Reader

̓ Αντιφῶ ν Σοφί λου μὲ ν ἧ ν πατρὸ ς τῶ ν δὲ δή μων̔ παμνού σιος: μαθητεύ σοις δὲ τῷ πατρὶ̔ ἦ ν γὰ ρ σοφιστῆ ς, ᾧ καὶ̓ Αλκιβιά δην φασὶ ν ἑ τι παῖ δα ὄ ντα φοιτῆ σαἰ καὶ δύ ναμιν λό γων κτησά μενος, ὥ ς τινες νομί ζουσιν, ἀ π' οἰ κεί ας φύ σεως, ὥ ρμησε μὲ ν πολιτεύ εσθαι: διατριβὴ ν δὲ συνέ στησε καὶ Σωκρά τει τῷ φιλοσό φῳ διεφέ ρετο τὴ ν ὑ πὲ ρ τῶ ν λό γων διαφορὰ ν οὐ φιλονεί κως ἀ λλ' ἐ λεγκτικῶ ς, ὡ ς Ξενοφῶ ν ἱ στό ρηκεν ἐ ν τοῖ ς̓ Απομνημονεύ μασι. καί τινας λό γους τοῖ ς δεομέ νοις τῶ ν πολιτῶ ν συνέ γραφεν εἰ ς τοὺ ς ἐ ν τοῖ ς δικαστηρί οις ἀ γῶ νας πρῶ τος ἐ πὶ τοῦ το τραπεί ς, ὥ σπερ τινέ ς φασι τῶ ν γοῦ ν πρὸ αὐ τοῦ γενομέ νων οὐ δενὸ ς φέ ρεται δικανικὸ ς λό γος, ἀ λλ' οὐ δὲ τῶ ν κατ' αὐ τό ν, διὰ τὸ μηδέ πω ἐ ν ἔ θει τοῦ συγγρά φειν εἶ ναι, οὐ Θεμιστοκλέ ους οὐ κ̓ Αριστεί δου οὐ Περικλέ ους, καί τοι πολλὰ ς ἀ φορμὰ ς καὶ ἀ νά γκας παρασχό ντων αὐ τοῖ ς τῶ ν καιρῶ ν καὶ γὰ ρ οὐ δι' ἀ σθέ νειαν ἀ πελεί ποντο τοῦ συγγρά φειν, ὡ ς δῆ λον ἐ κ τῶ ν εἰ ρημέ νων παρὰ τοῖ ς συγγραφεῦ σι περὶ ἑ νὸ ς Χ ορατορυμ Ωιταε. ἑ κά στου τῶ ν: προειρημέ νων ἀ νδρῶ ν. ὅ σους μέ ντοι ἔ χομεν ἐ πὶ τὸ παλαιό τατον ἀ ναφέ ροντες ἀ πομνημονεῦ σαι τὴ ν ἰ δέ αν τῶ ν λό γων ταύ την μεταχειρισαμέ νους, τού τους εὕ ροι τις ἂ ν ἐ πιβεβληκό τας̓ Αντιφῶ ντι, πρεσβύ τῃ ἤ δη ὄ ντι, οἷ ον̓ Αλκιβιά δην, Κριτί αν, Λυσί αν,̓ Αρχῖ νον. πρῶ τος δὲ καὶ ῥ ητορικὰ ς τέ χνας ἐ ξή νεγκε, γενό μενος ἀ γχί νους: διὸ καὶ Νέ στωρ ἐ πεκαλεῖ το. Καικί λιος δ' ἐ ν τῷ περὶ αὐ τοῦ συντά γματι Θουκυδί δου τοῦ συγγραφέ ως καθηγητὴ ν τεκμαί ρεται γεγονέ ναι ἐ ξ ὧ ν ἐ παινεῖ ται παρ' αὐ τῷ ὁ̓ Αντιφῶ ν. ἔ στι δ' ἐ ν τοῖ ς: λό γοις ἀ κριβὴ ς καὶ πιθανὸ ς καὶ δεινὸ ς περὶ τὴ ν εὕ ρεσιν καὶ ἐ ν τοῖ ς ἀ πό ροις τεχνικὸ ς καὶ ἐ πιχειρῶ ν ἐ ξ ἀ δή λου καὶ ἐ πὶ τοὺ ς νό μους καὶ τὰ πά θη τρέ πων τοὺ ς λό γους τοῦ εὐ πρεποῦ ς μά λιστα στοχαζό μενος. γέ γονε δὲ κατὰ τὰ Περσικὰ καὶ Γοργί αν τὸ ν σοφιστή ν, ὀ λί γῳ νεώ τερος αὐ τοῦ: καὶ παρατέ τακεν ἕ ως καταλύ σεως τῆ ς δημοκρατί ας ὑ πὸ τῶ ν τετρακοσί ων. γενομέ νης, ἣ ν αὐ τὸ ς δοκεῖ συγκατασκευά σαι, ὁ τὲ μὲ ν δυσὶ τριηραρχῶ ν ναυσὶ ν ὁ τὲ δὲ στρατηγῶ ν, καὶ πολλαῖ ς μά χαις νικῶ ν, καὶ συμμαχί ας μεγά λας αὐ τοῖ ς προσαγό μενος, καὶ τοὺ ς ἀ κμά ζοντας ὁ πλί ζων, καὶ τριή ρεις πληρῶ ν ἑ ξή κοντα, καὶ πρεσβεύ ων δ' ἑ κά στοτε ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν εἰ ς Λακεδαί μονα, ἡ νί κα ἐ τετεί χιστὀ Ηετιώ νεια. μετὰ δὲ τὴ ν σε κατά λυσιν τῶ ν τετρακοσί ων εἰ σαγγελθεὶ ς σὺ ν̓ Αρχεπτολέ μῳ ἑ νὶ τῶ ν τετρακοσί ων, ἑ ά λω, καὶ τοῖ ς περὶ τῶ ν προδοτῶ ν ἐ πιτιμί οις ὑ παχθεὶ ς ἄ ταφος ἐ ρρί φη καὶ σὺ ν τοῖ ς ἐ κγό νοις ἄ τιμος ἀ νεγρά φη. οἱ δ' ὑ πὸ τῶ ν τριά κοντα ἀ νῃ ρῆ σθαι αὐ τὸ ν ἱ στοροῦ σιν, ὥ σπερ Λυσί ας ἐ ν τῷ ὑ πὲ ρ τῆ ς̓ Αντιφῶ ντος θυγατρὸ ς λό γῳ: ἐ γέ νετο γὰ ρ αὐ τῷ θυγά τριον, οὗ Κά λλαισχρος ἐ πεδικά σατο. ὅ τι δ' ὑ πὸ τῶ ν τριά κοντα ἀ πέ θανεν, ἱ στορεῖ καὶ Θεό πομπος ἐ ν τῇ πεντεκαιδεκά τῃ τῶ ν Φιλιππικῶ ν ἀ λλ' οὗ τό ς γ' ἂ ν εἴ η ἕ τερος, Λυσιδωνί δου πατρό ς,: οὗ καὶ Κρατῖ νος ἐ ν Πυτί νῃ ὡ ς πονηροῦ μνημονεύ ει: πῶ ς γὰ ρ ἂ ν ὁ προτεθνεὼ ς καὶ ἀ ναιρεθεὶ ς ἐ πὶ τῶ ν τετρακοσί ων πά λιν ἐ πὶ τῶ ν τριά κοντα εἴ η; ἔ στι δὲ καὶ ἄ λλος λό γος περὶ τῆ ς τελευτῆ ς αὐ τοῦ. πρεσβευτὴ ν γὰ ρ ὄ ντα αὐ τὸ ν εἰ ς Συρακού σας πλεῦ σαι, ἡ νί κα ἢ κμαζεν ἡ τοῦ προτέ ρου Διονυσί ου τυραννί ς: γενομέ νης δὲ παρὰ πό τον ζητή σεως, τί ς ἄ ριστό ς; ἐ στι χαλκό ς, καὶ τῶ ν πολλῶ ν διαφερομέ νων, αὐ τὸ ν εἰ πεῖ ν ἄ ριστον εἶ ναι ἐ ξ οὗ̔ Αρμό διος καὶ̓ Αριστογεί των πεποί ηνται: τοῦ το δ' ἀ κού σαντα τὸ ν Διονύ σιον καὶ ὑ πονοή σαντα προτροπὴ ν εἰ ς ἐ πί θεσιν εἶ ναι τὸ ῥ ηθὲ ν προστά ξαι ἀ ναιρεθῆ ναι αὐ τό ν οἱ δέ, ὅ τι τὰ ς τραγῳ δί ας αὐ τοῦ διέ συρε, χαλεπή ναντα. φέ ρονται δὲ τοῦ ῥ ή τορος λό γοι ἑ ξή κοντα; ὧ ν κατεψευσμέ νους; φησὶ Καικί λιος εἶ ναι τοὺ ς εἰ κοσιπέ ντε. κεκωμῴ δηται δ' εἰ ς φιλαργυρί αν ὑ πὸ Πλά τωνος ἐ ν Πεισά νδρῳ. λέ γεται δὲ τραγῳ δί ας συνθεῖ ναι καὶ ἰ δί ᾳ καὶ σὺ ν Διονυσί ῳ τῷ τυρά ννῳ. ἔ τι δ' ὢ ν πρὸ ς τῇ ποιή σει τέ χνην ἀ λυπί ας συνεστή σατο, ὥ σπερ τοῖ ς νοσοῦ σιν ἡ παρὰ τῶ ν ἰ ατρῶ ν θεραπεί α ὑ πά ρχει: ἐ ν Κορί νθῳ τε κατεσκευασμέ νος οἴ κημά τι παρὰ τὴ ν ἀ γορὰ ν προέ γραψεν, ὅ τι δύ ναται τοὺ ς λυπουμέ νους διὰ λό γων θεραπεύ ειν καὶ πυνθανό μενος τὰ ς αἰ τί ας παρεμυθεῖ το τοὺ ς κά μνοντας. νομί ζων δὲ τὴ ν τέ χνην ἐ λά ττω ἢ καθ' αὑ τὸ ν εἶ ναι ἐ πὶ ῥ ητορικὴ ν ἀ πετρά πη. εἰ σὶ δ' οἳ καὶ τὸ Γλαύ κου τοῦ̔ Ρηγί νου περὶ ποιητῶ ν βιβλί ον εἰ ς̓ Αντιφῶ ντα ἀ ναφέ ρουσιν. ἐ παινεῖ ται δ' αὐ τοῦ μά λιστα ὁ περὶ̔ Ηρώ δου, καὶ ὁ πρὸ ς̓ Ερασί στρατον περὶ. τῶ ν ταῶ ν, καὶ ὁ περὶ τῆ ς εἰ σαγγελί ας, ὃ ν ὑ πὲ ρ ἑ αυτοῦ γέ γραφε, καὶ ὁ πρὸ ς Δημοσθέ νη τὸ ν στρατηγὸ ν παρανό μων. ἔ γραψε δὲ καὶ κατὰ̔ Ιπποκρά τους; τοῦ στρατηγοῦ λό γον καὶ εἷ λεν αὐ τὸ ν ἐ ξ ἐ ρή μου. ψή φισμα ἐ πὶ Θεοπό μπου ἄ ρχοντος, ἐ φ' οὗ οἱ τετρακό σιοι κατελύ θησαν, καθ' ὃ ἔ δοξεν̓ Αντιφῶ ντα κριθῆ ναι, ὃ Καικί λιος παρατέ θειται.“ ἔ δοξε τῇ βουλῇ μιᾷ καὶ εἰ κοστῇ τῆ ς πρυτανεί ας: Δημό νικος̓ Αλωπεκῆ θεν Φιλό στρατος, Φιλό στρατοιε Παλληνεὺ ς ἐ πεστά τει:̓́ Ανδρων εἶ πε περὶ τῶ ν ἀ νδρῶ ν, οὓ ς ἀ ποφαί νουσιν οἱ στρατηγοὶ πρεσβευομέ νους εἰ ς Λακεδαί μονα ἐ πὶ κακῷ τῆ ς πό λεως τῆ ς̓ Αθηναί ων, καὶ ἐ κ τοῦ στρατοπέ δου πλεῖ ν ἐ πὶ πολεμί ας νεὼ ς καὶ πεζεῦ σαι διὰ Δεκελεί ας,̓ Αρχεπτό λεμον καὶ̓ Ονομακλέ α καὶ̓ Αντιφῶ ντα συλλαβεῖ ν καὶ ἀ ποδοῦ ναι εἰ ς τὸ δικαστή ριον, ὅ πως δῶ σι δί κην παρασχό ντων δ' αὐ τοὺ ς οἱ στρατηγοί, καὶ ἐ κ τῆ ς βουλῆ ς οὕ στινας ἂ ν δοκῇ τοῖ ς στρατηγοῖ ς, προσελομέ νοις μέ χρι δέ κα, ὅ πως ἂ ν περὶ παρό ντων γέ νηται ἡ κρί σις. προσκαλεσά σθωσαν δ' αὐ τοὺ ς οἱ θεσμοθέ ται ἐ ν τῇ αὔ ριον ἡ μέ ρᾳ καὶ εἰ σαγό ντων, ἐ πειδὰ ν αἱ κλή σεις ἐ ξή κωσιν εἰ ς τὸ δικαστή ριον, περὶ προδοσί ας κατηγορεῖ ν τοὺ ς ᾑ ρημέ νους συνηγό ρους καὶ τοὺ ς στρατηγοὺ ς καὶ ἄ λλους, ἄ ν τις βού ληται: ὅ του δ' ἂ ν καταψηφί σηται τὸ δικαστή ριον, περὶ αὐ τοῦ ποιεῖ ν κατὰ τὸ ν νό μον, ὃ ς κεῖ ται περὶ τῶ ν προδό ντων.” Τού τῳ ὑ πογέ γραπται τῷ δό γματι ἡ καταδί κη.“ προδοσί ας ὦ φλον̓ Αρχεπτό λεμος̔ Ιπποδά μοὐ Αγρύ ληθεν παρώ ν,̓ Αντιφῶ ν Σοφί λοὑ Ραμνού σιος: παρώ ν τού τοιν: ἐ τιμή θη τοῖ ς, ἕ νδεκα παραδοθῆ ναι καὶ τὰ χρή ματα δημό σια εἶ ναι καὶ τῆ ς θεοῦ τὸ ἐ πιδέ κατον, καὶ τὼ οἰ κί α κατασκά ψαι αὐ τῶ ν καὶ ὅ ρους θεῖ ναι τοῖ ν οἰ κοπέ δοιν, ἐ πιγρά ψαντας̓ Αρχεπτολέ μου καὶ αντιφ� ντος τοῖ ν τοῖ ν προδό ντοιν. τὼ δὲ δημά ρχω ἀ ποφῆ ναι τὴ ν οὐ σί αν αὐ τοῖ ν καὶ μὴ ἐ ξεῖ ναι θά ψαἰ Αρχεπτό λεμον καὶ̓ Αντιφῶ ντἀ Αθή νησι, μηδ' ὅ σης̓ Αθηναῖ οι κρατοῦ σι: καὶ ἄ τιμον εἶ ναἰ Αρχεπτό λεμον καὶ̓ Αντιφῶ ντα καὶ γέ νος τὸ ἐ κ τού τοιν, καὶ νό θους καὶ γνησί ους καὶ ἐ ά ν τις ποιή σηταί τινα τῶ ν ἐ ξ̓ Αρχεπτολέ μου καὶ̓ Αντιφῶ ντος, ἄ τιμος ἔ στω ὁ ποιησά μενος. ταῦ τα δὲ γρά ψαι ἐ ν στή λῃ χαλκῇ: καὶ ᾗ περ ἀ νά κειται τὰ ψηφί σματα τὰ περὶ Φρυνί χου, καὶ τοῦ το θέ σθαι.”

̓ Ανδοκί δης Λεωγό ρου μὲ ν ἦ ν πατρὸ ς τοῦ̓ Ανδοκί δου τοῦ θεμέ νου ποτὲ πρὸ ς Λακεδαιμονί ους εἰ ρή νην; νην̓ Αθηναί οις, τῶ ν δή μων δὲ Κυδαθή ναιος ἢ Θορεύ ς, γέ νους εὐ πατριδῶ ν, ὡ ς δ'̔ Ελλά νικος καὶ ἀ πὸ̔ Ερμοῦ: καθή κει γὰ ρ εἰ ς αὐ τὸ ν τὸ κηρύ κων γέ νος: διὸ καὶ προεχειρί σθη ποτὲ μετὰ Γλαύ κωνος σὺ ν ναυσὶ ν εἴ κοσι Κερκυραί οις βοηθή σων, διαφερομέ νοις πρὸ ς Κορινθί ους. μετὰ δὲ ταῦ τα αἰ τιαθεὶ ς ἀ σεβεῖ ν ὡ ς καὶ αὐ τὸ ς τοὺ ς̔ Ερμᾶ ς περικό ψας καὶ εἰ ς τὰ τῆ ς Δή μητρος ἁ μαρτὼ ν μυστή ρια, κριθεὶ ς ἐ πὶ τού τοις ἀ πέ φυγεν ἐ πὶ τῷ μηνύ σειν τοὺ ς ἀ δικοῦ ντας σπουδὴ ν δὲ πᾶ σαν εἰ σενεγκά μενος ἐ ξεῦ ρε τοὺ ς περὶ τὰ ἱ ερὰ ἁ μαρτό ντας, ἐ ν οἷ ς καὶ τὸ ν αὑ τοῦ πατέ ρα ἐ μή νυσε. καὶ τοὺ ς μὲ ν ἄ λλους πά ντας ἐ λέ γξας ἐ ποί ησεν ἀ πολέ σθαι τὸ ν δὲ πατέ ρα ἐ ρρύ σατο, καί τοι δεδεμέ νον ἤ δη, ὑ ποσχό μενος πολλὰ λυσιτελή σειν αὐ τὸ ν τῇ πό λει: καὶ οὐ κ ἐ ψεύ σατο: ἤ λεγξε γὰ ρ ὁ Λεωγό ρας πολλοὺ ς δημό σια χρή ματα σφετεριζομέ νους καὶ ἄ λλα τινὰ ἀ δικοῦ ντας. καὶ διὰ μὲ ν ταῦ τα ἀ φεί θη τῆ ς: αἰ τί ας: οὐ κ εὐ δοκιμῶ ν δ' ὁ:̓ Ανδοκί δης ἐ πὶ τοῖ ς πολιτευομέ νοις ἐ πέ θετο ναυκληρί ᾳ, καὶ τοῖ ς τε Κυπρί ων βασιλεῦ σι καὶ πολλοῖ ς ἄ λλοις δοκί μοις ἐ πεξενώ θη ὅ τε καὶ μί αν τῶ ν πολιτί δων,̓ Αριστεί δου θυγατέ ρα, ἀ νεψιὰ ν οὖ σαν αὐ τῷ, λά θρα τῶ ν οἰ κεί ων ἐ ξαγαγὼ ν ἔ πεμψε δῶ ρον τῷ Κυπρί ων βασιλεῖ. μέ λλων δ' ἐ πὶ τού τοις εἰ ς δικαστή ριον εἰ σά γεσθαι πά λιν αὐ τὴ ν ἐ ξέ κλεψεν ἀ πὸ τῆ ς Κύ πρου, καὶ ληφθεὶ ς ὑ πὸ τοῦ βασιλέ ως ἐ δέ θη: διαδρὰ ς δ' ἧ κεν εἰ ς τὴ ν πό λιν, καθ' ὃ ν χρό νον οἱ τετρακό σιοι διεῖ πον τὰ πρά γματα: δεθεὶ ς δ' ὑ πὸ τού των καὶ διαφυγώ ν, αὖ θις ὁ πό τε κατελύ θη ἡ ὀ λιγαρχί α, ἐ ξέ πεσε τῆ ς πό λεως, τῶ ν τριά κοντα τὴ ν ἀ ρχὴ ν παραλαβό ντων. οἰ κή σας δὲ τὸ ν τῆ ς φυγῆ ς χρό νον ἐ ν̓́ Ηλιδι, κατελθό ντων τῶ ν περὶ Θρασύ βουλον, καὶ αὐ τὸ ς ἧ κεν εἰ ς τὴ ν πό λιν. πεμφθεὶ ς δὲ περὶ τῆ ς εἰ ρή νης εἰ ς Λακεδαί μονα καὶ δό ξας ἀ δικεῖ ν ἔ φυγε. δηλοῖ δὲ περὶ πά ντων ἐ ν τοῖ ς λό γοις οἷ ς συγγέ γραφεν: οἱ μὲ ν γὰ ρ ἀ πολογουμέ νου περὶ τῶ ν μυστηρί ων εἰ σί ν, οἱ δὲ καθό δου δεομέ νου. σῴ ζεται δ' αὐ τοῦ καὶ ὁ περὶ τῆ ς ἐ νδεί ξεως λό γος καὶ̓ Απολογί α πρὸ ς Φαί ακα καὶ περὶ τῆ ς εἰ ρή νης. καὶ ἤ κμακε μὲ ν κατὰ τοῦ τον τὸ ν χρό νον ἅ μα Σωκρά τει τῷ φιλοσό φῳ: ἀ ρχὴ δ' αὐ τῷ τῆ ς γενέ σεως ὀ λυμπιὰ ς μὲ ν ἑ βδομηκοστὴ ὀ γδό η, ἄ ρχων δ'̓ Αθή νησι Θεογενί δης: ὥ στ' εἶ ναι πρεσβύ τερον αὐ τὸ ν Λυσί ου ἔ τεσί που ἑ κατό ν. τού του δ' ἐ πώ νυμό ς ἐ στι καὶ̔ Ερμῆ ς ὁ̓ Ανδοκί δου καλού μενος, ἀ νά θημα μὲ ν ὢ ν φυλῆ ς Αἰ γηί δος, ἐ πικληθεὶ ς δ'̓ Ανδοκί δου διὰ τὸ πλησί ον παροικῆ σαι τὸ ν̓ Ανδοκί δην. καὶ αὐ τὸ ς δ' ἐ χορή γησε κυκλί ῳ χορῷ τῇ αὑ τοῦ φυλῇ ἀ γωνιζομέ νῃ διθυρά μβῳ, καὶ νική σας ἀ νέ θηκε τρί ποδα ἐ φ' ὑ ψηλοῦ ἀ ντικρὺ τοῦ πωρί νου Σειληνοῦ. ἔ στι δ' ἁ πλοῦ ς καὶ ἀ κατά σκευος ἐ ν τοῖ ς λό γοις, ἀ φελή ς τε καὶ ἀ σχημά τιστος.

