Leucippe and Clitophon
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/achilles-tatius-2" aria-label="More works by Achilles Tatius (II)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
4.1.1
̓́ Εδοξεν οὖ ν τῷ στρατηγῷ μαθό ντι τή ν τε τῶ ν ἐ ναντί ων παρασκευὴ ν καὶ τὴ ν τῶ ν συμμά χων ἀ ναβολὴ ν εἰ ς τὴ ν κώ μην ἀ ναστρέ ψαι πά λιν, ὅ θενπερ ἐ ξωρμή σαμεν, ἔ στ̓ ἂ ν οἱ σύ μμαχοι παραγέ νωνται: ἐ μοὶ δέ τις οἶ κος ἀ πετέ τακτο ἅ μα τῇ Λευκί ππῃ μικρὸ ν ἀ νωτέ ρω τῆ ς τοῦ στρατηγοῦ καταγωγῆ ς.
4.1.2
Καὶ ὡ ς εἴ σω παρῆ λθον, περιπτυξά μενος αὐ τὴ ν οἷ ό ς τε ἤ μην ἀ νδρί ζεσθαι.̔ Ως δ̓ οὐ κ ἐ πέ τρεπε“ μέ χρι πό τε”
4.1.3
εἶ πον“ χηρεύ ομεν τῶ ν τῆ ς̓ Αφροδί της ὀ ργί ων; οὐ χ ὁ ρᾷ ς οἷ α ἐ κ παραλό γου γί νεται, ναυαγί α καὶ λῃ σταὶ καὶ θυσί αι καὶ σφαγαί; ἀ λλ̓ ἕ ως ἐ ν γαλή νῃ τῆ ς τύ χης ἐ σμέ ν, ἀ ποχρησώ μεθα τῷ καιρῷ, πρί ν τι χαλεπώ τερον ἡ μᾶ ς ἐ πισχεῖ ν.”̔ Η δὲ“ ἀ λλ̓ οὐ θέ μις”
4.1.4
ἔ φη“ τοῦ το ἤ δη γενέ σθαι.̔ Η γά ρ μοι θεὸ ς̓́ Αρτεμις ἐ πιστᾶ σα πρῴ ην κατὰ τοὺ ς ὕ πνους, ὅ τε ἔ κλαον μέ λλουσα σφαγή σεσθαι“ μὴ νῦ ν” ἔ φη“ κλᾶ ε: οὐ γὰ ρ τεθνή ξῃ: βοηθὸ ς γὰ ρ ἐ γώ σοι παρέ σομαι: μενεῖ ς δὲ παρθέ νος, ἔ στ̓ ἄ ν σε νυμφοστολή σω: ἄ ξεται δέ σε
4.1.5
ἄ λλος οὐ δεὶ ς ἢ Κλειτοφῶ ν.””̓ Εγὼ δὲ τὴ ν μὲ ν ἀ ναβολὴ ν ἠ χθό μην, ταῖ ς δὲ τοῦ μέ λλοντος ἐ λπί σιν ἡ δό μην: ὡ ς δ̓ ἤ κουσα τὸ ὄ ναρ, ἀ ναμιμνή σκομαι προσό μοιον ἰ δὼ ν ἐ νύ πνιον.
4.1.6
̓ Εδό κουν γὰ ρ τῇ παρελθού σῃ νυκτὶ νεὼ ν̓ Αφροδί της ἰ δεῖ ν καὶ τὸ ἄ γαλμα ἔ νδον εἶ ναι τῆ ς θεοῦ: ὡ ς δὲ πλησί ον ἐ γενό μην προσευξό μενος,
4.1.7
κλεισθῆ ναι τὰ ς θύ ρας.̓ Αθυμοῦ ντι δέ μοι γυναῖ κα ἐ κφανῆ ναι κατὰ τὸ ἄ γαλμα τὴ ν μορφὴ ν ἔ χουσαν, καὶ“ νῦ ν” εἶ πεν“ οὐ κ ἔ ξεστί σοι παρελθεῖ ν εἴ σω τοῦ νεώ: ἢ ν δὲ ὀ λί γον ἀ ναμεί νῃ ς χρό νον, οὐ κ ἀ νοί ξω σοι μό νον, ἀ λλὰ καὶ ἱ ερέ α σε ποιή σω τῆ ς
4.1.8
θεοῦ.”“ καταλέ γω δὴ τοῦ το τῇ Λευκί ππῃ τὸ ἐ νύ πνιον καὶ οὐ κέ τι ἐ πεχεί ρουν βιά ζεσθαι.̓ Αναλογιζό μενος δὲ τὸ ν τῆ ς Λευκί ππης ὄ νειρον, οὐ μετρί ως ἐ ταραττό μην.”
4.2.1
“̓ Εν τού τῳ δὴ Χαρμί δης（ τοῦ το γὰ ρ ἦ ν ὄ νομα τῷ στρατηγῷ） ἐ πιβά λλει τῇ Λευκί ππῃ τὸ ν ὀ φθαλμό ν, ἀ πὸ τοιαύ της ἀ φορμῆ ς αὐ τὴ ν ἰ δώ ν.̓́ Ετυχον ποτά μιον θηρί ον ἄ νδρες τεθηρακό τες θέ ας ἄ ξιον: ἵ ππον δὲ αὐ τὸ ν τοῦ Νεί λου καλοῦ σιν οἱ Αἰ γύ πτιοι.
4.2.2
Καὶ ἔ στι μὲ ν ἵ ππος, ὡ ς ὁ λό γος βού λεται, τὴ ν γαστέ ρα καὶ τοὺ ς πό δας, πλὴ ν ὅ σον εἰ ς χηλὴ ν σχί ζει τὴ ν ὁ πλή ν: μέ γεθος δὲ κατὰ τὸ ν βοῦ ν τὸ ν μέ γιστον: οὐ ρὰ βραχεῖ α καὶ ψιλὴ τριχῶ ν:
4.2.3
κεφαλὴ περιφερὴ ς οὐ σμικρά: ἐ γγὺ ς ἵ ππου παρειαί: μυκτὴ ρ ἐ πὶ μέ γα κεχηνὼ ς καὶ πνέ ων πυρώ δη καπνὸ ν ὡ ς ἀ πὸ πηγῆ ς πυρό ς: γέ νυς εὐ ρεῖ α, ὅ ση καὶ παρειά: μέ χρι τῶ ν κροτά φων ἀ νοί γει τὸ στό μα: ἔ χει δὲ καὶ κυνό δοντας καμπύ λους κατὰ μὲ ν τὴ ν ἰ δέ αν καὶ τὴ ν θέ σιν ὡ ς συό ς, τὸ δὲ μέ γεθος εἰ ς τριπλά σιον.”
4.3.1
“ καλεῖ δὴ πρὸ ς τὴ ν θέ αν ἡ μᾶ ς ὁ στρατηγό ς: καὶ ἡ Λευκί ππη συμπαρῆ ν.̔ Ημεῖ ς μὲ ν οὖ ν ἐ πὶ τὸ θηρί ον τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς εἴ χομεν, ἐ πὶ τὴ ν Λευκί ππην δὲ ὁ στρατηγό ς:
4.3.2
καὶ εὐ θὺ ς ἑ αλώ κει. Βουλό μενος οὖ ν ἡ μᾶ ς παραμέ νειν ἐ πὶ πλεῖ στον, ἵ ν̓ ἔ χοι τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς αὑ τοῦ χαρί ζεσθαι, περιπλοκὰ ς ἐ ζή τει λό γων, πρῶ τον μὲ ν τὴ ν φύ σιν τοῦ θηρί ου καταλέ γων, εἶ τα καὶ τὸ ν τρό πον τῆ ς ἄ γρας, ὡ ς ἔ στι μὲ ν ἀ δηφαγώ τατον καὶ ποιεῖ ται τροφὴ ν ὅ λον λή ιον, ἀ πά τῃ δὲ πά σχει τὴ ν ἄ γραν.
4.3.3
̓ Επιτηρή σαντες γὰ ρ αὐ τοῦ τὰ ς διατριβά ς, ὄ ρυγμα ποιησά μενοι ἐ πικαλύ πτουσιν ἄ νωθεν καλά μοις καὶ χώ ματι: ὑ πὸ δὲ τὴ ν τῶ ν καλά μων μηχανὴ ν ἱ στά ναι κά τω ξύ λινον οἴ κημα τὰ ς θύ ρας ἀ νεῳ γμέ νον εἰ ς τὸ ν ὄ ροφον τοῦ βό θρου καὶ τὴ ν πτῶ σιν τοῦ θηρί ου λοχᾶ ν:
4.3.4
τὸ ν μὲ ν γὰ ρ ἐ πιβά ντα φέ ρεσθαι εὐ θύ ς, καὶ τὸ οἴ κημα φωλεοῦ δί κην ὑ ποδέ χεσθαι, καὶ τοὺ ς κυνηγέ τας ἐ κθορό ντας εὐ θὺ ς ἐ πικλεί ειν τοῦ πώ ματος τὰ ς θύ ρας καὶ ἔ χειν οὕ τω τὴ ν ἄ γραν, ἐ πεὶ πρό ς γε τὸ καρτερὸ ν οὐ δεὶ ς ἂ ν αὐ τοῦ κρατή σειε βί ᾳ.
4.3.5
Τά τε γὰ ρ ἄ λλα ἐ στὶ ν ἀ λκιμώ τατος καὶ τὸ δέ ρμα, ὡ ς ὁ ρᾶ τε, φέ ρει παχὺ καὶ οὐ κ ἐ θέ λει πεί θεσθαι σιδή ρου τραύ ματι, ἀ λλ̓ ἐ στί ν, ὡ ς εἰ πεῖ ν, ἐ λέ φας Αἰ γύ πτιος. Καὶ γὰ ρ δεύ τερος φαί νεται εἰ ς ἀ λκὴ ν ἐ λέ φαντος̓ Ινδοῦ.”
4.4.1
Καὶ ὁ Μενέ λαος（ ἦ γὰ ρ ἐ λέ φαντα） ἔ φη“ ἤ δη τεθέ ασαί ποτε;”“ Καὶ μά λα” ὁ Χαρμί δης εἶ πεν,“ καὶ ἀ κή κοα παρὰ τῶ ν ἀ κριβῶ ς εἰ δό των τῆ ς γενέ σεως αὐ τοῦ
4.4.2
τὸ ν τρό πον ὡ ς παρά δοξος.”“̓ Αλλ̓ ἡ μεῖ ς γε οὐ κ εἴ δομεν εἰ ς ταύ την” ἔ φην ἐ γὼ“ τὴ ν ἡ μέ ραν, ὅ τι μὴ γραφῇ.”“ Λέ γοιμ̓ ἂ ν ὑ μῖ ν” εἶ πε,（ καὶ γὰ ρ ἄ γομεν σχολή ν. Κύ ει μὲ ν αὐ τὸ ν ἡ μή τηρ χρονιώ τατον: δέ κα γὰ ρ ἐ νιαυτοῖ ς πλά ττει τὴ ν σπορά ν, μετὰ δὲ τοσαύ την ἐ τῶ ν περί οδον τί κτει, ὅ ταν ὁ τό κος γέ ρων γέ νηται.
4.4.3
Διὰ τοῦ το, οἶ μαι, καὶ γί νεται μέ γας τὴ ν μορφή ν, ἄ μαχος τὴ ν ἀ λκή ν, πολὺ ς τὴ ν βιοτή ν, βραδὺ ς τὴ ν τελευτή ν: βιοῦ ν γὰ ρ αὐ τὸ ν λέ γουσιν ὑ πὲ ρ τὴ ν̔ Ησιό δου κορώ νην.
4.4.4
Τοιαύ τη δέ ἐ στιν ἐ λέ φαντος ἡ γέ νυς, οἵ α τοῦ βοὸ ς ἡ κεφαλή. Σὺ μὲ ν γὰ ρ ἂ ν ἰ δὼ ν εἴ ποις κέ ρας ἔ χειν αὐ τοῦ τὸ στό μα διπλοῦ ν: ἔ στι δὲ τοῦ το ἐ λέ φαντος καμπύ λος ὀ δού ς. Μεταξὺ δὲ τῶ ν ὀ δό ντων ἀ νί σταται αὐ τῷ προβοσκί ς, κατὰ σά λπιγγα μὲ ν καὶ τὴ ν ὄ ψιν καὶ τὸ μέ γεθος, εὐ πειθὴ ς δὲ τῶ ν πρὸ ς τὸ ν ἐ λέ φαντα.
4.4.5
Προνομεύ ει γὰ ρ αὐ τῷ τὰ ς βοσκὰ ς καὶ πᾶ ν ὅ τι ἂ ν ἐ μποδὼ ν εὕ ρῃ σιτί ον.̓ Εὰ ν μὲ ν γὰ ρ ᾖ ὄ ψον ἐ λέ φαντος, ἔ λαβέ τε εὐ θὺ ς καὶ ἐ πιπτυχθεῖ σα κά τω πρὸ ς τὴ ν γέ νυν τῷ στό ματι τὴ ν τροφὴ ν διακονεῖ: ἂ ν δέ τι τῶ ν ἀ νθρωπεί ων ἴ δῃ, τού τῳ περιβά λλει, κύ κλῳ τὴ ν ἄ γραν περισφί γξας, καὶ τὸ πᾶ ν ἀ νεκού φισε καὶ ὤ ρεξεν ἄ νω δῶ ρον δεσπό τῃ:
4.4.6
ἐ πικά θηται γά ρ τις αὐ τῷ ἀ νὴ ρ Αἰ θί οψ, καινὸ ς ἱ ππεὺ ς ὤ ν: καὶ κολακεύ ει καὶ φοβεῖ ται καὶ τῆ ς φωνῆ ς αἰ σθά νεται καὶ μαστί ζοντος ἀ νέ χεται: ἡ δὲ μά στιξ αὐ τῷ πέ λεκυς σιδηροῦ ς.
4.4.7
Εἶ δον δέ ποτε καὶ θέ αμα καινό ν.̓ Ανὴ ῥ́ Ελλην ἐ νέ θηκε τὴ ν κεφαλὴ ν κατὰ μέ σην τοῦ θηρί ου τὴ ν κεφαλή ν: ὁ δὲ ἐ λέ φας ἐ κεχή νει καὶ περιῄ σθμαινε τὸ ν ἄ νθρωπον ἐ γκεί μενον.̓ Αμφό τερα οὖ ν ἐ θαύ μαζον, καὶ τὸ ν ἄ νθρωπον τῆ ς εὐ τολμί ας καὶ τὸ ν ἐ λέ φαντα τῆ ς φιλανθρωπί ας.
4.4.8
̔ Ο δὲ ἄ νθρωπος ἔ λεγεν ὅ τι καὶ μισθὸ ν εἴ η δεδωκὼ ς τῷ θηρί ῳ: προσπνεῖ ν γὰ ρ αὐ τῷ καὶ μό νον οὐ κ ἀ ρωμά των̓ Ινδικῶ ν: εἶ ναι δὲ κεφαλῆ ς νοσού σης φά ρμακον. Οἶ δεν οὖ ν τὴ ν θεραπεί αν ὁ ἐ λέ φας καὶ προῖ κα οὐ κ ἀ νοί γει τὸ στό μα, ἀ λλ̓ ἐ στὶ ν ἰ ατρὸ ς ἀ λαζὼ ν καὶ τὸ ν μισθὸ ν πρῶ τον αἰ τεῖ. Κἂ ν δῷ ς, πεί θεται καὶ παρέ χει τὴ ν χά ριν καὶ ἁ πλοῖ τὴ ν γέ νυν καὶ τοσοῦ τον ἀ νέ χεται κεχηνώ ς, ὅ σον ὁ ἄ νθρωπος βού λεται. Οἶ δε γὰ ρ ὅ τι πέ πρακε τὴ ν ὀ δμή ν.）
4.5.1
“ Καὶ πό θεν” ἔ φην“ οὕ τως ἀ μό ρφῳ θηρί ῳ τοσαύ τη τῆ ς εὐ ωδί ας ἡ δονή;”“̔́ Οτι” ἔ φη Χαρμί δης“ τοιαύ την ποιεῖ ται καὶ τὴ ν τροφή ν.̓ Ινδῶ ν γὰ ρ ἡ γῆ γεί των ἡ λί ου: πρῶ τοι γὰ ρ ἀ νατέ λλοντα τὸ ν θεὸ ν ὁ ρῶ σιν̓ Ινδοί, καὶ αὐ τοῖ ς θερμό τερον τὸ φῶ ς ἐ πικά θηται, καὶ τηρεῖ τὸ σῶ μα τοῦ πυρὸ ς τὴ ν βαφή ν.
4.5.2
Γί νεται δὲ παρὰ τοῖ ς̔́ Ελλησιν ἄ νθος Αἰ θί οπος χρό ας, ἔ στι δὲ παῤ̓ Ινδοῖ ς οὐ κ ἄ νθος ἀ λλὰ πέ ταλον, οἷ α παῤ ἡ μῖ ν τὰ πέ ταλα τῶ ν φυτῶ ν, ὃ ἐ κεῖ μὲ ν κλέ πτει τὴ ν πνοὴ ν καὶ τὴ ν ὀ δμὴ ν οὐ κ ἐ πιδεί κνυται: ἢ γὰ ρ ἀ λαζονεύ εσθαι πρὸ ς τοὺ ς εἰ δό τας ὀ κνεῖ ἢ τῆ ς ἡ δονῆ ς τοῖ ς πολί ταις φθονεῖ: ἂ ν δὲ τῆ ς γῆ ς μικρὸ ν ἐ ξοική σῃ καὶ ὑ περβῇ τοὺ ς ὅ ρους, ἀ νοί γει τῆ ς κλοπῆ ς τὴ ν ἡ δονὴ ν καὶ ἄ νθος ἀ ντὶ φύ λλου γί νεται καὶ τὴ ν ὀ δμὴ ν ἐ νδύ εται.
4.5.3
Μέ λαν τοῦ το ῥ ό δον̓ Ινδῶ ν.̓́ Εστι δὲ τοῖ ς ἐ λέ φασι σιτί ον, ὡ ς τοῖ ς βουσὶ παῤ ἡ μῖ ν ἡ πό α.̔́ Ατε οὖ ν ἐ κ πρώ της γονῆ ς αὐ τῷ τραφεί ς, ὄ δωδέ τε πᾶ ς κατὰ τὴ ν τροφή ν, καὶ τὸ πνεῦ μα πέ μπει κά τωθεν εὐ ωδέ στατον ὃ τῆ ς πνοῆ ς αὐ τῷ γέ γονε πηγή.”
