Leucippe and Clitophon
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/achilles-tatius-2" aria-label="More works by Achilles Tatius (II)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
3.1.1
Τρί την δὲ ἡ μέ ραν πλεό ντων ἡ μῶ ν, ἐ ξ αἰ θρί ας πολλῆ ς αἰ φνί διον ἀ χλὺ ς περιχεῖ ται καὶ τῆ ς ἡ μέ ρας ἀ πωλώ λει τὸ φῶ ς: ἐ γεί ρεται δὲ κά τωθεν ἄ νεμος ἐ κ τῆ ς θαλά σσης κατὰ πρό σωπον τῆ ς νεώ ς, καὶ ὁ κυβερνή της περιά γειν ἐ κέ λευσε τὴ ν κεραί αν.
3.1.2
Καὶ σπουδῇ περιῆ γον οἱ ναῦ ται, πῇ μὲ ν τὴ ν ὀ θό νην ἐ πὶ θά τερα συνά γοντες ἄ νω τοῦ κέ ρως βί ᾳ（ τὸ γὰ ρ πνεῦ μα σφοδρό τερον ἐ μπεσὸ ν ἀ νθέ λκειν οὐ κ ἐ πέ τρεπε）, πῇ δὲ πρὸ ς θά τερον μέ ρος, φυλά ττοντες τοῦ πρό σθεν μέ τρου καθ̓ ὃ συνέ βαινεν οὔ ριον εἶ ναι τῇ περιαγωγῇ τὸ πνεῦ μα.
3.1.3
Κλί νεται δὲ κοῖ λον τοιχί σαν τὸ σκά φος καὶ ἐ πὶ θά τερα μετεωρί ζεται καὶ πά ντη πρηνὲ ς ἦ ν, καὶ ἐ δό κει τοῖ ς πολλοῖ ς ἡ μῶ ν περιτραπή σεσθαι καθά παξ ἐ μπί πτοντος τοῦ πνεύ ματος. Μετεσκευαζό μεθα οὖ ν ἅ παντες εἰ ς τὰ μετέ ωρα τῆ ς νεώ ς, ὅ πως τὸ μὲ ν βαπτιζό μενον τῆ ς νεὼ ς ἀ νακουφί σαιμεν, τὸ δὲ τῇ προσθή κῃ βιασά μενοι κατὰ μικρὸ ν καθέ λοιμεν εἰ ς τὸ ἀ ντί ρροπον.
3.1.4
Πλέ ον δὲ ἠ νύ ομεν οὐ δέ ν: ἀ νέ φερε γὰ ρ ἡ μᾶ ς μᾶ λλον κορυφού μενον τὸ ἔ δαφος τῆ ς νεώ ς, ἢ πρὸ ς ἡ μῶ ν κατεβιβά ζετο.
3.1.5
Καὶ χρό νον μέ ν τινα διαταλαντουμέ νην οὕ τω τὴ ν ναῦ ν τοῖ ς κύ μασιν ἐ παλαί ομεν εἰ ς τὸ ἀ ντί ρροπον καθελεῖ ν: αἰ φνί διον δὲ μεταβά λλεται τὸ πνεῦ μα ἐ πὶ θά τερα τῆ ς νεὼ ς καὶ μικροῦ βαπτί ζεται τὸ σκά φος, τοῦ μὲ ν τέ ως εἰ ς κῦ μα κλιθέ ντος ἀ ναθορό ντος ὀ ξεί ᾳ ῥ οπῇ, θατέ ρου δέ, ὃ ᾐ ώ ρητο, καταρραγέ ντος εἰ ς τὴ ν θά λατταν.
3.1.6
Κωκυτὸ ς οὖ ν αἴ ρεται μέ γας ἐ κ τῆ ς νεώ ς, καὶ μετοικί α πά λιν καὶ δρό μος μετὰ βοῆ ς ἐ πὶ τὰ ς ἀ ρχαί ας ἕ δρας. Καὶ τρί τον καὶ τέ ταρτον καὶ πολλά κις τὸ αὐ τὸ πά σχοντες κοινὴ ν ταύ την εἴ χομεν ἐ ν τῷ σκά φει τὴ ν πλά νην. Πρὶ ν μὲ ν γὰ ρ μετασκευά σασθαι τὸ πρῶ τον, δί αυλος ἡ μᾶ ς διαλαμβά νει δεύ τερος.
3.2.1
Σκευοφοροῦ ντες οὖ ν κατὰ τὴ ν ναῦ ν διὰ πά σης ἡ μέ ρας δό λιχό ν τινα τοῦ τον δρό μον μυρί ον ἐ πονοῦ μεν, ἀ εὶ τὸ ν θά νατον προσδοκῶ ντες. Καὶ ἦ ν, ὡ ς εἰ κό ς, οὐ μακρά ν.
3.2.2
Περὶ γὰ ρ μεσημβρί αν δεί λην ὁ μὲ ν ἥ λιος τέ λεον ἁ ρπά ζεται, ἑ ωρῶ μεν δὲ ἑ αυτοὺ ς ὡ ς ἐ ν σελή νῃ. Πῦ ρ μὲ ν ἀ π̓ αὐ τῆ ς ἵ πταται, μυκᾶ ται δὲ βροντῶ ν ὁ οὐ ρανό ς, καὶ τὸ ν ἀ έ ρα γεμί ζει βό μβος, ἀ ντεβό μβει δὲ κά τωθεν τῶ ν κυμά των ἡ στά σις, μεταξὺ δὲ οὐ ρανοῦ καὶ θαλά σσης ἀ νέ μων ποικί λων ἐ σύ ριζε ψό φος.
3.2.3
Καὶ ὁ μὲ ν ἀ ὴ ρ εἶ χε σά λπιγγος ἦ χον, οἱ δὲ κά λοι περὶ τὴ ν ὀ θό νην πί πτουσιν, ἀ ντιπαταγοῦ ντες δὲ ἐ τετρί γεσαν: ἐ φό βει δὲ καὶ τὰ ξύ λα τῆ ς νεὼ ς ῥ ηγνύ μενα μὴ κατὰ μικρὸ ν ἀ νοιχθεί η τὸ σκά φος τῶ ν γό μφων ἀ ποσπωμέ νων: γέ ρρα δὲ περὶ πᾶ σαν τὴ ν ναῦ ν ἐ κεκά λυπτο.
3.2.4
Καὶ γὰ ρ ὄ μβρος ἐ πέ κλυζε πολύ ς, ἡ μεῖ ς δὲ τὰ γέ ρρα ὑ ποδύ ντες ὥ σπερ εἰ ς ἄ ντρον ἐ μέ νομεν, παραδό ντες ἑ αυτοὺ ς τῇ τύ χῃ, ῥ ί ψαντες τὰ ς ἐ λπί δας.
3.2.5
Τρικυμί αι δὲ πολλαὶ καὶ πά ντοθεν, αἱ μὲ ν κατὰ πρό σωπον, αἱ δὲ κατ̓ οὐ ρὰ ν τῆ ς νεὼ ς ἀ λλή λαις ἀ ντέ πιπτον.̔ Η δὲ ναῦ ς ἀ εὶ πρὸ ς μὲ ν τὸ κυρτού μενον τῆ ς θαλά σσης ἠ γεί ρετο, πρὸ ς δὲ τὸ παραδραμὸ ν ἤ δη καὶ χθαμαλὸ ν τοῦ κύ ματος κατεδύ ετο.̓ Εῴ κει δὲ τῶ ν κυμά των μά των τὰ μὲ ν ὄ ρεσι, τὰ δὲ χά σμασιν.
3.2.6
̓͂ Ην δὲ καὶ τὰ ἐ γκά ρσια τῶ ν κυμά των ἑ κατέ ρωθεν φοβερώ τερα.̓ Αναβαί νουσα μὲ ν γὰ ρ ἐ πὶ τὴ ν ναῦ ν ἡ θά λασσα διὰ τῶ ν γέ ρρων ἐ κυλί ετο καὶ ἐ κά λυπτε πᾶ ν τὸ σκά φος.
3.2.7
Τὸ γὰ ρ κῦ μα αἰ ρό μενον ὑ ψοῦ, ψαῦ ον αὐ τῶ ν τῶ ν νεφῶ ν, πό ρρωθεν μὲ ν πρὸ ς ἀ ντιπρό σωπον ἐ φαί νετο τῷ σκά φει μέ γεθος οἷ ον προσιὸ ν δὲ βλέ πων καταποθή σεσθαι τὴ ν ναῦ ν προσεδό κησας.
3.2.8
̓͂ Ην οὖ ν ἀ νέ μων μά χη καὶ κυμά των: ἡ μεῖ ς δὲ οὐ κ ἠ δυνά μεθα κατὰ χώ ραν μέ νειν ὑ πὸ τοῦ τῆ ς νεὼ ς σεισμοῦ. Συμμιγὴ ς δὲ πά ντων ἐ γί νετο βοή: ἐ ρρό χθει τὸ κῦ μα, ἐ πά φλαζε τὸ πνεῦ μα, ὀ λολυγμὸ ς γυναικῶ ν, ἀ λαλαγμὸ ς ἀ νδρῶ ν, κελευσμὸ ς ναυτῶ ν, πά ντα θρή νων καὶ κωκυτῶ ν ἀ νά μεστα.
3.2.9
Καὶ ὁ κυβερνή της ἐ κέ λευε ῥ ί πτειν τὸ ν φό ρτον: διά κρισις δ̓ οὐ κ ἦ ν ἀ ργύ ρου καὶ χρυσοῦ πρὸ ς ἄ λλο τι τῶ ν εὐ τελῶ ν, ἀ λλὰ πά νθ̓ ὁ μοί ως ἠ κοντί ζομεν ἔ ξω τῆ ς νεώ ς: πολλοὶ δὲ καὶ τῶ ν ἐ μπό ρων αὐ τοὶ τῶ ν οἰ κεί ων λαμβά νοντες, ἐ ν οἷ ς εἶ χον τὰ ς ἐ λπί δας, ἐ ώ θουν ἐ πειγό μενοι. Καὶ ἦ ν ἤ δη ἡ ναῦ ς τῶ ν ἐ πί πλων γυμνή: ὁ δὲ χειμὼ ν οὐ κ ἐ σπέ νδετο.
3.3.1
Τέ λος ὁ κυβερνή της ἀ πειπὼ ν ῥ ί πτει μὲ ν τὰ πηδά λια ἐ κ τῶ ν χειρῶ ν, ἀ φί ησι δὲ τὸ σκά φος τῇ θαλά σσῃ καὶ εὐ τρεπί ζει ἤ δη τὴ ν ἐ φολκί δα καὶ τοῖ ς ναύ ταις ἐ μβαί νειν κελεύ σας τῆ ς ἀ ποβά θρας ἦ ρχεν: οἱ δὲ εὐ θὺ ς κατὰ πό δας ἐ ξή λλοντο.
3.3.2
̓́ Ενθα δὴ καὶ τὰ δεινὰ ἦ ν καὶ ἦ ν μά χη χειροποί ητος. Οἱ μὲ ν γὰ ρ ἐ πιβά ντες ἤ δη τὸ ν κά λων ἔ κοπτον, ὃ ς συνέ δει τὴ ν ἐ φολκί δα τῷ σκά φει: τῶ ν δὲ πλωτή ρων ἕ καστος ἔ σπευδον μεταπηδᾶ ν ἔ νθα καὶ τὸ ν κυβερνή την ἑ ωρά κεσαν, ἐ φεί λκοντό τε τὸ ν κά λων: οἱ δ̓ ἐ κ τῆ ς ἐ φολκί δος μεταβαί νειν οὐ κ ἐ πέ τρεπον:
3.3.3
εἶ χον δὲ καὶ πελέ κεις καὶ μαχαί ρας, καὶ πατά ξειν ἠ πεί λουν, εἴ τις ἐ πιβή σεται: οἱ δὲ ἐ κ τῆ ς νεὼ ς ὁ πλισά μενοι τὸ δυνατό ν, ὁ μὲ ν κώ πης παλαιᾶ ς τρύ φος ἀ ρά μενος, ὁ δὲ τῶ ν τῆ ς νεὼ ς σελμά των, ἠ μύ νοντο. Θά λασσα γὰ ρ εἶ χε νό μον τὴ ν βί αν καὶ ἦ ν ναυμαχί ας καινὸ ς τρό πος.
