Leucippe and Clitophon
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/achilles-tatius-2" aria-label="More works by Achilles Tatius (II)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
5.1.1
Τριῶ ν δὲ πλεύ σαντες ἡ μερῶ ν εἰ ς̓ Αλεξά νδρειαν ἤ λθομεν.̓ Ανιό ντι δέ μοι κατὰ τὰ ς̔ Ηλί ου καλουμέ νας πύ λας, συνηντᾶ το εὐ θὺ ς τῆ ς πό λεως ἀ στρά πτον τὸ κά λλος, καί μου τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς ἐ γέ μισεν ἡ δονῆ ς.
5.1.2
Στά θμη μὲ ν κιό νων ὄ ρθιος ἑ κατέ ρωθεν ἐ κ τῶ ν̔ Ηλί ου πυλῶ ν εἰ ς τὰ ς Σελή νης πύ λας: οὗ τοι γὰ ρ τῆ ς πό λεως οἱ πυλωροί: ἐ ν μέ σῳ δὲ τῶ ν κιό νων τῆ ς πό λεως τὸ πεδί ον.
5.1.3
̔ Οδὸ ς δὲ διὰ τοῦ πεδί ου πολλὴ καὶ ἔ νδημος ἀ ποδημί α.̓ Ολί γους δὲ τῆ ς πό λεως σταδί ους προελθὼ ν ἦ λθον εἰ ς τὸ ν ἐ πώ νυμον̓ Αλεξά νδρου τό πον. Εἶ δον δὲ ἐ ντεῦ θεν ἄ λλην πό λιν καὶ σχιζό μενον ταύ τῃ τὸ κά λλος.
5.1.4
̔́ Οσος γὰ ρ κιό νων ὄ ρχατος εἰ ς τὴ ν εὐ θυωρί αν, τοσοῦ τος ἕ τερος εἰ ς τὰ ἐ γκά ρσια.̓ Εγὼ δὲ μερί ζων τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς εἰ ς πά σας τὰ ς ἀ γυιὰ ς θεατὴ ς ἀ κό ρεστος ἤ μην καὶ τὸ κά λλος ὅ λως οὐ κ ἐ ξή ρκουν ἰ δεῖ ν.
5.1.5
Τὰ μὲ ν ἔ βλεπον, τὰ δὲ ἔ μελλον, τὰ δὲ ἠ πειγό μην ἰ δεῖ ν, τὰ δὲ οὐ κ ἤ θελον παρελθεῖ ν: ἐ κρά τει τὴ ν θέ αν τὰ ὁ ρώ μενα, εἷ λκε τὰ προσδοκώ μενα. Περιά γων οὖ ν ἐ μαυτὸ ν εἰ ς πά σας τὰ ς ἀ γυιὰ ς καὶ πρὸ ς τὴ ν ὄ ψιν δυσερωτιῶ ν εἶ πον καμὼ ν“ ὀ φθαλμοί,
5.1.6
νενική μεθα.” Εἶ δον δὲ δύ ο καινὰ καὶ παρά λογα, μεγέ θους πρὸ ς κά λλος ἅ μιλλαν καὶ δή μου πρὸ ς πό λιν φιλονεικί αν, καὶ ἀ μφό τερα νικῶ ντα.̔ Η μὲ ν γὰ ρ ἠ πεί ρου μεί ζων ἦ ν, ὁ δὲ πλεί ων ἔ θνους: καὶ εἰ μὲ ν εἰ ς τὴ ν πό λιν ἀ πεῖ δον, ἠ πί στουν εἰ πληρώ σει τις δῆ μος αὐ τὴ ν ἀ νδρῶ ν, εἰ δὲ εἰ ς τὸ ν δῆ μον ἐ θεασά μην, ἐ θαύ μαζον εἰ χωρή σει τις αὐ τὸ ν πό λις. Τοιαύ τη τις ἦ ν ἰ σό τητος τρυτά νη.
5.2.1
̓͂ Ην δέ πως κατὰ δαί μονα ἱ ερομηνί α τοῦ μεγά λου θεοῦ, ὃ ν Δί α μὲ ν̔́ Ελληνες, Σέ ραπιν δὲ καλοῦ σιν Αἰ γύ πτιοι.̓͂ Ην δὲ καὶ πυρὸ ς δᾳ δουχί α: καὶ τοῦ το μέ γιστον ἐ θεασά μην.
5.2.2
̔ Εσπέ ρα μὲ ν γὰ ρ ἦ ν καὶ ὁ ἥ λιος κατεδύ ετο καὶ νὺ ξ ἦ ν οὐ δαμοῦ, ἀ λλὰ ἄ λλος ἀ νέ τελλεν ἥ λιος κατακερματί ζων. Τό τε γὰ ρ εἶ δον πό λιν ἐ ρί ζουσαν περὶ κά λλους οὐ ρανῷ.̓ Εθεασά μην δὲ καὶ τὸ ν Μειλί χιον Δί α καὶ τὸ ν Διὸ ς Οὐ ρανί ου νεώ ν.
5.2.3
Προσευξά μενοι δὴ τῷ μεγά λῳ θεῷ καὶ ἱ κετεύ σαντες στῆ σαι ἡ μῖ ν ποτε τὰ δεινά, εἰ ς τὴ ν καταγωγὴ ν ἤ λθομεν, ἣ ν ἔ τυχεν, ἣ ν ἔ τυχεν ὁ Μενέ λαος ἡ μῖ ν μεμισθωμέ νος. Οὐ κ ἐ ῴ κει δὲ ἄ ρα ὁ θεὸ ς ἐ πινεύ ειν ταῖ ς ἡ μετέ ραις εὐ χαῖ ς, ἀ λλ̓ ἔ μενεν ἡ μᾶ ς καὶ ἄ λλο τῆ ς Τύ χης γυμνά σιον.
5.3.1
̔ Ο γὰ ρ Χαιρέ ας πρὸ πολλοῦ τῆ ς Λευκί ππης ἐ λά νθανεν ἐ ρῶ ν καὶ διὰ τοῦ το μεμηνύ κει τὸ φά ρμακον, ἅ μα μὲ ν ἀ φορμὴ ν οἰ κειό τητος ἑ αυτῷ θηρώ μενος, ἅ μα δὲ καὶ ἑ αυτῷ σώ ζων τὴ ν κό ρην.
5.3.2
Εἰ δὼ ς οὖ ν ἀ μή χανον τὸ τυχεῖ ν, συντί θησιν ἐ πιβουλή ν, λῃ στῶ ν ὁ μοτέ χνων χεῖ ρα συγκροτή σας, ἅ τε θαλά σσιος ὢ ν ἄ νθρωπος: καὶ συνθέ μενος αὐ τοῖ ς ἃ δεῖ. ποιεῖ ν, ἐ πὶ ξέ νια ἡ μᾶ ς εἰ ς τὴ ν Φά ρον καλεῖ, σκηψά μενος γενεθλί ων ἄ γειν ἡ μέ ραν.
5.3.3
̔ Ως οὖ ν προή λθομεν τῶ ν θυρῶ ν, οἰ ωνὸ ς ἡ μῖ ν γί νεται πονηρό ς: χελιδό να κί ρκος διώ κων τὴ ν Λευκί ππην πατά σσει τῷ πτερῷ εἰ ς τὴ ν κεφαλή ν. Ταραχθεὶ ς οὖ ν ἐ πὶ τού τῳ καὶ ἀ νανεύ σας εἰ ς οὐ ρανὸ ν“ ὦ Ζεῦ, τί τοῦ το” ἔ φην“ φαί νεις ἡ μῖ ν τέ ρας; ἀ λλ̓ εἰ τῷ ὄ ντι σὸ ς ὄ ρνις οὗ τος, ἄ λλον ἡ μῖ ν σαφέ στερον
5.3.4
δεῖ ξον οἰ ωνό ν.” Μεταστραφεὶ ς οὖ ν（ ἔ τυχον γὰ ρ παρεστὼ ς ἐ ργαστηρί ῳ ζωγρά φου） γραφὴ ν ὁ ρῶ κειμέ νην, ἥ τις ὑ πῃ νί ττετο προσό μοιον. Φιλομή λας γὰ ρ εἶ χε φθορὰ ν καὶ τὴ ν βί αν Τηρέ ως καὶ τῆ ς γλώ ττης τὴ ν τομή ν.̓͂ Ην δὲ ὁ λό κληρον τὸ διή γημα τοῦ δρά ματος,
5.3.5
ὁ πέ πλος, ὁ Τηρεύ ς, ἡ τρά πεζα. Τὸ ν πέ πλον ἡ πλωμέ νον εἱ στή κει κρατοῦ σα θερά παινα: Φιλομή λα παρειστή κει καὶ ἐ πετί θει τῷ πέ πλῳ τὸ ν δά κτυλον καὶ ἐ δεί κνυ τῶ ν ὑ φασμά των τὰ ς γραφά ς: ἡ Πρό κνη πρὸ ς τὴ ν δεῖ ξιν ἐ νενεύ κει καὶ δριμὺ ἔ βλεπε καὶ ὠ ργί ζετο: Θρᾲ ξ ὁ Τηρεὺ ς ἐ νύ φαντο Φιλομή λᾳ παλαί ων πά λην ἀ φροδί σιον.
5.3.6
̓ Εσπά ρακτο τὰ ς κό μας ἡ γυνή, τὸ ζῶ μα ἐ λέ λυτο, τὸ ν χιτῶ να κατέ ρρηκτο, ἡ μί γυμνος τὸ στέ ρνον ἦ ν, τὴ ν δεξιὰ ν ἐ πὶ τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς ἤ ρειδε τοῦ Τηρέ ως, τῇ λαιᾷ τὰ διερρωγό τα τοῦ χιτῶ νος ἐ πὶ τοὺ ς μαστοὺ ς εἷ λκεν.̓ Εν ἀ γκά λαις εἶ χε τὴ ν Φιλομή λαν ὁ Τηρεύ ς, ἕ λκων πρὸ ς ἑ αυτὸ ν ὡ ς ἐ νῆ ν τὸ σῶ μα καὶ σφί γγων ἐ ν χρῷ τὴ ν συμπλοκή ν.
5.3.7
̔͂ Ωδε μὲ ν τὴ ν τοῦ πέ πλου γραφὴ ν ὕ φηνεν ὁ ζωγρά φος: τὸ δὲ λοιπὸ ν τῆ ς εἰ κό νος: αἱ γυναῖ κες ἐ ν κανῷ τὰ λεί ψανα τοῦ δεί πνου τῷ Τηρεῖ δεικνύ ουσι, κεφαλὴ ν παιδί ου καὶ χεῖ ρας, γελῶ σι δὲ ἅ μα καὶ φοβοῦ νται.
5.3.8
̓ Αναπηδῶ ν ἐ κ τῆ ς κλί νης ὁ Τηρεὺ ς ἐ γέ γραπτο καὶ ἕ λκων τὸ ξί φος ἐ πὶ τὰ ς γυναῖ κας: τὸ σκέ λος ἤ ρειδεν ἐ πὶ τὴ ν τρά πεζαν: ἡ δὲ οὔ τε ἕ στηκεν οὔ τε πέ πτωκεν, ἀ λλ̓ ἐ δεί κνυ ῥ οπὴ ν μέ λλοντος πτώ ματος.
5.4.1
Λέ γει οὖ ν ὁ Μενέ λαος“ ἐ μοὶ δοκεῖ τὴ ν εἰ ς Φά ρον ὁ δὸ ν ἐ πισχεῖ ν: ὁ ρᾷ ς γὰ ρ οὐ κ ἀ γαθὰ δύ ο σύ μβολα, τό τε τοῦ ὄ ρνιθος καθ̓ ἡ μῶ ν πτερὸ ν καὶ τῆ ς εἰ κό νος τὴ ν ἀ πειλή ν. Λέ γουσι δὲ οἱ τῶ ν συμβό λων ἐ ξηγηταὶ σκοπεῖ ν τοὺ ς μύ θους τῶ ν εἰ κό νων, ἂ ν ἐ ξιοῦ σιν ἡ μῖ ν ἐ πὶ πρᾶ ξιν συντύ χωσι, καὶ ἐ ξομοιοῦ ν τὸ ἀ ποβησό μενον τῷ τῆ ς ἱ στορί ας λό γῳ.
5.4.2
̔ Ορᾷ ς οὖ ν ὅ σων γέ μει κακῶ ν ἡ γραφή: ἔ ρωτος παρανό μου, μοιχεί ας ἀ ναισχύ ντου, γυναικεί ων ἀ τυχημά των: ὅ θεν ἐ πισχεῖ ν κελεύ ω τὴ ν ἔ ξοδον.”̓ Εδό κει μοι λέ γειν εἰ κό τα, καὶ παραιτοῦ μαι τὸ ν Χαιρέ αν ἐ κεί νην τὴ ν ἡ μέ ραν.̔ Ο μὲ ν οὖ ν σφό δρα ἀ νιώ μενος ἀ πηλλά ττετο, φή σας αὔ ριον ἐ φ̓ ἡ μᾶ ς ἀ φί ξεσθαι.
5.5.1
̔ Η δὲ Λευκί ππη λέ γει πρό ς με（ φιλό μυθον γά ρ πως τὸ τῶ ν γυναικῶ ν γέ νος）“ τί βού λεται τῆ ς εἰ κό νος ὁ μῦ θος καὶ τί νες αἱ ὄ ρνιθες αὗ ται καὶ τί νες αἱ γυναῖ κες καὶ τί ς ὁ ἀ ναιδὴ ς ἐ κεῖ νος ἀ νή ρ;” Κἀ γὼ καταλέ γειν ἄ ρχομαι“ ἀ ηδὼ ν καὶ χελιδὼ ν καὶ ἔ ποψ:
5.5.2
πά ντες ἄ νθρωποι καὶ πά ντες ὄ ρνιθες.̓́ Εποψ ὁ ἀ νή ρ, αἱ δύ ο γυναῖ κες Φιλομή λα χελιδὼ ν καὶ Πρό κνη ἀ ηδώ ν. Πό λις αὐ ταῖ ς̓ Αθῆ ναι. Τηρεὺ ς ὁ ἀ νή ρ: Πρό κνη Τηρέ ως γυνή. Βαρβά ροις δέ, ὡ ς ἔ οικεν, οὐ χ ἱ κανὴ πρὸ ς̓ Αφροδί την μί α γυνή, μά λισθ̓ ὅ ταν αὐ τοῖ ς καιρὸ ς διδῷ πρὸ ς ὕ βριν τρυφᾶ ν.
