἰ ς διορισμὸ ν καὶ φυλακὴ ν ἀ ριθμῶ ν χρό νου γεγονέ ναι” φησὶ μετὰ τῶ ν ἄ λλων πλανή των.

ἄ ριστον οὖ ν τὴ ν γῆ ν ὄ ργανον ἀ κού ειν χρό νου, μὴ κινουμέ νην ὥ σπερ τοὺ ς ἀ στέ ρας, ἀ λλὰ τῷ περὶ αὑ τὴ ν μέ νουσαν ἀ εὶ παρέ χειν ἐ κεί νοις φερομέ νοις ἀ νατολὰ ς καὶ δύ σεις, αἷ ς τὰ πρῶ τα μέ τρα τῶ ν χρό νων, ἡ μέ ραι καὶ νύ κτες, ὁ ρί ζονται: διὸ καί“ φύ λακα καὶ δημιουργὸ ν αὐ τὴ ν ἀ τρεκῆ νυκτὸ ς καὶ ἡ μέ ρας” προσεῖ πε: καὶ γὰ ρ οἱ τῶ ν ὡ ρολογί ων γνώ μονες οὐ συμμεθιστά μενοι ταῖ ς σκιαῖ ς ἀ λλ' ἑ στῶ τες ὄ ργανα καὶ χρό νου μέ τρα γεγό νασι, μιμού μενοι τῆ ς γῆ ς τὸ ἐ πιπροσθοῦ ν τῷ ἡ λί ῳ περὶ αὐ τὴ ν ὑ ποφερομέ νῳ, καθά περ εἶ πεν̓ Εμπεδοκλῆ ς νύ κτα δὲ γαῖ α τί θησιν, ὑ φισταμέ νη φαέ εσσι. τοῦ το μὲ ν οὖ ν τοιαύ την ἔ χει τὴ ν ἐ ξή γησιν,

ἐ κεῖ νο δὲ μᾶ λλον ἄ ν τις ὑ πί δοιτο, μὴ παρὰ τὸ εἰ κὸ ς ὁ ἥ λιος καὶ ἀ τό πως λέ γηται μετὰ τῆ ς σελή νης καὶ τῶ ν πλανή των εἰ ς διορισμὸ ν χρό νου γεγονέ ναι. καὶ γὰ ρ ἄ λλως μέ γα τοῦ ἡ λί ου τὸ ἀ ξί ωμα καὶ ὑ π' αὐ τοῦ Πλά τωνος ἐ ν Πολιτεί ᾳ βασιλεὺ ς ἀ νηγό ρευται παντὸ ς τοῦ αἰ σθητοῦ καὶ κύ ριος, ὥ σπερ τοῦ νοητοῦ τἀ γαθό ν: ἐ κεί νου γὰ ρ ἔ κγονος λέ γεται, παρέ χων τοῖ ς ὁ ρατοῖ ς μετὰ τοῦ φαί νεσθαι τὸ γί γνεσθαι, καθά περ ἀ π' ἐ κεί νου τὸ εἶ ναι καὶ τὸ γιγνώ σκεσθαι τοῖ ς νοητοῖ ς ὑ πά ρχει. τὸ ν δὴ τοιαύ την φύ σιν ἔ χοντα καὶ δύ ναμιν τηλικαύ την θεὸ ν ὄ ργανον χρό νου γεγονέ ναι καὶ μέ τρον ἐ ναργὲ ς τῆ ς πρὸ ς ἀ λλή λας βραδυτῆ τι καὶ τά χει τῶ ν ὀ κτὼ σφαιρῶ ν διαφορᾶ ς οὐ πά νυ δοκεῖ πρεπῶ δες οὐ δ' ἄ λλως εὔ λογον εἶ ναι. ῥ ητέ ον οὖ ν τοὺ ς ὑ πὸ τού των ταραττομέ νους δἰ ἄ γνοιαν οἴ εσθαι τὸ ν χρό νον“ μέ τρον εἶ ναι κινή σεως καὶ ἀ ριθμὸ ν κατὰ τὸ πρό τερον καὶ ὕ στερον” ὡ ς̓ Αριστοτέ λης εἶ πεν, ἤ“ τὸ ἐ ν κινή σει ποσό ν” ὡ ς Σπεύ σιππος, ἢ“ διά στημα κινή σεως” ἄ λλο δ' οὐ δὲ ν ὡ ς ἔ νιοι τῶ ν Στωικῶ ν ἀ πὸ συμβεβηκό τος ὁ ριζό μενοι τὴ ν δ' οὐ σί αν αὐ τοῦ καὶ τὴ ν δύ ναμιν οὐ συνορῶ ντες, ἣ ν ὅ τε Πί νδαρος ἔ οικεν οὐ φαύ λως ὑ πονοῶ ν εἰ πεῖ ν ἄ νακτα τὸ ν πά ντων ὑ περβά λλοντα χρό νον μακά ρων ὅ τε Πυθαγό ρας, ἐ ρωτηθεὶ ς τί χρό νος ἐ στί, τὴ ν τού του ψυχὴ ν εἰ πεῖ ν. οὐ γὰ ρ πά θος οὐ δὲ συμβεβηκὸ ς ἧ ς ἔ τυχε κινή σεως ὁ χρό νος ἐ στί ν, αἰ τί α δὲ καὶ δύ ναμις καὶ ἀ ρχὴ τῆ ς πά ντα συνεχού σης τὰ γιγνό μενα συμμετρί ας καὶ τά ξεως, ἣ ν ἡ τοῦ ὅ λου φύ σις ἔ μψυχος οὖ σα κινεῖ ται: μᾶ λλον δὲ κί νησις οὖ σα καὶ τά ξις αὐ τὴ καὶ συμμετρί α χρό νος καλεῖ ται: πά ντα γὰ ρ δι' ἀ ψό φου βαί νων κελεύ θου