Leucippe and Clitophon
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/achilles-tatius-2" aria-label="More works by Achilles Tatius (II)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
7.1.1
Ταῦ τ̓ ἀ κού σας ὁ Θέ ρσανδρος, παντοδαπὸ ς ἦ ν: ἤ χθετο, ὠ ργί ζετο, ἐ βουλεύ ετο: ὠ ργί ζετο μὲ ν ὡ ς ὑ βρισμέ νος, ἤ χθετο δὲ ὡ ς ἀ ποτυχώ ν, ἐ βουλεύ ετο δὲ ὡ ς ἐ ρῶ ν. Τὴ ν οὖ ν ψυχὴ ν διασπώ μενος, οὐ δὲ ν εἰ πὼ ν πρὸ ς τὴ ν Λευκί ππην ἐ ξεπή δησεν.
7.1.2
̓ Οργῇ μὲ ν δῆ θεν ἐ κδραμώ ν, δοὺ ς δὲ τῇ ψυχῇ σχολὴ ν εἰ ς τὴ ν διά κρισιν τῆ ς τρικυμί ας, βουλευό μενος ἅ μα τῷ Σωσθέ νει, πρό σεισι τῷ τῶ ν δεσμῶ ν ἄ ρχοντι, δεό μενος διαφθαρῆ ναί με φαρμά κῳ.
7.1.3
̔ Ως δ̓ οὐ κ ἔ πειθεν（ ἐ δεδί ει γὰ ρ τὴ ν πό λιν: καὶ γὰ ρ ἄ λλον ἄ ρχοντα πρὸ αὐ τοῦ ληφθέ ντα τοιαύ την ἐ ργασά μενον φαρμακεί αν ἀ ποθανεῖ ν） δευτέ ραν αὐ τῷ προσφέ ρει δέ ησιν, ἐ μβαλεῖ ν τινα εἰ ς τὸ οἴ κημα, ἔ νθα ἔ τυχον δεδεμέ νος, ὡ ς δὴ καὶ αὐ τὸ ν ἕ να τῶ ν δεσμωτῶ ν, προσποιησά μενος βού λεσθαι τἀ μὰ δἰ ἐ κεί νου μαθεῖ ν.
7.1.4
̓ Επεί σθη καὶ ἐ δέ ξατο τὸ ν ἄ νθρωπον.̓́ Εμελλε δ̓ ἐ κεῖ νος ὑ πὸ τοῦ Θερσά νδρου δεδιδαγμέ νος τεχνικῶ ς πά νυ περὶ τῆ ς Λευκί ππης λό γον ἐ μβαλεῖ ν, ὡ ς εἴ η πεφονευμέ νη τῆ ς Μελί της συσκευασαμέ νης τὸ ν φό νον.
7.1.5
Τὸ δὲ τέ χνασμα ἦ ν τῷ Θερσά νδρῳ εὑ ρεθέ ν, ὡ ς ἂ ν ἀ πογνοὺ ς ἐ γὼ μηκέ τι ζῶ σαν τὴ ν ἐ ρωμέ νην κἂ ν τὴ ν δί κην φύ γωμι,
7.1.6
μὴ πρὸ ς ζή τησιν αὐ τῆ ς ἔ τι τραποί μην. Προσέ κειτο δὲ ἡ Μελί τη τῷ φό νῳ, ἵ να μὴ τετελευτηκέ ναι τὴ ν Λευκί ππην δοκῶ ν, τὴ ν Μελί την γή μας ὡ ς ἂ ν ἐ ρῶ σαν αὐ τοῦ μέ νοιμι κἀ κ τού του παρέ χοιμί τινα φό βον αὐ τῷ τοῦ μὴ μετὰ ἀ δεί ας Λευκί ππην ἔ χειν, ἀ λλὰ μισή σας ὡ ς τὸ εἰ κὸ ς τὴ ν Μελί την ὡ ς ἂ ν ἀ ποκτεί νασά ν μου τὴ ν ἐ ρωμέ νην ἀ παλλαγεί ην ἐ κ τῆ ς πό λεως τὸ παρά παν.
7.2.1
̔ Ως οὖ ν ὁ ἄ νθρωπος ἐ γέ νετό μου πλησί ον, τοῦ δρά ματος ἤ ρχετο.̓ Ανοιμώ ξας γὰ ρ πά νυ κακού ργως“ τί να βί ον” ἔ φη“ βιωσό μεθ̓ ἔ τι καὶ τί φυλαξό μεθα πρὸ ς ἀ κί νδυνον ζωή ν; οὐ γὰ ρ αὐ τά ρκης ἡ μῖ ν ὁ δί καιος τρό πος: ἐ μπί πτουσαι δὲ αἱ τύ χαι βαπτί ζουσιν ἡ μᾶ ς.̓́ Εδει γά ρ με μαντεύ σασθαι τί ς ἦ ν ὁ συμβαδί ζων
7.2.2
μοι καὶ τί πεπραχὼ ς εἴ η.” Καθ̓ ἑ αυτὸ ν δὲ ταῦ τα ἔ λεγε καὶ τὰ τοιαῦ τα, ζητῶ ν ἀ ρχὴ ν τῆ ς ἐ π̓ ἐ μὲ τοῦ λό γου τέ χνης, ὡ ς ἂ ν πυθοί μην τί εἴ η παθώ ν.
7.2.3
̓ Αλλ̓ ἐ γὼ μὲ ν ἐ φρό ντιζον ὧ ν ὅ δ̓ ᾤ μωζεν ὀ λί γον: ἄ λλος δέ τις τῶ ν συνδεδεμέ νων（ περί εργον γὰ ρ ἄ νθρωπος ἀ τυχῶ ν εἰ ς ἀ λλοτρί ων κακῶ ν ἀ κρό ασιν, ἐ πεὶ φά ρμακον αὐ τῷ τῆ ς ὧ ν ἔ παθε λύ πης ἡ πρὸ ς ἄ λλον εἰ ς τὸ παθεῖ ν κοινωνί α）“ τί δέ σοι συμβέ βηκεν”
7.2.4
εἶ πεν“ ἀ πὸ τῆ ς Τύ χης; εἰ κὸ ς γά ρ σε μηδὲ ν ἀ δική σαντα πονηρῷ περιπεσεῖ ν δαί μονι. Τεκμαί ρομαι δὲ ἐ κ τῶ ν ἐ μαυτοῦ.” Καὶ ἅ μα τὰ οἰ κεῖ α κατέ λεγεν, ἐ φ̓ οἷ ς ἦ ν δεδεμέ νος.̓ Εγὼ δὲ οὐ δενὶ τού των προσεῖ χον.
7.3.1
̔ Ως δ̓ ἐ παύ σατο, τὴ ν ἀ ντί δοσιν ᾔ τει τοῦ λό γου τῶ ν ἀ τυχημά των“ λέ γοις ἂ ν” εἰ πὼ ν“ καὶ σὺ τὰ σαυτοῦ.”̔ Ο δὲ“ βαδί ζων ἔ τυχον” εἶ πε“ τὴ ν ἐ ξ ἄ στεος χθέ ς:”
7.3.2
ἐ πορευό μην δὲ τὴ ν ἐ πὶ Σμύ ρνης ὁ δό ν. Προελθό ντι δέ μοι σταδί ους τέ τταρας νεανί σκος ἐ κ τῶ ν ἀ γρῶ ν προσελθὼ ν καὶ προσειπὼ ν καὶ πρὸ ς μικρὸ ν συμβαδί σας“ ποῖ” ἔ φη“ ἔ χεις τὴ ν ὁ δό ν;”“̓ Επὶ Σμύ ρνης” εἶ πον.“ Κἀ γὼ̓ ἔ φη“ τὴ ν αὐ τὴ ν ἀ γαθῇ τύ χῃ.” Τοὐ ντεῦ θεν ἐ πορευό μεθα κοινῇ καὶ διελεγό μεθα, οἷ α εἰ κὸ ς ἐ ν ὁ δῷ.
7.3.3
̔ Ως δὲ εἴ ς τι πανδοκεῖ ον ἤ λθομεν, ἠ ριστῶ μεν ἅ μα: κατὰ ταὐ τὸ δὲ παρακαθί ζουσιν ἡ μῖ ν τινες τέ τταρες καὶ προσεποιοῦ ντο μὲ ν ἀ ριστᾶ ν κἀ κεῖ νοι, ἐ νεώ ρων δ̓ ἡ μῖ ν πυκνὰ καὶ ἀ λλή λοις ἐ πέ νευον.