3.3.4
Οἱ μὲ ν γὰ ρ ἐ κ τῆ ς ἐ φολκί δος δέ ει τοῦ καταδῦ ναι τῷ τῶ ν ἐ πεμβαινό ντων ὄ χλῳ πελέ κεσι καὶ μαχαί ραις τοὺ ς ἐ ξαλλομέ νους ἔ παιον: οἱ δὲ σκυτά λαις καὶ κώ παις ἅ μα τῷ πηδή ματι τὰ ς πληγὰ ς κατέ φερον:
3.3.5
οἱ δὲ καὶ ἄ κρου ψαύ οντες τοῦ σκά φους ἐ ξωλί σθανον: ἔ νιοι δὲ καὶ ἐ πιβαί νοντες τοῖ ς ἐ πὶ τῆ ς ἐ φολκί δος ἤ δη διεπά λαιον: φιλί ας γὰ ρ ἢ αἰ δοῦ ς οὐ κέ τι θεσμὸ ς ἦ ν, ἀ λλὰ τὸ οἰ κεῖ ον ἕ καστος σκοπῶ ν ἀ σφαλέ ς, τὸ πρὸ ς τοὺ ς ἑ τέ ρους εὔ γνωμον οὐ κ ἐ λογί ζετο. Οὕ τως οἱ μεγά λοι κί νδυνοι καὶ τοὺ ς τῆ ς φιλί ας λύ ουσι νό μους.
3.4.1
̓́ Ενθα δή τις ἀ πὸ τῆ ς νεὼ ς νεανί σκος εὔ ρωστος λαμβά νεται τοῦ κά λω καὶ ἐ φέ λκεται τὴ ν ἐ φολκί δα, καὶ ἦ ν ἐ γγὺ ς ἤ δη τοῦ σκά φους, ηὐ τρεπί ζετο δὲ ἕ καστος ὡ ς εἰ πελά σειε πηδή σων ἐ ς αὐ τή ν.
3.4.2
Καὶ δύ ο μὲ ν ἢ τρεῖ ς ηὐ τύ χησαν οὐ κ ἀ ναιμωτί, πολλοὶ δὲ ἀ ποπηδᾶ ν πειρώ μενοι ἐ ξεκυλί σθησαν τῆ ς νεὼ ς κατὰ τῆ ς θαλά σσης. Ταχὺ γὰ ρ τὴ ν ἐ φολκί δα ἀ πολύ σαντες οἱ ναῦ ται, πελέ κει κό ψαντες τὸ ν κά λων τὸ ν πλοῦ ν εἶ χον ἔ νθα αὐ τοὺ ς ἦ γε τὸ πνεῦ μα: οἱ δὲ ἐ πὶ τῆ ς νεὼ ς ἐ πηρῶ ντο καταδῦ ναι τὴ ν ἐ φολκί δα.
3.4.3
Τὸ δὲ σκά φος ἐ κυβί στα περὶ τοῖ ς κύ μασιν ὀ ρχού μενον, λανθά νει δὲ προσενεχθὲ ν ὑ φά λῳ πέ τρᾳ καὶ ῥ ή γνυται πᾶ ν: ἀ πωσθεί σης δὲ τῆ ς νεὼ ς ὁ ἱ στὸ ς ἐ πὶ θά τερα πεσὼ ν τὸ μέ ν τι κατέ κλασε, τὸ δέ τι κατέ δυσεν αὐ τῆ ς.
3.4.4
̔ Οπό σοι μὲ ν οὖ ν παραχρῆ μα τῆ ς ἅ λμης πιό ντες κατεσχέ θησαν, οὗ τοι μετριωτέ ραν ὡ ς ἐ ν κακοῖ ς ἔ σχον τὴ ν συμφορά ν, οὐ κ ἐ νδιατρί ψαντες τῷ τοῦ θανά του φό βῳ.
3.4.5
̔ Ο γὰ ρ ἐ ν θαλά ττῃ θά νατος βραδὺ ς προαναιρεῖ πρὸ τοῦ παθεῖ ν: ὁ γὰ ρ ὀ φθαλμὸ ς πελά γους γεμισθεὶ ς ἀ ό ριστον ἐ κτεί νει τὸ ν φό βον, ὡ ς καὶ διὰ τού των θά νατον δυστυχεῖ ν πλεί ονα: ὅ σον γὰ ρ τῆ ς θαλά σσης τὸ μέ γεθος, τοσοῦ τος καὶ ὁ τοῦ θανά του φό βος.
3.4.6
̓́ Ενιοι δὲ κολυμβᾶ ν πειρώ μενοι, προσραγέ ντες ὑ πὸ τοῦ κύ ματος τῇ πέ τρᾳ διεφθεί ροντο: πολλοὶ δὲ καὶ ξύ λοις ἀ περρωγό σι συμπεσό ντες ἐ πεί ροντο δί κην ἰ χθύ ων: οἱ δὲ καὶ ἡ μιθνῆ τες ἐ νή χοντο.
3.5.1
̓ Επεὶ οὖ ν τὸ πλοῖ ον διελύ θη, δαί μων τις ἀ γαθὸ ς περιέ σωσεν ἡ μῖ ν τῆ ς πρῴ ρας μέ ρος, ἔ νθα περικαθί σαντες ἐ γώ τε καὶ ἡ Λευκί ππη κατὰ ῥ οῦ ν ἐ φερό μεθα τῆ ς θαλά σσης: ὁ δὲ Μενέ λαος καὶ ὁ Σά τυρος σὺ ν ἄ λλοις τῶ ν πλωτή ρων ἐ πιτυχό ντες τοῦ ἱ στοῦ καὶ ἐ πιπεσό ντες ἐ νή χοντο.
3.5.2
Πλησί ον δὲ καὶ τὸ ν Κλεινί αν ἑ ωρῶ μεν περινηχό μενον τῇ κεραί ᾳ καὶ ταύ την ἠ κού σαμεν αὐ τοῦ τὴ ν βοή ν“ ἔ χου τοῦ ξύ λου, Κλειτοφῶ ν:” ἅ μα δὲ λέ γοντα κῦ μα ἐ πεκά λυπτε κατό πιν:
3.5.3
καὶ ἡ μεῖ ς ἐ κωκύ σαμεν. Κατὰ ταὐ τὸ καὶ ἡ μῖ ν ἐ πεφέ ρετο τὸ κῦ μα: ἀ λλὰ τύ χῃ τινὶ πλησί ον γενό μενον ἡ μῶ ν κά τωθεν παρατρέ χει, ὥ στε ὑ ψού μενον μετέ ωρον τὸ ξύ λον κατὰ τὸ ν αὐ χέ να τοῦ κύ ματος καὶ τὸ ν Κλεινί αν ἰ δεῖ ν αὖ θις.
3.5.4
̓ Ανοιμώ ξας οὖ ν“ ἐ λέ ησον” ἔ φην“ δέ σποτα Πό σειδον, καὶ σπεῖ σαι πρὸ ς τὰ τῆ ς ναυαγί ας σου λεί ψανα. Πολλοὺ ς ἤ δη τῷ φό βῳ θανά τους ὑ πεμεί ναμεν: εἰ δὲ ἡ μᾶ ς ἀ ποκτεῖ ναι θέ λεις, μὴ διαστή σῃ ς ἡ μῶ ν τὴ ν τελευτή ν: ἓ ν ἡ μᾶ ς κῦ μα καλυψά τω: εἰ δὲ καὶ θηρί ων ἡ μᾶ ς βορὰ ν πέ πρωται γενέ σθαι, εἷ ς ἡ μᾶ ς ἰ χθὺ ς ἀ ναλωσά τω, μί α γαστὴ ρ χωρησά τω,
3.5.5
ἵ να καὶ ἐ ν ἰ χθύ σι κοινῇ ταφῶ μεν.” Μετὰ μικρὸ ν δὲ τῆ ς εὐ χῆ ς τὸ πολὺ τοῦ πνεύ ματος περιεπέ παυτο, τὸ δὲ ἄ γριον ἐ στό ρεστο τοῦ κύ ματος. Μεστὴ δὲ ἦ ν ἡ θά λαττα νεκρῶ ν σωμά των. Τοὺ ς μὲ ν οὖ ν ἀ μφὶ τὸ ν Μενέ λαον θᾶ ττον προσά γει τῇ γῇ τὸ κῦ μα: καὶ ἦ ν ταῦ τα τῆ ς Αἰ γύ πτου τὰ παρά λια: κατεῖ χον δὲ τό τε λῃ σταὶ πᾶ σαν τὴ ν ἐ κεῖ χώ ραν:
3.5.6
ἡ μεῖ ς δὲ περὶ δεί λην ἑ σπέ ραν τύ χῃ τινὶ τῷ Πηλουσί ῳ προσί σχομεν καὶ ἄ σμενοι γῆ ς λαβό μενοι τοὺ ς θεοὺ ς ἀ νευφημοῦ μεν: εἶ τα ὠ λοφυρό μεθα τὸ ν Κλεινί αν καὶ τὸ ν Σά τυρον, νομί ζοντες αὐ τοὺ ς ἀ πολωλέ ναι.
3.6.1
̓́ Εστι δὲ ἐ ν τῷ Πηλουσί ῳ Διὸ ς ἱ ερὸ ν ἄ γαλμα Κασί ου: τὸ δὲ ἄ γαλμα νεανί σκος,̓ Από λλωνι μᾶ λλον ἐ οικώ ς: οὕ τω γὰ ρ ἡ λικί ας εἶ χε: προβέ βληται δὲ τὴ ν χεῖ ρα καὶ ἔ χει ῥ οιὰ ν ἐ π̓ αὐ τῇ: τῆ ς δὲ ῥ οιᾶ ς ὁ λό γος μυστικό ς.
3.6.2
Προσευξά μενοι δὴ τῷ θεῷ καὶ περὶ τοῦ Κλεινί ου καὶ τοῦ Σατύ ρου σύ μβολον ἐ ξαιτή σαντες（ καὶ γὰ ρ ἔ λεγον μαντικὸ ν εἶ ναι τὸ ν θεό ν） περιῄ ειμεν τὸ ν νεώ ν.
3.6.3
Κατὰ δὲ τὸ ν ὀ πισθό δομον ὁ ρῶ μεν εἰ κό να διπλῆ ν, καὶ ὁ γραφεὺ ς ἐ πεγέ γραπτο: Εὐ ά νθης μὲ ν ὁ γραφεύ ς, ἡ δὲ εἰ κὼ ν̓ Ανδρομέ δα καὶ Προμηθεύ ς, δεσμῶ ται μὲ ν ἄ μφω“ διὰ τοῦ το γὰ ρ αὐ τού ς, οἶ μαι, εἰ ς ἓ ν συνή γαγεν ὁ ζωγρά φος”, ἀ δελφαὶ δὲ καὶ τὴ ν ἄ λλην τύ χην αἱ γραφαί.
3.6.4
Πέ τραι μὲ ν ἀ μφοῖ ν τὸ δεσμωτή ριον, θῆ ρες δὲ κατ̓ ἀ μφοῖ ν οἱ δή μιοι, τῷ μὲ ν ἐ ξ ἀ έ ρος, τῇ δὲ ἐ κ θαλά ττης: ἐ πί κουροι δὲ αὐ τοῖ ς̓ Αργεῖ οι δύ ο συγγενεῖ ς, τῷ μὲ ν̔ Ηρακλῆ ς, τῇ δὲ Περσεύ ς: ὁ μὲ ν τοξεύ ων τὸ ν ὄ ρνιν τοῦ Διό ς, ὁ δὲ ἐ πὶ τὸ κῆ τος τοῦ Ποσειδῶ νος ἀ θλῶ ν.̓ Αλλ̓ ὁ μὲ ν ἵ δρυται τοξαζό μενος ἐ ν γῇ, ὁ δὲ ἐ ξ ἀ έ ρος κρέ μαται τῷ πτερῷ.