4.6.1
̓ Επεὶ οὖ ν ἐ κ τῶ ν λό γων ἀ πηλλά γημεν τοῦ στρατηγοῦ, μικρὸ ν διαλιπὼ ν“ ὅ τι οὐ δύ ναταί τις τρωθεὶ ς ἀ νέ χεσθαι θλιβό μενος τῷ πυρὶ” τὸ ν Μενέ λαον μεταπέ μπεται καὶ τῆ ς χειρὸ ς λαβό μενος λέ γει“ ἀ γαθὸ ν εἰ ς φιλί αν οἶ δά σε ἐ ξ ὧ ν ἔ πραξας εἰ ς Κλειτοφῶ ντα:
4.6.2
κἀ μὲ δὲ εὑ ρή σεις οὐ χεί ρονα. Δέ ομαι δὲ παρὰ σοῦ χά ριτος σοὶ μὲ ν ῥ ᾳ δί ας, ἐ μοὶ δὲ ἀ νασώ σεις τὴ ν ψυχή ν, ἂ ν παρά σχῃ ς. Λευκί ππη με ἀ πολώ λεκε: σῶ σον δὲ σύ.̓ Οφεί λεταί σοι παῤ αὐ τῆ ς ζωά γρια, μισθὸ ς δὲ σοὶ μὲ ν χρυσοῖ πεντή κοντα τῆ ς διακονί ας, αὐ τῇ δὲ
4.6.3
ὅ σους ἂ ν θέ λῃ.” Λέ γει οὖ ν ὁ Μενέ λαος“ τοὺ ς μὲ ν χρυσοῦ ς ἔ χε καὶ φύ λαττε τοῖ ς τὰ ς χά ριτας πιπρά σκουσιν: ἐ γὼ δὲ φί λος ὢ ν πειρά σομαι γενέ σθαι σοι χρή σιμος.” Ταῦ τα εἰ πὼ ν ἔ ρχεται πρό ς με καὶ πά ντα καταγορεύ ει.̓ Εβουλευό μεθα οὖ ν τί δεῖ πρά ττειν.̓́ Εδοξε δὲ αὐ τὸ ν ἀ πατῆ σαι:
4.6.4
τὸ γὰ ρ ἀ ντιλέ γειν οὐ κ ἀ κί νδυνον ἦ ν, μὴ καὶ βί αν προσαγά γῃ: τὸ δὲ φεύ γειν ἀ δύ νατον, πά ντη μὲ ν λῃ στῶ ν περικεχυμέ νων, τοσού των δὲ στρατιωτῶ ν ἀ μφ̓ αὐ τὸ ν ὄ ντων.
4.7.1
Μικρὸ ν οὖ ν διαλιπὼ ν ὁ Μενέ λαος, ἀ πελθὼ ν πρὸ ς τὸ ν Χαρμί δην“ κατεί ργασται τὸ ἔ ργον” ἔ φη,“ καί τοι τὸ πρῶ τον ἠ ρνεῖ το ἰ σχυρῶ ς ἡ γυνή: δεομέ νου δέ μου καὶ ὑ πομιμνή σκοντος τῆ ς εὐ εργεσί ας ἐ πέ νευσεν.
4.7.2
̓ Αξιοῖ δὲ δικαί αν δέ ησιν ὀ λί γων αὐ τῇ χαρί σασθαι προθεσμί αν ἡ μερῶ ν,“ ἔ στ̓ ἂ ν εἰ ς τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν ἀ φί κωμαι: κώ μη γὰ ρ αὕ τη καὶ ἐ ν ὄ ψει τὰ γινό μενα καὶ πολλοὶ μά ρτυρες.””“ Εἰ ς μακρὰ ν” ὁ Χαρμί δης εἶ πε“ δί δωσι τὴ ν χά ριν.
4.7.3
̓ Εν πολέ μῳ δὲ τί ς ἐ πιθυμί αν ἀ ναβά λλεται; στρατιώ της δὲ ἐ ν χερσὶ ν ἔ χων μά χην οἶ δεν εἰ ζή σεται; τοσαῦ ται τῶ ν θανά των εἰ σὶ ν ὁ δοί. Αἴ τησαί μοι παρὰ τῆ ς Τύ χης τὴ ν ἀ σφά λειαν καὶ μενῶ.̓ Επὶ πό λεμον νῦ ν ἐ ξελεύ σομαι βουκό λων: ἔ νδον μου τῆ ς ψυχῆ ς ἄ λλος πό λεμος κά θηται: στρατιώ της με πορθεῖ τό ξον ἔ χων, βέ λος ἔ χων:
4.7.4
νενί κημαι, πεπλή ρωμαι βελῶ ν. Κά λεσον, ἄ νθρωπε, ταχὺ τὸ ν ἰ ώ μενον: ἐ πεί γει τὸ τραῦ μα.̔́ Αψω πῦ ρ ἐ πὶ τοὺ ς πολεμί ους: ἄ λλας δᾷ δας ὁ ἔ ρως ἀ νῆ ψε κατ̓ ἐ μοῦ.
4.7.5
Τοῦ το πρῶ τον, Μενέ λαε, σβέ σον τὸ πῦ ρ. Καλὸ ν τὸ οἰ ώ νισμα πρὸ πολέ μου συμβολῆ ς ἐ ρωτικὴ συμπλοκή.̓ Αφροδί τη με πρὸ ς̓́ Αρεα ἀ ποστειλά τω.” Καὶ ὁ Μενέ λαος“ ἀ λλ̓ ὁ ρᾷ ς” ἔ φη“ ὡ ς οὐ κ ἔ στι ῥ ᾴ διον λαθεῖ ν αὐ τὴ ν ἐ νθά δε τὸ ν ἄ νδρα ὄ ντα καὶ ταῦ τα ἐ ρῶ ντα.”
4.7.6
Καὶ ὁ Χαρμί δης“ ἀ λλὰ τοῦ τό γε ῥ ᾴ διον” ἔ φη“ τὸ ν Κλειτοφῶ ντα ἀ ποφορτί σασθαι.”̔ Ορῶ ν οὖ ν ὁ Μενέ λαος τοῦ Χαρμί δου τὴ ν σπουδὴ ν καὶ φοβηθεὶ ς περὶ ἐ μοῦ,
4.7.7
ταχύ τι σκή πτεται πιθανὸ ν καὶ λέ γει“ βού λει τὴ ν ἀ λή θειαν ἀ κοῦ σαι τῆ ς ἀ ναβολῆ ς; ἡ γυνὴ χθὲ ς ἀ φῆ κε τὰ ἔ μμηνα καὶ ἀ νδρὶ συνελθεῖ ν οὐ θέ μις.”“ Οὐ κοῦ ν ἀ ναμενοῦ μεν” ὁ Χαρμί δης εἶ πεν“ ἐ νταῦ θα τρεῖ ς ἡ μέ ρας ἢ τέ τταρας, αὗ ται γὰ ρ ἱ καναί.
4.7.8
̔̀ Ο δὲ ἔ ξεστιν αἰ τοῦ παῤ αὐ τῆ ς: εἰ ς ὀ φθαλμοὺ ς ἡ κέ τω τοὺ ς ἐ μοὺ ς καὶ λό γων μεταδό τω: ἀ κοῦ σαι θέ λω φωνῆ ς, χειρὸ ς θιγεῖ ν, ψαῦ σαι σώ ματος: αὗ ται γὰ ρ ἐ ρώ ντων παραμυθί αι.̓́ Εξεστι δὲ αὐ τὴ ν καὶ φιλῆ σαι: τοῦ το γὰ ρ οὐ κεκώ λυκεν ἡ γαστή ρ.”
4.8.1
̔ Ως οὖ ν ταῦ τα ὁ Μενέ λαος ἐ λθὼ ν ἀ παγγέ λλει μοι, πρὸ ς τοῦ το ἀ νεβό ησα ὡ ς θᾶ ττον ἂ ν ἀ ποθά νοιμι ἢ περιί δω Λευκί ππης φί λημα ἀ λλοτριού μενον.“ Οὗ τί γὰ ρ” ἔ φην“ ἐ στὶ γλυκύ τερον;
4.8.2
τὸ μὲ ν γὰ ρ ἔ ργον τῆ ς̓ Αφροδί της καὶ ὅ ρον ἔ χει καὶ κό ρον καὶ οὐ δὲ ν ἐ στί ν, ἐ ὰ ν ἐ ξέ λῃ ς αὐ τοῦ τὰ φιλή ματα: φί λημα δὲ καὶ ἀ ό ριστό ν ἐ στι καὶ ἀ κό ρεστον καὶ καινὸ ν ἀ εί. Τρί α γὰ ρ τὰ κά λλιστα ἀ πὸ τοῦ στό ματος ἄ νεισιν, ἀ ναπνοὴ καὶ φωνὴ καὶ φί λημα.
4.8.3
Τοῖ ς μὲ ν γὰ ρ χεί λεσιν ἀ λλή λους φιλοῦ μεν, ἀ πὸ δὲ τῆ ς ψυχῆ ς ἡ τῆ ς ἡ δονῆ ς ἐ στι πηγή. Πί στευσό ν μοι λέ γοντι, Μενέ λαε,（ ἐ ν γὰ ρ τοῖ ς κακοῖ ς ἐ ξορχή σομαι τὰ μυστή ρια） ταῦ τα μό να παρὰ Λευκί ππης ἔ χω κἀ γώ: ἔ τι μέ νει παρθέ νος: μέ χρι μό νων τῶ ν φιλημά των ἐ στί μου γυνή.
4.8.4
Εἰ δέ τις ἁ ρπά σει μου καὶ ταῦ τα, οὐ φέ ρω τὴ ν φθορά ν, οὐ μεμοιχεύ σεταί μου τὰ φιλή ματα.”“ Οὐ κοῦ ν” ἔ φη ὁ Μενέ λαος“ βουλῆ ς ἡ μῖ ν ἀ ρί στης δεῖ καὶ ταχί στης.
4.8.5
̓ Ερῶ ν γά ρ τις, εἰ ς ὅ σον μὲ ν ἔ χει τὴ ν ἐ λπί δα τοῦ τυχεῖ ν, φέ ρει, εἰ ς αὐ τὸ τὸ τυχεῖ ν ἀ ποτεινό μενος: ἐ ὰ ν δὲ ἀ πογνῷ, τὸ ἐ πιθυμοῦ ν μεταβαλὼ ν ἀ ντιλυπῆ σαι μέ χρι τοῦ δυνατοῦ τολμᾷ τὸ κωλῦ ον.
4.8.6
̓́ Εστω δὲ καὶ ἰ σχύ ς, ὥ στε τι δρᾶ σαι μετὰ τοῦ μὴ παθεῖ ν: τό τε δὲ τῆ ς ψυχῆ ς τὸ μὴ φοβού μενον ἀ γριαί νει μᾶ λλον τὸ θυμού μενον. Καὶ γὰ ρ ὁ καιρὸ ς ἐ πεί γει τῶ ν πραγμά των τὸ ἄ πορον.”