7.3.4
̓ Εγὼ μὲ ν οὖ ν ὑ πώ πτευον τοὺ ς ἀ νθρώ πους διανοεῖ σθαι εἰ ς ἡ μᾶ ς, οὐ μὴ ν ἠ δυνά μην συνιέ ναι τί αὐ τοῖ ς ἐ θέ λοι τὰ νεύ ματα: ὁ δὲ ὠ χρὸ ς ἐ γί νετο κατὰ μικρὸ ν καὶ ὀ κνηρό τερον ἤ σθιεν, ἤ δη δὲ καὶ τρό μος εἶ χεν αὐ τό ν.
7.3.5
̔ Ως δὲ ταῦ τα εἶ δον, ἀ ναπηδή σαντες συλλαμβά νουσιν ἡ μᾶ ς καὶ ἱ μᾶ σιν εὐ θὺ ς δεσμεύ ουσι, παί ει δὲ κατὰ κό ρρης τις ἐ κεῖ νον: καὶ παταχθεί ς, ὥ σπερ βασά νους παθὼ ν μυρί ας, καταλέ γει μηδενὸ ς ἐ ρωτῶ ντος αὐ τὸ ν“ ἐ γὼ τὴ ν κό ρην ἀ πέ κτεινα, καὶ ἔ λαβον χρυσοῦ ς ἑ κατὸ ν παρὰ Μελί της τῆ ς Θερσά νδρου γυναικό ς: αὕ τη γά ρ με ἐ πὶ τὸ ν φό νον ἐ μισθώ σατο.
7.3.6
̓ Αλλ̓ ἰ δοὺ τοὺ ς χρυσοῦ ς ὑ μῖ ν τοὺ ς ἑ κατὸ ν φέ ρω, ὥ στε τί με ἀ πό λλυτε καὶ ἑ αυτοῖ ς φθονεῖ τε κέ ρδους;””̓ Εγὼ δὲ ὡ ς ἤ κουσα Θερσά νδρου καὶ Μελί της τοὔ νομα, τὸ ν ἄ λλον οὐ προσέ χων χρό νον, τῷ δὲ λό γῳ τὴ ν ψυχὴ ν ὥ σπερ ὑ πὸ μύ ωπος παταχθεὶ ς ἐ γεί ρω καὶ πρὸ ς αὐ τὸ ν μεταστραφεὶ ς λέ γω“ τί ς ἡ Μελί τη;”̔ Ο δὲ“ Μελί τη ἐ στὶ ν” ἔ φη“ τῶ ν ἐ νταῦ θα πρώ τη γυναικῶ ν.
7.3.7
Αὕ τη νεανί σκου τινὸ ς ἠ ρά σθη: Τύ ριον, οἶ μαι, φασὶ ν αὐ τό ν: κἀ κεῖ νος ἔ τυχεν ἐ ρωμέ νην ἔ χων, ἣ ν εὗ ρεν ἐ ν τῇ τῆ ς Μελί της οἰ κί ᾳ πεπραμέ νην.̔ Η δὲ ὑ πὸ ζηλοτυπί ας πεφλεγμέ νη τὴ ν γυναῖ κα ταύ την ἀ πατή σασα συλλαμβά νει καὶ παραδί δωσι τῷ νῦ ν δὴ κακῇ τύ χῃ μοι συνωδευκό τι φονεῦ σαι κελεύ σασα.
7.3.8
̔ Ο μὲ ν οὖ ν τὸ ἀ νό σιον ἔ ργον τοῦ το δρᾷ: ἐ γὼ δὲ ὁ ἄ θλιος οὔ τε ἰ δὼ ν αὐ τὸ ν οὔ τε ἔ ργου τινὸ ς κοινωνή σας ἢ λό γου συναπηγό μην αὐ τῷ δεδεμέ νος, ὡ ς τοῦ ἔ ργου κοινωνό ς. Τὸ δὲ χαλεπώ τερον, μικρὸ ν τοῦ πανδοκεί ου προελθό ντες, τοὺ ς ἑ κατὸ ν χρυσοῦ ς λαβό ντες παῤ αὐ τοῦ τὸ ν μὲ ν ἀ φῆ καν φυγεῖ ν, ἐ μὲ δὲ ἄ γουσι πρὸ ς τὸ ν στρατηγό ν.”
7.4.1
̔ Ως δ̓ ἤ κουσά μου τὸ ν μῦ θον τῶ ν κακῶ ν, οὔ τε ἀ νῴ μωξα οὔ τε ἔ κλαυσα: οὔ τε γὰ ρ φωνὴ ν εἶ χον οὔ τε δά κρυα: ἀ λλὰ τρό μος μὲ ν εὐ θὺ ς περιεχύ θη μου τῷ σώ ματι καὶ ἡ καρδί α μου ἐ λέ λυτο, ὀ λί γον δέ τί μοι τῆ ς ψυχῆ ς ὑ πολέ λειπτο.
7.4.2
Μικρὸ ν δὲ νή ψας ἐ κ τῆ ς μέ θης τοῦ λό γου“ τί να τρό πον τὴ ν κό ρην” ἔ φην“ ἀ πέ κτεινεν ὁ μισθωτό ς, καὶ τί πεποί ηκε τὸ σῶ μα;”̔ Ο δὲ ὡ ς ἅ παξ ἐ νέ βαλέ μοι τὸ ν μύ ωπα καὶ ἔ ργον εἰ ργά σατο οὕ τω κατ̓ ἐ μοῦ, δἰ ὃ παρῆ ν, ἐ σιώ πα καὶ ἔ λεγεν οὐ δέ ν.
7.4.3
Πά λιν δέ μου πυθομέ νου“ δοκεῖ ς” ἔ φη“ κἀ μὲ κεκοινωνηκέ ναι τοῦ φό νου; Τοῦ το ἤ κουσα μό νον τοῦ πεφονευκό τος, ὡ ς κτεί νας εἴ η τὴ ν κό ρην: ποῦ δὲ καὶ τί να τρό πον, οὐ κ εἶ πεν.”̓ Επῆ λθε δέ μοι τό τε δά κρυα καὶ τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς τὴ ν λύ πην ἀ πεδί δουν.
7.4.4
̔́ Ωσπερ γὰ ρ ἐ ν ταῖ ς τοῦ σώ ματος πληγαῖ ς οὐ κ εὐ θὺ ς ἡ σμῶ διξ ὑ πανί σταται, ἀ λλὰ παραχρῆ μα μὲ ν οὐ κ ἔ χει τὸ ἄ νθος ἡ πληγή, μετὰ μικρὸ ν δὲ ἀ νέ θορε, καὶ ὀ δό ντι συό ς τις παταχθεὶ ς εὐ θὺ ς μὲ ν ζητεῖ τὸ τραῦ μα καὶ οὐ κ οἶ δεν εὑ ρεῖ ν, τὸ δὲ ἔ τι δέ δυκε καὶ κέ κρυπται κατειργασμέ νον σχολῇ τῆ ς πληγῆ ς τὴ ν τομή ν, μετὰ ταῦ τα δὲ ἐ ξαί φνης λευκή τις ἀ νέ τειλε γραμμή, πρό δρομος τοῦ αἵ ματος, σχολὴ ν δ̓ ὀ λί γην λαβὸ ν ἔ ρχεται καὶ ἀ θρό ον ἐ πιρρεῖ,
7.4.5
οὕ τω καὶ ψυχὴ παταχθεῖ σα τῷ τῆ ς λύ πης βέ λει, λό γου τοξεύ σαντος τέ τρωται μὲ ν ἤ δη καὶ ἔ χει τὴ ν τομή ν, ἀ λλὰ τὸ τά χος τοῦ βλή ματος οὐ κ ἀ νέ ῳ ξεν οὔ πω τὸ τραῦ μα, τὰ δὲ δά κρυα ἐ δί ωξε τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν μακρά ν: δά κρυον γὰ ρ αἷ μα τραύ ματος ψυχῆ ς: ὅ ταν δὲ ὁ τῆ ς λύ πης ὀ δοὺ ς κατὰ μικρὸ ν τὴ ν καρδί αν ἐ κφά γῃ, κατέ ρρηκται μὲ ν τῆ ς ψυχῆ ς τὸ τραῦ μα, ἀ νέ ῳ κται δὲ τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς ἡ τῶ ν δακρύ ων θύ ρα, τὰ δὲ μετὰ μικρὸ ν τῆ ς ἀ νοί ξεως ἐ ξεπή δησεν.
