Reader

X. DE SANCTO SPIRITU ALIA PROSA.

In hac prosa consimilis ratio rhythmicae compositionis observata conspicitur, sicut in penultima, Lux jucunda, lux insignis, praeter id quod in decimo tertio, et decimo quarto versu non habet prima clausula responsum in exitu syllabarum ad secundam ejusdem versus, sed singulae earum finem suum habent consonantem suo medio, ut unius et ejusdem clausulae medium respondeat in simili desinentia suo ipsius fini. In ea commendatur multipliciter Spiritus sanctus, tum a divinis proprietatibus et habitudine ejus ad Patrem et Filium, circa principium praesentis prosae et finem. Tum a variis suae bonitatis in creaturas operibus, potissimum in homines, quorum anima sua dignatione visitat et illustrat. Demum humilis ad ipsum fidelis populi fit supplicatio, a decimo septimo versu usque ad vicesimum primum. Et quoniam totius prosae contextus admodum facilis est et legentibus pervius, paucis adnotationibus ea transigetur. Auctor ejus: Adam de Sancto Victore.

Vi procedis ab utroque Genitori, genitoque, Pariter paraclete

Redde linguas eloquentes, Fac ferventes in te mentes Flamma tua divite.

Amor Patris Filiique, Par amborum, et utrique Compar et consimilis,

Cuncta reples, cuncta foves Astra regis, coelum moves, Permanens immobilis.

Lumen clarum, lumen charum Internarum tenebrarum Effugas caliginem.

Per te mundi sunt mundati, Tu peccatum et peccati Destruis rubiginem.

Veritatem notam facis Et ostendis viam pacis; Et iter justitiae,

Perversorum corda vitas Et bonorum corda ditas Munere scientiae.

Te docente, nil obscurum. Te praesente, nil impurum; Sub tua praesentia,

Gloriatur mens jucunda. Per te laeta, per te munda Gaudet conscientia.

Tu commutas elementa Per te suam sacramenta Habent efficaciam.

Tu nocivam vim repellis; Tu confutas et refellis Hostium nequitiam.

Quando venis, corda lenis; Quando subis, atrae nubis Effugit obscuritas.

Sacer ignis, pectus ignis, Non comburis, sed a curis Purgas, quando visitas.

Mentes prius imperitas, Et sopitas et oblitas, Erudis et excitas.

Foves linguas, formas sonum. Cor ad bonum, facit pronum, A te data charitas.

O juvamen oppressorum! O solamen miserorum! Pauperum refugium:

Da contemptum terrenorum; Ad amorem supernorum Trahe desiderium.

Pelle mala, terge sordes: Et discordes fac concordes: Et affer praesidium.

Tu qui quondam visitasti; Docuisti, confortasti, Timentes discipulos:

Visitare nos digneris. Nos si placet consoleris Et credentes populos.

Par majestas personarum; Par potestas est earum; Et communis deitas.

Tu procedens a duobus: Coaequalis es ambobus: In nullo disparitas.

Quia tantus es et talis Quantus Pater est et qualis. Servorum humilitas

Deo Patri Filioque, Redemptori, tibi quoque, Laudes reddat debitas. Amen.