3.7.1
̓ Ορώ ρυκται μὲ ν οὖ ν εἰ ς τὸ μέ τρον τῆ ς κό ρης ἡ πέ τρα: θέ λει δὲ τὸ ὄ ρυγμα λέ γειν, ὅ τι μή τις αὐ τὸ πεποί ηκε χεί ρ, ἀ λλ̓ ἔ στιν αὐ τό χθον: ἐ τρά χυνε γὰ ρ τοῦ λί θου τὸ ν κό λπον ὁ γραφεύ ς, ὡ ς ἔ τεκεν αὐ τὸ ν ἡ γῆ.
3.7.2
̔ Η δὲ ἐ νί δρυται τῇ σκέ πῃ, καὶ ἔ οικε τὸ θέ αμα, εἰ μὲ ν εἰ ς τὸ κά λλος ἀ πί δοις, ἀ γά λματι καινῷ, εἰ δὲ εἰ ς τὰ δεσμὰ καὶ τὸ κῆ τος, αὐ τοσχεδί ῳ τά φῳ.̓ Επὶ δὲ τῶ ν προσώ πων αὐ τῆ ς κά λλος κεκέ ρασται καὶ δέ ος.
3.7.3
̓ Εν μὲ ν γὰ ρ ταῖ ς παρειαῖ ς τὸ δέ ος κά θηται, ἐ κ δὲ τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν ἀ νθεῖ τὸ κά λλος.̓ Αλλ̓ οὔ τε τῶ ν παρειῶ ν τὸ ὠ χρὸ ν τέ λεον ἀ φοί νικτον ἦ ν, ἠ ρέ μα δὲ τῷ ἐ ρεύ θει βέ βαπται, οὔ τε τὸ τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν ἄ νθος ἐ στὶ ν ἀ μέ ριμνον, ἀ λλ̓ ἔ οικε τοῖ ς ἄ ρτι μαραινομέ νοις ἴ οις. Οὕ τως αὐ τὴ ν ἐ κό σμησεν ὁ ζωγρά φος εὐ μό ρφῳ φό βῳ.
3.7.4
Τὰ ς δὲ χεῖ ρας εἰ ς τὴ ν πέ τραν ἐ ξεπέ τασεν, ἄ γχει δὲ ἄ νω δεσμὸ ς ἑ κατέ ραν συνά πτων τῇ πέ τρᾳ: οἱ καρποὶ δὲ ὥ σπερ ἀ μπέ λου βό τρυες κρέ μανται. Καὶ αἱ μὲ ν ὠ λέ ναι τῆ ς κό ρης ἄ κρατον ἔ χουσαι τὸ λευκὸ ν εἰ ς τὸ πελιδνὸ ν μετέ βαλον, ἐ οί κασι δὲ ἀ ποθνή σκειν οἱ δά κτυλοι.
3.7.5
Δέ δεται μὲ ν οὖ ν οὕ τω τὸ ν θά νατον ἐ κδεχομέ νη, ἕ στηκε δὲ νυμφικῶ ς ἐ στολισμέ νη, ὥ σπεῤ Αιδωνεῖ νύ μφη κεκοσμημέ νη: ποδή ρης ὁ χιτώ ν, λευκὸ ς ὁ χιτώ ν: τὸ ὕ φασμα λεπτό ν, ἀ ραχνί ων ἐ οικὸ ς πλοκῇ, οὐ κατὰ τὴ ν τῶ ν προβατεί ων τριχῶ ν, ἀ λλὰ κατὰ τὴ ν τῶ ν ἐ ρί ων τῶ ν λεπτοΐ νων, οἷ ον ἀ πὸ δέ νδρων ἕ λκουσαι νή ματα γυναῖ κες ὑ φαί νουσιν̓ Ινδαί.
3.7.6
Τὸ δὲ κῆ τος ἀ ντιπρό σωπον τῆ ς κό ρης κά τωθεν ἀ ναβαῖ νον ἀ νοί γει τὴ ν θά λατταν: καὶ τὸ μὲ ν πολὺ τοῦ σώ ματος περιβέ βληται τῷ κύ ματι, μό νῃ δὲ τῇ κεφαλῇ τὴ ν θά λατταν ἀ ποδύ εται.̔ Υπὸ δὲ τὴ ν ἅ λμην τοῦ κύ ματος ἡ τῶ ν νώ των ἐ γέ γραπτο φαινομέ νη σκιά, τὰ τῶ ν φολί δων ἐ πά ρματα, τὰ τῶ ν αὐ χέ νων κυρτώ ματα, ἡ λοφιὰ τῶ ν ἀ κανθῶ ν, οἱ τῆ ς οὐ ρᾶ ς ἑ λιγμοί.
3.7.7
Γέ νυς πολλὴ καὶ μακρά: ἀ νέ ῳ κτο δὲ πᾶ σα μέ χρι τῆ ς τῶ ν ὤ μων συμβολῆ ς, καὶ εὐ θὺ ς ἡ γαστή ρ. Μεταξὺ δὲ τοῦ κή τους καὶ τῆ ς κό ρης ὁ Περσεὺ ς ἐ γέ γραπτο καταβαί νων ἐ ξ ἀ έ ρος: καταβαί νει δ̓ ἐ πὶ τὸ θηρί ον γυμνὸ ς τὸ πᾶ ν: χλαμὺ ς ἀ μφὶ τοῖ ς ὤ μοις μό νον καὶ πέ διλον περὶ τὼ πό δε πλησί ον τοῦ πτεροῦ: πῖ λος δὲ αὐ τοῦ τὴ ν κεφαλὴ ν καλύ πτει: ὁ πῖ λος δὲ ὑ πῃ νί ττετο τὴ ν̓́ Αιδος κυνέ ην: τῇ λαιᾷ τὴ ν τῆ ς Γοργοῦ ς κεφαλὴ ν κρατεῖ καὶ προβέ βληται δί κην ἀ σπί δος.
3.7.8
̔ Η δέ ἐ στι φοβερὰ κἀ ν τοῖ ς χρώ μασι: τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς ἐ ξεπέ τασεν, ἔ φριξε τὰ ς τρί χας τῶ ν κροτά φων, ἤ γειρε τοὺ ς δρά κοντας: οὕ τως ἀ πειλεῖ κἀ ν τῇ γραφῇ.̔́ Οπλον μὲ ν τοῦ το τῇ λαιᾷ τῷ Περσεῖ: ὥ πλισται δὲ καὶ τὴ ν δεξιὰ ν διφυεῖ σιδή ρῳ εἰ ς δρέ πανον καὶ ξί φος ἐ σχισμέ νῳ.
3.7.9
̓́ Αρχεται μὲ ν γὰ ρ ἡ κώ πη κά τωθεν ἀ μφοῖ ν ἐ κ μιᾶ ς, καί ἐ στιν ἐ φ̓ ἡ μί σει τοῦ σιδή ρου ξί φος, ἐ ντεῦ θεν δὲ ἀ πορραγὲ ν τὸ μὲ ν ὀ ξύ νεται, τὸ δὲ ἐ πικά μπτεται. Καὶ τὸ μὲ ν ἀ πωξυσμέ νον μέ νει ξί φος, ὡ ς ἤ ρξατο, τὸ δὲ καμπτό μενον δρέ πανον γί νεται, ἵ να μιᾷ πληγῇ τὸ μὲ ν ἐ ρεί δῃ τὴ ν σφαγή ν, τὸ δὲ κρατῇ τὴ ν τομή ν. Τὸ μὲ ν τῆ ς̓ Ανδρομέ δας δρᾶ μα τοῦ το.
3.8.1
̔ Εξῆ ς δὲ τὸ τοῦ Προμηθέ ως ἐ γεγό νει. Δέ δεται μὲ ν ὁ Προμηθεὺ ς σιδή ρῳ καὶ πέ τρᾳ, ὥ πλισται δὲ̔ Ηρακλῆ ς τό ξῳ καὶ δό ρατι.̓́ Ορνις ἐ ς τὴ ν τοῦ Προμηθέ ως γαστέ ρα τρυφᾷ: ἕ στηκε γὰ ρ αὐ τὴ ν ἀ νοί γων,
3.8.2
ἤ δη μὲ ν ἀ νεῳ γμέ νην: ἀ λλὰ τὸ ῥ ά μφος ἐ ς τὸ ὄ ρυγμα καθεῖ ται, καὶ ἔ οικε διορύ ττειν τὸ τραῦ μα καὶ ζητεῖ ν τὸ ἧ παρ: τὸ δὲ ἐ κφαί νεται τοσοῦ τον, ὅ σον ἀ νέ ῳ ξεν ὁ γραφεὺ ς τὸ διό ρυγμα τοῦ τραύ ματος: ἐ περεί δει δὲ τῷ μηρῷ τῷ τοῦ Προμηθέ ως τὰ ς τῶ ν ὀ νύ χων ἀ κμά ς.
3.8.3
̔ Ο δὲ ἀ λγῶ ν πά ντη συνέ σταλται καὶ τὴ ν πλευρὰ ν συνέ σπασται καὶ τὸ ν μηρὸ ν ἐ γεί ρει καθ̓ αὑ τοῦ: εἰ ς γὰ ρ τὸ ἧ παρ συνά γει τὸ ν ὄ ρνιν: ὁ δὲ ἕ τερος αὐ τῷ τοῖ ν ποδοῖ ν τῷ σπασμῷ ὄ ρθιος ἀ ντιτεί νεται κά τω καὶ εἰ ς τοὺ ς δακτύ λους ἀ ποξύ νεται.
3.8.4
Τὸ δ̓ ἄ λλο σχῆ μα δεί κνυσι τὸ ν πό νον: κεκύ ρτωται τὰ ς ὀ φρῦ ς, συνέ σταλται τὸ χεῖ λος, φαί νει τοὺ ς ὀ δό ντας.̓ Ηλέ ησας ἂ ν ὡ ς ἀ λγοῦ σαν καὶ τὴ ν γραφή ν.
3.8.5
̓ Αναφέ ρει δὲ λυπού μενον̔ Ηρακλῆ ς.̔́ Εστηκε γὰ ρ τοξεύ ων τοῦ Προμηθέ ως τὸ ν δή μιον: ἐ νή ρμοσται τῷ τό ξῳ τὸ βέ λος, τῇ λαιᾷ προβέ βληται τὸ κέ ρας ὠ θῶ ν, ἐ πὶ μαζὸ ν ἕ λκει τὴ ν δεξιά ν, ἕ λκων τὸ νεῦ ρον κεκύ ρτωται κατό πιν τὸ ν ἀ γκῶ να.
3.8.6
Πά ντα οὖ ν ὁ μοῦ πτύ σσεται, τὸ τό ξον, τὸ νεῦ ρον, ἡ δεξιά. Συνά γεται μὲ ν ὑ πὸ τοῦ νεύ ρου τὸ τό ξον, διπλοῦ ται δὲ ὑ πὸ τῆ ς χειρὸ ς τὸ νεῦ ρον,
3.8.7
κλί νεται δὲ ἐ πὶ μαζὸ ν ἡ χεί ρ.̔ Ο δὲ Προμηθεὺ ς μεστό ς ἐ στιν ἐ λπί δος ἅ μα καὶ φό βου: πῇ μὲ ν γὰ ρ εἰ ς τὸ ἕ λκος, πῇ δὲ εἰ ς τὸ ν̔ Ηρακλέ α βλέ πει, καὶ θέ λει μὲ ν αὐ τὸ ν ὅ λοις τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς ἰ δεῖ ν, ἕ λκει δὲ τὸ ἥ μισυ τοῦ βλέ μματος ὁ πό νος.