5.5.3
Καιρὸ ς οὖ ν γί νεται τῷ Θρᾳ κὶ τού τῳ χρή σασθαι τῇ φύ σει Πρό κνης ἡ φιλοστοργί α: πέ μπει γὰ ρ ἐ πὶ τὴ ν ἀ δελφὴ ν τὸ ν ἄ νδρα τὸ ν Τηρέ α.̔ Ο δὲ ἀ πῄ ει μὲ ν ἔ τι Πρό κνης ἀ νή ρ, ἀ ναστρέ φει δὲ Φιλομή λας ἐ ραστή ς, καὶ κατὰ τὴ ν ὁ δὸ ν ἄ λλην αὑ τῷ ποιεῖ ται τὴ ν Φιλομή λαν Πρό κνην.
5.5.4
Τὴ ν γλῶ τταν τῆ ς Φιλομή λας φοβεῖ ται, καὶ ἕ δνα τῶ ν γά μων αὐ τῇ δί δωσι μηκέ τι λαλεῖ ν καὶ κεί ρει τῆ ς φωνῆ ς τὸ ἄ νθος.̓ Αλλὰ πλέ ον ἤ νυσεν οὐ δέ ν: ἡ γὰ ρ Φιλομή λας τέ χνη σιωπῶ σαν εὕ ρηκε φωνή ν.
5.5.5
̔ Υφαί νει γὰ ρ πέ πλον ἄ γγελον καὶ τὸ δρᾶ μα πλέ κει ταῖ ς κρό καις, καὶ μιμεῖ ται τὴ ν γλῶ τταν ἡ χεὶ ρ καὶ Πρό κνης τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς τὰ τῶ ν ὤ των μηνύ ει καὶ πρὸ ς αὐ τὴ ν ἃ πέ πονθε τῇ κερκί δι λαλεῖ.
5.5.6
̔ Η Πρό κνη τὴ ν βί αν ἀ κού ει παρὰ τοῦ πέ πλου καὶ ἀ μύ νασθαι καθ̓ ὑ περβολὴ ν ζητεῖ τὸ ν ἄ νδρα.̓ Οργαὶ δὲ δύ ο καὶ δύ ο γυναῖ κες εἰ ς ἓ ν πνέ ουσαι καὶ ὕ βρει κερά σασαι τὴ ν ζηλοτυπί αν δεῖ πνον ἐ πινοοῦ σι τῶ ν γά μων ἀ τυχέ στερον.
5.5.7
Τὸ δὲ δεῖ πνον ἦ ν ὁ παῖ ς Τηρέ ως, οὗ μή τηρ μὲ ν ἦ ν πρὸ τῆ ς ὀ ργῆ ς ἡ Πρό κνη, τό τε δὲ τῶ ν ὠ δί νων ἐ πιλέ ληστο. Οὕ τως αἱ τῆ ς ζηλοτυπί ας ὠ δῖ νες νικῶ σι καὶ τὴ ν γαστέ ρα. Μό νον γὰ ρ ἐ ρῶ σαι αἱ γυναῖ κες ἀ νιᾶ σαι τὸ ν τὴ ν εὐ νὴ ν λελυπηκό τα, κἂ ν πά σχωσιν ἐ ν οἷ ς ποιοῦ σιν οὐ χ ἧ ττον κακό ν, τὴ ν τοῦ πά σχειν λογί ζονται συμφορὰ ν τῇ τοῦ ποιεῖ ν ἡ δονῇ.
5.5.8
̓ Εδεί πνησεν ὁ Τηρεὺ ς δεῖ πνον̓ Ερινύ ων, αἱ δὲ ἐ ν κανῷ τὰ λεί ψανα τοῦ παιδί ου παρέ φερον, γελῶ σαι φό βῳ.̔ Ο Τηρεὺ ς ὁ ρᾷ τὰ λεί ψανα τοῦ παιδί ου καὶ πενθεῖ τὴ ν τροφὴ ν καὶ ἐ γνώ ρισεν ὢ ν τοῦ δεί πνου πατή ρ: γνωρί σας μαί νεται καὶ σπᾶ ται τὸ ξί φος καὶ ἐ πὶ τὰ ς γυναῖ κας τρέ χει, ἃ ς δέ χεται ὁ ἀ ή ρ. Καὶ ὁ Τηρεὺ ς αὐ ταῖ ς συναναβαί νει καὶ ὄ ρνις γί νεται: καὶ τηροῦ σιν ἔ τι τοῦ πά θους τὴ ν εἰ κό να.
5.5.9
Φεύ γει μὲ ν ἀ ηδώ ν, διώ κει δὲ ὁ Τηρεύ ς. Οὕ τως ἐ φύ λαξε τὸ μῖ σος καὶ μέ χρι τῶ ν πτερῶ ν.”
5.6.1
Τό τε μὲ ν οὖ ν οὕ τως ἐ ξεφύ γομεν τὴ ν ἐ πιβουλή ν: ἐ κερδή σαμεν δὲ οὐ δὲ ν ἢ μί αν ἡ μέ ραν. Τῇ γὰ ρ ὑ στεραί ᾳ παρῆ ν ἕ ωθεν ὁ Χαιρέ ας, καὶ ἡ μεῖ ς αἰ δεσθέ ντες ἀ ντιλέ γειν οὐ κ εἴ χομεν.̓ Επιβά ντες οὖ ν σκά φους, ἤ λθομεν εἰ ς τὴ ν Φά ρον, ὁ δὲ Μενέ λαος ἔ μεινεν αὐ τοῦ,
5.6.2
φή σας οὐ χ ὑ γιῶ ς ἔ χειν. Πρῶ τον μὲ ν οὖ ν ἡ μᾶ ς ὁ Χαιρέ ας ἐ πὶ τὸ ν πύ ργον ἄ γει καὶ δεί κνυσι τὴ ν κατασκευὴ ν θαυμασί αν τινὰ καὶ παρά λογον.
5.6.3
̓́ Ορος ἦ ν ἐ ν μέ σῃ τῇ θαλά σσῃ κεί μενον, ψαῦ ον αὐ τῶ ν τῶ ν νεφῶ ν, ὑ πέ ρρει δὲ ὕ δωρ κά τωθεν τοῦ ποιή ματος: τὸ δὲ ἐ πὶ θαλά σσης εἱ στή κει κρεμά μενον: ἐ ς δὲ τὴ ν τοῦ ὄ ρους ἀ κρό πολιν ὁ τῶ ν νεῶ ν κυβερνή της ἀ νέ τελλεν ἥ λιος. Μετὰ δὲ ταῦ τα ἡ γεῖ το ἡ μῖ ν ἐ πὶ τὴ ν οἰ κί αν: ἦ ν δὲ ἐ π̓ ἐ σχά των τῆ ς νή σου κειμέ νη ἐ π̓ αὐ τῇ τῇ θαλά σσῃ.
5.7.1
̔ Εσπέ ρας οὖ ν γενομέ νης ὑ πεξέ ρχεται μὲ ν ὁ Χαιρέ ας, πρό φασιν ποιησά μενος τὴ ν γαστέ ρα. Μετὰ μικρὸ ν δὲ βοή τις ἐ ξαί φνης περὶ τὰ ς θύ ρας ἦ ν, καὶ εὐ θὺ ς εἰ στρέ χουσιν ἄ νθρωποι μεγά λοι καὶ πολλοί, μαχαί ρας ἐ σπασμέ νοι, καὶ ἐ πὶ τὴ ν κό ρην πά ντες ὥ ρμησαν.
5.7.2
̓ Εγὼ δὲ ὡ ς εἶ δον φερομέ νην μοι τὴ ν φιλτά την, οὐ κ ἐ νεγκὼ ν ἵ εμαι διὰ τῶ ν ξιφῶ ν: καί με παί ει τις κατὰ τοῦ μηροῦ μαχαί ρᾳ καὶ ὤ κλασα.̓ Εγὼ μὲ ν δὴ καταπεσὼ ν ἐ ρρεό μην αἵ ματι, οἱ δὲ ἐ νθέ μενοι τῷ σκά φει τὴ ν κό ρην ἔ φευγον.
5.7.3
Θορύ βου δὲ καὶ βοῆ ς οἷ α ἐ πὶ λῃ σταῖ ς γενομέ νης ὁ στρατηγὸ ς τῆ ς νή σου παρῆ ν: ἦ ν δέ μοι γνώ ριμος ἐ κ τοῦ στρατοπέ δου γενό μενος. Δεικνύ ω δὴ τὸ τραῦ μα καὶ δέ ομαι διῶ ξαι τοὺ ς λῃ στά ς: ὥ ρμει δὲ πολλὰ πλοῖ α ἐ ν τῇ πό λει. Τού των ἑ νὸ ς ἐ πιβὰ ς ὁ στρατηγὸ ς ἐ δί ωκεν ἅ μα τῇ παρού σῃ φρουρᾷ: κἀ γὼ δὲ συνανέ βην φορά δην κομισθεί ς.
5.7.4
̔ Ως δὲ εἶ δον οἱ λῃ σταὶ προσιοῦ σαν ἤ δη τὴ ν ναῦ ν εἰ ς ναυμαχί αν, ἱ στᾶ σιν ἐ πὶ τοῦ καταστρώ ματος ὀ πί σω τὼ χεῖ ρε δεδεμέ νην τὴ ν κό ρην, καί τις αὐ τῶ ν μεγά λῃ τῇ φωνῇ“ ἰ δοὺ τὸ ἆ θλον ὑ μῶ ν” εἰ πὼ ν ἀ ποτέ μνει αὐ τῆ ς τὴ ν κεφαλὴ ν καὶ τὸ λοιπὸ ν σῶ μα ὠ θεῖ κατὰ τῆ ς θαλά σσης.
5.7.5
̓ Εγὼ δὲ ὡ ς εἶ δον, ἀ νέ κραγον οἰ μώ ξας καὶ ὥ ρμησα ἐ μαυτὸ ν ἐ παφεῖ ναι: ὡ ς δὲ οἱ παρό ντες κατέ σχον, ἐ δεό μην ἐ πισχεῖ ν τε τὴ ν ναῦ ν καί τινα ἁ λέ σθαι κατὰ τῆ ς θαλά ττης, εἴ πως κἂ ν πρὸ ς ταφὴ ν λά βοιμι τῆ ς κό ρης τὸ σῶ μα.
5.7.6
Καὶ ὁ στρατηγὸ ς πεί θεται καὶ ἵ στησι τὴ ν ναῦ ν: καὶ δύ ο τῶ ν ναυτῶ ν ἀ κοντί ζουσιν ἑ αυτοὺ ς ἔ ξω τῆ ς νεὼ ς καὶ ἁ ρπά σαντες τὸ σῶ μα ἀ ναφέ ρουσιν.̓ Εν τού τῳ δὲ οἱ λῃ σταὶ μᾶ λλον ἐ ρρωμενέ στερον ἤ λαυνον: ὡ ς δὲ ἦ μεν πά λιν πλησί ον, ὁ ρῶ σιν οἱ λῃ σταὶ ναῦ ν ἑ τέ ραν καὶ γνωρί σαντες ἐ κά λουν πρὸ ς βοή θειαν: πορφυρεῖ ς δὲ ἦ σαν πειρατικοί.
5.7.7
̓ Ιδὼ ν δὲ ὁ στρατηγὸ ς δύ ο ναῦ ς ἤ δη γενομέ νας ἐ φοβή θη καὶ πρύ μναν ἐ κρού ετο: καὶ γὰ ρ οἱ πειραταὶ τοῦ φυγεῖ ν ἀ ποτραπό μενοι προὐ καλοῦ ντο εἰ ς μά χην.
5.7.8
̓ Επεὶ δὲ ἀ νεστρέ ψαμεν εἰ ς γῆ ν, ἀ ποβὰ ς τοῦ σκά φους καὶ τῷ σώ ματι περιχυθεὶ ς ἔ κλαον.“ Νῦ ν μοι Λευκί ππη τέ θνηκας ἀ ληθῶ ς θά νατον διπλοῦ ν, γῇ καὶ θαλά ττῃ διαιρού μενον: τὸ μὲ ν γὰ ρ λεί ψανον ἔ χω σου τοῦ σώ ματος, ἀ πολώ λεκα δὲ σέ.
5.7.9
Οὐ κ ἴ ση τῆ ς θαλά ττης πρὸ ς τὴ ν γῆ ν ἡ νομή: μικρό ν μοί σου μέ ρος καταλέ λειπται ἐ ν ὄ ψει τοῦ μεί ζονος: αὕ τη δὲ ἐ ν ὀ λί γῳ τὸ πᾶ ν σου κρατεῖ.̓ Αλλ̓ ἐ πεί μὁ??̓ τῶ ν ἐ ν τῷ προσώ πῳ φιλημά των ἐ φθό νησεν ἡ Τύ χη, φέ ρε σου καταφιλή σω τὴ ν σφαγή ν.”
5.8.1
Ταῦ τα καταθρηνή σας καὶ θά ψας τὸ σῶ μα πά λιν εἰ ς τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν ἔ ρχομαι, καὶ θεραπευθεὶ ς ἄ κων τὸ τραῦ μα, τοῦ Μενελά ου με παρηγοροῦ ντος διεκαρτέ ρησα ζῶ ν.
5.8.2
Καὶ ἤ δη μοι γεγό νεσαν μῆ νες ἕ ξ, καὶ τὸ πολὺ τοῦ πέ νθους ἤ ρχετο μαραί νεσθαι（ χρό νος γὰ ρ λύ πης φά ρμακον καὶ πεπαί νει τῆ ς ψυχῆ ς τὰ ἕ λκη: μεστὸ ς γὰ ρ ἥ λιος ἡ δονῆ ς, καὶ τὸ λυπῆ σαν πρὸ ς ὀ λί γον, κἂ ν ᾖ καθ̓ ὑ περβολή ν, ἀ ναζεῖ μὲ ν ἐ φ̓ ὅ σον ἡ ψυχὴ κά εται, τῇ δὲ τῆ ς ἡ μέ ρας ψυχαγωγί ᾳ νικώ μενον καταψύ χεται）, καί μου τις κατό πιν βαδί ζοντος ἐ ν ἀ γορᾷ τῆ ς χειρὸ ς ἄ φνω λαβό μενος ἐ πιστρέ φει καὶ οὐ δὲ ν εἰ πὼ ν περιπτυξά μενό ς με πολλὰ κατεφί λει.
5.8.3
̓ Εγὼ δὲ τὸ μὲ ν πρῶ τον οὐ κ ᾔ δειν ὅ στις ἦ ν, ἀ λλ̓ εἱ στή κειν ἐ κπεπληγμέ νος καὶ δεχό μενος τὰ ς προσβολὰ ς τῶ ν ἀ σπασμά των, ὡ ς φιλημά των σκοπό ς: ἐ πεὶ δὲ μικρὸ ν διέ σχε, καὶ τὸ πρό σωπον εἶ δον“ Κλεινί ας δὲ ἦ ν”, ἀ νακραγὼ ν ὑ πὸ χαρᾶ ς ἀ ντιπεριβά λλω τε αὐ τὸ ν καὶ τὰ ς αὐ τὰ ς ἀ πεδί δουν περιπλοκά ς, καὶ μετὰ ταῦ τα εἰ ς τὴ ν καταγωγὴ ν ἀ νή λθομεν τὴ ν ἐ μή ν. Καὶ ὁ μὲ ν τὰ αὑ τοῦ μοι διηγεῖ το, ὅ πως ἐ κ τῆ ς ναυαγί ας περιεγέ νετο, ἐ γὼ δὲ τὰ περὶ τῆ ς Λευκί ππης ἅ παντα.
5.9.1
“ Εὐ θὺ ς μὲ ν γὰ ρ” ἔ φη“ ῥ αγεί σης τῆ ς νεὼ ς ἐ πὶ τὸ κέ ρας ᾖ ξα, καὶ ἄ κρου λαβό μενος μό λις, ἀ νδρῶ ν ἤ δη πεπληρωμέ νου, περιβαλὼ ν τὰ ς χεῖ ρας ἐ πεχεί ρουν ἔ χεσθαι παρακρεμά μενος.̓ Ολί γον δὲ ἡ μῶ ν ἐ μπελαγισά ντων, κῦ μα μέ γιστον ἆ ραν τὸ ξύ λον προσρή γνυσιν ὄ ρθιον ὑ φά λῳ πέ τρᾳ κατὰ θά τερον, οὗ ἐ γὼ ἔ τυχον κρεμά μενος.
5.9.2
Τὸ δὲ προσαραχθὲ ν βί ᾳ πά λιν εἰ ς τοὐ πί σω δί κην μηχανῆ ς ἀ πεκρού ετο καί με ὥ σπερ ἀ πὸ σφενδό νης ἐ ξερρί πτησε. Τοὐ ντεῦ θεν δὲ ἐ νηχό μην τὸ ἐ πί λοιπον τῆ ς ἡ μέ ρας, οὐ κέ τι ἔ χων ἐ λπί δα σωτηρί ας.
5.9.3
̓́ Ηδηδὲ καμὼ ν καὶ ἀ φεὶ ς ἐ μαυτὸ ν τῇ τύ χῃ ναῦ ν ὁ ρῶ κατὰ πρό σωπον φερομέ νην, καὶ τὰ ς χεῖ ρας ἀ νασχώ ν, ὃ ν ἠ δυνά μην τρό πον, ἱ κετηρί αν ἐ θέ μην τοῖ ς νεύ μασιν. Οἱ δὲ εἴ τε ἐ λεή σαντες, εἴ τε καὶ τὸ πνεῦ μα αὐ τοὺ ς κατή γαγεν, ἔ ρχονται κατ̓ ἐ μέ, καί τις τῶ ν ναυτῶ ν πέ μπει μοι κά λων ἅ μα τῆ ς νεὼ ς παραθεού σης: κἀ γὼ μὲ ν ἐ λαβό μην, οἱ δὲ ἐ φεί λκυσά ν με ἐ ξ αὐ τῶ ν τῶ ν τοῦ θανά του πυλῶ ν.̓́ Επλει δὲ τὸ πλοῖ ον εἰ ς Σιδῶ να: καί μέ τινες γνωρί σαντες ἐ θερά πευσαν.”
5.10.1
“ δύ ο δὲ πλεύ σαντες ἡ μέ ρας ἐ πὶ τὴ ν πό λιν ἥ κομεν, καὶ δέ ομαι τῶ ν ἐ ν τῷ πλοί ῳ Σιδωνί ων（ Ξενοδά μας δὲ ὁ ἔ μπορος ἦ ν καὶ Θεό φιλος ὁ τού του πενθερὸ ς） μηδενὶ Τυρί ων, εἰ περιτύ χοιεν, κατειπεῖ ν ὡ ς ἐ κ ναυαγί ας περιγενοί μην, ὡ ς ἂ ν μὴ μά θοιεν συναποδεδημηκό τα.
5.10.2
̓́ Ηλπιζον γὰ ρ λή σειν, εἰ τὰ ἀ πὸ τού των ἐ ν ἡ συχί ᾳ γέ νοιτο, πέ ντε μό νον ἡ μερῶ ν μοι μεταξὺ γενομέ νων, αἷ ς οὐ κ ἔ τυχον ὀ φθεί ς: τοῖ ς δὲ κατὰ τὴ ν οἰ κί αν τὴ ν ἐ μή ν, ὡ ς οἶ δας, προηγορεύ κειν λέ γειν τοῖ ς πυνθανομέ νοις, εἰ ς κώ μην ἀ ποδεδημηκέ ναι μέ χρι δέ κα ὅ λων ἡ μερῶ ν.
5.10.3
Καὶ τοῦ τό ν γε τὸ ν λό γον εὗ ρον περὶ ἐ μοῦ κατεσχηκό τα. Οὔ πω δὲ ὁ σὸ ς πατὴ ρ ἐ κ τῆ ς Παλαιστί νης ἔ τυχεν ἥ κων, ἀ λλὰ δύ ο ἄ λλων ὕ στερον ἡ μερῶ ν, καὶ καταλαμβά νει πεμφθέ ντα παρὰ τοῦ τῆ ς Λευκί ππης πατρὸ ς γρά μματα, ἅ περ ἔ τυχε μετὰ μί αν ἡ μέ ραν τῆ ς ἡ μετέ ρας ἀ ποδημί ας κεκομισμέ να, δἰ ὧ ν ὁ Σώ στρατος ἐ γγυᾷ σοὶ τὴ ν θυγατέ ρα.
5.10.4
̓ Εν ποικί λαις οὖ ν ἦ ν συμφοραῖ ς ἀ ναγνοὺ ς τὰ γρά μματα καὶ τὴ ν ὑ μετέ ραν ἀ κού σας φυγή ν, τὸ μὲ ν ὡ ς τὸ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς ἀ πολέ σας ἆ θλον, τὸ δὲ ὅ τι παρὰ μικρὸ ν οὕ τως ἡ Τύ χη τὰ πρά γματα ἔ θηκε: καὶ γὰ ρ οὐ δὲ ν ἂ ν τού των ἐ γεγό νει, εἰ θᾶ ττον ἐ κομί σθη τὰ γρά μματα.
5.10.5
Καὶ τῶ ν μὲ ν πεπραγμέ νων οὐ δὲ ν πρὸ ς τὸ ν ἀ δελφὸ ν ἡ γή σατό πω δεῖ ν γρά φειν, ἀ λλὰ καὶ τῆ ς μητρὸ ς τῆ ς κό ρης ἐ δεή θη τὸ παρὸ ν ἐ πισχεῖ ν.
5.10.6
（ Τά χα γὰ ρ αὐ τοὺ ς ἐ ξευρή σομεν, καὶ οὐ δεῖ τὸ συμβὰ ν ἀ τύ χημα μανθά νειν Σώ στρατον.̓́ Ασμενοι δὲ ὅ που ποτ̓ ἂ ν ὦ σιν ὄ ντες μά θωσι τὴ ν ἐ γγύ ην καὶ ἀ φί ξονται, εἴ γε αὐ τοῖ ς ἐ ξέ σται φανερῶ ς ἔ χειν ὑ πὲ ρ οὗ πεφεύ γασιν.）
5.10.7
̓ Επολυπραγμό νει δὲ παντὶ σθέ νει ποῖ κεχωρή κατε. Καὶ ὀ λί γον πρὸ τού των τῶ ν ἡ μερῶ ν ἔ ρχεται Διό φαντος ὁ Τύ ριος ἐ ξ Αἰ γύ πτου πεπλευκώ ς, καὶ λέ γει πρὸ ς αὐ τὸ ν ὅ τι σε ἐ νθά δε ἐ θεά σατο: κἀ γὼ μαθώ ν, ὡ ς εἶ χον, εὐ θὺ ς ἐ πιβὰ ς νεὼ ς ὀ γδό ην ταύ την ἡ μέ ραν πᾶ σά ν σε περιῆ λθον ζητῶ ν τὴ ν πό λιν. Πρὸ ς ταῦ τα οὖ ν σοι βουλευτέ ον ἐ στί ν, ὡ ς τά χα καὶ τοῦ πατρὸ ς ἥ ξοντος ἐ νταῦ θα τοῦ σοῦ.”
5.11.1
Ταῦ τα ἀ κού σας ἀ νῴ μωξα ἐ πὶ τῇ τῆ ς Τύ χης παιδιᾷ“ ὦ δαῖ μον” λέ γων,“ νῦ ν μὲ ν Σώ στρατό ς μοι Λευκί ππην ἐ κδί δωσι καί μοι γά μους ἐ κ μέ σου πολέ μου πέ μπει, μετρή σας ἀ κριβῶ ς τὰ ς ἡ μέ ρας, ἵ να μὴ φθά σῃ τὴ ν φυγή ν.
5.11.2
̓̀ Ω τῶ ν ἐ ξώ ρων εὐ τυχημά των, ὦ μακά ριος ἐ γὼ παρὰ μί αν ἡ μέ ραν. Μετὰ θά νατον γά μοι, μετὰ θρῆ νον ὑ μέ ναιοι. Τί να μοι δί δωσι νύ μφην ἡ Τύ χη; ἣ ν οὐ δὲ ὁ λό κληρό ν μοι δέ δωκε νεκρά ν.”
5.11.3
“ Οὐ θρή νων νῦ ν καιρὸ ς” ὁ Κλεινί ας εἶ πεν,“ ἀ λλὰ σκεψώ μεθα, πό τερον εἰ ς τὴ ν πατρί δα σοι νῦ ν ἀ νακομιστέ ον ἢ τὸ ν πατέ ρα ἐ νταῦ θα ἀ ναμενετέ ον.”“ Οὐ δέ τερον” εἶ πον:（ ποί ῳ γὰ ρ ἂ ν ἴ δοιμι προσώ πῳ τὸ ν πατέ ρα, μά λιστα μὲ ν οὕ τως αἰ σχρῶ ς φυγώ ν, εἶ τα καὶ τὴ ν παρακαταθή κην αὐ τῷ τἀ δελφοῦ διαφθεί ρας; φεύ γειν οὖ ν ἐ ντεῦ θεν ὑ πολεί πεται πρὶ ν ἥ κειν αὐ τό ν.）
5.11.4
̓ Εν τού τῳ δὴ ὁ Μενέ λαος εἰ σέ ρχεται καὶ ὁ Σά τυρος μετ̓ αὐ τοῦ, καὶ τό ν τε Κλεινί αν περιπτύ σσονται καὶ μανθά νουσι παῤ ἡ μῶ ν τὰ πεπραγμέ να. Καὶ ὁ Σά τυρος“ ἀ λλ̓ ἔ στι σοι” ἔ φη“ τὰ παρό ντα θέ σθαι καλῶ ς καὶ ἐ λεῆ σαι ψυχὴ ν ἐ πὶ σοὶ φλεγομέ νην:
5.11.5
ἀ κουσά τω δὲ καὶ ὁ Κλεινί ας.̔ Η γὰ ῤ Αφροδί τη μέ γα τού τῳ παρέ σχεν ἀ γαθό ν, ὁ δ̓ οὐ κ ἐ θέ λει λαβεῖ ν: γυναῖ κα γὰ ρ ἐ ξέ μηνεν ἐ π̓ αὐ τὸ ν πά νυ καλή ν, ὥ στε ἂ ν ἰ δὼ ν αὐ τὴ ν εἴ ποις ἄ γαλμα,̓ Εφεσί αν τὸ γέ νος,
5.11.6
ὄ νομα Μελί την: πλοῦ τος πολὺ ς καὶ ἡ λικί α νέ α. Τέ θνηκε δ̓ αὐ τῆ ς προσφά τως ὁ ἀ νὴ ρ κατὰ θά λατταν, βού λεται δὲ τοῦ τον ἔ χειν δεσπό την（ οὐ γὰ ρ ἄ νδρα ἐ ρῶ） καὶ δί δωσιν ἑ αυτὴ ν καὶ πᾶ σαν ἑ αυτῆ ς τὴ ν οὐ σί αν: δἰ αὐ τὸ ν γὰ ρ τέ τταρας μῆ νας νῦ ν ἐ νθά δε διέ τριψεν, ἀ κολουθῆ σαι δεομέ νη.̔ Ο δὲ οὐ κ οἶ δα τί παθὼ ν ὑ περηφανεῖ, νομί ζων αὐ τῷ Λευκί ππην ἀ ναβιώ σεσθαι.”