κατὰ δί κην τὰ θνή τ' ἄ γει καὶ γὰ ρ ἡ ψυχῆ ς οὐ σί α κατὰ τοὺ ς παλαιοὺ ς“ ἀ ριθμὸ ς ἦ ν αὐ τὸ ς ἑ αυτό ν κινῶ ν” διὸ δὴ καὶ Πλά των ἔ φη“ χρό νον ἅ μα μετ' οὐ ρανοῦ γεγονέ ναι” κί νησιν δὲ καὶ πρὸ τῆ ς τοῦ οὐ ρανοῦ γενέ σεως. χρό νος δ' οὐ κ ἦ ν: οὐ δὲ γὰ ρ τά ξις οὐ δὲ μέ τρον οὐ δὲ ν οὐ δὲ διορισμό ς, ἀ λλὰ κί νησις ἀ ό ριστος ὥ σπερ ἄ μορφος ὕ λη χρό νου καὶ ἀ σχημά τιστος: ἐ πικλύ σασα δ' ἐ ν χρό ᾳ καὶ καταβαλοῦ σα τὴ ν μὲ ν ὕ λην σχή μασι τὴ ν δὲ κί νησιν περιό δοις, τὴ ν μὲ ν κό σμον ἅ μα τὴ ν δὲ χρό νον ἐ ποί ησεν. εἰ κό νες δ' εἰ σὶ ν ἄ μφω τοῦ θεοῦ, τῆ ς μὲ ν οὐ σί ας ὁ κό σμος τῆ ς δ' ἀ ιδιό τητος ὁ χρό νος ἐ ν κινή σει, καθά περ ἐ ν γενέ σει θεὸ ς ὁ κό σμος. ὅ θεν ὁ μοῦ γεγονό τας φησὶ ν ὁ μοῦ καὶ λυθή σεσθαι πά λιν, ἄ ν τις αὐ τοὺ ς καταλαμβά νῃ λύ σις: οὐ γὰ ρ οἷ ὸ ν τ' εἶ ναι χωρὶ ς χρό νου τὸ γενητὸ ν ὥ σπερ οὐ δὲ τὸ νοητὸ ν αἰ ῶ νος, εἰ μέ λλει τὸ μὲ ν ἀ εὶ μέ νειν τὸ δὲ μηδέ ποτε διαλύ εσθαι γιγνό μενον. οὕ τως οὖ ν ἀ ναγκαί αν πρὸ ς τὸ ν οὐ ρανὸ ν ἔ χων συμπλοκὴ ν καὶ συναρμογὴ ν ὁ χρό νος οὐ χ ἁ πλῶ ς ἐ στι κί νησις, ἀ λλ' ὥ σπερ εἴ ρηται κί νησις ἐ ν τά ξει μέ τρον ἐ χού σῃ καὶ πέ ρατα καὶ περιό δους: ὧ ν ὁ ἥ λιος ἐ πιστά της ὢ ν καὶ σκοπὸ ς ὁ ρί ζειν καὶ βραβεύ ειν καὶ ἀ ναδεικνύ ναι καὶ ἀ ναφαί νειν μεταβολὰ ς καὶ ὥ ρας,“ αἳ πά ντα φέ ρουσι” καθ'̔ Ηρά κλειτον, οὐ δὲ φαύ λων οὐ δὲ μικρῶ ν ἀ λλὰ τῶ ν μεγί στων καὶ κυριωτά των τῷ ἡ γεμό νι καὶ πρώ τῳ θεῷ γί γνεται συνεργό ς.

περὶ τῶ ν τῆ ς ψυχῆ ς δυνά μεων ἐ ν Πολιτεί ᾳ Πλά τωνος τὴ ν τοῦ λογιστικοῦ καὶ θυμοειδοῦ ς καὶ ἐ πιθυμητικοῦ συμφωνί αν ἁ ρμονί ᾳ μέ σης καὶ ὑ πά της καὶ νή της εἰ κά σαντος; ἄ ριστα, διαπορή σειεν ἄ ν τις“ πό τερον κατὰ τῆ ς μέ σης τὸ θυμοειδὲ ς ἢ τὸ λογιστικὸ ν ἔ ταξεν:” αὐ τὸ ς γὰ ρ ἔ ν γε τού τοις οὐ δεδή λωκεν. ἡ μὲ ν οὖ ν κατὰ τό πον τῶ ν μερῶ ν τά ξις εἰ ς τὴ ν τῆ ς μέ σης χώ ραν τί θεται τὸ θυμοειδέ ς, τὸ δὲ λογιστικὸ ν εἰ ς τὴ ν τῆ ς ὑ πά της. τὸ γὰ ρ ἄ νω καὶ πρῶ τον ὕ πατον οἱ παλαιοὶ προσηγό ρευον ᾗ καὶ Ξενοκρά της Δί α τὸ ν μὲ ν ἐ ν τοῖ ς κατὰ ταὐ τὰ καὶ ὡ σαύ τως ἔ χουσιν ὕ πατον καλεῖ, νέ ατον δὲ τὸ ν ὑ πὸ σελή νην πρό τερος δ'̔́ Ομηρος τὸ ν τῶ ν ἀ ρχό ντων ἄ ρχοντα θεὸ ν“ ὕ πατον κρειό ντων” προσεῖ πε. καὶ δικαί ως τῷ κρατί στῳ ἀ ποδέ δωκε τὴ ν ἄ νω χώ ραν ἡ φύ σις, ὥ σπερ κυβερνή την ἐ νιδρύ σασα τῇ κεφαλῇ τὸ ν λογισμό ν, ἔ σχατον δὲ καὶ νέ ατον ἀ ποικί σασα πό ρρω τὸ ἐ πιθυμητικό ν. ἡ γὰ ρ κά τω νεά τη προσαγορεύ εται τά ξις, ὡ ς δηλοῦ σιν αἱ τῶ ν νεκρῶ ν κλή σεις“ νερτέ ρων” καὶ“ ἐ νέ ρων” προσαγορευομέ νων: ἔ νιοι δὲ καὶ τῶ ν ἀ νέ μων φασὶ τὸ ν κά τωθεν ἐ κ τοῦ ἀ φανοῦ ς πνέ οντα νό τον ὠ νομά σθαι. ἣ ν οὖ ν τὸ ἔ σχατον ἔ χει πρὸ ς τὸ πρῶ τον ἀ ντί θεσιν καὶ τὸ νέ ατον πρὸ ς τὸ ὕ πατον, ταύ την τοῦ ἐ πιθυμητικοῦ πρὸ ς τὸ λογιστικὸ ν ἔ χοντος, οὐ κ ἔ στιν ἀ νωτά τω μὲ ν εἶ ναι καὶ πρῶ τον ὕ πατον δὲ μὴ εἶ ναι τὸ λογιστικὸ ν ἀ λλ' ἕ τερον. οἱ γὰ ρ ὡ ς κυρί αν δύ ναμιν αὐ τῷ τὴ ν τῆ ς μέ σης ἀ ποδιδό ντες ἀ γνοοῦ σιν ὅ τι τὴ ν κυριωτέ ραν ἀ φαιροῦ νται τὴ ν τῆ ς ὑ πά της, μή τε τῷ θυμῷ μή τε τῇ ἐ πιθυμί ᾳ προσή κουσαν ἑ κά τερον γὰ ρ ἄ ρχεσθαι καὶ ἀ κολουθεῖ ν οὐ δέ τερον δ' ἄ ρχειν ἢ ἡ γεῖ σθαι τοῦ λογιστικοῦ πέ φυκεν. ἔ τι δὲ μᾶ λλον τῇ φύ σει φανεῖ ται τὸ θυμοειδὲ ς τῷ τό πῳ τὴ ν μέ σην ἔ χον ἐ κεί νων τά ξιν: εἴ γε δὴ τῷ μὲ ν λογιστικῷ τὸ ἄ ρχειν, τῷ δὲ θυμοειδεῖ τὸ ἄ ρχεσθαι καὶ τὸ ἄ ρχειν κατὰ φύ σιν ἐ στί ν, ὑ πηκό ῳ μὲ ν ὄ ντι τοῦ λογισμοῦ κρατοῦ ντι δὲ καὶ κολά ζοντι τὴ ν ἐ πιθυμί αν, ὅ ταν ἀ πειθῇ τῷ λογισμῷ. καὶ καθά περ ἐ ν γρά μμασι τὰ ἡ μί φωνα μέ σα τῶ ν ἀ φώ νων ἐ στὶ καὶ τῶ ν φωνηέ ντων τῷ πλέ ον ἐ κεί νων ἠ χεῖ ν ἔ λαττον δὲ τού των, οὕ τως ἐ ν τῇ ψυχῇ τἀ νθρώ που τὸ θυμοειδὲ ς οὐ κ ἀ κρά τως παθητικό ν ἐ στιν ἀ λλὰ φαντασί αν καλοῦ πολλά κις ἔ χει μεμιγμέ νην ἀ λό γῳ τῇ τῆ ς τιμωρί ας ὀ ρέ ξει. καὶ Πλά των αὐ τὸ ς εἰ κά σας συμφύ τῳ ζεύ γει καὶ ἡ νιό χῳ τὸ τῆ ς ψυχῆ ς εἶ δος, ἡ νί οχον μέ ν, ὡ ς παντὶ δῆ λον, ἀ πέ φηνε τὸ λογιστικό ν: τῶ ν δ' ἵ ππων τὸ μὲ ν περὶ τὰ ς ἐ πιθυμί ας ἀ πειθὲ ς καὶ ἀ νά γωγον παντά πασι“ περὶ ὦ τα λά σιον, κωφό ν, μά στιγι μετὰ κέ ντρων μό λις ὑ πεῖ κον,” τὸ δὲ θυμοειδὲ ς; εὐ ή νιον τὰ πολλὰ τῷ λογισμῷ καὶ σύ μμαχον. ὥ σπερ οὖ ν συνωρί δος οὐ χ ὁ ἡ νί οχό ς ἐ στιν ἀ ρετῇ καὶ δυνά μει μέ σος, ἀ λλὰ τῶ ν ἵ ππων ὁ φαυλό τερος μὲ ν τοῦ ἡ νιό χου βελτί ων δὲ τοῦ ὁ μοζύ γου, οὕ τω τῆ ς ψυχῆ ς οὐ τῷ κρατοῦ ντι τὴ ν μέ σην ἀ πέ νειμε τά ξιν, ἀ λλ' ᾧ πά θους μὲ ν ἧ ττον ἢ τῷ τρί τῳ μᾶ λλον δ' ἢ τῷ πρώ τῳ, λό γου δὲ μᾶ λλον ἢ τῷ τρί τῳ ἧ ττον δ' ἢ τῷ πρώ τῳ μέ τεστιν. αὕ τη γὰ ρ ἡ τά ξις καὶ τὴ ν τῶ ν συμφωνιῶ ν ἀ ναλογί αν φυλά σσει, τοῦ μὲ ν θυμοειδοῦ ς πρὸ ς τὸ λογιστικὸ ν ὡ ς ὑ πά την τὸ διὰ τεσσά ρων, πρὸ ς δὲ τὸ ἐ πιθυμητικὸ ν ὡ ς νή την τὸ διὰ πέ ντε, τοῦ δὲ λογιστικοῦ πρὸ ς τὸ ἐ πιθυμητικὸ ν ὡ ς ὑ πά τη πρὸ ς νή την τὸ διὰ πασῶ ν. ἐ ὰ ν δὲ τὸ ν λογισμὸ ν εἰ ς τὸ μέ σον ἕ λκωμεν, ἔ σται πλέ ον ὁ θυμὸ ς ἀ πέ χων τῆ ς ἐ πιθυμί ᾳ, ὃ ν ἔ νιοι τῶ ν φιλοσό φων ἐ πιθυμί ᾳ ταὐ τὸ ν εἶ ναι δι' ὁ μοιό τητα νομί ζουσιν.