7.4.6
Οὕ τω κἀ μὲ τὰ μὲ ν πρῶ τα τῆ ς ἀ κροά σεως τῇ ψυχῇ προσπεσό ντα καθά περ τοξεύ ματα κατεσί γασε καὶ τῶ ν δακρύ ων ἀ πέ φραξε τὴ ν πηγή ν, μετὰ ταῦ τα δὲ ἔ ρρει, σχολασά σης τῆ ς ψυχῆ ς τοῖ ς κακοῖ ς.
7.5.1
̓́ Ελεγον οὖ ν“ τί ς με δαί μων ἐ ξηπά τησεν ὀ λί γῃ χαρᾷ; τί ς μοι Λευκί ππην ἔ δειξεν εἰ ς καινὴ ν ὑ πό θεσιν συμφορῶ ν;̓ Αλλ̓ οὐ δὲ ἐ κό ρεσά μου τοὺ ς ὀ φθαλμού ς, οἷ ς μό νοις ηὐ τύ χησα, οὐ δὲ ἐ νεπλή σθην κἂ ν βλέ πων.
7.5.2
̓ Αληθή ς μοι γέ γονεν ὀ νεί ρων ἡ δονή. Οἴ μοι, Λευκί ππη, ποσά κις μοι τέ θνηκας. Μὴ γὰ ρ θρηνῶ ν ἀ νεπαυσά μην;̓ Αεί σε πενθῶ, τῶ ν θανά των διωκό ντων ἀ λλή λους;̓ Αλλ̓ ἐ κεί νους μὲ ν πά ντας ἡ Τύ χη ἔ παιξε κατ̓ ἐ μοῦ, οὗ τος δὲ οὐ κ ἔ στι τῆ ς Τύ χης ἔ τι παιδιά:
7.5.3
πᾶ σα γά ρ μοι, Λευκί ππη, τέ θνηκας.̓ Εν μὲ ν γὰ ρ τοῖ ς ψευδέ σι θανά τοις ἐ κεί νοις παρηγορί αν εἶ χον ὀ λί γην τὸ μὲ ν πρῶ τον ὅ λον σου τὸ σῶ μα, τὸ δὲ δεύ τερον κἂ ν τὴ ν κεφαλὴ ν δοκῶ ν μὴ ἔ χειν εἰ ς τὴ ν ταφή ν: νῦ ν δὲ τέ θνηκας θά νατον διπλοῦ ν, ψυχῆ ς καὶ σώ ματος. Δύ ο ἐ ξέ φυγες λῃ στή ρια, τὸ δὲ τῆ ς Μελί της πεφό νευκέ σε πειρατή ριον.
7.5.4
̔ Ο δὲ ἀ νό σιος καὶ ἀ σεβὴ ς ἐ γὼ τὴ ν ἀ νδροφό νον σου κατεφί λησα πολλά κις καὶ συνεπλά κην μεμιασμέ νας συμπλοκὰ ς καὶ τὴ ν̓ Αφροδί της χά ριν αὐ τῇ παρέ σχον πρὸ σοῦ.”
7.6.1
Μεταξὺ δέ μου θρηνοῦ ντος Κλεινί ας εἰ σέ ρχεται, καὶ καταλέ γω τὸ πᾶ ν αὐ τῷ καὶ ὅ τι μοι δέ δοκται πά ντως ἀ ποθανεῖ ν: ὁ δὲ παρεμυθεῖ το.“ Τί ς γὰ ρ οἶ δεν εἰ ζῇ πά λιν;
7.6.2
Μὴ γὰ ρ οὐ πολλά κις τέ θνηκε; μὴ γὰ ρ οὐ πολλά κις ἀ νεβί ω; Τί δὲ προπετῶ ς ἀ ποθνή σκεις, ὃ καὶ κατὰ σχολὴ ν ἔ ξεστιν, ὅ ταν μά θῃ ς σαφῶ ς τὸ ν θά νατον αὐ τῆ ς;”“ Ληρεῖ ς: τού του γὰ ρ ἀ σφαλέ στερον πῶ ς ἂ ν μά θοις;
7.6.3
Δοκῶ δὲ εὑ ρηκέ ναι τοῦ θανά του καλλί στην ὁ δό ν, δἰ ἧ ς οὐ δὲ ἡ θεοῖ ς ἐ χθρὰ Μελί τη παντά πασιν ἀ θῷ ος ἀ παλλά ξεται: ἄ κουσον δὲ τὸ ν τρό πον. Παρεσκευασά μην, ὡ ς οἶ σθα, πρὸ ς τὴ ν ἀ πολογί αν τῆ ς μοιχεί ας, εἰ κληρωθεί η τὸ δικαστή ριον: νῦ ν δέ μοι δέ δοκται πᾶ ν τοὐ ναντί ον, καὶ τὴ ν μοιχεί αν ὁ μολογεῖ ν καὶ ὡ ς ἀ λλή λων ἐ ρῶ ντες ἐ γώ τε καὶ Μελί τη κοινῇ τὴ ν Λευκί ππην ἀ νῃ ρή καμεν.
7.6.4
Οὕ τω γὰ ρ κἀ κεί νη δί κην δώ σει κἀ γὼ τὸ ν ἐ πά ρατον βί ον καταλί ποιμ̓ ἄ ν.”“ Εὐ φή μησον” ὁ Κλεινί ας ἔ φη:“ καὶ τολμή σεις οὕ τως ἐ πὶ τοῖ ς αἰ σχί στοις ἀ ποθανεῖ ν, νομιζό μενος φονεύ ς, καὶ ταῦ τα Λευκί ππης;”“ Οὐ δὲ ν” εἶ πον“ αἰ σχρό ν, ὃ λυπεῖ τὸ ν ἐ χθρό ν.”
7.6.5
Καὶ ἡ μεῖ ς μὲ ν ἐ ν τού τοις ἦ μεν, τὸ ν δὲ ἄ νθρωπον ἐ κεῖ νον τὸ ν μηνυτὴ ν τοῦ ψευδοῦ ς φό νου μετὰ μικρὸ ν ἀ πολύ ει ὁ ἐ πὶ τῶ ν δεσμῶ ν, φά σκων τὸ ν ἄ ρχοντα κελεῦ σαι κομί ζειν αὐ τὸ ν δώ σοντα λό γον ὧ ν αἰ τί αν ἔ σχεν.
7.6.6
̓ Εμὲ δὲ παρηγό ρει Κλεινί ας καὶ ὁ Σά τυρος, εἴ πως δύ ναιντο πεῖ σαι, μηδὲ ν ὧ ν διενοή θην εἰ ς τὴ ν δί κην εἰ πεῖ ν: ἀ λλ̓ ἐ πέ ραινον οὐ δέ ν.̓ Εκεί νην μὲ ν οὖ ν τὴ ν ἡ μέ ραν καταγωγή ν τινα μισθωσά μενοι μετῳ κί σαντο, ὡ ς ἂ ν μηκέ τι παρὰ τῷ τῆ ς Μελί της εἶ εν συντρό φῳ.
7.7.1
τῇ δ̓ ὑ στεραί ᾳ ἀ πηγό μην ἐ πὶ τὸ δικαστή ριον. Παρασκευὴ δὲ πολλὴ ἦ ν τοῦ Θερσά νδρου κατ̓ ἐ μοῦ, καὶ πλῆ θος ῥ ητό ρων οὐ χ ἧ ττον δέ κα: καὶ ἡ Μελί τη σπουδῇ πρὸ ς τὴ ν ἀ πολογί αν παρεσκεύ αστο.
7.7.2
̓ Επεὶ δὲ ἐ παύ σαντο λέ γοντες, αἰ τή σας κἀ γὼ λό γον“ ἀ λλ̓ οὗ τοι μὲ ν” ἔ φην“ ληροῦ σι πά ντες, καὶ οἱ Θερσά νδρῳ καὶ οἱ Μελί τῃ συνειπό ντες: ἐ γὼ δὲ πᾶ σαν ὑ μῖ ν ἐ ρῶ τὴ ν ἀ λή θειαν.
7.7.3
̓͂ Ην ἐ ρωμέ νη μοι πά λαι Βυζαντί α μὲ ν γέ νος, Λευκί ππη δὲ τοὔ νομα. Ταύ την τεθνά ναι δοκῶ ν（ ἥ ρπαστο γὰ ρ ὑ πὸ λῃ στῶ ν ἐ ν Αἰ γύ πτῳ） Μελί τῃ περιτυγχά νω, κἀ κεῖ θεν ἀ λλή λοις συνό ντες ἥ κομεν ἐ νταῦ θα κοινῇ καὶ τὴ ν Λευκί ππην εὑ ρί σκομεν Σωσθέ νει δουλεύ ουσαν διοικητῇ τινι τῶ ν Θερσά νδρου χωρί ων.
