Leucippe and Clitophon
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/achilles-tatius-2" aria-label="More works by Achilles Tatius (II)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
8.1.1
̓́ Αρτι δὲ ἡ μῶ ν μελλό ντων καθέ ζεσθαι καὶ περὶ τού των διαλέ γεσθαι Θέ ρσανδρος σπουδῇ μά λα μά ρτυρας ἄ γων τινὰ ς ἔ ρχεται πρὸ ς τὸ ν νεὼ ν καὶ μεγά λῃ τῇ φωνῇ πρὸ ς τὸ ἱ ερέ α“ μαρτύ ρομαι” ἔ φη“ τῶ νδε ἐ ναντί ον ὅ τι μὴ δεό ντως ἐ ξαιρῇ δεσμῶ ν καὶ θανά του κατεγνωσμέ νον ἄ νθρωπον ἐ κ τῶ ν νό μων ἀ ποθανεῖ ν.
8.1.2
̓́ Εχεις δὲ καὶ δού λην ἐ μή ν, γυναῖ κα μά χλον καὶ πρὸ ς ἄ νδρας ἐ πιμανῆ: ταύ την ὅ πως μοι φυλά ξῃ ς.”̓ Εγὼ δὲ πρὸ ς τὸ“ δού λην καὶ γυναῖ κα μά χλον” ὑ περαλγή σας τὴ ν ψυχὴ ν οὐ κ ἤ νεγκα τῶ ν ῥ ημά των τὰ τραύ ματα, ἀ λλ̓ ἔ τι λαλοῦ ντος αὐ τοῦ“ σὺ μὲ ν οὖ ν” ἔ φην“ καὶ τρί δουλος καὶ ἐ πιμανὴ ς καὶ μά χλος: αὕ τη δὲ καὶ
8.1.3
ἐ λευθέ ρα καὶ παρθέ νος καὶ ἀ ξί α τῆ ς θεοῦ.”̔ Ως δὲ ταῦ τα ἤ κουσε“ καὶ λοιδορεῖ ς” φή σας“ δεσμῶ τα καὶ κατά δικε;” παί ει με κατὰ τῶ ν προσώ πων μά λα βιαί ως καὶ ἐ πά γει δευτέ ραν, ἐ κ δὲ τῶ ν ῥ ινῶ ν αἵ ματος ἔ ρρεον κρουνοί: ὅ λον γὰ ρ αὐ τοῦ τὸ ν θυμὸ ν εἶ χεν ἡ πληγή.
8.1.4
̔ Ως δὲ καὶ τρί την ἀ προφυλά κτως ἔ παισε, λανθά νει μου τῷ στό ματι περὶ τοὺ ς ὀ δό ντας προσπταί σας τὴ ν χεῖ ρα, καὶ τρωθεὶ ς τοὺ ς δακτύ λους, μό λις τὴ ν χεῖ ρα συνέ στειλεν ἀ νακραγώ ν: καὶ οἱ ὀ δό ντες ἀ μύ νουσι τὴ ν τῶ ν ῥ ινῶ ν ὕ βριν: τιτρώ σκουσι γὰ ρ αὐ τοὶ τοὺ ς παί οντας δακτύ λους, καὶ ἃ πεποί ηκεν ἔ παθεν ἡ χεί ρ.
8.1.5
Καὶ ὁ μὲ ν ἐ πὶ τῇ πληγῇ μά λ̓ ἄ κων ἀ νακραγὼ ν συνέ στειλε τὴ ν χεῖ ρα καὶ οὕ τως ἐ παύ σατο, ἐ γὼ δὲ ἰ δὼ ν οἷ ον ἔ χει κακό ν, τοῦ το μὲ ν οὐ προσεποιησά μην, ἐ φ̓ οἷ ς δὲ ἐ τυραννή θην τραγῳ δῶ ν ἐ νέ πλησα βοῆ ς τὸ ἱ ερό ν.
8.2.1
“ Ποῖ φύ γωμεν ἔ τι τοὺ ς βιαί ους; ποῖ καταδρά μωμεν; ἐ πὶ τί να θεῶ ν μετὰ τὴ ν̓́ Αρτεμιν;̓ Εν αὐ τοῖ ς τυπτό μεθα τοῖ ς ἱ εροῖ ς, ἐ ν τοῖ ς τῆ ς αὐ λαί ας παιό μεθα χωρί οις. Ταῦ τα ἐ ν ἐ ρημί αις μό ναις γί νεται, ὅ που μηδεὶ ς μά ρτυς μηδ̓ ἄ νθρωπό ς ἐ στι: σὺ δὲ αὐ τῶ ν ἐ ν ὄ ψει τυραννεῖ ς τῶ ν θεῶ ν.
8.2.2
Καὶ τοῖ ς μὲ ν πονηροῖ ς αἱ τῶ ν ἱ ερῶ ν ἀ σφά λειαι διδό ασι καταφυγή ν, ἐ γὼ δὲ μηδέ να ἀ δική σας, ἱ κέ της δὲ τῆ ς̓ Αρτέ μιδος γενό μενος τύ πτομαι παῤ αὐ τῷ τῷ βωμῷ, βλεπού σης, οἴ μοι,
8.2.3
τῆ ς θεοῦ.̓ Επὶ τὴ ν̓́ Αρτεμιν αἱ πληγαί. Καὶ οὐ μέ χρι πληγῶ ν ἡ παροινί α, ἀ λλὰ καὶ ἐ πὶ τῶ ν προσώ πων τις λαμβά νει τραύ ματα, ὡ ς ἐ ν πολέ μῳ καὶ μά χῃ, καὶ μεμί ανται τὸ ἔ δαφος ἀ νθρωπί νῳ αἵ ματι. Τοιαῦ τα σπέ νδει τις θεῷ; Οὐ βά ρβαροι ταῦ τα καὶ Ταῦ ροι, καὶ ἡ̓́ Αρτεμις ἡ Σκυθῶ ν; Οὐ παῤ ἐ κεί νοις μό νοις νεὼ ς οὕ τως αἱ μά σσεται: τὴ ν̓ Ιωνί αν Σκυθί αν πεποί ηκας, καὶ ἐ ν̓ Εφέ σῳ ῥ εῖ τὰ ἐ ν Ταύ ροις αἵ ματα.
8.2.4
Λαβὲ καὶ ξί φος κατ̓ ἐ μοῦ. Καί τοι τί δέ ῃ σιδή ρου; τὰ τοῦ ξί φους πεποί ηκεν ἡ χεί ρ.̔ Η ἀ νδροφό νος αὕ τη καὶ μιαιφό νος δεξιὰ τοιαῦ τα δέ δρακεν οἷ α ἐ κ φασγά νου γί νεται.”
8.3.1
Ταῦ τά μου βοῶ ντος ὁ ὄ χλος συνερρύ η τῶ ν ἐ ν τῷ ἱ ερῷ παρό ντων: καὶ οὗ τοι ἐ κά κιζον αὐ τὸ ν καὶ ὁ ἱ ερεὺ ς αὐ τὸ ς ὅ τι οὐ κ αἰ σχύ νεται τοιαῦ τα ποιῶ ν οὕ τω φανερῶ ς καὶ ἐ ν τῷ ἱ ερῷ: ἐ γὼ δὲ τεθαρρηκὼ ς“ τοιαῦ τα” ἔ φην“ ὦ ἄ νδρες, πέ πονθα, ἐ λεύ θερό ς τε ὢ ν καὶ πό λεως οὐ κ ἀ σή μου, ἐ πιβουλευθεὶ ς μὲ ν εἰ ς τὴ ν ψυχὴ ν ὑ πὸ τού του, σωθεὶ ς δὲ ὑ πὸ τῆ ς̓ Αρτέ μιδος, ἣ τοῦ τον ἀ πέ φηνε συκοφά ντην.
8.3.2
Καὶ νῦ ν προελθεῖ ν με δεῖ καὶ ἀ πονί ψασθαι τὸ πρό σωπον ἔ ξω: μὴ γὰ ρ ἐ νταῦ θα τοῦ το ποιή σαιμι ἔ γωγε, μὴ καὶ τὸ ἱ ερὸ ν ὕ δωρ τῷ τῆ ς ὕ βρεως αἵ ματι μιανθῇ.”
8.3.3
Τό τε μὲ ν δὴ μό λις ἀ φελκύ σαντες αὐ τὸ ν ἐ ξά γουσι τοῦ ἱ εροῦ. Τοσοῦ τον δὲ εἶ πεν ἀ πιὼ ν“ ἀ λλὰ τὸ μὲ ν σὸ ν ἤ δη κέ κριται, καὶ ὅ σον οὐ δέ πω πεί σῃ δί κην: τὸ δὲ τῆ ς ψευδοπαρθέ νου ταύ της ἑ ταί ρας ἡ σύ ριγξ τιμωρή σεται.”
8.4.0
ὡ ς δὲ ἀ πηλλά γη ποτέ, κἀ γὼ ἐ ξελθὼ ν ἐ κά θηρα τὸ πρό σωπον. Τοῦ δὲ δεί πνου καιρὸ ς ἦ ν, καὶ ὑ πεδέ ξατο ἡ μᾶ ς ὁ ἱ ερεὺ ς μά λα φιλοφρό νως.̓ Εγὼ δὲ εἰ ς τὸ ν Σώ στρατον ὀ ρθοῖ ς τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς ἰ δεῖ ν οὐ κ ἠ δυνά μην, συνειδὼ ς οἷ α αὐ τὸ ν διατεθεί κειν: καὶ ὁ Σώ στρατος δὲ τὰ ς τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν ὁ ρῶ ν ἀ μύ ξεις τῶ ν ἐ μῶ ν, ἃ ς ἔ τυχον ὑ π̓ αὐ τοῦ παθώ ν, ἀ ντῃ σχύ νετό με βλέ πειν: καὶ ἡ Λευκί ππη δὲ τὰ πολλὰ εἰ ς γῆ ν ἔ βλεπε,
8.4.2
καὶ ἦ ν ὅ λον τὸ συμπό σιον αἰ δώ ς. Προϊ ό ντος δὲ τοῦ πό του καὶ τοῦ Διονύ σου κατὰ μικρὸ ν ἐ ξιλασκομέ νου τὴ ν αἰ δῶ（ ἐ λευθερί ας γὰ ρ οὗ τος πατὴ ρ） ἄ ρχει λό γου πρῶ τος ὁ ἱ ερεὺ ς πρὸ ς τὸ ν Σώ στρατον“ τί οὐ λέ γεις, ὦ ξέ νε, τὸ ν περὶ ὑ μᾶ ς μῦ θον ὅ στις ἐ στί; δοκεῖ γά ρ μοι περιπλοκά ς τινας ἔ χειν οὐ κ ἀ ηδεῖ ς: οἴ νῳ δὲ μά λιστα
8.4.3
πρέ πουσιν οἱ τοιοῦ τοι λό γοι.” Καὶ ὁ Σώ στρατος προφά σεως λαβό μενος ἄ σμενος“ τὸ μὲ ν κατ̓ ἐ μὲ τοῦ λό γου μέ ρος ἁ πλοῦ ν” εἶ πεν“ ὅ τι Σώ στρατος ὄ νομα, Βυζά ντιος τὸ γέ νος, τού του θεῖ ος, πατὴ ρ ταύ της: τὸ ν δὲ λοιπό ν, ὅ στις ἐ στί, μῦ θον σὺ λέ γε,
8.4.4
τέ κνον Κλειτοφῶ ν, μηδὲ ν αἰ δού μενος. Καὶ γὰ ρ εἴ τί μοι συμβέ βηκε λυπηρό ν, μά λιστα μὲ ν οὐ σό ν ἐ στιν, ἀ λλὰ τοῦ δαί μονος: ἔ πειτα τῶ ν ἔ ργων τῶ ν παρελθό ντων ἡ διή γησις τὸ ν οὐ κέ τι πά σχοντα ψυχαγωγεῖ μᾶ λλον ἢ λυπεῖ.”
8.5.1
κἀ γὼ πά ντα τὰ κατὰ τὴ ν ἀ ποδημί αν τὴ ν ἀ πὸ Τύ ρου διηγοῦ μαι, τὸ ν πλοῦ ν, τὴ ν ναυαγί αν, τὴ ν Αἴ γυπτον, τοὺ ς βουκό λους, τῆ ς Λευκί ππης τὴ ν ἀ παγωγή ν, τὴ ν παρὰ τῷ βωμῷ πλαστὴ ν γαστέ ρα, τὴ ν Μενελά ου τέ χνην, τὸ ν ἔ ρωτα τοῦ στρατηγοῦ, τὸ Χαιρέ ου φά ρμακον, τὴ ν τῶ ν λῃ στῶ ν ἁ ρπαγή ν, τὸ τοῦ μηροῦ τραῦ μα, καὶ ἔ δειξα τὴ ν οὐ λή ν.