4.9.1
Σκοπού ντων οὖ ν ἡ μῶ ν εἰ στρέ χει τις τεθορυβημέ νος καὶ λέ γει τὴ ν Λευκί ππην ἄ φνω βαδί ζουσαν καταπεσεῖ ν καὶ τὼ ὀ φθαλμὼ διαστρέ φειν.̓ Αναπηδή σαντες οὖ ν ἐ θέ ομεν ἐ π̓ αὐ τὴ ν καὶ ὁ ρῶ μεν ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς κειμέ νην.
4.9.2
Προσελθὼ ν οὖ ν ἐ πυθό μην ὅ τι πά θοι: ἡ δὲ ὡ ς εἶ δέ με, ἀ ναπηδή σασα παί ει με κατὰ τῶ ν προσώ πων, ὕ φαιμον βλέ πουσα: ὡ ς δὲ καὶ ὁ Μενέ λαος οἷ ό ς τε ἦ ν ἀ ντιλαμβά νεσθαι, παί ει κἀ κεῖ νον τῷ σκέ λει. Συνέ ντες οὖ ν ὅ τι μανί α εἴ η τις τὸ κακό ν, βί ᾳ συλλαβό ντες ἐ πειρώ μεθα κρατεῖ ν: ἡ δὲ προσεπά λαιεν ἡ μῖ ν, οὐ δὲ ν φροντί ζουσα κρύ πτειν ὅ σα γυνὴ μὴ ὁ ρᾶ σθαι θέ λει.
4.9.3
Θό ρυβος οὖ ν πολὺ ς περὶ τὴ ν σκηνὴ ν αἴ ρεται, ὥ στε καὶ αὐ τὸ ν εἰ σδραμεῖ ν τὸ ν στρατηγὸ ν καὶ τὰ γινό μενα ὁ ρᾶ ν.̔ Ο δὲ τὰ πρῶ τα σκῆ ψιν ὑ πώ πτευε τὴ ν ἀ σθέ νειαν καὶ τέ χνην ἐ π̓ αὐ τό ν, καὶ τὸ ν Μενέ λαον ὑ πεβλέ πετο: ὡ ς δὲ κατὰ μικρὸ ν ἑ ώ ρα τὴ ν ἀ λή θειαν, ἔ παθέ τι καὶ αὐ τὸ ς καὶ ἠ λέ ησε.
4.9.4
Κομί σαντες οὖ ν βρό χους ἔ δησαν τὴ ν ἀ θλί αν.̔ Ως δὲ εἶ δον αὐ τῆ ς περὶ τὰ ς χεῖ ρας τὰ δεσμά, ἐ δεό μην Μενελά ου τῶ ν πολλῶ ν ἀ πηλλαγμέ νων ἤ δη“ λύ σατε” λέ γων,“ ἱ κετεύ ω, λύ σατε: οὐ φέ ρουσι δεσμὸ ν χεῖ ρες ἁ παλαί: ἐ ά σατέ με σὺ ν αὐ τῇ: μό νος ἐ γὼ περιπτυξά μενος αὐ τῇ δεσμὸ ς ἔ σομαι: μαινέ σθω κατ̓ ἐ μοῦ.
4.9.5
Τί γά ρ με καὶ ξῆ ν ἔ τι δεῖ; οὐ γνωρί ζει με Λευκί ππη παρό ντα, κεῖ ται δέ μοι δεδεμέ νη, καὶ ὁ ἀ ναιδὴ ς ἐ γὼ λῦ σαι δυνά μενος οὐ κ ἐ θέ λω.̓ Επὶ τού τῳ ἡ μᾶ ς σέ σωκεν ἡ Τύ χη ἐ κ τῶ ν λῃ στῶ ν, ἵ να γέ νῃ μανί ας παιδιά;
4.9.6
ὦ δυστυχεῖ ς ἡ μεῖ ς, ὅ ταν εὐ τυχή σωμεν. Τοὺ ς οἴ κοι φό βους ἐ κπεφεύ γαμεν, ἵ να ναυαγί αν δυστυχή σωμεν: ἐ κ τῆ ς θαλά σσης περιγεγό ναμεν: ἐ κ τῶ ν λῃ στῶ ν ἀ νασεσώ σμεθα:
4.9.7
μανί ᾳ γὰ ρ ἐ τηρού μεθα.̓ Εγὼ μέ ν, ἂ ν σωφρονή σῃ ς, φιλτά τη, φοβοῦ μαι πά λιν τὸ ν δαί μονα μή τί σοι κακὸ ν ἐ ργά σηται. Τί ς οὖ ν ἡ μῶ ν κακοδαιμονέ στερος, οἳ φοβού μεθα καὶ τὰ εὐ τυχή ματα; ἀ λλ̓ εἰ μό νον μοι σωφρονή σειας καὶ σεαυτὴ ν ἀ πολά βοις, παιζέ τω πά λιν ἡ Τύ χη.”
4.10.1
Ταῦ τά με λέ γοντα παρηγό ρουν οἱ ἀ μφὶ τὸ ν Μενέ λαον, φά σκοντες μὴ ἔ μμονα εἶ ναι τὰ τοιαῦ τα νοσή ματα, πολλά κις δὲ ἡ λικί ας ζεού σης ὑ πά ρχειν.（ Τὸ γὰ ρ αἷ μα πά ντη νεά ζον καὶ ὑ πὸ πολλῆ ς ἀ κμῆ ς ἀ ναζέ ον ὑ περβλύ ζει πολλά κις τὰ ς φλέ βας, καὶ τὴ ν κεφαλὴ ν ἔ νδον περικλύ ζον βαπτί ζει τοῦ λογισμοῦ τὴ ν ἀ ναπνοή ν.
4.10.2
Δεῖ οὖ ν ἰ ατροὺ ς μεταπέ μπειν καὶ θεραπεί αν προσφέ ρειν.） Πρό σεισιν οὖ ν τῷ στρατηγῷ ὁ Μενέ λαος καὶ δεῖ ται τὸ ν τοῦ στρατοπέ δου ἰ ατρὸ ν μετακαλέ σασθαι, κἀ κεῖ νος ἄ σμενος ἐ πεί σθη: χαί ρουσι γὰ ρ οἱ ἐ ρῶ ντες εἰ ς τὰ ἐ ρωτικὰ προστά γματα.
4.10.3
Καὶ ὁ ἰ ατρὸ ς παρῆ ν καὶ λέ γει“ νῦ ν μὲ ν ὕ πνον αὐ τῇ παρασκευά σομεν, ὅ πως τὸ ἄ γριον τῆ ς ἀ κμῆ ς ἡ μερώ σωμεν: ὕ πνος γὰ ρ πά ντων νοσημά των φά ρμακον: ἔ πειτα δὲ καὶ τὴ ν λοιπὴ ν θεραπεί αν προσοί σομεν.”
4.10.4
Δί δωσιν οὖ ν ἡ μῖ ν φά ρμακό ν τι μικρό ν, ὅ σον ὀ ρό βου μέ γεθος, καὶ κελεύ ει λύ σαντας εἰ ς ἔ λαιον ἐ παλεῖ ψαι τὴ ν κεφαλὴ ν μέ σην: σκευά σειν δὲ ἔ φη καὶ ἕ τερον εἰ ς γαστρὸ ς αὐ τῇ κά θαρσιν.
4.10.5
̔ Ημεῖ ς μὲ ν οὖ ν ἃ ἐ κέ λευσεν ἐ ποιοῦ μεν, ἡ δὲ ἐ παλειφθεῖ σα μετὰ μικρὸ ν ἐ κά θευδε τὸ ἐ πί λοιπον τῆ ς νυκτὸ ς μέ χρι τῆ ς ἕ ω.̓ Εγὼ δὲ δἰ ὅ λης τῆ ς νυκτὸ ς ἀ γρυπνῶ ν ἔ κλαον παρακαθή μενος καὶ βλέ πων τὰ δεσμὰ ἔ λεγον“ οἴ μοι, φιλτά τη, δέ δεσαι καὶ καθεύ δουσα: οὐ δὲ τὸ ν ὕ πνον ἐ λεύ θερον ἔ χεις.
4.10.6
Τί να ἄ ρα σου τὰ φαντά σματα; ἆ ρα κἂ ν κατὰ τοὺ ς ὕ πνους σωφρονεῖ ς, ἢ μαί νεταί σου καὶ τὰ ὀ νεί ρατα;”̓ Επεὶ δ̓ ἀ νέ στη, πά λιν ἄ σημα ἐ βό α: καὶ ὁ ἰ ατρὸ ς παρῆ ν καὶ τὴ ν ἄ λλην θεραπεί αν ἐ θερά πευεν.
4.11.1
̓ Εν τού τῳ δὴ ἔ ρχεταί τις παρὰ τοῦ τῆ ς Αἰ γύ πτου σατρά που, κομί ζων ἐ πιστολὴ ν τῷ στρατηγῷ.̓ Επέ σπευδε δὲ αὐ τό ν, ὡ ς εἰ κό ς, ἐ πὶ τὸ ν πό λεμον τὰ γρά μματα: ἐ κέ λευσε γὰ ρ εὐ θὺ ς πά ντας ἐ ν τοῖ ς ὅ πλοις γενέ σθαι ὡ ς ἐ πὶ τοὺ ς βουκό λους.
4.11.2
Αὐ τί κα δὴ μά λα ἐ ξορμή σαντες, εὐ θὺ ς ἕ καστος, ὡ ς εἶ χε τά χους, ἐ πὶ τὰ ὅ πλα ἐ χώ ρουν καὶ παρῆ σαν ἅ μα τοῖ ς λοχαγοῖ ς. Τό τε μὲ ν οὖ ν αὐ τοῖ ς δοὺ ς τὸ σύ νθημα καὶ κελεύ σας αὐ τοῖ ς στρατοπεδεύ εσθαι καθ̓ αὑ τὸ ν ἦ ν: τῇ δ̓ ὑ στεραί ᾳ ἅ μα τῇ ἡ μέ ρᾳ τὸ στρά τευμα ἐ ξῆ γεν ἐ πὶ τοὺ ς πολεμί ους.