3.9.1
̓ Ενδιατρί ψαντες οὖ ν ἡ μερῶ ν δύ ο καὶ ἀ ναλαβό ντες ἑ αυτοὺ ς ἐ κ τῶ ν κακῶ ν, ναῦ ν Αἰ γυπτί αν μισθωσά μενοι（ εἴ χομεν δὲ ὀ λί γον χρυσί ον, ὅ περ ἐ τύ χομεν ἐ ζωσμέ νοι） διὰ τοῦ Νεί λου τὸ ν πλοῦ ν ἐ π̓̓ Αλεξά νδρειαν ἐ ποιού μεθα, μά λιστα μὲ ν ἐ κεῖ διεγνωκό τες ποιή σασθαι τὴ ν διατριβὴ ν καὶ νομί ζοντες ταύ τῃ τά χα τοὺ ς φί λους εὑ ρή σειν προσενεχθέ ντας.
3.9.2
̓ Επεὶ δ̓ ἐ γενό μεθα κατά τινα πό λιν, ἐ ξαί φνης βοῆ ς ἀ κού ομεν πολλῆ ς. Καὶ ὁ ναύ της εἰ πὼ ν“ ὁ βουκό λος” μεταστρέ φει τὴ ν ναῦ ν, ὡ ς ἐ παναπλεύ σων εἰ ς τοὐ πί σω, καὶ ἅ μα πλή ρης ἦ ν ἡ γῆ φοβερῶ ν καὶ ἀ γρί ων ἀ νθρώ πων: μεγά λοι μὲ ν πά ντες, μέ λανες δὲ τὴ ν χρό αν, οὐ κατὰ τὴ ν τῶ ν̓ Ινδῶ ν τὴ ν ἄ κρατον, ἀ λλ̓ οἷ ος ἂ ν γέ νοιτο νό θος Αἰ θί οψ, ψιλοὶ τὰ ς κεφαλά ς, λεπτοὶ τοὺ ς πό δας, τὸ σῶ μα παχεῖ ς: ἐ βαρβά ριζον δὲ πά ντες.
3.9.3
Καὶ ὁ κυβερνή της εἰ πὼ ν“ ἀ πολώ λαμεν” ἔ στησε τὴ ν ναῦ ν, ὁ γὰ ρ ποταμὸ ς ταύ τῃ στενώ τατος: καὶ ἐ πεμβά ντες τῶ ν λῃ στῶ ν τέ σσαρες πά ντα μὲ ν τὰ ἐ ν τῇ νηὶ λαμβά νουσι, καὶ τὸ χρυσί ον ἡ μῶ ν ἀ ποφέ ρουσιν, ἡ μᾶ ς δὲ δή σαντες καὶ κατακλεί σαντες εἴ ς τι δωμά τιον ἀ πηλλά ττοντο, φύ λακας ἡ μῖ ν καταλιπό ντες, ὡ ς εἰ ς τὴ ν ἐ πιοῦ σαν ἄ ξοντες ἡ μᾶ ς ὡ ς τὸ ν βασιλέ α: τού τῳ γὰ ρ ἐ κά λουν τῷ ὀ νό ματι τὸ ν λῃ στὴ ν τὸ ν μεί ζονα. Καὶ ἦ ν ὁ δὸ ς ἡ μερῶ ν δύ ο, ὡ ς παρὰ τῶ ν σὺ ν ἡ μῖ ν ἑ αλωκό των ἠ κού σαμεν.
3.10.1
̓ Επεὶ οὖ ν νὺ ξ ἐ γέ νετο καὶ ἐ κεί μεθα, ὡ ς ἦ μεν, δεδεμέ νοι καὶ ἐ κά θευδον οἱ φρουροί, τό τε, ὡ ς ἐ ξὸ ν ἤ δη, κλά ειν ἦ ρχον τὴ ν Λευκί ππην. Καὶ δὴ λογισά μενος ὅ σων αὐ τῇ γέ γονα κακῶ ν αἴ τιος, κωκύ σας ἐ ν τῇ ψυχῇ βύ θιον, τῷ δὲ νῷ κλέ ψας τοῦ κωκυτοῦ τὸ ν ψό φον“ ὦ θεοὶ καὶ δαί μονες” ἔ φην“ εἴ περ ἐ στέ που καὶ ἀ κού ετε, τί τηλικοῦ τον ἠ δική καμεν, ὡ ς ἐ ν ὀ λί γαις ἡ μέ ραις τοσού τῳ πλή θει βαπτισθῆ ναι κακῶ ν;
3.10.2
Νῦ ν δὲ καὶ παραδεδώ κατε ἡ μᾶ ς λῃ σταῖ ς Αἰ γυπτί οις, ἵ να μηδὲ ἐ λέ ου τύ χωμεν. Λῃ στὴ ν γὰ ῥ́ Ελληνα καὶ φωνὴ κατέ κλασε, καὶ δέ ησις ἐ μά λαξεν: ὁ γὰ ρ λό γος πολλά κις τὸ ν ἔ λεον προξενεῖ: τῷ γὰ ρ πονοῦ ντι τῆ ς ψυχῆ ς ἡ γλῶ ττα πρὸ ς ἱ κετηρί αν διακονουμέ νη τῆ ς τῶ ν ἀ κουό ντων ψυχῆ ς ἡ μεροῖ τὸ θυμού μενον.
3.10.3
Νῦ ν δὲ ποί ᾳ μὲ ν φωνῇ δεηθῶ μεν; τί νας δὲ λό γους προτεί νωμεν; Κἂ ν Σειρή νων τις γέ νηται πιθανώ τερος, ὁ ἀ νδροφό νος οὐ κ ἀ κού ει. Μό νοις ἱ κετεύ ειν με δεῖ τοῖ ς νεύ μασι καὶ τὴ ν δέ ησιν δηλοῦ ν ταῖ ς χειρονομί αις.̓̀ Ω τῶ ν ἀ τυχημά των: ἤ δη τὸ ν θρῆ νον ὀ ρχή σομαι.
3.10.4
Τὰ μὲ ν οὖ ν ἐ μά, κἂ ν ὑ περβολὴ ν ἔ χῃ συμφορᾶ ς, ἧ ττον ἀ λγῶ, τὰ δὲ σά, Λευκί ππη, ποί ῳ στό ματι θρηνή σω; ποί οις ὄ μμασι δακρύ σω;̓͂ Ω πιστὴ μὲ ν πρὸ ς ἀ νά γκην ἔ ρωτος, χρηστὴ δὲ πρὸ ς ἐ ραστὴ ν δυστυχοῦ ντα.
3.10.5
̔ Ως καλά σου τῶ ν γά μων τὰ κοσμή ματα. Θά λαμος μὲ ν τὸ δεσμωτή ριον, εὐ νὴ δὲ ἡ γῆ, ὅ ρμοι δὲ καὶ ψέ λια κά λοι καὶ βρό χος, καί σοι νυμφαγωγὸ ς λῃ στὴ ς παρακαθεύ δει, ἀ ντὶ δὲ ὑ μεναί ων τί ς σοι τὸ ν θρῆ νον ᾅ δει.
3.10.6
Μά την σοι, ὦ θά λασσα, τὴ ν χά ριν ὡ μολογή σαμεν: μέ μφομαί σου τῇ φιλανθρωπί ᾳ: χρηστοτέ ρα γέ γονας πρὸ ς οὕ ς ἀ πέ κτεινας, ἡ μᾶ ς δὲ σώ σασα μᾶ λλον ἀ πέ κτεινας.̓ Εφθό νησας ἡ μῖ ν ἀ λῃ στεύ τοις ἀ ποθανεῖ ν.”
3.11.1
Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ἐ θρή νουν ἡ συχῆ, κλά ειν δὲ οὐ κ ἠ δυνά μην: τοῦ το γὰ ρ ἴ διον τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν ἐ ν τοῖ ς μεγά λοις κακοῖ ς.̓ Εν μὲ ν γὰ ρ ταῖ ς μετρί αις συμφοραῖ ς ἀ φθό νως τὰ δά κρυα καταρρεῖ καὶ ἔ στι τοῖ ς πά σχουσιν εἰ ς τοὺ ς κολά ζοντας ἱ κετηρί α καὶ τοὺ ς ἀ λγοῦ ντας ὥ σπερ οἰ δοῦ ντος τραύ ματος ἐ κέ νωσεν: ἐ ν δὲ τοῖ ς ὑ περβά λλουσι δεινοῖ ς φεύ γει τὰ δά κρυα καὶ προδί δωσι τοὺ ς ὀ φθαλμού ς.
3.11.2
̓ Εντυχοῦ σα γὰ ρ αὐ τοῖ ς ἀ ναβαί νουσιν ἡ λύ πη ἵ στησί τε τὴ ν ἀ κμὴ ν καὶ μετοχετεύ ει καταφέ ρουσα σὺ ν αὑ τῇ κά τω: τὰ δὲ ἐ κτρεπό μενα τῆ ς ἐ πὶ τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς ὁ δοῦ εἰ ς τὴ ν ψυχὴ ν καταρρεῖ καὶ χαλεπώ τερον αὐ τῆ ς ποιεῖ τὸ τραῦ μα. Λέ γω οὖ ν πρὸ ς τὴ ν Λευκί ππην πά ντα σιγῶ σαν“ τί σιγᾷ ς, φιλτά τη, καὶ οὐ δέ ν μοι λαλεῖ ς;”“̔́ Οτι μοι” ἔ φη“ πρὸ τῆ ς ψυχῆ ς, Κλειτοφῶ ν, τέ θνηκεν ἡ φωνή.”
3.12.1
Ταῦ θ̓ ἡ μᾶ ς διαλεγομέ νους ἔ λαθεν ἕ ως γενομέ νη: καί τις ἵ ππον ἐ πελαύ νων ἔ ρχεται, κό μην ἔ χων πολλὴ ν καὶ ἀ γρί αν: ἐ κό μα δὲ καὶ ὁ ἵ ππος. Γυμνὸ ς ἦ ν ὁ ἵ ππος ἄ στρωτος καὶ οὐ κ εἶ χε φά λαρα: τοιοῦ τοι γὰ ρ τοῖ ς λῃ σταῖ ς εἰ σιν οἱ ἵ πποι.̓ Απὸ δὲ τοῦ λῃ στά ρχου παρῆ ν καὶ“ εἴ τις” ἔ φη“ παρθέ νος ἐ στὶ ν ἐ ν τοῖ ς εἰ λημμέ νοις, ταύ την ἀ πά γειν πρὸ ς τὸ ν θεό ν, ἱ ερεῖ ον
3.12.2
ἐ σομέ νην καὶ καθά ρσιον τοῦ στρατοῦ.” Οἱ δὲ ἐ πὶ τὴ ν Λευκί ππην εὐ θὺ ς τρέ πονται, ἡ δὲ εἴ χετό μου καὶ ἐ ξεκρέ ματο βοῶ σα. Τῶ ν δὲ λῃ στῶ ν οἱ μὲ ν ἀ πέ σπων, οἱ δὲ ἔ τυπτον: ἀ πέ σπων μὲ ν τὴ ν Λευκί ππην, ἔ τυπτον δὲ ἐ μέ.̓ Αρά μενοι οὖ ν αὐ τὴ ν μετέ ωρον ἀ πά γουσιν, ἡ μᾶ ς δὲ κατὰ σχολὴ ν ἦ γον δεδεμέ νους.
3.13.1
Καὶ ἐ πεὶ δύ ο σταδί ους τῆ ς κώ μης προή λθομεν, ἀ λαλαγμὸ ς ἀ κού εται πολὺ ς καὶ σά λπιγγος ἦ χος καὶ ἐ πιφαί νεται φά λαγξ στρατιωτική, πά ντες ὁ πλῖ ται. Οἱ δὲ λῃ σταὶ κατιδό ντες, ἡ μᾶ ς μέ σους διαλαβό ντες ἔ μενον ἐ πιό ντας, ὡ ς αὐ τοὺ ς ἀ μυνού μενοι.