ἢ τὸ μὲ ν τοῖ ς τό ποις ἀ πονέ μειν τὰ πρῶ τα καὶ τὰ μέ σα καὶ τὰ τελευταῖ α γελοῖ ό ν ἐ στιν, αὐ τὴ ν τὴ ν ὑ πά την ὁ ρῶ ντας ἐ ν μὲ ν λύ ρᾳ τὸ ν ἀ νωτά τω καὶ πρῶ τον, ἐ ν δ' αὐ λοῖ ς τὸ ν κά τω καὶ τὸ ν τελευταῖ ον ἐ πέ χουσαν, ἔ τι δὲ τὴ ν μέ σην ἐ ν ᾧ τις ἂ ν χωρί ῳ τῆ ς λύ ρας θέ μενος ὡ σαύ τως ἁ ρμό σηται, φθεγγομέ νην ὀ ξύ τερον μὲ ν ὑ πά της βαρύ τερον δὲ νή της. καὶ γὰ ρ ὀ φθαλμὸ ς οὐ κ ἐ ν παντὶ ζῴ ῳ τὴ ν αὐ τὴ ν ἔ χει τά ξιν, ἐ ν παντὶ δὲ καὶ πανταχοῦ κεί μενος κατὰ φύ σιν ὁ ρᾶ ν ὁ μοί ως πέ φυκεν. ὥ σπερ οὖ ν ὁ παιδαγωγὸ ς οὐ πρό σθεν ἀ λλ' ὄ πισθεν βαδί ζων ἄ γειν λέ γεται, καὶ ὁ τῶ ν Τρώ ων στρατηγὸ ς ὁ τὲ μέ ν τε μετὰ πρώ τοισι φά νεσκεν, ἄ λλοτε δ' ἐ ν πυμά τοισι κελεύ ων ἑ κατέ ρωθι δ' ἦ ν πρῶ τος καὶ τὴ ν πρώ την δύ ναμιν εἶ χεν: οὕ τω τὰ τῆ ς ψυχῆ ς μό ρια δεῖ μὴ τοῖ ς τό ποις καταβιά ζεσθαι μηδὲ τοῖ ς ὀ νό μασιν, ἀ λλὰ τὴ ν δύ ναμιν καὶ τὴ ν ἀ ναλογί αν ἐ ξετά ζειν. τὸ γὰ ρ τῇ θέ σει πρῶ τον ἱ δρῦ σθαι τὸ λογιστικὸ ν ἐ ν τῷ σώ ματι τἀ νθρώ που κατὰ συμβεβηκό ς ἐ στι: τὴ ν δὲ πρώ την ἔ χει καὶ κυριωτά την δύ ναμιν ὡ ς μέ ση πρὸ ς ὑ πά την μὲ ν τὸ ἐ πιθυμητικό ν, νή την δὲ τὸ θυμοειδέ ς, τῷ χαλᾶ ν καὶ ἐ πιτεί νειν καὶ ὅ λως συνῳ δὰ καὶ σύ μφωνα ποιεῖ ν ἑ κατέ ρου τὴ ν ὑ περβολὴ ν ἀ φαιρῶ ν καὶ πά λιν οὐ κ ἐ ῶ ν ἀ νί εσθαι παντά πασιν οὐ δὲ καταδαρθά νειν: τὸ γὰ ρ μέ τριον καὶ σύ μμετρον ὁ ρί ζεται μεσό τητι. μᾶ λλον δὲ τοῦ το τέ λος ἐ στὶ τῆ ς τοῦ λό γου δυνά μεως, μεσό τητας ἐ ν τοῖ ς πά θεσι ποιεῖ ν, ἃ ς ἱ ερὰ ς καλοῦ σιν οὐ σί ας, ἐ χού σας τὴ ν τῶ ν ἄ κρων πρὸ ς τὸ ν λό γον καὶ πρὸ ς ἄ λληλα διὰ τοῦ λό γου σύ γκρασιν. οὐ γὰ ρ ἡ συνωρὶ ς μέ σον ἔ χει τῶ ν ὑ ποζυγί ων τὸ κρεῖ ττον: οὐ δὲ τὴ ν ἡ νιοχεί αν ἀ κρό τητα θετέ ον ἀ λλὰ μεσό τητα τῆ ς ἐ ν ὀ ξύ τητι καὶ βραδύ τητι τῶ ν ἵ ππων ἀ μετρί ας, ὥ σπερ ἡ τοῦ λό γου δύ ναμις ἀ ντιλαμβανομέ νη κινουμέ νων ἀ λό γως τῶ ν παθῶ ν καὶ συναρμό ττουσα περὶ αὑ τὴ ν εἰ ς τὸ μέ τριον ἐ λλεί ψεως καὶ ὑ περβολῆ ς μεσό τητα καθί στησι.