5.12.1
Καὶ ὁ Κλεινί ας“ οὐ κ ἀ πὸ τρό που δοκεῖ μοι” φησὶ ν“ ὁ Σά τυρος λέ γειν: κά λλος γὰ ρ καὶ πλοῦ τος καὶ ἔ ρως εἰ συνῆ λθον ἐ πὶ σέ, οὐ χ ἕ δρας ἔ ργον οὐ δ̓ ἀ ναβολῆ ς. Τὸ μὲ ν γὰ ρ κά λλος ἡ δονή ν, ὁ δὲ πλοῦ τος τρυφή ν, ὁ δὲ ἔ ρως αἰ δῶ: μισεῖ δὲ ὁ θεὸ ς τοὺ ς ἀ λαζό νας.
5.12.2
Φέ ρε πεί σθητι τῷ Σατύ ρῳ καὶ χά ρισαι τῷ θεῷ.” Κἀ γὼ στενά ξας“ ἄ γε με” εἶ πον“ ὅ ποι θέ λεις, εἰ καὶ Κλεινί ᾳ τοῦ το δοκεῖ: μό νον ὅ πως τὸ γύ ναιό ν μοι μὴ παρά σχῃ πρά γματα ἐ πεί γουσα πρὸ ς τὸ ἔ ργον,
5.12.3
ἔ στ̓ ἂ ν εἰ ς τὴ ν̓́ Εφεσον ἀ φικώ μεθα. Φθά νω γὰ ρ ἐ πομοσά μενος ἐ νταῦ θα μὴ συνελθεῖ ν, ἔ νθα Λευκί ππην ἀ πολώ λεκα.” Ταῦ τα ἀ κού σας ὁ Σά τυρος προστρέ χει πρὸ ς τὴ ν Μελί την εὐ αγγέ λια φέ ρων: καὶ μικρὸ ν διαλιπὼ ν αὖ θις ἐ πανέ ρχεται, λέ γων ἀ κού σασαν τὴ ν γυναῖ κα ὑ φ̓ ἡ δονῆ ς παρὰ μικρὸ ν τὴ ν ψυχὴ ν ἀ φεῖ ναι, δεῖ σθαι δὲ ἥ κειν ὡ ς αὐ τὴ ν δειπνή σοντα τὴ ν ἡ μέ ραν γά μων προοί μιον.
5.13.1
̓ Επεί σθην καὶ ᾠ χό μην: ἡ δὲ ὡ ς εἶ δέ με, ἀ ναθοροῦ σα περιβά λλει καὶ πᾶ ν μου τὸ πρό σωπον ἐ μπί πλησι φιλημά των.̓͂ Ην δὲ τῷ ὄ ντι καλὴ καὶ γά λακτι μὲ ν ἂ ν εἶ πες αὐ τῆ ς τὸ πρό σωπον κεχρῖ σθαι, ῥ ό δον δὲ ἐ μπεφυτεῦ σθαι ταῖ ς παρειαῖ ς.
5.13.2
̓ Εμά ρμαιρεν αὐ τῆ ς τὸ βλέ μμα μαρμαρυγὴ ν ἀ φροδί σιον: κό μη πολλὴ καὶ βαθεῖ α καὶ κατά χρυσος τῇ χρό ᾳ, ὥ στε ἔ δοξα οὐ κ ἀ ηδῶ ς ἰ δεῖ ν τὴ ν γυναῖ κα.
5.13.3
Τὸ μὲ ν οὖ ν δεῖ πνον ἦ ν πολυτελέ ς: ἡ δὲ ἐ φαπτομέ νη τῶ ν παρακειμέ νων, ὡ ς δοκεῖ ν ἐ σθί ειν, οὐ κ ἠ δύ νατο τυχεῖ ν ὁ λοκλή ρου τροφῆ ς, πά ντα δὲ ἔ βλεπεν ἐ μέ: οὐ δὲ ν γὰ ρ ἡ δὺ τοῖ ς ἐ ρῶ σι πλὴ ν τὸ ἐ ρώ μενον: τὴ ν γὰ ρ ψυχὴ ν πᾶ σαν ὁ ἔ ρως καταλαβὼ ν οὐ δὲ αὐ τῇ χώ ραν δί δωσι τῇ τροφῇ.
5.13.4
̔ Η δὲ τῆ ς θέ ας ἡ δονὴ διὰ τῶ ν ὀ μμά των εἰ σρέ ουσα τοῖ ς στέ ρνοις ἐ γκά θηται: ἕ λκουσα δὲ τοῦ ἐ ρωμέ νου τὸ εἴ δωλον ἀ εὶ ἐ ναπομά ττει τῷ τῆ ς ψυχῆ ς κατό πτρῳ καὶ ἀ ναπλά ττει τὴ ν μορφή ν: ἡ δὲ τοῦ κά λλους ἀ πορροὴ δἰ ἀ φανῶ ν ἀ κτί νων ἐ πὶ τὴ ν ἐ ρωτικὴ ν ἑ λκομέ νη καρδί αν ἐ ναποσφραγί ζει κά τω τὴ ν σκιά ν.
5.13.5
Λέ γω δὴ πρὸ ς αὐ τὴ ν συνεὶ ς“ ἀ λλὰ σύ γε οὐ δενὸ ς μετέ χεις τῶ ν σῶ ν αὐ τῆ ς, ἀ λλ̓ ἔ οικας τοῖ ς ἐ ν γραφαῖ ς ἐ σθί ουσιν:” ἡ δὲ（ ποῖ ον γὰ ρ ὄ ψον） ἔ φη“ μοι πολυτελέ στερον ἢ ποῖ ος οἶ νος τιμιώ τερος τῆ ς σῆ ς ὄ ψεως;” καὶ ἅ μα λέ γουσα κατεφί λησέ με, προσιέ μενον οὐ κ ἀ ηδῶ ς τὰ φιλή ματα: εἶ τα διασχοῦ σα εἶ πεν“ αὕ τη μοι τροφή.”
5.14.1
Τό τε μὲ ν οὖ ν ἐ ν τού τοις ἦ μεν: ἑ σπέ ρας δὲ γενομέ νης ἡ μὲ ν ἐ πεχεί ρει με κρατεῖ ν ἐ κεῖ κοιμησό μενον, ἐ γὼ δὲ παρῃ τού μην, εἰ πὼ ν ἃ καὶ πρὸ ς τὸ ν Σά τυρον ἔ τυχον προαγορεύ σας. Μό λις οὖ ν ἀ φί ησιν ἀ νιωμέ νη.
5.14.2
Τῇ δὲ ὑ στεραί ᾳ συνέ κειτο ἡ μῖ ν εἰ ς τὸ τῆ ς̓́ Ισιδος ἱ ερὸ ν ἀ παντῆ σαι διαλεξομέ νοις τε ἀ λλή λοις καὶ πιστωσομέ νοις ἐ πὶ μά ρτυρι τῇ θεῷ: συμπαρῆ σαν δὲ ἡ μῖ ν ὅ τε Μενέ λαος καὶ ὁ Κλεινί ας: καὶ ὠ μνύ ομεν ἐ γὼ μὲ ν ἀ γαπή σειν ἀ δό λως, ἡ δὲ ἄ νδρα ποιή σεσθαι καὶ πά ντων ἀ ποφανεῖ ν δεσπό την.
5.14.3
“̓́ Αρξει δὲ” εἶ πον ἐ γὼ“ τῶ ν συνθηκῶ ν ἡ εἰ ς̓́ Εφεσον ἡ μῶ ν ἄ φιξις: ἐ νταῦ θα γά ρ, ὡ ς ἔ φην, Λευκί ππῃ παραχωρή σεις.” Δεῖ πνον οὖ ν ἡ μῖ ν ηὐ τρεπί ζετο πολυτελέ ς, καὶ ὄ νομα μὲ ν ἦ ν τῷ δεί πνῳ γά μοι, τὸ δὲ ἔ ργον συνέ κειτο ταμιεύ εσθαι.
5.14.4
Καί τι μέ μνημαι καὶ γελοῖ ον παρὰ τὴ ν ἑ στί ασιν τῆ ς Μελί της.̔ Ως γὰ ρ ἐ πευφή μουν τοῖ ς γά μοις οἱ παρό ντες, νεύ σασα πρό ς με ἡ συχῆ“ καινὸ ν” εἶ πεν“ ἐ γὼ μό νη πέ πονθα. Κενοτά φιον μὲ ν γὰ ρ εἶ δον, κενογά μιον δ̓ οὔ.” Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ἔ παιζε σπουδῇ.
5.15.1
Τῇ δὲ ἐ πιού σῃ στελλό μεθα πρὸ ς ἀ ποδημί αν: κατὰ τύ χην δὲ καὶ τὸ πνεῦ μα ἐ κά λει ἡ μᾶ ς. Καὶ ὁ Μενέ λαος μέ χρι τοῦ λιμέ νος ἐ λθὼ ν καὶ ἀ σπασά μενος, εὐ τυχεστέ ρας εἰ πὼ ν νῦ ν ἡ μᾶ ς τυχεῖ ν τῆ ς θαλά σσης ἀ πετρά πετο αὖ θις, νεανί σκος πά νυ χρηστὸ ς καὶ θεῶ ν ἄ ξιος καὶ ἅ μα δακρύ ων ἐ μπεπλησμέ νος: καὶ ἡ μῖ ν δὲ πᾶ σι κατεφέ ρετο δά κρυα.
5.15.2
Τῷ δὲ Κλεινί ᾳ ἐ δό κει μή με καταλιπεῖ ν, ἀ λλὰ μέ χρις̓ Εφέ σου συμπλεύ σαντα καί τινα ἐ νδιατρί ψαντα τῇ πό λει χρό νον ἐ πανελθεῖ ν,
5.15.3
εἰ τἀ μὰ ἐ ν καλῷ κεί μενα καταμά θοι. Γί νεται δὴ κατ̓ οὐ ρὰ ν ἡ μῶ ν ὁ ἄ νεμος, ἑ σπέ ρα τε ἦ ν καὶ δειπνή σαντες ἐ κεί μεθα κοιμησό μενοι: ἰ δί α δὲ ἐ μοί τε καὶ τῇ Μελί τῃ καλύ βη τις ἦ ν ἐ πὶ τοῦ σκά φους περιπεφραγμέ νη.
5.15.4
Περιβαλοῦ σα οὖ ν με κατεφί λει καὶ ἀ πῄ τει τὸ ν γά μον“ νῦ ν μὲ ν” λέ γουσα“ Λευκί ππης τοὺ ς ὅ ρους ἐ ξή λθομεν καὶ τῶ ν συνθηκῶ ν τοὺ ς ὅ ρους ἀ πειλή φαμεν: ἐ ντεῦ θεν ἡ προθεσμί α. Τί με δεῖ νῦ ν εἰ ς̓́ Εφεσον περιμέ νειν; ἄ δηλοι τῆ ς θαλά σσης αἱ τύ χαι, ἄ πιστοι τῶ ν ἀ νέ μων αἱ μεταβολαί.
5.15.5
Πί στευσό ν μοι, Κλειτοφῶ ν, κά ομαι: ὄ φελον ἠ δυνά μην δεῖ ξαι τὸ πῦ ρ, ὄ φελον εἶ χε τὴ ν αὐ τὴ ν φύ σιν τῷ κοινῷ πυρί, ἵ να σοι περιχυθεῖ σα κατέ φλεξα: νῦ ν δὲ πρὸ ς τοῖ ς ἄ λλοις τοῦ το μό νον τὸ πῦ ρ ἰ δί αν ὕ λην ἔ χει καὶ ἐ ν ταῖ ς πρὸ ς τοὺ ς ἐ ραστὰ ς συμπλοκαῖ ς ἀ νακαό μενον λά βρον τῶ ν συμπλεκομέ νων φεί δεται.
5.15.6
̓̀ Ω πυρὸ ς μυστικοῦ, πυρὸ ς ἐ ν ἀ πορρή τῳ δᾳ δουχουμέ νου, πυρὸ ς τοὺ ς ὅ ρους αὐ τοῦ φυγεῖ ν μὴ θέ λοντος. Μυηθῶ μεν οὖ ν, ὦ φί λτατε, τὰ τῆ ς̓ Αφροδί της μυστή ρια.”
5.16.1
Κἀ γὼ εἶ πον“ μή με βιά σῃ λῦ σαι θεσμὸ ν ὁ σί ας νεκρῶ ν: οὔ πω τῆ ς ἀ θλί ας ἐ κεί νης τοὺ ς ὅ ρους παρή λθομεν, ἕ ως ἂ ν γῆ ς ἐ πιβῶ μεν ἑ τέ ρας. Οὐ κ ἤ κουσας, ὡ ς ἐ ν θαλά σσῃ τέ θνηκεν; ἔ τι πλέ ω Λευκί ππης τὸ ν τά φον: τά χα που περὶ τὴ ν ναῦ ν αὐ τῆ ς εἰ λεῖ ται τὸ εἴ δωλον.
5.16.2
Λέ γουσι δὲ τὰ ς ἐ ν ὕ δατι ψυχὰ ς ἀ νῃ ρημέ νας μηδὲ εἰ ς̔́ Αδου καταβαί νειν ὅ λως, ἀ λλ̓ αὐ τοῦ περὶ τὸ ὕ δωρ ἔ χειν τὴ ν πλά νην, καὶ ἐ πιστή σεται τά χα ἡ μῖ ν συμπλεκομέ νοις.̓ Επιτή δειον δέ σοι δοκεῖ τὸ χωρί ον εἶ ναι πρὸ ς γά μον; γά μος ἐ πὶ κύ ματος, γά μος ὑ πὸ θαλά σσης φερό μενος; θά λαμον ἡ μῖ ν θέ λεις γενέ σθαι μὴ μέ νοντα;”
5.16.3
“ Σὺ μὲ ν” ἔ φη“ σοφί ζῃ, φί λτατε: πᾶ ς δὲ τό πος τοῖ ς ἐ ρῶ σι θά λαμος: οὐ δὲ ν γὰ ρ ἄ βατον τῷ θεῷ. Θά λασσα δὲ μὴ καὶ οἰ κειοτά τη ἐ στὶ ν̓́ Ερωτι καὶ̓ Αφροδισί οις μυστηρί οις; θυγά τηῤ Αφροδί τη Θαλά σσης.