4.11.3
Εἶ χε δὲ αὐ τοῖ ς οὕ τω τῆ ς κώ μης ἡ θέ σις.̔ Ο Νεῖ λος ῥ εῖ μὲ ν ἄ νωθεν ἐ κ Θηβῶ ν τῶ ν Αἰ γυπτί ων εἷ ς ὢ ν ἄ χρι Μέ μφεως καὶ ἔ στι μικρὸ ν κά τω“ Κερκά σωρος ὄ νομα τῇ κώ μῃ” πρὸ ς τῷ τέ λει τοῦ μεγά λου ῥ εύ ματος.
4.11.4
̓ Εντεῦ θεν δὲ περιρρή γνυται τῇ γῇ, καὶ ἐ ξ ἑ νὸ ς ποταμοῦ γί νονται τρεῖ ς, δύ ο μὲ ν ἑ κατέ ρωθεν λελυμέ νοι, ὁ δὲ εἷ ς ὥ σπερ ἦ ν ῥ έ ων πρὶ ν λυθῆ ναι.
4.11.5
̓ Αλλ̓ οὐ δὲ τού των ἕ καστος τῶ ν ποταμῶ ν ἀ νέ χεται μέ χρι θαλά σσης ῥ έ ων, ἀ λλὰ περισχί ζεται ἄ λλος ἄ λλῃ κατὰ πό λεις, καί εἰ σιν αἱ σχί σεις μεί ζονες τῶ ν παῤ̔́ Ελλησι ποταμῶ ν: τὸ δὲ ὕ δωρ πανταχοῦ μεμερισμέ νον οὐ κ ἐ ξασθενεῖ, ἀ λλὰ καὶ πλεῖ ται καὶ πί νεται καὶ γεωργεῖ ται.
4.12.1
Νεῖ λος ὁ πολὺ ς πά ντα αὐ τοῖ ς γί νεται, καὶ ποταμὸ ς καὶ γῆ καὶ θά λασσα καὶ λί μνη: καὶ ἔ στι τὸ θέ αμα καινό ν, ναῦ ς ὁ μοῦ καὶ δί κελλα, κώ πη καὶ ἄ ροτρον, πηδά λιον καὶ τρό παιον, ναυτῶ ν ὁ μοῦ καὶ γεωργῶ ν καταγωγή, ἰ χθύ ων ὁ μοῦ καὶ βοῶ ν: ὃ πέ πλευκας, φυτεύ εις, καὶ ὃ φυτεύ εις, τοῦ το πέ λαγος γεωργού μενον.
4.12.2
̓́ Εχει γὰ ρ ὁ ποταμὸ ς ἐ πιδημί ας: κά θηται δὲ αὐ τὸ ν Αἰ γύ πτιος ἀ ναμέ νων καὶ ἀ ριθμῶ ν αὐ τοῦ τὰ ς ἡ μέ ρας. Καὶ ὁ Νεῖ λος οὐ ψεύ δεται, ἀ λλ̓ ἔ στι ποταμὸ ς μετὰ προθεσμί ας τὸ ν χρό νον τηρῶ ν καὶ τὸ ὕ δωρ μετρῶ ν, ποταμὸ ς ἁ λῶ ναι μὴ θέ λων ὑ περή μερος.
4.12.3
̓́ Εστι δ̓ ἰ δεῖ ν ποταμοῦ καὶ γῆ ς φιλονεικί αν.̓ Ερί ζετον ἀ λλή λοις ἑ κά τερον: τὸ μὲ ν ὕ δωρ, τοσαύ την γῆ ν πελαγί σαι: ἡ δὲ γῆ, τοσαύ την χωρῆ σαι γλυκεῖ αν θά λασσαν: καὶ νικῶ σι μὲ ν τὴ ν ἴ σην νί κην οἱ δύ ο,
4.12.4
οὐ δαμοῦ δὲ φαί νεται τὸ νικώ μενον. Τὸ γὰ ρ ὕ δωρ τῇ γῇ συνεκτεί νεται: περὶ δὲ τὰ ς τῶ ν βουκό λων ταύ τας νομὰ ς ἀ εὶ πολὺ ἐ γκά θηται.̔́ Οταν γὰ ρ τὴ ν πᾶ σαν γῆ ν πελαγί σῃ, λί μνας ἐ νταῦ θα ποιεῖ: αἱ δὲ λί μναι, κἂ ν ὁ Νεῖ λος ἀ πέ λθῃ, μέ νουσιν οὐ δὲ ν ἧ ττον,
4.12.5
τὸ ὕ δωρ ἔ χουσαι τό ν τε πηλὸ ν τοῦ ὕ δατος.̓ Επὶ ταύ τας αὐ τοὶ καὶ βαδί ζουσι καὶ πλέ ουσιν, οὐ δὲ ναῦ ς ἑ τέ ρα δύ ναται πλεῖ ν, ἀ λλ̓ ὅ σον ἄ νθρωπον ἐ πιβῆ ναι: ἀ λλὰ πᾶ ν τὸ ξέ νον τοῦ τό που ὁ πηλὸ ς ἐ μπί πτων κρατεῖ. Τοῖ ς δὲ μικρὰ μὲ ν καὶ κοῦ φα πλοῖ α, καὶ ὀ λί γον ὕ δωρ αὐ τοῖ ς ἀ ρκεῖ: εἰ δὲ τέ λεον ἄ νυδρον εἴ η, ἀ ρά μενοι τοῖ ς νώ τοις οἱ πλωτῆ ρες τὸ πλοῖ ον φέ ρουσιν,
4.12.6
ἄ χρις ἂ ν ἐ πιτύ χωσιν ὕ δατος.̓ Εν ταύ ταις δὴ ταῖ ς λί μναις μέ σαι νῆ σοί τινέ ς εἰ σι σπορά δην πεποιημέ ναι: αἱ μὲ ν οἰ κοδομημά των ἔ ρημοι, παπύ ροις πεφυτευμέ ναι: τῶ ν δὲ παπύ ρων διεστᾶ σιν αἱ φά λαγγες πεπυκνωμέ ναι τοσοῦ τον ὅ σον παῤ ἑ κά στην ἄ νδρα στῆ ναι μό νον, τὸ μεταξὺ δὲ τοῦ το τῆ ς πυκνώ σεως αὐ τῶ ν ἄ νωθεν ἀ ναπληροῦ σιν αἱ τῶ ν παπύ ρων κό μαι.
4.12.7
̔ Υποτρέ χοντες οὖ ν ἐ κεῖ καὶ βουλεύ ονται καὶ λοχῶ σι καὶ λανθά νουσι, τεί χεσι ταῖ ς παπύ ροις χρώ μενοι. Εἰ σὶ δὲ τῶ ν νή σων τινὲ ς καλύ βας ἔ χουσαι, καὶ αὐ τοσχέ διον μεμί μηνται πό λιν ταῖ ς λί μναις τετειχισμέ ναι.
4.12.8
Βουκό λων αὗ ται καταγωγαί. Τῶ ν πλησί ον οὖ ν μί α μεγέ θει καὶ καλύ βαις πλεί οσι διαφέ ρουσα“ ἐ κά λουν δὲ αὐ τή ν, οἶ μαι, Νί κωχιν”, ἐ νταῦ θα πά ντες συνελθό ντες ὡ ς εἰ ς τό πον ὀ χυρώ τατον ἐ θά ρρουν καὶ πλή θει καὶ τό πῳ. Εἷ ς γὰ ρ αὐ τὴ ν διεῖ ργε στενωπὸ ς τὸ μὴ πᾶ σαν νῆ σον γενέ σθαι: ἦ ν δὲ σταδί ου μὲ ν τὸ μέ γεθος, τὸ δὲ πλά τος ὀ ργυιῶ ν δώ δεκα: λί μναι δὲ τῇ δε κἀ κεῖ σε τὴ ν πό λιν περιέ ρρεον.
4.13.1
̓ Επεὶ τοί νυν ἑ ώ ρων τὸ ν στρατηγὸ ν προσπελά ζοντα, τεχνά ζονταί τι τοιοῦ τον. Συναγαγό ντες πά ντας τοὺ ς γέ ροντας καὶ ἐ πιθέ ντες αὐ τοῖ ς ἱ κετηρί ας ῥ ά βδους φοινικί νας, ὄ πισθεν ἐ πιτά ττουσι τῶ ν νέ ων τοὺ ς ἀ κμαιοτά τους ἀ σπί σι καὶ λό γχαις ὡ πλισμέ νους.
4.13.2
̓́ Εμελλον δὲ οἱ μὲ ν γέ ροντες ἀ νί σχοντες τὰ ς ἱ κετηρί ας πετά λων κό μαις καλύ ψειν τοὺ ς ὄ πισθεν, οἱ δὲ ἑ πό μενοι τὰ ς λό γχας ἐ πισυρεῖ ν ὑ πτί ας, ὡ ς ἂ ν ἥ κιστα ὀ φθεῖ εν. Κἂ ν μὲ ν ὁ στρατηγὸ ς πεισθῇ ταῖ ς τῶ ν γερό ντων λιταῖ ς, μηδέ ν τι νεωτερί ζειν τοὺ ς λογχοφό ρους εἰ ς μά χην: εἰ δὲ μή, καλεῖ ν αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὴ ν πό λιν,
4.13.3
ὡ ς σφᾶ ς αὐ τοὺ ς διδό ντων εἰ ς θά νατον.̔́ Οταν δὲ ἐ ν μέ σῳ γέ νωνται τῷ στενωπῷ, τοὺ ς μὲ ν γέ ροντας ἀ πὸ συνθή ματος διαδιδρά σκειν καὶ ῥ ί πτειν τὰ ς ἱ κετηρί ας, τοὺ ς δὲ ὡ πλισμέ νους προδραμό ντας ὅ τι καὶ δύ ναιντο ποιεῖ ν.