8.5.2
̓ Επεὶ δὲ κατὰ τὴ ν Μελί την ἐ γενό μην, ἐ ξῇ ρον τὸ δρᾶ μα ἐ μαυτοῦ πρὸ ς σωφροσύ νην μεταποιῶ ν καὶ οὐ δὲ ν ἐ ψευδό μην: τὸ ν Μελί της ἔ ρωτα καὶ τὴ ν σωφροσύ νην τὴ ν ἐ μή ν, ὅ σον ἐ λιπά ρησε χρό νον, ὅ σον ἀ πέ τυχεν, ὅ σα ἐ πηγγεί λατο, ὅ σα ὠ δύ ρατο: τὴ ν ναῦ ν διηγησά μην, τὸ ν εἰ ς̓́ Εφεσον πλοῦ ν, καὶ ὡ ς ἄ μφω συνεκαθεύ δομεν, καί, μὰ ταύ την τὴ ν̓́ Αρτεμιν, ὡ ς ἀ πὸ γυναικὸ ς ἀ νέ στη γυνή.
8.5.3
̔́ Εν μό νον παρῆ κα τῶ ν ἐ μαυτοῦ δραμά των, τὴ ν μετὰ ταῦ τα πρὸ ς Μελί την αἰ δῶ.̓ Επεὶ καὶ τὸ δεῖ πνον εἶ πον καὶ ὡ ς ἐ μαυτοῦ κατεψευσά μην, καὶ μέ χρι τῆ ς θεωρί ας τὸ ν λό γον συνεπέ ρανα καὶ“ τὰ μὲ ν ἐ μὰ ταῦ τα” ἔ φην,“ τὰ δὲ Λευκί ππης τῶ ν ἐ μῶ ν μεί ζονα.
8.5.4
Πέ πραται, δεδού λευκε, γῆ ν ἔ σκαψε, σεσύ ληται τῆ ς κεφαλῆ ς τὸ κά λλος. Τὴ ν κουρὰ ν ὁ ρᾷ ς.”
8.5.5
Καὶ καθ̓ ἕ καστον ὡ ς ἐ γέ νετο διεξῄ ειν. Κἀ ν τῷ δε κατὰ τὸ ν Σωσθέ νην καὶ Θέ ρσανδρον γενό μενος, ἐ ξῇ ρον τὰ αὐ τῆ ς ἔ τι μᾶ λλον ἢ τἀ μά, ἐ ρωτικῶ ς αὐ τῇ χαριού μενος ἀ κού οντος τοῦ πατρό ς: ὡ ς πᾶ σαν αἰ κί αν ἤ νεγκεν εἰ ς τὸ σῶ μα καὶ ὕ βριν πλὴ ν μιᾶ ς, ὑ πὲ ρ δὲ ταύ της τὰ ς ἄ λλας πά σας ὑ πέ στη:“ καὶ ἔ μεινε, πά τερ, τοιαύ τη μέ χρι τῆ ς παρού σης ἡ μέ ρας, οἵ αν αὐ τὴ ν ἐ ξέ πεμψας ἀ πὸ Βυζαντί ου.
8.5.6
Καὶ οὐ κ ἐ μὸ ν τοῦ το ἐ γκώ μιον, ὅ τι φυγὴ ν ἑ λό μενος οὐ δὲ ν ἔ δρασα ὑ πὲ ρ ὧ ν ἔ φυγον, ἀ λλ̓ αὐ τῆ ς, ὅ τι καὶ ἐ ν μέ σοις λῃ σταῖ ς ἔ μεινε παρθέ νος καὶ τὸ ν μέ γαν ἐ νί κησε λῃ στή ν, Θέ ρσανδρον λέ γω, τὸ ν ἀ ναί σχυντον, τὸ ν βί αιον.
8.5.7
̓ Εφιλοσοφή σαμεν, πά τερ, τὴ ν ἀ ποδημί αν: ἐ δί ωξε γὰ ρ ἡ μᾶ ς ἔ ρως, καὶ ἦ ν ἐ ραστοῦ καὶ ἐ ρωμέ νης φυγή: ἀ ποδημή σαντες γεγό ναμεν ἀ λλή λων ἀ δελφοί. Εἴ τις ἄ ρα ἐ στὶ ν ἀ νδρὸ ς παρθενί α, ταύ την κἀ γὼ μέ χρι τοῦ παρό ντος πρὸ ς Λευκί ππην ἔ χω: ἡ μὲ ν γὰ ρ ἤ ρα ἐ κ πολλοῦ τοῦ τῆ ς̓ Αρτέ μιδος ἱ εροῦ.
8.5.8
Δέ σποινἀ Αφροδί τη, μὴ νεμεσή σῃ ς ἡ μῖ ν ὡ ς ὑ βρισμέ νη: οὐ κ ἠ θέ λομεν ἀ πά τορα γενέ σθαι τὸ ν γά μον. Πά ρεστιν οὖ ν ὁ πατή ρ: ἧ κε καὶ σύ: εὐ μενὴ ς ἡ μῖ ν ἤ δη γενοῦ.”
8.5.9
Ταῦ τα ἀ κού οντες ὁ μὲ ν ἱ ερεὺ ς ἐ κεχή νει θαυμά ζων ἕ καστον τῶ ν λεγομέ νων, ὁ δὲ Σώ στρατος καὶ ἐ πεδά κρυεν, ὁ πό τε κατὰ Λευκί ππην ἐ γεγό νειν. Καὶ ἐ πεί ποτε ἐ παυσά μην“ τὰ μὲ ν ἡ μέ τερα” εἶ πον“ ἠ κού σατε: ἓ ν δὲ αἰ τῶ μαθεῖ ν κἀ γὼ παρὰ σοῦ, ἱ ερεῦ, μό νον: τί ποτέ ἐ στιν ὃ τελευταῖ ον ἀ πιὼ ν ὁ Θέ ρσανδρος κατὰ Λευκί ππης προσέ θηκε, σύ ριγγα εἰ πώ ν;”“̓ Αλλὰ σύ γε” ἔ φη“ καλῶ ς ἀ νή ρου: καὶ γὰ ρ εἰ δό τας ἡ μᾶ ς τὰ περὶ τὴ ν σύ ριγγα τοῖ ς παροῦ σιν ὅ μως ἁ ρμό σασθαι προσή κει: κἀ γὼ τὸ ν σὸ ν ἀ μεί ψομαι μῦ θον.”
8.6.1
“̔ Ορᾷ ς τουτὶ τὸ ἄ λσος τὸ κατό πιν τοῦ νεώ.̓ Ενθά δε ἐ στὶ σπή λαιον ἀ πό ρρητον γυναιξί, καθαραῖ ς δὲ εἰ σελθού σαις οὐ κ ἀ πό ρρητον παρθέ νοις: ἀ νά κειται δὲ σύ ριγξ ὀ λί γον ἔ νδον τῶ ν τοῦ σπηλαί ου θυρῶ ν.
8.6.2
Εἰ μὲ ν οὖ ν τὸ ὄ ργανον καὶ παῤ ὑ μῖ ν ἐ πιχωριά ζει τοῖ ς Βυζαντί οις, ἴ στε ὃ λέ γω: εἰ δέ τις ὑ μῶ ν ἧ ττον ὡ μί λησε ταύ τῃ τῇ μουσικῇ, φέ ρε καὶ οἷ ό ν ἐ στιν εἴ πω καὶ τὸ ν τοῦ Πανὸ ς πά ντα μῦ θον.
8.6.3
̔ Η σύ ριγξ αὐ λοὶ μέ ν εἰ σι πολλοί, κά λαμος δὲ τῶ ν αὐ λῶ ν ἕ καστος: αὐ λοῦ σι δὲ οἱ κά λαμοι πά ντες ὥ σπερ αὐ λὸ ς εἷ ς: σύ γκεινται δὲ στοιχηδὸ ν ἄ λλος ἐ π̓ ἄ λλον ἡ νωμέ νος.
8.6.4
Τὸ πρό σωπον ἰ σοστά σιον καὶ τὸ νῶ τον, καὶ ὅ σοι εἰ σὶ τῶ ν καλά μων βραχὺ μικρῷ λειπό μενοι, τού των μεί ζων ὁ μετὰ τοῦ τον, καὶ ἐ πὶ τῷ δευτέ ρῳ τοσοῦ τον, ὅ σον τοῦ δευτέ ρου μεί ζων ὁ μετὰ τοῦ τον τρί τος, καὶ κατὰ λό γον οὕ τως ὁ λοιπὸ ς τῶ ν καλά μων χορὸ ς ἕ καστον τοῦ πρό σθεν ἴ σον ἔ χων, τὸ δὲ ἔ σω μέ σον ἐ στὶ τῷ περιττῷ.
8.6.5
Αἴ τιον δὲ τῆ ς τοιαύ της τά ξεως ἡ τῆ ς ἁ ρμονί ας διανομή. Τὸ μὲ ν γὰ ρ ὀ ξύ τατον ἄ νω, καὶ ὅ σον εἰ ς τὸ κά τω πρῶ τον βαρύ, κατὰ κέ ρας ἑ κά τερον ὁ ἄ κρος ἔ λαχεν αὐ λό ς: τὰ δὲ μεταξὺ τῶ ν ἄ κρων τοῦ ῥ υθμοῦ διαστή ματα, πά ντες οἱ μεταξὺ κά λαμοι, ἕ καστος ἐ πὶ τὸ ν πέ λας τὸ ὀ ξὺ καταφέ ρων ἐ ς τὸ ν τῷ τελευταί ῳ συνά πτει βά ρει.
8.6.6
̔́ Οσα δὲ ὁ τῆ ς̓ Αθηνᾶ ς αὐ λὸ ς ἐ ν τοῖ ς δακτύ λοις λαλεῖ, τοσαῦ τα ὁ τοῦ Πανὸ ς ἐ ν τοῖ ς στό μασιν αὐ λεῖ.̓ Αλλ̓ ἐ κεῖ μὲ ν οἱ δά κτυλοι κυβερνῶ σι τὰ αὐ λή ματα, ἐ νταῦ θα δὲ τοῦ τεχνί του τὸ στό μα μιμεῖ ται τοὺ ς δακτύ λους: κἀ κεῖ μὲ ν κλεί σας ὁ αὐ λητὴ ς τὰ ς ἄ λλας ὀ πὰ ς μί αν ἀ νοί γει μό νην, δἰ ἧ ς τὸ πνεῦ μα καταρρεῖ, ἐ νταῦ θα δὲ τοὺ ς μὲ ν ἄ λλους ἐ λευθέ ρους ἀ φῆ κε καλά μους, μό νῳ δὲ τὸ χεῖ λος ἐ πιτί θησιν, ὃ ν ἂ ν ἐ θέ λῃ μὴ σιωπᾶ ν, μεταπηδᾷ τε ἄ λλοτε ἐ π̓ ἄ λλον, ὅ ποι ποτ̓ ἂ ν ἡ τοῦ κρού ματος ἁ ρμονί α καλῇ.
8.6.7
Οὕ τως αὐ τῷ περὶ τοὺ ς αὐ λοὺ ς χορεύ ει τὸ στό μα.̓͂ Ην δὲ ἡ σύ ριγξ οὔ τε αὐ λὸ ς ἀ π̓ ἀ ρχῆ ς οὔ τε κά λαμος, ἀ λλὰ παρθέ νος εὐ ειδή ς.̔ Ο Πὰ ν οὖ ν ἐ δί ωκεν αὐ τὴ ν δρό μον ἐ ρωτικό ν, τὴ ν δὲ ὕ λη τις δέ χεται δασεῖ α φεύ γουσαν: ὁ δὲ Πὰ ν κατὰ πό δας εἰ σθορὼ ν ὤ ρεγε τὴ ν χεῖ ρα ὡ ς ἐ π̓ αὐ τή ν.
8.6.8
Καὶ ὁ μὲ ν ᾤ ετο τεθηρακέ ναι καὶ ἔ χεσθαι τῶ ν τριχῶ ν, καλά μων δὲ κό μην εἶ χεν ἡ χεί ρ. Τὴ ν μὲ ν γὰ ρ εἰ ς γῆ ν καταδῦ ναι λέ γουσι, καλά μους δὲ τὴ ν γῆ ν ἀ ντ̓ αὐ τῆ ς τεκεῖ ν.
8.6.9
Τέ μνει δὴ τοὺ ς καλά μους ὑ π̓ ὀ ργῆ ς ὁ Πὰ ν ὡ ς κλέ πτοντας αὐ τοῦ τὴ ν ἐ ρωμέ νην: ἐ πεὶ δὲ μετὰ ταῦ τα οὐ κ εἶ χεν εὑ ρεῖ ν, εἰ ς τοὺ ς καλά μους δοκῶ ν λελύ σθαι τὴ ν κό ρην, ἔ κλαε τὴ ν τομή ν, νομί ζων τετμηκέ ναι τὴ ν ἐ ρωμέ νην.
8.6.10
Συμφορή σας οὖ ν τὰ τετμημέ να τῶ ν καλά μων ὡ ς μέ λη τοῦ σώ ματος καὶ συνθεὶ ς εἰ ς ἓ ν σῶ μα εἶ χε διὰ χειρῶ ν τὰ ς τομὰ ς τῶ ν καλά μων καταφιλῶ ν ὡ ς τῆ ς κό ρης τραύ ματα: ἔ στενε δὲ ἐ ρωτικὸ ν ἐ πιθεὶ ς τὸ στό μα, καὶ ἐ νέ πνει ἄ νωθεν εἰ ς τοὺ ς αὐ λοὺ ς ἅ μα φιλῶ ν: τὸ δὲ πνεῦ μα διὰ τῶ ν ἐ ν τοῖ ς καλά μοις στενωπῶ ν καταρρέ ον αὐ λή ματα ἐ ποί ει, καὶ ἡ σύ ριγξ εἶ χε φωνή ν.