5.16.4
Χαρισώ μεθα τῇ γαμηλί ῳ θεῷ, τιμή σωμεν αὐ τῆ ς γά μῳ τὴ ν μητέ ρα: ἐ μοὶ μὲ ν γὰ ρ δοκεῖ τὰ παρό ντα γά μων εἶ ναι σύ μβολα. Ζυγὸ ς μὲ ν οὗ τος ὑ πὲ ρ κεφαλῆ ς κρεμά μενος, δεσμοὶ δὲ περὶ τὴ ν κεραί αν τεταμέ νοι: καλά γε, ὦ δέ σποτα, τὰ μαντεύ ματα: ὑ πὸ ζυγὸ ν ὁ θά λαμος καὶ κά λω δεδεμέ νοι: ἀ λλὰ καὶ πηδά λιον τοῦ θαλά μου πλησί ον.
5.16.5
̓ Ιδοὺ τοὺ ς γά μους ἡ μῶ ν ἡ Τύ χη κυβερνᾷ, νυμφοστολή σουσι δὲ ἡ μᾶ ς Ποσειδῶ ν καὶ Νηρεΐ δων χορό ς: ἐ νταῦ θα γὰ ρ καὶ αὐ τὸ ς̓ Αμφιτρί την γαμεῖ. Λιγυρὸ ν δὲ συρί ζει περὶ τοὺ ς κά λως καὶ τὸ πνεῦ μα: ἐ μοὶ μὲ ν ὑ μέ ναιον ᾅ δειν δοκεῖ τὰ τῶ ν ἀ νέ μων αὐ λή ματα.
5.16.6
̔ Ορᾷ ς δὲ καὶ τὴ ν ὀ θό νην κεκυρτωμέ νην, ὥ σπερ ἐ γκύ μονα γαστέ ρα: δεξιό ν μοι καὶ τοῦ το τῶ ν οἰ ωνισμά των: ἔ σῃ μοι ταχὺ καὶ πατή ρ.”
5.16.7
̓ Ιδὼ ν οὖ ν αὐ τὴ ν σφό δρα ἐ γκειμέ νην“ φιλοσοφή σωμεν” εἶ πον“ ὦ γύ ναι, μέ χρις ἂ ν λαβώ μεθα γῆ ς: ὄ μνυμι γά ρ σοι τὴ ν θά λατταν αὐ τὴ ν καὶ τὴ ν τοῦ πλοῦ τύ χην, ὡ ς ἐ σπού δακα καὶ αὐ τό ς.̓ Αλλ̓ εἰ σὶ καὶ θαλά σσης νό μοι.
5.16.8
Πολλά κις ἤ κουσα παρὰ τῶ ν ναυτικωτέ ρων, καθαρὰ δεῖ ν ἀ φροδισί ων εἶ ναι τὰ σκά φη, τά χα μὲ ν ὡ ς ἱ ερά, τά χα δὲ ἵ να μή τις ἐ ν τηλικού τῳ κινδύ νῳ τρυφᾷ. Μὴ ἐ νυβρί σωμεν, ὦ φιλτά τη, τῇ θαλά σσῃ: μὴ συμμί ξωμεν γά μον ὁ μοῦ καὶ φό βον: τηρή σωμεν ἑ αυτοῖ ς καθαρὰ ν τὴ ν ἡ δονή ν.” Ταῦ τα λέ γων καὶ μειλισσό μενος τοῖ ς φιλή μασιν ἔ πειθον, καὶ τὸ λοιπὸ ν οὕ τως ἐ καθεύ δομεν.
5.17.1
Πέ ντε δὲ τῶ ν ἑ ξῆ ς ἡ μερῶ ν διανύ σαντες τὸ ν πλοῦ ν ἥ κομεν εἰ ς τὴ ν̓́ Εφεσον. Οἰ κί α μεγά λη καὶ πρώ τη τῶ ν ἐ κεῖ, θεραπεί α πολλὴ καὶ ἡ ἄ λλη παρασκευὴ πολυτελή ς.
5.17.2
Κελεύ ει δὴ δεῖ πνον ὡ ς ὅ τι ἐ κπρεπέ στατον ἑ τοιμά ζειν:“ ἡ μεῖ ς δὲ τέ ως” ἔ φη“ χωρή σωμεν εἰ ς τοὺ ς ἀ γρού ς.”̓ Απεῖ χον δὲ τῆ ς πό λεως σταδί ους τέ τταρας.̓ Επικαθί σαντες οὖ ν ὀ χή ματι ἐ ξή λθομεν.
5.17.3
Καὶ ἐ πεὶ τά χιστα παρεγενό μεθα, διεβαδί ζομεν τοὺ ς ὀ ρχά τους τῶ ν φυτῶ ν, καὶ ἐ ξαί φνης προσπί πτει τοῖ ς γό νασιν ἡ μῶ ν γυνή, χοί νιξι παχεί αις δεδεμέ νη, δί κελλαν κρατοῦ σα, τὴ ν κεφαλὴ ν κεκαρμέ νη, ἐ ρρυπωμέ νη τὸ σῶ μα, χιτῶ να ἀ νεζωσμέ νη ἄ θλιον πά νυ, καὶ“ ἐ λέ ησό ν με” ἔ φη“ δέ σποινα, γυνὴ γυναῖ κα, ἐ λευθέ ραν μέ ν, ὡ ς ἔ φυν, δού λην δὲ νῦ ν, ὡ ς δοκεῖ τῇ Τύ χῃ,” καὶ ἅ μα ἐ σιώ πησε.
5.17.4
Λέ γει οὖ ν ἡ Μελί τη“ ἀ νά στηθι, ὦ γύ ναι: λέ γε τί ς εἶ καὶ πό θεν, καὶ τί ς σοι τοῦ τον περιέ θηκε τὸ ν σί δηρον: κέ κραγε γά ρ σου καὶ ἐ ν κακοῖ ς ἡ μορφὴ τὴ ν εὐ γέ νειαν.”“̔ Ο σὸ ς” εἶ πεν“ οἰ κέ της, ὅ τι αὐ τῷ μὴ πρὸ ς εὐ νὴ ν ἐ δού λευον.
5.17.5
̓́ Ονομά μοι Λά καινα, Θετταλὴ τὸ γέ νος, καί σοι προσφέ ρω μου ταύ την τὴ ν τύ χην ἱ κετηρί αν.̓ Από λυσό ν με τῆ ς καθεστώ σης συμφορᾶ ς: πά ρασχε δέ μοι τὴ ν ἀ σφά λειαν, ἔ στ̓ ἂ ν ἀ ποτί σω τὰ ς δισχιλί ας: τοσού του γά ρ με ὁ Σωσθέ νης ἀ πὸ τῶ ν λῃ στῶ ν ἐ ωνή σατο.
5.17.6
Ποριοῦ μεν δέ, εὖ ἴ σθι, τὴ ν ταχί στην: εἰ δὲ μή, σοὶ δουλεύ σομεν.̔ Ορᾷ ς δὲ καὶ πληγαῖ ς ὡ ς κατέ ξηνέ με πολλαῖ ς.” Καὶ ἅ μα διανοί ξασα τὸ ν χιτῶ να δεί κνυσι τὰ νῶ τα διαγεγραμμέ να ἔ τι οἰ κτρό τερον.
5.17.7
̔ Ως οὖ ν ταῦ τα ἠ κού σαμεν, ἐ γὼ μὲ ν συνεχύ θην: καὶ γά ρ τι ἐ δό κει Λευκί ππης ἔ χειν: ἡ δὲ Μελί τη ἔ φη“ θά ρρει, γύ ναι: τού των γά ρ σε λύ σομεν εἴ ς τε τὴ ν οἰ κεί αν προῖ κα ἀ ποπέ μψομεν. Τὸ ν Σωσθέ νην
5.17.8
καλεσά τω τις ἡ μῖ ν.”̔ Η μὲ ν οὖ ν εὐ θὺ ς τῶ ν δεσμῶ ν ἠ λευθεροῦ το, ὁ δὲ παρῆ ν τεταραγμέ νος. Λέ γει οὖ ν ἡ Μελί τη“ ὦ κακὴ κεφαλή, τί να ποτὲ κἂ ν τῶ ν ἀ χρειοτά των οἰ κετῶ ν τεθέ ασαι παῤ ἡ μῖ ν οὕ τως ᾐ κισμέ νον; τί ς αὕ τη; λέ γε μηδὲ ν ψευσά μενος.”
5.17.9
“ Οὐ κ οἶ δα” εἶ πεν“ ὦ δέ σποινα, πλὴ ν ἔ μπορό ς τις, ὄ νομα Καλλισθέ νης, ταύ την μοι πέ πρακε, φά σκων ἐ ωνῆ σθαι μὲ ν αὐ τὴ ν ἀ πὸ λῃ στῶ ν, εἶ ναι δὲ ἐ λευθέ ραν:
5.17.10
ὄ νομα δὲ αὐ τὴ ν ὁ ἔ μπορος ἐ κά λει Λά καιναν.”̔ Η δὲ τὸ ν μὲ ν τῆ ς διοική σεως, ἧ ς εἶ χεν, ἀ πέ παυσε, τὴ ν δὲ παραδί δωσι θεραπαί ναις, κελεύ σασα λοῦ σαι καὶ ἐ σθῆ τα ἀ μφιέ σαι καθαρὰ ν καὶ εἰ ς ἄ στυ ἀ γαγεῖ ν: διοική σασα δέ τινα τῶ ν κατὰ τοὺ ς ἀ γρού ς, ὧ ν ἕ νεκεν παρῆ ν, ἐ πιβᾶ σα τοῦ ὀ χή ματος ἅ μα ἐ μοί, ἐ πανῄ ειμεν εἰ ς τὴ ν πό λιν καὶ περὶ τὸ δεῖ πνον ἦ μεν.
5.18.1
̔ Εστιωμέ νῳ δέ μοι μεταξὺ σημαί νει νεύ σας ὁ Σά τυρος προανί στασθαι, καὶ ἦ ν τὸ πρό σωπον ἐ σπουδακώ ς. Σκηψά μενος οὖ ν ὑ πό τινος τῶ ν κατὰ τὴ ν γαστέ ρα ἐ πεί γεσθαι ἐ ξανί σταμαι: καὶ ἐ πεὶ προῆ λθον,
5.18.2
λέ γει μὲ ν οὐ δέ ν, ἐ πιστολὴ ν δὲ ὀ ρέ γει. Λαβὼ ν δέ, πρὶ ν ἀ ναγνῶ ναί με, κατεπλά γην εὐ θύ ς: ἐ γνώ ρισα γὰ ρ Λευκί ππης τὰ γρά μματα.̓ Εγέ γραπτο δὲ τά δε: ΛΕΥΚΙΠΠΗ ΚΛΕΙΤΟΦΩΝΤΙ ΤὩ??̓ ΔΕΣΠΟΤἩ??̓ ΜΟΥ.
5.18.3
Τοῦ το γά ρ σε δεῖ καλεῖ ν, ἐ πεὶ καὶ τῆ ς δεσποί νης ἀ νὴ ρ εἶ τῆ ς ἐ μῆ ς.̔́ Οσα μὲ ν διὰ σὲ πέ πονθα, οἶ δας: ἀ νά γκη δὲ νῦ ν ὑ πομνῆ σαί σε.
5.18.4
Διὰ σὲ τὴ ν μητέ ρα κατέ λιπον καὶ πλά νην εἱ λό μην, διὰ σὲ πέ πονθα ναυαγί αν καὶ λῃ στῶ ν ἠ νεσχό μην: διὰ σὲ ἱ ερεῖ ον γέ γονα καὶ καθαρμὸ ς καὶ τέ θνηκα ἤ δη δεύ τερον, διὰ σὲ πέ πραμαι καὶ ἐ δέ θην σιδή ρῳ καὶ δί κελλαν ἐ βά στασα καὶ ἔ σκαψα γῆ ν καὶ ἐ μαστιγώ θην, ἵ να σὺ ὃ γέ γονας ἄ λλῃ γυναικὶ κἀ γὼ ἑ τέ ρῳ ἀ νδρὶ γέ νωμαι;
5.18.5
Μὴ γέ νοιτο.̓ Αλλ̓ ἐ γὼ μὲ ν ἐ πὶ τοσαύ ταις ἀ νά γκαις διεκαρτέ ρησα, σὺ δὲ ἄ πρατος, ἀ μαστί γωτος γαμεῖ ς. Εἴ τις οὖ ν τῶ ν πεπονημέ νων διὰ σὲ κεῖ ται χά ρις, δεή θητί σου τῆ ς γυναικὸ ς ἀ ποπέ μψαι, ὡ ς ἐ πηγγεί λατο: τὰ ς δὲ δισχιλί ας, ἃ ς ὁ Σωσθέ νης ὑ πὲ ρ ἐ μοῦ κατεβά λετο, πί στευσον ἡ μῖ ν καὶ ἐ γγύ ησαι πρὸ ς τὴ ν Μελί την ὅ τι πέ μψομεν: ἐ γγὺ ς γὰ ρ τὸ Βυζά ντιον.
5.18.6
̓ Εὰ ν δὲ καὶ ἀ ποτί σῃ ς, νό μιζε μισθό ν μοι δεδωκέ ναι τῶ ν ὑ πὲ ρ σοῦ πό νων.̓́ Ερρωσο καὶ ὄ ναιο τῶ ν καινῶ ν γά μων.̓ Εγὼ δὲ ἔ τι σοι ταῦ τα γρά φω παρθέ νος.