7.7.4
̔́ Οπως δὲ τὴ ν ἐ λευθέ ραν ὁ Σωσθέ νης εἶ χε δού λην ἢ τί ς ἡ κοινωνί α τοῖ ς λῃ σταῖ ς πρὸ ς αὐ τό ν, ὑ μῖ ν καταλεί πω σκοπεῖ ν.̓ Επεὶ τοί νυν ἔ μαθεν ἡ Μελί τη τὴ ν προτέ ραν εὑ ρό ντα με γυναῖ κα, φοβηθεῖ σα μὴ πρὸ ς αὐ τὴ ν ἀ ποκλί ναιμι τὸ ν νοῦ ν, συμβουλεύ εται τὴ ν ἄ νθρωπον ἀ νελεῖ ν.
7.7.5
Κἀ μοὶ συνεδό κει（ τί γὰ ρ οὐ δεῖ τἀ ληθῆ λέ γειν;） ἐ πεὶ τῶ ν αὑ τῆ ς με κύ ριον ἀ ποφανεῖ ν ὑ πισχνεῖ το. Μισθοῦ μαι ἕ να δή τινα πρὸ ς τὸ ν φό νον, ἑ κατὸ ν δ̓ ὁ μισθὸ ς ἦ ν τοῦ φό νου χρυσοῖ. Καὶ ὁ μὲ ν δὴ τὸ ἔ ργον δρά σας οἴ χεται κἀ κ τό τε γέ γονεν ἀ φανή ς, ἐ μὲ δὲ ὁ ἔ ρως εὐ θὺ ς ἠ μύ νατο.
7.7.6
̔ Ως γὰ ρ ἔ μαθον ἀ νῃ ρημέ νην, μετενό ουν καὶ ἔ κλαον καὶ ἤ ρων καὶ νῦ ν ἐ ρῶ. Διὰ τοῦ το ἐ μαυτοῦ κατεῖ πον, ἵ να με πέ μψητε πρὸ ς τὴ ν ἐ ρωμέ νην: οὐ γὰ ρ φέ ρω νῦ ν ζῆ ν, καὶ μιαιφό νος γενό μενος καὶ φιλῶ ν ἣ ν ἀ πέ κτεινα.”
7.8.1
Ταῦ τα εἰ πό ντος ἐ μοῦ πά ντας ἔ κπληξις κατέ σχε ἐ πὶ τῷ παραλό γῳ τοῦ πρά γματος, μά λιστα δὲ τὴ ν Μελί την. Καὶ οἱ μὲ ν τοῦ Θερσά νδρου ῥ ή τορες μεθ̓ ἡ δονῆ ς ἀ νεβό ησαν ἐ πινί κιον, οἱ δὲ τῆ ς Μελί της ἀ νεπύ θοντο τί να ταῦ τα εἴ η τὰ λεχθέ ντα.
7.8.2
̔ Η δὲ τὰ μὲ ν ἐ τεθορύ βητο, τὰ δὲ ἠ ρνεῖ το, τὰ δὲ διηγεῖ το σπουδῇ μά λα καὶ σαφῶ ς, τὴ ν μὲ ν Λευκί ππην εἰ δέ ναι λέ γουσα καὶ ὅ σα εἶ πον, ἀ λλὰ τό ν γε φό νον οὔ: ὥ στε κἀ κεί νους διὰ τὸ τὰ πλεί ω μοι συνᾴ δειν ὑ πό νοιαν ἔ χειν κατὰ τῆ ς Μελί της καὶ ἀ πορεῖ ν ὅ τῳ χρή σαιντο λό γῳ πρὸ ς τὴ ν ἀ πολογί αν.
7.9.1
̓ Εν τού τῳ δὲ ὁ Κλεινί ας θορύ βου πολλοῦ κατὰ τὸ δικαστή ριον ὄ ντος ἀ νελθὼ ν“ κἀ μοί τινα λό γον” εἶ πε“ συγχωρή σατε: περὶ γὰ ρ ψυχῆ ς ἀ νδρὸ ς ὁ ἀ γώ ν.”
7.9.2
̔ Ως δὲ ἔ λαβε, δακρύ ων γεμισθεὶ ς“ ἄ νδρες” εἶ πεν“̓ Εφέ σιοι, μὴ προπετῶ ς καταγνῶ τε θά νατον ἀ νδρὸ ς ἐ πιθυμοῦ ντος ἀ ποθανεῖ ν, ὅ περ φύ σει τῶ ν ἀ τυχού ντων ἐ στὶ φά ρμακον: κατέ ψευσται γὰ ρ ἑ αυτοῦ τὴ ν τῶ ν ἀ δικού ντων αἰ τί αν, ἵ να πά θῃ τὴ ν τῶ ν δυστυχού ντων τιμωρί αν.
7.9.3
̔̀ Α δὲ ἠ τύ χησε διὰ βραχέ ων ἐ ρῶ.̓ Ερωμέ νην εἶ χεν, ὡ ς εἶ πεν: τοῦ το γὰ ρ οὐ κ ἐ ψεύ σατο: καὶ ὅ τι λῃ σταὶ ταύ την ἥ ρπασαν καὶ τὰ περὶ Σωσθέ νους καὶ πά νθ̓ ὅ σα πρὸ τοῦ φό νου διηγή σατο, πέ πρακται τὸ ν τρό πον τοῦ τον.
7.9.4
Αὕ τη γέ γονεν ἐ ξαί φνης ἀ φανή ς, οὐ κ οἶ δ̓ ὅ πως, οὔ τ̓ εἴ τις ἀ πέ κτεινεν αὐ τή ν, οὔ τ̓ εἰ ζῇ κλαπεῖ σα: πλὴ ν ἓ ν τοῦ το οἶ δα μό νον, τὸ ν Σωσθέ νην αὐ τῆ ς ἐ ρῶ ντα καὶ αἰ κισά μενον βασά νοις πολλαῖ ς ἐ φ̓ οἷ ς οὐ κ ἐ τύ γχανε, καὶ φί λους ἔ χοντα λῃ στά ς. Οὗ τος οὖ ν ἀ νῃ ρῆ σθαι δοκῶ ν τὴ ν γυναῖ κα ζῆ ν οὐ κέ τι θέ λει καὶ διὰ τοῦ το ἑ αυτοῦ φό νον κατεψεύ σατο.
7.9.5
̔́ Οτι μὲ ν γὰ ρ ἐ πιθυμεῖ θανά του, καὶ αὐ τὸ ς ὡ μολό γησε, καὶ ὅ τι διὰ λύ πην τὴ ν ἐ πὶ τῇ γυναικί. Σκοπεῖ τε δὲ εἴ τις ἀ ποκτεί νας τινὰ ἀ ληθῶ ς ἐ παποθανεῖ ν αὐ τῷ θέ λει καὶ ζῆ ν δἰ ὀ δύ νην οὐ φέ ρει.
7.9.6
Τί ς οὕ τω φιλό στοργος φονεύ ς; ἢ ποῖ ον μῖ σό ς ἐ στιν οὕ τω φιλού μενον; Μή, πρὸ ς θεῶ ν, μὴ πιστεύ σητε, μηδὲ ἀ ποκτεί νητε ἄ νθρωπον ἐ λέ ου μᾶ λλον ἢ τιμωρί ας δεό μενον. Εἰ δὲ αὐ τὸ ς ἐ πεβού λευσεν, ὡ ς λέ γει, τὸ ν φό νον, εἰ πά τω τί ς ἐ στιν ὁ μεμισθωμέ νος, δειξά τω τὴ ν ἀ νῃ ρημέ νην.