8.6.11
Ταύ την οὖ ν τὴ ν σύ ριγγά φασιν ἀ ναθεῖ ναι μὲ ν ἐ νθά δε τὸ ν Πᾶ να, περιορί σαι δὲ εἰ ς σπή λαιον αὐ τή ν, θαμί ζειν τε αὐ τοῦ καὶ τῇ σύ ριγγι συνή θως αὐ λεῖ ν. Χρό νῳ δὲ ὕ στερον χαρί ζεται τὸ χωρί ον τῇ̓ Αρτέ μιδι, συνθή κας ποιησά μενος πρὸ ς αὐ τή ν, μηδεμί αν ἐ κεῖ καταβαί νειν γυναῖ κα.
8.6.12
̔́ Οταν οὖ ν αἰ τί αν ἔ χῃ τις οὐ κ εἶ ναι παρθέ νος, προπέ μπει μὲ ν αὐ τὴ ν ὁ δῆ μος μέ χρι τῶ ν τοῦ σπηλαί ου θυρῶ ν, δικά ζει δὲ ἡ σύ ριγξ τὴ ν δί κην.̔ Η μὲ ν γὰ ρ παῖ ς εἰ σέ ρχεται κεκοσμημέ νη στολῇ τῇ νενομισμέ νῃ, ἄ λλος δὲ ἐ πικλεί ει τὰ ς τοῦ σπηλαί ου θύ ρας.
8.6.13
Κἂ ν μὲ ν ᾖ παρθέ νος, λιγυρό ν τι μέ λος ἀ κού εται καὶ ἔ νθεον, ἤ τοι τοῦ τό που πνεῦ μα ἔ χοντος μουσικὸ ν εἰ ς τὴ ν σύ ριγγα τεταμιευμέ νον, ἢ τά χα καὶ ὁ Πὰ ν αὐ τὸ ς αὐ λεῖ. Μετὰ δὲ μικρὸ ν αὐ τό μαται μὲ ν αἱ θύ ραι ἀ νεῴ χθησαν τοῦ σπηλαί ου, ἐ κφαί νεται δὲ ἡ παρθέ νος ἐ στεφανωμέ νη τὴ ν κεφαλὴ ν πί τυος κό μαις.
8.6.14
̓ Εὰ ν δὲ ᾖ τὴ ν παρθενί αν ἐ ψευσμέ νη, σιωπᾷ μὲ ν ἡ σύ ριγξ, οἰ μωγὴ δέ τις ἀ ντὶ μουσικῆ ς ἐ κ τοῦ σπηλαί ου πέ μπεται, καὶ εὐ θὺ ς ὁ δῆ μος ἀ παλλά ττεται καὶ ἀ φί ησιν ἐ ν τῷ σπηλαί ῳ τὴ ν γυναῖ κα: τρί τῃ δὲ ἡ μέ ρᾳ παρθέ νος ἱ έ ρεια τοῦ τό που παρελθοῦ σα τὴ ν μὲ ν σύ ριγγα εὑ ρί σκει χαμαί, τὴ ν δὲ γυναῖ κα οὐ δαμοῦ.
8.6.15
Πρὸ ς ταῦ τα παρασκευά σασθε πῶ ς ἂ ν αὐ τοὶ σχῆ τε τύ χης, καὶ σύ νετε. Εἰ μὲ ν γά ρ ἐ στι παρθέ νος, ὡ ς ἔ γωγε βουλοί μην, ἄ πιτε χαί ροντες τῆ ς σύ ριγγος τυχό ντες εὐ μενοῦ ς: οὐ γὰ ρ ἄ ν ποτε ψεύ σαιτο τὴ ν κρί σιν: εἰ δὲ μή: αὐ τοὶ γὰ ρ ἴ στε οἷ α εἰ κὸ ς ἐ ν τοσαύ ταις αὐ τὴ ν ἐ πιβουλαῖ ς γενομέ νην ἄ κουσαν—”
8.7.1
Καὶ εὐ θὺ ς ἡ Λευκί ππη πρὶ ν τὸ ν ἱ ερέ α εἰ πεῖ ν τὸ ν ἑ ξῆ ς λό γον“ ὡ ς γέ μοι δοκεῖ, μηδὲ εἴ πῃ ς: ἐ γὼ γὰ ρ ἑ τοί μη εἰ ς τὸ τῆ ς σύ ριγγος σπή λαιον εἰ σελθεῖ ν καὶ χωρὶ ς προκλή σεως κατακεκλεῖ σθαι.”“̓ Αγαθὰ λέ γεις” ὁ ἱ ερεὺ ς εἶ πε“ καί σοι συνή δομαι ὑ πὲ ρ σωφροσύ νης καὶ
8.7.2
τύ χης.” Τό τε μὲ ν οὖ ν ἑ σπέ ρας γενομέ νης ἕ καστος ἡ μῶ ν ἀ πῄ ει κοιμησό μενος ἔ νθα ὁ ἱ ερεὺ ς παρεσκεύ ασεν, ὁ Κλεινί ας δὲ οὐ κ ἦ ν ἡ μῖ ν συνδειπνῶ ν, ὡ ς ἂ ν μὴ φορτικοὶ δοκοί ημεν εἶ ναι τῷ ξενοδό κῳ: ἀ λλ̓ ἔ νθα καὶ τὴ ν πρό σθεν ἡ μέ ραν, καὶ τὴ ν τό τε.
8.7.3
Τὸ ν μέ ντοι Σώ στρατον ἑ ώ ρων ὑ ποθορυβηθέ ντα τῷ τῆ ς σύ ριγγος διηγή ματι, μὴ ἄ ρα τὰ περὶ τῆ ς παρθενί ας δἰ αἰ δῶ τὴ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν ψευδώ μεθα.
8.7.4
Διανεύ ω δὴ τῇ Λευκί ππῃ νεύ ματι ἀ φανεῖ τὸ ν φό βον τοῦ πατρὸ ς ἐ ξελεῖ ν ἐ πισταμέ νῃ οἵ ῳ δὴ τρό πῳ μά λιστα οἴ εται πεί σειν. Κἀ κεί νη δὲ ἐ δό κει μοι ταὐ τὸ ν ὑ ποπτεύ ειν, ὥ στε ταχύ μου συνῆ κε. Διενοεῖ το δὲ καὶ πρὸ τοῦ παῤ ἐ μοῦ νεύ ματος πῶ ς ἂ ν κοσμιώ τατα προσενεχθεί η τῷ πιστώ ματι.
8.7.5
Μέ λλουσα οὖ ν πρὸ ς ὕ πνον ἀ ναχωρεῖ ν, ἀ σπαζομέ νη τὸ ν πατέ ρα ἠ ρέ μα πρὸ ς αὐ τὸ ν“ θά ρρει πά τερ” ἔ φη“ περὶ ἐ μοῦ καὶ πί στευε τοῖ ς εἰ ρημέ νοις. Μὰ τὴ ν γὰ ῤ́ Αρτεμιν, οὐ δέ τερος ἡ μῶ ν οὐ δὲ ν ἐ ψεύ σατο.”
8.7.6
Τῇ δὲ ὑ στεραί ᾳ περὶ τὴ ν θεωρί αν ἦ σαν ὅ τε Σώ στρατος καὶ ὁ ἱ ερεύ ς, καὶ ηὐ τρεπισμέ ναι ἦ σαν αἱ θυσί αι, παρῆ ν δὲ καὶ ἡ βουλὴ μεθέ ξουσα τῶ ν ἱ ερεί ων: εὐ φημί αι δὲ ἦ σαν εἰ ς τὴ ν θεὸ ν πολλαί, καὶ ὁ Θέ ρσανδρος（ ἔ τυχε γὰ ρ καὶ αὐ τὸ ς παρὼ ν） προσελθὼ ν τῷ προέ δρῳ“ πρό γραψον εἰ ς αὔ ριον” ἔ φη“ τὰ ς περὶ ἡ μῶ ν δί κας, ἐ πεὶ καὶ τὸ ν καταγνωσθέ ντα σοι χθὲ ς ἤ δη τινὲ ς ἔ λυσαν, καὶ ὁ Σωσθέ νης ἐ στὶ ν οὐ δαμοῦ.” Προγέ γραπτο μὲ ν οὖ ν εἰ ς τὴ ν ὑ στεραί αν ἡ δί κη, παρεσκευαζό μεθα δὲ ἡ μεῖ ς μά λα εὐ πρεπῶ ς ἔ χοντες.
8.8.1
̔ Ηκού σης δὲ τῆ ς κυρί ας ὁ Θέ ρσανδρος εἶ πεν ὧ δε“ Οὐ κ οἶ δα τί νος ἄ ρξωμαι λό γου καὶ πό θεν, οὐ δὲ τί νων κατηγορή σω πρῶ τον καὶ τί νων δεύ τερον. Τά τε γὰ ρ τετολμημέ να πολλὰ ὑ πὸ πολλῶ ν καὶ οὐ δὲ ν οὐ δενὸ ς τῷ μεγέ θει δεύ τερον: πά ντα δὲ ἀ λλή λων γυμνὰ καὶ μεθ̓ ὧ ν οὐ δ̓ ἂ ν ἅ ψωμαι κατηγορῶ ν.
8.8.2
Τὰ γὰ ρ τῆ ς ψυχῆ ς κρατού σης φοβοῦ μαι μὴ ἀ τελή ς μοι ὁ λό γος γέ νηται, τῆ ς τῶ ν ἄ λλων μνή μης τὴ ν γλῶ τταν ἐ φ̓ ἕ καστον ἑ λκού σης.̔ Η γὰ ρ εἰ ς τὸ μή πω λεχθὲ ν ἔ πειξις τοῦ λό γου τὸ ὁ λό κληρον τῶ ν ἤ δη λεχθέ ντων παραιρεῖ ται.
8.8.3
̔́ Οταν μὲ ν γὰ ρ φονεύ ωσι τοὺ ς ἀ λλοτρί ους οἰ κέ τας οἱ μοιχοί, μοιχεύ ωσι δὲ τὰ ς ἀ λλοτρί ας γυναῖ κας οἱ φονεῖ ς, λύ ωσι δ̓ ἡ μῖ ν τὰ ς θεωρί ας οἱ πορνοβοσκοί, τὰ δὲ σεμνό τατα τῶ ν ἱ ερῶ ν μιαί νωσιν αἱ πό ρναι, τὰ ς ἡ μέ ρας δὲ λογιζό μενος, ἢ ταῖ ς δού λαις καὶ τοῖ ς δεσπό ταις, τί δρά σειέ τις ἔ τι, ἀ νομί ας ὁ μοῦ καὶ μοιχεί ας καὶ ἀ σεβεί ας καὶ μιαιφονί ας κεκερασμέ νης;
8.8.4
Κατεγνώ κατέ τινος θά νατον ἐ φ̓ αἷ ς δή ποτ̓ οὖ ν αἰ τί αις（ οὐ δὲ ν γὰ ρ διαφέ ρει） καὶ δεδεμέ νον εἰ ς τὸ δεσμωτή ριον ἀ πεστεί λατε φυλαχθησό μενον τῇ καταδί κῃ: οὗ τος δὲ παρέ στηκεν ὑ μῖ ν, ἀ ντὶ τῶ ν δεσμῶ ν λευκὴ ν ἠ μφιεσμέ νος στολή ν, καὶ ἐ ν τῇ τά ξει τῶ ν ἐ λευθέ ρων ἕ στηκεν ὁ δεσμώ της. Τά χα δὲ καὶ τολμή σει φωνὴ ν ἀ φεῖ ναι καὶ ἐ πιρρητορεῦ σαί τι κατ̓ ἐ μοῦ, μᾶ λλον δὲ καθ̓ ὑ μῶ ν καὶ τῆ ς ὑ μετέ ρας ψή φου.
8.8.5
Λέ γε δὲ τῶ ν προέ δρων καὶ τῶ ν συμβού λων τὸ δό γμα.̓ Ακού ετε καθά περ ἐ ψηφί σασθε καὶ τὴ ν περὶ τού του μοι γραφή ν.̓́ Εδοξεν ἀ ποθνή σκειν Κλειτοφῶ ντα. Ποῦ τοί νυν ὁ δή μιος; ἀ παγέ τω τοῦ τον λαβώ ν. Δὸ ς ἤ δη τὸ κώ νειον.