3.13.2
Καὶ μετ̓ οὐ πολὺ παρῆ σαν πεντή κοντα τὸ ν ἀ ριθμό ν, πά ντες ὁ πλῖ ται, οἱ μὲ ν ποδή ρεις ἔ χοντες τὰ ς ἀ σπί δας, οἱ δὲ πέ λτας: οἱ δὲ λῃ σταὶ πολλῷ πλεί ους ὄ ντες, βώ λους ἀ πὸ τῆ ς γῆ ς λαμβά νοντες τοὺ ς στρατιώ τας ἔ βαλλον.
3.13.3
Παντὸ ς δὲ βώ λου χαλεπώ τερος βῶ λος Αἰ γύ πτιος, βαρύ ς τε καὶ τραχὺ ς καὶ ἀ νώ μαλος: τὸ δ̓ ἀ νώ μαλό ν εἰ σιν αἱ αἰ χμαὶ τῶ ν λί θων: ὥ στε βληθεὶ ς διπλοῦ ν ποιεῖ ἐ ν ταὐ τῷ τὸ τραῦ μα, καὶ οἴ δημα ὡ ς ἀ πὸ λί θου,
3.13.4
καὶ τομὰ ς ὡ ς ἀ πὸ βέ λους.̓ Αλλὰ ταῖ ς γε ἀ σπί σιν ἐ κδεχό μενοι τοὺ ς λί θους ὀ λί γον τῶ ν βαλλό ντων ἐ φρό ντιζον.̓ Επεὶ οὖ ν ἔ καμον οἱ λῃ σταὶ βά λλοντες, ἀ νοί γουσι μὲ ν οἱ στρατιῶ ται τὴ ν φά λαγγα, ἐ κθέ ουσι δὲ ἀ πὸ τῶ ν ὅ πλων ἄ νδρες κού φως ἐ σταλμέ νοι, φέ ρων αἰ χμὴ ν ἕ καστος καὶ ξί φος, καὶ ἀ κοντί ζουσιν ἅ μα, καὶ οὐ δεὶ ς ἦ ν ὃ ς οὐ κ ἐ πέ τυχεν.
3.13.5
Εἶ τα οἱ ὁ πλῖ ται προσέ ρρεον: καὶ ἦ ν ἡ μά χη στερρά, πληγαὶ δὲ παῤ ἀ μφοτέ ρων καὶ τραύ ματα καὶ σφαγαί. Καὶ τὸ μὲ ν ἔ μπειρον παρὰ τοῖ ς στρατιώ ταις ἀ νεπλή ρου τοῦ πλή θους τὸ ἐ νδεέ ς: ἡ μεῖ ς δὲ ὅ σοι τῶ ν αἰ χμαλώ των ἦ μεν, ἐ πιτηρή σαντες τὸ πονοῦ ν τῶ ν λῃ στῶ ν μέ ρος, ἅ μα συνελθό ντες διακό πτομέ ν τε αὐ τῶ ν τὴ ν φά λαγγα καὶ ἐ πὶ τοὺ ς ἐ ναντί ους ἐ κτρέ χομεν.
3.13.6
Οἱ δὲ δτρατιῶ ται τὸ μὲ ν πρῶ τον ἐ πεχεί ρουν ἀ ναιρεῖ ν, οὐ κ εἰ δό τες, ὡ ς δὲ εἶ δον γυμνοὺ ς καὶ δεσμὰ ἔ χοντας, ὑ πονοή σαντες τὴ ν ἀ λή θειαν δέ χονται τῶ ν ὅ πλων εἴ σω καὶ ἐ π̓ οὐ ρὰ ν παραπέ μψαντες εἴ ων ἡ συχά ζειν.
3.13.7
̓ Εν τού τῳ δὲ καὶ ἱ ππεῖ ς προσέ ρρεον, καὶ ἐ πεὶ πλησί ον ἐ γέ νοντο, κατὰ κέ ρας ἑ κά τερον ἐ κτεί ναντες τὴ ν φά λαγγα περιί ππευον αὐ τοὺ ς κύ κλῳ, κἀ ν τού τῳ συναγαγό ντες αὐ τοὺ ς εἰ ς ὀ λί γον κατεφό νευον. Καὶ οἱ μὲ ν ἔ κειντο τεθνηκό τες, οἱ δὲ καὶ ἡ μιθνῆ τες ἐ μά χοντο: τοὺ ς δὲ λοιποὺ ς ἐ ζώ γρησαν.
3.14.1
̓͂ Ην δὲ περὶ δεί λην ὁ καιρό ς: καὶ ὁ στρατηγὸ ς διαλαβὼ ν ἡ μῶ ν ἕ καστον ἐ πυνθά νετο τί νες εἴ ημεν καὶ πῶ ς ληφθεί ημεν: διηγεῖ το δὲ ἄ λλος ἄ λλο τι, κἀ γὼ τἀ μὰ εἶ πον.̓ Επεὶ οὖ ν ἅ παντα ἔ μαθεν, ἐ κέ λευσεν ἀ κολουθεῖ ν, αὐ τὸ ς δὲ ὅ πλα δώ σειν ὑ πέ σχετο: διεγνώ κει γὰ ρ ἀ ναμεί νας στρατιὰ ν ἐ πελθεῖ ν τῷ μεγά λῳ λῃ στηρί ῳ: ἐ λέ γοντο δὲ ἀ μφὶ τοὺ ς μυρί ους εἶ ναι.
3.14.2
̓ Εγὼ δὲ ἵ ππον ᾔ τουν, σφό δρα γὰ ρ ἤ μην ἱ ππεύ ειν γεγυμνασμέ νος.̔ Ως δέ τις παρῆ ν, περιά γων τὸ ν ἵ ππον ἐ πεδεικνύ μην ἐ ν ῥ υθμῷ τὰ τῶ ν πολεμού ντων σχή ματα, ὥ στε καὶ τὸ ν στρατηγὸ ν σφό δρα ἐ παινέ σαι. Ποιεῖ ται δή με ἐ κεί νην τὴ ν ἡ μέ ραν ὁ μοτρά πεζον καὶ παρὰ τὸ δεῖ πνον ἐ πυνθά νετο τἀ μὰ καὶ ἀ κού ων ἠ λέ ει.
3.14.3
Συμπαθὴ ς δέ πως εἰ ς ἔ λεον ἄ νθρωπος ἀ κροατὴ ς ἀ λλοτρί ων κακῶ ν, καὶ ὁ ἔ λεος πολλά λις φιλί αν προξενεῖ: ἡ γὰ ρ ψυχὴ μαλαχθεῖ σα πρὸ ς τὴ ν ὧ ν ἤ κουσε λύ πην, συνδιατεθεῖ σα κατὰ μικρὸ ν τῇ τοῦ πά θους ἀ κροά σει τὸ ν οἶ κτον εἰ ς φιλί αν καὶ τὴ ν λύ πην εἰ ς ἔ λεον συλλέ γει.
3.14.4
Οὕ τως οὖ ν διέ θηκα τὸ ν στρατηγὸ ν ἐ κ τῆ ς ἀ κροά σεως, ὡ ς καὶ αὐ τὸ ν εἰ ς δά κρυα προαγαγεῖ ν: πλέ ον δὲ ποιεῖ ν εἴ χομεν οὐ δέ ν, τῆ ς Λευκί ππης ὑ πὸ τῶ ν λῃ στῶ ν ἐ χομέ νης.̓́ Εδωκε δέ μοι καὶ θερά ποντα τὸ ν ἐ πιμελησό μενον Αἰ γύ πτιον.
3.15.1
Τῇ δ̓ ὑ στεραί ᾳ πρὸ ς τὴ ν διά βασιν παρεσκευά ζετο καὶ ἐ πεχεί ρει τὴ ν διώ ρυχα χῶ σαι, ἥ τις ἦ ν ἐ μποδώ ν. Καὶ γὰ ρ ἑ ωρῶ μεν τοὺ ς λῃ στὰ ς μετὰ πλεί στης δυνά μεως ἐ πὶ θά τερα τῆ ς διώ ρυχος ἑ στῶ τας ἐ ν τοῖ ς ὅ πλοις: βωμὸ ς δέ τις αὐ τοῖ ς αὐ τοσχέ διος ἦ ν πηλοῦ πεποιημέ νος καὶ σορὸ ς τοῦ βωμοῦ πλησί ον.
3.15.2
̓́ Αγουσι δή τινες δύ ο τὴ ν κό ρην ὀ πί σω τὼ χεῖ ρε δεδεμέ νην. Καὶ αὐ τοὺ ς μὲ ν οἵ τινες ἦ σαν οὐ κ εἶ δον, ἦ σαν γὰ ρ ὡ πλισμέ νοι, τὴ ν δὲ κό ρην Λευκί ππην οὖ σαν ἐ γνώ ρισα.
3.15.3
Εἶ τα κατὰ τῆ ς κεφαλῆ ς σπονδὴ ν καταχέ αντες, περιά γουσι τὸ ν βωμὸ ν κύ κλῳ καὶ ἐ πηύ λει τις αὐ τῇ, καὶ ὁ ἱ ερεύ ς, ὡ ς εἰ κό ς, ᾖ δεν ᾠ δὴ ν Αἰ γυπτί αν: τὸ γὰ ρ σχῆ μα τοῦ στό ματος καὶ τῶ ν προσώ πων τὸ διειλκυσμέ νον ὑ πέ φαινεν ᾠ δή ν.
3.15.4
Εἶ τα ἀ πὸ συνθή ματος πά ντες ἀ ναχωροῦ σι τοῦ βωμοῦ μακρά ν, τῶ ν δὲ νεανί σκων ὁ ἕ τερος ἀ νακλί νας αὐ τὴ ν ὑ πτί αν ἔ δησεν ἐ κ παττά λων ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς ἐ ρηρεισμέ νων, οἷ ον ποιοῦ σιν οἱ κοροπλά θοι τὸ ν Μαρσύ αν ἐ κ τοῦ φυτοῦ δεδεμέ νον: εἶ τα λαβὼ ν ξί φος βά πτει κατὰ τῆ ς καρδί ας καὶ διελκύ σας τὸ ξί φος εἰ ς τὴ ν κά τω γαστέ ρα ῥ ή γνυσι:
3.15.5
τὰ σπλά γχνα δὲ εὐ θὺ ς ἐ ξεπή δησεν, ἃ ταῖ ς χερσὶ ν ἐ ξελκύ σαντες ἐ πιτιθέ ασι τῷ βωμῷ: καὶ ἐ πεὶ ὠ πτή θη, κατατεμό ντες ἅ παντες εἰ ς μοί ρας ἔ φαγον. Ταῦ τα δὲ ὁ ρῶ ντες οἱ στρατιῶ ται καὶ ὁ στρατηγὸ ς καθ̓ ἓ ν τῶ ν πραττομέ νων ἀ νεβό ων καὶ τὰ ς ὄ ψεις ἀ πέ στρεφον τῆ ς θέ ας, ἐ γὼ δὲ ἐ κ παραλό γου καθή μενος ἐ θεώ ρουν.
3.15.6
Τὸ δὲ ἦ ν ἔ κπληξις: μέ τρον γὰ ρ οὐ κ ἔ χον τὸ κακὸ ν ἐ νεβρό ντησέ με. Καὶ τά χα ὁ τῆ ς Νιό βης μῦ θος οὐ κ ἦ ν ψευδή ς, ἀ λλὰ κἀ κεί νη τι τοιοῦ τον παθοῦ σα ἐ πὶ τῇ τῶ ν παί δων ἀ πωλεί ᾳ δό ξαν παρέ σχεν ἐ κ τῆ ς ἀ κινησί ας ὡ σεὶ λί θος γενομέ νη.
3.15.7
̓ Επεὶ δὲ τέ λος εἶ χεν, ὥ ς γε ᾤ μην, τὸ ἔ ργον, τὸ σῶ μα ἐ νθέ ντες τῇ σορῷ καταλεί πουσι, πῶ μα ἐ π̓ αὐ τῆ ς ἐ πιθέ ντες, τὸ ν δὲ βωμὸ ν καταστρέ ψαντες φεύ γουσιν ἀ μεταστρεπτί. Οὕ τω γὰ ρ αὐ τοῖ ς ποιεῖ ν ἔ τυχε μεμαντευμέ νος ὁ ἱ ερεύ ς.