Λυσί ας υἱ ὸ ς ἦ ν Κεφά λου τοῦ Λυσανί ου τοῦ Κεφά λου, Συρακουσί ου μὲ ν γέ νος μεταναστά ντος δ' εἰ ς̓ Αθή νας ἐ πιθυμί ᾳ τε τῆ ς πό λεως καὶ Περικλέ ους τοῦ Ξανθί ππου πεί σαντος αὐ τό ν, φί λον ὄ ντα καὶ ξέ νον, πλού τῳ διαφέ ροντα: ὡ ς δέ τινες, ἐ κπεσό ντα τῶ ν Συρακουσῶ ν, ἡ νί κα, ὑ πὸ Γέ λωνος ἐ τυραννοῦ ντο. γενό μενος δ'̓ Αθή νησιν ἐ πὶ Φιλοκλέ ους ἄ ρχοντος τοῦ μετὰ Φρασικλῆ κατὰ τὸ δεύ τερον ἔ τος τῆ ς ὀ γδοηκοστῆ ς ὀ λυμπιά δος, τὸ μὲ ν πρῶ τον συνεπαιδεύ ετο τοῖ ς ἐ πιφανεστά τοις̓ Αθηναί ων: ἐ πεὶ δὲ τὴ ν εἰ ς Σύ βαριν: ἀ ποικί αν τὴ ν ὕ στερον Θουρί ους μετονομασθεῖ σαν ἔ στελλεν ἡ πό λις, ᾤ χετο σὺ ν τῷ πρεσβυτά τῳ ἀ δελφῶ ν Πολεμά ρχᾡ ἦ σαν γὰ ρ αὐ τῷ καὶ ἄ λλοι δύ ο, Εὐ θύ δημος καὶ Βρά χυλλοσ̓, τοῦ πατρὸ ς ἤ δη τετελευτηκό τος, ὡ ς κοινωνή σων τοῦ κλή ρου, ἔ τη γεγονὼ ς πεντεκαί δεκα, ἐ πὶ Πραξιτέ λους ἄ ρχοντος κἀ κεῖ διέ μεινε παιδευό μενος παρὰ Τισί ᾳ καὶ Νικί ᾳ τοῖ ς Συρακουσί οις, κτησά μενὸ ς τ' οἰ κί αν καὶ κλή ρου τυχὼ ν ἐ πολιτεύ σατο ἕ ως Κλεά ρχου τοῦ̓ Αθή νησιν ἄ ρχοντος ἔ τη ἑ ξή κοντα τρί α. τῷ δ' ἑ ξῆ ς Καλλί ᾳ ὀ λυμπιά δι ἐ νενηκοστῇ δευτέ ρᾳ τῶ ν κατὰ Σικελί αν συμβά ντων̓ Αθηναί οις καὶ κινή σεως γενομέ νης τῶ ν τ' ἄ λλων συμμά χων καὶ μά λιστα τῶ ν τὴ ν̓ Ιταλί αν οἰ κού ντων, αἰ τιαθεὶ ς ἀ ττικί ζειν ἐ ξέ πεσε μετ' ἄ λλων τριακοσί ων. παραγενό μενος δ'̓ Αθή νησιν ἐ πὶ Καλλί ου τοῦ μετὰ Κλεό κριτον ἄ ρχοντος, ἤ δη τῶ ν τετρακοσί ων κατεχό ντων τὴ ν πό λιν, διέ τριβεν αὐ τό θι. τῆ ς δ' ἐ ν Αἰ γὸ ς ποταμοῖ ς ναυμαχί ας γενομέ νης καὶ τῶ ν τριά κοντα παραλαβό ντων τὴ ν πό λιν, ἐ ξέ πεσεν ἑ πτὰ ἔ τη μεί νας, ἀ φαιρεθεὶ ς τὴ ν οὐ σί αν καὶ τὸ ν ἀ δελφὸ ν Πολέ μαρχον: αὐ τὸ ς δὲ διαδρὰ ς ἐ κ τῆ ς οἰ κί ας ἀ μφιθύ ρου οὔ σης, ἐ ν ᾗ ἐ φυλά σσετο ὡ ς ἀ πολού μενος, διῆ γεν ἐ ν Μεγά ροις. ἐ πιθεμέ νων δὲ τῶ ν ἀ πὸ Φυλῆ ς τῇ καθό δῳ, ἐ πεὶ χρησιμώ τατος ἁ πά ντων ὤ φθη, χρή ματά τε παρασχὼ ν δραχμὰ ς δισχιλί ας καὶ ἀ σπί δας διακοσί ας πεμφθεί ς τε σὺ ν̔ Ερμᾶ νι ἐ πικού ρους ἐ μισθώ σατο τριακοσί ους, δύ ο τ' ἔ πεισε τά λαντα δοῦ ναι Θρασυδαῖ ον τὸ ν̓ Ηλεῖ ον, ξέ νον αὐ τῷ γεγονό τα. ἐ φ' οἷ ς γρά ψαντος αὐ τῷ Θρασυβού λου πολιτεί αν μετὰ τὴ ν κά θοδον ἐ π' ἀ ναρχί ας τῆ ς πρὸ Εὐ κλεί δου, ὁ μὲ ν δῆ μος ἐ κύ ρωσε τὴ ν δωρεά ν, ἀ πενεγκαμέ νου δ'̓ Αρχί νου γραφὴ ν παρανό μων διὰ τὸ ἀ προβού λευτον εἰ σαχθῆ ναι, ἑ ά λω τὸ ψή φισμα: καὶ οὕ τως ἀ πελαθεὶ ς τῆ ς πολιτεί ας τὸ ν. λοιπὸ ν ᾤ κησε χρό νον ἰ σοτελὴ ς ὤ ν, καὶ ἐ τελεύ τησεν αὐ τό θι ὀ γδοή κοντα τρί α ἔ τη βιού ς, ἢ ὥ ς τινες ἓ ξ καὶ ἑ βδομή κοντα, ἢ ὥ ς τινες ὑ πὲ ρ ὀ γδοή κοντα, ἰ δὼ ν Δημοσθέ νη μειρά κιον ὄ ντα. γεννηθῆ ναι δέ φασιν ἐ πὶ Φιλοκλέ ους ἄ ρχοντος. φέ ρονται δ' αὐ τοῦ λό γοι τετρακό σιοι εἰ κοσιπέ ντε: τού των γνησί ους φασὶ ν οἱ περὶ Διονύ σιον καὶ Καικί λιον εἶ ναι διακοσί ους τριά κοντα καὶ τρεῖ ς, ἐ ν οἷ ς δὶ ς μό νον ἡ ττῆ σθαι λέ γεται. ἔ στι δ' αὐ τοῦ καὶ ὁ ὑ πὲ ρ τοῦ ψηφί σματος ὃ ἐ γρά ψατὀ Αρχῖ νος, τὴ ν πολιτεί αν αὐ τοῦ περιελώ ν, καὶ κατὰ τῶ ν τριά κοντα ἕ τερος. ἐ γέ νετο δὲ πιθανώ τατος καὶ βραχύ τατος, τοῖ ς ἰ διώ ταις τοὺ ς πολλοὺ ς λό γους ἐ κδού ς. εἰ σὶ δ' αὐ τῷ καί τέ χναι ῥ ητορικαὶ πεποιημέ ναι καὶ δημηγορί αι,̓ Επιστολαί τε καὶ ἐ γκώ μια, καὶ ἐ πιτά φιοι καὶ̓ Ερωτικοὶ καὶ Σωκρά τους̓ Απολογί α ἐ στοχασμέ νη τῶ ν δικαστῶ ν. δοκεῖ δὲ κατὰ τὴ ν λέ ξιν εὔ κολος εἶ ναι, δυσμί μητος ὤ ν. Δημοσθέ νης δ' ἐ ν τῷ κατὰ Νεαί ρας λό γῳ ἐ ραστὴ ν αὐ τό ν φησι γεγονέ ναι Μετανεί ρας, ὁ μοδού λου τῇ Νεαί ρᾳ: ὕ στερον δ' ἔ γημε Βραχύ λλου τοῦ ἀ δελφοῦ θυγατέ ρα. μνημονεύ ει δ' αὐ τοῦ καὶ Πλά των ἐ ν τῷ Φαί δρῳ ὡ ς δεινοτά του εἰ πεῖ ν καὶ̓ Ισοκρά τους πρεσβυτέ ρου. ἐ ποί ησε δὲ καὶ εἰ ς αὐ τὸ ν ἐ πί γραμμα Φιλί σκος ὁ̓ Ισοκρά τους μὲ ν γνώ ριμος ἑ ταῖ ρος δὲ Λυσί ου, δι' οὗ φανερὸ ν ὡ ς προέ λαβε τοῖ ς ἔ τεσιν, ὃ καὶ ἐ κ τῶ ν. ὑ πὸ Πλά τωνος εἰ ρημέ νων ἀ ποδεί κνυται ἔ χει δ̓ οὕ τως νῦ ν ὦ. Καλλιό πης θύ γατερ, πολυή γορε Φρό ντι, δεί ξεις εἴ τι φρονεῖ ς καί τι περισσὸ ν ἔ χεις τὸ ν γὰ ρ ἐ ς ἄ λλο σχῆ μα μεθαρμοσθέ ντα καὶ ἄ λλοις ἐ ν κό σμοισι βί ου σῶ μα λαβό νθ' ἕ τερον, δεῖ σ1' ἀ ρετῆ ς κή ρυκα τεκεῖ ν τινα Λύ σιδα ὑ μνεῖ ν, δύ ντα κατὰ φθιμέ νων καὶ ζό φου ἀ θά νατον ὃ ς τὸ τ' ἐ μῆ ς ψυχῆ ς δεί ξει φιλέ ταιρον ἅ πασι, καὶ τὴ ν τοῦ φθιμέ νου πᾶ σι βροτοῖ ς ἀ ρετή ν συνέ γραψε δὲ λό γω καὶ̓ Ιφικρά τει, τὸ ν μὲ ν πρὸ ς̔ Αρμό διον, τὸ ν δὲ προδοσί ας κρί νοντι Τιμό θεον καὶ ἀ μφοτέ ροις ἐ νί κα: ἀ ναδεξαμέ νου δ'̓ Ιφικρά τους τὰ ς τοῦ Τιμοθέ ου πρά ξεις, ταῖ ς εὐ θύ ναις ἀ ναλαβὼ ν τὴ ν τῆ ς προδοσί ας αἰ τί αν ἀ πολογεῖ ται διὰ τοῦ Λυσί ου λό γου: καὶ αὐ τὸ ς μὲ ν ἀ πελύ θη, ὁ δὲ Τιμό θεος ἐ ζημιώ θη πλεί στοις χρή μασιν. ἀ νέ γνω δὲ καὶ ἐ ν τῇ̓ Ολυμπιακῇ πανηγύ ρει λό γον μέ γιστον, διαλλαγέ ντας τοὺ ς̔́ Ελληνας καταλῦ σαι Διονύ σιον.

̓ Ισοκρά της Θεοδώ ρου μὲ ν ἦ ν παῖ ς τοῦ̓ Ερχιέ ως τῶ ν μετρί ων πολιτῶ ν, θερά ποντας αὐ λοποιοὺ ς κεκτημέ νου καὶ εὐ πορή σαντος ἀ πὸ τού των, ὡ ς καὶ χορηγῆ σαι καὶ παιδεῦ σαι τοὺ ς υἱ ού ς: ἦ σαν γὰ ρ αὐ τῷ καὶ ἄ λλοι, Τελέ σιππος καὶ Διό μνηστος: ἦ ν δὲ καὶ θυγά τριον: ὅ θεν εἰ ς τοὺ ς αὐ λοὺ ς κεκωμῴ δηται ὑ π'̓ Αριστοφά νους καὶ Στρά ττιδος. γενό μενος δὲ κατὰ τὴ ν ὀ γδοηκοστὴ ν ἕ κτην ὀ λυμπιά δα Λυσιμά χου Μυρρινουσί ου ἄ ρχοντος, νεώ τερος μὲ ν Λυσί ου δυσὶ καὶ εἴ κοσιν ἔ τεσι, πρεσβύ τερος δὲ Πλά τωνος ἑ πτά, παῖ ς μὲ ν ὢ ν ἐ παιδεύ ετο οὐ δενὸ ς ἧ ττον̓ Αθηναί ων, ἀ κροώ μενος Προδί κου τε τοῦ Κεί ου καὶ Γοργί ου τοῦ Λεοντί νου καὶ Τισί ου τοῦ Συρακουσί ου καὶ Θηραμέ νους τοῦ ῥ ή τορος: οὗ καὶ συλλαμβανομέ νου ὑ πὸ τῶ ν τριά κοντα καὶ φυγό ντος ἐ πὶ τὴ ν Βουλαί αν̔ Εστί αν, ἁ πά ντων καταπεπληγμέ νων, μό νος ἀ νέ στη βοηθή σων καὶ πολὺ ν χρό νον ἐ σί γησε κατ' ἀ ρχά ς, ἔ πειτα ὑ π' αὐ τοῦ παρῃ τή θη, εἰ πό ντος ὀ δυνηρό τερον αὐ τῷ συμβή σεσθαι εἴ τις τῶ ν φί λων ἀ πολαύ σει τῆ ς συμφορᾶ ς: καὶ ἐ κεί νου τινὰ ς οὔ σας τέ χνας αὐ τῷ φασι συμπραγματεύ σασθαι, ἡ νί κα ἐ ν τοῖ ς δικαστηρί οις ἐ συκοφαντεῖ το, αἳ εἰ σιν ἐ πιγεγραμμέ ναι Βό τωνος. ἐ πεὶ δ' ἠ νδρώ θη, τῶ ν μὲ ν πολιτικῶ ν πραγμά των ἀ πέ σχετο ἰ σχνό φωνὸ ς τ' ὢ ν καὶ εὐ λαβὴ ς τὸ ν τρό πον καὶ τὰ πατρῷ α: ἀ ποβεβληκὼ ς ἐ ν τῷ πρὸ ς Λακεδαιμονί ους πολέ μῳ: ἄ λλοις δὲ μεμελετηκὼ ς φαί νεται, ἕ να δὲ μό νον εἰ πὼ ν λό γον,, τὸ ν περὶ τῆ ς̓ Αντιδό σεως. διατριβὴ ν δὲ συστησά μενος, ἐ πὶ τὸ φιλοσοφεῖ ν καὶ γρά φειν ἃ διανοηθεί η ἐ τρά πετο, καὶ τό ν τε Πανηγυρικὸ ν λό γον καί τινας ἄ λλους τῶ ν συμβουλευτικῶ ν, οὓ ς μὲ ν αὐ τὸ ς γρά φων ἀ νεγί νωσκεν οὓ ς δ' ἑ τέ ροις παρεσκεύ αζεν, ἡ γού μενος οὕ τως ἐ πὶ τὸ τὰ δέ οντα φρονεῖ ν τοὺ ς̔́ Ελληνας προτρέ ψεσθαι. διαμαρτά νων δὲ τῆ ς προαιρέ σεως, τού των μὲ ν ἀ πέ στη σχολῆ ς δ' ἡ γεῖ το, ὣ ς τινέ ς φασι, πρῶ τον ἐ πὶ: Χί ου, μαθητὰ ς ἔ χων ἐ ννέ α: ὅ τε καὶ ἰ δὼ ν τὸ ν μισθὸ ν ἀ ριθμού μενον εἶ πε δακρύ σας ὡ ς“ ἐ πέ γνων ἐ μαυτὸ ν νῦ ν τού τοις πεπραμέ νον” ὡ μί λει δὲ τοῖ ς βουλομέ νοις, χωρί σας πρῶ τος τοὺ ς ἐ ριστικοὺ ς λό γους τῶ ν πολιτικῶ ν, περὶ οὓ ς ἐ σπού δασε. καὶ ἀ ρχὰ ς δὲ καὶ περὶ τὴ ν Χί ον κατέ στησε καὶ τὴ ν αὐ τὴ ν τῇ πατρί δι πολιτεί αν: ἀ ργύ ριό ν τε ὅ σον οὐ δεὶ ς σοφιστῶ ν εὐ πό ρησεν, ὡ ς καὶ τριηραρχῆ σαι. ἀ κροαταὶ δ' αὐ τοῦ ἐ γέ νοντο: εἰ ς ἑ κατό ν; ἄ λλοι τε πολλοὶ καὶ Τιμό θεος ὁ Κό νωνος, σὺ ν ᾧ καὶ πολλὰ ς πό λεις ἐ πῆ λθε, συντιθεὶ ς τὰ ς πρὸ ς̓ Αθηναί ους ὑ πὸ Τιμοθέ ου πεμπομέ νας ἐ πιστολά ς: ὅ θεν ἐ δωρή σατο αὐ τῷ τά λαντον τῶ ν ἀ πὸ Σά μου περιγενομέ νων. ἐ μαθή τευσε δ' αὐ τῷ καὶ Θεό πομπος ὁ Χῖ ος, καὶ̓́ Εφορος ὁ Κυμαῖ ος καὶ̓ Ασκληπιά δης ὁ τὰ τραγῳ δού μενα συγγρά ψας καὶ Θεοδέ κτης ὁ Φασηλί της:, ὁ τὰ ς τραγῳ δί ας ὕ στερον γρά ψας, οὗ ἐ στι τὸ μνῆ μα ἐ πὶ τὴ ν Κυαμῖ τιν πορευομέ νοις κατὰ τὴ ν ἱ ερὰ ν ὁ δὸ ν τὴ ν ἐ π'̓ Ελευσῖ να, τὰ νῦ ν κατερηρειμμέ νον: ἔ νθα καὶ τοὺ ς ἐ νδό ξους τῶ ν ποιητῶ ν ἀ νέ στησε σὺ ν αὐ τῷ, ὧ ν̔́ Ομηρος ὁ ποιητὴ ς σῴ ζεται μό νος: Λεώ δαμὸ ς τ'̓ Αθηναῖ ος καὶ Λά κριτος ὁ νομοθέ της̓ Αθηναί οις: ὡ ς δὲ τινέ ς φασι, καὶ̔ Υπερεί δης καὶ̓ Ισαῖ ος. καὶ Δημοσθέ νη δ' ἔ τι ῥ ητορεύ οντί φασι μετὰ σπουδῆ ς προσελθεῖ ν αὐ τῷ, καὶ χιλί ας μὲ ν ἃ ς εἰ σεπρά ττετο οὐ κ ἔ χειν φά ναι παρασχεῖ ν, διακοσί ας δὲ δώ σειν, ἐ φ' ᾧ τε τὸ πέ μπτον μέ ρος ἐ κμαθεῖ ν τὸ ν δ' ἀ ποκρί