4.13.4
Παρῆ σαν οὖ ν ἐ σκευασμέ νοι τοῦ τον τὸ ν τρό πον καὶ ἐ δέ οντο τοῦ στρατηγοῦ αἰ δεσθῆ ναι μὲ ν αὐ τῶ ν τὸ γῆ ρας, αἰ δεσθῆ ναι δὲ τὰ ς ἱ κετηρί ας, ἐ λεῆ σαι δὲ τὴ ν πό λιν: ἐ δί δοσαν δὲ αὐ τῷ ἰ δί ᾳ μὲ ν ἀ ργυρί ου τά λαντα ἑ κατό ν, πρὸ ς δὲ τὸ ν σατρά πην ἄ γειν ἄ νδρας ἑ κατὸ ν θέ λοντας αὑ τοὺ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς πό λεως διδό ναι,
4.13.5
ὡ ς ἂ ν ἔ χοι καὶ πρὸ ς ἐ κεῖ νον λά φυρον φέ ρειν. Καὶ ὁ λό γος αὐ τοῖ ς οὐ κ ἐ ψεύ δετο, ἀ λλ̓ ἔ δωκαν ἄ ν, εἰ λαβεῖ ν ἠ θέ λησεν.̔ Ως δὲ οὐ προσί ετο τοὺ ς λό γους,“ οὐ κοῦ ν” ἔ φασαν οἱ γέ ροντες“ εἰ ταῦ τά σοι δέ δοκται,
4.13.6
οἴ σομεν τὴ ν εἱ μαρμέ νην.̓ Εν κακοῖ ς σὺ πά ρασχε τὴ ν χά ριν: μὴ ἔ ξω φονεύ σῃ ς πυλῶ ν μηδὲ τῆ ς πό λεως μακρά ν, ἀ λλ̓ ἐ πὶ τὴ ν πατρῴ αν γῆ ν, ἐ πὶ τὴ ν τῆ ς γενέ σεως ἑ στί αν ἄ γε: τά φον ἡ μῖ ν ποί ησον τὴ ν πό λιν.̓ Ιδού σοι πρὸ ς τὸ ν θά νατον ἡ γού μεθα.” Ταῦ τα ἀ κού σας ὁ στρατηγὸ ς τὴ ν μὲ ν παρασκευὴ ν τῆ ς μά χης ἀ φί ησι, κελεύ ει δὲ ἔ ρχεσθαι καθ̓ ἡ συχί αν τῷ στρατῷ.
4.14.1
̓͂ Ησαν δὲ τῶ ν πραττομέ νων σκοποὶ πό ρρωθεν, οὕ ς οἱ βουκό λοι προκαθί σαντες ἐ κέ λευον, εἰ διαβαί νοντας ἴ δοιεν τοὺ ς πολεμί ους, τὸ χῶ μα τοῦ ποταμοῦ κό ψαντας ἐ παφεῖ ναι τὸ ὕ δωρ πᾶ ν τοῖ ς ἐ ναντί οις.
4.14.2
̓́ Εχει γὰ ρ οὕ τω τὰ τοῦ Νεί λου ῥ εύ ματα. Καθ̓ ἑ κά στην διώ ρυχα χῶ μα ἔ χουσιν Αἰ γύ πτιοι, ὡ ς ἂ ν μὴ πρὸ καιροῦ τῆ ς χρεί ας ὑ περέ χων ὁ Νεῖ λος τὴ ν γῆ ν ἐ πικλύ σῃ.̔́ Οταν δὲ δεηθῶ σιν ἀ ρδεῦ σαι τὸ πεδί ον, ἀ νέ ῳ ξαν ὀ λί γον τοῦ χώ ματος.̓͂ Ην οὖ ν τῆ ς κώ μης ὄ πισθεν διῶ ρυξ τοῦ ποταμοῦ μεγά λη καὶ πλατεῖ α.
4.14.3
Ταύ τῃ οἱ τεταγμέ νοι τὸ ἔ ργον ὡ ς εἶ δον εἰ σιό ντας τοὺ ς πολεμί ους, διακό πτουσι ταχὺ τὸ χῶ μα. Πά ντα οὖ ν ὁ μοῦ γί νεται: οἱ μὲ ν γέ ροντες οἱ κατὰ πρό σωπον ἄ φνω διί στανται, οἱ δὲ τὰ ς λό γχας ἐ γεί ραντες ἐ κτρέ χουσι: τὸ δὲ ὕ δωρ ἤ δη παρῆ ν, καὶ ὠ γκοῦ ντο μὲ ν οἱ λί μναι πά ντοθεν οἰ δοῦ σαι, ὁ δὲ ἰ σθμὸ ς ἐ πεκλύ ζετο,
4.14.4
πά ντα δὲ ἦ ν ὥ σπερ θά λασσα.̓ Εμπεσό ντες οὖ ν οἱ βουκό λοι τοὺ ς μὲ ν κατὰ πρό σωπον καὶ τὸ ν στρατηγὸ ν αὐ τὸ ν διαπεί ρουσι ταῖ ς λό γχαις, ἀ παρασκεύ ους τε ὄ ντας καὶ πρὸ ς τὸ ἀ δό κητον τεταραγμέ νους:
4.14.5
τῶ ν δ̓ ἄ λλων ἀ διή γητος ὁ θά νατος ἦ ν. Οἱ μὲ ν γὰ ρ εὐ θὺ ς ἐ κ πρώ της προσβολῆ ς μηδὲ κινή σαντες τὰ ς αἰ χμὰ ς ἀ πώ λλυντο, οἱ δὲ οὐ λαβό ντες σχολὴ ν ἀ μύ νασθαι: ἅ μα γὰ ρ ἐ μά νθανον καὶ ἔ πασχον: ἐ νί ους δὲ ἔ φθανε τὸ παθεῖ ν πρὸ τοῦ μαθεῖ ν: οἱ δὲ ὑ π̓ ἐ κπλή ξεως τοῦ παραλό γου τὸ ν θά νατον εἱ στή κεσαν περιμέ νοντες: οἱ δὲ καὶ κινηθέ ντες μό νον κατωλί σθανον ὑ ποσκελί ζοντος αὐ τοὺ ς τοῦ ποταμοῦ: οἱ δὲ καὶ φεύ γειν ὁ ρμή σαντες εἰ ς τὸ βαθὺ τῆ ς λί μνης ἐ γκυλισθέ ντες ὑ πεσύ ρησαν.
4.14.6
Τῶ ν μὲ ν γὰ ρ ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς ἑ στώ των τὸ ὕ δωρ ἦ ν ἄ χρις ὀ μφαλοῦ, ὥ στε καὶ ἀ νέ κρουεν αὐ τῶ ν τὰ ς ἀ σπί δας καὶ ἐ γύ μνου πρὸ ς τὰ τραύ ματα τὰ ς γαστέ ρας: τὸ δὲ κατὰ τὴ ν λί μνην ὕ δωρ πά ντη ὑ πὲ ρ κεφαλὴ ν ἀ νδρὸ ς ἦ ν.
4.14.7
Διακρῖ ναι δ̓ οὐ κ ἦ ν τί λί μνη καὶ τί πεδί ον, ἀ λλὰ καὶ ὁ διὰ τῆ ς γῆ ς τρέ χων δέ ει τοῦ μὴ διαμαρτεῖ ν βραδύ τερος ἦ ν πρὸ ς τὴ ν φυγή ν, ὥ στε ταχέ ως ἡ λί σκετο, καὶ ὁ κατὰ τῆ ς λί μνης πλανηθεί ς,
4.14.8
δό ξας γῆ ν εἶ ναι, κατεδύ ετο. Καὶ ἦ ν καινὰ ἀ τυχή ματα, ναυά για τοσαῦ τα, καὶ ναῦ ς οὐ δαμοῦ: ἀ μφό τερα δὲ καινὰ καὶ παρά λογα, ἐ ν ὕ δατι πεζομαχί α,
4.14.9
καὶ ἐ ν τῇ γῇ ναυαγί α. Οἱ μὲ ν δὴ τοῖ ς πεπραγμέ νοις ἐ παρθέ ντες μέ γα ἐ φρό νουν, ἀ νδρεί ᾳ νομί ζοντες κεκρατηκέ ναι καὶ οὐ κ ἀ πά της κλοπῇ.̓ Ανὴ ρ γὰ ρ Αἰ γύ πτιος καὶ τὸ δειλὸ ν ὅ που φοβεῖ ται δεδού λωται, καὶ τὸ μά χιμον ἐ ν οἷ ς θαρρεῖ παρώ ξυνται: ἀ μφό τερα δὲ οὐ κατὰ μέ τρον, ἀ λλὰ τὸ μὲ ν ἀ σθενέ στερον δυστυχεῖ, τὸ δὲ προπετέ στερον κρατεῖ.
4.15.1
Δέ κα δὲ τῇ Λευκί ππῃ διεληλύ θεσαν ἡ μέ ραι τῆ ς μανί ας, ἡ δὲ νό σος οὐ κ ἐ κουφί ζετο.̔́ Απαξ οὖ ν ποτε καθεύ δουσα, ταύ την ἀ φί ησιν ὀ νειροπολουμέ νη τὴ ν φωνὴ ν“ διὰ σὲ μαί νομαι, Γοργί α.”̓ Επεὶ οὖ ν ἕ ως ἐ γέ νετο, λέ γω τῷ Μενελά ῳ τὸ λεχθὲ ν καὶ ἐ σκό πουν εἴ τις εἴ η που κατὰ τὴ ν κώ μην Γοργί ας.
4.15.2
Προελθοῦ σι δ̓ ἡ μῖ ν νεανί σκος προσέ ρχεταί τις καὶ προσαγορεύ σας με“ σωτὴ ρ ἥ κω σὸ ς” ἔ φη“ καὶ τῆ ς σῆ ς γυναικό ς.”̓ Εκπλαγεὶ ς οὖ ν καὶ θεό πεμπτον εἶ ναι νομί σας τὸ ν ἄ νθρωπον“ μὴ Γοργί ας” εἶ πον“ τυγχά νεις;”“ Οὐ μὲ ν οὖ ν” εἶ πεν“ ἀ λλὰ Χαιρέ ας: Γοργί ας γά ρ σε ἀ πολώ λεκεν.”