“ διὰ τί Πλά των εἶ πε τὸ ν λό γον ἐ ξ ὀ νομά των καὶ ῥ ημά των κερά ννυσθαι;” δοκεῖ γὰ ρ πά ντα πλὴ ν δυεῖ ν τού των τὰ μέ ρη τοῦ λό γου μηθέ ν,̔́ Ομηρον δὲ καὶ νεανιευσά μενον εἰ ς ἕ να στί χον ἐ μβαλεῖ ν ἅ παντα τοῦ τον αὐ τὸ ς ἰ ὼ ν κλισί ηνδε, τὸ σὸ ν γέ ρας: ὄ φρ' εὖ εἰ δῇ ς. καὶ γὰ ρ ἀ ντωνυμί α καὶ μετοχὴ καὶ ὄ νομα καὶ ῥ ῆ μα καὶ πρό θεσις καὶ ἄ ρθρον καὶ σύ νδεσμος καὶ ἐ πί ρρημα ἔ νεστι: τὸ γά ρ“ δε” μό ριον νῦ ν ἀ ντὶ τῆ ς“ εἰ ς” προθέ σεως τέ τακται: τὸ γά ρ“ κλισί ηνδε” τοιοῦ τό ν ἐ στιν οἷ ον τὸ“̓ Αθή ναζε.” τί δὴ ῥ ητέ ον ὑ πὲ ρ τοῦ Πλά τωνος; ἦ ὅ τι πρῶ τον λό γον οἱ παλαιοὶ τὴ ν τό τε καλουμέ νην πρό τασιν νῦ ν δ' ἀ ξί ωμα προσηγό ρευον, ὃ πρῶ τον λέ γοντες ἀ ληθεύ ουσιν ἢ ψεύ δονται; τοῦ το δ' ἐ ξ ὀ νό ματος καὶ ῥ ή ματος συνέ στηκεν, ὧ ν τὸ μὲ ν πτῶ σιν οἱ διαλεκτικοὶ τὸ δὲ κατηγό ρημα καλοῦ σιν. ἀ κού σαντες γὰ ρ ὅ τι“ Σωκρά της φιλοσοφεῖ” καὶ πά λιν ὅ τι“ Σωκρά της τρέ πεται,” τὸ ν μὲ ν ἀ ληθῆ λό γον εἶ ναι τὸ ν δὲ ψευδῆ φή σομεν, οὐ δενὸ ς ἄ λλου προσδεηθέ ντες. καὶ γὰ ρ εἰ κὸ ς ἀ νθρώ πους ἐ ν χρεί ᾳ λό γου τὸ πρῶ τον καὶ φωνῆ ς ἐ νά ρθρου γενέ σθαι, τά ς τε πρά ξεις καὶ τοὺ ς πρά ττοντας αὐ τὰ ς καὶ τὰ πά θη καὶ τοὺ ς πά σχοντας ἀ λλή λοις διασαφεῖ ν καὶ ἀ ποσημαί νειν βουλομέ νους. ἐ πεὶ τοί νυν τῷ μὲ ν ῥ ή ματι τὰ πρά γματα καὶ τὰ πά θη; τῷ δ' ὀ νό ματι τοὺ ς πρά ττοντας αὐ τὰ καὶ πά σχοντας ἀ ποχρώ ντως δηλοῦ μεν, ὡ ς αὐ τὸ ς εἴ ρηκε, ταῦ τα σημαί νειν ἔ δοξε τὰ δ' ἄ λλα φαί η τις ἂ ν οὐ σημαί νειν, οἷ ον οἱ στεναγμοὶ καὶ ὀ λολυγμοὶ τῶ ν ὑ ποκριτῶ ν καὶ νὴ Δί α πολλά κις ἐ πιμειδί ασις καὶ ἀ ποσιώ πησις ἐ μφαντικώ τερον ποιεῖ τὸ ν λό γον, οὐ μὴ ν ἀ ναγκαί αν ἔ χει πρὸ ς τὸ σημαί νειν ὡ ς τὸ ῥ ῆ μα καὶ τοὔ νομα δύ ναμιν ἀ λλ' ἐ πί θετό ν τινα ποικί λλουσαν τὸ ν λό γον ὥ σπερ τὰ στοιχεῖ α ποικί λλουσιν οἱ τὰ πνεύ ματα καὶ τὰ ς δασύ τητας αὐ τῶ ν ἐ κτά σεις τε καὶ συστολὰ ς ἐ νί ων αὐ τὰ καθ' αὑ πὰ στοιχεῖ α τιθέ μενοι, πά θη μᾶ λλον ὄ ντα καὶ συμβεβηκό τα καὶ διαφορὰ ς στοιχεί ων, ὡ ς ἐ δή λωσαν οἱ παλαιοὶ διὰ τῶ ν ἑ κκαί δεκα φρά ζοντες ἀ ποχρώ ντως καὶ γρά φοντες