νασθαι ὡ ς“ οὐ τεμαχί ζομεν Δημό σθενες, τὴ ν πραγματεί αν ὥ σπερ δὲ τοὺ ς καλοὺ ς ἰ χθῦ ς ὅ λους πωλοῦ μεν, οὕ τω κἀ γώ σοι, εἰ βού λοιο μαθητεύ ειν, ὁ λό κληρον ἀ ποδώ σομαι τὴ ν τέ χνην” ἐ τελεύ τα δ' ἐ πὶ Χαιρώ νδου ἄ ρχοντος, ἀ παγγελθέ ντων τῶ ν περὶ Χαιρώ νειαν ἐ ν τῇ̔ Ιπποκρά τους; παλαί στρᾳ πυθό μενος, ἐ ξαγαγὼ ν αὑ τὸ ν τοῦ βί ου τέ τταρσιν ἡ μέ ραις διὰ τοῦ σιτί ων ἀ ποσχέ σθαι, προειπὼ ν τρεῖ ς ἀ ρχὰ ς δραμά των Εὐ ριπί δου Δαναὸ ς ὁ πεντή κοντα θυγατέ ρων πατή ῥ Πέ λοψ ὁ Ταντά λειος εἰ ς Πῖ σαν μολώ ν:̓̔ Σιδώ νιὸ ν ποτ' ἄ στυ Κά δμος ἐ κλιπώ ν ὀ κτὼ καὶ ἐ νενή κοντα ἔ τη βιοὺ ς ἢ ὥ ς τινες ἑ κατό ν, οὐ χ ὑ πομεί νας τετρά κις ἰ δεῖ ν τὴ ν̔ Ελλά δα καταδουλουμέ νην: πρὸ ἐ νιαυτοῦ ἢ ὥ ς τινες πρὸ τεσσά ρων ἐ τῶ ν τῆ ς τελευτῆ ς συγγρά ψας τὸ ν Παναθηναϊ κό ν. τὸ ν δὲ Πανηγυρικὸ ν ἔ τεσι δέ κα συνέ θηκεν, οἱ δὲ δεκαπέ ντε λέ γουσιν, ὃ ν μετενηνοχέ ναι ἐ κ τῶ ν Γοργί ου τοῦ Λεοντί νου καὶ Λυσί ου τὸ ν δὲ περὶ τῆ ς̓ Αντιδό σεως δύ ο καὶ ὀ γδοή κοντα ἔ τη γεγονώ ς: τοὺ ς δὲ πρὸ ς Φί λιππον ὀ λί γῳ πρό τερον τοῦ θανά του. ἐ γέ νετο δ' αὐ τῷ καὶ παῖ ς;̓ Αφαρεὺ ς πρεσβύ τῃ ὄ ντι ἐ κ Πλαθά νης τῆ ς̔ Ιππί ου τοῦ ῥ ή τορος ποιητό ς, τῶ ν δὲ τῆ ς γυναικὸ ς τριῶ ν παί δων ὁ νεώ τατος. εὐ πό ρησε δ' ἱ κανῶ ς οὐ μό νον ἀ ργύ ριον εἰ σπρά ττων τοὺ ς γνωρί μους, ἀ λλὰ καὶ παρὰ Νικοκλέ ους τοῦ Κυπρί ων βασιλέ ως, ὃ ς: ἦ ν υἱ ὸ ς Εὐ αγό ρου, εἴ κοσι τά λαντα λαβὼ ν ὑ πὲ ρ τοῦ πρὸ ς αὐ τὸ ν γραφέ ντος λό γου ἐ φ' οἷ ς φθονηθεὶ ς τρὶ ς προεβλή θη τριηραρχεῖ ν, καὶ δὶ ς μὲ ν ἀ σθέ νειαν σκηψά μενος διὰ τοῦ παιδὸ ς παρῃ τή σατο, τὸ δὲ τρί τον ὑ ποστὰ ς ἀ νή λωσεν οὐ κ ὀ λί γα. πρὸ ς δὲ τὸ ν εἰ πό ντα πατέ ρα ὡ ς οὐ δὲ ν ἀ λλ' ἢ ἀ νδρά ποδον συνέ πεμψε τῷ παιδί ῳ“ τοιγαροῦ ν” ἔ φη“ ἄ πιθι: δύ ο γὰ ρ ἀ νθ' ἑ νὸ ς ἕ ξεις ἀ νδρά ποδα” ἠ γωνί σατο δὲ καὶ τὸ ν ἐ πὶ Μαυσώ λῳ τεθέ ντα ὑ π'̓ Αρτεμισί ας ἀ γῶ να: τὸ δ' ἐ γκώ μιον οὐ σῴ ζεται. ἐ ποί ησε δὲ καὶ εἰ ς̔ Ελέ νην ἐ γκώ μιον καὶ̓ Αρεοπαγιτικό ν. ἐ ξελθεῖ ν δὲ τοῦ βί ου οἱ μὲ ν ἐ ναταῖ ό ν φασι σί των ἀ ποσχό μενον, οἱ δὲ τεταρταῖ ον ἅ μα ταῖ ς ταφαῖ ς τῶ ν ἐ ν Χαιρωνεί ᾳ πεσό ντων. συνέ γραψε δ' αὐ τοῦ καὶ ὁ παῖ ς̓ Αφαρεὺ ς λό γους. ἐ τά φη δὲ μετὰ τῆ ς συγγενεί ας πλησί ον Κυνοσά ργους ἐ πὶ τοῦ λό φου ἐ ν ἀ ριστερᾷ αὐ τό ς τε καὶ ὁ πατὴ ρ αὐ τοῦ Θεό δωρος καὶ ἡ μή τηρ αὐ τοῦ: ταύ της τ' ἀ δελφὴ τηθὶ ς τοῦ ῥ ή τορος̓ Ανακὼ καὶ ὁ ποιητὸ ς υἱ ὸ ς̓ Αφαρεὺ ς καὶ ὁ ἀ νεψιὸ ς αὐ τοῦ Σωκρά της, μητρὸ ς̓ Ισοκρά τους ἀ δελφῆ ς̓ Ανακοῦ ς υἱ ὸ ς ὤ ν, ὃ τ' ἀ δελφὸ ς αὐ τοῦ ὁ μώ νυμος τοῦ πατρὸ ς Θεό δωρος καὶ οἱ υἱ ωνοὶ αὐ τοῦ, τοῦ ποιηθέ ντος αὐ τῷ παιδὸ ς̓ Αφαρεὺ ς.̓ Αφαρεὺ ς. καὶ ὁ τού του πατὴ ρ Θεό δωρος; ἥ τε γυνὴ Πλαθά νη, μή τηρ δὲ τοῦ ποιητοῦ̓ Αφαρέ ως. ἐ πὶ μὲ ν οὖ ν τού των τρά πεζαι ἐ πῆ σαν ἕ ξ, αἳ νῦ ν οὐ σῴ ζονται: αὐ τῷ δ'̓ Ισοκρά τει ἐ πὶ τοῦ μνή ματος ἐ πῆ ν κί ων τριά κοντα πηχῶ ν, ἐ φ' οὗ σειρὴ ν πηχῶ ν ἑ πτὰ συμβολικῶ ς, ὃ ς νῦ ν οὐ σῴ ζεται. ἦ ν δὲ καὶ αὐ τοῦ τρά πεζα πλησί ον ἔ χουσα ποιητά ς τε καὶ τοὺ ς διδασκά λους αὐ τοῦ, ἐ ν οἷ ς καὶ Γοργί αν εἰ ς σφαῖ ραν ἀ στρολογικὴ ν βλέ ποντα αὐ τό ν τε τὸ ν̓ Ισοκρά την παρεστῶ τα. ἀ νά κειται δ' αὐ τοῦ καὶ ἐ ν̓ Ελευσῖ νι εἰ κὼ ν χαλκῆ ἔ μπροσθεν τοῦ προστῴ ου ὑ πὸ Τιμοθέ ου τοῦ Κό νωνος, καὶ ἐ πιγέ γραπται Τιμό θεος φιλί ας τε χά ριν ξύ νεσί ν τε προτιμῶ ν̓ Ισοκρά τους εἰ κὼ τή νδ' ἀ νέ θηκε θεαῖ ς: Λεωχά ρους ἔ ργον, φέ ρονται δ' αὐ τοῦ λό γοι ἑ ξή κοντα, ὧ ν εἰ σι γνή σιοι κατὰ μὲ ν Διονύ σιον εἰ κοσιπέ ντε κατὰ δὲ Καικί λιον εἰ κοσιοκτώ, οἱ δ' ἄ λλοι κατεψευσμέ νοι, εἶ χε δ' ἀ λλοτρί ως πρὸ ς ἐ πί δειξιν, ὡ ς ἀ φικομέ νων ποτὲ πρὸ ς αὐ τὸ ν τριῶ ν ἐ πὶ τὴ ν ἀ κρό ασιν τοὺ ς μὲ ν δύ ο κατασχεῖ ν τὸ ν δὲ τρί τον ἀ πολῦ σαι, φά μενος εἰ ς τὴ ν ἐ πιοῦ σαν ἥ ξειν νῦ ν γὰ ρ αὐ τῷ τὸ θέ ατρον εἶ ναι ἐ ν ἀ κροατηρί ῳ. εἰ ώ θει δὲ καὶ πρὸ ς τοὺ ς γνωρί μους αὑ τοῦ λέ γειν, ὡ ς αὐ τὸ ς μὲ ν δέ κα μνῶ ν διδά σκοι, τῷ δ' αὐ τὸ ν διδά ξαντι τό λμαν καὶ εὐ φωνί αν δώ σειν δεκακισχιλί ας. καὶ πρὸ ς τὸ ν ἐ ρό μενον διὰ τί οὐ κ ὢ ν αὐ τὸ ς ἱ κανὸ ς ἄ λλους ποιεῖ, εἶ πεν ὅ τι καὶ αἱ ἀ κό ναι αὐ ταὶ μὲ ν τέ μνειν οὐ δύ νανται τὸ ν δὲ σί δηρον τμητικὸ ν ποιοῦ σιν. εἰ σὶ δ' οἳ καὶ τέ χνας αὐ τὸ ν λέ γουσι συγγεγραφέ ναι, οἱ δ' οὐ μεθό δῳ ἀ λλ' ἀ σκή σει χρή σασθαι. πολί την δ' οὐ δέ ποτ' εἰ σέ πραξε μισθό ν. προσέ ταττε δὲ τοῖ ς γνωρί μοις εἰ ς τὰ ς, ἐ κκλησί ας ἀ παντῶ σιν ἀ ναφέ ρειν αὐ τῷ τὰ εἰ ρημέ να. ἐ λυπή θη δὲ καὶ οὐ μετρί ως ἐ πὶ τῷ Σωκρά τους θανά τῳ καὶ μελανειμονῶ ν τῇ ὑ στεραί ᾳ προῆ λθε. πά λιν δ' ἐ ρομέ νου τινὸ ς αὐ τὸ ν τί ῥ ητορική, εἶ πε“ τὰ μὲ ν μικρὰ μεγά λα τὰ δὲ μεγά λα μικρὰ ποιεῖ ν.” ἑ στιώ μενος δέ ποτε παρὰ Νικοκρέ οντι τῷ Κύ πρου τυρά ννῳ, προτρεπομέ νων αὐ τὸ ν τῶ ν παρό ντων διαλεχθῆ ναι, ἔ φη“ οἷ ς μὲ ν ἐ γὼ δεινὸ ς οὐ χ ὁ νῦ ν καιρό ς, οἷ ς δ' ὁ νῦ ν καιρὸ ς οὐ κ ἐ γὼ δεινό ς.” Σοφοκλέ α δὲ τὸ ν τραγικὸ ν θεασά μενος ἑ πό μενον ἐ ρωτικῶ ς παιδί, εἶ πεν“ οὐ μό νον δεῖ, Σοφό κλεις, τὰ ς χεῖ ρας ἔ χειν παρ' αὑ τῷ, ἀ λλὰ καὶ τοὺ ς ὀ φθαλμού ς.” τοῦ δὲ Κυμαί οὐ Εφό ρου ἀ πρά κτου τῆ ς σχολῆ ς ἐ ξελθό ντος καὶ πά λιν ὑ πὸ τοῦ πατρὸ ς Δημοφί λου πεμφθέ ντος; ἐ πὶ δευτέ ρῳ μισθῷ, παί ζων Δί φορον αὐ τὸ ν ἐ κά λει: ἐ σπού δασε μέ ντοι ἱ κανῶ ς περὶ τὸ ν ἄ νδρα καὶ τὴ ν ὑ πό θεσιν τῆ ς χρεί ας αὐ τὸ ς ὑ πεθή κατο. ἐ γέ νετο δὲ καὶ πρὸ ς τὰ ἀ φροδί σια καταφερή ς, ὡ ς ὑ ποπά στῳ παρειλκυσμέ νῳ ἐ ν τῇ κοί τῃ χρῆ σθαι, κρό κῳ διά βροχον ἔ χοντα τὸ προσκεφά λαιον. καὶ νέ ον μὲ ν ὄ ντα μὴ γῆ μαι, γηρά σαντα δ' ἑ ταί ρᾳ συνεῖ ναι ὄ νομα ἦ ν Λαγί σκη, ἐ ξ ἧ ς ἔ σχε θυγά τριον ὃ γενό μενον ἐ τῶ ν δώ δεκα πρὸ γά μων ἐ τελεύ τησεν. ἔ πειτα Πλαθά νην τὴ ν̔ Ιππί ου τοῦ ῥ ή τορος γυναῖ κα ἠ γά γετο τρεῖ ς παῖ δας ἔ χουσαν, ὧ ν τὸ ν̓ Αφαρέ α ὡ ς προεί ρηται ἐ ποιή σατο, ὃ ς καὶ εἰ κό να αὐ τοῦ χαλκῆ ν ἀ νέ θηκε πρὸ ς τῷ̓ Ολυμπιεί ῳ ἐ πὶ κί ονος καὶ ἐ πέ γραψεν̓ Ισοκρά τους̓ Αφαρεὺ ς πατρὸ ς εἰ κό να τή νδ' ἀ νέ θηκε Ζηνί, θεού ς τε σέ βων καὶ γονέ ων ἀ ρετή ν. λέ γεται δὲ καὶ κελητί σαι ἔ τι παῖ ς ὤ ν: ἀ νά κειται γὰ ρ ἐ ν ἀ κροπό λει χαλκοῦ ς ἐ ν τῇ σφαιρί στρᾳ τῶ ν̓ Αρρηφό ρων κελητί ζων ἔ τι παῖ ς ὤ ν, ὡ ς εἶ πό ν τινες. δύ ο δ' ἐ ν ἅ παντι τῷ βί ῳ συνέ στησαν αὐ τῷ ἀ γῶ νες πρό τερος μὲ ν εἰ ς ἀ ντί δοσιν προκαλεσαμέ νου αὐ τὸ ν Μεγακλεί δου, πρὸ ς ὃ ν οὐ κ ἀ πή ντησε διὰ νό σον, τὸ ν δ' υἱ ὸ ν πέ μψας̓ Αφαρέ α ἐ νί κησε: δεύ τερος δὲ Λυσιμά χου αὐ τὸ ν προκαλεσαμέ νου περὶ τριηραρχί ας εἰ ς ἀ ντί δοσιν ἡ ττηθεὶ ς δὲ τὴ ν τριηραρχί αν ὑ πέ στη. ἦ ν δ' αὐ τοῦ καὶ γραπτὴ εἰ κὼ ν ἐ ν τῷ Πομπεί ῳ. ὁ δ'̓ Αφαρεὺ ς συνέ γραψε μὲ ν λό γους οὐ πολλοὺ ς δέ, δικανικού ς τε καὶ συμβουλευτικού ς: ἐ ποί ησε δὲ καὶ τραγῳ δί ας περὶ ἑ πτὰ καὶ τριά κοντα, ὧ ν ἀ ντιλέ γονται δύ ο. ἀ ρξά μενος δ' ἀ πὸ Λυσιστρά του διδά σκειν ἄ χρι Σωσιγέ νους ἐ ν ἔ τεσιν εἰ κοσιοκτὼ διδασκαλί ας ἀ στικὰ ς καθῆ κεν ἓ ξ καὶ δὶ ς ἐ νί κησε διὰ Διονυσί ου, καθεὶ ς καὶ δι' ἑ τέ ρων ἑ τέ ρας δύ ο Ληναϊ κά ς. τῆ ς δὲ μητρὸ ς αὐ τῶ ν̓ Ισοκρά τους καὶ Θεοδώ ρου καὶ τῆ ς ταύ της ἀ δελφῆ ς̓ Ανακοῦ ς εἰ κό νες ἀ νέ κειντο ἐ ν ἀ κροπό λει: ὧ ν ἡ τῆ ς μητρὸ ς παρὰ τὴ ν̔ Υγί ειαν νῦ ν κεῖ ται μετεπιγεγραμμέ νη, ἡ δ'̓ Ανακοῦ ς οὐ σῴ ζεται. ἔ σχε δὲ δύ ο υἱ ού ς,̓ Αλέ ξανδρον μὲ ν ἐ κ Κοινοῦ ς Σωσικλέ α δ' ἐ κ Λυσί ου.

̓ Ισαῖ ος Χαλκιδεὺ ς; μὲ ν ἦ ν τὸ γέ νος, παραγενό μενος δ' εἰ ς̓ Αθή νας, καὶ σχολά σας:' Λυσί ᾳ κατά τε τὴ ν τῶ ν ὀ νομά των ἁ ρμονί αν καὶ τὴ ν ἐ ν τοῖ ς πρά γμασι δεινό τητα, ὥ στ' εἰ μή τις ἔ μπειρος πά νυ τοῦ χαρακτῆ ρος τῶ ν ἀ νδρῶ ν εἴ η, οὐ κ ἂ ν, διαγνοί η πολλοὺ ς τῶ ν λό γων ῥ ᾳ δί ως ὁ ποτέ ρου τῶ ν ῥ ητό ρων εἰ σί ν. ἤ κμασε δὲ μετὰ τὸ ν Πελοποννησιακὸ ν πό λεμον, ὡ ς ἔ στι τεκμή ρασθαι ἐ κ λό γων αὐ τοῦ, καὶ μέ χρι τῆ ς Φιλί ππου ἀ ρχῆ ς παρέ τεινε. καθηγή σατο δὲ Δημοσθέ νους, ἀ ποστὰ ς τῆ ς σχολῆ ς, ἐ πὶ δραχμαῖ ς μυρί αις: διὸ καὶ μά λιστα ἐ πιφανὴ ς ἐ γέ νετο. αὐ τὸ ς δὲ καὶ τοὺ ς ἐ πιτροπικοὺ ς λό γους συνέ ταττε τῷ Δημοσθέ νει, ὥ ς τινες εἶ πον. καταλέ λοιπε δὲ λό γους ἑ ξή κοντα τέ σσαρας, ὧ ν εἰ σι γνή σιοι πεντή κοντα, καὶ ἰ δί ας τέ χνας. πρῶ τος δὲ καὶ σχηματί ζειν ἤ ρξατο καὶ τρέ πειν ἐ πὶ τὸ πολιτικὸ ν τὴ ν διά νοιαν: ὃ μά λιστα μεμί μηται Δημοσθέ νης μνημονεύ ει δ' αὐ τοῦ Θεό πομπος ὁ κωμικὸ ς ἐ ν τῷ Θησεῖ.