8.8.6
̓́ Ηδη τέ θνηκε τοῖ ς νό μοις: κατά δικό ς ἐ στιν ὑ περή μερος. Τί λέ γεις, ὦ σεμνό τατε καὶ κοσμιώ τατε ἱ ερεῦ;̓ Εν ποί οις ἱ εροῖ ς γέ γραπται νό μοις τοὺ ς ὑ πὸ τῆ ς βουλῆ ς καὶ τῶ ν πρυτά νεων κατεγνωσμέ νους καὶ θανά τοις καὶ δεσμοῖ ς παραδοθέ ντας ἐ ξαρπά ζειν τῆ ς καταδί κης καὶ τῶ ν δεσμῶ ν ἀ πολύ ειν καὶ κυριώ τερον σαυτὸ ν ποιεῖ ν τῶ ν προέ δρων καὶ τῶ ν δικαστηρί ων;
8.8.7
̓ Ανά στηθι τοῦ θώ κου, πρό εδρε, παραχώ ρησον τῆ ς ἀ ρχῆ ς αὐ τῷ καὶ τοῦ δικαστηρί ου: οὐ κέ τι οὐ δενὸ ς εἶ κύ ριος: οὐ δὲ ν ἔ ξεστί σοι κατὰ τῶ ν πονηρῶ ν ψηφί σασθαι, καὶ σή μερον ὅ τι δό ξει λύ εται. Τί ἕ στηκας, ἱ ερεῦ, σὺ ν ἡ μῖ ν ὡ ς τῶ ν πολλῶ ν εἷ ς;
8.8.8
̓ Ανά βηθι καὶ κά θισον ἐ ν τῷ τοῦ προέ δρου θρό νῳ καὶ σὺ δί καζε λοιπὸ ν ἡ μῖ ν, μᾶ λλον δὲ κέ λευε τυραννικῶ ς, μηδὲ ἀ ναγινωσκέ σθω σοί τις νό μος μηδὲ γνῶ σις δικαστηρί ου, μηδ̓ ὅ λως ἄ νθρωπον σεαυτὸ ν ἡ γοῦ: μετὰ τῆ ς̓ Αρτέ μιδος προσκυνοῦ:
8.8.9
καὶ γὰ ρ τὴ ν ἐ κεί νης τιμὴ ν ἐ ξή ρπασας. Αὐ τῇ μό νῃ τοὺ ς ἐ π̓ αὐ τὴ ν καταφεύ γοντας ἔ ξεστι σώ ζειν, καὶ ταῦ τα πρὸ δικαστηρί ου γνώ σεως. Δεδεμέ νον δὲ οὐ δέ να λέ λυκεν ἡ θεό ς, οὐ δὲ θανά τῳ παραδοθέ ντα ἠ λευθέ ρωσε τῆ ς τιμωρί ας. Τῶ ν δυστυχού ντων εἰ σί ν,
8.8.10
οὐ τῶ ν ἀ δικού ντων οἱ βωμοί. Σὺ δὲ καὶ τοὺ ς δεθέ ντας ἐ λευθεροῖ ς καὶ τοὺ ς καταδί κους ἀ πολύ εις. Οὕ τως παρευδοκί μησας καὶ τὴ ν̓́ Αρτεμιν. Τί ς ᾤ κησεν ἀ ντὶ δεσμωτηρί ου τὸ ἱ ερό ν; Φονεὺ ς καὶ μοιχὸ ς παρὰ τῇ καθαρᾷ θεῷ: οἴ μοι μοιχὸ ς παρὰ τῇ παρθέ νῳ. Συνῆ ν δὲ αὐ τῷ καὶ γυνή τις ἀ κό λαστος, ἀ ποδρᾶ σα τὸ ν δεσπό την.
8.8.11
Καὶ γὰ ρ ταύ την, ὡ ς εἴ δομεν, ὑ πεδέ χου, καὶ μί α γέ γονεν αὐ τοῖ ς ἑ στί α παρὰ σοὶ καὶ συμπό σιον, τά χα δὲ καὶ συνεκά θευδες, ἱ ερεῦ, οἴ κημα τὸ ἱ ερὸ ν ποιή σας.̔ Η τῆ ς̓ Αρτέ μιδος οἰ κί α μοιχῶ ν γέ γονε καὶ πό ρνης θά λαμος.
8.8.12
Ταῦ τα μό λις ἐ ν χαμαιτυπεί ῳ γί νεται. Εἷ ς μὲ ν δή μοι λό γος οὗ τος κατ̓ ἀ μφοῖ ν. Τὸ ν μέ ντοι ἀ ξιῶ τῆ ς αὐ θαδεί ας δοῦ ναι τιμωρί αν, τὸ ν δὲ ἀ ποδοθῆ ναι κελεῦ σαι τῇ καταδί κῃ. Δεύ τερος δέ ἐ στί μοι πρὸ ς Μελί την μοιχεί ας ἀ γώ ν, πρὸ ς ἣ ν οὐ δὲ ν δέ ομαι λό γων: ἐ ν γὰ ρ τῇ τῶ ν θεραπαινῶ ν βασά νῳ τὴ ν ἐ ξέ τασιν γενέ σθαι δέ δοκται.
8.8.13
Ταύ τας οὖ ν αἰ τῶ, αἳ ἂ ν βασανιζό μεναι φή σωσιν οὐ κ εἰ δέ ναι τοῦ τον τὸ ν κατά δικον χρό νῳ πολλῷ συνό ντα αὐ τῇ καὶ ἐ ν ἀ νδρὸ ς χώ ρᾳ ἐ ν τῇ οἰ κί ᾳ τῇ ἐ μῇ, οὐ κ ἐ ν μοιχοῦ μό νον καθεστηκό τα, πά σης αἰ τί ας αὐ τὴ ν ἀ φί ημι.̓̀ Αν τοί νυν τοὐ ναντί ον, τὴ ν μὲ ν κατὰ τὸ ν νό μον ἀ φεῖ σθαι τῆ ς προικὸ ς φημὶ δεῖ ν ἐ μοί, τὸ ν δὲ ὑ ποσχεῖ ν τὴ ν ὀ φειλομέ νην τοῖ ς μοιχοῖ ς τιμωρί αν: θά νατος δέ ἐ στιν αὕ τη: ὥ στε ὁ ποτέ ρως ἂ ν οὗ τος ἀ ποθά νῃ, ὡ ς μοιχὸ ς ἢ ὡ ς φονεύ ς, ἀ μφοτέ ροις ἔ νοχος ὤ ν, δί κην δεδωκὼ ς οὐ δέ δωκεν.
8.8.14
̓ Αποθανὼ ν γὰ ρ ὀ φεί λει θά νατον ἄ λλον.̔ Ο δέ μοι τρί τος τῶ ν λό γων πρὸ ς τὴ ν δού λην ἐ στὶ τὴ ν ἐ μὴ ν καὶ τὸ ν σεμνὸ ν τοῦ τον πατρὸ ς ὑ ποκριτή ν, ὃ ν εἰ ς ὕ στερον, ὅ ταν τού των καταψηφί σησθε, ταμιεύ ομαι.”
8.9.1
̔ Ο μὲ ν δὴ ταῦ τα εἰ πὼ ν ἐ παύ σατο: παρελθὼ ν δὲ ὁ ἱ ερεὺ ς（ ἦ ν δὲ εἰ πεῖ ν οὐ κ ἀ δύ νατος, μά λιστα δὲ τὴ ν̓ Αριστοφά νους ἐ ζηλωκὼ ς κωμῳ δί αν） ἤ ρξατο αὐ τὸ ς λέ γειν, πά νυ ἀ στεί ως καὶ κωμῳ δικῶ ς εἰ ς πορνεί αν αὐ τοῦ καθαπτό μενος“ παρὰ τὴ ν θεὸ ν” λέ γων“ λοιδορεῖ σθαι μὲ ν οὕ τως ἀ κό σμως τοῖ ς εὖ βεβιωκό σι στό ματος ἐ στὶ ν οὐ καθαροῦ.
8.9.2
Οὗ τος δὲ οὐ κ ἐ νταῦ θα μό νον ἀ λλὰ καὶ πανταχοῦ τὴ ν γλῶ τταν μεστὴ ν ὕ βρεως ἔ χει. Καί τοιγε νέ ος ὢ ν συνεγί νετο πολλοῖ ς αἰ δοί οις ἀ νδρά σι καὶ τὴ ν ὥ ραν ἅ πασαν εἰ ς τοῦ το δεδαπά νηκε. Σεμνό τητα δεδό ρκει καὶ σωφροσύ νην ὑ πεκρί νετο, παιδεί ας προσποιού μενος ἐ ρᾶ ν καὶ τοῖ ς εἰ ς ταύ την αὐ τῷ χρωμέ νοις πά ντα ὑ ποκύ πτων καὶ ὑ ποκατακλινό μενος ἀ εί.
8.9.3
Καταλιπὼ ν γὰ ρ τὴ ν πατρῴ αν οἰ κί αν, ὀ λί γον ἑ αυτῷ μισθωσά μενος στενωπεῖ ον, εἶ χεν ἐ νταῦ θα τὸ οἴ κημα, ὁ μηρί ζων μὲ ν τὰ πολλά, πά ντας δὲ τοὺ ς χρησί μους πρὸ ς ἅ περ ἤ θελε προσεταιριζό μενος. Καὶ οὕ τω μὲ ν ἀ σκεῖ ν τὴ ν ψυχὴ ν ἐ νομί ζετο: ἦ ν δ̓ ἄ ρα τοῦ το κακουργί ας ὑ πό κρισις.
8.9.4
̓́ Επειτα κἀ ν τοῖ ς γυμνασί οις ἑ ωρῶ μεν πῶ ς τὸ σῶ μα ὑ πηλεί φετο καὶ πῶ ς πλέ κτρον περιέ βαινε καὶ τοὺ ς μὲ ν νεανί σκους, οἷ ς προσεπά λαιε, πρὸ ς τοὺ ς ἀ νδρειοτέ ρους μά λιστα συμπλεκό μενος: οὕ τως αὑ τοῦ κέ χρηται καὶ τῷ σώ ματι.
8.9.5
Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ὡ ραῖ ος ὥ ν: ἐ πεὶ δὲ εἰ ς ἄ νδρας ἧ κε, πά ντα ἀ πεκά λυψεν, ἃ τό τε ἀ πέ κρυπτε. Καὶ τοῦ μὲ ν ἄ λλου σώ ματος ἔ ξωρος γενό μενος ἠ μέ λησε, μό νην δὲ τὴ ν γλῶ τταν εἰ ς ἀ σέ λγειαν ἀ κονᾷ καὶ τῷ στό ματι χρῆ ται πρὸ ς ἀ ναισχυντί αν, ὑ βρί ζων πά ντας, ἐ πὶ τῶ ν προσώ πων φέ ρων τὴ ν ἀ ναί δειαν, ὃ ς οὐ κ ᾐ δέ σθη τὸ ν ὑ φ̓ ὑ μῶ ν ἱ ερωσύ νῃ τετιμημέ νον οὕ τως ἀ παιδεύ τως βλασφημῶ ν ὑ μῶ ν ἐ ναντί ον.
8.9.6
̓ Αλλ̓ εἰ μὲ ν ἄ λλῃ που βεβιωκὼ ς ἔ τυχον καὶ μὴ παῤ ὑ μῖ ν, ἔ δει μοι λό γων περὶ ἐ μαυτοῦ καὶ τῶ ν ἐ μοὶ βεβιωμέ νων: ἐ πεὶ δὲ σύ νιστέ μοι πό ρρω τῶ ν τού του βλασφημιῶ ν τὸ ν βί ον ἔ χοντι, φέ ρε εἴ πω πρὸ ς ὑ μᾶ ς περὶ ὧ ν ἐ γκέ κλημαι.
8.9.7
“̓́ Ελυσας” φησὶ“ τὸ ν θανά του κατεγνωσμέ νον” καὶ ἐ πὶ τού τῳ πά νυ δεινῶ ς ἐ σχετλί ασε, τύ ραννον ἀ ποκαλῶ ν με καὶ ὅ σα δὴ κατετραγῴ δησέ μου.̓́ Εστι δὲ οὐ χ ὁ σώ ζων τοὺ ς συκοφαντηθέ ντας τύ ραννος, ἀ λλ̓ ὁ τοὺ ς μηδὲ ν ἀ δικοῦ ντας μή τε βουλῆ ς μή τε δή μου κατεγνωκό τος.
8.9.8
̓̀ Η κατὰ ποί ους νό μους, εἰ πέ, τοῦ τον τὸ ν ξέ νον νεανί σκον κατέ κλεισας πρῶ τον εἰ ς τὸ δεσμωτή ριον; Τί ς προέ δρων κατέ γνω; Ποῖ ον δικαστή ριον ἐ κέ λευσε δεθῆ ναι τὸ ν ἄ νθρωπον;̓́ Εστω γὰ ρ πά ντα ἀ δική σας, ὅ σα ἂ ν εἴ πῃ ς, ἀ λλὰ κριθή τω πρῶ τον, ἐ λεγχθή τω λό γου μεταλαβώ ν.̔ Ο νό μος αὐ τό ν, ὁ καὶ σοῦ καὶ πά ντων κύ ριος, δησά τω.
8.9.9
Οὐ δενὸ ς γὰ ρ οὐ δεί ς ἐ στιν ἄ νευ κρί σεως δυνατώ τερος. Κλεῖ σον οὖ ν τὰ δικαστή ρια, κά θελε τὰ βουλευτή ρια, ἔ κβαλε τοὺ ς στρατηγού ς. Πά ντα γὰ ρ ὅ σα σὺ πρὸ ς τὸ ν πρό εδρον εἴ ρηκας ἔ οικα δικαιό τερον ἐ ρεῖ ν κατὰ σοῦ ἀ ληθῶ ς.̔ Υπανά στηθι Θερσά νδρῳ, πρό εδρε. Μέ χρι μό νων ὀ νομά των πρό εδρος εἶ.