3.16.1
̔ Εσπέ ρας δὲ γενομέ νης ἡ διῶ ρυξ κέ χωστο πᾶ σα, οἱ δὲ στρατιῶ ται διαβά ντες αὐ λί ζονται μικρὸ ν ἄ νω τῆ ς διώ ρυχος καὶ περὶ δεῖ πνον ἦ σαν: ὁ δὲ στρατηγὸ ς ἐ πεχεί ρει με παρηγορεῖ ν ἀ νιαρῶ ς ἔ χοντα.
3.16.2
Περὶ δὲ πρώ την νυκτὸ ς φυλακὴ ν πά ντας ἐ πιτηρή σας καθεύ δοντας πρό ειμι τὸ ξί φος ἔ χων, ἐ πικατασφά ξων ἐ μαυτὸ ν τῇ σορῷ.
3.16.3
̓ Επεὶ δὲ πλησί ον ἐ γενό μην, ἀ νατεί νω τὸ ξί φος“ Λευκί ππη” λέ γων“ ἀ θλί α καὶ πά ντων ἀ νθρώ πων δυστυχεστά τη, οὐ τὸ ν θά νατον ὀ δύ ρομαί σου μό νον, οὐ δ̓ ὅ τι τέ θνηκας ἐ πὶ ξέ νης, οὐ δ̓ ὅ τι σοι γέ γονεν ἐ κ βί ας σφαγή, ἀ λλ̓ ὅ τι ταῦ τα τῶ ν σῶ ν ἀ τυχημά των παί γνια, ἀ λλ̓ ὅ τι καθά ρσιον γέ γονας ἀ καθά ρτων σωμά των καί σε ζῶ σαν ἀ νέ τεμον, οἴ μοι, καὶ βλέ πουσαν ὅ λην τὴ ν ἀ νατομή ν, ἀ λλ̓ ὅ τι σου τῆ ς γαστρὸ ς τὰ μυστή ρια ἐ μέ ρισαν καὶ τὴ ν ταφὴ ν κακοδαί μονι βωμῷ καὶ σορῷ.
3.16.4
Καὶ τὸ μὲ ν σῶ μα ταύ τῃ κατατέ θειται, τὰ δὲ σπλά γχνα ποῦ; Εἰ μὲ ν δεδαπανή κει τὸ πῦ ρ, ἥ ττων ἡ συμφορά: νῦ ν δὲ ἡ τῶ ν σπλά γχνων σου ταφὴ λῃ στῶ ν γέ γονε τροφή.̓̀ Ω πονηρᾶ ς ἐ πὶ βωμοῦ δᾳ δουχί ας: ὦ τροφῶ ν καινὰ μυστή ρια.
3.16.5
Καὶ ἐ πὶ τοιού τοις θύ μασιν ἔ βλεπον ἄ νωθεν οἱ θεοὶ καὶ οὐ κ ἐ σβέ σθη τὸ πῦ ρ, ἀ λλὰ μιαινό μενον ἠ νεί χετο καὶ ἀ νέ φερε τοῖ ς θεοῖ ς τὴ ν κνί σσαν; Λά βε οὖ ν, Λευκί ππη, τὰ ς πρεπού σας σοι παῤ ἐ μοῦ χοά ς.”
3.17.1
Ταῦ τα εἰ πὼ ν ἀ νατεί νω τὸ ξί φος ἄ νω, ὡ ς καθή σων ἐ μαυτῷ κατὰ τῆ ς σφαγῆ ς, καὶ ὁ ρῶ δύ ο τινὰ ς ἐ ξ ἐ ναντί ας（ σεληναί α δὲ ἦ ν） σπουδῇ θέ οντας.̓ Επέ σχον οὖ ν λῃ στὰ ς εἶ ναι δοκῶ ν, ὡ ς ἂ ν ὑ π̓ αὐ τῶ ν ἀ ποθά νοιμι.
3.17.2
̓ Εν τού τῳ δὲ ἐ γγὺ ς ἐ γέ νοντο καὶ ἀ ναβοῶ σιν ἄ μφω: Μενέ λαος δὲ ἦ ν καὶ ὁ Σά τυρος.̓ Εγὼ δὲ ἄ νδρας ἰ δὼ ν ἐ κ παραλό γου ζῶ ντας φί λους οὔ τε περιεπτυξά μην, οὔ τ̓ ἐ ξεπλά γην ὑ φ̓ ἡ δονῆ ς: τοσοῦ τον ἡ λύ πη με τῆ ς συμφορᾶ ς ἐ ξεκώ φωσε.
3.17.3
Λαμβά νονται δή μου τῆ ς δεξιᾶ ς καὶ ἐ πεχεί ρουν ἀ φαιρεῖ σθαι τὸ ξί φος: ἐ γὼ δὲ“ πρὸ ς θεῶ ν” ἔ φην“ μή μοι φθονή σητε θανά του καλοῦ, μᾶ λλον δὲ φαρμά κου τῶ ν κακῶ ν: οὐ δὲ γὰ ρ ζῆ ν ἔ τι δύ ναμαι, κἂ ν νῦ ν με βιά σησθε,
3.17.4
Λευκί ππης οὕ τως ἀ νῃ ρημέ νης. Τοῦ το μὲ ν γὰ ρ ἀ φαιρή σεσθέ μου τὸ ξί φος, τὸ δὲ τῆ ς ἐ μῆ ς λύ πης ξί φος ἔ νδον καταπέ πηγε καὶ τέ μνει κατ̓ ὀ λί γον.̓ Αθανά τῳ σφαγῇ ἀ ποθνή σκειν με βού λεσθε;” Λέ γει οὖ ν ὁ Μενέ λαος“ ἀ λλ̓ εἰ διὰ τοῦ το θέ λεις ἀ ποθανεῖ ν, ὥ ρα σοι τὸ ξί φος ἐ πισχεῖ ν: Λευκί ππη δέ σοι νῦ ν ἀ ναβιώ σεται.”
3.17.5
Βλέ ψας οὖ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν“ ἔ τι μου καταγελᾷ ς” ἔ φην“ ἐ πὶ τηλικού τῳ κακῷ; εὖ γε, Μενέ λαε, Ξενί ου μέ μνησαι Διό ς.”̔ Ο δὲ δρού σας τὴ ν σορὸ ν“ ἐ πεὶ τοί νυν ἀ πιστεῖ Κλειτοφῶ ν” ἔ φη,“ σύ μοι, Λευκί ππη,
3.17.6
μαρτύ ρησον, εἰ ζῇ ς.”̔́ Αμα δὲ εἶ πε καὶ δί ς που καὶ τρὶ ς ἐ πά ταξε τὴ ν σορό ν, καὶ κά τωθεν ἀ κού ω φωνῆ ς πά νυ λεπτῆ ς. Τρό μος οὖ ν εὐ θὺ ς ἴ σχει με καὶ πρὸ ς τὸ ν Μενέ λαον ἀ πέ βλεπον, μά γον εἶ ναι δοκῶ ν.
3.17.7
̔ Ο δὲ ἀ νέ ῳ γεν ἅ μα τὴ ν σορὸ ν καὶ ἡ Λευκί ππη κά τωθεν ἀ νέ βαινε, φοβερὸ ν θέ αμα, ὦ θεοί, καὶ φρικωδέ στατον.̓ Ανέ ῳ κτο μὲ ν ἡ γαστὴ ρ αὐ τῆ ς πᾶ σα καὶ ἦ ν ἐ ντέ ρων κενή: ἐ πιπεσοῦ σα δέ μοι περιπλέ κεται καὶ συνέ φυμεν καὶ ἄ μφω κατεπέ σομεν.
3.18.1
Μό λις οὖ ν ἀ ναζωπυρή σας λέ γω πρὸ ς τὸ ν: Μενέ λαον“ οὐ κ ἐ ρεῖ ς μοι τί ταῦ τα; οὐ χὶ Λευκί ππην ὁ ρῶ; ταύ την οὐ κρατῶ καὶ ἀ κού ω λαλού σης; ἃ οὖ ν χθὲ ς ἐ θεασά μην τί να ἦ ν; ἢ γὰ ρ ἐ κεῖ νά ἐ στιν ἢ ταῦ τα ἐ νύ πνια.
3.18.2
̓ Αλλ̓ ἰ δοὺ καὶ φί λημα ἀ ληθινὸ ν καὶ ζῶ ν, ὡ ς κἀ κεῖ νο τὸ τῆ ς Λευκί ππης γλυκύ.”“̓ Αλλὰ νῦ ν” ὁ Μενέ λαος ἔ φη“ καὶ τὰ σπλά γχνα ἀ πολή ψεται καὶ τὰ στέ ρνα συμφύ σεται καὶ ἄ τρωτον ὄ ψει.̓ Αλλ̓ ἐ πικά λυψαί σου τὸ πρό σωπον: καλῶ γὰ ρ τὴ ν̔ Εκά την ἐ πὶ τὸ ἔ ργον.”̓ Εγὼ δὲ πιστεύ σας ἐ νεκαλυψά μην.
3.18.3
̔ Ο δὲ ἄ ρχεται τερατεύ εσθαι καὶ λό γον τινὰ καταλέ γειν: καὶ ἅ μα λέ γων περιαιρεῖ τὰ μαγγανεύ ματα τὰ ἐ πὶ τῇ γαστρὶ τῆ ς Λευκί ππης καὶ ἀ ποκατέ στησεν εἰ ς τὸ ἀ ρχαῖ ον,
3.18.4
λέ γει τέ μοι“ ἀ ποκά λυψαι.” Κἀ γὼ μό λις μὲ ν καὶ φοβού μενος（ ἀ ληθῶ ς γὰ ρ ᾤ μην τὴ ν̔ Εκά την παρεῖ ναι）, ὅ μως δ̓ οὖ ν ἀ πέ στησα τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν τὰ ς χεῖ ρας καὶ ὁ λό κληρον τὴ ν Λευκί ππην ὁ ρῶ.
3.18.5
̓́ Ετι μᾶ λλον οὖ ν ἐ κπλαγεὶ ς ἐ δεό μην τοῦ Μενελά ου λέ γων“ ὦ φί λτατε Μενέ λαε, εἰ διά κονό ς τις εἶ θεῶ ν, δέ ομαί σου, ποῦ γῆ ς εἰ μι καὶ τί να ποτὲ ταῦ τα ὁ ρῶ;” Καὶ ἡ Λευκί ππη“ καῦ σαι” ἔ φη“ Μενέ λαε, δεδιττό μενος αὐ τό ν, λέ γε δὲ πῶ ς τοὺ ς λῃ στὰ ς ἠ πά τησας.”
3.19.1
̔ Ο οὖ ν Μενέ λαος λέ γει“ οἶ δας ὡ ς Αἰ γύ πτιό ς εἰ μι τὸ γέ νος: φθά νω γά ρ σοι ταῦ τα εἰ πὼ ν ἐ πὶ τῆ ς νεώ ς.̓͂ Ην οὖ ν μοι τὰ πλεῖ στα τῶ ν κτημά των περὶ ταύ την τὴ ν κώ μην καὶ οἱ ἄ ρχοντες αὐ τῆ ς γνώ ριμοι.
3.19.2
̓ Επεὶ οὖ ν τῇ ναυαγί ᾳ περιεπέ σομεν, εἶ τά με προσέ ρριψε τὸ κῦ μα τοῖ ς τῆ ς Αἰ γύ πτου παραλί οις, λαμβά νομαι μετὰ τοῦ Σατύ ρου πρὸ ς τῶ ν ταύ τῃ παραφυλαττό ντων λῃ στῶ ν.̔ Ως δὲ ἄ γομαι πρὸ ς τὸ ν λῄ σταρχον, ταχύ με τῶ ν λῃ στῶ ν τινες γνωρί σαντες λύ ουσί μου τὰ δεσμά, θαρρεῖ ν τε ἐ κέ λευον καὶ συμπονεῖ ν αὐ τοῖ ς, ὡ ς ἂ ν οἰ κεῖ ον.