5.19.1
Τού τοις ἐ ντυχὼ ν πά ντα ἐ γινό μην ὁ μοῦ: ἀ νεφλεγό μην, ὠ χρί ων, ἐ θαύ μαζον, ἠ πί στουν, ἔ χαιρον,
5.19.2
ἠ χθό μην. Λέ γω οὖ ν πρὸ ς τὸ ν Σά τυρον“ πό τερον ἐ ξ̔́ Αδου ἥ κεις φέ ρων τὴ ν ἐ πιστολή ν, ἢ τί ταῦ τα θέ λει; Λευκί ππη πά λιν ἀ νεβί ω;”“ Μά λιστα” ἔ φη,“ καὶ ἔ στιν ἣ ν εἶ δες ἐ ν τοῖ ς ἀ γροῖ ς. Τό τε μὲ ν οὖ ν οὐ δ̓ ἂ ν ἄ λλος αὐ τὴ ν ἰ δὼ ν ἐ γνώ ρισεν, ἔ φηβον οὕ τω γενομέ νην: τοῦ το γὰ ρ ἡ τῶ ν τριχῶ ν αὐ τῆ ς κουρὰ μό νον
5.19.3
ἐ νή λλαξεν.”“ Εἶ τα ἕ στηκας” ἔ φην“ ἐ πὶ τηλικού τοις ἀ γαθοῖ ς καὶ μέ χρι τῶ ν ὤ των μό νον εὐ φραί νεις, ἀ λλ̓ οὐ δεικνύ εις καὶ τοῖ ς ὄ μμασι τἀ γαθά;”“ Μὴ σύ γε” εἶ πεν ὁ Σά τυρος:“ ἀ λλ̓ ἐ νεὸ ς κά τασχε“ μὴ πά ντα ἀ πολέ σῃ ς”, ἕ ως ἂ ν περὶ τού των ἀ σφαλέ στερον βουλευσώ μεθα.
5.19.4
Γυναῖ κα ὁ ρᾷ ς τὴ ν πρώ την̓ Εφεσί ων μαινομέ νην ἐ πὶ σοί, ἡ μᾶ ς δὲ ἐ ρή μους ἐ ν μέ σαις ἄ ρκυσιν.”“̓ Αλλ̓ οὐ δύ ναμαι” ἔ φην:（ ἐ πέ ρχεται γὰ ρ διὰ πασῶ ν τῶ ν τοῦ σώ ματος ὁ δῶ ν ἡ χαρά.
5.19.5
̓ Αλλ̓ ἰ δού μοι διὰ τῶ ν γραμμά των ἐ γκαλεῖ.） Καὶ ἅ μα αὖ θις ἐ ντυγχά νων τοῖ ς γρά μμασιν, ὡ ς ἐ κεί νην δἰ αὐ τῶ ν βλέ πων, καὶ ἀ ναγινώ σκων καθ̓ ἓ ν ἔ λεγον“ δί καια ἐ γκαλεῖ ς, φιλτά τη. Πά ντα δἰ ἐ μὲ ἔ παθες:
5.19.6
πολλῶ ν σοι γέ γονα κακῶ ν αἴ τιος.”̔ Ως δὲ εἰ ς τὰ ς μά στιγας καὶ εἰ ς τὰ ς βασά νους ἐ γενό μην, ἃ ς ὁ Σωσθέ νης αὐ τῇ παρετρί ψατο, ἔ κλαον ὥ σπερ αὐ τὰ ς τὰ ς βασά νους βλέ πων αὐ τῆ ς: ὁ γὰ ρ λογισμὸ ς πέ μπων τῆ ς ψυχῆ ς τὰ ὄ μματα πρὸ ς τὴ ν ἀ παγγελί αν τῶ ν γραμμά των, ἐ δεί κνυ τὰ ὁ ρώ μενα ὡ ς δρώ μενα: πά νυ δὲ ἠ ρυθρί ων ἐ φ̓ οἷ ς μοι τὸ ν γά μον ὠ νεί διζεν, ὥ σπερ ἐ π̓ αὐ τοφώ ρῳ μοιχὸ ς κατειλημμέ νος. Οὕ τως ᾐ σχυνό μην καὶ τὰ γρά μματα.
5.20.1
“ Οἴ μοι, πῶ ς ἀ πολογή σομαι, Σά τυρε;” ἔ φην:“ ἑ αλώ καμεν: Λευκί ππη κατέ γνωκεν ἡ μῶ ν: τά χα δὲ καὶ μεμισή μεθα.̓ Αλλὰ πῶ ς ἐ σώ θη φρά σον σὺ καὶ τί νος σῶ μα ἐ θά ψαμεν;”“ Αὐ τή σοι κατὰ καιρὸ ν φρά σει: τὸ δὲ νῦ ν” ὁ Σά τυρος ἔ φη“ ἀ ντιγρά ψαι σε δεῖ καὶ ἱ λά σασθαι τὴ ν κό ρην.
5.20.2
Κἀ γὼ γὰ ρ αὐ τῇ διωμοσά μην, ὡ ς ἄ κων ἔ γημας.”“ Εἶ πας γὰ ρ” ἔ φην“ ὅ τι καὶ ἔ γημα; ἀ πολώ λεκά ς με.”“ Τῆ ς εὐ ηθεί ας: ὅ λη γὰ ρ ἡ πό λις οὐ κ οἶ δε τὸ ν γά μον;”“̓ Αλλ̓ οὐ κ ἔ γημα, μὰ τὸ ν̔ Ηρακλέ α, Σά τυρε, καὶ τὴ ν παροῦ σαν τύ χην.”
5.20.3
“ Παί ζεις, ὠ γαθέ: συγκαθεύ δεις.”“ Οἶ δα μὲ ν ἄ πιστα λέ γων, ἀ λλ̓ οὔ πω πέ πρακται: καθαρὸ ς εἰ ς ταύ την τὴ ν ἡ μέ ραν Μελί της Κλειτοφῶ ν.
5.20.4
̓ Αλλὰ τί γρά ψω, λέ γε: σφό δρα γά ρ με ἐ ξέ πληξε τὸ συμβά ν, ὥ στε ἀ πό ρως ἔ χω.”“ Οὐ κ εἰ μί σου σοφώ τερος” ὁ Σά τυρος εἶ πεν:“ ἀ λλὰ αὐ τό ς σοι ὁ ἔ ρως ὑ παγορεύ σει. Μό νον διὰ ταχέ ων.”
5.21.1
̓́ Αρχομαι δὴ γρά φειν Χαῖ ρέ μοι, ὦ δέ σποινα Λευκί ππη. Δυστυχῶ μὲ ν ἐ ν οἷ ς εὐ τυχῶ, ὅ τι σὲ παρὼ ν παροῦ σαν ὡ ς ἀ ποδημοῦ σαν ὁ ρῶ διὰ γραμμά των. Εἰ μὲ ν οὖ ν τὴ ν ἀ λή θειαν περιμέ νεις, μηδὲ ν προκαταγινώ σκουσά μου, μαθή σῃ τὴ ν σή ν με παρθενί αν μεμιμημέ νον, εἴ τις ἐ στὶ καὶ ἐ ν ἀ νδρά σι παρθενί α: εἰ δέ με χωρὶ ς ἀ πολογί ας ἤ δη μεμί σηκας, ὄ μνυμί σοι τοὺ ς σώ σαντά ς σε θεοὺ ς ὡ ς ἐ ν βραχεῖ σοι τὸ ἔ ργον ἀ πολογή σομαι.̓́ Ερρωσό μοι, φιλτά τη, καὶ ἵ λεως γέ νοιο δί δωμι δὲ τῷ Σατύ ρῳ τὴ ν ἐ πιστολὴ ν καὶ δέ ομαι τὰ εἰ κό τα εἰ πεῖ ν πρὸ ς αὐ τὴ ν περὶ ἐ μοῦ: ἐ γὼ δὲ αὖ θις ἐ πὶ τὸ συμπό σιον ἀ πῄ ειν, ἡ δονῆ ς ἅ μα καὶ λύ πης γεγεμισμέ νος: ᾔ δειν γὰ ρ τὴ ν Μελί την οὐ κ ἀ νή σουσά ν με τῆ ς νυκτὸ ς τὸ μὴ οὐ γενέ σθαι τοὺ ς γά μους ἡ μῖ ν: ἐ μοὶ δ̓ ἀ δύ νατον ἦ ν Λευκί ππην ἀ πολαβό ντι γυναῖ κα ἑ τέ ραν κἂ ν ἰ δεῖ ν.
5.21.2
Τὸ μὲ ν οὖ ν πρό σωπον ἐ βιαζό μην μηδὲ ν ἀ λλοῖ ον παρέ χειν ἢ πρὶ ν ἦ ν: οὐ πά ντη δὲ κρατεῖ ν ἠ δυνά μην.̔ Ως δὲ ἐ νικώ μην, σκή πτομαι φρί κην μοι ἐ πιδραμεῖ ν: ἡ δὲ συνῆ κε μὲ ν ὅ τι κατὰ τῆ ς ὑ ποσχέ σεως προφασί ζομαι: ἐ λέ γχειν δὲ οὐ κ ἠ δύ νατο τὴ ν πρό φασιν.
5.21.3
̓ Εγὼ μὲ ν δὴ ἄ δειπνος ἀ νί σταμαι κοιμησό μενος, ἡ δὲ κατὰ πό δας ὡ ς εἶ χεν ἐ φ̓ ἡ μιτελεῖ τῷ δεί πνῳ συνανί σταται.̔ Ως δὲ εἰ ς τὸ ν θά λαμον παρή λθομεν, ἐ γὼ μὲ ν ἔ τι μᾶ λλον ἐ πέ τεινον τῆ ς νό σου τὴ ν ὑ πό κρισιν, ἡ δ̓ ἐ λιπά ρει καὶ ἔ λεγε“ τί ταῦ τα ποιεῖ ς; μέ χρι τί νος με ἀ πολλύ εις;̓ Ιδοὺ καὶ τὴ ν θά λατταν διεπλεύ σαμεν, ἰ δοὺ καὶ̓́ Εφεσος ἡ προθεσμί α τῶ ν γά μων.
5.21.4
Ποί αν ἔ τι περιμέ νομεν ἡ μέ ραν; μέ χρι τί νος ὡ ς ἐ ν ἱ ερῷ συγκαθεύ δομεν; Ποταμὸ ν παρατιθεὶ ς πολὺ ν κωλύ εις πί νειν: τοσοῦ τον χρό νον ὕ δωρ ἔ χουσα διψῶ ἐ ν αὐ τῇ καθεύ δουσα τῇ πηγῇ: τοιαύ την ἔ χω τὴ ν εὐ νή ν,
5.21.5
οἵ αν ὁ Τά νταλος τὴ ν τροφή ν.” Ταῦ τα ἔ λεγε καὶ ἔ κλαεν ἐ πιθεῖ σά μου τοῖ ς στέ ρνοις τὴ ν κεφαλὴ ν οὕ τως ἐ λεεινῶ ς, ὥ στε παθεῖ ν μέ τι τὴ ν ψυχή ν. Οὐ κ εἶ χον δὲ ὅ στις γέ νωμαι: καὶ γὰ ρ ἐ δό κει μοι δί καια ἐ γκαλεῖ ν.
5.21.6
Λέ γω οὖ ν πρὸ ς αὐ τὴ ν“ ὄ μνυμί σοι, φιλτά τη, τοὺ ς πατρῴ ους θεού ς: ἦ μὴ ν σφό δρα καὶ αὐ τὸ ς ἐ πεί γομαί σου τὴ ν σπουδὴ ν ἀ μεί ψασθαι.̓ Αλλ̓ οὐ κ οἶ δα” ἔ φην“ τί πέ πονθα: νό σος γά ρ μοι ἐ ξαί φνης ἐ νέ πεσεν.
5.21.7
Οἶ δας δὲ ὅ τι ὑ γιεί ας χωρὶ ς οὐ δέ ν ἐ στιν̓ Αφροδί τη.” Καὶ ἅ μα λέ γων ἀ πέ ψων αὐ τῆ ς τὰ δά κρυα καὶ ὅ ρκοις ἑ τέ ροις ἐ πιστού μην ὡ ς οὐ κ εἰ ς μακρὰ ν ὧ ν θέ λει τεύ ξεται.
5.22.1
Τό τε μὲ ν οὖ ν καὶ μά λα μό λις ἠ νέ σχετο: τῇ δὲ ὑ στεραί ᾳ καλέ σασα τὰ ς θεραπαινί δας, αἷ ς τὴ ν ἐ πιμέ λειαν τῆ ς Λευκί ππης ἐ νεχεί ρισεν, ἐ πηρώ τα μὲ ν τὸ πρῶ τον, εἰ ἀ ξί ως αὐ τῇ κέ χρηνται: φασκουσῶ ν δὲ μηδὲ ν τῶ ν δεό ντων ἐ πιλιπεῖ ν αὐ τῇ, ἄ γειν ἐ κέ λευσε τὴ ν ἄ νθρωπον πρὸ ς αὐ τή ν.
5.22.2
̔ Ως δὲ ἦ λθε“ τὰ μὲ ν ἐ μὰ ὅ πως ἔ σχεν” ἔ φη“ πρὸ ς σὲ φιλανθρωπί ας, περισσὸ ν εἰ δυί ᾳ σοι λέ γειν: ἀ λλ̓ ἐ ν οἷ ς ἂ ν δύ νῃ, τὴ ν ἴ σην ἀ πό τισαί μοι χά ριν.̓ Ακού ω τὰ ς Θετταλὰ ς ὑ μᾶ ς ὧ ν ἂ ν ἐ ρασθῆ τε μαγεύ ειν οὕ τως, ὥ στε μὴ πρὸ ς ἑ τέ ραν ἔ τι τὸ ν ἄ νθρωπον ἀ ποκλί νειν γυναῖ κα, πρό ς τε τὴ ν μαγεύ ουσαν οὕ τως ἔ χειν, ὡ ς πά ντα νομί ζειν ἐ κεί νην αὑ τῷ.