8.9.10
Οὗ τος τὰ σὰ ποιεῖ, μᾶ λλον δὲ ὅ σα οὐ δὲ σύ. Σὺ μὲ ν γὰ ρ συμβού λους ἔ χεις, καὶ οὐ δὲ ν ἄ νευ τού των ἔ ξεστί σοι: ἀ λλ̓ οὔ τε τι τῆ ς ἐ ξουσί ας δρά σειας ἂ ν πρὶ ν ἐ λθεῖ ν ἐ πὶ τοῦ τον τὸ ν θρό νον, οὔ τε ἐ πὶ τῆ ς σῆ ς οἰ κί ας ποτὲ δεσμὸ ν ἀ νθρώ που κατέ γνως.̔ Ο δὲ γενναῖ ος οὗ τος πά ντα ἑ αυτῷ γί νεται,
8.9.11
δῆ μος, βουλή, πρό εδρος, στρατηγό ς. Οἴ κοι κολά ζει καὶ δικά ζει καὶ δεθῆ ναι κελεύ ει, καὶ ὁ τῆ ς δί κης καιρὸ ς ἑ σπέ ρα ἐ στί. Καλό ς γε καὶ ὁ νυκτερινὸ ς δικαστή ς. Καὶ νῦ ν πολλά κις βοᾷ“ κατά δικον ἔ λυσας θανά τῳ παραδοθέ ντα.” Ποί ῳ θανά τω; ποῖ ον κατά δικον;
8.9.12
Εἰ πέ μοι τοῦ θανά του τὴ ν αἰ τί αν.“̓ Επὶ φό νῳ κατέ γνωσται” φησί. Πεφό νευκεν οὖ ν; Εἰ πέ μοι, τί ς ἐ στιν, ἣ ν ἀ πέ κτεινε;̔̀ Ην γὰ ρ ἔ λεγες ἀ νῃ ρῆ σθαι, ζῶ σαν βλέ πεις, καὶ οὐ κ ἂ ν ἔ τι τολμή σειας τὸ ν αὐ τὸ ν αἰ τιᾶ σθαι φό νου. Οὐ γὰ ρ δὴ τοῦ το τῆ ς κό ρης ἐ στὶ ν εἴ δωλον: οὐ κ ἀ νέ πεμψεν ὁ̓ Αιδωνεὺ ς κατὰ σοῦ τὴ ν ἀ νῃ ρημέ νην.
8.9.13
Δυσὶ μὲ ν οὖ ν φό νοις ἔ νοχος εἶ. Τὴ ν μὲ ν γὰ ρ ἀ πέ κτεινας τῷ λό γῳ, τὸ ν δὲ τοῖ ς ἔ ργοις ἠ θέ λησας, μᾶ λλον δὲ καὶ ταύ την ἔ μελλες: τὸ γὰ ρ δρᾶ μά σου τὸ ἐ πὶ τῶ ν ἀ γρῶ ν ἠ κού σαμεν.̔ Η δὲ̓́ Αρτεμις ἡ μεγά λη θεὸ ς ἀ μφοτέ ρους ἔ σωσε, τὴ ν μὲ ν ἐ κ τῶ ν τοῦ Σωσθέ νους χειρῶ ν ἐ ξαρπά σασα, τὸ ν δὲ τῶ ν σῶ ν.
8.9.14
Καὶ τὸ ν μὲ ν Σωσθέ νην ἐ ξή ρπασας, ἵ να μὴ κατά φωρος γέ νῃ: οὐ κ αἰ σχύ νῃ δὲ ὅ τι κατηγορῶ ν τοὺ ς ξέ νους ἄ μφω συκοφαντῶ ν ἐ λή λεγξαι; Τὰ μὲ ν ἐ μὰ ἐ πὶ τοσοῦ τον εἰ ρή σθω πρὸ ς τὰ ς τού του βλασφημί ας, τὸ ν δὲ ὑ πὲ ρ τῶ ν ξέ νων λό γον αὐ τοῖ ς τού τοις παραδί δωμι.”
8.10.1
Μέ λλοντος δὲ ὑ πὲ ρ ἐ μοῦ καὶ τῆ ς Μελί της ἀ νδρὸ ς οὐ κ ἀ δό ξου μὲ ν ῥ ή τορος, ὄ ντος δὲ τῆ ς βουλῆ ς, λέ γειν, φθά σας ῥ ή τωρ ἕ τερος, ὄ νομα Σώ πατρος, Θερσά νδρου συνή γορος,“ ἀ λλ̓ ἐ μὸ ς” εἶ πεν“ ἐ ντεῦ θεν ὁ λό γος κατὰ τού των τῶ ν μοιχῶ ν, ὦ βέ λτιστε Νικό στρατε（ τοῦ το γὰ ρ ἦ ν ὄ νομα τὠ μῷ ῥ ή τορι）, εἶ τα σό ς: ὁ γὰ ρ Θέ ρσανδρος ἃ εἶ πε, πρὸ ς τὸ ν ἱ ερέ α μό νον ἀ πετεί νατο, ὀ λί γον ἁ ψά μενος ὅ σον ἐ πιψαῦ σαι καὶ τοῦ κατὰ τὸ ν δεσμώ την μέ ρους.
8.10.2
̔́ Οταν οὖ ν ἀ ποδεί ξω δυσὶ θανά τοις ἔ νοχον ὄ ντα, τό τε ἂ ν εἴ η καὶ σοὶ καιρὸ ς ἀ πολύ σασθαι τὰ ς αἰ τί ας.” Ταῦ τα εἰ πὼ ν καὶ τερατευσά μενος καὶ τρί ψας τὸ πρό σωπον“ τῆ ς μὲ ν τοῦ ἱ ερέ ως κωμῳ δί ας” ἔ φη“ ἠ κού σαμεν, πά ντα ἀ σελγῶ ς καὶ ἀ ναισχύ ντως ὑ ποκριναμέ νου τὰ εἰ ς τὸ ν Θέ ρσανδρον προσκρού σματα.”
8.10.3
Καὶ τοῦ λό γου τὸ προοί μιον μέ μψεις εἰ ς Θέ ρσανδρον ἐ φ̓ οἷ ς εἰ ς αὐ τὸ ν εἶ πεν.̓ Αλλὰ Θέ ρσανδρος μὲ ν οὐ δὲ ν ὧ ν εἶ πεν εἰ ς τοῦ τον ἐ ψεύ σατο: καὶ γὰ ρ δεσμώ την ἔ λυσε καὶ πό ρνην ὑ πεδέ ξατο καὶ συνέ γνω μοιχῷ: ἃ δὲ αὐ τὸ ς μᾶ λλον ἀ ναιδῶ ς ἐ συκοφά ντησε διασύ ρων τὸ ν Θερσά νδρου βί ον, οὐ δεμιᾶ ς ἀ πή λλακται συκοφαντί ας.
8.10.4
̔ Ιερεῖ δὲ ἔ πρεπεν, εἴ περ ἄ λλο, καὶ τοῦ το, καθαρὰ ν ἔ χειν τὴ ν γλῶ τταν ὕ βρεως（ χρή σομαι γὰ ρ τοῖ ς αὐ τοῦ πρὸ ς αὐ τό ν:） ἃ δὲ μετὰ τὴ ν κωμῳ δί αν ἐ τραγῴ δησεν ἤ δη οὕ τω φανερῶ ς καὶ οὐ κέ τι δἰ αἰ νιγμά των, σχετλιά ζων εἰ μοιχό ν τινα λαβό ντες ἐ δή σαμεν, ὑ περτεθαύ μακα τί τοσοῦ τον ἴ σχυσε πρί ασθαι πρὸ ς τὴ ν τοσαύ την σπουδή ν.
8.10.5
̔ Υπονοεῖ ν γὰ ρ τἀ ληθὲ ς ἔ στιν. Εἶ δε γὰ ρ τῶ ν ἀ κολά στων τού των τὰ πρό σωπα, τοῦ τε μοιχοῦ καὶ τῆ ς ἑ ταί ρας.̔ Ωραί α μὲ ν γὰ ρ αὕ τη καὶ νέ α, ὡ ραῖ ον δὲ καὶ τοῦ το τὸ μειρά κιον καὶ οὐ δέ πω τὴ ν ὄ ψιν ἀ ργαλέ ον, ἀ λλ̓ ἔ τι χρή σιμον πρὸ ς τὰ ς τοῦ ἱ ερέ ως ἡ δονά ς.
8.10.6
̔ Οποτέ ρα σε τού των ἐ ωνή σατο; κοινῇ γὰ ρ πά ντες ἐ καθεύ δετε καὶ ἐ μεθύ ετε κοινῇ, καὶ τῆ ς νυκτὸ ς ὑ μῶ ν οὐ δεὶ ς γέ γονε θεατή ς. Φοβοῦ μαι μὴ τὸ τῆ ς̓ Αρτέ μιδος ἱ ερὸ ν̓ Αφροδί της πεποιή κατε, καὶ περὶ ἱ ερωσύ νης κρινοῦ μεν, εἰ δεῖ σε τὴ ν τιμὴ ν ταύ την ἔ χειν.
8.10.7
Τὸ ν δὲ Θερσά νδρου βί ον ἴ σασι πά ντες καὶ ἐ κ πρώ της ἡ λικί ας μετὰ σωφροσύ νης κό σμιον, καὶ ὡ ς εἰ ς ἄ νδρας ἐ λθὼ ν ἔ γημε κατὰ τοὺ ς νό μους, σφαλεὶ ς μὲ ν εἰ ς τὴ ν περὶ τῆ ς γυναικὸ ς κρί σιν（ οὐ γὰ ρ εὗ ρεν ἣ ν ἤ λπισε）, τῷ δὲ ταύ της γέ νει καὶ τῇ οὐ σί ᾳ πεπιστευκώ ς.
8.10.8
Εἰ κὸ ς γὰ ρ αὐ τὴ ν καὶ πρὸ ς ἄ λλους τινὰ ς ἡ μαρτηκέ ναι τὸ ν πρό σθεν χρό νον, λανθά νειν δὲ ἐ π̓ ἐ κεί νοις χρηστὸ ν ἄ νδρα. Τὸ δὲ τελευταῖ ον τοῦ δρά ματος πᾶ σαν ἀ πεκά λυψε τὴ ν αἰ δῶ,
8.10.9
πεπλή ρωται δὲ ἀ ναισχυντί ας. Τοῦ γὰ ρ ἀ νδρὸ ς στειλαμέ νου τινὰ μακρὰ ν ἀ ποδημί αν, καιρὸ ν τοῦ τον νενό μικεν εὔ καιρον μοιχεί ας, καὶ νεανί σκον εὑ ροῦ σα πό ρνον（ τοῦ το γὰ ρ τὸ μεῖ ζον ἀ τύ χημα, ὅ τι τοιοῦ τον εὗ ρε τὸ ν ἐ ρώ μενον, ὃ ς πρὸ ς μὲ ν γυναῖ κας ἄ νδρας ἀ πομιμεῖ ται, γυνὴ δὲ γί νεται πρὸ ς ἄ νδρας） οὕ τως μετὰ ἀ δεί ας οὐ κ ἤ ρκεσεν ἐ πὶ τῆ ς ξέ νης αὐ τῷ συνοῦ σα φανερῶ ς, ἀ λλὰ καὶ ἐ νταῦ θα ἤ γαγε διὰ τοσού του πελά γους συγκαθεύ δουσα κἀ ν τῷ σκά φει φανερῶ ς ἀ σελγαί νουσα πά ντων ὁ ρώ ντων.
8.10.10
̓̀ Ω μοιχεί ας γῇ καὶ θαλά ττῃ μεμερισμέ νης: ὢ μοιχεί ας ἀ πὸ Αἰ γύ πτου μέ χρις̓ Ιωνί ας ἐ κτεταμέ νης. Μοιχεύ εταί τις, ἀ λλὰ πρὸ ς μί αν ἡ μέ ραν: ἂ ν δὲ καὶ δεύ τερον γέ νηται τὸ ἀ δί κημα, κλέ πτει τὸ ἔ ργον καὶ πά ντας ἀ ποκρύ πτεται: αὕ τη δὲ οὐ χ ὑ πὸ σά λπιγγι μό νον ἀ λλὰ καὶ κή ρυκι μοιχεύ εται.