4.15.3
̓́ Ετι μᾶ λλον ἔ φριξα καὶ λέ γω“ τί να ταύ την ἀ πώ λειαν, καὶ τί ς ἐ στιν ὁ Γοργί ας; δαί μων γά ρ μοί τις αὐ τὸ ν ἐ μή νυσε νύ κτωρ: σὺ δὲ ἐ ξηγητὴ ς γενοῦ τῶ ν θεί ων μηνυμά των.”“ Γοργί ας ἦ ν μὲ ν” ἔ φη“ Αἰ γύ πτιος στρατιώ της: νῦ ν δὲ οὐ κέ τ̓ ἔ στιν, ἀ λλ̓ ἔ ργον γέ γονε τῶ ν βουκό λων: ἤ ρα δὲ τῆ ς σῆ ς γυναικό ς.
4.15.4
̓́ Ων δὲ φύ σει φαρμακεὺ ς σκευά ζει τι φά ρμακον ἔ ρωτος καὶ πεί θει τὸ ν διακονού μενον ὑ μῖ ν Αἰ γύ πτιον λαβεῖ ν τὸ φά ρμακον καὶ ἐ γκαταμί ξαι τῷ τῆ ς Λευκί ππης ποτῷ. Λανθά νει δὲ ἀ κρά τῳ χρησά μενος τῷ φαρμά κῳ, καὶ τὸ φί λτρον εἰ ς μανί αν αἴ ρεται.
4.15.5
Ταῦ τα γά ρ μοι χθὲ ς ὁ τοῦ Γοργί ου θερά πων διηγή σατο, ὃ ς ἔ τυχεν αὐ τῷ συστρατευσά μενος ἐ πὶ τοὺ ς βουκό λους: ἔ σωσε δὲ αὐ τό ν, ὡ ς εἰ κό ς, ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν ἡ Τύ χη. Αἰ τεῖ δὲ χρυσοῦ ς τέ τταρας ὑ πὲ ρ τῆ ς ἰ ά σεως: ἔ χει γά ρ, φησί ν, ἑ τέ ρου φαρμά κου σκευή ν, δἰ οὗ
4.15.6
λύ σει τὸ πρό τερον.”“̓ Αλλὰ σοὶ μὲ ν” ἔ φην“ ἀ γαθὰ γέ νοιτο τῆ ς διακονί ας: τὸ ν δ̓ ἄ νθρωπον, ὃ ν λέ γεις, ἄ γε πρὸ ς ἡ μᾶ ς.” Καὶ ὁ μὲ ν ἀ πῆ λθεν, ἐ γὼ δὲ πρὸ ς τὸ ν Αἰ γύ πτιον εἰ σελθὼ ν τύ πτω αὐ τὸ ν πὺ ξ κατὰ τῶ ν προσώ πων καὶ δευτέ ραν καὶ τρί την, θορυβῶ ν δὲ ἅ μα λέ γω“ εἰ πό ν, τί δέ δωκας Λευκί ππῃ, καὶ πό θεν μαί νεται;” ὁ δὲ φοβηθεὶ ς καταλέ γει πά ντα, ὅ σα ἡ μῖ ν ὁ Χαιρέ ας διηγή σατο. Τὸ ν μὲ ν οὖ ν εἴ χομεν ἐ ν φυλακῇ καθεί ρξαντες.
4.16.1
Κἀ ν τού τῳ παρῆ ν ὁ Χαιρέ ας, ἄ γων τὸ ν ἄ νθρωπον. Λέ γω οὖ ν πρὸ ς ἀ μφοτέ ρους“ τοὺ ς μὲ ν τέ τταρας χρυσοῦ ς ἤ δη λά βετε μισθὸ ν ἀ γαθῆ ς μηνύ σεως: ἀ κού σατε δὲ ὡ ς ἔ χω περὶ τοῦ φαρμά κου.̔ Ορᾶ τε ὡ ς καὶ τῶ ν παρό ντων τῇ γυναικὶ κακῶ ν αἴ τιον γέ γονε φά ρμακον.
4.16.2
Οὐ κ ἀ κί νδυνον δὲ ἐ πιφαρμά σσειν τὰ σπλά γχνα ἤ δη πεφαρμαγμέ να. Φέ ρε εἴ πατε ὅ τι καὶ ἔ χει τὸ φά ρμακον τοῦ το, καὶ παρό ντων ἡ μῶ ν σκευά σατε: χρυσοῖ δὲ ὑ μῖ ν ἄ λλοι τέ τταρες μισθό ς, ἄ ν οὕ τω ποιῆ τε.” Καὶ ὁ ἄ νθρωπος“ δί καια” ἔ φη“ φοβῇ:
4.16.3
τὰ δὲ ἐ μβαλλό μενα κοινὰ καὶ πά ντα ἐ δώ διμα: αὐ τὸ ς δὲ τού των ἀ πογεύ σομαι τοσοῦ τον, ὅ σον κἀ κεί νη λά βῃ.” Καὶ ἅ μα κελεύ ει τινὰ πριά μενον κομί ζειν, ἕ καστον εἰ πώ ν.̔́ Ως δὲ ταχὺ μὲ ν ἐ κομί σθη, παρό ντων δ̓ ἡ μῶ ν συνέ τριψε πά ντα ὁ μοῦ, δί χα διελὼ ν“ τὸ μὲ ν αὐ τὸ ς”
4.16.4
ἔ φη“ πί ομαι πρῶ τος, τὸ δὲ δώ σω τῇ γυναικί. Κοιμή σεται δὲ πά ντως δἰ ὅ λης τῆ ς νυκτὸ ς λαβοῦ σα: περὶ δὲ τὴ ν ἕ ω καὶ τὸ ν ὕ πνον καὶ τὴ ν νό σον ἀ πώ σεται.” Λαμβά νει δὴ τοῦ φαρμά κου πρῶ τος αὐ τό ς, τὸ δὲ λοιπὸ ν κελεύ ει περὶ τὴ ν ἑ σπέ ραν δοῦ ναι πιεῖ ν.
4.16.5
“̓ Εγὼ δὲ ἄ πειμι” ἔ φη“ κοιμησό μενος: τὸ γὰ ρ φά ρμακον οὕ τω βού λεται.” Ταῦ τα εἰ πὼ ν ἀ πῆ λθε, τοὺ ς τέ τταρας χρυσοῦ ς παῤ ἐ μοῦ λαβώ ν.“ Τοὺ ς δὲ λοιποὺ ς” ἔ φην“ δώ σω, εἰ ῥ αΐ σει ἐ κ τῆ ς νό σου.”
4.17.1
̓ Επεὶ οὖ ν καιρὸ ς ἦ ν αὐ τῇ πιεῖ ν τὸ φά ρμακον, ἐ γχέ ας προσηυχό μην αὐ τῷ“ ὦ γῆ ς τέ κνον, φά ρμακον, ὦ δῶ ρον̓ Ασκληπιοῦ, ἀ λή θευσό ν σου τὰ ἐ παγγέ λματα: εὐ τυχέ στερον ἐ μοῦ γενοῦ καὶ σῶ ζέ μοι τὴ ν φιλτά την. Νί κησον τὸ φά ρμακον ἐ κεῖ νο τὸ βά ρβαρον
4.17.2
καὶ ἄ γριον.” Ταῦ τα δοὺ ς τῷ φαρμά κῳ τὰ συνθή ματα καὶ καταφιλή σας τὸ ἔ κπωμα δί δωμι τῇ Λευκί ππῃ πιεῖ ν: ἡ δέ, ὡ ς ὁ ἄ νθρωπος εἶ πε, μετὰ μικρὸ ν ἔ κειτο καθεύ δουσα. Κἀ γὼ παρακαθή μενος ἔ λεγον πρὸ ς αὐ τὴ ν ὡ ς ἀ κού ουσαν“ ἆ ρά μοι σωφρονή σεις ἀ ληθῶ ς; ἆ ρά μέ ποτε γνωριεῖ ς; ἆ ρά σου τὴ ν φωνὴ ν ἐ κεί νην ἀ πολή ψομαι;
4.17.3
μά ντευσαί τι καὶ νῦ ν καθεύ δουσα: καὶ γὰ ρ χθὲ ς τοῦ Γοργί ου κατεμαντεύ σω δικαί ως. Εὐ τυχεῖ ς ἄ ρα μᾶ λλον κοιμωμέ νη: γρηγοροῦ σα μὲ ν γὰ ρ μανί αν δυστυχεῖ ς, τὰ δὲ ἐ νύ πνιά
4.17.4
σου σωφρονεῖ.” Ταῦ τά μου διαλεγομέ νου ὡ ς πρὸ ς ἀ κού ουσαν Λευκί ππην, μό λις ἡ πολύ ευκτος ἕ ως ἀ ναφαί νεται, καὶ ἡ Λευκί ππη φθέ γγεται, καὶ ἦ ν ἡ
4.17.5
φωνὴ“ Κλειτοφῶ ν.”̓ Αναπηδή σας οὖ ν πρό σειμί τε αὐ τῇ καὶ πυνθά νομαι πῶ ς ἔ χει: ἡ δὲ ἐ ῴ κει μὲ ν μηδὲ ν ὧ ν ἔ πραξεν ἐ γνωκέ ναι, τὰ δεσμὰ δὲ ἰ δοῦ σα ἐ θαύ μαζε καὶ ἐ πυνθά νετο τί ς ὁ δή σας εἴ η.̓ Εγὼ δὲ ἰ δὼ ν σωφρονοῦ σαν ὑ πὸ πολλῆ ς χαρᾶ ς ἔ λυον μὲ ν μετὰ θορύ βου τὰ δεσμά, μετὰ ταῦ τα δὲ ἤ δη τὸ πᾶ ν αὐ τῇ διηγοῦ μαι: ἡ δὲ ᾐ σχύ νετο ἀ κροωμέ νη καὶ ἠ ρυθρί α καὶ ἐ νό μιζε τό τε αὐ τὰ ποιεῖ ν.