3.19.3
̓ Εξαιτοῦ μαι δὴ καὶ τὸ ν Σά τυρον ὡ ς ἐ μό ν.” Οἱ δὲ“ ἀ λλ̓ ὅ πως” ἔ φησαν“ ἐ πιδεί ξεις ἡ μῖ ν σεαυτὸ ν τολμηρὸ ν πρῶ τον.” Κἀ ν τού τῳ χρησμὸ ν ἴ σχουσι κό ρην καταθῦ σαι καὶ καθῆ ραι τὸ λῃ στή ριον καὶ τοῦ μὲ ν ἥ πατος ἀ πογεύ σασθαι τυθεί σης, τὸ δὲ λοιπὸ ν σῶ μα σορῷ παραδό ντας ἀ ναχωρῆ σαι, ὡ ς ἂ ν τὸ τῶ ν ἐ ναντί ων στρατό πεδον ὑ περβά λοι τῆ ς θυσί ας τὸ ν τό πον.“ λέ γε δὴ τὰ ἐ πί λοιπα, Σά τυρε, σὸ ς γὰ ρ ἐ ντεῦ θεν ὁ λό γος.”
3.20.1
Καὶ ὁ Σά τυρος λέ γει“ ἅ μα δὲ βιαζό μενος ἐ πὶ τὸ στρατό πεδον ἔ κλαον, ὦ δέ σποτα, καὶ ὠ δυρό μην, τὰ περὶ τῆ ς Λευκί ππης πυθό μενος, καὶ ἐ δεό μην Μενελά ου παντὶ τρό πῳ σῶ σαι τὴ ν κό ρην.
3.20.2
Δαί μων δέ τις ἀ γαθὸ ς ἡ μῖ ν συνή ργησεν.̓ Ετύ χομεν τῇ προτεραί ᾳ τῆ ς θυσί ας ἡ μέ ρᾳ καθεζό μενοι πρὸ ς τῇ θαλά ττῃ λυπού μενοι καὶ περὶ τού των σκοποῦ ντες, τῶ ν δὲ λῃ στῶ ν τινες ναῦ ν ἰ δό ντες ἀ γνοί ᾳ πλανηθεῖ σαν ὥ ρμησαν ἐ π̓ αὐ τή ν.
3.20.3
Οἱ δὲ ἐ πὶ τῆ ς νεὼ ς συνέ ντες οἳ τυγχά νουσιν, ἐ πεχεί ρουν ἐ λαύ νειν εἰ ς τοὐ πί σω: ὡ ς δὲ φθά νουσιν οἱ λῃ σταὶ καταλαβό ντες, πρὸ ς ἄ μυναν τρέ πονται:
3.20.4
καὶ γά ρ τις ἐ ν αὐ τοῖ ς ἦ ν τῶ ν τὰ̔ Ομή ρου τῷ στό ματι δεικνύ ντων ἐ ν τοῖ ς θεά τροις. Τὴ ν̔ Ομηρικὴ ν οὖ ν σκευὴ ν ὁ πλισά μενος καὶ αὐ τὸ ς καὶ τοὺ ς ἀ μφ̓ αὑ τὸ ν οὕ τω σκευά σας, ἐ πεχεί ρουν μά χεσθαι.
3.20.5
Πρὸ ς μὲ ν οὖ ν τοὺ ς πρώ τους ἐ πελθό ντας καὶ μά λα ἐ ρρωμέ νως ἀ ντετά ξαντο: πλειό νων δὲ ἐ πιπλευσά ντων σκαφῶ ν λῃ στρικῶ ν καταδύ ουσι τὴ ν ναῦ ν καὶ τοὺ ς ἄ νδρας ἐ κπεσό ντας ἀ νῄ ρουν.
3.20.6
Λανθά νει δὴ κί στη ἐ κτραπεῖ σά τις καὶ τῷ ναυαγί ῳ καθ̓ ἡ μᾶ ς τῷ ῥ οΐ κομισθεῖ σα, ἣ ν ὁ Μενέ λαος ἀ ναιρεῖ ται: καὶ ἀ ναχωρή σας ποι παρό ντος ἅ μα κἀ μοῦ“ προσεδό κα γά ρ τι σπουδαῖ ον ἔ νδον εἶ ναι” ἀ νοί γει τὴ ν κί στην καὶ ὁ ρῶ μεν χλαμύ δα καὶ ξί φος, τὴ ν μὲ ν κώ πην ὅ σον παλαιστῶ ν τεσσά ρων, τὸ ν δὲ σί δηρον ἐ πὶ τῇ κώ πῃ βραχύ τατον,
3.20.7
δακτύ λων ὅ σον τριῶ ν.̔ Ως δὲ ἀ νελό μενος τὸ ξί φος ὁ Μενέ λαος ἔ λαθε μεταστρέ ψας κατὰ τὸ τοῦ σιδή ρου μέ ρος, τὸ μικρὸ ν ἐ κεῖ νο ξί φος ὥ σπερ ἀ πὸ χηραμοῦ τῆ ς κώ πης κατατρέ χει τοσοῦ τον, ὅ σον εἶ χεν ἡ κώ πη τὸ μέ γεθος: ὡ ς δὲ ἀ νέ στρεψεν εἰ ς τοὔ μπαλιν, αὖ θις ὁ σί δηρος εἴ σω καταδύ εται. Τού τῳ δ̓ ἄ ρα, ὡ ς εἰ κό ς, ὁ κακοδαί μων ἐ κεῖ νος ἐ ν τοῖ ς θεά τροις ἐ χρῆ το πρὸ ς τὰ ς κιβδή λους σφαγά ς.”
3.21.1
“ λέ γω οὖ ν πρὸ ς τὸ ν Μενέ λαον“ θεὸ ς ἡ μῖ ν, ἂ ν θέ λῃ ς χρηστὸ ς γενέ σθαι, συναγωνιεῖ ται: δυνησό μεθα γὰ ρ καὶ τὴ ν κό ρην σῶ σαι καὶ τοὺ ς λῃ στὰ ς λαθεῖ ν:
3.21.2
ἄ κουσον δὲ ποί ῳ τρό πῳ. Δέ ρμα προβά του λαβό ντες ὡ ς ὅ τι ῥ αδινώ τατον συρρά ψωμεν εἰ ς σχῆ μα βαλαντί ου, μέ τρον ὅ σον γαστρὸ ς ἀ νθρωπί νης, εἶ τ̓ ἐ μπλή σαντες θηρεί ων σπλά γχνων καὶ αἵ ματος, τὴ ν πλαστὴ ν ταύ την γαστέ ρα ῥ ά ψωμεν, ὡ ς ἂ ν μὴ ῥ ᾳ δί ως τὰ σπλά γχνα διεκπί πτοι, καὶ ἐ νσκευά σαντες τὴ ν κό ρην τοῦ τον τὸ ν τρό πον καὶ στολὴ ν ἔ ξωθεν περιβαλό ντες μί τραις τε καὶ ζώ μασιν ἐ νδεδεμέ νῃ τὴ ν σκευὴ ν ταύ την ἐ πικρύ ψωμεν.
3.21.3
Πά ντως δὲ καὶ ὁ χρησμὸ ς ἡ μῖ ν εἰ ς τὸ λαθεῖ ν χρή σιμος.̔ Ολοκλή ρως γὰ ρ αὐ τὴ ν ἐ σταλμέ νην δἰ αὐ τῆ ς ἀ νατμηθῆ ναι μέ σην τῆ ς ἐ σθῆ τος λέ γει ὁ χρησμό ς.̔ Ορᾷ ς τοῦ το τὸ ξί φος ὡ ς ἔ χει μηχανῆ ς.
3.21.4
̓̀ Αν γὰ ρ ἐ ρεί σῃ τις ἐ πί τινος σώ ματος, φεύ γει πρὸ ς τὴ ν κώ πην ὥ σπερ εἰ ς κουλεό ν: καὶ οἱ μὲ ν ὁ ρῶ ντες δοκοῦ σι βαπτί ζεσθαι τὸ ν σί δηρον κατὰ τοῦ σώ ματος, ὁ δὲ εἰ ς τὸ ν χηραμὸ ν τῆ ς κώ πης ἀ νέ δραμε, μό νην δὲ καταλεί πει τὴ ν αἰ χμή ν, ὅ σον τὴ ν πλαστὴ ν γαστέ ρα τεμεῖ ν καὶ τὴ ν κώ πην ἐ ν χρῷ τοῦ σφαζομέ νου τυχεῖ ν: κἂ ν ἀ ποσπά σῃ τις τὸ ν σί δηρον ἐ κ τοῦ τραύ ματος, καταρρεῖ πά λιν ἐ κ τοῦ χηραμοῦ τὸ ξί φος, ὅ σον τῆ ς κώ πης ἀ νακουφί ζεται τὸ μετέ ωρον καὶ τὸ ν αὐ τὸ ν τρό πον τοὺ ς ὁ ρῶ ντας ἀ πατᾷ.
3.21.5
Δοκεῖ γὰ ρ τοσοῦ τον καταβῆ ναι ἐ ν τῇ σφαγῇ, ὅ σον ἄ νεισιν ἐ κ τῆ ς μηχανῆ ς. Τού των οὖ ν γενομέ νων, οὐ κ ἂ ν εἰ δεῖ εν οἱ λῃ σταὶ τὴ ν τέ χνην. Τά τε γὰ ρ δέ ρματα ἀ ποκέ κρυπται, τά τε σπλά γχνα τῇ σφαγῇ προπηδή σεται, ἅ περ ἡ μεῖ ς ἐ ξελό ντες ἐ πὶ τῷ βωμῷ θύ σομ
3.21.6
Καὶ τοὐ ντεῦ θεν οὐ κέ τι προσί ασιν οἱ λῃ σταὶ τῷ σώ ματι, ἀ λλ̓ ἡ μεῖ ς εἰ ς τὴ ν σορὸ ν καταθή σομεν.̓ Ακή κοας τοῦ λῃ στά ρχου μικρῷ πρό σθεν εἰ πό ντος δεῖ ν τι τολμηρὸ ν ἐ πιδεί ξασθαι πρὸ ς αὐ τού ς, ὥ στε ἔ στι σοι προσελθεῖ ν αὐ τῷ καὶ ὑ ποσχέ σθαι ταύ την τὴ ν ἐ πί δειξιν.” Ταῦ τα λέ γων ἐ δεό μην Δί α Ξέ νιον καλῶ ν καὶ κοινῆ ς ἀ ναμιμνή σκων τραπέ ζης καὶ κοινῆ ς ναυαγί ας.”
3.22.1
“̔ Ο δὲ χρηστὸ ς οὗ τος“ μέ γα μὲ ν” ἔ φη“ τὸ ἔ ργον, ἀ λλ̓ ὑ πὲ ρ φί λου, κἂ ν ἀ ποθανεῖ ν δεή σῃ, καλὸ ς ὁ κί νδυνος, γλυκὺ ς ὁ θά νατος.”“ Νομί ζω δὲ” ἔ φην“ ζῆ ν καὶ Κλειτοφῶ ντα.