8.10.11
̓́ Εφεσος ὅ λη τὸ ν μοιχὸ ν ἔ γνωκεν: ἡ δὲ οὐ κ ᾐ σχύ νετο τοῦ το ἀ πὸ τῆ ς ξέ νης ἐ νεγκοῦ σα τὸ ἀ γώ γιμον κά λλος, μοιχὸ ν ἐ μπεπορευμέ νη.“̓ Αλλ̓
8.10.12
ᾤ μην̓ φησὶ“ τὸ ν ἄ νδρα τετελευτηκέ ναι.” Οὐ κοῦ ν εἰ μὲ ν τέ θνηκεν, ἀ πή λλαξαι τῆ ς αἰ τί ας: οὐ δὲ γὰ ρ ἔ στιν ὁ τὴ ν μοιχεί αν παθώ ν, οὐ δὲ ὑ βρί ζεται γά μος οὐ κ ἔ χων ἄ νδρα: εἰ δὲ ὁ γά μος τῷ τὸ ν γή μαντα ζῆ ν οὐ κ ἀ νῄ ρηται, τὴ ν γαμηθεῖ σαν διαφθεί ραντος ἄ λλου λῃ στεύ εται.̔́ Ωσπερ γὰ ρ μὴ μέ νοντος ὁ μοιχὸ ς οὐ κ ἦ ν, μέ νοντος δὴ μοιχό ς ἐ στιν.”
8.11.1
̓́ Ετι τοῦ Σωπά τρου λέ γοντος ὑ ποτεμὼ ν αὐ τοῦ τὸ ν λό γον ὁ Θέ ρσανδρος“ ἀ λλ̓ οὐ κ” ἔ φη“ δεῖ λό γων. Δύ ο γὰ ρ προκαλοῦ μαι προκλή σεις Μελί την τε ταύ την καὶ τὴ ν δοκοῦ σαν εἶ ναι τοῦ θεοπρό που θυγατέ ρα,
8.11.2
τῷ δὲ ὄ ντι δού λην ἐ μή ν:” καὶ ἀ νεγί νωσκε“ προκαλεῖ ται Θέ ρσανδρος Μελί την καὶ Λευκί ππην, τοῦ το γὰ ρ ἤ κουσα τὴ ν πό ρνην καλεῖ σθαι: Μελί την μέ ν, εἰ μὴ κεκοινώ νηκεν εἰ ς̓ Αφροδί την τῷ δε τῷ ξέ νῳ παῤ ὃ ν ἀ πεδή μουν χρό νον, εἰ ς τὸ τῆ ς ἱ ερᾶ ς Στυγὸ ς ὕ δωρ εἰ σβᾶ σαν καὶ ἐ πομοσαμέ νην ἀ πηλλά χθαι τῶ ν ἐ γκλημά των: τὴ ν δὲ ἑ τέ ραν, εἰ μὲ ν τυγχά νει γυνή, δουλεύ ειν τῷ δεσπό τῃ: δού λαις γὰ ρ μό ναις γυναιξὶ ν ἔ ξεστιν εἰ ς τὸ ν τῆ ς̓ Αρτέ μιδος νεὼ ν παριέ ναι: εἰ δέ φησιν εἶ ναι παρθέ νος, ἐ ν τῷ τῆ ς σύ ριγγος ἄ ντρῳ
8.11.3
κλεισθῆ ναι.”̔ Ημεῖ ς μὲ ν οὖ ν εὐ θὺ ς ἐ δεξά μεθα τὴ ν πρό κλησιν: καὶ γὰ ρ ᾔ δειμεν αὐ τὴ ν ἐ σομέ νην: ἡ δὲ Μελί τη θαρρή σασα τῷ παῤ ὃ ν ἀ πεδή μει χρό νον ὁ Θέ ρσανδρος μηδέ ν μοι κοινὸ ν πρὸ ς αὐ τὴ ν γεγονέ ναι πλὴ ν λό γων“ ἀ λλὰ καὶ ἔ γωγε” ἔ φη“ ταύ την δέ χομαι τὴ ν πρό κλησιν, καὶ ἔ τι πλέ ον αὐ τὴ προστί θημι: τὸ δὲ μέ γιστον, οὐ δὲ εἶ δον τὸ παρά παν οὔ τε ξέ νον οὔ τε πολί την ἥ κειν εἰ ς ὁ μιλί αν παῤ ὃ ν λέ γεις καιρό ν σε δεῖ παθεῖ ν,
8.11.4
ἂ ν συκοφά ντης ἁ λῷ ς;”“̔́ Ο τι ἂ ν” ἔ φη“ δό ξῃ προστιμῆ σαι τοῖ ς δικασταῖ ς.”̓ Επὶ τού τοις διελύ θη τὸ δικαστή ριον, καὶ εἰ ς τὴ ν ὑ στεραί αν διώ ριστο τὰ τῆ ς προκλή σεως ἡ μῖ ν γενέ σθαι.
8.12.1
Τὸ δὲ τῆ ς Στυγὸ ς ὕ δωρ εἶ χεν οὕ τως. Παρθέ νος ἦ ν εὐ ειδή ς, ὄ νομἁ Ροδῶ πις, κυνηγί ων ἐ ρῶ σα καὶ θή ρας: πό δες ταχεῖ ς, εὔ στοχοι χεῖ ρες, ζώ νη καὶ μί τρα καὶ ἀ νεζωσμέ νος εἰ ς γό νυ χιτὼ ν καὶ κατὰ ἄ νδρας κουρὰ τριχῶ ν.̔ Ορᾷ ταύ την̓́ Αρτεμις, καὶ ἐ πῄ νει καὶ ἐ κά λει καὶ σύ νθηρον ἐ ποιή σατο, καὶ τὰ πλεῖ στα κοινὰ ἦ ν αὐ ταῖ ς θηρά ματα.
8.12.2
̓ Αλλὰ καὶ ὤ μοσεν ἀ εὶ παραμενεῖ ν καὶ τὴ ν πρὸ ς ἄ νδρας ὁ μιλί αν φυγεῖ ν καὶ τὴ ν ἐ ξ̓ Αφροδί της ὕ βριν μὴ παθεῖ ν.̓́ Ωμοσεν ἡ̔ Ροδῶ πις, καὶ ἤ κουσεν ἡ̓ Αφροδί τη καὶ ὀ ργί ζεται καὶ ἀ μύ νασθαι θέ λει τὴ ν κό ρην τῆ ς ὑ περοψί ας.
8.12.3
Νεανί σκος ἦ ν̓ Εφέ σιος καλὸ ς ἐ ν μειρακί οις ὅ σον̔ Ροδῶ πις ἐ ν παρθέ νοις: Εὐ θύ νικον αὐ τὸ ν ἐ κά λουν: ἐ θή ρα δὲ καὶ αὐ τὸ ς ὡ ς̔ Ροδῶ πις, καὶ τὴ ν̓ Αφροδί την ὁ μοί ως οὐ κ ἤ θελεν εἰ δέ ναι.
8.12.4
̓ Επ̓ ἀ μφοτέ ρους οὖ ν ἡ θεὸ ς ἔ ρχεται καὶ τὰ ς θή ρας αὐ τῶ ν εἰ ς ἓ ν συνά γει: τέ ως γὰ ρ ἦ σαν κεχωρισμέ νοι: ἡ δὲ̓́ Αρτεμις τηνικαῦ τα οὐ παρῆ ν. Παραστησαμέ νη δὲ τὸ ν υἱ ὸ ν τὸ ν τοξό την ἡ̓ Αφροδί τη εἶ πε“ τέ κνον, ζεῦ γος τοῦ το ὁ ρᾷ ς ἀ ναφρό διτον καὶ ἐ χθρὸ ν ἡ μῶ ν καὶ τῶ ν ἡ μετέ ρων μυστηρί ων: ἡ δὲ παρθέ νος καὶ θρασύ τερον ὤ μοσε κατ̓ ἐ μοῦ: ὁ ρᾷ ς αὐ τοὺ ς ἐ πὶ τὴ ν ἔ λαφον συντρέ χοντας.
8.12.5
̓́ Αρξαι καὶ σὺ τῆ ς θή ρας ἀ πὸ πρώ της τῆ ς τολμηρᾶ ς κό ρης: καὶ πά ντως γε τὸ σὸ ν βέ λος εὐ στοχώ τερό ν ἐ στιν.”̓ Εντεί νουσιν ἀ μφό τεροι τὰ τό ξα, ἡ μὲ ν ἐ πὶ τὴ ν ἔ λαφον, ὁ δὲ̓́ Ερως ἐ πὶ τὴ ν παρθέ νον: καὶ ἀ μφό τεροι τυγχά νουσι, καὶ ἡ κυνηγέ τις μετὰ τὴ ν θή ραν ἦ ν τεθηραμέ νη:
8.12.6
καὶ εἶ χεν ἡ μὲ ν ἔ λαφος εἰ ς τὰ νῶ τα τὸ βέ λος, ἡ δὲ παρθέ νος εἰ ς τὴ ν καρδί αν: τὸ δὲ βέ λος, Εὐ θύ νικον φιλεῖ ν.
8.12.7
Δεύ τερον δὲ καὶ ἐ πὶ τοῦ τον οἰ στὸ ν ἀ φί ησι. Καὶ εἶ δον ἀ λλή λους ὁ Εὐ θύ νικος καὶ ἡ̔ Ροδῶ πις, καὶ ἔ στησαν μὲ ν τὸ πρῶ τον τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς ἑ κά τεροι, μηδέ τερος ἐ κκλῖ ναι θέ λων ἐ πὶ θά τερα: κατὰ μικρὸ ν δὲ τὰ τραύ ματα ἀ μφοῖ ν ἐ ξά πτεται, καὶ αὐ τοὺ ς ὁ̓́ Ερως ἐ λαύ νει κατὰ τουτὶ τὸ ἄ ντρον, οὗ νῦ ν ἐ στιν ἡ πηγή, καὶ ἐ νταῦ θα τὸ ν ὅ ρκον ψεύ δονται.
8.12.8
̔ Ἤ Αρτεμις ὁ ρᾷ τὴ ν̓ Αφροδί την γελῶ σαν καὶ τὸ πραχθὲ ν συνί ησι καὶ εἰ ς ὕ δωρ λύ ει τὴ ν κό ρην ἔ νθα τὴ ν παρθενί αν ἔ λυσε. Καὶ διὰ τοῦ το, ὅ ταν τις αἰ τί αν ἔ χῃ ἀ φροδισί ων, εἰ ς τὴ ν πηγὴ ν εἰ σβᾶ σα ἀ πολού εται: ἡ δέ ἐ στιν ὀ λί γη καὶ μέ χρι κνή μης μέ σης.
8.12.9
̔ Η δὲ κρί σις: ἐ γγρά ψασα τὸ ν ὅ ρκον γραμματεί ῳ μηρί νθῳ δεδεμέ νον περιεθή κατο τῇ δέ ρῃ: κἂ ν μὲ ν ἀ ψευδῇ τὸ ν ὅ ρκον, μέ νει κατὰ χώ ραν ἡ πηγή: ἂ ν δὲ ψεύ δηται, τὸ ὕ δωρ ὀ ργᾷ καὶ ἀ ναβαί νει μέ χρι τῆ ς δέ ρης καὶ τὸ γραμματεῖ ον ἐ κά λυψε.
8.13.1
Ταῦ τα εἰ πό ντες, καὶ τοῦ καιροῦ προελθό ντος εἰ σἑ σπέ ραν, ἀ πῄ ειμεν κοιμησό μενοι, χωρὶ ς ἕ καστος. Τῇ δὲ ὑ στεραί ᾳ ὁ δῆ μος μὲ ν ἅ πας παρῆ ν, ἡ γεῖ το δὲ Θέ ρσανδρος φαιδρῷ τῷ προσώ πῳ καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς ἅ μα βλέ πων σὺ ν γέ λωτι, ἐ στό λιστο δὲ ἡ Λευκί ππη τῇ ἱ ερᾷ στολῇ. Ποδή ρης ὁ χιτώ ν, ὀ θό νης ὁ χιτώ ν, ζώ νη κατὰ μέ σον τὸ ν χιτῶ να, ταινί α περὶ τὴ ν κεφαλὴ ν φοινικοβαφή ς, ἀ σά νδαλος ὁ ποῦ ς.
8.13.2
Καὶ ἡ μὲ ν εἰ σῆ λθε πά νυ κοσμί ως: ἐ γὼ δὲ ὡ ς εἶ δον, εἱ στή κειν τρέ μων καὶ ταῦ τα πρὸ ς ἐ μαυτὸ ν ἔ λεγον“ ὅ τι μὲ ν παρθέ νος ἡ Λευκί ππη πεπί στευκα, ἀ λλὰ τὸ ν Πᾶ να, ὦ φιλτά τη,
8.13.3
φοβοῦ μαι. Θεό ς ἐ στι φιλοπά ρθενος, καὶ δέ δοικα μὴ δευτέ ρα καὶ σὺ σύ ριγξ γέ νῃ.̓ Αλλ̓ ἐ κεί νη μὲ ν ἔ φυγε διώ κοντα αὐ τὸ ν ἐ ν πεδί ῳ καὶ ἐ διώ κετο ἐ ν πλά τει: σὲ δὲ καὶ εἴ σω θυρῶ ν ἀ πεκλεί σαμεν ὡ ς ἐ ν πολιορκί ᾳ,
8.13.4
ἵ να, ἂ ν διώ κῃ, μὴ δύ νῃ φυγεῖ ν.̓ Αλλ̓, ὦ δέ σποτα Πά ν, εὐ γνωμονή σειας καὶ μὴ παραβαί ης τὸ ν νό μον τοῦ τό που: ἡ μεῖ ς γὰ ρ αὐ τὸ ν τετηρή καμεν.̓ Εξί τω πά λιν ἡ μῖ ν ἡ Λευκί ππη παρθέ νος: ταύ τας πρὸ ς τὴ ν̓́ Αρτεμιν συνθή κας ἔ χεις: μὴ ψεύ σῃ τὴ ν παρθέ νον.”