4.17.6
Τὴ ν μὲ ν οὖ ν ἀ νελά μβανον παραμυθού μενος, τοῦ δὲ φαρμά κου τὸ ν μισθὸ ν ἀ ποδί δωμι μά λα ἄ σμενος.̓͂ Ην δὲ τὸ πᾶ ν ἡ μῖ ν ἐ φό διον σῶ ον: ὁ γὰ ρ Σά τυρος ἔ τυχεν ἐ ζωσμέ νος ὅ τε ἐ ναυαγή σαμεν, οὐ κ ἀ φῄ ρητο δὲ ὑ πὸ τῶ ν λῃ στῶ ν οὔ τε αὐ τὸ ς οὔ τε ὁ Μενέ λαος οὐ δὲ ν ὧ ν εἶ χεν.
4.18.1
̓ Εν τού τῳ δὲ καὶ τοὺ ς: λῃ στὰ ς ἐ πελθοῦ σα δύ ναμις μεί ζων ἀ πὸ τῆ ς μητροπό λεως παρεστή σατο καὶ πᾶ σαν αὐ τῶ ν εἰ ς ἔ δαφος κατέ στρεψε τὴ ν πό λιν.̓ Ελευθερωθέ ντος δὲ τοῦ ποταμοῦ τῆ ς τῶ ν βουκό λων ὕ βρεως, παρεσκευαζό μεθα τὸ ν ἐ πὶ τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν πλοῦ ν. Συνέ πλει δὲ ἡ μῖ ν καὶ ὁ Χαιρέ ας, φί λος ἤ δη γενό μενος ἐ κ τῆ ς τοῦ φαρμά κου μηνύ σεως.
4.18.2
̓͂ Ην δὲ τὸ μὲ ν γέ νος ἐ κ τῆ ς νή σου τῆ ς Φά ρου, τὴ ν δὲ τέ χνην ἁ λιεύ ς, ἐ στρατεύ ετο δὲ μισθοῦ κατὰ τῶ ν βουκό λων τὴ ν ἐ ν ταῖ ς ναυσὶ στρατεί αν, ὥ στε μετὰ τὸ ν πό λεμον τῆ ς στρατεί ας ἀ πή λλακτο.
4.18.3
̓͂ Ην οὖ ν ἐ ξ ἀ πλοί ας μακρᾶ ς πλεό ντων πά ντα μεστὰ καὶ πολλή τις ὄ ψεως ἡ δονή, ναυτῶ ν ᾠ δή, πλωτή ρων κρό τος, χορεί α νεῶ ν, καὶ ἦ ν ἅ πας ὁ ποταμὸ ς ἑ ορτή: ἐ ῴ κει δὲ ὁ πλοῦ ς κωμά ζοντι ποταμῷ.̓́ Επινον δὲ καὶ τοῦ Νεί λου τό τε πρῶ τον ἄ νευ τῆ ς πρὸ ς οἶ νον ὁ μιλί ας, κρῖ ναι θέ λων τοῦ πώ ματος τὴ ν ἡ δονή ν: οἶ νος γὰ ρ φύ σεως ὕ δατος κλοπή.
4.18.4
̓ Αρυσά μενος οὖ ν ὑ ά λου τῆ ς διαφανοῦ ς κύ λικα, τὸ ὕ δωρ ἑ ώ ρων ὑ πὸ λευκό τητος πρὸ ς τὸ ἔ κπωμα ἁ μιλλώ μενον καὶ τὸ ἔ κπωμα νικώ μενον: γλυκὺ δὲ πινό μενον ἦ ν καὶ ψυχρὸ ν ἐ ν μέ τρῳ τῆ ς ἡ δονῆ ς: οἶ δα γὰ ρ ἐ νί ους τῶ ν παῤ̔́ Ελλησι ποταμῶ ν καὶ τιτρώ σκοντας τού τῳ:
4.18.5
συνέ κρινον αὐ τοὺ ς τῷ ποταμῷ. Διὰ τοῦ το αὐ τὸ ν ἄ κρατον ὁ Αἰ γύ πτιος πί νων οὐ φοβεῖ ται, Διονύ σου μὴ δεό μενος.̓ Εθαύ μασα δὲ αὐ τῶ ν καὶ τὸ ν τρό πον τοῦ ποτοῦ. Οὔ τε γὰ ρ ἀ ρύ σαντες πί νειν ἐ θέ λουσιν οὔ τε ἐ κπωμά των ἀ νέ χονται, ἔ κπωμα αὐ τουργὸ ν ἔ χοντες: ἔ κπωμα γὰ ρ αὐ τοῖ ς ἐ στιν ἡ χεί ρ.
4.18.6
Εἰ γά ρ τις αὐ τῶ ν διψή σειε πλέ ων, προκύ ψας ἐ κ τῆ ς νεὼ ς τὸ μὲ ν πρό σωπον ἐ ς τὸ ν ποταμὸ ν προβέ βληκε, τὴ ν δὲ χεῖ ρα εἰ ς τὸ ὕ δωρ καθῆ κε καὶ κοί λην βαπτί σας καὶ πλησά μενος ὕ δατος ἀ κοντί ζει κατὰ τοῦ στό ματος τὸ πῶ μα καὶ τυγχά νει τοῦ σκοποῦ: τὸ δὲ κεχηνὸ ς περιμέ νει τὴ ν βολὴ ν καὶ δέ χεται καὶ κλεί εται καὶ οὐ κ ἐ ᾷ τὸ ὕ δωρ αὖ θις ἔ ξω πεσεῖ ν.
4.19.1
Εἶ δον δὲ καὶ ἄ λλο θηρί ον τοῦ Νεί λου ὑ πὲ ρ τὸ ν ἵ ππον τὸ ν ποτά μιον εἰ ς ἀ λκὴ ν ἐ παινού μενον, κροκό δειλος δὲ ὄ νομα ἦ ν αὐ τῷ: παρή λλακτο δὲ τὴ ν μορφὴ ν εἰ ς ἰ χθὺ ν ὁ μοῦ καὶ θηρί ον. Μέ γας μὲ ν γὰ ρ ἐ κ κεφαλῆ ς ἐ ς οὐ ρά ν, τὸ δὲ εὖ ρος τοῦ μεγέ θους οὐ κατὰ λό γον.
4.19.2
Δορὰ μὲ ν φολί σι ῥ υσή, τεφραί α δὲ τῶ ν νώ των ἡ χρό α καὶ μέ λαινα: ἡ γαστὴ ρ δὲ λευκή: πό δες τέ τταρες εἰ ς τὸ πλά γιον ἠ ρέ μα κυρτού μενοι, καθά περ χερσαί ας χελώ νης: οὐ ρὰ μακρὰ καὶ παχεῖ α καὶ ἐ οικυῖ α στερεῷ σώ ματι.
4.19.3
Οὐ γὰ ρ ὡ ς τοῖ ς ἄ λλοις ἐ πί κειται θηρί οις, ἀ λλ̓ ἔ στι τῆ ς ῥ ά χεως ἓ ν ὀ στοῦ ν τελευτὴ καὶ μέ ρος αὐ τοῦ τῶ ν ὅ λων.̓ Εντέ τμηται δὲ ἄ νωθεν εἰ ς ἀ κά νθας ἀ ναιδεῖ ς, οἷ αι τῶ ν πριό νων εἰ σὶ ν αἱ αἰ χμαί.
4.19.4
Αὕ τη δὲ αὐ τῷ καὶ μά στιξ ἐ πὶ τῆ ς ἄ γρας γί νεται: τύ πτει γὰ ρ αὐ τῇ πρὸ ς οὓ ς ἄ ν διαπαλαί ῃ καὶ πολλὰ ποιεῖ τραύ ματα πληγῇ μιᾷ. Κεφαλὴ δὲ αὐ τῷ τοῖ ς νώ τοις συνυφαί νεται καὶ εἰ ς μί αν στά θμην ἰ θύ νεται（ ἔ κλεψε γὰ ρ αὐ τοῦ τὴ ν δέ ρην ἡ φύ σις）, ἔ στι δὲ τοῦ λοιποῦ βλοσυρωτέ ρα σώ ματος καὶ ἐ πὶ πλεῖ στον ἐ πὶ τὰ ς γέ νυς ἐ κτεί νεται καὶ ἀ νοί γεται πᾶ σα.
4.19.5
Τὸ ν μὲ ν γὰ ρ ἄ λλον χρό νον, παῤ ὅ σον οὐ κέ χηνε τὸ θηρί ον, ἔ στι κεφαλή: ὅ ταν δὲ χά νῃ πρὸ ς τὰ ς ἄ γρας, ὅ λον στό μα γί νεται.̓ Ανοί γει δὲ τὴ ν γέ νυν τὴ ν ἄ νω, τὴ ν δὲ κά τω στερεὰ ν ἔ χει: καὶ ἀ πό στασί ς ἐ στι πολλή, καὶ μέ χρι τῶ ν ὤ μων τὸ χά σμα, καὶ εὐ θύ ς ἡ γαστή ρ.
4.19.6
̓ Οδό ντες δὲ πολλοὶ καὶ ἐ πὶ πλεῖ στον τεταγμέ νοι. Φασὶ δὲ ὅ τι τὸ ν ἀ ριθμὸ ν τυγχά νουσιν ὅ σας ὁ θεὸ ς εἰ ς ὅ λον ἔ τος ἀ ναλά μπει τὰ ς ἡ μέ ρας: τοσοῦ τον σπό ρον φέ ρει τὸ τῶ ν γενύ ων πεδί ον.̓̀ Αν δ̓ ἐ κπερά σῃ πρὸ ς τὴ ν γῆ ν, ὅ σον ἔ χει δυνά μεως οὐ κ ἀ πιστή σεις, ἰ δὼ ν τὴ ν τοῦ σώ ματος ὁ λκή ν.