ἔ πειτα σκό πει μὴ παρακού ωμεν τοῦ Πλά τωνος, ἐ κ τού των κερά ννυσθαι τὸ ν λό γον οὐ διὰ τού των εἰ ρηκό τος: εἶ θ' ὥ σπερ ὁ τὸ ν λέ γοντα τὸ φά ρμακον ἐ κ κηροῦ μεμῖ χθαι καὶ χαλβά νης; συκοφαντῶ ν, ἐ πεὶ τὸ πῦ ρ παρέ λιπε καὶ τὸ ἀ γγεῖ ον ὧ ν χωρὶ ς; οὐ κ ἐ νῆ ν μεμῖ χθαι, καὶ ἡ μεῖ ς ὁ μοί ως ἐ γκαλῶ μεν ὅ τι συνδέ σμους καὶ προθέ σεις καὶ τὰ τοιαῦ τα παρῆ κεν οὐ γὰ ρ ἐ κ τού των ὁ λό γος ἀ λλ', εἴ περ ἄ ρα, διὰ τού των καὶ οὐ κ ἄ νευ τού των κερά ννυσθαι πέ φυκεν. οὐ γά ρ, ὥ σπερ ὁ τὸ“ τύ πτει” φθεγξά μενος ἢ τὸ“ τύ πτεται” καὶ πά λιν τὸ“ Σωκρά της” ἢ τὸ“ Πυθαγό ρας” ἁ μωσγέ πως νοῆ σαί τι καὶ διανοηθῆ ναι παρέ σχηκεν, οὕ τω, τοῦ“ μέ ν” ἢ“ γά ρ” ἢ“ περί” καθ' αὑ τὸ ἐ κφωνηθέ ντος, ἔ στιν ἔ ννοιά ν τινα λαβεῖ ν ἢ πρά γματος ἢ σώ ματος: ἀ λλ' ἐ ὰ ν μὴ περὶ ἐ κεῖ να καὶ μετ' ἐ κεί νων ἐ κφέ ρηται, ψό φοις κενοῖ ς καὶ ἤ χοις ἔ οικεν: ὅ τι ταῦ τα μὲ ν οὔ τε καθ' αὑ τὰ σημαί νειν οὔ τε μετ' ἀ λλή λων οὐ δὲ ν πέ φυκεν, ἀ λλ' ὅ πως ἂ ν συμπλέ κωμεν ἢ μιγνύ ωμεν εἰ ς ταὐ τὸ συνδέ σμους καὶ ἄ ρθρα καὶ προθέ σεις, ἕ ν τι πειρώ μενοι κοινὸ ν ἐ ξ αὐ τῶ ν ποιεῖ ν, τερετί ζειν μᾶ λλον ἢ διαλέ γεσθαι δό ξομεν: ῥ ή ματος δ' ὀ νό ματι συμπλεκομέ νου, τὸ γενό μενον εὐ θὺ ς διά λεκτό ς ἐ στι καὶ λό γος. ὅ θεν εἰ κό τως ἔ νιοι μό να ταῦ τα μέ ρη τοῦ λό γου τί θενται: καὶ̔́ Ομηρος ἴ σως τοῦ το βού λεται δηλοῦ ν ἑ κά στοτε λέ γων ἔ πος τ' ἔ φατ' ἔ κ τ' ὀ νό μαζεν ἔ πος γὰ ρ τὸ ῥ ῆ μα καλεῖ ν εἴ ωθεν, ὥ σπερ ἐ ν τού τοις ὦ γύ ναι, ἦ μά λα τοῦ το ἔ πος θυμαλγὲ ς ἔ ειπες καὶ χαῖ ρε πά τερ ὦ ξεῖ νε, ἔ πος δ' εἴ περ τι λέ λεκται δεινό ν, ἄ φαρ τὸ φέ ροιεν ἀ ναρπά ξασαι ἄ ελλαι. οὔ τε γὰ ρ σύ νδεσμον οὔ τ' ἄ ρθρον οὔ τε πρό θεσιν δεινὸ ν ἔ στι καὶ θυμαλγὲ ς εἰ πεῖ ν, ἀ λλὰ ῥ ῆ μα πρά ξεως ἐ μφαντικὸ ν αἰ σχρᾶ ς ἢ πά θους τινὸ ς ἀ νεπιτηδεί ου. διὸ καὶ ποιητὰ ς καὶ συγγραφεῖ ς εἰ ώ θαμεν ἐ παινεῖ ν ἢ ψέ γειν οὕ τω πως λέ γοντες“̓ Αττικοῖ ς ὀ νό μασιν ὁ δεῖ να κέ χρηται”“ καλοῖ ς ῥ ή μασιν'” ἢ πά λιν“ πεζοῖ ς” τὸ δέ γε“ πεζοῖ ς” ἢ“ καλοῖ ς” πά λιν“ καὶ̓ Αττικοῖ ς ἄ ρθροις” οὐ κ ἂ ν εἴ ποι τις Εὐ ριπί δην ἢ Θουκυδί δην διειλέ χθαι.