Αἰ σχί νης̓ Ατρομή του, φυγό ντος μὲ ν ἐ πὶ τῶ ν τριά κοντα συγκαταγαγό ντος δὲ τὸ ν δῆ μον, καὶ Γλαυκοθέ ας: τῶ ν δὲ δή μων Κοθωκί δης, οὔ τε κατὰ γέ νος τῶ ν ἐ πιφανῶ ν οὔ τε κατὰ περιουσί αν χρημά των. νέ ος δ' ὢ ν καὶ ἐ ρρωμέ νος τῷ σώ ματι περὶ τὰ γυμνά σια ἐ πό νει: λαμπρό φωνος δ' ὢ ν μετὰ ταῦ τα τραγῳ δί αν ἤ σκησεν ὡ ς δὲ Δημοσθέ νης φησί ν, ὑ πογραμματεύ ων καὶ τριταγωνιστῶ ν̓ Αριστοδή μῳ ἐ ν τοῖ ς Διονυσί οις διετέ λει, ἀ ναλαμβά νων ἐ πὶ σχολῆ ς τὰ ς παλαιὰ ς τραγῳ δί ας καὶ ἔ τι παῖ ς ὢ ν ἐ δί δασκε γρά μματα σὺ ν τῷ πατρί, καὶ μειρά κιον ὢ ν ἐ στρατεύ ετο ἐ ν τοῖ ς περιπό λοις. ἀ κροατὴ ς δὲ γενό μενος ὡ ς μέ ν τινες λέ γουσιν̓ Ισοκρά τους καὶ Πλά τωνος, ὡ ς δὲ Καικί λιος Λεωδά μαντος, καὶ πολιτευό μενος; οὐ κ ἀ φανῶ ς ἐ κ τῆ ς ἐ ναντί ας μερί δος τοῖ ς περὶ Δημοσθέ νη, ἐ πρέ σβευσεν ἄ λλας τε πρεσβεί ας πολλὰ ς καὶ πρὸ ς Φί λιππον ὑ πὲ ρ τῆ ς εἰ ρή νης: ἐ φ' κατηγορή θη ὑ πὸ Δημοσθέ νους ὡ ς ἀ νῃ ρημέ νου τοῦ Φωκέ ων ἔ θνους, ἔ τι δ' ὡ ς πό λεμον ἐ ξά ψας, ἡ νί κα πυλαγό ρας ᾑ ρέ θἠ Αμφικτύ οσι πρὸ ς̓ Αμφισσεῖ ς τοὺ ς τὸ ν λιμέ να ἐ ργαζομέ νους: ἐ ξ οὗ συνέ βη τοὺ ς̓ Αμφικτύ οναςΦιλί ππῳ προσφυγεῖ ν, τὸ ν δ' ὑ πὸ τοῦ Αἰ σχί νου συνεργού μενον ἐ πιθέ σθαι τοῖ ς πρά γμασι καὶ τὴ ν Φωκί δα λαβεῖ ν: ἀ λλὰ συνειπό ντος αὐ τῷ Εὐ βού λου τοῦ Σπινθά ρου Προβαλλουσί ου δημαγωγοῦ ντος, τριά κοντα ψή φοις ἀ πέ φυγεν. εἰ σὶ δ' οἵ φασι συγγρά ψαι μὲ ν τοὺ ς ῥ ή τορας τοὺ ς λό γους: ἐ μποδὼ ν δὲ γενομέ νων τῶ ν περὶ Χαιρώ νειαν, μηκέ τι τὴ ν δί κην εἰ σελθεῖ ν. χρό νῳ δ' ὕ στερον, Φιλί ππου μὲ ν τετελευτηκό τος̓ Αλεξά νδρου δὲ διαβαί νοντος εἰ ς τὴ ν̓ Ασί αν, ἐ γρά ψατο Κτησιφῶ ντα παρανό μων ἐ πὶ ταῖ ς Δημοσθέ νους τιμαῖ ς: οὐ μεταλαβὼ ν δὲ τὸ πέ μπτον μέ ρος τῶ ν ψή φων ἔ φυγεν εἰ ς τὴ ν̔ Ρό δον, χιλί ας δραχμὰ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς ἥ ττης οὐ βουληθεὶ ς καταθέ σθαι. οἱ δ' ἀ τιμί ας αὐ τῷ προστιμηθῆ ναι λέ γουσιν οὐ θέ λοντι ἐ ξελθεῖ ν τῆ ς πό λεως, καὶ ἐ λθεῖ ν εἰ ς̓́ Εφεσον ὡ ς̓ Αλέ ξανδρον. τοῦ δὲ τελευτή σαντος, ταραχῆ ς οὔ σης, ἀ πά ρας εἰ ς τὴ ν̔ Ρό δον ἐ νταῦ θα σχολὴ ν καταστησά μενος ἐ δί δασκεν. ἀ νέ γνω τε τοῖ ς̔ Ροδί οις τὸ ν κατὰ Κτησιφῶ ντος λό γον ἐ πιδεικνύ μενος: θαυμαζό ντων δὲ πά ντων εἰ ταῦ τ' εἰ πὼ ν ἡ ττή θη“ οὐ κ ἄ ν” ἔ φη“ ἐ θαυμά ζετε,̔ Ρό διοι, εἰ πρὸ ς ταῦ τα Δημοσθέ νους; λέ γοντος ἠ κού σατε” σχολὴ ν τ' ἐ κεῖ προσκατέ λιπε, τὸ̔ Ροδιακὸ ν διδασκαλεῖ ον κληθέ ν. ἔ πειτα πλεύ σας εἰ ς Σά μον καὶ διατρί βων ἐ πὶ τῆ ς νή σου ὀ λί γον ὕ στερον ἐ τελεύ τησεν. ἐ γέ νετο δ' εὔ φωνος, ὡ ς δῆ λον ἔ κ τε ὧ ν φησι Δημοσθέ νης καὶ ἐ κ τοῦ Δημοχά ρους λό γου. φέ ρονται δ' αὐ τοῦ λό γοι τέ σσαρες, ὅ τε κατὰ Τιμά ρχου καὶ ὁ τῆ ς Παραπρεσβεί ας καὶ ὁ κατὰ Κτησιφῶ ντος, οἳ καὶ μό νοι εἰ σὶ γνή σιοι. ὁ γὰ ρ ἐ πιγραφό μενος Δηλιακὸ ς οὐ κ ἔ στιν Αἰ σχί νου: ἀ πεδεί χθη μὲ ν γὰ ρ ἐ πὶ τὴ ν κρί σιν τὴ ν περὶ τοῦ ἱ εροῦ τοῦ ἐ ν Δή λῳ συσταθεὶ ς συνή γορος οὐ μὴ ν εἶ πε τὸ ν λό γον: ἐ χειροτονή θη γὰ ῥ Υπερεί δης ἀ ντ' αὐ τοῦ, ὥ ς φησι Δημοσθέ νης. ἔ σχε δὲ καὶ ἀ δελφού ς, ὥ ς φησιν αὐ τό ς,̓ Αφό βητον καὶ Φιλοχά ρη. ἀ πή γγειλε δὲ καὶ τὴ ν ἐ ν Ταμύ ναις νί κην πρῶ τος̓ Αθηναί οις, ἐ φ' ᾧ καὶ ἐ στεφανώ θη τὸ δεύ τερον. οἱ δ' εἶ πον μηδὲ μαθητεῦ σαί τισι τὸ ν Αἰ σχί νην, ἀ λλ' ἐ κ τῆ ς ὑ πογραμματεί ας ἀ ρθῆ ναι ἐ ν τοῖ ς δικαστηρί οις τό τε διά γοντα: πρῶ τον δ' εἰ πεῖ ν ἐ ν τῷ δή μῳ κατὰ Φιλί ππου, εὐ δοκιμή σαντά τε πρεσβευτὴ ν χειροτονηθῆ ναι πρὸ ς̓ Αρκά δας πρὸ ς οὓ ς ἀ φικό μενον συστῆ σαι τοὺ ς μυρί ους ἐ πὶ Φί λιππον. ἐ γρά ψατο δὲ καὶ Τί μαρχον ἑ ταιρή σεως: ὁ δ̓ ἐ κλιπὼ ν τὸ ν ἀ γῶ να αὑ τὸ ν ἀ νή ρτησεν, ὥ ς πού φησι Δημοσθέ νης. ἐ χειροτονή θη δὲ πρεσβευτὴ ς ὡ ς Φί λιππον μετὰ Κτησιφῶ ντος καὶ Δημοσθέ νους περὶ τῆ ς εἰ ρή νης, ἐ ν ἄ μεινον τοῦ Δημοσθέ νους ἠ νέ χθη: τὸ δὲ δεύ τερον δέ κατος ὤ ν, κυρώ σας ὅ ρκοις τὴ ν εἰ ρή νην, κριθεὶ ς ἀ πέ φυγεν, ὡ ς προεί ρηται.

Λυκοῦ ργος πατρὸ ς μὲ ν ἦ ν Λυκό φρονος τοῦ Λυκοῦ ργος, ὃ ν οἱ τριά κοντα τύ ραννοι ἀ πέ κτειναν, αἰ τί ου αὐ τῷ τῆ ς ἀ ναιρέ σεως γενομέ νοὐ Αριστοδή μου Βατῆ θεν, ὃ ς καὶ ἑ λληνοταμί ας γενό μενος ἔ φυγεν ἐ ν τῇ δημοκρατί ᾳ: τῶ ν δή μων δὲ Βουτά δης, γέ νους τοῦ τῶ ν̓ Ετεοβουταδῶ ν. ἀ κροατὴ ς δὲ γενό μενος Πλά τωνος; τοῦ φιλοσό φου, τὰ πρῶ τα ἐ φιλοσό φησεν εἶ τα καὶ̓ Ισοκρά τους: τοῦ ῥ ή τορος γνώ ριμος γενό μενος ἐ πολιτεύ σατο ἐ πιφανῶ ς, καὶ λέ γων καὶ πρά ττων καὶ δὴ πιστευσά μενος τὴ ν διοί κησιν τῶ ν χρημά των: ταμί ας γὰ ρ ἐ γέ νετο ἐ πὶ τρεῖ ς πενταετηρί δας ταλά ντων μυρί ων τετρακισχιλί ων, ἢ ὥ ς τινες μυρί ων ὀ κτακισχιλί ων ἑ ξακοσί ων πεντή κοντα, καὶ ὁ τὰ ς: τιμὰ ς αὐ τῷ ψηφιζό μενος Στρατοκλῆ ς ὁ ῥ ή τωρ, τὸ μὲ ν πρῶ τον αἱ ρεθεὶ ς αὐ τό ς, ἔ πειτα τῶ ν φί λων ἐ πιγραψά μενό ς τινα, αὐ τὸ ς ἐ ποιεῖ το τὴ ν διοί κησιν διὰ τὸ φθά σαι νό μον εἰ σενεγκεῖ ν, μὴ πλεί ω πέ ντε ἐ τῶ ν διέ πειν τὸ ν χειροτονηθέ ντα ἐ πὶ τὰ δημό σια χρή ματα, ἀ εὶ τ' ἐ φεστὼ ς τοῖ ς ἔ ργοις διετέ λεσε, καὶ θέ ρους καὶ χειμῶ νος. καὶ ἐ πὶ τὴ ν τοῦ πολέ μου παρασκευὴ ν χειροτονηθεὶ ς; πολλὰ τῆ ς πό λεως ἐ πηνώ ρθωσε, καὶ τριή ρεις παρεσκεύ ασε τῷ δή μῳ τετρακοσί ας, καὶ τὸ ἐ ν Λυκεί ῳ γυμνά σιον ἐ ποί ησε καὶ ἐ φύ τευσε καὶ τὴ ν παλαί στραν ᾠ κοδό μησε καὶ τὸ ἐ ν Διονύ σου θέ ατρον ἐ πιστατῶ ν ἐ πετέ λεσε. πιστευσά μενος δ' ἐ ν παρακαταθή κῃ παρὰ τῶ ν ἰ διωτῶ ν διακό σια πεντή κοντα τά λαντα ἐ φύ λαξε, πομπεῖ ά τε χρυσᾶ καὶ ἀ ργυρᾶ τῇ πό λει κατεσκεύ ασε καὶ Νί κας χρυσᾶ ς. πολλὰ δ' ἡ μί εργα παραλαβὼ ν ἐ ξετέ λεσε καὶ νεωσοί κους καὶ τὴ ν σκευοθή κην: καὶ τῷ σταδί ῳ τῷ Παναθηναϊ κῷ τὴ ν κρηπῖ δα περιέ θηκεν, ἐ ξεργασά μενος τοῦ τό τε καὶ τὴ ν χαρά δραν ὁ μαλὴ ν ποιή σας, Δεινί ου τινό ς, ὃ ς ἐ κέ κτητο τοῦ το τὸ χωρί ον, ἀ νέ ντος τῇ πό λει, προεί παντος αὐ τῷ χαρί σασθαι Λυκού ργου. ἔ σχε δὲ καὶ τοῦ ἄ στεος τὴ ν φυλακὴ ν καὶ τῶ ν κακού ργων τὴ ν σύ λληψιν; οὓ ς ἐ ξή λασεν: ἅ παντας, ὡ ς καὶ τῶ ν σοφιστῶ ν ἐ νί ους λέ γειν Λυκοῦ ργον οὐ μέ λανι ἀ λλὰ θανά τῳ χρί οντα τὸ ν κά λαμον κατὰ τῶ ν πονηρῶ ν, οὕ τω συγγρά φειν. ὅ θεν ἐ ξαιτηθέ ντα αὐ τὸ ν ὑ π'̓ Αλεξά νδρου τοῦ βασιλέ ως ὁ δῆ μος οὐ προή κατο. καθ' ὃ ν δὲ χρό νον ἐ πολέ μει Φί λιππος πρὸ ς̓ Αθηναί ους τὸ ν δεύ τερον πό λεμον, ἐ πρέ σβευε μετὰ Πολυεύ κτου καὶ Δημοσθέ νους εἴ ς τε Πελοπό ννησον καί τινας ἑ τέ ρας πό λεις. διετέ λεσέ τε τὸ ν ἅ παντα χρό νον εὐ δοκιμῶ ν παρὰ τοῖ ς̓ Αθηναί οις καὶ δί καιος εἶ ναι νομιζό μενος, ὥ στε καὶ ἐ ν τοῖ ς δικαστηρί οις τὸ φῆ σαι Λυκοῦ ργον ἐ δό κει βοή θημα εἶ ναι τῷ συναγορευομέ νῳ. εἰ σή νεγκε δὲ καὶ νό μους:, τὸ ν μὲ ν περὶ τῶ ν κωμῳ δῶ ν, ἀ γῶ να τοῖ ς Χύ τροις ἐ πιτελεῖ ν ἐ φά μιλλον ἐ ν τῷ θεά τρῳ καὶ τὸ ν νική σαντα εἰ ς ἄ στυ καταλέ γεσθαι πρό τερον οὐ κ ἐ ξό ν, ἀ ναλαμβά νων τὸ ν ἀ γῶ να ἐ κλελοιπό τα: τὸ ν δέ, ὡ ς χαλκᾶ ς εἰ κό νας ἀ ναθεῖ ναι τῶ ν ποιητῶ ν, Αἰ σχύ λου Σοφοκλέ ους Εὐ ριπί δου, καὶ τὰ ς τραγῳ δί ας αὐ τῶ ν ἐ ν κοινῷ γραψαμέ νους φυλά ττειν καὶ τὸ ν τῆ ς πό λεως γραμματέ α παραναγινώ σκειν τοῖ ς ὑ ποκρινομέ νοις: οὐ κ ἐ ξεῖ ναι γὰ ρ παρ' αὐ τὰ ς ὑ ποκρί νεσθαι. καὶ τρί τον, μηδενὶ ἐ ξεῖ ναἰ Αθηναί ων μηδὲ τῶ ν οἰ κού ντων̓ Αθή νησιν ἐ λεύ θερον σῶ μα πρί ασθαι ἐ πὶ δουλεί ᾳ ἐ κ τῶ ν ἁ λισκομέ νων ἄ νευ τῆ ς τοῦ προτέ ρου δεσπό του γνώ μης. ἔ τι δέ, ὡ ς τοῦ Ποσειδῶ νος ἀ γῶ να ποιεῖ ν ἐ ν Πειραιεῖ, κυκλί ων χορῶ ν οὐ κ ἔ λαττον τριῶ ν, καὶ δί δοσθαι μὲ ν τοῖ ς νικῶ σιν οὐ κ ἔ λαττον δέ κα μνᾶ ς, τοῖ ς δὲ δευτέ ροις ὀ κτώ, ἓ ξ δὲ τοῖ ς τρί τοις κριθεῖ σιν. ἔ τι δ' ἐ πὶ ζεύ γους μὴ ἀ πιέ ναι γυναῖ κἀ Ελευσῖ νά δε, ὅ πως μὴ ἐ λαττῶ νται αἱ δημοτικαὶ ὑ πὸ τῶ ν πλουσιῶ ν εἰ δέ τις φωραθεί η, ἀ ποτί νειν δραχμὰ ς ἑ ξακισχιλί ας. τῆ ς δὲ γυναικὸ ς αὐ τοῦ μὴ πεισθεί σης, τῶ ν συκοφαντῶ ν φωρασά ντων, τά λαντον αὐ τοῖ ς ἔ δωκε: κατηγορού μενος δ' ἐ ν ὑ στέ ρῳ ἐ ν τῷ δή μῳ, ἔ φη“ ἀ λλ' οὖ ν ἐ γὼ μὲ ν διδοὺ ς οὐ λαμβά νων ἑ ώ ραμαι” τελώ νου δὲ ποτ' ἐ πιβαλό ντος Ξενοκρά τει τῷ φιλοσό φῳ τὰ ς χεῖ ρας καὶ πρὸ ς τὸ μετοί κιον αὐ τὸ ν ἀ πά γοντος, ἀ παντή σας ῥ ά βδῳ τε κατὰ τῆ ς κεφαλῆ ς τοῦ τελώ νου κατή νεγκε, καὶ τὸ ν μὲ ν Ξενοκρά την ἀ πέ λυσε, τὸ ν δ' ὡ ς οὐ τὰ πρέ ποντα δρά σαντα εἰ ς τὸ δεσμωτή ριον κατέ κλεισεν: ἐ παινουμέ νου δ' ἐ πὶ τῇ πρά ξει, μεθ' ἡ μέ ρας τινὰ ς συντυχὼ ν ὁ Ξενοκρά της τοῖ ς παισὶ τοῦ Λυκού ργου, ἔ φη“ ταχέ ως γε τῷ πατρὶ ὑ μῶ ν ἀ πέ δωκα, ὦ παῖ δες, τὴ ν χά ριν: ἐ παινεῖ ται γὰ ρ ὑ πὸ πολλῶ ν ἐ πὶ τῷ βοηθῆ σαί μοι”. εἰ σή νεγκε δὲ καὶ ψηφί σματα Εὐ κλεί δῃ τινὶ̓ Ολυνθί ῳ χρώ μενος ἱ κανωτά τῳ περὶ τὰ ψηφί σματα. εὔ πορος δ' ὢ ν ἱ μά τιον ἓ ν καὶ ταὐ τὸ ἐ φό ρει τοῦ χειμῶ νος καὶ τοῦ θέ ρους καὶ ὑ πεδέ δετο ταῖ ς ἀ ναγκαί αις ἡ μέ ραις. ἐ μελέ τα δὲ καὶ νυκτὸ ς καὶ ἡ μέ ρας, οὐ κ εὖ πρὸ ς τὰ αὐ τοσχέ δια πεφυκώ ς, κλινιδί ου δ' αὐ τῷ ὑ ποκειμέ νου, ἐ φ' ᾧ μό νον ἦ ν κώ διον καὶ προσκεφά λαιον, ὅ πως ἐ γεί ροιτο ῥ ᾳ δί ως καὶ μελετῴ η. ἐ γκαλοῦ ντος δ' αὐ τῷ τινος ὅ τι μισθοὺ ς σοφισταῖ ς δί δωσι περὶ λό γους διατρί βων, ἀ λλ' εἴ τις γ' ἐ παγγέ λλοιτο, ἔ φη, τοὺ ς υἱ οὺ ς ἀ μεί νους αὐ τῷ ποιή σειν, οὐ χιλί ας ἀ λλὰ τὰ ἡ μί ση τῆ ς οὐ σί ας προΐ εσθαι. ἦ ν δὲ καὶ παρρησιαστὴ ς διὰ τὴ ν εὐ γέ νειαν:̓ Αθηναί ων γὲ τοί ποτε οὐ κ ἀ νεχομέ νων αὐ τοῦ δημηγοροῦ ντος, ἀ νέ κραγεν ἐ κβαλλό μενος“ ὦ Κερκυραί α μά στιξ, ὡ ς πολλῶ ν ταλά ντων εἶ ἀ ξί α” πά λιν δὲ θεὸ ν ἀ ναγορευό ντων̓ Αλέ ξανδρον“ καὶ ποδαπὸ ς ἂ ν εἴ η” εἶ πεν“ ὁ θεό ς, οὗ τὸ ἱ ερὸ ν ἐ ξιό ντας δεή σει περιρραί νεσθαι;'” ἀ ποθανό ντος δ' αὐ τοῦ, παρέ δωκαν τοὺ ς παῖ δας τοῖ ς ἕ νδεκα, Μενεσαί χμου μὲ ν κατηγορή σαντος γραψαμέ νου δὲ Θρασυκλέ ους: Δημοσθέ νους δὲ καθ' ὃ ν ἔ φευγε χρό νον ἐ πιστεί λαντος τοῖ ς̓ Αθηναί οις, ὡ ς κακῶ ς ἀ κού οιεν ἐ πὶ τοῖ ς Λυκού ργου παιδί οις, μετενό ησαν καὶ ἀ φῆ καν αὐ τού ς, Δημοκλέ ους τοῦ Θεοφρά στου μαθητοῦ ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν ἀ πολογησαμέ νου. ἐ τά φη δ' αὐ τὸ ς καὶ τῶ ν ἐ κγό νων τινὲ ς δημοσί ᾳ: καὶ ἔ στιν αὐ τῶ ν τὰ μνή ματα ἀ ντικρὺ τῆ ς Παιωνί ας̓ Αθηνᾶ ς ἐ ν τῷ Μελανθί ου τοῦ φιλοσό φου κή πῳ, τρά πεζαι πεποιημέ ναι, αὐ τοῦ τε τοῦ Λυκού ργου καὶ τῶ ν παί δων αὐ τοῦ ἐ πιγεγραμμέ ναι καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς ἔ τι σῳ ζό μεναι. τὸ μέ γιστον, χί λια διακό σια τά λαντα προσό δου τῇ πό λει κατέ στησε, πρό τερον ἑ ξή κοντα προσιό ντων. μέ λλων δὲ τελευτή σειν εἰ ς: τὸ μητρῷ ον καὶ τὸ βουλευτή ριον ἐ κέ λευσεν αὑ τὸ ν κομισθῆ ναι, βουλό μενος: εὐ θύ νας δοῦ ναι τῶ ν πεπολιτευμέ νων οὐ δενὸ ς δὲ κατηγορῆ σαι τολμή σαντος πλὴ ν Μενεσαί χμου, τὰ ς διαβολὰ ς ἀ πολυσά μενος εἰ ς τὴ ν οἰ κί αν ἀ πεκομί σθη καὶ ἐ τελεύ τησεν, ἐ πιεικὴ ς νομισθεὶ ς; παρὰ πά ντα τὸ ν τοῦ βί ου χρό νον καὶ ἐ ν λό γοις ἐ παινεθεί ς: καὶ μηδέ να ἀ γῶ να ἁ λού ς, καί τοι πολλῶ ν κατηγορησά ντων. ἔ σχε δὲ τρεῖ ς παῖ δας ἐ κ Καλλιστοῦ ς τῆ ς̔́ Αβρωνος μὲ ν θυγατρό ς, Καλλί ου δὲ τοῦ̔́ Αβρωνος Βατῆ θεν ἀ δελφῆ ς, τοῦ ταμιεύ σαντος στρατιωτικῶ ν ἐ πὶ Χαιρώ νδου ἄ ρχοντος: περὶ δὲ τῆ ς κηδεί ας ταύ της λέ γει ὁ Δεί ναρχος ἐ ν τῷ κατὰ Πιστί ου. κατέ λιπε δὲ παῖ δας̔́ Αβρωνα Λυκοῦ ργον Λυκό φρονα: ὧ ν ὁ̔́ Αβρων καὶ ὁ Λυκοῦ ργος ἄ παιδες μετή λλαξαν: ἀ λλ' ὃ γ'̔́ Αβρων καὶ πολιτευσά μενος ἐ πιφανῶ ς μετή λλαξε, Λυκό φρων δὲ γή μας Καλλιστομά χην Φιλί ππου Αἰ ξωνέ ως ἐ γέ ννησε Καλλιστώ. ταύ την δὲ γή μας Κλεό μβροτος Δεινοκρά τους̓ Αχαρνεύ ς, ἐ γέ ννησε Λυκό φρονα: τοῦ τον δ' ὁ πά ππος εἰ σεποιή σατο Λυκό φρων: οὗ τος δ' ἐ τελεύ τησεν ἄ παις: μετὰ δὲ τὴ ν Λυκό φρονος τελευτὴ ν ἔ γημε τὴ ν Καλλιστὼ Σωκρά της καὶ ἔ σχεν υἱ ὸ ν Σύ μμαχον: τοῦ δ' ἐ γέ νετὀ Αριστώ νυμος, τοῦ δὲ Χαρμί δης τοῦ δὲ Φιλί ππη: ταύ της δὲ καὶ Λυσά νδρου Μή δειος, ὁ καὶ ἐ ξηγητὴ ς ἐ ξ Εὐ μολπιδῶ ν γενό μενος: τού του δὲ καὶ Τιμοθέ ας τῆ ς Γλαύ κου παῖ δες Λαοδά μεια καὶ Μή δειος, ὃ ς τὴ ν ἱ ερωσύ νην Ποσειδῶ νος̓ Ερεχθέ ως εἶ χε, καὶ Φιλί ππη, ἥ τις ἱ ερά σατο τῆ ς̓ Αθηνᾶ ς ὕ στερον: πρό τερον δ̓ αὐ τὴ ν γή μας Διοκλῆ ς ὁ Μελιτεὺ ς ἐ γέ ννησε Διοκλέ α, τὸ ν ἐ πὶ τοὺ ς ὁ πλί τας στρατηγή σαντα: γή μας δ' οὗ τος̔ Ηδί στην̔́ Αβρωνος Φιλιππί δην καὶ Νικοστρά την ἐ γέ ννησε γή μας δὲ τὴ ν Νικοστρά την Θεμιστοκλῆ ς ὁ Θεοφρά στου ὁ δᾳ δοῦ χος ἐ γέ ννησε Θεό φραστον καὶ Διοκλέ α: διετά ξατο δὲ καὶ τὴ ν ἱ ερωσύ νην τοῦ Ποσειδῶ νος̓ Ερεχθέ ως. φέ ρονται δὲ τοῦ ῥ ή τορος λό γοι δεκαπέ ντε. ἐ στεφανώ θη δ' ὑ πὸ τοῦ δή μου πολλά κις καὶ εἰ κό νων ἔ τυχεν: ἀ νά κειται δ' αὐ τοῦ χαλκῆ εἰ κὼ ν ἐ ν Κεραμεικῷ κατὰ ψή φισμα ἐ π'̓ Αναξικρά τους ἄ ρχοντος: ἐ φ' οὗ ἔ λαβε καὶ σί τησιν ἐ ν πρυτανεί ῳ αὐ τό ς τε ὁ Λυκοῦ ργος καὶ ὁ πρεσβύ τατος αὐ τοῦ τῶ ν ἐ κγό νων κατὰ τὸ αὐ τὸ ψή φισμα: ἀ ποθανό ντος τε Λυκού ργου, 5 πρεσβύ τατος τῶ ν παί δων Λυκό φρων ἠ μφισβή τησε τῆ ς δωρεᾶ ς. εἶ πε δὲ καὶ περὶ ἱ ερῶ ν πολλά κις, γραψά μενος; Αὐ τό λυκον τὸ ν̓ Αρεοπαγί την καὶ Λυσικλέ α τὸ ν στρατηγὸ ν καὶ Δημά δη τὸ ν Δημέ ου καὶ Μενέ σαιχμον ἄ λλους τε πολλού ς, καὶ πά ντας εἷ λεν. ἔ κρινε δὲ καὶ Δί φιλον, ἐ κ τῶ ν ἀ ργυρεί ων μετά λλων τοὺ ς μεσοκρινεῖ ς, οἳ ἐ βά σταζον τὰ ὑ περκεί μενα βά ρη, ὑ φελό ντα καὶ ἐ ξ αὐ τῶ ν πεπλουτηκό τα παρὰ τοὺ ς νό μους: καὶ θανά του ὄ ντος ἐ πιτιμί ου ἁ λῶ ναι ἐ ποί ησε, καὶ πεντή κοντα δραχμὰ ς ἐ κ τῆ ς οὐ σί ας αὐ τοῦ ἑ κά στῳ τῶ ν πολιτῶ ν διέ νειμε, τῶ ν πά ντων συναχθέ ντων ταλά ντων ἑ κατὸ ν ἑ ξή κοντα:: ἤ, ὥ ς τινες, μνᾶ ν. 5 δ' εὐ θύ νας̓ Αριστογεί τονα καὶ Λεωκρά την καὶ Αὐ τό λυκον δειλί ας. ἐ πεκαλεῖ το δ' ὁ Λυκοῦ ργος ἶ βις ἶ βις Λυκού ργῳ, Χαιρεφῶ ντι νυκτερὶ ς κατῆ γον δὲ τὸ γέ νος ἀ πὸ τού των καὶ̓ Ερεχθέ ως τοῦ Γῆ ς καὶ̔ Ηφαί στου: τὰ δ' ἐ γγυτά τω ἀ πὸ Λυκομή δους καὶ Λυκού ργου, οὓ ς ὁ δῆ μος ταφαῖ ς ἐ τί μησε δημοσί ᾳ: καὶ ἔ στιν αὕ τη ἡ καταγωγὴ τοῦ γέ νους τῶ ν ἱ ερασαμέ νων τοῦ Ποσειδῶ νος ἐ ν πί νακι τελεί ῳ, ὃ ς ἀ νά κειται ἐ ν̓ Ερεχθεί ῳ, γεγραμμέ νος ὑ π'̓ Ισμηνί ου τοῦ Χαλκιδέ ως: καὶ εἰ κό νες ξύ λιναι τοῦ τε Λυκού ργου καὶ τῶ ν υἱ ῶ ν αὐ τοῦ,̔́ Αβρωνος Λυκού ργου Λυκό φρονος, ἃ ς εἰ ργά σαντο Τί μαρχος καὶ Κηφισό δοτος, οἱ Πραξιτέ λους υἱ εῖ ς: τὸ ν δὲ πί νακα ἀ νέ θηκεν̔́ Αβρων ὁ παῖ ς; αὐ τοῦ, λαχὼ ν ἐ κ τοῦ γέ νους τὴ ν ἱ ερωσύ νην καὶ παραχωρή σας τῷ ἀ δελφῷ Λυκό φρονι: καὶ διὰ τοῦ το πεποί ηται ὁ̔́ Αβρων προσδιδοὺ ς αὐ τῷ τὴ ν τρί αιναν. πά ντων δ' ὧ ν διῴ κησεν ἀ ναγραφὴ ν ποιησά μενος ἀ νέ θηκεν ἐ ν στή λῃ πρὸ τῆ ς ὑ π'; αὐ τοῦ κατασκευασθεί σης παλαί στρας σκοπεῖ ν τοῖ ς βουλομέ νοις: οὐ δεὶ ς μέ ντοι ἐ δυνή θη ἐ λέ γξαι τὸ ν ἄ νδρα νοσφισμοῦ. ἔ γραψε δὲ καὶ Νεοπτό λεμον̓ Αντικλέ ους στεφανῶ σαι καὶ εἰ κό να ἀ ναθεῖ ναι, ὅ τι ἐ πηγγεί λατο χρυσώ σειν τὸ ν βωμὸ ν τοῦ̓ Από λλωνος ἐ ν ἀ γορᾷ κατὰ τὴ ν μαντεί αν τοῦ θεοῦ. ἐ ψηφί σατο δὲ καὶ Διοτί μῳ Διοπεί θους Εὐ ωνυμεῖ τιμὰ ς ἐ πὶ Κτησικλέ ους ἄ ρχοντος.

Δημοσθέ νης Δημοσθέ νους καὶ Κλεοβού λης τῆ ς Γύ λωνος θυγατρό ς, τῶ ν δὲ δή μων Παιανιεύ ς, καταλειφθεὶ ς; ὑ πὸ τοῦ πατρὸ ς ἐ τῶ ν ἑ πτὰ μετ' ἀ δελφῆ ς πενταέ τιδος τὸ ν μὲ ν τῆ ς ὀ ρφανί ας χρό νον παρὰ τῇ μητρὶ διῆ γε, σχολά ζων̓ Ισοκρά τει ὥ ς τινες ἔ φασαν, ὡ ς δ' οἱ πλεῖ στοἰ Ισαί ῳ τῷ Χαλκιδεῖ, ὃ ς ἦ ν̓ Ισοκρά τους μαθητή ς, διά γοντι ἐ ν̓ Αθή ναις, ζηλῶ ν Θουκυδί δην καὶ Πλά τωνα τὸ ν φιλό σοφον, ᾧ τινες εἶ πον προηγουμέ νως αὐ τὸ ν σχολά σαι. ὡ ς δ'̔ Ηγησί ας ὁ Μά γνης φησί ν, ἐ δεή θη τοῦ παιδαγωγοῦ, ἵ να Καλλιστρά τοὐ Εμπέ δοὐ Αφιδναί ου, ῥ ή τορος δοκί μου καὶ ἱ ππαρχή σαντος καὶ ἀ ναθέ ντος τὸ ν βωμὸ ν τῷ̔ Ερμῇ τῷ ἀ γοραί ῳ, μέ λλοντος ἐ ν τῷ δή μῳ λέ γειν, ἀ κού σῃ ἀ κού σας δ' ἐ ραστὴ ς ἐ γέ νετο τῶ ν λό γων. καὶ τού του μὲ ν ἐ π' ὀ λί γον ἤ κουσεν, ἕ ως ἐ πεδή μει. ἐ πειδὴ δ' ὁ μὲ ν ἔ φυγεν εἰ ς Θρᾴ κην ὁ δ' ἐ γεγό νει ἐ ξ ἐ φή βων; τηνικαῦ τα παρέ βαλεν̓ Ισοκρά τει καὶ Πλά τωνι: εἶ τα καὶ̓ Ισαῖ ον ἀ ναλαβὼ ν εἰ ς τὴ ν οἰ κί αν τετραετῆ χρό νον αὑ τὸ ν διεπό νησε, μιμού μενος αὐ τοῦ τοὺ ς λό γους. ὡ ς δὲ Κτησί βιό ς φησιν ἐ ν τῷ περὶ φιλοσοφί ας, διὰ Καλλί ου τοῦ Συρακουσί ου πορί σας τοὺ ς Ζή θου τοῦ̓ Αμφιπολί του λό γους, διὰ δὲ Χαρικλέ ους τοῦ Καρυστί ου τοὺ ς̓ Αλκιδά μαντος, διέ λαβεν αὐ τού ς. τελειωθεὶ ς δέ, ἐ λά ττω παρὰ τῶ ν ἐ πιτρό πων παραλαβώ ν, ἔ κρινεν αὐ τοὺ ς ἐ πιτροπῆ ς ἐ πὶ Τιμοκρά τους ἄ ρχοντος, τρεῖ ς ὄ ντας,̓́ Αφοβον Θηριππί δην Δημοφῶ ντα ἢ Δημέ αν καὶ μά λιστα τού του κατηγό ρησεν ἀ δελφοῦ τῆ ς μητρὸ ς ὄ ντος, δέ κα τά λαντα τί μημα ἑ κά στῃ τῶ ν δικῶ ν ἐ πιγραψά μενος: καὶ εἷ λεν αὐ τού ς τῆ ς δὲ καταδί κης οὐ δὲ ν ἐ πρά ξατο, τοὺ ς μὲ ν ἀ φεὶ ς ἀ ργυρί ου τοὺ ς δὲ καὶ χά ριτος.̓ Αριστοφῶ ντος δ' ἤ δη τὴ ν προστασί αν διὰ γῆ ρας καταλιπό ντος, καὶ χορηγὸ ς ἐ γέ νετο. Μειδί αν δὲ τὸ ν̓ Αναγυρά σιον πλή ξαντα αὐ τὸ ν ἐ ν τῷ θεά τρῳ χορηγοῦ ντα εἰ ς κρί σιν καταστή σας, λαβὼ ν τρισχιλί ας ἀ φῆ κε τῆ ς δί κης λέ γουσι δ' αὐ τὸ ν ἔ τι νέ ον ὄ ντα εἰ ς σπή λαιον ἀ πιέ ναι κἀ κεῖ φιλολογεῖ ν τὸ ἣ μισυ τῆ ς κεφαλῆ ς; ξυρά μενον, ἵ να μὴ προέ ρχοιτο: καὶ ἐ πὶ στενῆ ς κλί νης κοιμᾶ σθαι, ἵ να διὰ ταχέ ων ἀ νί στηται: τό τε ῥ ῶ μὴ δυνά μενον λέ γειν ἐ κπονῆ σαι, καὶ τὸ ν ὦ μον ἐ ν τῷ μελετᾶ ν κινοῦ ντα ἀ πρεπῶ ς καταπαῦ σαι, παραρτή σαντα ὀ βελί σκον ἢ ὥ ς τινες ξιφί διον ἐ κ τῆ ς ὀ ροφῆ ς, ἵ να φοβού μενος ἠ ρεμοί η. προβαί νοντα δὲ κατὰ τὴ ν τῶ ν λό γων ἰ σχὺ ν ἔ σοπτρον ἰ σομέ γεθες αὑ τῷ κατασκευά σαι καὶ πρὸ ς τοῦ το ἀ φορῶ ντα μελετᾶ ν, ἵ ν' ἐ πανορθώ σηται τὰ ἐ λλεί ποντα: καὶ κατιό ντα ἐ πὶ τὸ Φαληρικὸ ν πρὸ ς τὰ ς τῶ ν κυμά των ἐ μβολὰ ς τὰ ς σκέ ψεις ποιεῖ σθαι, ἵ ν', εἴ ποτε θορυβοί η ὁ δῆ μος, μὴ ἐ κσταί η: τοῦ δὲ πνεύ ματος αὐ τῷ ἐ νδέ οντος, Νεοπτολέ μῳ τῷ ὑ ποκριτῇ μυρί ας δοῦ ναι, ἵ ν' ὅ λας περιό δους ἀ πνεύ στως λέ γῃ. ἐ πεὶ δὲ τῷ πολιτεύ εσθαι προσῆ λθεν, εἰ ς δύ ο διῃ ρημέ νων τῶ ν ἐ ν τῇ πό λει, καὶ τῶ ν μὲ ν φιλιππιζό ντων τῶ ν δ' ὑ πὲ ρ τῆ ς ἐ λευθερί ας δημηγορού ντων, τὴ ν τῶ ν ἀ ντιπολιτευομέ νων Φιλί ππῳ τά ξιν εἵ λετο: καὶ διὰ παντὸ ς τοῦ χρό νου διετέ λεσε συμβουλεύ ων τοῖ ς κινδυνεύ ουσιν ὑ πὸ Φιλί ππῳ γενέ σθαι βοηθεῖ ν, συμπολιτευό μενος̔ Υπερεί δῃ Ναυσικλεῖ Πολυεύ κτῳ Διοτί μῳ: διὸ καὶ συμμά χους τοῖ ς̓ Αθηναί οις ἐ ποί ησε Θηβαί ους Εὐ βοεῖ ς Κερκυραί ους Κορινθί ους Βοιωτού ς, καὶ πολλοὺ ς ἄ λλους πρὸ ς τού τοις. ἐ κπεσὼ ν δὲ ποτ' ἐ πὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας καὶ ἀ θυμῶ ν ἐ βά διζεν οἴ κοι: συντυχὼ ν δ' αὐ τῷ Εὔ νομος ὁ Θριά σιος πρεσβύ της ἤ δη ὢ ν προετρέ ψατο τὸ ν Δημοσθέ νη, μά λιστα δ' ὁ ὑ ποκριτὴ ς̓ Ανδρό νικος εἰ πὼ ν ὡ ς οἱ μὲ ν λό γοι καλῶ ς ἔ χοιεν λεί ποι δ' αὐ τῷ τὰ τῆ ς ὑ ποκρί σεως, ἀ πεμνημό νευσέ τε τῶ ν ἐ πὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας ὑ π' αὐ τοῦ λελεγμέ νων: καὶ δὴ πιστεύ σαντα τὸ ν Δημοσθέ νη παραδοῦ ναι αὑ τὸ ν τῷ̓ Ανδρονί κῳ. ὅ θεν ἐ ρομέ νου αὐ τὸ ν τινος τί πρῶ τον ἐ ν ῥ ητορικῇ, εἶ πεν“ ὑ πό κρισις” καὶ τί δεύ τερον“ ὑ πό κρισις:” καὶ τί τρί τον“ ὑ πό κρισις”. προελθὼ ν δὲ πά λιν εἰ ς τὰ ς ἐ κκλησί ας, νεωτερικῶ ς τινα λέ γων διεσύ ρετο, ὡ ς κωμῳ δηθῆ ναι αὐ τὸ ν ὑ π'̓ Αντιφά νους καὶ Τιμοκλέ ους μὰ γῆ ν μὰ κρή νας μὰ ποταμοὺ ς μὰ νά ματα ὀ μό σας δὲ τοῦ τον τὸ ν τρό πον ἐ ν τῷ δή μῳ θό ρυβον ἐ κί νησεν. ὤ μνυε δὲ καὶ τὸ ν̓ Ασκληπιό ν, προπαροξύ νων̓ Ασκλή πιον: καὶ παρεδεί κνυεν 1 αὑ τὸ ν ὀ ρθῶ ς λέ γοντα: εἶ ναι γὰ ρ τὸ ν θεὸ ν ἤ πιον: καὶ ἐ πὶ τού τῳ πολλά κις ἐ θορυβή θη. σχολά σας δ' Εὐ βουλί δῃ τῷ διαλεκτικῷ Μιλησί ῳ ἐ πηνωρθώ σατο πά ντα. γενό μενος δὲ καὶ ἐ ν τῇ̓ Ολυμπιακῇ πανηγύ ρει καὶ ἀ κού σας Λαμά χου τοῦ Τερειναί ου Φιλί ππου καὶ̓ Αλεξά νδρου ἐ γκώ μιον ἀ ναγινώ σκοντος Θηβαί ων δὲ καὶ̓ Ολυνθί ων κατατρέ χοντος, παραναστὰ ς ἀ ρχαί ων ποιητῶ ν μαρτυρί ας προηνέ γκατο περὶ τῶ ν Θηβαί οις καὶ̓ Ολυνθί οις καλῶ ς πραχθέ ντων, ὡ ς παύ σασθαί τε τὸ λοιπὸ ν τὸ ν Λά μαχον καὶ φυγεῖ ν ἐ κ τῆ ς πανηγύ ρεως Φί λιππον δὲ πρὸ ς τοὺ ς ἀ ναφέ ροντας αὐ τῷ τὰ ς κατ' αὐ τοῦ δημηγορί ας εἰ πεῖ ν ὅ τι“ καὶ αὐ τὸ ς ἂ ν ἀ κού ων λέ γοντος Δημοσθέ νους ἐ χειροτό νησα τὸ ν ἄ νδρα πρὸ ς τὸ ν κατ' ἐ μοῦ πό λεμον” ἐ κά λει δὲ τοὺ ς μὲ ν αὐ τοῦ λό γους ὁ μοί ους τοῖ ς στρατιώ ταις διὰ τὴ ν πολεμικὴ ν δύ ναμιν, τοὺ ς δ'̓ Ισοκρά τους τοῖ ς ἀ θληταῖ ς: τέ ρψιν γὰ ρ παρέ χειν αὐ τοὺ ς θεατρική ν. ἑ πτὰ δὲ. καὶ τριά κοντα ἔ τη γεγονώ ς, λογιζομέ νοις ἀ πὸ Δεξιθέ ου εἰ ς Καλλί μαχον, ἐ φ' οὗ πρὸ ς̓ Ολυνθί ων ἧ κε πρεσβεί α περὶ τῆ ς βοηθεί ας, ἐ πεὶ ἐ πιέ ζοντο ὑ πὸ Φιλί ππου τῷ πολέ μῳ, ἔ πεισεν ἐ κπέ μψαι τὴ ν βοή θειαν: τῷ δ' ἑ ξῆ ς, ἐ φ' οὗ Πλά των ἐ τελεύ τησε, Φί λιππος̓ Ολυνθί ους κατεστρέ ψατο. ἔ γνω δ' αὐ τὸ ν καὶ Ξενοφῶ ν ὁ Σωκρατικὸ ς ἢ ἀ ρχό μενον ἢ ἀ κμά ζοντα: τῷ μὲ ν γὰ ρ τὰ̔ Ελληνικὰ ἐ τελεῖ το τὰ περὶ τὴ ν ἐ ν Μαντινεί ᾳ μά χην, ἄ ρχοντα δὲ Χαρικλεί δην ὁ δὲ πρό τερον ἐ πὶ Τιμοκρά τους εἷ λε τοὺ ς ἐ πιτρό πους. φεύ γοντος δ' Αἰ σχί νου μετὰ τὴ ν καταδί κην, ἵ ππῳ κατεδί ωξεν αὐ τό ν: τοῦ δ' οἰ ηθέ ντος αὐ τὸ ν συλλαμβά νεσθαι καὶ προσπεσό ντος καὶ συγκαλυψαμέ νου, ἀ ναστή σας αὐ τὸ ν παρεμυθή σατο καὶ τά λαντον ἔ δωκεν ἀ ργυρί ου. καὶ συνεβού λευσε δὲ τῷ δή μῳ ξενικὸ ν ἐ ν Θά σῳ τρέ φειν, καὶ ἐ πὶ τού τῳ τριηρά ρχης ἐ ξέ πλευσε. σιτώ νης δὲ γενό μενος καὶ κατηγορηθεὶ ς κλοπῆ ς ἀ φεί θη. Φιλί ππου δ'̓ Ελά τειαν καταλαβομέ νου καὶ αὐ τὸ ς τοῖ ς ἐ ν Χαιρωνεί ᾳ μαχεσαμέ νοις συνεξῆ λθεν ὅ τε καὶ δοκεῖ τὴ ν τά ξιν λιπεῖ ν, φεύ γοντος δ' αὐ τοῦ βά τον ἐ πιλαβέ σθαι τῆ ς χλαμύ δος, τὸ ν δ' ἐ πιστραφέ ντα εἰ πεῖ ν“ ζώ γρει.” εἶ χε δὲ καὶ ἐ πί σημον ἐ πὶ τῆ ς ἀ σπί δος“ ἀ γαθῇ τύ χῃ” εἶ πε μέ ντοι τὸ ν ἐ πιτά φιον ἐ πὶ τοῖ ς πεσοῦ σι. μετὰ δὲ ταῦ τα πρὸ ς τὴ ν ἐ πισκευὴ ν τῆ ς πό λεως τῇ ἐ πιμελεί ᾳ προσελθὼ ν καὶ τῶ ν τειχῶ ν ἐ πιμελητὴ ς χειροτονηθεὶ ς ἀ πὸ τῆ ς ἰ δί ας οὐ σί ας εἰ σή νεγκε τὸ ἀ ναλωθὲ ν ἀ ργύ ριον, μνᾶ ς ἑ κατό ν ἐ πέ δωκε δὲ καὶ θεωροῖ ς μυρί ας τριή ρους τ' ἐ πιβὰ ς περιέ πλευσε τοὺ ς συμμά χους ἀ ργυρολογῶ ν. ἐ φ' οἷ ς πολλά κις ἐ στεφανώ θη, πρό τερον μὲ ν ὑ πὸ Δημομελοῦ ς̓ Αριστονί κοὑ Υπερεί δου χρυσῷ στεφά νῳ, τελευταῖ ον δ' ὑ πὸ Κτησιφῶ ντος: καὶ γραφέ ντος τοῦ ψηφί σματος παρανό μων ὑ πὸ Διοδό του καὶ Αἰ σχί νου, ἀ πολογού μενος ἐ νί κησεν, ὥ στε τὸ πέ μπτον μέ ρος τῶ ν ψή φων τὸ ν διώ κοντα μὴ μεταλαβεῖ ν. ὕ στερον δ'̓ Αλεξά νδρου ἐ πὶ τὴ ν̓ Ασί αν στρατευομέ νου καὶ φυγό ντος̔ Αρπά λου μετὰ χρημά των εἰ ς̓ Αθή νας, τὸ μὲ ν πρῶ τον ἐ κώ λυσεν αὐ τὸ ν εἰ σδεχθῆ ναι: ἐ πειδὴ δ' εἰ σέ πλευσε, λαβὼ ν Δαρεικοὺ ς χιλί ους μετετά ξατο: βουλομέ νων τ'̓ Αθηναί ων̓ Αντιπά τρῳ παραδοῦ ναι τὸ ν ἄ νθρωπον ἀ ντεῖ πεν, ἔ γραψὲ τ' ἀ ποθέ σθαι τὰ χρή ματα εἰ ς ἀ κρό πολιν μηδὲ τῷ δή μῳ τὸ ν ἀ ριθμὸ ν εἰ πό ντα: φή σαντος δ'̔ Αρπά λου ἑ πτακό σια συγκατακομί σαι τά λαντα τὰ ἀ νενεχθέ ντα εἰ ς τὴ ν ἀ κρό πολιν, εὑ ρέ θη τριακό σια καὶ πεντή κοντα ἢ ὀ λί γῳ πλεί ονα ὥ ς φησι Φιλό χορος: μετὰ δὲ ταῦ τα φυγό ντος̔ Αρπά λου ἐ κ τοῦ δεσμωτηρί ου, ἐ ν ᾧ ἐ φυλά σσετο, μέ χρις ἂ ν ἀ φί κηταί τις παρ'̓ Αλεξά νδρου, καὶ πορευθέ ντος εἰ ς τὴ ν Κρή την ἢ ὡ ς ἔ νιοι ἐ πὶ Ταί ναρον τῆ ς Λακωνικῆ ς, αἰ τί αν ἔ σχεν ὁ Δημοσθέ νης δωροδοκί ας, ὡ ς διὰ τοῦ το μή τε τὸ ν τῶ ν ἀ νακομισθέ ντων μεμηνυκὼ ς μή τε τὴ ν τῶ ν φυλασσό ντων ἀ μέ λειαν. εἰ σαχθεὶ ς δ' εἰ ς δικαστή ριον ὑ πὸ̔ Υπερεί δου Πυθέ ου Μενεσαί χμοὑ Ιμεραί ου Πατροκλέ ους, οἳ ἐ ποί ησαν καταγνῶ ναι αὐ τοῦ τὴ ν ἐ ξ̓ Αρεί ου πά γου βουλή ν, καὶ ἁ λοὺ ς ἔ φυγε, πενταπλασί ονα ἀ ποτῖ σαι μὴ δυνά μενος̔ εἶ χε δ' αἰ τί αν τριά κοντα τά λαντα λαβεῖ ν̓, ἢ ὡ ς ἔ νιοι οὐ χ ὑ πομεί νας τὴ ν κρί σιν. μετὰ δὲ τοῦ τον τὸ ν χρό νον τῶ ν̓ Αθηναί ων Πολύ ευκτον πεμψά ντων πρεσβευτὴ ν πρὸ ς τὸ κοινὸ ν τῶ ν̓ Αρκά δων, ὥ στ' ἀ ποστῆ ναι αὐ τοὺ ς τῆ ς τῶ ν Μακεδό νων συμμαχί ας, καὶ τοῦ Πολυεύ κτου πεῖ σαι μὴ δυναμέ νου, ἐ πιφανεὶ ς Δημοσθέ νης καὶ συνειπὼ ν ἔ πεισεν. ἐ φ' ᾧ θαυμασθεὶ ς μετὰ χρό νον τινὰ κά θοδον εὕ ρατο, ψηφί σματος γραφέ ντος καὶ τριή ρους ἀ ποσταλεί σης. τῶ ν δ'̓ Αθηναί ων ψηφισαμέ νων οἷ ς ὤ φειλε τριά κοντα ταλά ντοις κοσμῆ σαι αὐ τὸ ν τὸ ν βωμὸ ν τοῦ σωτῆ ρος Διὸ ς ἐ ν Πειραιεῖ καὶ ἀ φεῖ σθαι, τοῦ το γρά ψαντος τὸ ψή φισμα Δή μωνος Παιανιέ ως, ὃ ς ἦ ν ἀ νεψιὸ ς αὐ τῷ, πά λιν ἐ πὶ τού τοις ἦ ν πολιτευό μενος.̓ Αντιπά τρου δ' εἰ ς Λά μειαν ὑ πὸ τῶ ν̔ Ελλή νων συγκλεισθέ ντος τῶ ν̓ Αθηναί ων εὐ αγγέ λια θυό ντων, πρό ς τινα τῶ ν ἑ ταί ρων̓ Αγησί στρατον ἔ φη οὐ τὴ ν αὐ τὴ ν γνώ μην ἔ χειν τοῖ ς ἄ λλοις περὶ τῶ ν πραγμά των“ ἐ πί σταμαι γά ρ” εἰ πεῖ ν“ τοὺ ς̔́ Ελληνας στά διον μὲ ν πολεμεῖ ν καὶ εἰ δό τας καὶ δυναμέ νους, δό λιχον δ' οὐ κέ τι” Φά ρσαλον δ' ἑ λό ντος̓ Αντιπά τρου καὶ, πολιορκή σειν ἀ πειλοῦ ντος̓ Αθηναί ους, εἰ μὴ τοὺ ς ῥ ή τορας ἐ κδοί ησαν, καταλιπὼ ν ὁ Δημοσθέ νης τὴ ν πό λιν ἔ φυγε πρῶ τον μὲ ν εἰ ς Αἴ γιναν ἐ πὶ τὸ Αἰ ά κειον καθεδού μενος, φοβηθεὶ ς δ' εἰ ς Καλαυρί αν μετέ στη. ἐ κδιδό ναι δὲ τοὺ ς ῥ ή τορας τῶ ν̓ Αθηναί ων ψηφισαμέ νων κἀ κεῖ νον, καθέ ζετο ἱ κέ της ἐ ν τῷ τοῦ Ποσειδῶ νος ἱ ερῷ: ἐ λθό ντος δ' ἐ π' αὐ τὸ ν̓ Αρχί ου τοῦ Φυγαδοθή ρου ἐ πικαλουμέ νου, ὃ ς παρέ βαλεν̓ Αναξιμέ νει τῷ ῥ ή τορι καὶ πεί θοντος αὐ τὸ ν ἀ ναστῆ ναι, ὡ ς φί λον̓ Αντιπά τρῳ γενησό μενον, εἶ πεν ὅ τι“ οὔ τε, ὅ τε ἐ τραγῴ δεις, ἔ πειθέ ς με οὔ τε νῦ ν πεί σεις συμβουλεύ ων” τοῦ δ' ἐ πιχειροῦ ντος βιά ζεσθαι, ἐ κώ λυσαν αὐ τὸ ν οἱ κατὰ τὴ ν πό λιν: καὶ Δημοσθέ νης ἔ φη“ οὐ σωτηρί ας δεό μενος κατέ φυγον εἰ ς Καλαυρί αν, ἀ λλ' ὡ ς ἐ λέ γξων Μακεδό νας καὶ τὰ τῶ ν θεῶ ν βιασομέ νους,:” αἰ τή σας τε γραμματεῖ ον ἔ γραψεν, ὡ ς μὲ ν Δημή τριος ὁ Μά γνης φησί, τὸ ἐ πὶ τῆ ς εἰ κό νος αὐ τοῦ ἐ λεγεῖ ον, ἐ πιγεγραμμέ νον ὑ πὸ τῶ ν̓ Αθηναί ων ὕ στερον εἴ περ ἴ σην ῥ ώ μην γνώ μῃ, Δημό σθενες, ἔ σχες, οὔ ποτ' ἂ ν̔ Ελλή νων ἦ ρξεν̓́ Αρης Μακεδώ ν. κεῖ ται δ' ἡ εἰ κὼ ν πλησί ον τοῦ περισχοινί σματος καὶ τοῦ βωμοῦ τῶ ν δώ δεκα θεῶ ν, ὑ πὸ Πολυεύ κτου πεποιημέ νη. ὡ ς δ' ἔ νιοί φασι, τοῦ το εὑ ρέ θη γεγραμμέ νον“ Δημοσθέ νης̓ Αντιπά τρῳ χαί ρειν” ἀ ποθανεῖ ν δ' αὐ τὸ ν Φιλό χορος μέ ν φησι φά ρμακον πιό ντα Σά τυρος δ'' ὁ συγγραφεὺ ς τὸ ν κά λαμον πεφαρμά χθαι, ᾧ γρά φειν ἤ ρξατο τὴ ν ἐ πιστολή ν, οὗ γευσά μενον ἀ ποθανεῖ ν:̓ Ερατοσθέ νης δ' ἐ κ πολλοῦ δεδοικό τα Μακεδό νας περὶ τῷ βραχί ονι κρί κον περικεῖ σθαι πεφαρμαγμέ νον. εἰ σὶ δ' οἵ φασι συσχό ντα αὐ τὸ ν τὸ πνεῦ μα ἀ ποθανεῖ ν: οἱ δ' εἶ πον τοῦ κατὰ τὴ ν σφραγῖ δα φαρμά κου γευσά μενον. ἐ βί ω δ' ὡ ς μὲ ν οἱ τὰ πλεί ω λέ γουσιν ἔ τη ἑ βδομή κοντα, ὡ ς δ' οἱ τὰ ἐ λά ττω, ἑ πτὰ καὶ ἑ ξή κοντα. ἐ πολιτεύ σατο δὲ δύ ο καὶ εἴ κοσιν. ἡ νί κα δὲ Φί λιππος ἐ τεθνή κει, λαμπρὰ ν ἐ σθῆ τα προῆ λθεν ἔ χων, καί τοι τῆ ς θυγατρὸ ς αὐ τοῦ νεωστὶ τετελευτηκυί ας, ἐ φηδό μενος τῷ τοῦ Μακεδό νος θανά τῳ. συνή ργησε δὲ καὶ Θηβαί οις πρὸ ς̓ Αλέ ξανδρον πολεμοῦ σι καὶ τοὺ ς ἄ λλους̔́ Ελληνας ἐ πέ ρρωσεν ἀ εί: διό περ Θή βας κατασκά ψας ἐ ξῄ τει παρ'̓ Αθηναί ων̓ Αλέ ξανδρος αὐ τό ν, ἀ πειλῶ ν, εἰ μὴ δοί ησαν. στρατευομέ νῳ δ' αὐ τῷ ἐ πὶ Πέ ρσας καὶ αἰ τοῦ ντι ναυτικὸ ν παρ'̓ Αθηναί ων ἀ ντεῖ πεν, ἄ δηλον εἰ πώ ν, εἰ οὐ κατὰ τῶ ν παρασχό ντων χρή σεται. κατέ λιπε δὲ δύ ο παῖ δας ἐ κ μιᾶ ς γυναικὸ ς τῶ ν εὐ δοκί μων,̔ Ηλιοδώ ρου τινὸ ς θυγατρό ς: θυγατέ ρα δὲ μί αν ἔ σχεν, ἣ παῖ ς ἔ τι οὖ σα πρὸ γά μου ἐ τελεύ τησεν εἶ χε δὲ καὶ ἀ δελφή ν, ἐ ξ ἧ ς καὶ Λά χου Λευκονοέ ως ἀ δελφιδοῦ ς αὐ τῷ Δημοχά ρης ἐ γέ νετο, ἀ νὴ ρ καὶ κατὰ πό λεμον ἀ γαθὸ ς καὶ κατὰ τοὺ ς πολιτικοὺ ς λό γους οὐ δενὸ ς χεί ρων. ἔ στι δ' αὐ τοῦ εἰ κὼ ν ἐ ν τῷ πρυτανεί ῳ εἰ σιό ντων πρὸ ς τὴ ν ἑ στί αν ἐ ν δεξιᾷ ὁ πρῶ τος περιεζωσμέ νος ἅ μα τῷ ἱ ματί ῳ καὶ ξί φος: οὕ τω γὰ ρ: δημηγορῆ σαι λέ γεται, ἡ νί κἀ Αντί πατρος ἐ ξῄ τει τοὺ ς ῥ ή τορας. χρό νῳ δ' ὕ στερον̓ Αθηναῖ οι σί τησὶ ν τ' ἐ ν πρυτανεί ῳ τοῖ ς συγγενέ σι τοῦ Δημοσθέ νους ἔ δοσαν καὶ αὐ τῷ τετελευτηκό τι τὴ ν εἰ κό να ἀ νέ θεσαν ἐ ν ἀ γορᾷ ἐ πὶ Γοργί ου ἄ ρχοντος, αἰ τησαμέ νου αὐ τῷ τὰ ς δωρεὰ ς τοῦ ἀ δελφιδοῦ Δημοχά ρους: ᾧ καὶ αὐ τῷ πά λιν ὁ υἱ ὸ ς Λά χης:. Δημοχά ρους Λευκονοεὺ ς ᾐ τή σατο δωρεὰ ς ἐ πὶ Πυθαρά του ἄ ρχοντος, δεκά τῳ ὕ στερον ἔ τει, εἰ ς τὴ ν τῆ ς εἰ κό νος στά σιν ἐ ν ἀ γορᾷ καὶ σί τησιν ἐ ν πρυτανεί ῳ αὐ τῷ τε καὶ ἐ κγό νων ἀ εὶ τῷ πρεσβυτά τῳ καὶ προεδρί αν ἐ ν ἅ πασι τοῖ ς ἀ γῶ σι. καὶ ἔ στι τὰ ψηφί σματα ὑ πὲ ρ ἀ μφοτέ ρων ἀ ναγεγραμμέ να, ἡ δ' εἰ κὼ ν τοῦ Δημοχά ρους εἰ ς τὸ πρυτανεῖ ον μετεκομί σθη, περὶ ἧ ς προεί ρηται. φέ ρονται δ' αὐ τοῦ λό γοι γνή σιοι ἑ ξή κοντα πέ ντε. φασὶ δέ τινες καὶ ἀ σώ τως αὐ τὸ ν βιῶ ναι, γυναικεί αις τ' ἐ σθῆ σι χρώ μενον καὶ κωμά ζοντα ἑ κά στοτε, ὅ θεν Βά ταλον ἐ πικληθῆ ναι: οἱ δ' ὑ ποκοριστικῶ ς ἀ πὸ τοῦ ὀ νό ματος τῆ ς τροφοῦ λέ γουσιν αὐ τὸ ν οὕ τω λελοιδορῆ σθαι. Διογέ νης δ' ὁ κύ ων θεασά μενος αὐ τὸ ν ποτ' ἐ ν καπηλεί ῳ αἰ σχυνό μενον καὶ ὑ ποχωροῦ ντα, εἶ πεν“ ὅ σῳ μᾶ λλον ὑ ποχωρεῖ ς, τοσού τῳ μᾶ λλον ἐ ν τῷ καπηλεί ῳ ἔ σῃ.” ἔ λεγε δ' αὐ τὸ ν παρασκώ πτων ἐ ν μὲ ν τοῖ ς λό γοις Σκύ θην εἶ ναι, ἐ ν δὲ ταῖ ς μά χαις ἀ στικό ν. ἔ λαβε δὲ καὶ παρ'̓ Εφιά λτου χρυσί ον ἑ νὸ ς τῶ ν δημαγωγῶ ν, ὃ ς πρεσβεύ σας πρὸ ς βασιλέ α χρή ματα φέ ρων ἧ κε λά θρα, ὅ πως διανεί μας τοῖ ς δημαγωγοῖ ς τὸ ν πρὸ ς Φί λιππον ἐ ξά ψῃ πό λεμον: καὶ ἰ δί ᾳ αὐ τὸ ν δωροδοκῆ σαι παρὰ βασιλέ ως φασὶ δαρεικοὺ ς τρισχιλί ους.