7.9.7
Εἰ δὲ μή θ̓ ὁ ἀ ποκτεί νας ἐ στὶ μή θ̓ ἡ ἀ νῃ ρημέ νη, τί ς ἤ κουσε πώ ποτε τοιοῦ τον φό νον;“̓́ Ηρων” φησὶ“ Μελί της: διὰ τοῦ το Λευκί ππην ἀ πέ κτεινα.” Πῶ ς οὖ ν Μελί της φό νον κατηγορεῖ, ἧ ς ἤ ρα, διὰ Λευκί ππην δὲ νῦ ν ἀ ποθανεῖ ν ἐ θέ λει, ἣ ν ἀ πέ κτεινεν;
7.9.8
οὕ τω γὰ ρ ἄ ν τις καὶ μισοῖ τὸ φιλού μενον καὶ φιλοῖ τὸ μισού μενον;̓͂ Αῤ οὖ ν οὐ πολὺ μᾶ λλον ἂ ν καὶ ἐ λεγχό μενος ἠ ρνή σατο τὸ ν φό νον, ἵ να καὶ σώ σῃ τὴ ν ἐ ρωμέ νην καὶ ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ νῃ ρημέ νης μὴ μά την ἀ ποθά νῃ;
7.9.9
Διὰ τί οὖ ν Μελί της κατηγό ρησεν, εἰ μηδὲ ν αὐ τῇ τοιοῦ το πέ πρακται;̓ Εγὼ καὶ τοῦ το πρὸ ς ὑ μᾶ ς ἐ ρῶ, καὶ πρὸ ς τῶ ν θεῶ ν μή με νομί σητε διαβά λλειν θέ λοντα τὴ ν γυναῖ κα ποιή σασθαι τὸ ν λό γον, ἀ λλ̓ ὡ ς τὸ πᾶ ν ἐ γέ νετο.
7.9.10
Μελί τη μὲ ν ἐ πεπό νθει τι πρὸ ς τοῦ τον ἐ ρωτικὸ ν καὶ περὶ τοῦ γά μου διεί λεκτο, πρὶ ν ὁ θαλά ττιος οὗ τος ἀ νεβί ω νεκρό ς: ὁ δὲ οὐ κ εἶ χεν οὕ τως, ἀ λλὰ καὶ πά νυ ἐ ρρωμέ νως τὸ ν γά μον ἀ πεκρού ετο, κἀ ν τού τῳ τὴ ν ἐ ρωμέ νην εὑ ρώ ν, ὡ ς ἔ φη, παρὰ τῷ Σωσθέ νει ζῶ σαν, ἣ ν ᾤ ετο νεκρά ν, πολὺ μᾶ λλον πρὸ ς τὴ ν Μελί την εἶ χεν ἀ λλοτριώ τερον.
7.9.11
̔ Η δὲ πρὶ ν μαθεῖ ν ἐ ρωμέ νην οὖ σαν αὐ τῷ τὴ ν παρὰ τῷ Σωσθέ νει, ταύ την ἠ λέ ησέ τε καὶ ἔ λυσε τῶ ν δεσμῶ ν, οἷ ς ἦ ν ὑ πὸ τοῦ Σωσθέ νους δεδεμέ νη, καὶ εἰ ς τὴ ν οἰ κί αν τε εἰ σεδέ ξατο καὶ τἆ λλα ὡ ς πρὸ ς ἐ λευθέ ραν δυστυχή σασαν ἐ φιλοτιμή σατο: ἐ πειδὴ δὲ ἔ μαθεν, ἔ πεμψεν εἰ ς τοὺ ς ἀ γροὺ ς διακονησομέ νην αὐ τῇ: καὶ μετὰ ταῦ τά φασιν ἀ φανῆ γεγονέ ναι.
7.9.12
Καὶ ὅ τι ταῦ τα οὐ ψεύ δομαι, ἡ Μελί τη συνομολογή σει καὶ θερά παιναι δύ ο, μεθ̓ ὧ ν αὐ τὴ ν ἐ πὶ τοὺ ς ἀ γροὺ ς ἐ ξέ πεμψεν.̔̀ Εν μὲ ν δὴ τοῦ το πρὸ ς ὑ πό νοιαν ἤ γαγε τοῦ τον μὴ ἄ ρα φονεύ σασα εἴ η τὴ ν Λευκί ππην διὰ ζηλοτυπί αν αὕ τη: ἕ τερον δέ τι αὐ τῷ πρὸ ς τὴ ν τῆ ς ὑ πονοί ας βεβαί ωσιν ἐ ν τῷ δεσμωτηρί ῳ συμβὰ ν καὶ καθ̓ αὑ τοῦ καὶ κατὰ τῆ ς Μελί της ἐ ξηγρί ανε.
7.9.13
Τῶ ν δεσμωτῶ ν τις ὀ δυρό μενος ἑ αυτοῦ τὴ ν συμφορά ν, ἔ λεγεν ἐ ν ὁ δῷ τινι κεκοινωνηκέ ναι κατ̓ ἄ γνοιαν ἀ νδρὶ φονεῖ, δεδρακέ ναι δ̓ ἐ κεῖ νον γυναικὸ ς φό νον ἐ πὶ μισθῷ. Καὶ τοὔ νομα ἔ λεγε: Μελί την μὲ ν εἶ ναι τὴ ν μισθωσαμέ νην,
7.9.14
Λευκί ππην δὲ τὴ ν ἀ νῃ ρημέ νην. Εἰ δὲ ταῦ τα γέ γονεν οὕ τως, ἐ γὼ μὲ ν οὐ κ οἶ δα, μαθεῖ ν δ̓ ὑ μῖ ν ἐ ξέ σται.̓́ Εχετε τὸ ν δεδεμέ νον: εἰ σὶ ν αἱ θερά παιναι: ἔ στιν ὁ Σωσθέ νης.̔ Ο μὲ ν ἐ ρεῖ πό θεν ἔ σχε τὴ ν Λευκί ππην δού λην, αἱ δὲ πῶ ς γέ γονεν ἀ φανή ς, ὁ δὲ περὶ τοῦ μισθωτοῦ καταγορεύ σει. Πρὶ ν δὲ μά θητε τού των ἕ καστον, οὔ τε ὅ σιον οὔ τε εὐ σεβὲ ς νεανί σκον ἄ θλιον ἀ νελεῖ ν, πιστεύ σαντας μανί ας λό γοις: μαί νεται γὰ ρ ὑ πὸ λύ πης.”
7.10.1
Ταῦ τα εἰ πό ντος τοῦ Κλεινί ου, τοῖ ς μὲ ν πολλοῖ ς ἐ δό κει πιθανὸ ς ὁ λό γος, οἱ δὲ τοῦ Θερσά νδρου ῥ ή τορες καὶ ὅ σοι τῶ ν φί λων συμπαρῆ σαν, ἐ πεβό ων ἀ νελεῖ ν τὸ ν ἀ νδροφό νον τὸ ν αὑ τοῦ κατειπό ντα θεοῦ προνοί ᾳ.
7.10.2
Μελί τη δὲ τὰ ς θεραπαινί δας ἐ δί δου καὶ Θέ ρσανδρον ἠ ξί ου διδό ναι Σωσθέ νην: τά χα γὰ ρ αὐ τὸ ν εἶ ναι τὸ ν Λευκί ππην ἀ νῃ ρηκό τα: καὶ οἱ συναγορεύ οντες αὐ τῇ ταύ την μά λιστα προεφέ ροντο πρό κλησιν.
7.10.3
̔ Ο δὲ Θέ ρσανδρος φοβηθεὶ ς λά θρα τινὰ τῶ ν παραστατῶ ν εἰ ς τὸ ν ἀ γρὸ ν ἀ ποστέ λλει πρὸ ς τὸ ν Σωσθέ νην, κελεύ σας τὴ ν ταχί στην ἀ φανῆ γενέ σθαι, πρὶ ν τοὺ ς ἐ π̓ αὐ τὸ ν πεμφθέ ντας ἥ κειν: ὃ ς δὴ ἐ πιβὰ ς ἵ ππου σπουδῇ μά λα πρὸ ς αὐ τὸ ν ἔ ρχεται καὶ τὸ ν κί νδυνον λέ γει καὶ ὡ ς, εἰ ληφθεί η, εἰ ς βασά νους ἀ παχθή σεται.
7.10.4
̔ Ο δὲ ἔ τυχε μὲ ν ἐ ν τῷ τῆ ς Λευκί ππης δωματί ῳ παρώ ν, κατεπᾴ δων αὐ τῆ ς: κληθεὶ ς δὲ ὑ πὸ τοῦ παρό ντος σὺ ν βοῇ καὶ ταραχῇ πολλῇ προέ ρχεται, καὶ ἀ κού σας τὰ ὄ ντα, μεστὸ ς γενό μενος δέ ους καὶ ἤ δη νομί ζων τοὺ ς δημί ους ἐ π̓ αὐ τὸ ν παρεῖ ναι, ἐ πιβὰ ς ἵ ππου σπυδῇ μά λα ἐ λαύ νει τὴ ν ἐ πὶ Σμύ ρνης: ὁ δὲ ἄ γγελος πρὸ ς τὸ ν Θέ ρσανδρον ἀ ναστρέ φει.̓ Αληθὴ ς δέ ἐ στιν, ὡ ς ἔ οικεν, ὁ λό γος, ὅ τι μνή μην ἐ κπλή σσειν πέ φυκε φό βος.