τί οὖ ν; φή σαι τις ἄ ν, οὐ δὲ ν ταῦ τα συμβά λλεται πρὸ ς λό γον; ἔ γωγε φή σαιμ' ἂ ν ὥ σπερ ἅ λας συμβά λλεσθαι πρὸ ς ὄ ψον ὕ δωρ δὲ πρὸ ς μᾶ ζαν. Εὔ ηνος δὲ καὶ τὸ πῦ ρ ἔ φασκεν ἡ δυσμά των εἶ ναι κρά τιστον: ἀ λλ' οὔ θ' ὕ δωρ μά ζης ἢ ἄ ρτου μέ ρος εἶ ναι λέ γομεν οὔ τε πῦ ρ οὔ θ' ἅ λας ἑ ψή ματος ἢ βρώ ματος, ὧ ν ἀ εὶ τυγχά νομεν δεό μενοι: οὐ χ ὥ σπερ ὁ λό γος πολλά κις ἐ κεί νων ἀ προσδεή ς ἐ στιν: ὡ ς δοκεῖ μοι ὁ̔ Ρωμαί ων, ᾧ νῦ ν ὁ μοῦ τι πά ντες ἄ νθρωποι χρῶ νται: προθέ σεις τε γὰ ρ ἀ φῄ ρηκε πλὴ ν ὀ λί γων ἁ πά σας, τῶ ν τε καλουμέ νων ἄ ρθρων οὐ δὲ ν προσδέ χεται τὸ παρά παν, ἀ λλ' ὥ σπερ ἀ κρασπέ δοις χρῆ ται τοῖ ς ὀ νό μασι. καὶ οὐ θαυμαστό ν ἐ στιν, ὅ που καὶ̔́ Ομηρος“ ἐ πέ ων κό σμῳ” περιγενό μενος ὀ λί γοις τῶ ν ὀ νομά των ἄ ρθρα ὥ σπερ λαβὰ ς ἐ κπώ μασι δεομέ νοις ἢ λό φους κρά νεσιν ἐ πιτί θησι: διὸ καὶ παρά σημα τῶ ν ἐ πῶ ν, ἐ ν οἷ ς ταῦ τα ποιεῖ, γέ γονεν, ὡ ς τὸ Αἴ αντι δὲ μά λιστα δαΐ φρονι θυμὸ ν ὄ ρινε τῷ Τελαμωνιά δῃ καὶ τὸ ποί εον, ὄ φρα τὸ κῆ τος ὑ πεκπροφυγὼ ν ἀ λέ οιτο καὶ βραχέ α πρὸ ς τού τοις ἕ τερα. τοῖ ς δ' ἄ λλοις μυρί οις οὖ σιν ἄ ρθρου μὴ προσό ντος, οὐ δὲ ν εἰ ς σαφή νειαν οὐ δὲ κά λλος ἡ φρά σις βλά πτεται.

καὶ μὴ ν οὔ τε ζῷ ον οὔ τ' ὄ ργανον οὔ θ' ὅ πλον οὔ τ' ἄ λλο τῶ ν ὄ ντων οὐ δὲ ν οἰ κεί ου μέ ρους ἀ φαιρέ σει καὶ στερή σει πέ φυκε γί γνεσθαι κά λλιον οὐ δ' ἐ νεργέ στερον οὐ δ' ἣ διον: λό γος δέ, συνδέ σμων ἐ ξαιρεθέ ντων, πολλά κις ἐ μπαθεστέ ραν καὶ κινητικωτέ ραν ἔ χει δύ ναμιν ὡ ς ὁ τοιοῦ τος ἄ λλον ζωὸ ν ἔ χουσα νεού τατον, ἄ λλον ἄ ουτον, ἄ λλον τεθνειῶ τα κατὰ μό θον ἕ λκε ποδοῖ ιν: καὶ τὰ τοῦ Δημοσθέ νους ταυτὶ“ πολλὰ γὰ ρ ἂ ν ποιή σειεν ὁ τύ πτων, ὧ ν ὁ παθὼ ν ἔ νι' οὐ δ' ἂ ν ἀ παγγεῖ λαι δύ ναιθ' ἑ τέ ρῳ: τῷ σχή ματι τῷ βλέ μματι τῇ φωνῇ: ὅ ταν ὑ βρί ζων, ὅ ταν ἐ χθρὸ ς ὑ πά ρχων, ὅ ταν κονδύ λοις, ὅ ταν ἐ πὶ κό ρρης: ταῦ τα κινεῖ, ταῦ τ' ἐ ξί στησιν αὑ τῶ ν ἀ νθρώ πους ἀ ή θεις τοῦ προπηλακί ζεσθαι” καὶ πά λιν“ ἀ λλ' οὐ Μειδί ας: ἀ λλ' ἀ πὸ ταύ της τῆ ς ἡ μέ ρας λέ γει, λοιδορεῖ ται, βοᾷ: χειροτονεῖ ται τί ς; Μειδί ας:̓ Αναγυρά σιος προβέ βληται: Πλουτά ρχου προξενεῖ, τἀ πό ρρητ' οἶ δεν, ἡ πό λις αὐ τὸ ν οὐ χωρεῖ.” διὸ καὶ σφό δρα τὸ ἀ σύ νδετον σχῆ μα παρὰ τοῖ ς τέ χνας γρά φουσιν εὐ δοκιμεῖ τοὺ ς δ' ἄ γαν νομί μους ἐ κεί νους καὶ μηδέ να σύ νδεσμον ἐ κ τῆ ς συνηθεί ας ἀ φιέ ντας ὡ ς ἀ ργὴ ν καὶ ἀ παθῆ καὶ κοπώ δη τῷ ἀ μεταβλή τῳ τὴ ν φρά σιν ποιοῦ ντας αἰ τιῶ νται. τὸ δὲ τοὺ ς διαλεκτικοὺ ς μά λιστα συνδέ σμων δεῖ σθαι πρὸ ς τὰ ς τῶ ν ἀ ξιωμά των συναφὰ ς καὶ συμπλοκὰ ς καὶ διαζεύ ξεις, ὥ σπερ ἡ νιό χους ζυγῶ ν, καὶ τὸ ν ἐ ν Κύ κλωπος̓ Οδυσσέ α λύ γων πρὸ ς τῶ ν προβά των οὐ μέ ρος λό γου τὸ ν σύ νδεσμον ἀ λλ' ὄ ργανό ν τι συνδετικὸ ν ἀ ποφαί νει, καθά περ ὠ νό μασται, καὶ συνεκτικὸ ν οὐ πά ντων ἀ λλὰ τῶ ν οὐ χ ἁ πλῶ ς λεγομέ νων: εἰ μὴ καὶ τοῦ φορτί ου τὸ ν ἱ μά ντα καὶ τοῦ βιβλί ου τὴ ν κό λλαν ἀ ξιοῦ σι μέ ρος εἶ ναι, καὶ τὰ ς διανομὰ ς τοῦ πολιτεύ ματος, ὡ ς ἔ λεγε Δημά δης, κό λλαν ὀ νομά ζων τὰ θεωρικὰ τῆ ς δημοκρατί ας ποῖ ος δὲ σύ νδεσμος οὕ τως ἓ ν ἐ κ πολλῶ ν ἀ ξί ωμα ποιεῖ συμπλέ κων καὶ συνά πτων, ὡ ς ἡ μά ρμαρος τὸ ν συλλιπαινό μενον διὰ τοῦ πυρὸ ς σί δηρον; ἀ λλ' οὐ κ ἔ στιν οὐ δὲ λέ γεται τοῦ σιδή ρου μέ ρος: καί τοι ταῦ τά γε τοῖ ς κεραννυμέ νοις ἐ νδυό μενα καὶ συντηκό μενα ποιεῖ τι καὶ πά σχει κοινὸ ν ἐ κ πλειό νων. τοὺ ς δὲ συνδέ σμους εἰ σὶ ν οἱ μὴ νομί ζοντες ἕ ν τι ποιεῖ ν, ἀ λλ' ἐ ξαρί θμησιν εἶ ναι τὴ ν διά λεκτον, ὥ σπερ ἀ ρχό ντων ἐ φεξῆ ς ἢ ἡ μερῶ ν καταλεγομέ νων.