̓ Αναξί λαν δέ τινἀ Ωρεί την, ξέ νον αὐ τοῦ γεγονό τα, συλλαβὼ ν ἐ βασά νιζεν ὡ ς κατά σκοπον, οὐ δὲ ν δ' ἐ ξειπό ντα ἐ ψηφί σατο τοῖ ς ἕ νδεκα παραδοῦ ναι. λέ γειν δέ ποτε κωλυό μενος ὑ π'̓ Αθηναί ων ἐ ν ἐ κκλησί ᾳ βραχὺ ἔ φη βού λεσθαι πρὸ ς αὐ τοὺ ς εἰ πεῖ ν, τῶ ν δὲ σιωπησά ντων“ νεανί ας” εἶ πε“ θέ ρους ὥ ρᾳ ἐ μισθώ σατο ἐ ξ ἄ στεος, ὄ νον Μέ γαρά δε: μεσού σης δὲ τῆ ς ἡ μέ ρας καὶ σφοδρῶ ς φλέ γοντος τοῦ ἡ λί ου, ἑ κά τερος αὐ τῶ ν ἐ βού λετο ὑ ποδύ εσθαι ὑ πὸ τὴ ν σκιὰ ν εἶ ργον δ' ἀ λλή λους, ὁ μὲ ν μεμισθωκέ ναι τὸ ν ὄ νον οὐ τὴ ν σκιὰ ν λέ γων, ὁ δὲ μεμισθωμέ νος τὴ ν πᾶ σαν ἔ χειν ἐ ξουσί αν:'” καὶ ταῦ τ' εἰ πὼ ν ἀ πῄ ει. τῶ ν δ'̓ Αθηναί ων ἐ πισχό ντων καὶ δεομέ νων πέ ρας ἐ πιθεῖ ναι τῷ λό γῳ,“ εἶ θ' ὑ πὲ ρ μὲ ν ὄ νου σκιᾶ ς” ἔ φη“ βού λεσθε ἀ κού ειν, λέ γοντος, δὲ ὑ πὲ ρ σπουδαί ων πραγμά των οὐ βού λεσθε;” Πώ λου δέ ποτε τοῦ ὑ ποκριτοῦ πρὸ ς αὐ τὸ ν εἰ πό ντος, ὅ τι δυσὶ ν ἡ μέ ραις ἀ γωνισά μενος τά λαντον λά βοι μισθὸ ν“ ἐ γὼ δ'” εἶ πε“ πέ ντε τά λαντα, μί αν ἡ μέ ραν σιωπή σας.” παραφθαρεὶ ς δὲ τὴ ν φωνὴ ν ἐ ν ἐ κκλησί ᾳ καὶ θορυβηθεὶ ς τοὺ ς ὑ ποκριτὰ ς ἔ φη δεῖ ν κρί νειν ἐ κ τῆ ς φωνῆ ς τοὺ ς δὲ ῥ ή τορας ἐ κ τῆ ς γνώ μης. ὀ νειδί σαντος δ' αὐ τὸ ν̓ Επικλέ ους ὅ τι ἀ εὶ σκέ πτοιτο,“ αἰ σχυνοί μην γὰ ρ ἄ ν” εἶ πεν“ εἰ τηλικού τῳ δή μῳ συμβουλεύ ων αὐ τοσχεδιά ζοιμι” ἱ στοροῦ σι δ' ὡ ς οὐ δὲ λύ χνον ἔ σβεσεν, ἄ χρι πεντή κοντα ἐ τῶ ν ἐ γέ νετο, διακριβῶ ν τοὺ ς λό γους. αὐ τὸ ς δέ φησιν ὑ δροποσί ᾳ χρή σασθαι. ἔ γνω δ' αὐ τὸ ν καὶ Λυσί ας ὁ ῥ ή τωρ καὶ̓ Ισοκρά της εἶ δε πολιτευό μενον ἄ χρι τῆ ς ἐ ν Χαιρωνεί ᾳ μά χης, καί τινες τῶ ν Σωκρατικῶ ν φιλοσό φων. τοὺ ς δὲ πλεί στους λό γους εἶ πεν αὐ τοσχεδιά σας, εὖ πρὸ ς αὐ τὸ πεφυκώ ς. πρῶ τος δ' ἔ γραψε στεφανωθῆ ναι αὐ τὸ ν χρυσῷ στεφά νᾠ Αριστό νικος; Νικοφά νους̓ Αναγυρά σιος, ὑ πωμό σατο δὲ Διώ νδας.

̔ Υπερεί δης Γλαυκί ππου μὲ ν ἦ ν πατρὸ ς τοῦ Διονυσί ου, τῶ ν δὲ δή μων Κολλυτεύ ς. ἔ σχε δ' υἱ ὸ ν ὁ μώ νυμον τῷ πατρὶ Γλαύ κιππον, ῥ ή τορα καὶ λό γους συγγρά ψαντα: οὗ πά λιν̓ Αλφί νους ἐ γέ νετο. ἀ κροατὴ ς δὲ Πλά τωνος γενό μενος τοῦ φιλοσό φου ἅ μα Λυκού ργῳ καὶ̓ Ισοκρά τους τοῦ ῥ ή τορος ἐ πολιτεύ σατὀ Αθή νησι, καθ' ὃ ν χρό νον̓ Αλέ ξανδρος; τῶ ν̔ Ελληνικῶ ν ἥ πτετο πραγμά των:: καὶ περὶ τῶ ν στρατηγῶ ν ὧ ν ᾔ τει παρ'̓ Αθηναί ων ἀ ντεῖ πε, καὶ περὶ τῶ ν τριή ρων: συνεβού λευσε δὲ καὶ τὸ ἐ πὶ Ταινά ρῳ ξενικὸ ν μὴ διαλῦ σαι, οὗ Χά ρης ἡ γεῖ το, εὐ νό ως πρὸ ς τὸ ν στρατηγὸ ν διακεί μενος. τὸ δὲ πρῶ τον μισθοῦ δί κας ἔ λεγε. δό ξας δὲ κεκοινωνηκέ ναι τῶ ν Περσικῶ ν χρημά των̓ Εφιά λτῃ τριή ραρχό ς τε αἱ ρεθεί ς, ὅ τε Βυζά ντιον ἐ πολιό ρκει Φί λιππος, βοηθὸ ς Βυζαντί οις ἐ κπεμφθεί ς, κατὰ τὸ ν. ἐ νιαυτὸ ν τοῦ τον ὑ πέ στη χορηγῆ σαι, τῶ ν ἄ λλων λειτουργί ας πά σης ἀ φειμέ νων. ἔ γραψε δὲ καὶ Δημοσθέ νει τιμά ς, καὶ τοῦ ψηφί σματος ὑ πὸ Διώ νδα παρανό μων γραφέ ντος ἀ πέ φυγε. φί λος δ' ὢ ν τοῖ ς περὶ Δημοσθέ νη καὶ Λυσικλέ α καὶ Λυκοῦ ργον, οὐ κ ἐ νέ μεινε μέ χρι τέ λους: ἀ λλ' ἐ πεὶ Λυσικλῆ ς μὲ ν καὶ Λυκοῦ ργος ἐ τεθνή κεσαν, Δημοσθέ νης δ' ὡ ς παρ'̔ Αρπά λου δωροδοκή σας ἐ κρί νετο, προχειρισθεὶ ς ἐ ξ ἁ πά ντων̔ μό νος γὰ ρ ἔ μεινεν ἀ δωροδό κητος' κατηγό ρησεν αὐ τοῦ. κριθεὶ ς δ' ὑ πὸ τοῦ̓ Αριστογεί τονος παρανό μων ἐ πὶ τῷ γρά ψαι μετὰ Χαιρώ νειαν τοὺ ς μετοί κους πολί τας ποιή σασθαι τοὺ ς δὲ δού λους ἐ λευθέ ρους, ἱ ερὰ δὲ καὶ παῖ δας καὶ γυναῖ κας εἰ ς τὸ ν Πειραιᾶ ἀ ποθέ σθαι, ἀ πέ φυγεν. αἰ τιωμέ νων δέ τινων αὐ τὸ ν ὡ ς παριδό ντα πολλοὺ ς νό μους ἐ ν τῷ ψηφί σματι,“ ἐ πεσκό τει” ἔ φη“ μοι τὰ Μακεδό νων ὅ πλα” καί“ οὐ κ ἐ γὼ τὸ ψή φισμα ἔ γραψα ἡ δ' ἐ ν Χαιρωνεί ᾳ μά χη.” μετὰ μέ ντοι τοῦ το νεκρῶ ν ἔ δωκεν ἀ ναί ρεσιν ὁ Φί λιππος φοβηθεί ς, πρό τερον οὐ δοὺ ς τοῖ ς ἐ λθοῦ σιν ἐ κ Λεβαδεί ας κή ρυξιν. ὕ στερον δὲ μετὰ τὰ περὶ Κραννῶ να συμβά ντα ἐ ξαιτηθεὶ ς ὑ π'̓ Αντιπά τρου καὶ μέ λλων ἐ κδί δοσθαι ὑ πὸ τοῦ δή μου ἔ φυγεν ἐ κ τῆ ς πό λεως εἰ ς Αἴ γιναν ἅ μα τοῖ ς κατεψηφισμέ νοις: καὶ συμβαλὼ ν Δημοσθέ νει καὶ περὶ τῆ ς διαφορᾶ ς ἀ πολογησά μενος, ἀ παλλαγεὶ ς ἐ κεῖ θεν, ὑ π'̓ Αρχί ου τοῦ Φυγαδοθή ρου ἐ πικληθέ ντος, Θουρί ου μὲ ν τὸ γέ νος ὑ ποκριτοῦ δὲ τὰ πρῶ τα τό τε, δὲ τῷ̓ Αντιπά τρῳ βοηθοῦ ντος, ἐ λή φθη πρὸ ς βί αν ἐ ν τῷ ἱ ερῷ τοῦ Ποσειδῶ νος ἐ χό μενος τοῦ ἀ γά λματος καὶ ἀ χθεὶ ς πρὸ ς̓ Αντί πατρον εἰ ς Κό ρινθον, ἔ πειτα βασανιζό μενος, διέ φαγε τὴ ν γλῶ τταν, ὥ στε μηδὲ ν ἐ ξειπεῖ ν τῶ ν τῆ ς πό λεως ἀ πορρή των δυνηθῆ ναι: καὶ οὕ τως ἐ τελεύ τησε, Πυανεψιῶ νος ἐ νά τῃ ἱ σταμέ νου.̔́ Ερμιππος δέ φησιν αὐ τὸ ν γλωττοτομηθῆ ναι εἰ ς Μακεδονί αν ἐ λθό ντα καὶ ῥ ιφῆ ναι ἄ ταφον,̓ Αλφί νουν δ' ἀ νεψιὸ ν ὄ ντα αὐ τῷ ἤ, ὥ ς τινες, Γλαυκί ππου τοῦ υἱ οῦ τὸ ν υἱ ὸ ν διὰ Φιλοπεί θους τινὸ ς ἰ ατροῦ λαβό ντα ἐ ξουσί αν τοῦ σώ ματος καῦ σαι αὐ τὸ ν καὶ τὰ ὀ στᾶ κομί σαι εἰ ς̓ Αθή νας τοῖ ς προσή κουσι παρὰ τὰ̓ Αθηναί ων καὶ Μακεδό νων δό γματα οὐ μό νον γὰ ρ κελεῦ σαι αὐ τοὺ ς φυγεῖ ν, ἀ λλὰ μηδ' ἐ ν τῇ οἰ κεί ᾳ ταφῆ ναι. οἱ δ' ἐ ν Κλεωναῖ ς ἀ ποθανεῖ ν αὐ τὸ ν λέ γουσιν, ἀ παχθέ ντα μετὰ τῶ ν ἄ λλων, ὅ που γλωττοτομηθῆ ναι καὶ διαφθαρῆ ναι ὃ ν προεί ρηται τρό πον: τοὺ ς δ' οἰ κεί ους τὰ ὀ στᾶ λαβό ντας::' θά ψαι τε ἅ μα τοῖ ς γονεῦ σι πρὸ τῶ ν̔ Ιππά δων πυλῶ ν, ὥ ς φησιν̔ Ηλιό δωρος ἐ ν τῷ τρί τῳ περὶ μνημά των. νυνὶ δὲ κατερή ρειπται τὸ μνῆ μα καὶ ἔ στιν ἄ δηλον. πά ντων δὲ κατὰ τὴ ν δημηγορί αν διενεγκεῖ ν λέ γεται: τέ τακται δὲ ὑ π' ἐ νί ων πρὸ Δημοσθέ νους. φέ ρονται δ' αὐ τοῦ λό γοι ἑ βδομή κοντα ἑ πτά, ὧ ν γνή σιοί εἰ σι πεντή κοντα δύ ο. ἐ γέ νετο δὲ καὶ πρὸ ς τὰ ἀ φροδί σια καταφερή ς, ὡ ς ἐ κβαλεῖ ν μὲ ν τὸ ν υἱ ὸ ν εἰ σαγαγεῖ ν δὲ Μυρρί νην τὴ ν πολυτελεστά την ἑ ταί ραν, ἐ ν Πειραιεῖ δ' ἔ χειν̓ Αρισταγό ραν, ἐ ν̓ Ελευσῖ νι δ' ἐ ν τοῖ ς ἰ δί οις κτή μασι Φί λαν τὴ ν Θηβαί αν, εἴ κοσι μνῶ ν λυτρωσά μενος. ἐ ποιεῖ τό τε τὸ ν περί πατον ἐ ν τῇ ἰ χθυοπώ λιδι ὁ σημέ ραι. ὡ ς εἰ κὸ ς δέ, καὶ δί κῃ Φρύ νῃ τῇ ἑ ταί ρᾳ ἀ σεβεῖ ν κρινομέ νῃ συνεξητά σθη: αὐ τὸ ς γὰ ρ τοῦ το ἐ ν ἀ ρχῇ τοῦ λό γου δηλοῖ: μελλού σης δ' αὐ τῆ ς ἁ λί σκεσθαι, παραγαγὼ ν εἰ ς μέ σον καὶ περιρρή ξας τὴ ν ἐ σθῆ τα ἐ πέ δειξε τὰ στέ ρνα τῆ ς γυναικό ς: καὶ τῶ ν δικαστῶ ν εἰ ς τὸ κά λλος ἀ πιδό ντων, ἀ φεί θη. συνετί θει δ' ἡ συχῆ κατὰ τοῦ Δημοσθέ νους ἐ γκλή ματα, ὡ ς καὶ φωραθῆ ναι: νοσοῦ ντος γὰ ρ τοῦ̔ Υπερεί δου, ἥ κοντα εἰ ς τὴ ν οἰ κί αν τὸ ν Δημοσθέ νη ὡ ς ἐ πισκεψό μενον καταλαβεῖ ν κατέ χοντα τὸ καθ' αὑ τοῦ βιβλί ον: τού του δ' ἀ γανακτοῦ ντος, εἶ πε“ φί λον μὲ ν ὄ ντα οὐ δὲ ν λυπή σει, ἐ χθρὸ ν δὲ γενό μενον κωλύ σει τι κατ' ἐ μοῦ πρᾶ ξαι” ἐ ψηφί σατο δὲ καὶ τιμὰ ς̓ Ιό λᾳ τῷ δοκοῦ ντἰ Αλεξά νδρῳ τὸ φά ρμακον δοῦ ναι. ἐ κοινώ νησε δὲ καὶ Λεωσθέ νει τοῦ Λαμιακοῦ πολέ μου, καὶ ἐ πὶ τοῖ ς πεσοῦ σιν εἶ πε τὸ ν ἐ πιτά φιον θαυμασί ως Φιλί ππου δὲ πλεῖ ν ἐ π' Εὐ βοί ας παρεσκευασμέ νου καὶ τῶ ν̓ Αθηναί ων εὐ λαβῶ ς ἐ χό ντων, τεσσαρά κοντα τριή ρεις ἤ θροισεν ἐ ξ ἐ πιδό σεως καὶ πρῶ τος ὑ πὲ ρ αὑ τοῦ καὶ τοῦ παιδὸ ς ἐ πέ δωκε δύ ο τριή ρεις. συστά ντος δὲ πρὸ ς Δηλί ους ἀ μφισβητή ματος, ποτέ ρους δεῖ προΐ στασθαι τοῦ ἱ εροῦ, αἱ ρεθέ ντος Αἰ σχί νου συνειπεῖ ν, ἡ ἐ ξ̓ Αρεί ου πά γου βουλὴ̔ Υπερεί δην ἐ χειροτό νησεν καὶ ἔ στιν ὁ λό γος Δηλιακὸ ς ἐ πιγεγραμμέ νος, ἐ πρέ σβευσε δὲ καὶ πρὸ ς̔ Ροδί ους. ἡ κό ντων δὲ καὶ παρ'̓ Αντιπά τρου πρέ σβεων, ἐ παινού ντων τὸ ν̓ Αντί πατρον ὡ ς χρηστό ν, ἀ παντή σας: αὐ τοῖ ς εἶ πεν“ οἴ δαμεν ὅ τι χρηστὸ ς ὑ πά ρχει, ἀ λλ' ἡ μεῖ ς γ' οὐ δεό μεθα χρηστοῦ δεσπό του.” λέ γεται δ' ἄ νευ ὑ ποκρί σεως δημηγορῆ σαι καὶ μό νον διηγεῖ σθαι τὰ πραχθέ ντα καὶ τού τοις οὐ κ ἐ νοχλεῖ ν τοὺ ς δικαστά ς. ἐ πέ μφθη δὲ καὶ πρὸ ς̓ Ηλεί ους ἀ πολογησό μενος ὑ πὲ ρ Καλλί ππου τοῦ ἀ θλητοῦ, ἔ χοντος αἰ τί αν φθεῖ ραι τὸ ν ἀ γῶ να, καὶ ἐ νί κησε. γραψά μενος δὲ καὶ τὴ ν Φωκί ωνος δωρεά ν, ἣ ν εἶ πε Μειδί ας Μειδί οὐ Αναγυρά σιος ἐ πὶ Ξενί ου ἄ ρχοντος, Γαμηλιῶ νος ἑ βδό μῃ φθί νοντος, ἡ ττή θη.