7.10.5
̔ Ο γοῦ ν Σωσθέ νης περὶ ἑ αυτοῦ φοβηθεί ς, ἁ παξαπά ντων ἐ ξελά θετο τῶ ν ἐ ν ποσὶ ν ὑ π̓ ἐ κπλή ξεως, ὡ ς μηδὲ τοῦ τῆ ς Λευκί ππης δωματί ου κλεῖ σαι τὰ ς θύ ρας. Μά λιστα γὰ ρ τὸ τῶ ν δού λων γέ νος ἐ ν οἷ ς ἂ ν φοβηθῇ σφό δρα δειλό ν ἐ στιν.
7.11.1
̓ Εν τού τῳ δὲ ὁ Θέ ρσανδρος πρὸ τῆ ς προκλή σεως ἀ πὸ τῆ ς Μελί της οὕ τω γενομέ νης παρελθὼ ν“ ἱ κανῶ ς μὲ ν” εἶ πεν“ οὗ τος, ὅ στις ποτέ ἐ στι, κατελή ρησε μυθολογῶ ν: ἐ γὼ δὲ ὑ μῶ ν τεθαύ μακα τῆ ς ἀ ναλγησί ας εἰ φονέ α ἐ π̓ αὐ τοφώ ρῳ λαβό ντες（ μεῖ ζον δὲ τῆ ς φωρά σεως τὸ αὐ τὸ ν ἑ αυτοῦ κατειπεῖ ν） οὐ δὴ κελεύ ετε τῷ δημί ῳ, καθέ ζεσθε δὲ γό ητος ἀ κού οντες πιθανῶ ς μὲ ν ὑ ποκρινομέ νου, πιθανῶ ς δὲ δακρύ οντος, ὃ ν νομί ζω καὶ αὐ τὸ ν κοινωνὸ ν γενό μενον τοῦ φό νου περὶ ἑ αυτοῦ φοβεῖ σθαι, ὥ στ̓ οὐ κ οἶ δα τί δεῖ βασά νων ἔ τι περὶ πρά γματος οὕ τω σαφῶ ς ἐ ληλεγμέ νου.
7.11.2
Δοκοῦ σι δὲ καὶ ἄ λλον τινὰ ἐ ργά σασθαι φό νον.̔ Ο γὰ ρ Σωσθέ νης οὗ τος, ὃ ν αἰ τοῦ σι παῤ ἐ μοῦ, τρί την ταύ την ἡ μέ ραν γέ γονεν ἀ φανή ς, καὶ ἔ στιν οὐ πό ρρω τινὸ ς ὑ πονοί ας μὴ ἄ ρα τῆ ς τού των ἐ πιβουλῆ ς γέ γονεν ἔ ργον: αὐ τὸ ς γὰ ρ ἐ τύ γχανεν ὁ τὴ ν μοιχεί αν μοι κατειπώ ν: ὥ στε εἰ κό τως ἀ ποκτεῖ ναί μοι δοκοῦ σιν αὐ τό ν: καὶ τοῦ τ̓ εἰ δό τες ὡ ς οὐ κ ἂ ν ἔ χοιμι παρασχεῖ ν τὸ ν ἄ νθρωπον, πρό κλησιν περὶ αὐ τοῦ πεποί ηνται πά νυ κακού ργως.
7.11.3
Εἴ η μὲ ν οὖ ν κἀ κεῖ νον φανῆ ναι καὶ μὴ τεθνά ναι: τί δὲ καί, εἰ παρῆ ν, ἔ δει παῤ αὐ τοῦ μαθεῖ ν; Εἴ τινα κό ρην ἐ ωνή σατο; τοιγαροῦ ν ἐ ωνημέ νος ἔ στω: καὶ εἰ ταύ την ἔ σχε Μελί τη; λέ γει καὶ τοῦ το δἰ ἐ μοῦ.̓ Απή λλακται μὲ ν δὴ Σωσθέ νης ταῦ τα εἰ πώ ν: τοὐ ντεῦ θεν δὲ ὁ λό γος μοι πρὸ ς Μελί την καὶ Κλειτοφῶ ντα.
7.11.4
Τί μου τὴ ν δού λην λαβό ντες πεποιή κατε; δού λη γὰ ρ ἦ ν ἐ μὴ Σωσθέ νους αὐ τὴ ν ἐ ωνημέ νου, καὶ εἰ περιῆ ν καὶ μὴ πρὸ ς αὐ τῶ ν ἐ πεφό νευτο,
7.11.5
πά ντως ἂ ν ἐ δού λευεν ἐ μοί.” Τοῦ τον δὲ τὸ ν λό γον ὁ Θέ ρσανδρος πά νυ κακοή θως παρενέ βαλεν, ἵ να κἂ ν ὕ στερον ἡ Λευκί ππη φωραθῇ ζῶ σα, πρὸ ς δουλεί αν αὐ τὴ ν ἀ γά γῃ. Εἶ τα προσετί θει“ Κλειτοφῶ ν μὲ ν οὖ ν ὡ μολό γησεν ἀ νῃ ρηκέ ναι καὶ ἔ χει τὴ ν δί κην, Μελί τη δὲ ἀ ρνεῖ ται. Πρὸ ς ταύ την αἱ τῶ ν θεραπαινί δων εἰ σὶ βά σανοι.
7.11.6
̓̀ Αν γὰ ρ φανῶ σι παρὰ ταύ της λαβοῦ σαι τὴ ν κό ρην, εἶ τα οὐ κέ τι πά λιν ἀ γαγοῦ σαι, τί γέ γονε; τί δὲ ὅ λως ἐ ξεπέ μπετο καὶ πρὸ ς τί να;̓͂ Αῤ οὐ κ εὔ δηλον τὸ πρᾶ γμα, ὡ ς συσκευασά μενοι ἦ σά ν τινας ὡ ς κτενοῦ ντας;
7.11.7
Αἱ δὲ θερά παιναι τού τους μέ ν, ὡ ς εἰ κό ς, οὐ κ ᾔ δεσαν, ἵ να μὴ μετὰ πλειό νων μαρτύ ρων γενό μενον τὸ ἔ ργον κί νδυνον ἔ χῃ μεί ζονα: κατέ λιπον δὲ αὐ τὴ ν ἔ νθα ἦ ν ὁ τῶ ν λῃ στῶ ν λό χος λανθά νων, ὥ στε ἐ νεχώ ρει μηδὲ ἐ κεί νας τὸ γενό μενον ἑ ωρακέ ναι.̓ Ελή ρησε δὲ καὶ περὶ δεσμώ του τινό ς, ὡ ς εἰ πό ντος περὶ τοῦ φό νου.
7.11.8
Καὶ τί ς ὁ δεσμώ της οὗ τος, ὃ ς τῷ στρατηγῷ μὲ ν οὐ δὲ ν εἶ πε, τού τῳ δὲ μό νῳ τὰ ἀ πό ρρητα διελέ γετο τοῦ φό νου, πλὴ ν εἰ μὴ κοινωνοῦ ντα ἐ γνώ ρισεν; Οὐ παύ σεσθε φληνά φων ἀ νεχό μενοι κενῶ ν καὶ τηλικοῦ τον ἔ ργον τιθέ μενοι παιδιά ν; Οἴ εσθε χωρὶ ς θεοῦ τοῦ τον ἑ αυτοῦ κατειπεῖ ν;”
7.12.1
Ταῦ τα λέ γοντος τοῦ Θερσά νδρου καὶ διομνυμέ νου περὶ τοῦ Σωσθέ νους οὐ κ εἰ δέ ναι τί γέ γονεν, ἔ δοξε τῷ προέ δρῳ τῶ ν δικαστῶ ν（ ἦ ν δὲ τοῦ βασιλικοῦ γέ νους καὶ τὰ ς μὲ ν φονικὰ ς ἐ δί καζε δί κας, κατὰ δὲ τὸ ν νό μον συμβού λους ἐ κ τῶ ν γεραιτέ ρων εἶ χεν, οὓ ς ἐ πιγνώ μονας ἐ λά μβανε τῆ ς γνώ σεως） ἔ δοξεν οὖ ν αὐ τῷ διασκοπή σαντι σὺ ν τοῖ ς παρέ δροις αὐ τοῦ θά νατον μὲ ν ἐ μοῦ καταγνῶ ναι κατὰ τὸ ν νό μον, ὃ ς ἐ κέ λευσε τὸ ν αὑ τοῦ κατειπό ντα φό νον τεθνά ναι, περὶ δὲ Μελί της κρί σιν γενέ σθαι δευτέ ραν ἐ ν ταῖ ς βασά νοις τῶ ν θεραπαινί δων, Θέ ρσανδρον δὲ ἐ πομό σαι περὶ τοῦ Σωσθέ νους ἐ ν γρά μμασιν, ἦ μὴ ν οὐ κ εἰ δέ ναι τί γέ γονε, κἀ μὲ δέ, ὡ ς ἤ δη κατά δικον, βασανισθῆ ναι περὶ τοῦ Μελί την τῷ φό νῳ συνεγνωκέ ναι.