3.22.2
̔ Η γὰ ρ κό ρη πυθομέ νῳ μοι καταλιπεῖ ν αὐ τὸ ν εἶ πε παρὰ τοῖ ς ἑ αλωκό σι τῶ ν λῃ στῶ ν δεδεμέ νον, οἱ δὲ τῶ ν λῃ στῶ ν πρὸ ς τὸ ν λῄ σταρχον ἐ κφυγό ντες ἔ λεγον πά ντας τοὺ ς ὑ π̓ αὐ τῶ ν εἰ λημμέ νους τὴ ν εἰ ς τὸ στρατό πεδον μά χην ἐ κπεφευγέ ναι: ὥ στε ἀ ποκεί σεταί σοι παῤ αὐ τῷ ἡ χά ρις καὶ ἅ μα
3.22.3
ἐ λεῆ σαι κό ρην ἀ θλί αν ἐ κ τοσού του κακοῦ.” Ταῦ τα λέ γων πεί θω, καὶ συνέ πραξεν ἡ Τύ χη.̓ Εγὼ μὲ ν οὖ ν περὶ τὴ ν τοῦ μηχανή ματος ἤ μην σκευή ν: ἄ ρτι δὲ τοῦ Μενελά ου μέ λλοντος τοῖ ς λῃ σταῖ ς περὶ τῆ ς θυσί ας λέ γειν, ὁ λῄ σταρχος φθά σας κατὰ δαί μονα“ νό μος ἡ μῖ ν̓ ἔ φη“ τοὺ ς πρωτομύ στας τῆ ς ἱ ερουργί ας ἄ ρχεσθαι, μά λιστα ὅ ταν ἄ νθρωπον καταθύ ειν δέ ῃ.
3.22.4
̔́ Ωρα τοί νυν εἰ ς αὔ ριον σοὶ παρασκευά ζεσθαι πρὸ ς τὴ ν θυσί αν: δεή σει δὲ καὶ τὸ ν σὸ ν οἰ κέ την ἅ μα σοὶ μυηθῆ ναι.”“ καὶ μά λα” οὗ τος ἔ φη“ προθυμησό μεθα μηδενὸ ς ὑ μῶ ν χεί ρους γενέ σθαι.
3.22.5
Στεῖ λαι δὲ ἡ μᾶ ς αὐ τοὺ ς δεή σει τὴ ν κό ρην ὡ ς ἁ ρμοδί ως πρὸ ς τὴ ν ἀ νατομή ν.”“ Υμῶ ν” ὁ λῄ σταρχος ἔ φη“ τὸ ἱ ερεῖ ον.”
3.22.6
Στέ λλομεν δὴ τὴ ν κό ρην τὸ ν προειρημέ νον τρό πον καθ̓ ἑ αυτού ς, καὶ θαρρεῖ ν παρεκελευσά μεθα, διεξελθό ντες ἕ καστα καὶ ὡ ς μέ νειν εἴ σω τῆ ς σοροῦ χρή, κἂ ν θᾶ ττον αὐ τὴ ν ὁ ὕ πνος ἀ φῇ, τὴ ν ἡ μέ ραν ἔ νδον μέ νειν.“̓́ Ην δέ τι ἡ μῖ ν ἐ μποδὼ ν γέ νηται, σῶ ζε σαυτὴ ν ἐ πὶ τὸ στρατό πεδον.” Ταῦ τα εἰ πό ντες ἐ ξά γομεν αὐ τὴ ν ἐ πὶ τὸ ν βωμό ν. Καὶ τὰ λοιπὰ οἶ δας.””
3.23.1
̔ Ως οὖ ν ἤ κουσα, παντοδαπὸ ς ἐ γινό μην καὶ διηπό ρουν ὅ τι ποιή σω πρὸ ς τὸ ν Μενέ λαον ἀ ντά ξιον. Τὸ δ̓ οὖ ν κοινό τατον, προσπεσὼ ν κατησπαζό μην καὶ προσεκύ νουν ὡ ς θεὸ ν καί μου κατὰ τῆ ς ψυχῆ ς ἀ θρό α κατεχεῖ το ἡ δονή.
3.23.2
̔ Ως δὲ τὰ κατὰ Λευκί ππην εἶ χέ μοι καλῶ ς,“ ὁ δὲ Κλεινί ας” εἶ πον“ τί γέ γονεν;” ὁ δὲ Μενέ λαος“ οὐ κ οἶ δα” ἔ φη:（ μετὰ γὰ ρ τὴ ν ναυαγί αν εὐ θὺ ς εἶ δον μὲ ν αὐ τὸ ν τῆ ς κεραί ας λαβό μενον, ὅ ποι
3.23.3
δὲ κεχώ ρηκεν οὐ κ οἶ δα.）̓ Ανεκώ κυσα οὖ ν ἐ ν μέ σῃ τῇ χαρᾷ: ταχὺ γὰ ρ ἐ φθό νησέ μοι δαί μων τις τῆ ς καθαρᾶ ς ἡ δονῆ ς:
3.23.4
τὸ ν δἰ ἐ μὲ φαινό μενον οὐ δαμοῦ, τὸ ν μετὰ Λευκί ππην ἐ μὸ ν δεσπό την, τοῦ τον ἐ κ πά ντων κατέ σχεν ἡ θά λασσα, ἵ να μὴ τὴ ν ψυχὴ ν μό νον ἀ πολέ σῃ,
3.23.5
ἀ λλὰ καὶ τὴ ν ταφή ν.“̓͂ Ω θά λαττα ἄ γνωμον, ἐ φθό νησας ἡ μῖ ν ὁ λοκλή ρου τοῦ τῆ ς φιλανθρωπί ας σου δρά ματος.”̓́ Απιμεν οὖ ν εἰ ς τὸ στρατό πεδον κοινῇ καὶ τῆ ς σκηνῆ ς εἴ σω παρελθό ντες τῆ ς ἐ μῆ ς τὸ λοιπὸ ν τῆ ς νυκτὸ ς διετρί ψαμεν, καὶ τὸ πρᾶ γμα οὐ κ ἔ λαθε τοὺ ς πολλού ς.
3.24.1
̔́ Αμα δὲ τῇ ἕ ῳ προσά γω τὸ ν Μενέ λαον τῷ στρατηγῷ καὶ ἅ παντα λέ γω, ὁ δὲ συνή δετο καὶ τὸ ν Μενέ λαον ποιεῖ ται φί λον, πυνθά νεται δὲ πό ση δύ ναμί ς ἐ στι τοῖ ς ἐ ναντί οις.̔ Ο δὲ ἔ λεγε πᾶ σαν ἐ μπεπλῆ σθαι τὴ ν ἑ ξῆ ς κώ μην ἀ νδρῶ ν ἀ πονενοημέ νων καὶ πολὺ συνηθροῖ σθαι λῃ στή ριον, ὡ ς εἶ ναι μυρί ους.
3.24.2
Λέ γει οὖ ν ὁ στρατηγὸ ς“ ἀ λλ̓ ἡ μῖ ν αὗ ται αἱ πέ ντε χιλιά δες ἱ καναὶ πρὸ ς εἴ κοσι τῶ ν ἐ κεί νων: ἀ φί ξονται δὲ ὅ σον οὐ δέ πω πρὸ ς τού τοις ἕ τεροι δισχί λιοι τῶ ν ἀ μφὶ τὸ Δέ λτα καὶ τὴ ν̔ Ηλί ου πό λιν τεταγμέ νων
3.24.3
ἐ πὶ τοὺ ς βαρβά ρους.” Καὶ ἅ μα λέ γοντος αὐ τοῦ παῖ ς εἰ στρέ χει τις λέ γων ἀ πὸ τοῦ Δέ λτα πρό δρομον ἥ κειν τοὐ κεῖ θεν στρατοπέ δου καὶ πέ ντε λέ γειν ἄ λλων ἡ μερῶ ν διατρί βειν τοὺ ς δισχιλί ους: τοὺ ς γὰ ρ βαρβά ρους κατατρέ χοντας πεπαῦ σθαι: μελλού σης δὲ ἥ κειν τῆ ς δυνά μεως τὸ ν ὄ ρνιν αὐ τοῖ ς ἐ πιδημῆ σαι τὸ ν ἱ ερὸ ν φέ ροντα τοῦ πατρὸ ς τὴ ν ταφή ν: ἀ νά γκην δ̓ εἶ ναι τὴ ν ἔ ξοδον ἐ πισχεῖ ν τοσού των ἡ μερῶ ν.
3.25.1
“ Καὶ τί ς ὁ ὄ ρνις οὗ τος, ὅ στις” ἔ φην“ τοσαύ της τιμῆ ς ἠ ξί ωται; ποί αν δὲ καὶ κομί ζει ταφή ν;”“ Φοί νιξ μὲ ν ὁ ὄ ρνις ὄ νομα, τὸ δὲ γέ νος Αἰ θί οψ, μέ γεθος κατὰ ταώ ν:
3.25.2
τῇ χρό ᾳ ταὼ ς ἐ ν κά λλει δεύ τερος. Κεκέ ρασται μὲ ν τὰ πτερὰ χρυσῷ καὶ πορφύ ρᾳ, αὐ χεῖ δὲ τὸ ν̔́ Ηλιον δεσπό την: καὶ ἡ κεφαλὴ μαρτυρεῖ, ἐ στεφά νωσε γὰ ρ αὐ τὴ ν κύ κλος εὐ φεγγή ς: ἡ λί ου δέ ἐ στιν ὁ τοῦ κύ κλου στέ φανος εἰ κώ ν.
3.25.3
Κυά νεό ς ἐ στιν, ῥ ό δοις ἐ μφερή ς, εὐ ειδὴ ς τὴ ν θέ αν, ἀ κτῖ σι κομᾷ, καί εἰ σιν αὗ ται πτερῶ ν ἀ νατολαί: μερί ζονται δὲ αὐ τοῦ Αἰ θί οπες μὲ ν τὴ ν ζωή ν, Αἰ γύ πτιοι δὲ τὴ ν τελευτή ν.
3.25.4
̓ Επειδὰ ν γὰ ρ ἀ ποθά νῃ“ σὺ ν χρό νῳ δὲ τοῦ το πά σχει μακρῷ”, ὁ παῖ ς αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὸ ν Νεῖ λον φέ ρει, σχεδιά σας αὐ τῷ καὶ τὴ ν ταφή ν. Σμύ ρνης γὰ ρ βῶ λον τῆ ς εὐ ωδεστά της, ὅ σον ἱ κανὸ ν πρὸ ς ὄ ρνιθος ταφή ν, ὀ ρύ ττει τε τῷ στό ματι καὶ κοιλαί νει κατὰ μέ σον, καὶ τὸ ὄ ρυγμα θή κη γί νεται τῷ νεκρῷ.
3.25.5
̓ Ενθεὶ ς δὲ καὶ ἐ ναρμό σας τὸ ν ὄ ρνιν τῇ σορῷ καὶ κλεί σας τὸ χά σμα γηί νῳ χώ ματι ἐ πὶ τὸ ν Νεῖ λον οὕ τως ἵ πταται τὸ ἔ ργον φέ ρων.̔́ Επεται δὲ αὐ τῷ χορὸ ς ἄ λλων ὀ ρνί θων ὥ σπερ δορυφό ρων καὶ ἔ οικεν ὁ ὄ ρνις ἀ ποδημοῦ ντι βασιλεῖ καὶ τὴ ν πό λιν οὐ πλανᾶ ται τὴ ν̔ Ηλί ου.
3.25.6
̓́ Ορνιθος αὕ τη μετοικί α νεκροῦ.̔́ Εστηκεν οὖ ν ἐ πὶ μετεώ ρου σκοπῶ ν καὶ ἐ κδέ χεται τοὺ ς προπό λους τοῦ θεοῦ.̓́ Ερχεται δή τις ἱ ερεὺ ς Αἰ γύ πτιος, βιβλί ον ἐ ξ ἀ δύ των φέ ρων, καὶ δοκιμά ζει τὸ ν ὄ ρνιν ἐ κ τῆ ς γραφῆ ς.
3.25.7
̔ Ο δὲ οἶ δεν ἀ πιστού μενος καὶ τὰ ἀ πό ρρητα φαί νει τοῦ σώ ματος καὶ τὸ ν νεκρὸ ν ἐ πιδεί κνυται καὶ ἔ στιν ἐ πιτά φιος σοφιστή ς.̔ Ιερέ ων δὲ παῖ δες̔ Ηλί ου τὸ ν ὄ ρνιν τὸ ν νεκρὸ ν παραλαβό ντες θά πτουσι. Ζῶ ν μὲ ν οὖ ν Αἰ θί οψ ἐ στὶ τῇ τροφῇ, ἀ ποθανὼ ν δὲ Αἰ γύ πτιος γί νεται τῇ ταφῇ.”