5.22.3
̓ Εμοὶ τοῦ το, φιλτά τη, φλεγομέ νῃ πά ρασχε φά ρμακον. Τὸ ν νεανί σκον εἶ δες, τὸ ν ἅ μα ἐ μοὶ χθὲ ς βαδί ζοντα;”“ Τὸ ν ἄ νδρα” ἔ φη“ λέ γεις τὸ ν σό ν;” ὑ πολαβοῦ σαπά νυ κακοή θως ἡ Λευκί ππη:（ τοῦ το γὰ ρ ἀ κή κοα παρὰ τῶ ν κατὰ τὴ ν οἰ κί αν.）“ Ποῖ ον ἄ νδρα;” ἡ Μελί τη εἶ πεν:“ οὐ δὲ ν κοινό ν ἐ στιν ἐ μοὶ καὶ τοῖ ς λί θοις.
5.22.4
̓ Αλλά με παρευδοκιμεῖ τις νεκρά: οὔ τε γὰ ρ ἐ σθί ων οὔ τε κοιμώ μενος ἐ πιλαθέ σθαι δύ ναται τοῦ Λευκί ππης ὀ νό ματος: τοῦ το γὰ ρ αὐ τὴ ν καλεῖ.̓ Εγὼ δέ, φί λη, μηνῶ ν τεσσά ρων ἐ ν̓ Αλεξανδρεί ᾳ δἰ αὐ τὸ ν διέ τριψα δεομέ νη, λιπαροῦ σα, ὑ πισχνουμέ νη, τί γὰ ρ οὐ λέ γουσα,
5.22.5
τί δὲ οὐ ποιοῦ σα τῶ ν ἀ ρέ σαι δυναμέ νων.̔ Ο δὲ σιδηροῦ ς τις ἢ ξύ λινος ἦ ν ἄ ρα πρὸ ς τὰ ς δεή σεις τὰ ς ἐ μά ς, μό λις δὲ τῷ χρό νῳ πεί θεται: ἐ πεί σθη δὲ μέ χρι τῶ ν ὀ μμά των.̓́ Ομνυμι γά ρ σοι τὴ ν̓ Αφροδί την αὐ τὴ ν ὡ ς ἤ δη πέ μπτην ἡ μέ ραν αὐ τῷ συγκαθεύ δουσα οὕ τως ἀ νέ στην ὡ ς ἀ π̓ εὐ νού χου: ἔ οικα δὲ εἰ κό νος ἐ ρᾶ ν: μέ χρι γὰ ρ τῶ ν ὀ μμά των ἔ χω τὸ ν ἐ ρώ μενον.
5.22.6
Δέ ομαι δέ σου γυναικὸ ς γυνὴ τὴ ν αὐ τὴ ν δέ ησιν, ἣ ν καὶ σύ μου χθὲ ς ἐ δεή θης: δό ς μοί τι ἐ πὶ τοῦ τον τὸ ν ὑ περή φανον: σώ σεις γά ρ μου τὴ ν φυχὴ ν διαρρεύ σασαν ἤ δη.”̔ Ως οὖ ν ἤ κουσεν ἡ Λευκί ππη,
5.22.7
ἡ σθῆ ναι μὲ ν ἐ δό κει τῷ μηδὲ ν πρὸ ς τὴ ν ἄ νθρωπό ν μοι πεπρᾶ χθαι, φή σασα δὲ ἀ νερευνή σειν, εἰ συγχωρή σειεν αὐ τῇ, βοτά νας γενομέ νη κατὰ τοὺ ς ἀ γρού ς, ἀ πιοῦ σα ᾤ χετο: ἀ ρνουμέ νη γὰ ρ οὐ κ ᾤ ετο πί στιν ἕ ξειν: ὅ θεν οἶ μαι καὶ ἐ πηγγεί λατο.
5.22.8
̔ Η μὲ ν δὴ Μελί τη ῥ ᾴ ων ἐ γεγό νει καὶ μό νον ἐ λπί σασα: τὰ γὰ ρ ἡ δέ α τῶ ν πραγμά των κἂ ν μή πω παρῇ τέ ρπει ταῖ ς ἐ λπί σιν.
5.23.1
̓ Εγὼ δὲ τού των ἐ πιστά μενος οὐ δὲ ν ἠ θύ μουν μὲ ν σκοπῶ ν πῶ ς ἂ ν διακρουσαί μην καὶ τὴ ν ἐ πιοῦ σαν νύ κτα τὴ ν γυναῖ κα καὶ πῶ ς ἂ ν συντυχεῖ ν Λευκί ππῃ δυναί μην.
5.23.2
̓ Εδό κει δέ μοι κἀ κεί νη τὴ ν ἴ σην σπουδὴ ν ποιεῖ σθαι τοῦ ἀ πελθεῖ ν δἰ αὐ τὴ ν εἰ ς τοὺ ς ἀ γρού ς, καὶ περὶ τὴ ν ἑ σπέ ραν αὖ θις ἥ κειν.̓́ Εμελλε τῇ Λευκί ππῃ παρέ ξειν ὄ χημα καὶ̔ Ημεῖ ς δὲ ἐ πὶ τὸ ν πό τον ᾖ μεν.
5.23.3
̓́ Αρτι δὲ κατακλιθέ ντων ἡ μῶ ν θό ρυβος πολὺ ς κατὰ τὸ ν ἀ νδρῶ να ἀ κού εται καὶ συνδρομή, καὶ εἰ στρέ χει τις τῶ ν θεραπό ντων, ἀ σθμαί νων ἅ μα καὶ
5.23.4
λέ γων“ Θέ ρσανδρος ζῇ καὶ πά ρεστιν.”̓͂ Ην δὲ ὁ Θέ ρσανδρος οὗ τος ὁ τῆ ς Μελί της ἀ νή ρ, ὃ ν ἐ νό μιζε τεθνηκέ ναι κατὰ θά λασσαν. Τῶ ν γὰ ρ συνό ντων αὐ τῷ τινες οἰ κετῶ ν, ὡ ς περιετρά πη τὸ σκά φος, σωθέ ντες καὶ νομί σαντες ἀ πολωλέ ναι, τοῦ το ἀ παγγεί λαντες ἔ τυχον.̔́ Αμα οὖ ν ὁ οἰ κέ της εἶ πε καὶ ὁ Θέ ρσανδρος κατὰ πό δας εἰ στρέ χει: πά ντα γὰ ρ τὰ περὶ ἐ μοῦ πυθό μενος κατὰ τὴ ν ὁ δό ν, ἔ σπευδε φθά σας καταλαβεῖ ν με.
5.23.5
̔ Η μὲ ν δὴ Μελί τη ἀ νέ θορεν ὑ π̓ ἐ κπλή ξεως τοῦ παραλό γου καὶ περιβά λλειν ἐ πεχεί ρει τὸ ν ἄ νδρα: ὁ δὲ τὴ ν μὲ ν ὡ ς εἶ χεν ὠ θεῖ μά λα ἐ ρρωμέ νως, ἐ μὲ δὲ ἰ δὼ ν καὶ εἰ πὼ ν“ ὁ μοιχὸ ς οὗ τος” ἐ μπηδᾷ καὶ ῥ απί ζει με κατὰ κό ρρης πληγὴ ν θυμοῦ γέ μουσαν, ἑ λκύ σας δὲ τῶ ν τριχῶ ν ῥ ά σσει πρὸ ς τοὔ δαφος καὶ προσπί πτων κατακό πτει με πληγαῖ ς.
5.23.6
̓ Εγὼ δὲ ὥ σπερ ἐ ν μυστηρί ῳ μηδὲ ν ᾔ δειν, μή θ̓ ὅ στις ὁ ἄ νθρωπος ἦ ν μή θ̓ οὗ χά ριν ἔ τυπτεν, ὑ ποπτεύ σας δὲ μανικὸ ν εἶ ναι ἐ δεδοί κειν ἀ μύ νασθαι, καί τοι δυνά μενος.
5.23.7
̓ Επεὶ δὲ ἐ κά μομεν ὁ μὲ ν τύ πτων, ἐ γὼ δὲ φιλοσοφῶ ν, λέ γω πρὸ ς αὐ τὸ ν ἀ ναστὰ ς“ τί ς ποτε εἶ, ὦ ἄ νθρωπε, καὶ τι με οὕ τως ᾐ κί σω;”̔ Ο δὲ ἔ τι μᾶ λλον ὀ ργισθεὶ ς ὅ τι καὶ φωνὴ ν ἀ φῆ κα, ῥ απί ζει πά λιν καὶ καλεῖ δεσμὰ καὶ πέ δας. Δεσμεύ ουσιν οὖ ν με καὶ ἄ γουσιν εἴ ς τι δωμά τιον.
5.24.1
̓ Εν ᾧ δὲ ταῦ τα ἐ πρά ττετο, λανθά νει με διαρρυεῖ σα ἡ τῆ ς Λευκί ππης ἐ πιστολή: ἔ τυχον γὰ ρ αὐ τὴ ν εἴ σω τοῦ χιτωνί σκου προσδεδεμέ νην ἐ κ τῶ ν τῆ ς ὀ θό νης θυσά νων ἔ χων: καὶ ἡ Μελί τη ἀ ναιρεῖ ται λαθοῦ σα: ἐ δεδί ει γὰ ρ μή τινα τῶ ν πρό ς με αὐ τῆ ς γραμμά των ἦ ν.
5.24.2
̔ Ως δὲ ἀ νέ γνω καθ̓ ἑ αυτὴ ν γενομέ νη καὶ τὸ τῆ ς Λευκί ππης εὗ ρεν ὄ νομα, βά λλεται μὲ ν εὐ θέ ως τὴ ν καρδί αν γνωρί σασα τοὔ νομα, οὐ μὴ ν αὐ τὴ ν ἐ νό μιζεν εἶ ναι τῷ πολλά κις αὐ τὴ ν ἀ κοῦ σαι τετελευτηκέ ναι.
5.24.3
̔ Ως δὲ προϊ οῦ σα καὶ τοῖ ς λοιποῖ ς τῶ ν γεγραμμέ νων ἐ νέ τυχε, πᾶ σαν μαθοῦ σα τὴ ν ἀ λή θειαν ἐ μεμέ ριστο πολλοῖ ς ἅ μα τὴ ν ψυχή ν, αἰ δοῖ καὶ ὀ ργῇ καὶ ἔ ρωτι καὶ ζηλοτυπί ᾳ: ᾐ σχύ νετο τὸ ν ἄ νδρα, ὠ ργί ζετο τοῖ ς γρά μμασιν, ὁ ἔ ρως ἐ μά ραινε τὴ ν ὀ ργή ν, ἐ ξῆ πτε τὸ ν ἔ ρωτα ἡ ζηλοτυπί α, καὶ τέ λος ἐ κρά τησεν ὁ ἔ ρως.
5.25.1
̓͂ Ην δὲ πρὸ ς ἑ σπέ ραν, καὶ ἔ τυχεν Θέ ρσανδρος ἐ κ τῆ ς πρώ της ὀ ργῆ ς πρὸ ς ἑ ταῖ ρό ν τινα τῶ ν ἐ γχωρί ων ἐ κθορώ ν.̔ Η δὲ διαλεχθεῖ σα τῷ τὴ ν φυλακὴ ν τὴ ν ἐ μὴ ν πεπιστευμέ νῳ εἰ σέ ρχεται πρό ς με λαθοῦ σα τοὺ ς ἄ λλους, θερά ποντας δύ ο τοῦ δωματί ου προκαθί σασα,
5.25.2
καὶ καταλαμβά νει χαμαὶ καταβεβλημέ νον. Παραστᾶ σα οὖ ν πά ντα ἤ θελεν εἰ πεῖ ν ὁ μοῦ, καὶ τὸ σχῆ μα τοῦ προσώ που τοσαῦ τα εἶ χεν, ὅ σα εἰ πεῖ ν ἤ θελεν.“̓͂ Ω δυστυχὴ ς ἐ γὼ καὶ ἐ πὶ τῷ ἐ μαυτῆ ς κακῷ τεθεαμέ νη σε, τὸ μὲ ν πρῶ τον ἀ τέ λεστα ἐ ρασθεῖ σα καὶ μετὰ πά σης ἀ νοί ας, ἣ καὶ μισουμέ νη τὸ ν μισοῦ ντα φιλῶ καὶ ὀ δυνωμέ νη τὸ ν ὀ δυνῶ ντα ἐ λεῶ, καὶ οὐ δὲ ὕ βρις τὸ ν ἔ ρωτα παύ ει.