καὶ μὴ ν τῶ ν γε λοιπῶ ν ἡ μὲ ν ἀ ντωνυμί α περιφανῶ ς γέ νος ὀ νό ματό ς ἐ στιν, οὐ χ πτώ σεων μετέ χει μό νον, ἀ λλὰ καὶ τῷ κυριωτά την ἅ μα τῇ φά σει ποιεῖ ν δεῖ ξιν ἐ νί ας ἐ πὶ τῶ ν ὡ ρισμέ νων ἐ κφερομέ νας: καὶ οὐ κ οἶ δ' ὅ τι μᾶ λλον ὁ“ Σωκρά την” φθεγξά μενος ἢ ὁ“ τοῦ τον” εἰ πὼ ν ὀ νομαστὶ πρό σωπον δεδή λωκεν.

ἡ δὲ καλουμέ νη μετοχή, μῖ γμα ῥ ή ματος οὖ σα καὶ ὀ νό ματος, καθ' ἑ αυτὴ ν μὲ ν οὐ κ ἔ στιν, ὥ σπερ οὐ δὲ τὰ κοινὰ θηλυκῶ ν καὶ ἀ ρρενικῶ ν ὀ νό ματα, συντά ττεται δ' ἐ κεί νοις, ἐ φαπτομέ νη τοῖ ς μὲ ν χρό νοις τῶ ν ῥ ημά των ταῖ ς δὲ πτώ σεσι τῶ ν ὀ νομά των. οἱ δὲ διαλεκτικοὶ τὰ τοιαῦ τα καλοῦ σιν ἀ νακλά στους, οἷ ον ὁ“ φρονῶ ν” ἀ πὸ τοῦ“ φρονί μου” καὶ ὁ“ σωφρονῶ ν” ἀ πὸ τοῦ“ σώ φρονος” ἐ στιν, ὡ ς ὀ νομά των καὶ προσηγοριῶ ν δύ ναμιν ἔ χοντα.

τά ς γε μὴ ν προθέ σεις ἔ στιν ἐ πικρά νοις καὶ βά σεσι καὶ ὑ ποθέ μασιν, ὡ ς οὐ λό γους ἀ λλὰ περὶ τοὺ ς λό γους μᾶ λλον οὔ σας, ὁ μοιοῦ ν. ὅ ρα δὲ μὴ κό μμασι καὶ θραύ σμασιν ὀ νομά των ἐ οί κασιν, ὥ σπερ γραμμά των σπαρά γμασι καὶ κεραί αις οἱ σπεύ δοντες γρά φουσι: τὸ γά ρ“ ἐ μβῆ ναι” καὶ“ ἐ κβῆ ναι” συγκοπὴ προφανή ς ἐ στι τοῦ“ ἐ ντὸ ς βῆ ναι” καὶ τοῦ“ ἐ κτὸ ς βῆ ναι”, καὶ τὸ“ προγενέ σθαι” τοῦ“ πρό τερον γενέ σθαι”, καὶ τὸ“ καθί ζειν” τοῦ“ κά τω ἵ ζειν”: ὥ σπερ ἀ μέ λει τὸ“ λί θους βά λλειν” καὶ“ τοί χους ὀ ρύ σσειν”“ λιθοβολεῖ ν” καὶ“ τοιχωρυχεῖ ν” ἐ πιταχύ νοντες καὶ σφί γγοντες τὴ ν φρά σιν λέ γουσι.

διὸ χρεί αν μέ ν τινα τῷ λό γῳ παρέ χεται τού των ἕ καστον, μέ ρος δὲ λό γου καὶ στοιχεῖ ον οὐ δέ ν ἐ στι, πλὴ ν ὥ σπερ εἴ ρηται τὸ ῥ ῆ μα καὶ τοὔ νομα, ποιοῦ ντα τὴ ν πρώ την τὸ τ' ἀ ληθὲ ς καὶ τὸ ψεῦ δος δεχομέ νην σύ νθεσιν, ἣ ν οἱ μὲ ν πρό τασιν οἱ δ' ἀ ξί ωμα, Πλά των δὲ λό γον προσηγό ρευκεν.