8.14.1
Ταῦ τά μου πρὸ ς ἐ μαυτὸ ν λαλοῦ ντος μέ λος ἐ ξηκού ετο μουσικό ν, καὶ ἐ λέ γετο μηδεπώ ποτε λιγυρώ τερον οὕ τως ἀ κουσθῆ ναι, καὶ εὐ θὺ ς ἀ νεῳ γμέ νας εἴ δομεν τὰ ς θύ ρας.
8.14.2
̔ Ως δὲ ἐ ξέ θορεν ἡ Λευκί ππη, πᾶ ς μὲ ν ὁ δῆ μος ἐ ξεβό ησεν ὑ φ̓ ἡ δονῆ ς καὶ τὸ ν Θέ ρσανδρον ἐ λοιδό ρουν, ἐ γὼ δὲ ὅ στις ἐ γεγό νειν οὐ κ ἂ ν εἴ ποιμι λό γῳ. Μί αν μὲ ν δὴ ταύ την νί κην καλλί στην νενικηκό τες ἀ πῄ ειμεν, ἐ πὶ δὲ τὴ ν δευτέ ραν κρί σιν ἐ χωροῦ μεν, τὴ ν Στύ γα.
8.14.3
Καὶ ὁ δῆ μος οὕ τω μετεσκευά ζετο καὶ πρὸ ς ταύ την τὴ ν θέ αν: καὶ πά ντα συνεπεραί νετο κἀ κεῖ.̔ Η Μελί τη τὸ γραμματεῖ ον περιέ κειτο: ἡ πηγὴ διαυγὴ ς καὶ ὀ λί γη: ἡ δὲ ἐ νέ βη εἰ ς αὐ τὴ ν καὶ ἔ στη φαιδρῷ τῷ προσώ πῳ.
8.14.4
Τὸ δὲ ὕ δωρ οἷ ον ἦ ν κατὰ χώ ραν ἔ μενε, μηδὲ τὸ βραχύ τατον ἀ ναθορὸ ν τοῦ συνή θους μέ τρου.̓ Επεὶ δὲ ὁ χρό νος, ὃ ν ἐ νδιατρί βειν ἐ ν τῇ πηγῇ διώ ριστο, παρεληλύ θει, τὴ ν μὲ ν ὁ πρό εδρος δεξιωσά μενος ἐ κ τοῦ ὕ δατος ἐ ξά γει, δύ ο παλαί σματα τοῦ Θερσά νδρου νενικημέ νου: μέ λλων δὲ καὶ τὸ τρί τον ἡ ττᾶ σθαι, ὑ πεκδὺ ς εἰ ς τὴ ν οἰ κί αν ἐ κδιδρά σκει; φοβηθεὶ ς μὴ καὶ καταλεύ σειεν αὐ τὸ ν ὁ δῆ μος.
8.14.5
Τὸ ν γὰ ρ Σωσθέ νην εἷ λκον ἄ γοντες νεανί σκοι τέ τταρες, δύ ο μὲ ν τῆ ς Μελί της συγγενεῖ ς, δύ ο δὲ οἰ κέ ται: τού τους γὰ ρ ἐ πεπό μφει ζητή σοντας αὐ τὸ ν ἡ Μελί τη. Συνεὶ ς δὲ ὁ Θέ ρσανδρος πό ρρωθεν καὶ καταμηνύ σοντα τὸ πρᾶ γμα εἰ δώ ς, ἂ ν ἐ ν βασά νοις γέ νηται, φθά σας ἀ ποδιδρά σκει καὶ νυκτὸ ς ἐ πελθού σης τῆ ς πό λεως ὑ πεξέ ρχεται.
8.14.6
Τὸ ν δὲ Σωσθέ νην εἰ ς τὴ ν εἱ ρκτὴ ν ἐ κέ λευσαν οἱ ἄ ρχοντες ἐ μβληθῆ ναι, τοῦ Θερσά νδρου φυγό ντος. Τό τε μὲ ν οὖ ν ἀ πηλλαττό μεθα, κατὰ κρά τος ἤ δη περιγενό μενοι καὶ ὑ πὸ πά ντων εὐ φημού μενοι.
8.15.1
Τῇ δὲ ὑ στεραί ᾳ τὸ ν Σωσθέ νην ἦ γον ἐ πὶ τοὺ ς ἄ ρχοντας οἱ ταύ την ἔ χοντες τὴ ν πί στιν.̔ Ο δὲ ἐ πὶ βασά νους ἑ αυτὸ ν ἀ γό μενον ἰ δὼ ν πά ντα σαφῶ ς λέ γει, ὅ σα τε ἐ τό λμησεν ὁ Θέ ρσανδρος καὶ ὅ σα αὐ τὸ ς ὑ πηρέ τησεν: οὐ παρέ λιπε δὲ οὐ δὲ ὅ σα ἰ δί ᾳ πρὸ τῶ ν τῆ ς Λευκί ππης θυρῶ ν διελέ χθησαν πρὸ ς ἀ λλή λους περὶ αὐ τῆ ς.
8.15.2
Καὶ ὁ μὲ ν αὖ θις εἰ ς τὴ ν εἱ ρκτὴ ν ἐ βέ βλητο, δώ σων δί κην, τοῦ δὲ Θερσά νδρου φυγὴ ν ἀ πό ντος κατέ γνωσαν: ἡ μᾶ ς δὲ ὁ ἱ ερεὺ ς ὑ πεδέ χετο πά λιν τὸ ν εἰ θισμέ νον τρό πον.
8.15.3
Καὶ μεταξὺ δειπνοῦ ντες ἐ μυθολογοῦ μεν ἅ τε τὴ ν προτεραί αν ἐ τύ χομεν εἰ πό ντες καὶ εἴ τι ἐ πιδεέ στερον ἦ ν ὧ ν ἐ πά θομεν.̔ Η Λευκί ππη δὲ ἅ τε δὴ τὸ ν πατέ ρα μηκέ τι αἰ δουμέ νη, ὡ ς ἂ ν σαφῶ ς παρθέ νος εὑ ρεθεῖ σα, τὰ συμβά ντα μεθ̓ ἡ δονῆ ς διηγεῖ το.
8.15.4
̓ Επεὶ δὲ κατὰ τὴ ν Φά ρον ἐ γεγό νει καὶ τοὺ ς λῃ στά ς, λέ γω πρὸ ς αὐ τὴ ν“ οὐ κ ἐ ρεῖ ς ἡ μῖ ν τὸ ν μῦ θον τῶ ν τῆ ς Φά ρου λῃ στῶ ν καὶ τῆ ς ἀ ποτμηθεί σης ἐ κεῖ τὸ αἴ νιγμα κεφαλῆ ς, ἵ να σου καὶ ὁ πατὴ ρ ἀ κού σῃ; τοῦ το γὰ ρ μό νον ἐ νδεῖ πρὸ ς ἀ κρό ασιν τοῦ παντὸ ς δρά ματος.”
8.16.1
“ Γυναῖ κα” ἔ φη“ κακοδαί μονα ἐ ξαπατή σαντες οἱ λῃ σταὶ τῶ ν ἐ πὶ μισθῷ πωλουσῶ ν τὰ̓ Αφροδί της, ὡ ς δὴ ναυκλή ρῳ τινὶ συνεσομέ νην ἐ πὶ τοῦ σκά φους, ταύ την εἶ χον ἐ πὶ τῆ ς νεώ ς, ἀ γνοοῦ σαν τὴ ν ἀ λή θειαν ἐ φ̓ ὃ παρῆ ν, ὑ ποπί νουσαν δὲ ἡ συχῆ σύ ν τινι τῶ ν πειρατῶ ν:
8.16.2
λό γῳ δ̓ ἦ ν ἐ ραστὴ ς ὁ λῃ στή ς.̓ Επεὶ δὲ ἁ ρπά σαντέ ς με, ὡ ς εἶ δες, ἐ νέ θεσαν τῷ σκά φει καὶ πτερώ σαντες αὐ τὸ ταῖ ς κώ παις ἔ φυγον, ὁ ρῶ ντες τὴ ν διώ κουσαν ναῦ ν φθά νουσαν, περιελό ντες τό ν τε κό σμον καὶ τὴ ν ἐ σθῆ τα τῆ ς ταλαιπώ ρου γυναικὸ ς ἐ μοὶ περιτιθέ ασι, τοὺ ς δὲ ἐ μοὺ ς χιτωνί σκους ἐ κεί νῃ: καὶ στή σαντες αὐ τὴ ν ἐ πὶ τῆ ς πρύ μνης, ὅ θεν διώ κοντες ὄ ψοισθε, τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτέ μνουσιν αὐ τῆ ς, καὶ τὸ μὲ ν σῶ μα ἔ ρριψαν, ὡ ς εἶ δες, κατὰ τῆ ς θαλά σσης, τὴ ν δὲ κεφαλή ν, ὡ ς ἔ πεσεν, εἶ χον ἐ πὶ τῆ ς νεὼ ς τό τε.
8.16.3
Μικρὸ ν γὰ ρ ὕ στερον καὶ ταύ την ἀ ποσκευά σαντες ἔ ρριψαν ὁ μοί ως, ὅ τε μηκέ τι τοὺ ς διώ κοντας εἶ δον. Οὐ κ οἶ δα δὲ πό τερον τού του χά ριν προπαρασκευά σαντες ἔ τυχον τὴ ν γυναῖ κα ἢ διεγνωκό τες ἀ νδραποδί σαντες πωλῆ σαι, ὥ σπερ ὕ στερον πεπρά κασι κἀ μέ: τῷ δὲ διώ κεσθαι πρὸ ς ἀ πά την τῶ ν διωκό ντων ἀ ντ̓ ἐ μοῦ σφά ττουσι, νομί ζοντες πλέ ον ἐ μπολή σειν ἐ κ τῆ ς ἐ μῆ ς πρά σεως ἢ τῆ ς ἐ κεί νης.
8.16.4
Διὰ τοῦ το γὰ ρ καὶ τὸ ν Χαιρέ αν τὴ ν ἀ ξί αν δό ντα δί κην ἐ πεῖ δον: αὐ τὸ ς γὰ ρ ἦ ν ὁ συμβουλεύ σας ἀ ντ̓ ἐ μοῦ τὴ ν ἄ νθρωπον ἀ ποκτεί ναντας ῥ ῖ ψαι.
8.16.5
̔ Ο δὲ λοιπὸ ς τῶ ν λῃ στῶ ν ὄ χλος οὐ κ ἔ φασά ν με αὐ τῷ ἀ φή σειν μό νῳ: φθά νειν γὰ ρ ἤ δη λαβό ντα σῶ μα ἕ τερον, ὃ πραθὲ ν ἂ ν παρέ σχεν αὐ τοῖ ς ἀ φορμὴ ν κέ ρδους: δεῖ ν δὲ ἀ ντὶ τῆ ς θανού σης ἐ μὲ πραθεῖ σαν κοινὴ ν ἅ πασιν αὐ τοῖ ς γενέ σθαι μᾶ λλον ἢ ἐ κεί νῳ μό νῳ.
8.16.6
̔ Ως δὲ ἀ ντέ λεγε, δικαιολογού μενος δῆ θεν καὶ τὰ ς συνθή κας προφέ ρων, ὡ ς οὐ κ εἰ ς πρᾶ σιν ἁ ρπά σειεν αὐ τοῖ ς ἀ λλ̓ ἐ ρωμέ νην αὑ τῷ, καί τι θρασύ τερον εἶ πε, εἷ ς τῶ ν λῃ στῶ ν, καλῶ ς ποιῶ ν,
8.16.7
ὄ πισθεν ἑ στὼ ς ἀ ποκό πτει τὴ ν κεφαλὴ ν αὐ τοῦ.̔ Ο μὲ ν οὖ ν δί κην οὐ μεμπτὴ ν δοὺ ς τῆ ς ἁ ρπαγῆ ς ἔ ρριπτο καὶ αὐ τὸ ς κατὰ τῆ ς θαλά σσης, οἱ δὲ λῃ σταὶ δύ ο πλεύ σαντες ἡ μερῶ ν ἄ γουσί με οὐ κ οἶ δ̓ ὅ ποι γε καὶ πιπρά σκουσιν ἐ μπό ρῳ συνή θει, κἀ κεῖ νος Σωσθέ νει.”