5.25.3
̓͂ Ω ζεῦ γος κατ̓ ἐ μοῦ γοή των, ἀ νδρὸ ς καὶ γυναικό ς.̔ Ο μὲ ν τοσοῦ τό ν μου χρό νον κατεγέ λα, ἡ δὲ ἀ πῆ λθε κομιοῦ σά μοι φί λτρον: ἐ γὼ δὲ ἡ κακοδαί μων ἠ γνό ουν αἰ τοῦ σα παρὰ τῶ ν ἐ χθί στων
5.25.4
κατ̓ ἐ μαυτῆ ς φά ρμακον.” Καὶ ἅ μα τὴ ν ἐ πιστολὴ ν τῆ ς Λευκί ππης μοι προσέ ρριψεν.̓ Ιδὼ ν οὖ ν καὶ γνωρί σας ἔ φριξα καὶ ἔ βλεπον εἰ ς γῆ ν ὡ ς ἐ ληλεγμέ νος: ἡ δὲ ἐ τραγῴ δει πά λιν“ οἴ μοι δειλαί α τῶ ν κακῶ ν: καὶ γὰ ρ τὸ ν ἄ νδρα ἀ πώ λεσα διὰ σέ, οὐ δὲ ἂ ν ἔ χοιμι σὲ τοῦ λοιποῦ χρό νου κἂ ν μέ χρι τῶ ν ὀ μμά των τῶ ν κενῶ ν,
5.25.5
ἐ πεὶ μὴ δεδύ νησαι τού των πλέ ον. Οἶ δα ὅ τι ὁ ἀ νή ρ με μισεῖ καὶ μοιχεί αν κατέ γνωκεν ἐ πὶ σοί, μοιχεί αν ἄ καρπον, μοιχεί αν ἀ ναφρό διτον, ἧ ς μό νον τὴ ν λοιδορί αν κεκέ ρδακα. Αἱ μὲ ν γὰ ρ ἄ λλαι γυναῖ κες μισθὸ ν τῆ ς αἰ σχύ νης ἔ χουσι τὴ ν τῆ ς ἐ πιθυμί ας ἡ δονή ν, ἐ γὼ δὲ ἡ δυστυχὴ ς τὴ ν μὲ ν αἰ σχύ νην ἐ καρπωσά μην,
5.25.6
τὸ δὲ τῆ ς ἡ δονῆ ς οὐ δαμοῦ.̓́ Απιστε καὶ βά ρβαρε: ἐ τό λμησας οὕ τως ἐ ρῶ σαν γυναῖ κα κατατῆ ξαι, καὶ ταῦ τἄ Ερωτος καὶ σὺ δοῦ λος ὤ ν; Οὐ κ ἐ φοβή θης αὐ τοῦ τὰ μηνί ματα; οὐ κ ᾐ δέ σθης αὐ τοῦ τὸ πῦ ρ; οὐ κ ἐ τί μησας αὐ τοῦ τὰ μυστή ρια; οὐ κατέ κλασέ σε ταῦ τα τὰ ὄ μματα δακρύ οντα;
5.25.7
̓͂ Ω καὶ λῃ στῶ ν ἀ γριώ τερε: δά κρυα γὰ ρ καὶ λῃ στὴ ς αἰ σχύ νεται. Οὐ δέ ν σε ἠ ρέ θισεν εἰ ς ἀ φροδί την κἂ ν μί αν, οὐ δέ ησις, οὐ χρό νος, οὐ χ ἡ τῶ ν σωμά των συμπλοκή, ἀ λλά, τὸ πά ντων ὑ βριστικώ τατον, προσαπτό μενος, καταφιλῶ ν οὕ τως ἀ νέ στης ὡ ς ἄ λλη γυνή.
5.25.8
Τί ς αὕ τη τῶ ν γά μων ἡ σκιά; Οὐ μὲ ν δὴ γεγηρακυί ᾳ συνεκά θευδες οὐ δ̓ ἀ ποστρεφομέ νῃ σου τὰ ς περιπλοκά ς, ἀ λλὰ καὶ νέ ᾳ καὶ φιλού σῃ, εἴ ποι δ̓ ἂ ν ἄ λλος ὅ τι καὶ καλῇ. Εὐ νοῦ χε καὶ ἀ νδρό γυνε καὶ κά λλους βά σκανε, ἐ παρῶ μαί σοι δικαιοτά την ἀ ρά ν: οὕ τω σε ἀ μύ ναιτο ὁ̓́ Ερως εἰ ς τὰ σά.”
5.26.1
Ταῦ τα ἔ λεγε καὶ ἅ μα ἔ κλαεν: ὡ ς δὲ ἐ σιώ πων ἐ γὼ κά τω νενευκώ ς, μικρὸ ν διαλιποῦ σα λέ γει μεταβαλοῦ σα“ ἃ μὲ ν εἶ πον, ὦ φί λτατε, θυμὸ ς ἔ λεγε καὶ λύ πη: ἃ δὲ νῦ ν μέ λλω λέ γειν, ἔ ρως λέ γει. Κἂ ν ὀ ργί ζωμαι,
5.26.2
κά ομαι: κἂ ν ὑ βρί ζωμαι, φιλῶ. Σπεῖ σαι κἂ ν νῦ ν, ἐ λέ ησον: οὐ κέ τι δέ ομαι πολλῶ ν ἡ μερῶ ν καὶ γά μου μακροῦ, ὃ ν ἡ δυστυχὴ ς ὠ νειροπό λουν ἐ πὶ σοί: ἀ ρκεῖ μοι κἂ ν μί α συμπλοκή: μικροῦ δέ ομαι φαρμά κου πρὸ ς τηλικαύ την νό σον. Σβέ σον μοι ὀ λί γον τοῦ πυρό ς: εἰ δέ τί σοι προπετῶ ς ἐ θρασυνά μην, σύ γγνωθι,
5.26.3
φί λτατε: ἔ ρως ἀ τυχῶ ν καὶ μαί νεται.̓ Ασχημονοῦ σα οἶ δα, ἀ λλ̓ οὐ κ αἰ σχύ νομαι τὰ τοῦ̓́ Ερωτος ἐ ξαγορεύ ουσα μυστή ρια. Πρὸ ς ἄ νδρα λαλῶ μεμυημέ νον: οἶ δας τί πά σχω: τοῖ ς δὲ ἄ λλοις ἀ νθρώ ποις ἀ θέ ατα τὰ βέ λη τοῦ θεοῦ, καὶ οὐ κ ἄ ν τις ἐ πιδεῖ ξαι δύ ναιτο τὰ τοξεύ ματα, μό νοι δὲ οἴ δασιν οἱ ἐ ρῶ ντες τὰ τῶ ν ὁ μοί ων τραύ ματα.
5.26.4
̓́ Ετι μό νον ἔ χω ταύ την τὴ ν ἡ μέ ραν: τὴ ν ὑ πό σχεσιν ἀ παιτῶ.̓ Αναμνή σθητι τῆ ς̓́ Ισιδος, αἰ δέ σθητι τοὺ ς ὅ ρκους τοὺ ς ἐ κεῖ. Εἰ μὲ ν γὰ ρ καὶ συνοικεῖ ν ἤ θελες, ὥ σπερ ὤ μοσας, οὐ κ ἂ ν ἐ φρό ντισα Θερσά νδρων μυρί ων: ἐ πεὶ δὲ Λευκί ππην εὑ ρό ντι σοι γά μος ἀ δύ νατος ἄ λλης γυναικό ς, ἑ κοῦ σά σοι τοῦ το παραχωρῶ: οἶ δα νικωμέ νη: οὐ κ αἰ τῶ πλέ ον ἢ δύ ναμαι τυχεῖ ν: κατ̓ ἐ μοῦ γὰ ρ πά ντα καινά: ἀ ναβιοῦ σι καὶ νεκροί.
5.26.5
̓͂ Ω θά λασσα, πλέ ουσαν μέ ν με διέ σωσας, σώ σασα δὲ μᾶ λλον ἀ πολώ λεκας, δύ ο ἀ ποστεί λασα κατ̓ ἐ μοῦ νεκρού ς: ἤ ρκει γὰ ρ Λευκί ππη μό νη ζή σασα, ἵ να μηκέ τι λυπῆ ται Κλειτοφῶ ν: νῦ ν δὲ καὶ ὁ ἄ γριος Θέ ρσανδρος ἡ μῖ ν πά ρεστι.
5.26.6
Τετύ πτησαι βλεπού σης μου, καὶ βοηθεῖ ν ἡ δυστυχὴ ς οὐ κ ἠ δυνά μην: ἐ πὶ τοῦ το τὸ πρό σωπον πληγαὶ κατηνέ χθησαν, ὦ θεοί. Δοκῶ, τυφλὸ ς Θέ ρσανδρος ἦ ν.
5.26.7
̓ Αλλὰ δέ ομαι, Κλειτοφῶ ν δέ σποτα（ δεσπό της γὰ ρ εἶ ψυχῆ ς τῆ ς ἐ μῆ ς）, ἀ πό δος σεαυτὸ ν τή μερον πρῶ τα καὶ ὕ στατα: ἐ μοὶ δὲ ἡ μέ ραι τὸ βραχὺ τοῦ το πολλαί. Οὕ τω μηκέ τι Λευκί ππην ἀ πολέ σειας, οὕ τω μηκέ τι μηδὲ ψευδῶ ς ἀ ποθά νοι.
5.26.8
Μὴ ἀ τιμά σῃ ς τὸ ν ἔ ρωτα τὸ ν ἐ μό ν, δἰ ὃ ν τὰ μέ γιστα εὐ τυχεῖ ς. Οὗ τό ς σοι Λευκί ππην ἀ ποδέ δωκεν. Εἰ γά ρ σου μὴ ἠ ρά σθην ἐ γώ, εἰ γά ρ σε μὴ ἐ νταῦ θα ἤ γαγον, ἦ ν ἂ ν ἔ τι σοι Λευκί ππη νεκρά.
5.26.9
Εἰ σί ν, ὦ Κλειτοφῶ ν, καὶ Τύ χης δωρεαί.̓́ Ηδη τις θησαυρῷ περιτυχὼ ν τὸ ν τό πον τῆ ς εὑ ρέ σεως ἐ τί μησε, βωμὸ ν ἤ γειρε, θυσί αν προσή νεγκεν, ἐ στεφά νωσε τὴ ν γῆ ν: σὺ δὲ παῤ ἐ μοὶ θησαυρὸ ν̓́ Ερωτος εὑ ρὼ ν ἀ τιμά ζεις τὴ ν εὐ εργετή σασαν.
5.26.10
Νό μιζέ σοι τὸ ν̓́ Ερωτα δἰ ἐ μοῦ λέ γειν“ ἐ μοὶ χά ρισαι τοῦ το, Κλειτοφῶ ν, τῷ σῷ μυσταγωγῷ: μὴ ἀ μύ ητον τὴ ν Μελί την ἀ πέ λθῃ ς καταλιπώ ν: καὶ τὸ ταύ της ἐ μό ν ἐ στι πῦ ρ.”̓́ Ακουσον δὲ ὡ ς καὶ τἆ λλα μοι μέ λει περὶ σοῦ.
5.26.11
Λυθή σῃ μὲ ν γὰ ρ ἄ ρτι τῶ ν δεσμῶ ν, κἂ ν Θερσά νδρῳ μὴ δοκῇ: καταγωγῆ ς δὲ τεύ ξῃ τοσού των ἡ μερῶ ν, ὅ σων ἂ ν θέ λῃ ς, πρὸ ς ἐ μὸ ν σύ ντροφον: ἕ ωθεν δὲ καὶ τὴ ν Λευκί ππην παρέ σεσθαι προσδό κα.
5.26.12
Διανυκτερεύ σειν γὰ ρ ἔ λεγεν εἰ ς τὸ ν ἀ γρὸ ν βοτανῶ ν ἕ νεκεν χά ριν, ὡ ς ἐ ν ὄ ψει τῆ ς σελή νης αὐ τὰ ς ἀ ναλά βοι. Οὕ τως γά ρ μου κατεγέ λα: ᾔ τησα γὰ ρ φά ρμακον παῤ αὐ τῆ ς ὡ ς Θετταλῆ ς κατὰ σοῦ. Τί γὰ ρ ἠ δυνά μην ἔ τι ποιεῖ ν ἀ ποτυγχά νουσα ἢ βοτά νας ζητεῖ ν καὶ φά ρμακα; αὕ τη γὰ ρ τῶ ν ἐ ν ἔ ρωτι δυστυχού ντων ἡ καταφυγή.
5.26.13
̔ Ο Θέ ρσανδρος δέ, ὡ ς καὶ περὶ τού του θαρρή σῃ ς, ἐ ξεπή δησε πρὸ ς ἑ ταῖ ρον αὑ τοῦ, ἐ ξιστά μενος ἐ μοὶ τῆ ς οἰ κί ας ὑ πὸ ὀ ργῆ ς: δοκεῖ δ̓ ἔ μοιγε θεό ς τις αὐ τὸ ν ἐ ντεῦ θεν ἐ ξεληλακέ ναι, ἵ να σου τὰ τελευταῖ α ταῦ τα δυνηθῶ τυχεῖ ν.̓ Αλλά μοι σαυτὸ ν ἀ πό δος.”
5.27.1
Ταῦ τα φιλοσοφή σασα（ διδά σκει γὰ ρ ὁ̓́ Ερως καὶ λό γους） ἔ λυε τὰ δεσμὰ καὶ τὰ ς χεῖ ρας κατεφί λει καὶ τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς καὶ τῇ καρδί ᾳ προσέ φερε καὶ εἶ πεν“ ὁ ρᾷ ς πῶ ς πηδᾷ καὶ πά λλει πυκνὸ ν παλμὸ ν ἀ γωνί ας γέ μοντα καὶ ἐ λπί δος“ γέ νοιτο δὲ καὶ ἡ δονῆ ς” καὶ
5.27.2
ἔ οικεν ἱ κετεύ ειν σε τῷ πηδή ματι.”̔ Ως οὖ ν με ἔ λυσε καὶ περιέ βαλε κλά ουσα, ἔ παθό ν τι ἀ νθρώ πινον, καὶ ἀ ληθῶ ς ἐ φοβή θην τὸ ν̓́ Ερωτα μή μοι γέ νηται μή νιμα ἐ κ τοῦ θεοῦ καὶ ἄ λλως ὅ τι Λευκί ππην ἀ πειλή φειν, καὶ ὅ τι μετὰ ταῦ τα τῆ ς Μελί της ἀ παλλά ττεσθαι ἔ μελλον, καὶ ὅ τι οὐ δὲ γά μος ἔ τι τὸ πραττό μενον ἦ ν,
5.27.3
ἀ λλὰ φά ρμακον ὥ σπερ ψυχῆ ς νοσού σης. Περιβαλού σης οὖ ν ἠ νειχό μην καὶ περιπλεκομέ νης πρὸ ς τὰ ς περιπλοκὰ ς οὐ κ ἀ ντέ λεγον: καὶ ἐ γέ νετο ὅ σα ὁ̓́ Ερως ἤ θελεν οὔ τε στρωμνῆ ς ἡ μῶ ν δεηθέ ντων οὔ τε ἄ λλου τινὸ ς τῶ ν εἰ ς παρασκευὴ ν ἀ φροδισί ων.
5.27.4
Αὐ τουργὸ ς γὰ ρ ὁ̓́ Ερως καὶ αὐ τοσχέ διος σοφιστὴ ς καὶ πά ντα τό πον αὑ τῷ τιθέ μενος μυστή ριον. Τὸ δ̓ ἀ περί εργον εἰ ς̓ Αφροδί την ἥ διον μᾶ λλον τοῦ πολυπρά γμονος: αὐ τοφυῆ γὰ ρ ἔ χει τὴ ν ἡ δονή ν.