7.12.2
̓́ Αρτι δέ μου δεθέ ντος καὶ τῆ ς ἐ σθῆ τος τοῦ σώ ματος γεγυμνωμέ νου μετεώ ρου τε ἐ κ τῶ ν βρό χων κρεμαμέ νου, καὶ τῶ ν μὲ ν μά στιγας κομιζό ντων τῶ ν δὲ πῦ ρ καὶ τροχό ν, ἀ νοιμώ ξαντος δὲ τοῦ Κλεινί ου καὶ ἐ πικαλοῦ ντος τοὺ ς θεού ς, ὁ τῆ ς̓ Αρτέ μιδος ἱ ερεὺ ς δά φνην ἐ στεμμέ νος προσιὼ ν ὁ ρᾶ ται.
7.12.3
Σημεῖ ον δὲ τοῦ το ἐ στὶ ν ἡ κού σης θεωρί ας τῇ θεῷ: τοῦ το δὲ ὅ ταν γέ νηται, πά σης εἶ ναι δεῖ τιμωρί ας ἐ κεχειρί αν ἡ μερῶ ν τοσού των, ὅ σων οὐ κ ἐ πετέ λεσαν τὴ ν θυσί αν οἱ θεωροί. Οὕ τω μὲ ν δὴ τό τε τῶ ν δεσμῶ ν ἐ λύ θην.̓͂ Ην δὲ ὁ τὴ ν θεωρί αν ἄ γων Σώ στρατος, ὁ τῆ ς Λευκί ππης πατή ρ.
7.12.4
Οἱ γὰ ρ Βυζά ντιοι, τῆ ς̓ Αρτέ μιδος ἐ πιφανεί σης ἐ ν τῷ πολέ μῳ τῷ πρὸ ς τοὺ ς Θρᾷ κας, νική σαντες ἐ λογί σαντο δεῖ ν αὐ τῇ θυσί αν ἀ ποστέ λλειν τῆ ς συμμαχί ας ἐ πινί κιον: ἦ ν δὲ καὶ ἰ δί ᾳ τῷ Σωστρά τῳ νύ κτωρ ἡ θεὸ ς ἐ πιστᾶ σα. Τὸ δὲ ὄ ναρ ἐ σή μαινε τὴ ν θυγατέ ρα εὑ ρή σειν ἐ ν̓ Εφέ σῳ καὶ τἀ δελφοῦ τὸ ν υἱ ό ν.
7.13.1
Παρὰ δὲ τὸ ν αὐ τὸ ν χρό νον καὶ ἡ Λευκί ππη τὰ ς μὲ ν τοῦ δωματί ου θύ ρας ἀ νεῳ γμέ νας ὁ ρῶ σα, τὸ ν δὲ Σωσθέ νην μὴ παρό ντα περιεσκό πει μὴ πρὸ θυρῶ ν εἴ η.̔ Ως δ̓ ἦ ν οὐ δαμοῦ, θά ρσος αὐ τὴ ν καὶ ἐ λπὶ ς ἡ συνή θης εἰ σέ ρχεται: μνή μη γὰ ρ αὐ τῇ τοῦ πολλά κις παρὰ δό ξαν σεσῶ σθαι πρὸ ς τὸ παρὸ ν τῶ ν κινδύ νων τὴ ν ἐ λπί δα προὐ ξέ νει ἀ ποχρῆ σθαι τῇ Τύ χῃ.
7.13.2
Καὶ（ ἦ ν γὰ ρ τῶ ν ἀ γρῶ ν πλησί ον τὸ τῆ ς̓ Αρτέ μιδος ἱ ερὸ ν） ἐ κτρέ χει τε ἐ π̓ αὐ τὸ καὶ ἔ χεται τοῦ νεώ. Τὸ δὲ παλαιὸ ν ἄ βατος ἦ ν γυναιξὶ ν ἐ λευθέ ραις οὗ τος ὁ νεώ ς,
7.13.3
ἀ νδρά σι δὲ ἐ πετέ τραπτο καὶ παρθέ νοις. Εἰ δέ τις εἴ σω παρῆ λθε γυνή, θά νατος ἦ ν ἡ δί κη, πλὴ ν εἰ μὴ δού λη τις ἦ ν ἐ γκαλοῦ σα τῷ δεσπό τῃ. Ταύ τῃ δὲ ἐ ξῆ ν ἱ κετεύ ειν τὴ ν θεό ν, οἱ δὲ ἄ ρχοντες ἐ δί καζον αὐ τῇ τε καὶ τῷ δεσπό τῃ: καὶ εἰ μὲ ν ὁ δεσπό της οὐ δὲ ν ἔ τυχεν ἀ δικῶ ν, αὖ θις τὴ ν θερά παιναν ἐ λά μβανεν, ὀ μό σας μὴ μνησικακή σειν τῆ ς καταφυγῆ ς: εἰ δὲ ἔ δοξεν ἡ θερά παινα δί καια λέ γειν, ἔ μενεν αὐ τοῦ δού λη τῇ θεῷ.
7.13.4
̓́ Αρτι δὲ τοῦ Σωστρά του τὸ ν ἱ ερέ α παραλαβό ντος καὶ ἐ πὶ τὰ δικαστή ρια παρελθό ντος, ὡ ς ἂ ν ἐ πισχοί η τὰ ς δί κας, εἰ ς τὸ ἱ ερὸ ν ἡ Λευκί ππη παρῆ ν, ὥ στε μικροῦ τινος ἀ πελεί φθη τοῦ μὴ τῷ πατρὶ συντυχεῖ ν.
7.14.1
̔ Ως δ̓ ἀ πηλλά γην ἐ γὼ τῶ ν βασά νων, διελέ λυτο μὲ ν τὸ δικαστή ριον, ὄ χλος δ̓ ἦ ν περὶ ἐ μὲ καὶ θό ρυβος τῶ ν μὲ ν ἐ λεού ντων, τῶ ν δὲ ἐ κθειαζό ντων, τῶ ν δὲ ἀ ναπυνθανομέ νων.̓́ Ενθα καὶ ὁ Σώ στρατος ἐ πιστὰ ς ὁ ρᾷ με καὶ γνωρί ζει.
7.14.2
Καὶ γά ρ, ὡ ς ἔ φην ἐ ν ἀ ρχῇ τῶ ν λό γων, ἐ ν Τύ ρῳ ποτε ἐ γεγό νει περὶ τὴ ν τῶ ν̔ Ηρακλεί ων ἑ ορτὴ ν καὶ χρό νου πολλοῦ διατρί ψας ἔ τυχεν ἐ ν Τύ ρῳ, πρὸ πολλοῦ τῆ ς ἡ μετέ ρας φυγῆ ς: ὥ στε ταχύ μου τὴ ν μορφὴ ν συνεβά λετο, καὶ διὰ τὸ ἐ νύ πνιον φύ σει προσδοκῶ ν εὑ ρή σειν ἡ μᾶ ς.
7.14.3
Προσελθὼ ν οὖ ν μοι“ Κλειτοφῶ ν οὗ τος, Λευκί ππη δὲ ποῦ;”̓ Εγὼ μὲ ν οὖ ν γνωρί σας αὐ τὸ ν εἰ ς γῆ ν ἔ νευσα, οἱ δὲ παρό ντες αὐ τῷ διηγοῦ ντο ὅ σα εἶ πον κατ̓ ἐ μαυτοῦ: καὶ ὃ ς ἀ νοιμώ ξας καὶ κοψά μενος τὴ ν κεφαλὴ ν ἐ μπηδᾷ μου τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς καὶ μικροῦ δεῖ ν ἐ ξώ ρυξεν αὐ τού ς: οὐ δὲ γὰ ρ ἐ πεχεί ρουν κωλύ ειν ἐ γώ, παρεῖ χον δὲ τὸ πρό σωπον εἰ ς τὴ ν ὕ βριν.