8.17.1
Λέ γει δὴ καὶ ὁ Σώ στρατος“ ἐ πεὶ τοί νυν τοὺ ς ὑ μετέ ρους μύ θους, ὦ παιδί α, κατελέ ξατε, φέ ρε ἀ κού σατε” ἔ φη“ καὶ παῤ ἐ μοῦ τὰ οἴ κοι πραχθέ ντα περὶ Καλλιγό νην τὴ ν σή ν, ὦ Κλειτοφῶ ν, ἀ δελφή ν,
8.17.2
ἵ να μὴ ἀ σύ μβολος ὦ μυθολογί ας παντά πασι.” Κἀ γὼ ἀ κού σας τὸ τῆ ς ἀ δελφῆ ς ὄ νομα πά νυ τὴ ν γνώ μην ἐ πεστρά φην καὶ“ ἄ γε, πά τερ” εἶ πον“ λέ γε: μό νον περὶ ζώ σης λέ γοις.”̓́ Αρχεται δὴ λέ γειν ἃ φθά νω προειρηκὼ ς ἅ παντα, τὸ ν Καλλισθέ νην, τὸ ν χρησμό ν,
8.17.3
τὴ ν θεωρί αν, τὸ ν λέ μβον, τὴ ν ἁ ρπαγή ν. Εἶ τα προσέ θηκεν ὅ τι“ μαθὼ ν κατὰ τὸ ν πλοῦ ν ὡ ς οὐ κ ἦ ν θυγά τηρ ἐ μή, διημαρτή θη δὲ τὸ πᾶ ν ἔ ργον αὐ τῷ, ἤ ρα δ̓ ὅ μως καὶ σφό δρα τῆ ς Καλλιγό νης, προσπεσὼ ν αὐ τῆ ς τοῖ ς γό νασι“ δέ σποινα” εἶ πε“ μή με νομί σῃ ς λῃ στὴ ν εἶ ναί τινα καὶ κακοῦ ργον, ἀ λλὰ γά ρ εἰ μι τῶ ν εὖ γεγονό των, γέ νει Βυζά ντιος, δεύ τερος οὐ δενό ς: ἔ ρως δέ με λῃ στεί ας ὑ ποκριτὴ ν πεποί ηκε καὶ ταύ τας ἐ πὶ σοὶ πλέ ξαι τὰ ς τέ χνας. Δοῦ λον οὖ ν με σεαυτῆ ς ἀ πὸ ταύ της τῆ ς ἡ μέ ρας νό μιζε: καί σοι προῖ κα ἐ πιδί δωμι τὸ μὲ ν πρῶ τον ἐ μαυτό ν, ἔ πειτα ὅ σην οὐ κ ἂ ν ὁ πατὴ ρ ἐ πέ δωκέ σοι: τηρή σω δέ σε παρθέ νον μέ χριπερ ἂ ν σοὶ δοκῇ.” Καὶ ταῦ τα% 5εἰ πὼ ν καὶ ἔ τι τού των πλεί ονα εὐ αγωγοτέ ραν τὴ ν κό ρην αὐ τῷ γενέ σθαι παρεσκεύ ασεν.
8.17.4
̓͂ Ην δὲ καὶ ὀ φθῆ ναι καλὸ ς καὶ στωμύ λος καὶ πιθανώ τατος, καὶ ἐ πειδὴ ἧ κεν εἰ ς τὸ Βυζά ντιον, συμβό λαιον ποιησά μενος προικὸ ς μεγί στης καὶ τἆ λλα πολυτελῶ ς παρασκευά σας, ἐ σθῆ τά τε καὶ χρυσὸ ν καὶ ὅ σα εἰ ς κό σμον γυναικῶ ν εὐ δαιμό νων, περιεῖ πεν εὖ καὶ καλῶ ς, ἄ χραντον τηρῶ ν, ὡ ς ἐ πηγγεί λατο, ὥ στε καὶ αὐ τὴ ν ᾑ ρή κει τὴ ν κό ρην ἤ δη.
8.17.5
̔ Ο δὲ καὶ τἆ λλα πά ντα παρεῖ χεν ἑ αυτὸ ν κοσμιώ τατον καὶ ἐ πιεικῆ καὶ σώ φρονα, καὶ ἦ ν τις ἐ ξαί φνης περὶ τὸ ν νεανί σκον θαυμαστὴ μεταβολή.̔́ Εδρας τε γὰ ρ ἐ ξανί στατο τοῖ ς πρεσβυτέ ροις καὶ ἐ πεμελεῖ το φθά νειν προσαγορεύ ων τοὺ ς ἐ ντυγχά νοντας, καὶ τὸ τέ ως ἄ κριτον πολυτελὲ ς ἐ κ τῆ ς πρὶ ν ἀ σωτί ας εἰ ς τὸ εὔ βουλον μεταπῖ πτον τὸ μεγαλό φρον ἐ φύ λαττε πρὸ ς τοὺ ς ἐ ν χρεί ᾳ τοῦ λαβεῖ ν διὰ πενί αν ὄ ντας, ὥ στε θαυμά ζειν ἅ παντας τὸ αἰ φνί διον οὕ τως ἐ κ τοῦ χεί ρονος εἰ ς τὸ πά νυ χρηστὸ ν μετελθό ν.
8.17.6
̓ Εμὲ δ̓ οὖ ν ᾑ ρή κει πά ντων μᾶ λλον, καὶ ὑ περηγά πων αὐ τὸ ν καὶ τὴ ν πρὶ ν ἀ σωτί αν φύ σεως ἐ νό μιζον εἶ ναι θαυμαστὴ ν μεγαλουργί αν, ἀ λλ̓ οὐ κ ἀ κρασί αν.
8.17.7
Κἀ μὲ οὖ ν ὑ πεισῄ ει τὸ τοῦ Θεμιστοκλέ ους, ὅ τι κἀ κεῖ νος τὴ ν πρώ την ἡ λικί αν σφό δρα δό ξας ἀ κό λαστος εἶ ναι πά ντας ὑ περέ βαλεν̓ Αθηναί ους ὕ στερον σοφί ᾳ τε καὶ ἀ νδραγαθί ᾳ: καὶ δὴ μετενό ουν ἀ ποσκορακί σας αὐ τό ν, ὅ τε μοι περὶ τοῦ τῆ ς θυγατρὸ ς διελέ χθη γά μου.
8.17.8
Καὶ γά ρ με σφό δρα ἐ θερά πευε καὶ ἐ κά λει πατέ ρα καὶ κατὰ τὴ ν ἀ γορὰ ν ἐ δορυφό ρει καὶ τῶ ν εἰ ς πό λεμον γυμνασί ων οὐ κ ἠ μέ λει, ἀ λλὰ καὶ πά νυ ἐ ρρωμέ νως ἐ ν ταῖ ς ἱ ππασί αις διέ πρεπεν.
8.17.9
̓͂ Ην μὲ ν οὖ ν καὶ παρὰ τὸ ν τῆ ς ἀ σωτί ας χρό νον τού τοις χαί ρων καὶ χρώ μενος, ἀ λλ̓ ὡ ς ἐ ν τρυφῇ καὶ παιδιᾷ: τὸ δὲ ἀ νδρεῖ ον ὅ μως αὐ τῷ καὶ τὸ ἔ μπειρον λεληθό τως ἐ τρέ φετο: τέ λεον δὲ ἦ ν αὐ τῷ τὸ% 5ἔ ργον πρὸ ς τὸ καρτερῶ ς καὶ ποικί λως διαπρέ πειν ἐ ν τοῖ ς πολεμικοῖ ς.
8.17.10
̓ Επεδί δου δὲ καὶ χρή ματα ἱ κανὰ τῇ πό λει. Κἀ κεῖ νον ἅ μα ἐ μοὶ στρατηγὸ ν προεβά λοντο: ὅ θεν ἔ τι μᾶ λλον ὑ περησπά ζετό με, ὑ πή κοό ν μοι κατὰ πά ντα παρέ χων ἑ αυτό ν.”
8.18.1
“̓ Επεὶ δ̓ ἐ νική σαμεν τὸ ν πό λεμον ἐ πιφανεί ᾳ τῶ ν θεῶ ν καὶ ὑ ποστρέ ψαντες εἰ ς τὸ Βυζά ντιον, εὐ φημοῦ ντες τὸ ν̔ Ηρακλέ α καὶ τὴ ν̓́ Αρτεμιν ἐ χειροτονή θημεν ἐ γὼ μὲ ν ἐ νταῦ θα τῇ̓ Αρτέ μιδι, ὁ δὲ εἰ ς Τύ ρον̔ Ηρακλεῖ, λαβό μενό ς μου τῆ ς δεξιᾶ ς ὁ Καλλισθέ νης διηγεῖ ται πρῶ τον τὰ πεπραγμέ να αὐ τῷ περὶ τὴ ν Καλλιγό νην.
8.18.2
̔̓ Αλλὰ ἅ περ ἐ ποιή σαμεν, πά τεῤ εἶ πε“ τὰ μὲ ν νεό τητος φύ σει πέ πρακται βί ᾳ, τὰ δὲ μετὰ ταῦ τα προαιρέ σει. Παρθέ νον γὰ ρ τὴ ν κό ρην μέ χρι τού του τετή ρηκα, καὶ ταῦ τα πολέ μοις ὁ μιλῶ ν, ἐ ν οἷ ς οὐ δεὶ ς ἀ ναβά λλεται τὰ ς ἡ δονά ς.
8.18.3
Νῦ ν οὖ ν εἰ ς τὴ ν Τύ ρον αὐ τὴ ν ἀ παγαγεῖ ν ἔ γνωκα πρὸ ς τὸ ν πατέ ρα καὶ νό μῳ παῤ ἐ κεί νου λαβεῖ ν τὸ ν γά μον.̓̀ Αν μὲ ν οὖ ν ἐ θελή σῃ μοι δοῦ ναι τὴ ν κό ρην, ἀ γαθῇ τύ χῃ δέ ξομαι: ἂ ν δὲ σκαιὸ ς γέ νηται καὶ δύ σκολος, παρθέ νον αὐ τὴ ν ἀ πολή ψεται.
8.18.4
̓ Εγὼ γὰ ρ προῖ κα ἐ πιδοὺ ς οὐ κ εὐ καταφρό νητον ἀ γαπητῶ ς ἂ ν λά βοιμι τὸ ν γά μον.”̓ Αναγνώ σομαι δέ σοι καὶ τὸ συμβό λαιον, ὃ φθά νω πρὸ τοῦ πολέ μου γρά ψας, δεό μενος συνοικί σαι τῷ Καλλισθέ νει τὴ ν κό ρην, τό τε γέ νος αὐ τοῦ καταλέ γων καὶ τὸ ἀ ξί ωμα καὶ τὰ ς ἐ ν τοῖ ς πολέ μοις ἀ ριστεί ας.
8.18.5
Τοῦ το γά ρ ἐ στιν ἡ μῖ ν τὸ συγκεί μενον.̓ Εγὼ δέ, ἢ ν τὴ ν ἔ φεσιν ἀ γωνισώ μεθα, διέ γνωκα πρῶ τον μὲ ν εἰ ς τὸ Βυζά ντιον διαπλεῦ σαι, μετὰ ταῦ τα δὲ εἰ ς τὴ ν Τύ ρον.” Καὶ ταῦ τα διαμυθολογή σαντες ἐ κοιμή θημεν τὸ ν
8.19.1
αὐ τὸ ν τρό πον: τῇ δὲ ὑ στεραί ᾳ παραγενό μενος ὁ Κλεινί ας ἔ φη Θέ ρσανδρον διὰ τῆ ς νυκτὸ ς ἀ ποδεδρακέ ναι: τὴ ν γαρ ἔ φεσιν οὐ χ ὡ ς ἀ γωνιού μενον πεποιῆ σθαι, βουλό μενον δὲ μετὰ προφά σεως ἐ πισχεθῆ ναι τὸ ν ἔ λεγχον ὧ ν ἐ τό λμησε.
8.19.2
Μεί ναντες οὖ ν τῶ ν ἑ ξῆ ς τριῶ ν ἡ μερῶ ν, ὅ σων ἦ ν ἡ προθεσμί α, προσελθό ντες τῷ προέ δρῳ καὶ τοὺ ς νό μους ἀ ναγνό ντες, καθ̓ οὓ ς οὐ δεὶ ς ἔ τι τῷ Θερσά νδρῳ λό γος πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἦ ν, νεὼ ς ἐ πιβά ντες καὶ οὐ ρί ῳ χρησά μενοι πνεύ ματι κατή ραμεν εἰ ς τὸ Βυζά ντιον, κἀ κεῖ τοὺ ς πολυεύ κτους ἐ πιτελέ σαντες γά μους ἀ πεδημή σαμεν εἰ ς τὴ ν Τύ ρον.
8.19.3
Δύ ο δὲ ὕ στερον ἡ μερῶ ν τοῦ Καλλισθέ νους ἐ λθό ντες εὕ ρομεν τὸ ν πατέ ρα μέ λλοντα θύ ειν τοὺ ς γά μους τῆ ς ἀ δελφῆ ς εἰ ς τὴ ν ὑ στεραί αν. Παρῆ μεν οὖ ν ὡ ς καὶ συνθύ σοντες αὐ τῷ καὶ εὐ ξό μενοι τοῖ ς θεοῖ ς τού ς τε ἐ μοὺ ς καὶ τοὺ ς ἐ κεί νου γά μους σὺ ν ἀ γαθαῖ ς φυλαχθῆ ναι τύ χαις. Καὶ διεγνώ καμεν ἐ ν τῇ Τύ ρῳ παραχειμά σαντες διελθεῖ ν εἰ ς τὸ Βυζά ντιον.