Δεί ναρχος Σωκρά τους ἢ Σωστρά του, ὡ ς μέ ν τινες ἐ γχώ ριος, ὡ ς δέ τισι δοκεῖ Κορί νθιος, ἀ φικό μενος εἰ ς̓ Αθή νας ἔ τι νέ ος, καθ' ὃ ν χρό νον̓ Αλέ ξανδρος ἐ πῄ ει τὴ ν̓ Ασί αν, κατοική σας αὐ τό θι ἀ κροατὴ ς μὲ ν ἐ γέ νετο Θεοφρά στου τοῦ διαδεξαμέ νου τὴ ν̓ Αριστοτέ λους διατριβή ν, ὡ μί λησε δὲ καὶ Δημητρί ῳ τῷ Φαληρεῖ: μά λιστα δὲ προσῄ ει τῷ πολιτεύ εσθαι μετὰ τὴ ν̓ Αντιπά τρου τελευτή ν, τῶ ν μὲ ν ἀ νῃ ρημέ νων ῥ ητό ρων τῶ ν δὲ πεφευγό των. φί λος δὲ Κασά νδρῳ γενό μενος, ὡ ς ἐ πὶ πλεῖ στον προέ κοψε χρή ματα τῶ ν λό γων εἰ σπραττό μενος, οὓ ς τοῖ ς δεομέ νοις συνέ γραφεν: ἀ ντετά ξατο δὲ πρὸ ς τοὺ ς ἐ πιφανεστά τους τῶ ν ῥ ητό ρων, οὐ κ εἰ ς δῆ μον παριώ ν: οὐ γὰ ρ οἷ ὸ ς τ' ἦ ν: ἀ λλὰ τοῖ ς ἐ ναντιουμέ νοις λό γους συγγρά φων: καὶ ἐ πεὶ̔́ Αρπαλος διέ δρα, πλεί ους λό γους συνέ γραψε κατὰ τῶ ν αἰ τί αν λαβό ντων δωροδοκῆ σαι, καὶ τού τους τοῖ ς κατηγό ροις ἐ ξέ δωκε. χρό νῳ δ' ὕ στερον αἰ τιαθεὶ ς εἰ ς λό γους παραγί νεσθαἰ Αντιπά τρῳ καὶ Κασά νδρῳ περὶ τὴ ν κατά ληψιν τῆ ς Μουνυχί ας, ἡ νί κα ὑ π'̓ Αντιγό νου καὶ Δημητρί ου ἐ φρουρή θη ἐ π'̓ Αναξικρά τους ἄ ρχοντος, ἐ ξαργυρισά μενος τὰ πλεῖ στα τῆ ς οὐ σί ας ἔ φυγεν εἰ ς Χαλκί δα. διατρί ψας δ' ἐ πὶ τῆ ς φυγῆ ς ὡ ς πεντεκαί δεκα ἔ τη, καὶ πολλὴ ν οὐ σί αν κτησά μενος κατῆ λθε, πραξά ντων αὐ τῷ τὴ ν κά θοδον τῶ ν περὶ Θεό φραστον ἅ μα τοῖ ς ἄ λλοις φυγά σι. καταλύ σας δὲ παρὰ Προξέ νῳ ἑ ταί ρῳ αὐ τοῦ καὶ τὸ χρυσί ον ἀ πολέ σας, ἤ δη γηραιὸ ς ὢ ν καὶ τὰ ς ὁ ρά σεις ἀ σθενή ς, οὐ βουλομέ νου τοῦ Προξέ νου ἀ ναζητεῖ ν, λαγχά νει αὐ τῷ δί κην καὶ τό τε πρῶ τον εἶ πεν ἐ ν δικαστηρί ῳ. σῴ ζεται δ' αὐ τοῦ καὶ ὁ λό γος. φέ ρονται δ' αὐ τοῦ καὶ λό γοι γνή σιοι ἑ ξή κοντα τέ σσαρες: τού των ἔ νιοι παραλαμβά νονται ὡ ς̓ Αριστογεί τονος. ζηλωτὴ ς δ' ἐ γέ νετὁ Υπερεί δου ἢ ὥ ς τινες διὰ τὸ παθητικὸ ν Δημοσθέ νους καὶ τὸ σφοδρό ν: τῶ ν σχημά των δ' αὐ τοῦ μιμητὴ ς ὑ πά ρχει.

Δημοχά ρης Λά χητος Λευκονοεὺ ς αἰ τεῖ Δημοσθέ νει τῷ Δημοσθέ νους Παιανιεῖ δωρεὰ ν εἰ κό να χαλκῆ ν ἐ ν ἀ γορᾷ καὶ σί τησιν ἐ ν πρυτανεί ῳ καὶ προεδρί αν αὐ τῷ καὶ ἐ κγό νων ἀ εὶ τῷ πρεσβυτά τῳ εὐ εργέ τῃ καὶ συμβού λῳ γεγονό τι πολλῶ ν καὶ καλῶ ν τῷ δή μῳ τῷ̓ Αθηναί ων καὶ τή ν τε οὐ σί αν εἰ ς τὸ κοινὸ ν καθεικό τι τὴ ν ἑ αυτοῦ καὶ ἐ πιδό ντι τά λαντα ὀ κτὼ καὶ τριή ρη, ὅ τε ὁ δῆ μος ἠ λευθέ ρωσεν Εὔ βοιαν καὶ ἑ τέ ραν, ὅ τε εἰ ς̔ Ελλή σποντον Κηφισό δωρος ἐ ξέ πλευσε: καὶ ἑ τέ ραν, ὅ τε Χά ρης καὶ Φωκί ων στρατηγοὶ ἐ ξεπέ μφθησαν εἰ ς Βυζά ντιον ὑ πὸ: τοῦ δή μου: καὶ λυτρωσαμέ νῳ πολλοὺ ς τῶ ν ἁ λό ντων ἐ ν Πύ δνῃ καὶ Μεθώ νῃ καὶ̓ Ολύ νθῳ ὑ πὸ Φιλί ππου: καὶ χορηγί αν ἀ νδρά σιν ἐ πιδό ντι, ὅ τε ἐ κλιπό ντων τῶ ν Πανδιονιδῶ ν τοῦ χορηγεῖ ν ἐ πέ δωκε καὶ καθώ πλισε τοὺ ς πολί τας τῶ ν ἐ λλειπό ντων καὶ εἰ ς τὴ ν τειχοποιί αν ἀ νά λωσε χειροτονηθεὶ ς ὑ πὸ τοῦ δή μου, ἐ πιδό ντος αὐ τοῦ τρί α τά λαντα καὶ ἃ ς ἐ πέ δωκε δύ ο τά φρους περὶ τὸ ν Πειραιᾶ ταφρεύ σας: καὶ μετὰ τὴ ν ἐ ν Χαιρωνεί ᾳ μά χην ἐ πέ δωκε τά λαντον, καὶ εἰ ς τὴ ν σιτωνί αν ἐ πέ δωκεν ἐ ν τῇ σιτοδεί ᾳ τά λαντον: καὶ ὅ τι εἰ ς,: συμμαχί αν τῷ δή μῳ προσηγά γετο πεί σας καὶ εὐ εργέ της γενό μενος καὶ σύ μβουλος, δι' ὧ ν ἔ πεισε Θηβαί ους Εὐ βοεῖ ς Κορινθί ους Μεγαρεῖ ς̓ Αχαιοὺ ς Λοκροὺ ς Βυζαντί ους Μεσσηνί ους, καὶ δυνά μεις ἃ ς συνεστή σατο τῷ δή μῳ καὶ τοῖ ς συμμά χοις, πεζοὺ ς μὲ ν μυρί ους ἱ ππέ ας δὲ χιλί ους, καὶ σύ νταξιν χρημά των ἣ ν ἔ πεισε πρεσβεύ σας διδό ναι τοὺ ς μὲ ν συμμά χους εἰ ς τὸ ν πό λεμον πλεί ω πεντακοσί ων ταλά ντων καὶ ὡ ς ἐ κώ λυσε Πελοποννησί ους ἐ πὶ Θή βας̓ Αλεξά νδρῳ βοηθῆ σαι, χρή ματα δοὺ ς καὶ αὐ τὸ ς πρεσβεύ σας: καὶ ἄ λλων πολλῶ ν καὶ καλῶ ν τῷ δή μῳ συμβού λῳ γεγονό τι καὶ πεπολιτευμέ νῳ τῶ ν καθ' ἑ αυτὸ ν πρὸ ς ἐ λευθερί αν καὶ δημοκρατί αν ἄ ριστα φυγό ντι δὲ δι' ὀ λιγαρχί αν, καταλυθέ ντος τοῦ δή μου, καὶ τελευτή σαντος αὐ τοῦ ἐ ν Καλαυρί ᾳ διὰ τὴ ν πρὸ ς τὸ ν δῆ μον εὔ νοιαν, πεμφθέ ντων στρατιωτῶ ν ἐ π' αὐ τὸ ν ὑ πὸ̓ Αντιπά τρου, διαμεί ναντι ἐ ν τῇ πρὸ ς τὸ πλῆ θος εὐ νοί ᾳ καὶ οἰ κειό τητι, καὶ οὔ τε ὑ ποχειρί ῳ γενομέ νῳ τοῖ ς ἐ χθροῖ ς οὔ τε τι ἀ νά ξιον ἐ ν τῷ κινδύ νῳ πρά ξαντι τοῦ δή μου.

ἄ ρχων Πυθά ρατος Λά χης Δημοχά ρους Λευκονοεὺ ς αἰ τεῖ δωρεὰ ν τὴ ν βουλὴ ν καὶ τὸ ν δῆ μον τὸ ν̓ Αθηναί ων Δημοχά ρει Λά χητος Λευκονοεῖ εἰ κό να χαλκῆ ν ἐ ν ἀ γορᾷ καὶ σί τησιν ἐ ν πρυτανεί ῳ αὐ τῷ καὶ τῶ ν ἐ κγό νων ἀ εὶ τῷ πρεσβυτά τῳ καὶ προεδρί αν ἐ ν πᾶ σι τοῖ ς ἀ γῶ σιν, εὐ εργέ τῃ καὶ συμβού λῳ γεγονό τι ἀ γαθῷ τῷ δή μῳ τῷ̓ Αθηναί ων καὶ εὐ εργετηκό τι τὸ ν δῆ μον τά δε: πρεσβεύ οντι καὶ γρά φοντι καὶ πολιτευομέ νῳ` οἰ κοδομὴ ν τειχῶ ν, καὶ παρασκευὴ ν ὅ πλων καὶ βελῶ ν καὶ μηχανημά των, καὶ ὀ χυρωσαμέ νῳ τὴ ν πό λιν ἐ πὶ τοῦ τετραετοῦ ς: πολέ μου, καὶ εἰ ρή νην καὶ ἀ νοχὰ ς καὶ συμμαχί αν ποιησαμέ νῳ πρὸ ς Βοιωτού ς: ἀ νθ' ὧ ν ἐ ξέ πεσεν ὑ πὸ τῶ ν καταλυσά ντων τὸ ν δῆ μον: καὶ ὡ ς κατῆ λθεν ἐ πὶ Διοκλέ ους ἄ ρχοντος ὑ πὸ τοῦ δή μου, συστεί λαντι τὴ ν διοί κησιν πρώ τῳ καὶ φεισαμέ νῳ τῶ ν ὑ παρχό ντων καὶ πρεσβεύ σαντι πρὸ ς Λυσί μαχον καὶ λαβό ντι τῷ δή μῳ τριά κοντα τά λαντα ἀ ργυρί ου καὶ πά λιν ἕ τερα ἑ κατό ν: καὶ γρά ψαντι πρεσβεί αν πρὸ ς Πτολεμαῖ ον εἰ ς Αἴ γυπτον, καθ' ἣ ν ἐ κπλεύ σαντες πεντή κοντα ἐ κό μισαν τά λαντα ἀ ργυρί ου τῷ δή μῳ: καὶ πρὸ ς̓ Αντί πατρον πρεσβεύ σαντι καὶ λαβό ντι εἴ κοσι τά λαντα ἀ ργυρί ου καὶ̓ Ελευσῖ να κομισαμέ νῳ τῷ δή μῳ καὶ ταῦ τα πεί σαντι ἑ λέ σθαι τὸ ν δῆ μον καὶ πρά ξαντι, καὶ φυγό ντι μὲ ν ὑ πὲ ρ δημοκρατί ας, μετεσχηκό τι δὲ οὐ δεμιᾶ ς ὀ λιγαρχί ας οὐ δὲ ἀ ρχὴ ν οὐ δεμί αν ἠ ρχό τι καταλελυκό τος τοῦ δή μου: καὶ μό νᾠ Αθηναί ων τῶ ν κατὰ τὴ ν αὐ τὴ ν ἡ λικί αν πολιτευσαμέ νων μὴ μεμελετηκό τι τὴ ν πατρί δα κινεῖ ν ἑ τέ ρῳ πολιτεύ ματι ἢ δημοκρατί ᾳ: καὶ τὰ ς κρί σεις καὶ τοὺ ς νό μους καὶ τὰ δικαστή ρια καὶ τὰ ς οὐ σί ας πᾶ σιν̓ Αθηναί οις ἐ ν ἀ σφαλεῖ ποιή σαντι διὰ τῆ ς αὑ τοῦ πολιτεί ας καὶ μηδὲ ν ὑ πεναντί ον τῇ δημοκρατί ᾳ πεπραχό τι μή τε λό γῳ μή τε ἔ ργῳ.

Λυκό φρων Λυκού ργου Βουτά δης ἀ πεγρά ψατο αὑ τῷ εἶ ναι σί τησιν ἐ ν πρυτανεί ῳ κατὰ τὴ ν δοθεῖ σαν δωρεὰ ν ὑ πὸ τοῦ δή μου Λυκού ργῳ Βουτά δῃ. ἐ πὶ̓ Αναξικρά τους ἄ ρχοντος, ἐ πὶ τῆ ς̓ Αντιοχί δος ἕ κτης πρυτανεί ας, Στρατοκλῆ ς Εὐ θυδή μου Διομειεὺ ς εἶ πεν. ἐ πειδὴ Λυκοῦ ργος Λυκό φρονος Βουτά δης παραλαβὼ ν παρὰ τῶ ν ἑ αυτοῦ προγό νων οἰ κεί αν ἐ κ παλαιοῦ τὴ ν πρὸ ς τὸ ν δῆ μον εὔ νοιαν, καὶ οἱ πρό γονοι οἱ Λυκού ργου, Λυκομή δης τε καὶ Λυκοῦ ργος, καὶ ζῶ ντες ἐ τιμῶ ντο ὑ πὸ τοῦ δή μου καὶ τελευτή σασιν αὐ τοῖ ς δι' ἀ νδραγαθί αν ἔ δωκεν ὁ δῆ μος δημοσί ας ταφὰ ς ἐ ν Κεραμεικῷ: καὶ Λυκοῦ ργος αὐ τὸ ς πολιτευό μενος νό μους τε πολλοὺ ς καὶ καλοὺ ς ἔ θηκε τῇ πατρί δι, καὶ γενό μενος τῆ ς κοινῆ ς προσό δου ταμί ας τῇ πό λει ἐ πὶ τρεῖ ς πενταετηρί δας καὶ διανεί μας ἐ κ τῆ ς κοινῆ ς προσό δου μύ ρια καὶ ὀ κτακισχί λια καὶ ἐ νακό σια τά λαντα: πολλὰ δὲ τῶ ν ἰ διωτῶ ν διὰ πί στεως λαβὼ ν καὶ προδανεί σας καὶ εἰ ς τοὺ ς τῆ ς πό λεως καιροὺ ς καὶ τοῦ δή μου τὰ πά ντα ἑ ξακό σια καὶ πεντή κοντα τά λαντα: δό ξας δὲ ἅ παντα ταῦ τα δικαί ως διῳ κηκέ ναι πολλά κις ἐ στεφανώ θη ὑ πὸ τῆ ς πό λεως: ἔ τι δὲ αἱ ρεθεὶ ς ὑ πὸ τοῦ δή μου χρή ματα πολλὰ συνή γαγεν εἰ ς τὴ ν ἀ κρό πολιν, καὶ παρασκευά σας τῇ θεῷ κό σμον, Νί κας τε ὁ λοχρύ σους πομπεῖ ά τε χρυσᾶ καὶ ἀ ργυρᾶ καὶ κό σμον χρυσοῦ ν εἰ ς ἑ κατὸ ν κανηφό ρους χειροτονηθεὶ ς δὲ ἐ πὶ τῆ ς τοῦ πολέ μου παρασκευῆ ς ὅ πλα μὲ ν πολλὰ καὶ βελῶ ν μυριά δας πέ ντε ἀ νή νεγκεν εἰ ς τὴ ν ἀ κρό πολιν, τετρακοσί ας δὲ τριή ρεις πλωΐ μους κατεσκεύ ασε, τὰ ς μὲ ν ἐ πισκευά σας τὰ ς δὲ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ναυπηγησά μενος: πρὸ ς τε τού τοις ἡ μί εργα παραλαβὼ ν τού ς τε νεωσοί κους καὶ τὴ ν σκευοθή κην καὶ τὸ θέ ατρον τὸ Διονυσιακὸ ν ἐ ξειργά σατο, καὶ ἐ πετέ λεσε τό τε στά διον τὸ Παναθηναϊ κὸ ν καὶ τὸ γυμνά σιον τὸ κατὰ Λύ κειον κατεσκεύ ασε, καὶ ἄ λλαις πολλαῖ ς κατασκευαῖ ς ἐ κό σμησε τὴ ν πό λιν:̓ Αλεξά νδρου τε τοῦ βασιλέ ως ἅ πασαν μὲ ν τὴ ν̓ Ασί αν κατεστραμμέ νου, κοινῇ δὲ πᾶ σι τοῖ ς̔́ Ελλησιν ἐ πιτά ττειν ἀ ξιοῦ ντος, ἐ ξαιτή σαντος Λυκοῦ ργον ὡ ς ἐ ναντί α πρά ττοντα αὐ τῷ, οὐ κ ἐ ξέ δωκεν ὁ δῆ μος παρ'̓ Αλεξά νδρου φό βον: καὶ διδοὺ ς εὐ θύ νας πολλά κις τῶ ν πεπολιτευμέ νων ἐ ν ἐ λευθέ ρᾳ καὶ δημοκρατουμέ νῃ τῇ πό λει διετέ λεσεν ἀ νεξέ λεγκτος καὶ ἀ δωροδό κητος τὸ ν ἅ παντα χρό νον: ὅ πως ἂ ν εἰ δῶ σι πά ντες, διό τι τοὺ ς προαιρουμέ νους ὑ πὲ ρ τῆ ς δημοκρατί ας καὶ τῆ ς ἐ λευθερί ας δικαί ως πολιτεύ εσθαι καὶ ζῶ ντας μὲ ν περὶ πλεί στου ποιεῖ ται καὶ τελευτή σασι δὲ ἀ ποδί δωσι χά ριτας ἀ ειμνή στους ἀ γαθῇ τύ χῃ δεδό χθαι τῷ δή μῳ ἐ παινέ σαι μὲ ν Λυκοῦ ργον Λυκό φρονος Βουτά δην ἀ ρετῆ ς ἕ νεκα καὶ δικαιοσύ νης καὶ στῆ σαι αὐ τοῦ τὸ ν δῆ μον χαλκῆ ν εἰ κό να ἐ ν ἀ γορᾷ, πλὴ ν εἴ που ὁ νό μος ἀ παγορεύ ει μὴ ἱ στά ναι; δοῦ ναι δὲ σί τησιν ἐ ν πρυτανεί ῳ τῶ ν ἐ κγό νων ἀ εὶ τῶ ν Λυκού ργου τῷ πρεσβυτά τῳ εἰ ς ἅ παντα τὸ ν χρό νον καὶ εἶ ναι κύ ρια πά ντα τὰ ψηφί σματα αὐ τοῦ, ἀ ναθεῖ ναι δὲ τὸ ν γραμματέ α τοῦ δή μου ἐ ν στή λαις λιθί ναις καὶ στῆ σαι ἐ ν ἀ κροπό λει πλησί ον τῶ ν ἀ ναθημά των εἰ ς δὲ τὴ ν ἀ ναγραφὴ ν τῶ ν στηλῶ ν δοῦ ναι τὸ ν ταμί αν τοῦ δή μου πεντή κοντα δραχμὰ ς ἐ κ τῶ ν εἰ ς τὰ ψηφί σματα ἀ ναλισκομέ νων τῷ δή μῳ.