7.14.4
̔ Ο δὲ Κλεινί ας προσελθὼ ν εἶ ργε παρηγορῶ ν αὐ τὸ ν ἅ μα καὶ λέ γων“ τί ποιεῖ ς, ἄ νθρωπε; τί μά την ἐ ξηγρί ωσαι κατ̓ ἀ νδρό ς, ὃ ς μᾶ λλον σοῦ Λευκί ππην φιλεῖ; Θά νατον γοῦ ν ὑ πέ στη παθεῖ ν, ὅ τι τεθνά ναι αὐ τὴ ν ἔ δοξεν:” ἄ λλα τε πολλὰ ἔ λεγε παραμυθού μενος αὐ τό ν.
7.14.5
̔ Ο δὲ ὠ δύ ρετο καλῶ ν τὴ ν̓́ Αρτεμιν“ ἐ πὶ τοῦ τό με, δέ σποινα, ἤ γαγες ἐ νταῦ θα; τοιαῦ τά σου τῶ ν ἐ νυπνί ων τὰ μαντεύ ματα; Κἀ γὼ μὲ ν ἐ πί στευό ν σου τοῖ ς ὀ νεί ροις καὶ εὑ ρή σειν παρὰ σοὶ προσεδό κων τὴ ν θυγατέ ρα: καλὸ ν δέ μοι δῶ ρον δέ δωκας: εὗ ρον τὸ ν ἀ νδροφό νον αὐ τῆ ς
7.14.6
παρὰ σοί.” Καὶ ὁ Κλεινί ας ἀ κού σας τοῦ τῆ ς̓ Αρτέ μιδος ἐ νυπνί ου περιχαρὴ ς ἐ γέ νετο καὶ λέ γει“ θά ρρει, πά τερ, ἡ̓́ Αρτεμις οὐ ψεύ δεται: ζῇ σοι Λευκί ππη: πί στευσό ν μου τοῖ ς μαντεύ μασιν. Οὐ χ ὁ ρᾷ ς καὶ τοῦ τον ὡ ς ἐ κ τῶ ν βασά νων νῦ ν κρεμά μενον ἐ ξή ρπασεν;”
7.15.1
̓ Εν τού τῳ δὲ ἔ ρχεταί τις τῶ ν τοῦ νεὼ προπό λων ἐ πὶ τὸ ν ἱ ερέ α σπουδῇ μά λα θέ ων καὶ λέ γει πά ντων ἀ κουό ντων“ κό ρη τις ἐ πὶ τὴ ν̓́ Αρτεμιν ξέ νη κατέ φυγεν.”̓ Εγὼ μὲ ν δὴ τοῦ το ἀ κού σας ἀ ναπτεροῦ μαι καὶ τὰ ὄ μματα ἀ νεγεί ρω καὶ ἀ ναβιοῦ ν ἠ ρχό μην: ὁ δὲ Κλεινί ας πρὸ ς τὸ ν Σώ στρατον“ ἀ ληθῆ μου, πά τερ” εἶ πε“ τὰ μαντεύ ματα,” καὶ ἅ μα πρὸ ς τὸ ν ἄ γγελον
7.15.2
εἶ πε“ μὴ καλή;”“ Οὐ κ ἄ λλην τοιαύ την” ἔ φη“ μετὰ τὴ ν̓́ Αρτεμιν εἶ δον.” Πρὸ ς τοῦ το ἐ γὼ πηδῶ καὶ βοῶ“ Λευκί ππην λέ γεις.”“ Καὶ μά λα” ἔ φη:“ καλεῖ σθαι γὰ ρ τοῦ το ἔ λεγεν αὐ τή, καὶ πατρί δα Βυζά ντιον
7.15.3
καὶ πατέ ρα Σώ στρατον ἔ χειν.”̔ Ο μὲ ν δὴ Κλεινί ας ἀ νεκρό τησε παιανί σας, ὁ δὲ Σώ στρατος ὑ πὸ χαρᾶ ς κατέ πεσεν, ἐ γὼ δὲ ἐ ξά λλομαι μετὰ τῶ ν δεσμῶ ν εἰ ς ἀ έ ρα, καὶ ἐ πὶ τὸ ἱ ερὸ ν ὡ ς ἀ πὸ μηχανῆ ς βληθεὶ ς ἐ πετό μην: οἱ δὲ φυλά σσοντες ἐ δί ωκον, νομί ζοντες ἀ ποδιδρά σκειν, καὶ ἐ βό ων τοῖ ς ἐ ντυγχά νουσι λαβέ σθαι.
7.15.4
̓ Αλλ̓ εἶ χον οἱ πό δες μου τό τε πτερά. Μό λις οὖ ν τινες μαινομέ νου μου πρὸ ς τὸ ν δρό μον λαμβά νονται, καὶ οἱ φύ λακες ἅ μα παρῆ σαν καὶ ἐ πεχεί ρουν με τύ πτειν: ἐ γὼ δὲ ἤ δη θαρρῶ ν ἠ μυνό μην, οἱ δὲ εἷ λκό ν με εἰ ς τὸ δεσμωτή ριον.
7.16.1
Κἀ ν τού τῳ παρῆ ν ὁ Κλεινί ας καὶ ὁ Σώ στρατος. Καὶ ὁ μὲ ν Κλεινί ας ἐ βό α“ ποῖ ἄ γετε τὸ ν ἄ νθρωπον; οὐ κ ἔ στι φονεὺ ς ἐ φ̓ ᾗ καταδεδί κασται.” Καὶ ὁ Σώ στρατος ἐ ν μέ ρει ταῦ τα ἔ λεγε καὶ ὡ ς εἴ η αὐ τὸ ς τῆ ς ἀ νῃ ρῆ σθαι δοκού σης πατή ρ: οἱ δὲ παρό ντες μαθό ντες τὸ πᾶ ν εὐ φή μουν τε τὴ ν̓́ Αρτεμιν καὶ περιί σταντό με καὶ ἄ γειν εἰ ς τὸ δεσμωτή ριον οὐ κ ἐ πέ τρεπον.
7.16.2
Οἱ δὲ φύ λακες οὐ κ εἶ ναι κύ ριοι τοῦ μεθεῖ ναι καταδικασθέ ντα πρὸ ς θά νατον ἄ νθρωπον ἔ λεγον, ἕ ως ὁ ἱ ερεύ ς, τοῦ Σωστρά του δεηθέ ντος, ἐ νεγυή σατο αὐ τὸ ν ἔ χειν καὶ παρά ξειν εἰ ς τὸ ν δῆ μον, ὅ ταν δέ ῃ. Οὕ τω μὲ ν δὴ τῶ ν δεσμῶ ν ἀ πολύ ομαι καὶ ἐ πὶ τὸ ἱ ερὸ ν ταχὺ μά λα ἠ πειγό μην, καὶ ὁ Σώ στρατος κατὰ πό δας, οὐ κ οἶ δα εἰ τὰ ὅ μοια ἐ μοὶ χαί ρων.
7.16.3
Οὐ κ ἔ στι δὲ οὕ τως ἄ νθρωπος δρομικώ τατος, ὃ ν οὐ τῆ ς φή μης φθά νει τὸ πτερό ν, ἣ καὶ τό τε ἡ μᾶ ς ἐ πὶ Λευκί ππην προὔ λαβεν, ἀ παγγέ λλουσα πά ντα καὶ τὰ τοῦ Σωστρά του καὶ τἀ μά.̓ Ιδοῦ σα δὲ ἡ μᾶ ς ἐ ξεπή δησε τοῦ νεὼ καὶ τὸ ν μὲ ν πατέ ρα περιεπτύ ξατο, τοὺ ς δ̓ ὀ φθαλμοὺ ς εἶ χεν ἐ π̓ ἐ μέ.
7.16.4
̓ Εγὼ δὲ εἱ στή κειν καὶ πά ντα ἔ βλεπον εἰ ς τὸ ἐ κεί νης πρό σωπον, αἰ δοῖ τῇ πρὸ ς τὸ ν Σώ στρατον κατέ χων ἐ μαυτὸ ν ἐ π̓ αὐ τὴ ν ἐ κθορεῖ ν. Οὕ τως ἀ λλή λους ἠ σπαζό μεθα τοῖ ς ὄ μμασιν.